សំណួរទាំង ២០ ដែលអ្នកមិនមែនមូស្លីមនិយមចង់ដឹង

ចំណ ង ងជើង៖

20 Common questions asked by Non-Muslim (who have some knowledge of Islam) និពន្ធដោយ៖ោយ៖

លោកោកបណ្ឌិត. ហ្សា គៀរ អា អាប់ឌុលការីម ណៃក ក ប្រែ សម្រួលរួលដោយោយ៖

អាចារ្យ. វ៉ានយ. វ៉ាន វ៉ាន់ឌី រចនានាគម្ររបដោយោយ៖

អាចារ្យ. វ៉ានយ. វ៉ាន វ៉ាន់ឌី រចនានាទំព័រដោោយ៖

អាចារ្យ. វ៉ានយ. វ៉ាន វ៉ាន់ឌី បោះោះពុម្ពពផ្សាយដោយ៖ សោយ៖ សន្និបាទ ដ្ឋានអាល់ភីសានអាល់ភីស តម្លៃ៖ ១០០០៖ ១០០០០៛ បោះពុម្ពពផ្សាយឆ្នាំ ២០២៣ំ ២០២៣

កំណត់សម្គាល់ អក្សរទ្រេតត ប្រើសម្គាើសម្គាល់ថាជាអត្ថថបដៃកស្រង់។ ង់។ សញ្ញាវង់ក្រចក() ក្រោយអក្សរទ្រេត ប្រើសម្រាប់បញ្ជាក់ប្រភពយោងអត្ថបទថបទ។ សញ្ញាវង់ ក្រចកក() ក្នុងអត្ថបទធម្ម តា ប្រើសម្រាប់បន្ថែមន័យ, បញ្ជាក់ន័យ, បំពេញញន័យ។ សម្រាប់លេ ខយោោងព្រះគម្ពីពីគួរអាន ក្នុងនុងវង់ក្រ ចក()ដំបូំបូងគេគឺពាក្យថា ព្រះគម្ពីគួរអាន បន្ទាប់មកក លេខចំពូក បន្ទាប់មកលេខវាក្យខណ្ឌយខណ្ឌ។ ឧ. (ព្រះគម្ពី ពីគួរអាន ៥:១) មានន័យថា អត្ថថបដៃកស្រ ង់ ចេញពីព្រះគម្ពីគួរអាន ចំពូំពូក ៥ វាក្យខណ្ឌ ១។យខណ្ឌ ១។ ខ្លឹមសារ និងសេចក្ដី ទាំងអម្បាលម៉ាន ក្នុនុងសៀវសៀវភៅនេះជាទះជាទស្សនៈ និងការទទួ លខុ សត្រូវរបស់អ្នកបស់អ្នក និពន្ធ និងពុំឆ្លុះបញ្តាំងពីទំងពីទស្សនៈរបស់បស់អ្នកបកប្រែឡើយ។ ើយ។ រាល់ការថតចម្លងដោយគ្មានការអនុញ្ញានុញ្ញាតជាទង្វើវើខុសសីលធម៌។៌។

ជំនូនននប្រាជ្ញា

ជូនចំពោះោះ________________________

ពីខ្ញុំ________________________ កាលបរិច្ឆេទ________________________

______________________________________________________________ ______________________________________________________________ ______________________________________________________________ ______________________________________________________________ ______________________________________________________________ ______________________________________________________________

ចំណារអ្នកបកប្រែ

ក្នុងព្រះនាមនៃព្រះជាម្ចាស់ដ៏មេត្តាករុណា ដ៏រុណា ដ៏អាណិតអាសូរ សូមភាពសុខសាន្តកើតមានដល់លោកអ្នកទាំងអ ស់គ្នា កូនសៀសៀវភៅស្ដើងដែលលោកអ្នកកំពុងកាន់ក នុងដៃ នេះ ជាស្នាដៃដ៏ដ៏ប៉ិនប្រសព្វរបស់វរបស់ លោកឃោស នាចារ្យយបណ្ឌិឌិត ហ្សាគៀរ ណៃ ក ដែលជាលជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនាអ៊ីស្លា លាមជន ជាតិឥណ្ឌាឌាដ៏ល្បីល្បាញម្នា បាញម្នាក់ខាងដោះស្រាយសំណួរផ្សេងៗ។ ងៗ។ ក្រោយបានអានស នាដៃនេះ ចប់ខ្ញុំយល់ឃើញើញថា គួរតែបកប្រែ ជាខេមរៈភាសាជូនបងប្អូនជនរួមជាតិ បានសិសិក្សា ឈ វេងយល់ ជាចំណេះដ៏ះដ៏សំខាន់មួយ។ សៀវភៅនេះភាគច្រើននិយាយអំពី បញ្ហាព្រះ គម្ពីរគួរួរ អាន ដែ លដើដើមឡើយខ្ញុំយល់ថាគួរប្ដូរចំ ណងជើងទៅជា«សំ ណួ រសំ ខាន់ៗអំពីបញ្ហា បញ្ហាក្នុងព្រះ គម្ពីរគួរអាន» ក៏ប៉ុន្តែដោយមិនចង់ឱ្យ ប្រាសាសចាកឆផងាយពីចំណងជើ ជើងដើម ទើបសម រេចចិត្តត បកប្រែចំណងជើ ងដើដើមយកមកប្រើប្រាស់ ដដែ ល។ មិនខុសពីសៀវភៅមុនៗរបស់ខ្ញុំឡើយ ខ្ញុំប្រើប្រាស់ាស់ពាក្យ ពេចន៍ និងឈ មោះដែលសមគួរនឹងប្រើប្រាស់ក្នុងាស់ក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ ដែលអាចនាំាំ ឱ្យរង្កៀសចិត្តបងប្អូនមូស្លីមមួយចំនួនផងដែរ។ រ។ ម្យ៉ាងទៀតៀតអត្ថបទយោងនៃព្រះគម្ពីគួរអាន ក្នុងសៀវភៅនេះ ភាគច្រើនដកស្រង់ពី សៀវភៅ«អត្ថថន័យនៃព្រះគម្ពីរអាល់គួរអា នជាខេមរៈមរៈ ភាសា»ដែលអាចជាការប្លែ កមួយសម្រាប់បងប្អូនយើង។ ដោយសៀវ ភៅនេះជាការ រៀបរៀងចេញពី បាឋកថាផ ទាល់មាត់ ដែលភស្ដុតាងសម្អាងសម្អាងខ្លះលះមិនសូវសូវបានលើក យកមមក បង្ហាញឱ្យស៊ីជម្រៅ តែខ្ញុំសូមុំសូមអញ្ជើញបងប្អូនដែលមាន លទ្ធភាពសូមអាសូមអានសៀសៀវភៅ

«Quran and Modern science»ជាស្នាដៃរបស់ លោកបបណ្ឌិឌិត ហ្សាគៀរ ណៃក ដដែលល នោះនឹងទទួលបានភភស្ដុតាងសម្អាងខាងវិទ្យាសាសាស្ត្រថែមទៀត។ៀត។ ម្យ៉ាងឧទាហរណ៍ រណ៍មួយ ចំនួន ខ្ញុំ បានសម្រួលួលមកជាបរិបទខ្មែរ ដែលមិនប្រាសចាកខ្លឹមសារដើម ប៉ុន្តែឱ្យលោកអ្នក កាន់តែងាយ ល់ ថែ មទៀត។ ខ្ញុំ សូមអ ភ័យទោសចំពោះខ្លឹលឹមសារ ឬការប្រើប្រាស់ាស់ពាក្យ ពេជជចន៍ ឬកំហុស អក្ខរាវិរុទ្ធ ធមិនត្រឹមត្រូវូវ និងិងមិនសមរម្យត្រង់ ណាដោយអចេតនាតនា។ សូម អស់ លោកអ្នកអាអានទទួលយកសេចក្ដីរាប់អាន និងសេចក្ដីស្រឡាញ់អំពីខ្ញុំុំ។ ខ្ញុំសូុំសូមបួងសួងពីព្រះជាម្ចាស់ព្រះជាម្ចាស់ឱ្យសៀវភៅនេះបានជាប្រយោជន៍ពង្រឹងដល់អ្និងដល់អ្នកមាន ជំនឿ និង បំភ្លឺដល់អ្នកគ្មានជំជំនឿ បានជាអង្វែង ងតទៅ អាមីន! ! ពីខ្ញុំ អាចាុំ អាចារ្យ. វ៉ាន វ៉ាន់ឌី

[1]

១.តើព្រះគម្ពីគួរអានជាការតាក់តែងគួរអានជាការតាក់តែងរបស់អារក្ស

២.ព្រះគម្ពីគួរអានពុំមែនជាព្រះគម្ពី រដើមនោះទេតែជាព្រះគម្ពី ររបស់លោកអូស្មាន មាន ប៉ុណ

៣.តើសាសនាអ៊ីស លាមជំរុញឱ យមានហិង្សាឬយ៉ាងណា?

៤.ព្រះគម្ពីគួរអានប្រើសព្វនាម

៥.សាច់ជ រូកត្រូវបានហាមប្រាម

៧.អត្ថន័ យនៃព្យ ញ្ជនៈ អាលីហ

៨.តើព្រះគម្ពីគួរអានលើកឡើងថាផែនដី មានរាងរាបសំប៉ែតឬយ៉ាងណា?

១០.ទេពអស្របនៃ ស្ថានសួគ៌

១១.តើបេះដូងជាអ្នកទទួលមុខងារនៃការយល់

១២.តើហេតុអ្វីទើបានជាអ្នកមូស

១៣.ព្រះអល់ឡោះបិទភ្ជិតចិត្តគំនិត

១៥.តើមនុស្សកើតមកអំពីទឹកអសុចិ ឬកើតមកពីដី?

១៦.ព្រះអល់ឡោះជាព្រះអម្ចាស់នៃទិសបូព៌ទាំងពីរ

១៧.តើ១ថ្ងៃសម្រាប់ព្រះអល់ឡោះ ស្មើនឹង១០០០ឆ្នាំ ឬ៥០០០០ឆ្នាំសម្រាប់មនុស្ស ស

១៨.តើអ៊ីព្លីសជាទេវតាេវតា ឬជាអារក្សបីសាច?

១៩.ព្រះគម្ពីគួរអានគណនាគណិតវិទ្យាមិន

២០តើព្រះអល់ ឡោះជាព្រះដ៏អភ័យទោស ឬជាព្រះដ៏

[2]

១ តើព្រះគម្ពីគួរអានជាការតាក់តែងើព្រះគម្ពីគួរអានជាការតាក់តែង របស់អារក្សបីសាចឬយ៉ាងណា?ងណា?

តើធ្វើយ៉ាងណាទើបយើងអាចដឹងថាព រះគម្ពីគួរអានមិនមែនជាការតាក់តែងដោយ អារក្សបីសាច? សាច? ចម លើយ៖

សំណួ ររបៀបនេះក៏ធ្លាប់ត្រូវបានអ្នកគោរពព្រះខុសឆ្គងនៅក្រុងម៉ាក្កះចោទសួ រ មកក កាន់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ផងដែរ ដោយចោទប្រកាន់ ថាលោកបានទទួលការបើកបង្ហាញពី អារក្សបី សាចមិនមែនមកពីព្រះនោះទេ។ បន្ទាប់ាប់មកកព្រះជាម្ចាស់ ក៏ បានប្រទានវាក្យខណ្ឌ ឌ មួយចុះមកដោយមានខ្លឹមសារថា៖សារថា៖

«ព្រះគម្ពីរនេះគឺជាព្រះគឺជាព្រះគម្ពីគួរអានមួយដ៏ឧត្តុងឧត្តមយ៉ាងប្រាកដ។ ដែលត្រូវបានូវបាន ទុកក្នុងព្រះគម្ពីរអតិិរក្ស ឥតមាននរណាប៉ះពាល់ បានឡើយ ក្រៅតែពីអ្នកដែលល្អវិ សុទ្ធ។ ធ។ ជាសេចក្ដីប រទានចុះមកពីព្រះជាអម្ចាស់នៃស្ថានទាំងឡាយ។ ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន គួរអាន ៥៦:

៧៧-៨០) ពាក្យថាយថា «គីតាប៊ីម ម៉ាក់នូនាក់នូន» ជាភាសាអារ៉ាប់ាប់ដែលប្រែជាភាសាខ្មែរថារថា «ព្រះគម្ពីរ អតិរក្សា» មានន័ យថា ព្រះគម្ពីរដែលត្រូវបានរក្សាការពារយ៉ាងល្អប រសើរ គឺសំដៅដល់ព្រះល់ព្រះ គម្ពីរ«ឡាវហ៊ុលម៉ាស់ហ្វូ ស» ដែលជាព្រះគម្ពីរនៅឯស្ថានសួគ៌ ថានសួគ៌ ឥតមានមាននរណាអាចប៉ះ ពាល់បានឡើយករៅតែពីពួកជនដែលល អវិសុ ទ្ធ ផុតអំពីមន្ទិលសៅហ្មងនានា សេច ចក្ដី

[3]

អាក្រក់នានា ឬបាបជាដើម។ ពួកជនទាំងនេះគឺសម្ដៅដល់ពពួកទេវតាទាំងឡាយទាំងពួងួង ឯចំពោះអារក្សបីសាចវិញគឺឥតមានលក្ខណៈបែបនេះឡើយ។ ។ គិតត្រឹមថាថា ការណ៍ដែលអារក្សបី សាចមិនអាចទាំងទៅក្បែរ ឬប៉ះពាល់ ព្រះ គម្ពីរបានរបាន ផង ចុះទម្រាំថាអារក្សបីសាចតាក់តែងព្រះគម្ពីរទៅទៀតនៅ តើអាចទៅរួចទេ? េ? ព្រះជាម្ចាស់ មានព្រះបន្ទូលបញ្ជាក់បន្ថែមទៀតថា៖ថា៖

«ហើយអារក្សបីសាចនោះក៏មិនមែនជាអ នកយក(ព្រះគម្ពីគួរអាន)នេះចុះទៅដែរ។ រ។ ពួកវាមិនសមទំនង ហើយក៏ ពុំ មានសមត្ថភាព(ធ វើរឿងនេះដែរ)។ ប្រាកដ ណាស់ ពួកវាត្រូវូវ បានគេបញ្ចៀសមិនឱ្យទាំងស្ដាប់ ដាប់ឮ(គេសូត្រព្រះគម្ពីរផង)។ង)។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន គួរអាន ២៦:

២១០-២១២)

[4]

២ ព្រះគម្ពីគួរអានពុំមែនជាព្រះគម្ពីរដើមនោះទេ តែជាព្រះគម្ពីររបស់លោកោកអូស្មាននប៉ុណ្ណោះ

មានគម្ពីគួរអានជាច្រើនប្រភេដៃែល ត្រូវលោក អូស្មានមាន ប្រមូលដុតកម្ទេចោ ល ល លើកលែងតែមួយប៉ុ ណ្ណោះ។ យ៉ាងនេះហើយ តើពិតឬទេដែលថាព រះគម្ពីគួរអានសព្វថ្ងៃងៃ នេះជាគម្ពីរដែលចងក្រងដោយលោ កអូស្មានមានខ្លួនឯង ហើយក៏ពុំមែនជាព្រះគម្ពីរដើមនោះ ដែរ? រ? ចម លើយ៖

រឿងមួយដែលគេឧស្សាហ៍ យល់ ច្រឡំ នោះគឺការណ៍ ដែលថាលថាព្រះគម្ពីគួរអានត្រូវបានូវបាន លោក អូស្មានមាន ដែលជាមេដឹកនាំជំនាន់ ទី៣របស់អ៊ី ស្លាមជាអ នកសន មត់យកជាការ និងជា កជាការ និងជា អ្នករៀបរៀងចេញពីសំ ណៅចម្លងខុសៗគ្នាជា សៗគ្នាជាច្រើន។ ព្រះគម្ពីគួរអានបច្ចុប្បន្ន ដែលត្រូវូវ បានអ្នកមូស្លីមទូទាំងពិ ភពលោកទុកថាជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះ គឺជាព្រះគម្ពីរ រ ដូចគ្នាបេះដាក់ទៅនឹងព្រះគម្ពីរដែលត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់ប្រទានចុះមកព្យាការីមូហាំម៉ាត់។ ់ ។ ព្រះគម្ពីរត្រូវបានព្យាការីលោកបញ្ជាក់ថាត្រឹមត្រូវ និងត្រូវបានរៀបរៀងដោយលោកផ្ទាល់ាល់ ក្រោមការក្សារបណ្ដាលចដាលចិត្តតពីព្រះជាម្ចាស់ ។ តទៅនេះយើងនឹងវែកញែកពីឬសគឬសគល់ដែ លនាំឱ្យាំឱ្យ មានទស្សនៈយល់ច រឡំថាលោក អូស្មានមាន ជាអ្នករៀបរៀង និងសន្មត់យក កជាការណ៍។

ពិនិត្យ និងបញ្ជាក់ ពី ភាពត្រឹមត្រូវដោយផ្ទាល់ាល់

[5]

នៅពេលណាហើយដែលព យាការីលោកទួ លបានការបើកបង្ហាញពី ព្រះជាម្ចាស់ចាស់ ដំបូងបំផុតលោកទន្ទេញឱ យចាំ ដោយខ លួ នលោក ហើយបន ទាប់មកទើបប្រក្សាសអំពី សេចក្ដី ទាំងំងនោះដល់ សហការីរបស់ លោក និងបង្គាប់ឱ្យ ពួកគេកត់ត្រាផង។ង។ លោក ក អូស្មានមាន ក៏បានទន្ទេញចាំសេចក្ដី ទាំងនោះផងដែរ។ ព្យាការីលោកតែងតែកតែងតែ រួសរាន់ឱ្យពួកួកស មៀន កត់ត្រាទុកនូវសេចក្ដី ទាំងអម្បាលម៉ានដែលលោកបានទទួល ហើយ លោកពិនិត្យពិច័យ និងបញ្ជាក់ជាថ្មីម្ដងទៀតដោយខ្លួនលោកផ្ទាល់ ។ យ៉ាងណាមិញិញ ព្យាការីលោកជាមនុស សអនក្ខរជន យ៉ាងនេះហើយរាល់ពេលដែលលោកទទួលការបើកបើក បង្ហាញពីព្រះ ព្រះ លោកសូ ត្រវាដែលៗឱ្យសហការីរបស់ លោកស្ដាប់ ពួកគេស ដាប់ហើយក៏កត់ ត្រាសេចក្ដី ទាំងនោះ ហើយព យាការីលោកនឹងពិនិត្យឡើងវិញនូ វការកត់ត្រានោះ ដោយ បង្គាប់ឱ យពួកស្មៀនសូត រនូវអ្វីដែលខ្លួនបានកត់ត្រា។ ា។ បើការកត់ត្រាមានកំហុ សឆ្គងណាសឆ្គងណា មួយ លោកនឹងរួកនឹងរួសរាន់ប្រាប់ពួកស មៀនឱ្យកែតម្រូវឡើងវិញ ហើយពិនិិនិត្យម្ដងទៀត។ មិនខុស គ្នាឡើយ លោកថែមទាំងពិនិត្យវគ្គនីមួយៗនៃព្រះគម្ពីរដែលសហការី រប ស់លោកបានកបាន ទន្ទេញទៀតផង។ ដោយប្រើវិធីសាស្ត្របែបនេះ ព្រះគម្ពីគួរអានទាំងមូលបានបានកត់ត្រា ទុក ក្រោមការពិនិត្យពិច័យពីសំ ណាក់ព្យាការីដោយផ ទាល់។ាល់។

ខ.លំដាប់លំ ដោយ និងការភ្ជាប់ ខ្លឹមសារនៃព្រះគម្ពីរគឺដោយការ ការបណ្ដាលដាល ចិត្តតពីព្រះជាម្ចាស់ចាស់ ព្រះគម្ពីរគួអានត្រូវបានប្រទានចុះមកចប់សព្វគ្រប់ដោយប្រើពេល ២២ ឆ្នាំកន្លះ លះ ដោយប្រទានចុះមកម្ដងមួយផ្នែកៗ ស្របតាមតម្រូវការនៃស្ថានភាពជាក់ ស្ដែង។ ព្រះគម្ពីរ គួរអានមិនមែនត្រូវបានព្យាការីរៀបរៀងតាមលំដាប់នៃ ការប្រទានចុះមុនក្រោយនោះ ឡើយ។ លំ ដាប់លំដោយ និងការភ ជាប់ខ្លឹ មសារគឺសារគឺស្ថិតក្រោមការបណ ដាលចិត្ត និងណែនាំពី ព្រះជាម្ចាស់ម កកាន់ព្យាការី តាមរយៈទេវទូត កាព្រីយ៉ែល ល។ នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់ចាស់ ប្រទានចុះវាក្យខណ ឌណាមួយ ព្យាការីលោកបានប្រក្សាសសេចក្ដីនោះបន្តទៅសហការីរបស់សហការីរបស់ លោក ហើយលោកក៏បញ្ជាក់ប្រាប់ ថាត រូវសរសេរវាក្យខណ្ឌថ មីនេះក្នុងចំពូកណា បន្ទាប់ ពី វាក្យខណ ឌណាផងដែរ។រ។ ក្នុងនុងខែរ៉ម៉ាដននរៀងរាល់ ឆ នាំាំ ព្យាការីរួមទាំងទេវទូតកាព្រីយ៉ែល ល បានពិនិត្យនិងបញ្ជាក់យនិងបញ្ជាក់ ឡើងវិញគ្រប់វគ្គទាំងអស់ នៃព្រះគម្ពីរគួរអាគួរអានទាំងមូលូលដែលបានប្រទានចុះមក រួមទាំងាំង

[6]

លំដាប់លំ ដោយនៃវាក្យខណ្ឌផង។ នាខែរ៉ម៉ាដនចុងក្រោយមុនព្យាការីលោ កទទួលួល មរណភាព ព្រះគម្ពីគួរអានទាំងមូលត្រូវបានពិនិត្យនិងបញ្ជាក់ដល់ ទៅ២ ដង។ង។ នេះហើយជាសក្ខីភាពបញ្ជាក់ថា ព្រះគម្ពីគួរអានត្រួវបានរៀបរៀង និងបញ្ជាក់យក ក ជាការណ៍ដោយព្យា ការីផ្ទាល់ាល់នៅពេលលោកនៅមានជីវិត ហើយការពិ និត្យរបស់លោ កគឺកគឺ ទាំងទៅលើការកត់ត្រា និងទៅលើការទន ទេញរបស់ សហការី លោ កផង។ង។

គ.ព្រះគម្ពីគួរអានត្រូវបានចម្លងទុកលើវត្ថុយ៉ាងសាមញ្ញមួយ

ព្រះគម្ពីគួរអានដែលចប់សព្វគ្រប់ និងត្រឹមត្រូវតាមលំ ដាប់លំដោយ គឺមានវត្តមានតមាន នៅពេលដែលព្យាការីលោកនៅមានជីវិតនៅឡើយ។ យ៉ាងណាមិញ វាក យខណ្ឌទាំងនោះ ត្រូវបានសរសេរនៅវត្ថុដោយឡែកៗពីគ្នាដូចជា បំណែកស្បែកសត្វ, ផ្ទាំងថ្មសំប៉ែតស្ដើង, ដើង, ស្លឹកឈើ(របៀបដូចស លឹករឹតខ្មែរយើងើង), ធាងលម៉ើ, ឆ្អឹងសត្វ ជាដើម។ ក្រោយពេលព្យាការី យាការី លោកទទួលមរណភាព លោក អាប៊ូ បាន កើរកើរ មេដឹកនាំជំនាន់ ទី១របស់អ៊ី ស្លាមបានបញ្ជាឱ្យបានបញ្ជាឱ្យ គេចម្លងព្រះគម្ពីគួរអានចេញពីវត្ថុផ្សេងៗនោះមកដាក់លើវត្ថុដែលសាមញ្ញ មួយគឺ សន លឹកលឹក ស បែកមានរាងដូចក្រដាស។ សន្លឹ កទាំងនោះត្រូវបានចងខ្សែរភ្ជាប់គ្នា ដូចនេះហើយក៏នឹងមិនិន របូតបាត់ផ្នែកណាមួយ ឡើយ។ ។

កាលជំនាន់ដើមពួកសហការីទាំងអស់គ្នាំងអស់គ្នា ច្រើនាំគ្នាំគ្នាកត់ត្រាវាក្យខណ្ឌព្រះគម្ពីរទុក រៀងៗខ្លួនលួននៅពេលណាហើយដែលពួកគេឮព្យាការីលោកសូត្យវាក្យខណ្ឌណាមួយ ។ ។ យ៉ាងាង ណាមិញ សេចក្ដីទាំងអម្បាលម៉ានដែលពួកគេកត់ត្រាពុំសុទ្ធតែត្រូវបានព្យាការីលោក ក ពិនិត្យ យ និងបញ្ជាក់ថាត រឹមត្រូវនោះទេ ដូចនេះហើយ កំហុ សនៅតែអាចកើតមាន។ ពួកួ ក សហការីខ្លះពុំបានឮព្យាការីលោកសូត្រដោយផ្ទាល់នោះទេក្រោយពេលលោកទួលួ ល វាក្យខណ ឌទាំងនេះពីព រះជាម្ចាស់។ ដូចនេះក៏មានន័យថា សហការីទាំងអស់របស់លោកអាច កអាច ខ្វះចន្លោះផ្នែកផ្សេងៗគ្នានៃព្រះគម្ពីគួរអាន។ ការណ៍នេះបានធ្វើ វើឱ្យមានខ្វែងយោបល់ គ្នាខ្លះលះ រវាងអ្នកមូស្លីមអំពី បរិមាណនៃអត្ថបទរបស់ព រះគម្ពីគួរអានក្នុងជំ នាន់ដែលដឹកនាំដោយ លោក ក អូស្មានមាន នោះ។ ះ។ លោក ក អូស្មានមាន បានខ្ចី សំណុំអត្ថបទព្រះគម្ពីគួរអានដើមដែលបានត្រួតពិនិត្យដោយ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ពីលោកស្រី ហាហ្វស ហា ដែលជាភរិយារបស់ព្យាការី។ លោក អូស្មានមាន

[7]

បានបញ្ជាឱ្យសហការី៤រូបដែលធ្លាប់ជាស មៀនកត់ត្រាព្រះគម្ពីគួរអានដែលព្យាការីលោក ក ហៅឱ្យកត់ដោយផ ទាល់ ដោយករុមស្មៀននេះដឹកនាំដោយលោក ហ សែដ បីន ដ្សាបិត ធ្វើ្វើ ការកត់ចម្លងនូ់ចម្លងនូវសេចក្ដីចម្លងដែលត្រឹមត្រូវឥតខ្ចោះប៉ុន្មានច្បាប់ទៀត ហើយលោក ក អូស្មានមាន ក៏បានផ្ញើសេចក្ដីចម្លងទាំងនេះទៅទីតាំងមជ្ឈមណ្ឌលធំ ៗរបស់អ៊ី ស្លាមក្នុងរជ្ជ កាលលោក ផងដែរ។រ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ក៏មានមនុស្សម្នាមួយចំនួនបានប្រមែប្រមូលផ្នែកនានានៃព្រះគម្ពីរ រ គួរអានមករក្សាទុកផ្ទាល់ខ្លួនពួកគេ។ អត្ថបដៃែលរក សាទាំងនេះអាចមានការខ វះចន្លោះ និងះ និង កត់ត្រាមិនបានត្រឹមត្រូវូវ។ លោក ក អូស្មានមាន បានបង្គាប់ឱ យអ្នកផងទាំងឡាយបំផ លាញចោល អត្ថបទព្រះគម្ពីរទាំងឡាយដែលមានខ្លឹមសារខុសពីច្បាប់ដើម ក្នុងនៃរក្សាអត្ថបដៃើមឱ្យឱ្យ បានគង់វង្សចៀសវាងការភ័ន្ដច្រឡំ។ មានសេចក្ដីចម្លងព្រះគម្ពីគួរអាន២ច្បាប់ ដែលចម្លង លចម្លង ចេញពីច្បាប់ដើមដែលពិនិត្យយកជាការណ៍ដោយព្យាការីនោះគឺត្រូវបានរក្សាទុ ករហូដែល់ល់ សព្វថ្ងៃ មួ យច្បាប់ដម កល់ទុកនៅសារមន្ទីរ«តាស់ស្គីន»ប្រទេសអូបេគី ស្ថាន និ ងមួយច្បាប់បាប់ ទៀតដម្កល់ នៅសារមន្ទី រ«ធុបកាភី»នាទីក្រុង អ៊ី ស្ដង់ប៊ុ ល ប្រទេសតួកគី។

ង.ស្រៈ និងវណ្ណយុត្តិត្រូវបានគេបន្ថែមសម្រាប់អ្នកដែលមិនមែនជាជននជាជន ជាតិអារ៉ាប់ាប់ អត្ថបដៃើមរបស់ ព្រះគម្ពីគួរអានពុំមានចុះស្រៈ និងវ ណ្ណយុត្តិតិសម្រាប់បញ្ចេញ សំទេង ងជាភាសាអារ៉ាប់នោះឡើយ។ ស្រៈៈទាំងនោះមានដូចជា ហ្វាត់តាស(ប្រ ហែលនឹង លនឹង ស្រៈ ៈ ា), ដាំម៉ា( ប្រហែលនិងស្រៈៈ ូ) និង កាស់ ស្រា(ប្រហែលនឹងស្រៈៈ ី)។ ជនជាតិអារ៉ាប់ាប់ មិនដែលប្រើស្រៈដើម្បីដឹ ងអំពីរបៀបអានព្រះគម្ពីគួរអានឱ្យត្រឹមត្រូវនោះទេ ដ បិ តជាភាសាជាភាសា កំណើតរបស់គេស្រេចហើយ(ដោយការចំ ណាំពាក្យ)។ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកមូស្លីមដែល មិនិន មែនជាជនជាតិអារ៉ាប់ ពួកគេពិបាកនឹងសូ ត្រព្រះគម្ពីរឱ្យបានត្រឹមត្រូវណាស់បើពុំមានស រៈ ៈ ទេនោះ។ ះ។ ស្រៈ ៈទាំងនេះត្រូវបានគេដាក់បញ្ជូ លទៅក្នុងព្រះគម្ពីគួរអានក្នុងជំនាន់អ នកដឹ កនាំាំ ទី៥គឺរាជវង្ស អ៊ុមម៉ៃយ៉ាត់ ់ ហើយការបញ្ចូ លស្រៈនេះគឺះគឺដឹកនាំដោយសម ដេច ម៉ាលិកាលិក អារ ម៉ារវ៉ាន (ឆ្នាំ ៦៨៥ ដល់ ៧០៥ គ.ស.) ល់ ៧០៥ គ.ស.) ក្នុងកំឡុងរជ្ជកាលអាល់ ហាច្ចាច នៃប្រទេសេស អ៊ីរ៉ាក់។ាក់។

[8]

មានអ្នកខ្លះបាន ប្រឆាំងទាស់ថាំងទាស់ថា សេចក្ដីចម្លងព្រះគម្ពីគួរអានសព្វថ្ងៃនេះដែ លយើងើង កំពុងប្រើប្រាស់ដែលមានស្រៈ និងវណ្ណយុ ត្តិផងនោះមិនដូចព្រះគម្ពីគួរអានដើមក្នុងសម័យ កាលព្យាការីនោះទេ។ ប៉ុន្តែអ្នកទាំងនោះហាក់ដូចជាភ្លេចគិតថា ពាក្យថា«គួរអាន»មានយថា«គួរអាន»មាន ន័យថា ការសូត្រ។ ដូចនេះហើយការរក្សាទ្រង់ទ រាយដើម្បីរបស់ព្រះីរបស់ព្រះគម្ពីគួរអានតាមរយៈការៈការ សូត្រនោះគឺសំ ខាន់ណាស់ មិនថាអត្ថបទនោះកត់ត្រារបៀបណា មានស រៈឬអត់ បើការ បើការ បញ្ចេញសម្លេងដូចគ្នា ក្នុងភាសាអារ៉ាប់ ដូចគ្នា នោះខ្លឹមសារក៏រក្សាភាពដដែលដូចគ្នា។ូចគ្នា។

ច.ព្រះអល់ឡោះទ្រង់សន្យាថានឹងរក្សាការពារ ព្រះគម្ពីរគួរអាគួរអានដោយអង្គគ ទ្រង់ផ្ទាល់ាល់ ព្រះអល់ឡោះជាម្ចាស់បានសន្យាក្នុងព រះគម្ពីរថា៖រថា៖

«ជាការប្រាកដណាស់ ណាស់ យើងើងបានប្រទានចុះនូវសេចក្ដីរំឭក ហើយប្រាកដណាស់ណាស់ យើងនឹើងនឹងរក្សាការពារវា។» ារវា។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ១៥គួរអាន ១៥:៩)

[9]

៣ តើសាសនាអ៊ីស្លាមជំរុញឱ្យមានញឱ្យមានហិង្សាឬយ៉ាងណា?ងណា?

តើសាស នាអ៊ីស្លាមជំរុញឱ្យមានញឱ្យមានហិង្សាសា ការបង្ហូរឈាម អំពើឃោរឃៅ ឬយ៉ាងាង ណា? បើព្រះគម្ពីគួរអានចែងថា អ្នកមូស លីមត្រូវសម្លាប់ពួកអ្នកមិនជឿនៅក ន្លែងណាក៏ងណាក៏ ដោយខ្លួនបានប្រទះ។ះ។ ចម លើយ៖

វាក្យខណ្ឌ មួ យចំនួនខាងក្រោមនេះតែងតែត្រូវបានគេលើយកមកដោយខុសបរិបទ

ដើម្បី បន្តុះបង្អាប់ ថា សាសនាអ៊ី ស្លាមជំរុញឱ្យមានញឱ្យមានហិង្សាសា ហើយញុះញ៉ុ ងឱ្យងឱ្យអ្នកដើរតាម សាសនានេះសម្លាប់ អ្នកក រៅសាសនាខ្លួនចោល។ល។

ក.វាក្យខណ្ឌ មួ យកនុងចំ ពូកទី ៩ ៩ វាក្យខណ ឌខាងក រោមដែលស្រង់ចេញពីចំពូកទី៩ ជានិច្ចជាកាលតែងតែងត្រូវអ្នកនក រិះគន់សាសនាអ៊ីស្លាមលើកយកមកនិយាយដើម្បីបង្ហាញថា សាសនាអ៊ី ស្លាមជំរុញឱ្យមានញឱ្យមាន ហិង្សាសា ការបង្ហូរឈាម និងអំពើ ឃោរឃៅ៖

«ចូរឯងរាល់គ្នាប្រហារហារពួកអ្នកគោរពព្រះខុសឆ្គងចុះ នៅកន្លែងណាក៏ដោយដែលល បានប្រទះនឹងពួកគេ» » (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៩គួរអាន ៩:៥)

ខ.បរិបទនៃវាក្យខណ្ឌនេះគឺ នៅក្នុង សមរភូមិិ

អ្នករិះគន់ សាសនាអ៊ី ស្លាមច្រើនតែលើកយកវាក្យខណ្ឌនេះមកនិយាយទាំងខុសស បរិបទ។ ដើម្បី អាចយល់ បានអំពីបរិបទនោះយើងត្រូវអានចាប់ពីវាក្យខណ ឌ១នៃចំពូកនេះ មក។ ដំណើររឿងនោះគឺ ដើមឡើយមានសន ធិ សញ្ញាសន តិភាពរវាងអ្នកមូស្លីម និងអ្នកគោរព ព្រះខុសឆ្គងនៅឯទីក្រុ ងម៉ាក្កះ។ ក្រោយមកពួកអ្នកគោរពព្រះខុសឆ្គងទាំងនោះបានបំពានាន

[10]

សន្ធិ សញ្ញានេះ ពេលនោះអ្នកមូស្លីមក៏ទុករយៈពេល៤ខែឱ្យពួកអ្នកគោរពព្រះព្រះខុសឆ្គងដើម្បី កែប្រែឡើងវិញ បើមិនដូចនេះទេគេមុខជាប រក្សាសសង គ្រាមមិនខាន។ វាក្យខណ្ឌ៥ នៃចំពូកទី ៩នេះ ចែងថា៖ងថា៖

«ប៉ុន្តែនៅពេលដែលខែបម្រាមបានកន្លងផុត ទៅ ចូរឯងរាល់គ្នា ប្រហារពួកអ្នកនក គោរព រះខុសឆ គងចុះ នៅកន្លែងណាក៏ដោយដែលបានប្រទះនឹងពួកគេ ចូរចាប់ចងពួកគេ និងឡោមព័ទ្ធពួកគេ ហើយចាំ ស្ទាក់ពួកគេនៅគ រប់ច្រក(ក្នុងសមរភូមិ)។ ប៉ុ ន្តែបើគេ សារភាពទោសហើយ ព្រមទាំងថ្វាយបង គំព្រះ និងបរិច្ចាគទ្រព្យហើយនោះ ចូរបើកផ្លូវឱ្យគេ ចុះ។ ព្រះអល់ឡោះពិតអង្គដ៏អភ័យទោ ស ដ៏អាណិតអាសូរ។» អាសូរ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៩គួរអាន ៩:៥) បរិបទនៃវាក្យខណ្ឌនេះគឺនៅ ក្នុងសមរភូមិ។ិ។

គ.ឧទាហរណ៍អំពីសង្គ្រាមរវាងអាមេរិក និងវៀតណាម

យើងទាំងគ្នាបានដឹងហើយថា មានម្ដងនោះអាមេរិកបានធ្វើសង្គ្រាមជាមួយ

វៀតណាម។ ប្រធានាធិ បតី ឬមេបញ្ជាការអាមេរិកប្រាកដជាប្រាប់កងទ័ពរបស់ខ លួនថា៖លួនថា៖

«អ្នកទាំងអស់គ្នាត្រូវសម្លាប់ ពួកវៀតណាមនៅទីណាក៏ដោយដែលអ្នកទាំងអស់គ្នាបានាំងអស់គ្នាបាន ប្រទះ។» បច្ចុប្បន្ននេះ បើសុខៗខ្ញុំនិយាយថា ប្រ ធានាធិបតី អាមេរិកថ្លែងថា៖ «អ្នកទាំងាំង អស់គ្នាត្រូវសម្លាប់ ពួកវៀតណាមនៅទីណាក៏ដោយដែលអ្នកទាំងអស់គ នា បានប្រទះ» ះ» ដោយមិនប្រាប់ពីបរិបដៃំណើររឿងទេនោះ ខ្ញុំហាុំ ហាក់ដូចជាចោទប្រកាន់គាត់ថាជាមនុ ស្ស ស សាហាវយង់ឃ្នងជាមិនខាន។ ប៉ុន្តែបើខ្ញុំនិយាយ ពីគាត់ដោយភ ជាប់ជាមួយ បរិប ដៃំណើរណើរ រឿងរឿង ថាគាត់ប្រើភាសានេះក្នុងពេលសមរភូមិ វាស្ដាប់ទៅពិ តជាសមហេតុសមផល ព្រោះ គាត់កំពុងព្យាយាមបំផុសទឹកចិត្តកងទ័ពអាមេរិករបស់គាត់ក នុងពេលសមរភូ មិ។ិ។

ឃ.វាក្យខណ ឌក្នុងចំពូកទី៩ គឺបំផុសទឹកចិត្តកងទ័ពមូស លីមក្នុងសមររភូមិិ មិនខុសពីឧទាហរណ៍ ខាងលើនេះទេ វាក្យខណ ឌ៥ ចំពូក៩ ដែលចែងថា៖ងថា៖ «ចូរឯង រាល់គ្នាប្រហារពួកអ្នកគោរពព្រះខុសឆ្គងចុះ នៅកន្លែងណាក៏ដោយដែលបានប្រទះនឹងពួកួ ក គេ» គឺដើម្បី បំផុសទឹ កចិត្តកងទ័ពមូស្លីម។ អ្វីដែលព្រះគម្ពីគួរអានប្រាប់ដល់ កងទ័ពមូស្លី ម នោះគឺ កុំឱ្យមានការភ័យខ លាចក្នុងសមរភូមិ បើប្រទះនឹងសត្រូវនៅត្រង់ណាចូរប្រហារនៅ ត្រង់នោះចុះ។ះ។

[11]

ង.លោក សូ រី រំលងពីវាក្យខណ ឌ៥ ដល់វាក្យខ ណ្ឌ៧តែម្ដង ឌ៧តែម្ដង លោក អារុណ សូរី ណ សូរី គឺជាអ្នករិះគន់ សាសនាអ៊ី ស្លាមដ៏លេចធ្លោម្នាក់ ក្នុងប្រទេសេស ឥណ្ឌា។ លោកបានលើកឡើងពីវាក្យខណ ឌខាងលើ គឺវាក្យខណ្ឌ៥ ចំពូក៩ នៅក្នុងនុង សៀវភៅរបស់លោកដែលមានចំណង ជើងថាជើងថា «The world of Fatwah» ទំព័រទី ៥៧២។ ក្រោយពីលោកលើកពីវាក្យខណ្ឌ៥ហើយ លោករំលងចូលវាក យខណ្ឌ៧តែម្ដងក្នុង នុង ចំពូកដដែល។ នរណាក៏ល។ នរណាក៏អាចដឹងបានថាលោកបានរំលងវាក្យ ខណ្ឌ៦។ ឌ៦។

ច.ចម្លើយ មាននៅក្នុងវាក្យខណ ឌ៦នេះហើយ

ចំពូក៩ វាក្យខណ្ឌ៦ បានផ្ដល់ដល់ចម្លើយ ចំពោះការចោទប្រកាន់ ថាសាសនាអ៊ី ស្លាម ជំរុញឱ្យមានហិ ង្សា ការបង្ហូរឈាម និងអំពើឃោរឃៅ។ វាក្យខណ្ឌនេះចែងថា៖ងថា៖

«ប្រសិនបើមានពួកអ្នកគោរព រះខុសឆ គងណា បានមកសុំជ្រកអាស្រ័យអំ ពី ឯង ចូរឯង ចូរ ឯងផ្ដល់ដល់ជម្រកកអាស្រ័យដល់ពួកគេចុះ ដើម្បី ឱ្យពួកគេបានឮព្រះបន្ទូលនៃព្រះអល់ ឡោះ។ ះ។ បន្ទាប់ម កចូរបញ្ជូនគេទៅទីសុ វត្ថិភាពចុះ។ នេះក៏ដោយសារតែពួកគេ ជាអ្នកដែលមិនទាន់ិនទាន់ បានយល់ដឹងអ្វី ឡើយ។» ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៩គួរអាន ៩:៦) ព្រះគម្ពីគួរអានមិនត្រឹមតែបង្គាប់ឱ្យ ផ្ដល់ជម្រកអាស្រ័ យដល់ អ នកគោរព រះខុសឆ្គងសឆ្គង ប៉ុណ ណោះទេ ថែម ទាំាំងបង្គាប់ឱ យបញ្ជូនពួកគេទៅទីសុវត្ថិ ភាពទៅទៀត។ បើនិយាយពីស្ថាន ថាន ការណ៍អន្តរជាតិបច ចុប្បន្នវិញ នវិញ ក្នុងសមរភូមិអាចមានមេទ័ពខ្លះដែលមានសមានចិត្តល្អអ ប្រសើរ អាចនឹងឱ្យសត្រូវរត់រស់ ជី វិតបើគេចង់មានសន តិភាពរវាងគ្នានោះ។ ប៉ុ ន្តែតើមានមេ ទ័ពឯណាដែលប្រាប់កងទ័ពរបស់ខ្លួនថា បើសត្រូវចង់មានសន្តិ ភាព ចូរឱ្យគេរត់រួចជីវិតចុះ ះ ហើយថែមទាំងជួយបញ ជូន ពួកគេទៅកន លែងសុវត្ថិភាពទៀត ទាំងស្ថិតក្នុងសមរភូមិនោះ?ះ? នេះជាអ្វីដែលព្រះអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ រង់ មានព្រះបន្ទូលក្នុងព្រះគម្ពីគួរអានដើម្បី ជំរុញឱ្យមានសន្តិភាពក្នុងពិភពលោក។ក។

[12]

៤ ព្រះគម្ពីគួរអានប្រើសព្វនាម “យើងើង” ចំពោះព្រះអល់ ឡោះ

តើសាសនាអ៊ីស លាមជឿថាព្រះមានច្រើនឬយ៉ាងណា? ព្រោះព្រះគម្ពីរគួរអា នប្រើ សព្វនាម« យើង» ើង» នៅពេលព្រះមានព្រះបន្ទូលូល។ ចម លើយ៖

សាសនាអ៊ីស្លាមជាសាសនាឯកទេពនិយមយ៉ាងប្រាកដ។ សាសនានេះមានជំនឿ នឿ និងប្រក្សាសថា មានព្រះតែមួយអង្គត់គ្មានអ្វី អាចប្រៀបផ្ទឹមបានឡើយ។ សាសនា នេះជឿជឿ ថាមានតែព្រះអល់ ឡោះមួយអង្គគត់ដែលមានលក ខណៈឯកអគ្គភាព1។ ក្នុងព្រះគម្ពីររ គួរអាន ព្រះជាម្ចាស់ទ រង់ត្រាស់ហៅអង្គទ្រង់ថា ង់ថា «យើង»។ តែពាក្យយ « យើង» ើង» នេះមិនិន មែនមាន័ យថាព្រះមានច្រើនអង្គនោះឡើយ ។ ។ សព្វនាមមាន២ប្រភេទ នៅក្នុងភាសាមួយចំនួន សព វនាមានពីរប្រភេទគឺ គឺ ពហុវចនៈវចនៈសព្វនាម ជាសព្វនាម នៃវចនៈអ្វីមួយដែលមានចំនួនលើសពី មួយ និង ឧត្តមបុរិសៈសព្វនាម ជាសព្វនាមប្រើ ដើម្បី ផ្ដល់ការគោរព។។

១.ក្នុងភាសាខ្មែរ ព្រះមហាក្សត្រនៃព្រះរាជាណាចក្រ កម្ពុជា ទ្រង់មានរាជឱង្ការជាផ្លូវ លូវ ការហៅអង្គទ្រង់ថាង់ថា « យើង» ើង» ដោយមិនប្រើពាក យថាយថា «ខ្ញុំ»ុំ» ឡើយ នេះហៅថាជាពាក្យរាជយរាជ ស័ព្ទ។។

1 លក្ខណៈល្អឯកវិ សេសលើសលន់។លើសលន់។

[13]

២.ក្នុងភាសាហី ណ្ឌី លោក រ៉ាជីវ គន្ធី អតី តនាយករដ្ឋមន្ត្រីនៃសាធារណរដ្ឋ ឥណ្ឌា ឌា ធ្លាប់ ថ្លែងថា៖ «ងថា៖ « हूँ देखना चाहती है » ដែលមានន័យថា«យើងចង់ឃើញ»។ ឃើញ»។ លោកប្រើ ពាក្យយ « हूँ » មានន័យថា ថា «យើង» ដែលនេះក៏ដូចគ្នាដែរ ជារាជស័រ ជារាជស័ព្ទក្នុងភាសាហីណ្ឌី។

៣.ក្នុងភាសាអារ៉ាប់ ក៏មិនខុសគ្នាដែរនៅពេលដែលព្រះអល់ ឡោះទ្រង់ត្រាស់ហៅ អង្គទ្រង់ ថា«យើង»។ ើង»។ ក្នុងព្រះគម្ពីរយើងតែងតែឃើញទ្រង់ប្រើពាក្យ«ណាហ៊ូ »ដែលមានលមាន ន័យថា«យើង» នោះមិនមែនជាពហុ វចនៈសព្វនាមនោះឡើយ ប៉ុ ន តែជាឧត្តមបុរិសៈស ព្វវ នាម។។ គោលជំ នឿឯកទេពនិយម គឺ ជាសសរស្ដម្ភមួយនៃសាសនាអ៊ី ស្លាម។ អត្ថិភាព 2 និង ឯកអគ្គភាព នៃព្រះតែមួយអង្គមានលើកឡើងជាច្រើនកន្លែងក្នុងព្រះគម្ពីរគួរអាគួរអាន។ ដូចមានូចមាន ចែងក្នុងចំពូក ១១២ ថា៖ូក ១១២ ថា៖

«ចូរពោលថា ព្រះអល់ ឡោះទ្រង់តែមួយអង គគត់» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ១១២គួរអាន ១១២:១)

2 ភាពដែលមានឡើងើង Existence

[14]

៥ សាច់ជ្រូកត្រូវបានហាម ប្រាម

ហេតុអ្វី បានជាសាសនាអ៊ី ស្លាមហាមប្រាមមិនឱ្យទទួលទានសាច់ជ្រូក?ូក? ចម លើយ៖

មានុស សភាគច្រើនបានដឹងយ៉ាងច្បាស់ថាសាសនាអ៊ីស្លាមបានហាមប្រាមមិនឱ្យិនឱ្យ ទទទួលទានសាច់ជ្រូក។ូក។ ខាងក្រោមនេះជាចំណុចខ្លះដែលទាក់ទងនឹងការហាមប្រាមនេះ៖ះ៖

១.សាច់ជ្រូកត្រូវបានហាមប្រាមនៅក នុងព្រះគម្ពីគួរអាន គួរអាន ព្រះគម្ពីគួរអានបានចែងអំពីការហាមប្រាមមិនឱ្យទទួលទានសាច់ជ្រូកមិនតិចជាងិ ចជាង ៤ដងនោះទេ។ ការហាមប្រាមនេះមានចែងក្នុងចំពូក ២ វាក្យខណ ឌ ១៧៣, ចំពូក ៥ ូក ៥ វាក្យខណ្ឌ ៣, ចំពូក ៦ វាក្យខណ្ឌ ១៤៥ និងចំពូក ១៦ វាក្យខណ្ឌ ១១៥។ ឌ ១១៥។ «ជាបម្រាមដល់ ឯងរាល់ គ្នា ចំពោះសាច់ សត្វស្លាប់ ឈាម សាច់ជ្រូក នឹងអ្វីដែល ល ត្រូវបានគេពិឃាតក្នុងនាមអ្វីផ្សេងពីព្រះអល់ ឡោះ។ះ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៥គួរអាន ៥:៣) វាក្យខណ ឌខាងលើនេះគឺ សមល្មមគ្រប់គ្រាន់ស ម្រាប់ាប់ឱ្យអ្នកមូស្លីមទទួលស្គាល់ថា គាល់ថា សាច់ជ្រូកត្រូវបានហាមប្រាម យ៉ាងប្រាកដ។។

២.សាច់ជ្រូកត្រូវបានហាមប្រាមក្នុងគម្ពី របរិសុទ្ធធ គ្រិស្ដបរិ ស័ទត្រូវជឿនិងស្ដាប់ បង្គាប់គម្ពីររបស់ខ្លួលួន។ គម្ពីរបរិសុទ្ធបាន ចែងអំពីការក្សារ ហាមប្រាមិនឱ្យទទួលទានសាច់ ជ្រូក ដូចមានចែងក្នុងកណ្ឌគម្ពីរលេវីវិ ន័យ ថា៖

ថា៖

[15]

«ជ្រូក ដ្បិតវាមានក្រចកចកឆែក តែក តែមិនិនទំពាអៀងអៀងទេ ដូចនេះ ត្រូវូវចាត់ទុកវាជាសត្វវមិនិន បរិសុទ្ធ។ ធ។ អ្នកនករាល់គ្នាមិនិនត្រូវូវបរិ ភោគសាច់សត្វវទាំងំងនោះឡើយ ហើយ ក៏មិនិនត្រូវូវប៉ះពាល់ាល់ ខ្មោចវាដែរ គឺរ គឺត្រូវូវចាត់ទុកវាជាសត្វវមិនិនបរិសុទ្ធ។ធ។» (លេវីវិន័យ ១១ ១១:៧-៨) សាច់ជ្រូកក៏ត្រូវបានហាមប្រាមក្នុងកណ ឌគម្ពីរទុតិយក ថាផងដែរ៖រ៖

«រីឯជ្រូកូកក៏មិនិនត្រូវូវបរិ ភោគដែរ ព្រោះវាមានក្រចកចកជើងជើងឆែក តែក តែមិនិនទំពាអៀងអៀងទេ។ េ។ ដូចនេះ ត្រូវូវចាត់ទុកវាជាសត្វវមិនិនបរិសុទ្ធ គឺធ គឺកុំុំបរិ ភោគសាច់វា ហើយ ក៏កុំុំប៉ះពាល់ាល់ខ្មោចវា ដែរ។រ។ » (ទុតិយកថា ១៤ កថា ១៤:៨) ការហាមប្រាមរបៀបនេះក៏មានចែងផងដែរនៅក្នុងគម្ពីរបរិសុទ ធត្រង់កណ ឌគម្ពីរ អេសាយ ចំពូក ៦៥ ូក ៦៥ ខ ២ ដល់៥ និងខ ល់៥ និងខ ៧។

៣.ការទទួលទានសា ច់ជ្រូកនាំឱ្យមានរោគជាច្រើនើន អ្នកដែលមិនមែនជាមូស្លីម និងអ្នកមិនកាន់សាសនានឹងឯកភាពបើយើងនិ យាយពី

ហេតុផល តក្កៈ និងវិទ្យាសាស្រ្ត។ ការទទួលទានសាច់ួលទានសាច់ជ្រូកូកអាចបង្កជាជំងឺមិនតិចទៀត ៣០មុខ នោះទេ។ អ្នកទទួលទានអាចប្រឈ មមុខនឹងខនឹងដង្កូវមួយចំនួនំនួនដូចជា ព្រូន អៀន អៀន តេនញ៉ា ។ល។ ហើយដែលគ្រោះថ្នាក់ជាងគេនោះគឺ តេនញ៉ាជ្រូក ឬភាសាសាមញ្ញហៅ ថា ព្រូនសំប៉ែត។ វាមានប្រវែងវែងហើយរស់ក្នុងពោះវៀនមនុស្ស ហើយពងរបស់វាអាចងរបស់វាអាច ចូលទៅក្នុងគ្រាប់ឈាម ហើយធ្វើដំណើរទៅគ្រប់

ផ្នែកនៃសារពាង្គកាយ។ បើវាចូលទៅក្នុងនុង ខូរក្បាលនោះអាចបណ្ដាលឱ្យបាត់ ការចងចាំ បើវាចូលទៅដល់បេះដូងវាអាចធ្វើឱ្យ្វើឱ្យ គាំងបេះ ដូងូង បើវាចូលបើវាចូលទៅដល់ភ្នែក វាអាចធ្វើឱ្យភ្នែកនោះងងឹត បើវាចូលបើវាចូលទៅក្នុងថ្លើម វា វា បង្កផលប៉ះពាល់ ដល់ថ្លើម ហើយវាអាចបង្កផលប៉ះពាល់ដល់គ្រប់ផ្នែកទាំងអស់នៃ

សារពាង្គកាយ។ ។ សត្វល្អិតដ៏គ្រោះថ្នាក់មួយ ទៀតនោះគឺ ដង្កូវព្រូន្រូន ទ្រីស៊ីណែឡា ឬហៅថា ថា ទ្រីស៊ីណែ ឡូស៊ីស។ រឿងដែលមនុស្សតែងតែយល់ ច្រឡំ នោះគឺ នៅពេលដែលគេចម្អិនសាច់ជ្រូកឱ្យូ កឱ្យ ឆ្អិនល្អ នោះពួកព្រូន្រូននឹងងាប់អស់។ ក្នុងគម្រោងស្រាវជ្រាវមួ យនៅសហរដ្ឋអាមេរិកបានឱ្យរិកបានឱ្យ ដឹងថា ក្នុងចំណោមនុស្ស២៤នាក់ដែលមានព្រូ នទ្រី ស៊ី ណែឡូ ស៊ី ស គឺមាន២២នាក់បានាក់បាន ចម្អិនសាច់ជ្រូកឱ្យឆ្អិូកឱ្យឆ្អិនល្អ។ នេះសបញ្ជាះសបញ្ជាក់ឱ្យដឹងថា ឹងថា ព្រូន្រូនមួយ ចំនួនមិនងាប់ក្នុងកម្រិិត សីតុណ្ហភាពចម្អិចម្អិនធម្មតានោះឡើយ។ ។

[16]

៤.សាច់ជ្រូកមានសារធាតុធ្វើឱ្យកើនជាតិខ្លាញ់លាញ់ សាច់ជ្រូកមានសាច់ដុំតិចតួចណាស់ វាផ្ទុកទៅដោយជាតិខ្លាញ់ លើសលុ ប។ ជាតិិ ខ្លាញ់នេះវាអាចកកស្ទះនៅតាមសរសៃឈាម ដែលអាចនាំឱ្យឡើងសម្ពាធឈាម និងគាំងាំង បេះដូង។ វាូង។ វាមិនចម្លែកទេដែលជនជាតិអាមេរិកាំ ង៥០ភាគរយមានជំងឺលើសសម ពាធ

ឈាម។។

៥.សត្វជ្រូកជាសត្វដែលកខ្វក់ជាងគេលើលោក វារស់នៅ និងធំធាត់នៅលើភក់ជ្រាំ និ ងដី។ តាមដែលខ្ញុំដឹងវាជាឹ ងវាជាសត្វវដែលពូកែស៊ី គំរង់ជាងគេ នៅតាមភូមិករខ្លះដែលពុំ ទាន់ មានបង្គន់ស្រួលបួ ល ហើយអ្នកភូមិបន្ទោ បង់បង់ ពាសវាលពាលកាលនោះ កាកសំ ណល់ ទាំងនោះនិងត្រូវជ្រូកសម្អាតទាល់តែអស់។ទាល់តែអស់។ អ្នកខ្លះអាចនឹងប្រកែកថា នៅប្រទេសជឿនលឿនដូចជាអូស្ត រាលីជាដើម ជ្រូកត រូវូវ បានបង្កាត់ ពូជដោយស្អាតបាត និងអនាម័យ។ តែទោះជាអនាម័យយ៉ាងណាក្ដី ជ្រូកត្រូវូវ បានគេដាក់ឱ្យវារស់នៅរួមគ្នា មិនថាគេព្យាយាមសម្អាតវាយ៉ាងណានោះទេ វានៅតែ កខ្វក់វក់ ដោយធម្មជាតិរបស់ វា វានៅតែស៊ី គម្រង់ខ លួ នឯង និងជ្រូកដទៃទៀតដែលនៅជាមួយ។ ។

៦.ជ្រូកជាសត្វឥតខ្មាសជាទីបំផុត

សត្វជ្រូកជាសត្វដែលឥតខ មាសបំផុតលើលោកនេះ វាជាសត្វតែមួយប្រភេទគត់ ដែលហៅគ្នីគ្នាមកបន្តតពូជនឹងគូជនឹងគូរបស់វា។ នៅអាមេរិកមនុស សភា គច្រើនទទួលទានសាច់ួលទានសាច់ ជ្រូក ហើយមួយចំ នួនបន្ទាប់ពីជប់លៀងស៊ី ផឹកហើយ ពួកគេប្ដូរដៃគូគ្នារួមេត្រី ។ មានតែ អ្នកនកទទួលទានសាច់ជ្រូកទេដែលប្រព្រឹត្តរបៀបដូចជ្រូក។ ូក។ ពួកយើងជាជនជាតិឥណ ឌាមើលើល ទៅអាមេរិកជាប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ជឿនលឿន និងមានរបៀប។ អ្វីក៏ដោយដែលជនជាតិិ

អាមេរិកាំងធ្វើ មិនបានប៉ុន្មានក៏ពួកយើងធ្វើតាម។ បើយោងតាមអត្ថបទចុះផ្សាយរបស់ របស់ ទស្សនាវដ្ដីIsland វប្បធម៌នៃការប្ដូរដៃគូររួមមេត្រី ក្លាយជាធម្មតាទៅហើយនៅទី ក រុង បុមបៃ ប្រទេសឥណ្ឌា។ ឌា។

[17]

៦ ទ្រឹស្ដីនៃការនិរាករណ៍ការនិរាករណ៍3

អ្នកមូស្លីមជឿលើលើទ្រឹស្ដីនៃការក្សារនិរាករណ៍ដូចជា ជឿថាមានវាក្យខណ្ឌមួយចំនួននៃ ព្រះគម្ពីរគួគួរអានត្រូវបាននិរាករណ៍ចោល ហើយជំ នួសមកវិញដោយវាក្យខណ្ឌថ មីដែលល ប្រទានមកតាមក្រោយ។ តើនេះមានន័ យ ថា ថា ព្រះបញ្ញត្តិច្បាប់ខុស ហើយកែវិ ញតាមក្រោយ ឬយ៉ាងណា? ាងណា? ចម លើយ៖

ក.មានការព ន្យល់២យ៉ាងាង ព្រះគម្ពីរគួរ អានបានចែងថា៖ងថា៖

«វាក្យខណ ឌណាក៏ ដោយដែលយើងផ្លាស់ប្ដូរ ឬធ្វើឱ្យឯង(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ភេ្លចវាលចវា នោះ គឺយើងបាននាំ មកនូវអ្វី(វាក្យខណ្ឌ) ដែលល អប្រសើរជាង ឬប្រហាក់ប្រហែលគ្នាវិញ។ លគ្នាវិញ។ តើឯងមិនដឹងទេឬថាព្រះអល់ឡោះព្រះអង្គពិតជាមានព្រះចេស្ដាលើរាល់សព វសារពើ នោះ?» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ២គួរអាន ២:១០៦) វាក្យខណ្ឌរបៀបនេះក៏មានចែងផងដែរក្នុងចំពួក ១៦ វាក្យខណ្ឌ ១០១។ នៅក្នុងនុង ភាសាអារ៉ាប់លើកឡើងអំពីពាក្យថា យថា «អាយ៉ាត់» ដែលមានន័យថា ថា «ទីសម្គាល់»គាល់» ឬ «វាក្យខណ ឌ» ហើយក៏ មានន័ យថា«ការបើកបង្ហាញ»ផងដែរ។ វាក្យខណ្ឌមួយនេះអាចធ្វើ វើ ការបកស្រាយបាន២យ៉ាងខុសគ្នា៖

សគ្នា៖

3 ការលុបចោលច្បាប់មួយ ហើយជំនួសមកវិញនូវច្បាប់មួយផ្សេងទៀត ។។

[18]

១.គឺសំដៅដល់ការបើកបង្ហាញកាលពីជំនាន់ាន់មុនត្រូវនិរាករណ៍ ចោល ល នោះគឺការះគឺការ បើកបង្ហាញមុនព្រះគម្ពីគួរអាន ដូចជា៖ ព្រះគម្ពីរសម្ពន្ធមេត្រី ចាស់ , ព្រះគម្ពីរទំនុកតម្កើង តម្កើង និងព្រះគម្ពីរសម្ពន្ធ មេត្រីជាដើម។។ ក្នុងន័ យនេះព្រះអល់ឡោះជាម្ចាស់ មានព្រះបន្ទូ លថា ព្រះអង្គមិនធ្វើឱ្យភ្លេចនូវព្រះចនូវព្រះ គម្ពីរមុនៗនោះទេ ក៏ប៉ុន្តែបានជំនួសមកវិញនូវព្រះគម្ពីរដែលប្រសើរជាងនោះ ។ ដែលមានលមាន ន័យថាព្រះគម្ពីរសម្ពន្ធមេត្រីចាស់, ព្រះគម្ពីរទំនុកតម្កើង និងព្រះគម្ពីរសម ពន្ធមេត្រីថ្មី ត្រូវូ វ និរាករណ៍ដោយព្រះគម្ពីគួរអានមកជំនួសវិញ។ំ នួសវិញ។

២.បើយើងយ កពាក្យយ «អាយ៉ាត់»់» ជាភាសាអារ៉ាប់ខាងលើ លើមកពិចារណាក្នុងនុងន័យ

«វាក្យខណ ឌ»នៃព្រះគម្ពីរគួ រអានហើយមិនសម្ដៅដល់ព្រះគម្ពីរមុនៗវិញនោះ វាក្យខណ្ឌនេះ សំដៅ ថា ពុំមានវាក្យខណ្ឌណាត្រូវព្រះជាម្ចាស់និរាករណ៍ ចោលនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវបានព្រះូវបានព្រះ អង្គប្រទានវាក្យខណ ឌដោយឡែកជំនួ សមកវិញ កវិញ ដោយមានលក្ខណៈប្រហាក់ប្រហែលឬល្អអ ប្រសើរជាង។ នេះមាន័ យថា វាក្យខណ្ឌដែលបានប្រទានមកខាងដើមៗមួយចំនួន ត្រូវូ វ បានជំនួសមកវិញដោយវាក្យខណ្ឌដែលបានប្រទានមកក្រោយៗវិ ញ។ ខ្ញុំឯកភាព ចំពោះ ការពន្យល់ ទាំង២ខាងលើនេះ។ះ។ មានអ្នកមូស្លីម និងមិនមែនមូស្លី មជាច រើនបានយល់ច រឡំទៅលើការពន យ ល់ទី២ថា២ថា វាក្យខណ ឌខាងដើមៗមួយចំនួនត្រូវបាននិរាករណ៍ចោល ហើយសព្វថ្ងៃគ្មានសារៈសំ ខាន់ាន់ ចំពោះយើងទៀតទេ ព្រោះមានវាក្យខណ្ឌដទៃមកជំនួ សហើយ។ អ នកទាំងនេះអាចនឹងះអាចនឹង យល់ថាវាក្យខណ ឌទាំងនេះមិនស្របគ្នាទៅទៀត។ ។ ចូរយើងមកវិភាគឧទាហរណ៍ខាងក្រោមជា មួយគ្នា គ្នា

ខ.ការតាក់តែងគម្ពីរឱ្យដូចព្រះគ ម្ពីគួរអានទាំងមូលូល ឬត្រឹម១០ចំពូក ឬូក ឬ ១ចំពូកូក ជនជាតិអារ៉ាប់ដែលមិនជឿព្រះមួយចំនួនបានចោទប្រកាន់ព យាការីមូហាំ ម៉ាត់ថា ់ថា លោកបានប្រតិដ្ឋព្រះគម្ពីគួរអានឡើងដោយខ លួនឯង។ លួនឯង។ ព្រះអល់ឡោះជាម្ចាស់បានល្បង ង ភ្នាល់ នឹងពួកជនទាំងនោះដូចមានចែងក្នុងចំពូក ១៧ នៃព្រះគម្ពីគួរអានថា៖គួរអានថា៖

[19]

«ចូរឯង ពោលថា៖ លថា៖ ប្រសិនបើបើមនុស សលោក និងអមនុស្ស បានរួមគ្នាដើម បីនឹងីនឹង តាក់តែង(គម្ពីរមួយ)ឱ្យដូចនឹងព្រះគម្ពីគួរអានេះ ក៏ពួកគេមិនអាចធ្វើទៅរួចឡើយ បើបើ ទោះជាខំជួយគ នាយ៉ាងណាក៏ដោយ ។ ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ១៧គួរអាន ១៧:៨៨) ការល្បងភ្នាល់នេះក៏ត្រូវបានសម្រាលឱ យងាយមួ យកម្រិិតទៀត ក្នុងចំពូក ១១៖ូក ១១៖

«ឬពួកគេនឹងនិយាយថា៖ គាត់( ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បានប្រតិដ្ឋវា(ព្រះគម្ពីគួរអាន) គួរអាន) ។ ចូរឯងពោលថា៖ ចូរអ្នករាល់គ្នានាំយក១០ចំពូក ឱ្យដូចនឹងការប្រតិដ្ឋទាំងនេះមក ក ហើយចូរអ្នករាល់គ្នាហៅអ្នកណាក៏ដោយដែលអ្នករាល់គ នាអាចហៅបានក្រៅពីព្រះព្រះ អល់ឡោះ(ឱ្យមកជួយ) ប្រ សិនបើបើអ្នករាល់គ នានិ យាយការពិតមែននោះ។ះ។» (ព្រះគម្ពីរ គួរអាន ១១:១៣) បន្ទាប់ម កការល្បងភ្នាល់សម្រាលមកត្រឹមមួយចំពូកប៉ុ ណ្ណោះ៖ះ៖

«ឬពួកគេនឹងនិយាយថា៖គាត់( ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បានប្រតិដ្ឋវា(ព្រះគម្ពីគួរអាន)។ គួរអាន)។ ចូរឯងពោលថា៖ ចូរអ្នករាល់គ្នានាំយក១ចំពូក ដែលដូចនឹង(ព្រះគម្ពីរ)នេះម ក ហើយចូរ ចូរ អ្នករាល់គ នាហៅអ្នកណាក៏ដោយដែលអ្នករាល់គ នាអាចហៅបានក្រៅពីព្រះអល់ ឡោះ(ឱ្យមកក ជួយ) ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នានិយាយការពិតមែន នោះ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ១០គួរអាន ១០:៣៨) ជាចុងក្រោយកនុងចំពូក២ ូក២ ព្រះអល់ឡោះបានធ្វើឱ្យការល បងភ្នាល់នេះកាន់តែងាយ ថែមទៀត៖៖

«ប្រសិនបើឯងរាល់បើឯងរាល់គ្នាមានមន្ទិលិលសង្ស័ យចំ ពោះអ្វី (ព្រះគម្ពីរអាល់គួរអាន) រអាល់គួរអាន) ដែលល យើងបានប្រទានចុះមកដល់អ្នកបម្រើយើងើង(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)់)នោះ ចូរឯងះ ចូរឯង(និពន្ធ ហើយ) ) យកចំពូកណាមួយ (ដែលនិពន្ធនោះ)ះ) មកប្រ ដូចូចនឹងព្រះគម្ពីរនេះ ហើយ ចូរឯងហៅសាក្សីសី របស់ពួកឯងក្រៅពីព្រះអល់ ឡោះមកចុះ បើសិនជាការអះអាងរបស់ឯងត្រឹមត្រូវមែននោះ។ ះ។ ប្រសិនបើពួកឯងមិនអាចធ្វើបាន វើបានទេនោះ ះ អំណឹះតទៅមុខក៏ខក៏ពួកឯងមិនអាចធ្វើបានដែរ។ រ។ ដូចនេះហើយ ចូរឯង ចូរឯងរាល់គ្នាខ្លាចលាចរអែងចំពោះស្ថាននរក ដែលឥន្ធនៈធនៈបញ្ឆេះនរក នោះគឺះគឺជា មានុស ស និងដុំថ្ម ដែលលគេរៀបចំសម រាប់ពួកគ្មានជំ នឿ។នឿ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ២គួរអាន ២:២៣-២៤) យើង ឃើញថាឃើញថា ព្រះអល់ឡោះជាម្ចាស់បានសម្រាលការល្បងភ្នាល់នេះជាះជា ដំណាក់ៗ។ ដំណាក់កាលដំបូងំ បូង ព្រះគម្ពីគួរអានចែងអំពីការល បងភ្នាល់ឱ យតែងនិព ន្ធគម្ពីរ មួយឱ្យបានដូចព្រះគម្ពីគួរអាន។ បន្ទាប់មកបន្ថយត្រឹមតែធ្វើយ៉ាងណាឱ្យបាន១០ចំពូក ឱ្យូក ឱ្យ

[20]

បានដូចចំពូក នុងព្រះគម្ពីគួរអាន ហើយចុងក្រោយបន្ថយមិនត្រឹមតែឱ្យតែងនិពន្ធតែមួយ ចំពូកប៉ុណ្នោះតែធ្វើយ៉ាងឱ្យដូច ឬ ប្រហាក់ប្រហែលនឹង លនឹងចំពូក នុងព្រះគម្ពីគួរអាន។ នេះ មិនមែនមានន័ យថា ថា ចំពូក២ វាក្យខណ្ឌ ២៣ និង ២៤ នេះមានខ្លឹមសារមិនស្របនឹង បនឹង វាក្យខណ ឌទាំង៣ខាងលើៗនោះទេ។ ពាក្យថាមិនស្របគ្នា គឺទាល់ តែមានការលើកឡើងើង អំពីព័ត៌មាន៌មានខុសគ្នា សគ្នា ដែលមិនអាចកើតឡើងព្រមៗគ្នាបាន ឧទាហរណ៍លោ ក ក ក ផ្ដល់ដល់ ព័ត៌មានថាលោក គ ស លាប់នៅអាអាយុ៥៩ឆ្នាំ ឯលោក ខ ផ្ដល់ព័ត៌មានថាលោក គ ស លាប់នៅ អាយុ ៥៥ ឆ្នាំ។ ព័ត៌មានទាំងពីរលើកឡើងខុសគ្នាអំពីព្រឹត្តការណ៍តែមួយ រាប់ថាមិនស្រប ប គ្នា។ វាក្យខណ ឌខាងដើមៗ ឬថាវាក្យខណ្ឌដែលគេថានិរាករណ៍ ចោលនោះ គឺសុទ្ធតែជាធតែជា ព្រះបន្ទូ លរបស់ព រះ ហើយផ្ទុកនូវព័ត៌ មានដែលត្រឹមត្រូវរហូតមកដល់ សព្វថ្ងៃងៃ។ ហើយជា ជា ការពិតណាស់ ការល្បងភ្នាល់អំពី ការតែងនិពន្ធព្រះគម្ពីរគួ រអាននេះគឺ នៅបន្តមកដល់ សព្វវ ថ្ងៃ។ ការល្បងភ នាល់អំពីការតែងនិពន្ធ១០ចំពូកឱ យបានដូចព្រះគម្ពីរគួ រអានក្ដី ១ចំពូកឱ្យដូចូច ព្រះគម្ពីគួរអានក្ដី ឬ១ចំពូកដែលត្រឹមតែប្រហាក់ប្រហែលនឹងព្រះគម្ពីគួរអានក្ដី សុទ្ធតែជា ធតែជា ការល្បងភ្នាល់ដ៏ពិតប រាក ដទាំងអស់ាំងអស់ ព្រោះវាមិនិនមានអ្វីដែលលមិនស្របនឹង បនឹងគ្នានោះទេ ប៉ុន្តែ នេះក៏ជាការល្បងភ្នាល់ដែលងាយជាងគេដែលព្រះគម្ពីរគួ រអានបានលើកឡើង។ បើការបើការ តែងនិពន្ធមួយចំពួកឱ្យបានត្រឹមតែប្រហាក់ប្រហែល មិនអាចធ្វើទៅរួចផង តើមានអ វីត្រូវូវ ទៅនិយាយពី១ចំពូក និង១០ចំពូកដែលដូចទៀតនោះ? ឧបមាខ្ញុំនិយាយអំពីមនុស្សម្នាក់ដែលមហាសែនល ង់ ខ្ញុំនិយាយថា៖«គា ត់លផងង់ង់ ណាស់ អន់ជាសិស្សថ្នាក់ទី១០ទៀត។» ក្រោយមកខ្ញុំនិយាយថា៖ «គាត់អន់ជាងសិស្ស ស ថ្នាក់ ទី៥ទៀត» បន្ទាប់ម កខ្ញុំថា៖ «មិនត្រឹមតែប៉ុ ណ្ណឹងទេ អន់ជាងក្មេងថ្នាក់ ទី១ទៅ ទៀត។» នៅពេលខ ញុំនិយាយថា គាត់អន់ជាងក្មេងថ្នានាក់ទី១ទៀតនោះ មានន័យ ថា អ្វីដែលល ខ្ញុំលើកឡើងនេះមិនទាស់ គ នានឹងប្រយោគពី រខាងលើនោះទេ។ ប៉ុន្តែប្រយោគចុងក្រោយ របស់ខ្ញុំុំគឺបញ្ជាក់ ពីកម្រិិតនៃភាពលផងង់ខ្លៅរបស់គាត់បានពេញលេញតែម្ដង។ បើគាត់ លផងង់ង់ ជាងក្មេងថ្នាក់ទី១ហើយ តើមានអ្វីត រូវទៅជជែកពីថ្នាក់ ទី៥ ឬទី១០ទៀ តនោះ?ះ?

[21]

គ.ការហាមប្រាមចំពោះគ រឿងស្រវឹងជាដំណាក់កាលំ ណាក់កាល ឧទាហរណ៍អំពីរឿងនេះមួយទៀតគឺវាក្យខណ្ឌដែលចែងអំពីការហាមប្រាមចំពោះ គ្រឿងស្រវឹងជាដំណាក់កាល។ វាក្យខណ ឌដំបូងៗដែលព្រះជាម្ចាស់ប្រទានចុះមកទាក់ទងង នឹងរឿងគ្រឿងស្រវឹ ងគឺមាននៅក នុង ចំពូក ២ ៖ូក ២ ៖

«ពួកគេនឹងសួរឯងអំពីគ្រឿងស្រវឹ ង និងល្បែងស៊ី សង។ សង។ ចូរឯងឆ្លើយថា៖ ក្នុងវាទាំងាំង ពីរនេះគឺមានទុក្ខទោសធំ តែក៏មានគុណប្រយោជន៍ខ្លះដល់ មនុស្សលោកដែរ។ ប៉ុ ន្ដែបាបាប របស់វា ទាំងពីរគឺធផងន់ធផងរជាងគុ ណប្រយោជន៍ទៅទៀត។។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ២គួរអាន ២:២១៩) ហើយវាក្យខណ្ឌបន្តទៅនេះក៏ចែងទាក់ ទងនិងគ្រឿងស្រវឹងផងដែរក្នុងចំពូក៤៖ូក៤៖

«ម្នាលអស់ អ្នកមានជំនឿ ទាំងាំងឡាយអើយ! ចូរកុំថ្វាយបង្គំព្រះឡើយនៅពេលស្រវឹង វឹង (ត្រូវូវរង់ចាំ)រហូ ដែល់ល់ដឹងថាខ្លួននិ យាយអ្វីសិន។សិន។ » (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៤គួរអាន ៤:៤៣) វាក្យខណ ឌចុងក រោយដែលចែងទាក់ ទងនឹងគ្រឿងស្រវឹងនោះគឺនៅក្នុង ចំពូក៥៖ូក៥៖

«ម្នាលអស់ អ្នកមានជំនឿទាំងឡាយអើយ! គ្រឿងស្រវឹង ល្បែងស៊ីសង សង ការគោរព បូជាបដិមាន ការជឿព្រួ ញទស សន៍ទាយ ជាអំពើដ៏គួរស្អប់ខ្ពើមរបស់អារក្សបីសាចប៉ុណ្ណោះ។ ះ។ ចូរចៀសចេញឱ្យឆផងាយ នោះឯងរាល់ គ្នាអាចនឹងទទួលបានជោគ ជ័យ។ ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន គួរអាន ៥:៩០) ព្រះគម្ពីគួរអានត្រូវបានប្រទានចុះមកដោយប រើរយៈពេល២២ឆ្នាំកន្លះ។ មានការធ្វើ វើ កំណែទម្រង់សង គមជាច្រើនត រូវធ្វើឡើងជាដំណាក់កាល នេះជាការសម រួលដល់ មនុស្សម្នា នា ដើម្បី ឱ្យពួកគេអាចទទួលយកច្បាប់ថ្មី បានដោយងាយស្រួលួល ឯការផ្លាស់ប្ដូរដោយបង្ខំនិងំ និង លឿនរហ័ សអាចនាំរក្សារបះបោរ និងច្របូកច្របល់ក នុ ងសង គម។។ ការហាមប្រាមចំពោះគ រឿងស្រវឹងត រូវបានធ្វើឡើងជា៣ដំណាក់ កាល។ វា ក្យខណ្ឌ ឌ ដំបូងៗគ្រាន់តែ លើកលើកឡើងពីទុក្ខទោស និងផលបាបរបស់ វា ឯប្រយោជន៍របស់វាមានតិចិ ច តួចប៉ុណ ណោះធៀបនឹងបាប។ ដំណាក់កាលបន្ទាប់គឺ ការហាមប្រាមមិនឱ្យថ្វាយបង គំព្រះពេលល ស្រវឹង ដែលសំដៅថា មានុស សមិនត្រូវទទួលទានគ្រឿងស្រវឹងនៅពេលថ្ងៃនោះទេ ពីព្រោះ អ្នកមូស្លីមត្រូវថ្វាយបង្គំព រះ៥ដងក្នុងមួ យថ្ងៃ។ វាក្យខណ្ឌ ឌនេះក៏សំដៅថា បើអ្នកនោះ មិនិន ថ្វាយបង្គំនៅពេលយប់ទេនោះ(ថ្វាយបង្គំរួចរាល់) គេត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យទទួលទានគ្រឿងឿង

[22]

ស្រ វឹង។ វឹង។ នេះមានន័យថាគ្រឿងស្រវឹងអនុញ្ញាតិផង និងមិនអនុញ្ញាតផង។ ង។ ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន មិនបកស្រាយច្រើនអំពីបញ្ហានេះ ទេ ព្រោះបើព្រះគម្ពីរចែងថា មានុស សអាចទួ លទានគ្រឿងឿង ស្រ វឹងបានកា វឹងបានកាលណាគេមិនថ្វាយបង្គំុព្រះ នោះមុខជាមានការខ្វែងយោបល់គ្នាជាមិនខាន។ បាន។ ព្រះអល់ឡោះជាម្ចាស់ព្រះអង្គយកពាក្យដែលសមគួរ និងត្រឹមត្រូវបំផុតមក ប្រើប្រាស់។ ាស់។ ចុងង ក្រោយការហាមប្រាមដាច់ ខាតចំពោះការទួ លទានគ រឿងស្រវឹងមិនថាពេលណាក៏ដោយ

ត្រូវបានចែងក្នុងចំពូក៥ វាក្យខ ណ្ឌ៩០។ ឌ៩០។ ឧបមាខ្ញុំនិយាយថា «ខ្ញុំមិនបានរស់ នៅទីក្រុងឡូសអាន់ជើទេសទេ» ក្រោយ មកខ្ញុំុំ ថា «ខ្ញុំមិនបានរស់ នៅរដ្ឋកាលី ហ វ័រញ៉ាទេ» ហើយចុងក្រោយខ ញុំ និយាយថា ថា «ខ្ញុំមិនបានរស់ិនបានរស់ នៅសហសហរដ្ឋអាមេរិកទេ»។ នេះមិនមែនមានន័យថា ប្រយោគទាំង៣ដែលខ្ញុំ លើក ឡើងើង នោះមិនស្របគ្នាទេ។ ប្រយោគនីមួយៗផ្ដល់ព័ ត៌ មានបំពេញបន្ថែមពីប្រយោគមុន ហើយ ប្រយោគចុងក្រោយផ ទុកសរុបព័ត៌មានដែលក្នុង២ប្រយោគមុន។ យ៉ាងណាមិញ បើខ្ញុំត្រឹម តែប្រាប់ថា«ខ្ញុំមិនរស់ នៅសហរដ្ឋអាមេរិ កទេ» េ» វាក៏សរុបទាំងអស់ថាំងអស់ថា ខ្ញុំមិនរស់ នៅរដ្ឋឋ កាលីហ្វ័រញ៉ា ឬរដ ឋណាឯទៀតនោះដែរ។ មិនខុសគ្នាទេ ដោយគ រឿងស្រវឹងត្រូវបានហាម ប្រាមដាច់ខាតហើយនោះ ក៏មាន័ យថា ការថ្វាយបង្គំព្រះនៅពេលស្រវឹងក៏ត្រូវហាមប្រាម ដាច់ខាត ហើយព័ត៌មានដែលថា គ្រឿងស្រវឹ ងផ្ដល់ ទុ ក្ខទោសធំសម បើម ហើយ មាន មាន ប្រយោជន៍តិចតួច តែបាបនោះធំធេងជាងជាងប្រយោជន៍ នៅតែជាព័ត៌មានត្រឹមត្រូវ ដដែល។ល។

ឃ.ព្រះគម្ពីគួរអានគ្មានអ្វីដែលខ្វែងគ្នានោះទេ ការនិរាករណ៍បញ្ញត្តិខ្លះពុំមែនមានន័យថា ព្រះគម្ពីគួរអានមានចំណុចខ្វែងគ្នានោះ ឡើយ។ ព្រោះអ្នកបដិបត្តិអាចបដិបត្តិច្បាប់ទាំងអស់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរព្រមៗគ្នាបាន។ៗគ្នាបាន។ ប្រសិនបើក្នុងព្រះគម្ពីគួរអានមានផ្ទុកខ្លឹមសារខ្វែងគ្នានោះ ព្រះ គម្ពីរនេះមិនអាចជាិនអាចជា ព្រះបន្ទូ លនៃព្រះជាម្ចាស់ បានឡើយ។ ។ «តើពួកគេមិនពិចារណាអំពីព្រះគម្ពីគួរអានទេឬ? ប្រសិនបើព្រះគម្ពីគួរអាន មិនិន មែនមកពីព្រះអល់ឡោះនោះ គេមុខជានឹង ឃើញឃើញរឿងខ្វែងគ្នាជាច្រើនៅក្នុងនោះ។ះ។ » (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៤គួរអាន ៤:៨២)

[23]

៧ អត្ថន័យនៃព្យញ្ជនៈ្យញ្ជនៈ អាលីហ្វ ឡាម មីម

តើហេតុអ្វីបានជាចំពូកមួយចំនួននៃព្រះគម្ពីគួរអានផ្ដើមដោយព យញ្ជនៈទោ លដូចជាូចជា ៖ អាលីហ្វ ឡាម មីម, ហា មីម ឬ យ៉ា ស៊ីន ជាដើម? ? តើព្យញ្ជនៈទាំងនេះមានអត្ថន័យ ពិសេសអ្វីទេ? េ? ចម លើយ៖

ក.ព្យញ្ជនៈយញ្ជនៈសង្ខេប

ព្យញ្ជនៈ អាលីហ្វ វ(ا) ឡាម(ل ) មីម(م), យ៉ា(ي ) ស៊ីនន(س ), ហា(ح ) មីម(م) ជាដើម ត្រូវបានគេស្គាល់ ជាភាសាអារ៉ាប់ថាប់ថា «អាល់-មូកត់-តអាត់»់» ឬជាភាសា ខ្មែរហៅថាថា «ព្យញ្ជនៈសង្ខេប»។ ប»។ ក្នុងភាសាអារ៉ាប់ មានព្យ ញ្ជនៈ២៩តួ (ួ (នេះបើរាប់បើរាប់ អាលីហ្វ វ(ا) និង ហាំ ហ្សះសះ(ء ) ថាជាព្យញ្ជនៈ២ទទៃពីគ នា) ហើយកនុងព្រះគម្ពីគួរអានទាំងមូល ចំពូកដែលផ្ដើម ដោយព្យញ្ជនៈសង្ខេបនេះមាន២៩ចំពូក។ ព្យញ្ជនៈសង្ខេបនេះ ក្នុងចំពួកខ លះមានតែ១តួ ួ ចំពូកខ្លះមាន២, ៣, ៤ និង៥តួក៏មាន។ួក៏មាន។

➢ ចំពូក ៣៨ ូក ៣៨ ផ្ដើមដោយព យញ្ជ នៈ សត់ (ص ) ➢ ចំពូក ៥០ ផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ កហ្វ វ (ق) ➢ ចំពូក ៦៨ ផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ នូន យញ្ជនៈ នូន (ن)

➢ ចំពូក ២០ ផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ ត (ط) ហា(ه) ➢ ចំពូក ២៧ ផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ ត (ط) ស៊ីនន(س)

[24]

➢ ចំពូក ៣៦ ផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈ យ៉ា(ي) ស៊ីនន(س) ក្នុងនោះមាន ៧ ចំពូកដែលផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈ ហា(ح ) មីម(م) ដូចគ្នាូចគ្នា រួមមាន៖មាន៖

➢ ចំពូក ៤០ ឈ្មោះថាះថា «អ្នកអភ័ យ ទោស»ស» ➢ ចំពូក ៤១ ឈ្មោះថាះថា «រៀបរាប់ពិ ស្ដារ» ដារ» ➢ ចំពូក ៤២ ឈ្មោះថាះថា «ការជំនុំ»ុំ» ➢ ចំពូក ៤៣ូក ៤៣ ឈ មោះថាះថា «គ្រឿងលម្អ» ឿងលម្អ» ➢ ចំពូក ៤៤ូក ៤៤ ឈ មោះថាះថា «ផ្សែង» ង» ➢ ចំពូក ៤៥ូក ៤៥ ឈ មោះថាះថា «ការលុតជង្គង់» គង់» ➢ ចំពូក ៤៦ូក ៤៦ ឈ មោះថាះថា «ផ្នូកខ្សាច់» សាច់»

ក្នុងនោះមាន ៦ ចំពូកផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈ អាលីហ្វ( វ(ا) ឡាម( (ل ) មីម( (م)ដូចូច គ្នារួមមាន៖មាន៖

➢ ចំពូក ២ ឈ្មោះថាះថា «គោញី» » ➢ ចំពូក ៣ ឈ្មោះថាះថា «គ្រួសារលោកអ៊ីមរ៉ន» ន» ➢ ចំពូក ២៩ ឈ្មោះថាះថា «សត្វពីងពាង» ាង» ➢ ចំពូក ៣០ ឈ្មោះថាះថា «ទីក្រុងរ៉ូម» » ➢ ចំពូក ៣១ ឈ្មោះថាះថា «លោកលុ កម៉ាន» បាន» ➢ ចំពូក ៣២ ឈ្មោះថាះថា «លុតក្រាប» ាប» បន្ទាប់ម កមាន ៦ ចំពូកផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈ អាលីហ្វ( វ(ا) ឡាម( (ل ) រ៉(ر ) ដូចូច គ្នារួមមាន៖មាន៖

➢ ចំពូក ១០ ឈ្មោះថាះថា «ព្យាការីយ៉ូណាស»ូណាស» ➢ ចំពូក ១១ ឈ្មោះថាះថា «ព្យាការី ហ៊ូត» » ➢ ចំពូក ១២ ឈ្មោះថាះថា «ព្យាការីយ៉ូសែប» ប» ➢ ចំពូក ១៣ ឈ្មោះថាះថា «ផ្គរ»គរ» ➢ ចំពូក ១៤ ឈ្មោះថាះថា «ព្យាការីអប រាហាំ»ាំ»

[25]

➢ ចំពូក ១៥ ឈ្មោះថាះថា «ច្រកផ្លូវថ្ម» ម» ចុងក្រោយមាន ២ ចំពូកផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈ ត(ط) ស៊ីនន(س) មីម( (م) ដូចគ្នាូចគ្នា រួមមាន៖មាន៖

➢ ចំពូក ២៦ ឈ្មោះថាះថា «កវី» ➢ ចំពូក ២៨ ឈ្មោះថាះថា «ការនិទាន»

➢ ចំពូក ៧ ឈ្មោះថា«ះថា«ខណ្ឌដ៏ខ ពស់»ផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈ អាលីហ្វ( វ(ا) ឡាម (ل) មីម( (م) សត់(ص ) ➢ ចំពូក ៨ ឈ្មោះថា«ជ័យភណ ឌ»ផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈ អាលីហ្វ( វ(ا) ឡាម (ل) មីម( (م) រ៉(ر)

៥.សេចក្ដីផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ ៥ តួមាន ២ ចំពូករួមមាន៖

មាន៖

➢ ចំពូក ១៩ ឈ្មោះថា«នាងម៉ារី»ផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈ កាហ្វវ (ك ) ហា(ه) យ៉ា(ي) អ៊ីនន(ع) សត់ (ص ) ➢ ចំពូក ៤២ ឈ្មោះថា«ការជំនុំ»ផ្ដើមដោយព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈ ហា(ح) មីម( (م) អ៊ីនន (ع) ស៊ីនន(س) កហ្វវ(ق) ចំពូក ៤២ ូក ៤២ នេះមានលក្ខណៈប្លែកគេ ដ្បិតវាក្យខណ្ឌ១ មាន ២ ព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈ វាក្យខណ ឌ២មាន ៣ ព្យញ្ជនៈ សរុបទាំង២វាក យខណ្ឌទើបបាន ៥ ព្យញ្ជនៈ។យញ្ជនៈ។

ខ.អត្ថន័ យនៃព្យ ញ្ជនៈសង្ខេបទាំងនេះ អំពីអត្ថន័យ និងគោលបំ ណងនៃការប្រទានចុះព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈសង្ខេបទាំង នេះគ្មាននរណាះគ្មាននរណា បានដឹងប្រាកដឡើយ ក្រៅពីព្រះអល់ ឡោះ។ មានការពន្យល់ បកស្រាយមួយចំ នួនដែ រ រ ដែលអស់លោកជាសាសនវិទូអ៊ីស លាមក្នុងសម័យកាលមុនៗខ្លះបានផ្ដល់ឱ្យយើង ក្នុងនោះ មានដូចជា៖ូចជា៖

១.ព្យញ្ជនៈទាំងនេះប្រហែលជាព្យញ្ជនៈសង្ខេបនៃប្រយោគ និងពាក យជាក់លាក់មួយ

ជាឧទាហរណ៍. ព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈ អាលីហ្វ វ(ا) ឡាម(ل ) មីម(م) អាចមកពីប្រយោគ «អាន់ គ «អាន់

[26]

ណា អល់ឡោះហ៊ូ អាក់ឡាំ»ដែលមានន័យថា «ព្រះដ៏ដឹងជ្រា ប» ឯព្យញ្ជនៈ នូន យញ្ជនៈ នូន អាចមកពីពាក្យថា «នូរ» ដែលមានន័យថា ថា «ពន្លឺ»លឺ» ជាដើម។។

២.ព្យញ្ជនៈទាំងនេះពុំមែនជាព្យញ្ជ នៈសង្ខេបទេក៏ប៉ុន្តែជានិមិត្តសញ្ញាឬជាព្រះនាមនៃ ព្រះអល់ឡោះ ឬអាចជាអ្វីផ្សេងទៀត។ ។

៣.ព្យញ្ជនៈទាំងនេះត្រូវបានប្រទានចុះមកដើម្បីចាប់ចំណាប់ចួន។ំណាប់ចួន។

៤.ព្យញ្ជនៈទាំងនេះក៏អាចមានអ ត្ថន័យជា ជាតម្លៃលេខ ដ្បិតក្នុងអម្បូ រភាសាសេមីទិចិច4 ព្យញ្ជនៈអាចមានតម្លៃជាលេ ខ ខ(តំណាងឱ្យលេខ)

៥.ព្យញ្ជនៈទាំងនេះត្រូវបានប្រើដើម្បីទាញចំ ណាប់ អារម្មណ៍ព យាការី ក៏ដូចជាអ្នកនក ស្ដាប់ ដទៃទៀតផងដែរ។រ។ មានសៀវភៅច្រើនណាស់ បានសរសេរស រាវជ្រាវអំពីអត្ថន័យនៃព្យញ្ជនៈទាំងនេះ។ះ។

គ.សេចក្ដីពន្យល់យល់ដ៏ល្អបំផុតអំពីព្យញ្ជនៈទាំងនេះ មានសេចក្ដីពន យល់ច រើនណាស់ដែលបានលើកឡើងដោយអស់លោកជាសាសន កជាសាសន- វិទូជាច្រើនរូប ក៏ប៉ុន្តែមានសេចក្ដីពន យល់មួ យដែលរឹងមាំជាងគេ ហើយត្រូវបានគាំទ្រដោយ សាសនវិទូផ្នែកពន្យល់ព្រះគម្ពីរគួ រអានគឺ លោក អ៊ីបនូ ខាសៀរ៍, លោក ហ្សាម៉ាខាខ ស្ហារី និងហារី និង លោក អ៊ីបនូ តៃមីយ៉ះ ដែលលើកឡើងដូចតទៅ ៖

រាងកាយមនុស សគឺផ្សំផ្គុំឡើងដោយធាតុជាច រើន ដែលធាតុ ទាំងនោះក៏ះក៏ត្រូវូវបានគេរករក ឃើញក្នុងធម្មជាតិផងដែរ។ ដីឥដ្ឋ និងធូ លីដី ផ្សំឡើងពីធាតុតែមួយដូចគ្នាគឺធាតុដី។ ដូចនេះ គេក៏អាចនិយាយបានម្យ៉ាងថា មានុស សនិងដីគឺដូចតែគ្នា។ូចតែគ្នា។ យើងអាចទទួលបានួលបាន ឬប្រើប្រាស់ សារធាតុទាំងអស់ដែលមានក្នុងខ្លួនម នុស្សយើងើង ហើយ បើបើយើងចាក់ទឹ កបន្ថែមប៉ុន្មានលីត្រចូលទៅ វាមិនមានអ្វីខុសឆ្គងនឹសឆ្គងនឹងសរីរាង្គមនុស្ស ស ឡើយ។ យើងបានដឹងអំពីធាតុទាំងអស់ដែលមានក នុងខ្លួនយើង ប៉ុន្តែបើគេសួរយើងអំពី អាថ៌កំបាំងនៃជីវិតនោះយើងក៏ មិនដឹងសោះឡើយ។ ។

4 អម្បូរភាសាសេមី ទិចរួមមានមាន៖ ភាសាអារ៉ាប់ ភាសាហេប្រឺ ភាសាអារ៉ាម ជាដើម។។

[27]

ស្រដៀងគ្នានេះដែរ ព្រះគម្ពីគួរអានបានលើកឡើងអំពីពួកមនុស្សដែលប្រ ឆាំងនឹងំងនឹង អំណាចអភិបាលនៃព្រះជាម្ចាស់ចាស់(ជាពិសេសសម្ដៅដល់ជនជាតិអារ៉ាប់គូរេស្ហ)។ ព្រះគម្ពីររ គួរអានប្រាប់ពូកគេនោះថា ព្រះគម្ពីរនេះ! ជាភាសានៃពួកគេ! ភាសាដែលពួកអារ៉ាប់មានាប់មាន មោទនភាព។ ព្រះគម្ពីរនេះ! ផ្សំផ្គុំពីព្យញ្ជនៈដែលពួកជនជាតិអារ៉ាប់តែងតែយកមកប្រើ ប្រាស់ដើម្បី សម្ដែងអំពីខ្លួនលួន ដោយសំ នួនវោហាខ ពង់ខ្ពស់ សម្បើម។។ ជនជាតិអារ៉ាប់មានមោទនភាពនឹងភាសារបស់ ខ លួនណាស់ ហើយអំឡុងពេលដែលល ព្រះគម្ពីគួរអានកំពុងប្រទានចុះមក ភាសាអារ៉ាប់ក៏កំពុងមានកិត្យានុភាពដ ល់កំពូលផងង ដែរ។ ដោយប្រើព្យញ្ជ នៈ អាលី ហ វ ឡាម មីម, យ៉ា ស៊ី ន, ហា ន, ហា មីម ជាដើមដែលជាព្យញ្ជនៈ យញ្ជនៈ ធម្មតាៗ(ដូចខ្មែរយើ ើងថា ក ខ គ ឃ ដូចនេះ) ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់ល្បងភ នាល់នឹង មនុស្សឱ្យ សឱ្យ តែងនិពន្ធយ៉ាងហោចណាស់ឱ្យបាន១ចំពូក ត្រឹមតែប្រហាក់ប្រហែលនិងព្រះ គម្ពីគួរអានគួរអាន

ផ្នែកវិចិត រ និងសោភ័ណ្ឌ ប្រសិនបើមនុស សនោះមានមន្ទិលសង្ស័យថាមកពីព្រះមែនឬមិនិ ន មែន។ន។ មិនតែប៉ុណ្ណោះព្រះគម្ពីគួរអានល បងភ្នាល់ឱ្យនាល់ឱ្យមានុស ស និងអមនុស សរួមគ្នាតែងនិពន្ធធ គម្ពីរមួយដែលដូចនឹងព្រះគ ម្ពីរគួអានរគួអាន ព្រមទាំងថា បើទោះជាមនុស្សនិ សនិងអមនុស សខំជួយគ្នា គ្នា យ៉ាងណាក៏ពួកគេមិនអាចធ្វើបានោះដែរ។ ការល្បងភ្នាល់នេះ ត្រូវបានលើកឡើងក្នុង នុង ចំពូក ១៧ វាកុ្យខណ្ឌ ៨៨ និងនៅក្នុងចំពូក ៥២ វាក្យខ ណ្ឌ ៣៤។ ឌ ៣៤។ ក្រោយមកឃើញថាការល្បងភ្នាល់ នេះបានលើកឡើងម្ដងទៀតនៅក្នុងចំពូក ១១ ូ ក ១១ វាក្យខណ្ឌ ១៣ ដោយឱ្យតែងនិពន្ធត្រឹម ១០ ចំពូកឱ្យដូចព្រះគម្ពីរ ហើយករោយមកទៀត ក្នុងចំពូក ១០ វាក្យខណ្ឌ ៣៨ គឺឱ្យត្រឹមតែតែងនិពន្ធ ១ ចំពូកប៉ុណ្ណោះ ហើយចុងក្រោយ គឺការល្បងភ្នាល់ដែលងាយជាងគេដែលមានចែងក នុងចំពូកូក ២ វាក្យខណ្ឌ ២៣ និង ២៤។ ឌ ២៣ និង ២៤។ «ប្រសិនបើឯងរាល់ គ្នាមានមន្ទិលសង្ស័យចំពោះអ្វី (ព្រះគម្ពីរអាល់ គួ រអាន) ដែលល យើងបានប្រទានចុះមកដល់អ្នកបម្រើយើង(ព្យាការី មូហាំម៉ាត់)នោះ ចូរឯង(និពន្ធហើយ ) យកចំពូកណាមួយ (ដែលនិពន្ធនោះ)ះ) មកប្រដូចនឹងព្រះគម្ពីរនេះ ហើយចូ រឯងហៅសាក្សី សី របស់ពួកឯងក រៅពីព្រះអល់ព្រះអល់ឡោះមកចុះ បើសិនជាការអះអាងរបស់ឯងត រឹមត្រូវមែនោះ។ ះ។ ប្រសិនបើពួកឯងមិនអាចធ្វើបានទេនោះ អំណឹះតទៅមុខក៏ពួកឯងមិនអាចធ្វើបានដែ រ។ រ។ ដូចនេះហើយ ចូរឯងរាល់គ្នាខ្លាចរអែងចំពោះស ថាននរក ដែលឥន្ធនៈបញ្ឆេះនរកនោះគឺជា ះគឺជា មានុស ស និងដុំថ្ម ដែលគេរៀបចំសម រាប់ពួកគ្មានជំនឿ។» នឿ។» (ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ២:២៣-២៤)

[28]

ដើម្បី ប្រៀបធៀបទឹកដៃ របស់របស់និងទេពកោសល យរបស់ជាងស្មូន២នាក់ ជាងទាំង២ាំង២ នាក់នោះចាំបាច់ត្រូវទួ លបានវត្ថុធាតុដើមដូចគ្នា ទៅស្មូ នវត្ថុដូចគ្នា ហើយទទួលបានការួ លបានការ វាយតម្លៃដូចគ្នា។ បើជាជាងកាត់ដេរ ពួកគេត្រូវទទួលកំណាត់ដែលដូចគ្នា។ វត្ថុធាតុដើម នៃភាសាអារ៉ាប់នោះគឺព្យញ្ជនៈ ទាំងាំងអស់នេះហើយ។ លក្ខណៈដ៏មហោស្ចារ្យនៃភាសាដែលល ប្រើក្នុងព្រះគម្ពីគួរអាន មិនមែនត្រឹមតែដោយសារជាព្រះបន្ទូលនៃព្រះជាម្ចាស់មួយមុ ខ នោះទេ ប៉ុន្តែលក្ខណៈមហោស ចារ្យនេះក៏ដោយសារតែព្រះគម្ពីរតាក់តែរតាក់តែងដោយប្រើព្យញ្ជនៈយញ្ជនៈ ដូចគ្នានឹងព្យញ្ជនៈដែលពួកអារ៉ាប់គោរពព្រះខុសឆ្គងជំនាន់នោះដែលលគេមានអំណួំណួតថាជាថាជា ជំនាញរបស់ ពួកគេ ប៉ុន្តែពួកគេបែរជាមិនអាចឈ នះការល្បង ភ្នាល់បាន។នាល់បាន។ ជនជាតិអារ៉ាប់ត្រូវបាន គេស្គាល់ថា គាល់ថា ជាអ្នកដែលមានសមត្ថភាពប៉ិនប្រសព្វខាងាង វោហាសាស្ត រ ថ្វី មាត់ និងពូកែអធិប្បាយប្រកបដោយអត្ថន័យជ្រាលជ រៅ។ ។ ការដែលល មានុស សយើងដឹងអំពីធាតុដែលមានក្នុងខ្លួន លួន មិនខុសពីព្យញ្ជនៈដែលមានប្រើក្នុងព្រះគម្ពីរ គួរអានដូចជា អាលីហ្វ ឡាម មីម ជាដើមគឺសុទ្ធតែយើងបានស គាល់ហើយប រើប រាស់ជាស់ជា ប្រចាំដើម្បីបង្កើតជាពាក្យឡើង។ យើងពុំមានលទ្ធភាពអាចបង្កើតជីវិតបានទេ បើទោះជាះជា យើងបានស គាល់ និងដឹងអំពីធាតុបង្គុំ និងធម្មជាតិនៃសីរីរាង្គមនុស្សក៏ដោយ។ មិនខុសគ្នាសគ្នា នោះទេ យើងគ្មានលទ ធភាពក្នុងការតែងនិពន្ធឱ្យបានកម្រិិតវោហាសាស្ត រ និងសោភណ ឌនៃ ការអធិប្បាយឱ្យបានមហោស ចារ្យដូចព្រះគម្ពីគួរអានឡើយ បើទោះជាយើងស្គាល់និ គាល់និងចេះ ប្រើព្យញ្ជនៈដែលមានប្រើក្នុងព្រះគម្ពីគួរអានទាំងអស់ ក៏ដោយចុះ។ ះ។ ព្រះគម្ពីរ គួរអាននេះជាះជា សក្ខី ភាពយ៉ាងប រាកដអំពីប្រភពដើមថាមកអំ ពីព្រះព្រះពិតមែន។ន។

ឃ.លក្ខណៈដ៏មហោស ចារ្យនៃព្រះគម្ពីរត្រូវបានលើកឡើងភ្លាមបន្ទាប់ពី

ព្យញ្ជនៈទោលទាំងនេះ នៅក្នុងព្រះគម្ពីគួរអានយើងឃើញថា បន្ទាប់ពី ព្យញ្ជនៈសង្ខេបដែលលើកឡើងនៅ វាក្យខណ ឌដំបូងនៃចំពូក វាក្យខណ ឌបន្ទាប់នោះគឺការបរិយាយអំពីលក្ខណៈមហោស្ចារ្យនៃ ព្រះគម្ពីគួរអានតែម្ដង៖គួរអានតែម្ដង៖

«អាលីហ្វ ឡាម មីម។ នេះគឺជាព្រះគម្ពីរដែលឥតមានមន្ទិ លសង ស័យសោះឡើយ

ព្រះគម្ពីរនេះជាការចង្អុ លបង្ហាញដល់ អស់អ នកណាហើយ ដែលកោតខ្លាចព្រះអល់ឡោះ។» ះ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ២គួរអាន ២:១-២)

[29]

៨ តើព្រះគម្ពីគួរអានលើកឡើងថាផែន ដី

មានរាងរាបសំប៉ែតឬយ៉ាងណា?ងណា?

ព្រះគម្ពីរគួរអា នបានលើកឡើងថាើងថា ព្រះអល់ឡោះបានបង្កើតពិ ភពលោកនេះជាះជា កម្រាល។ នេះក៏សំដៅថាផែនដីនេះមានរាងះមានរាងរាបសំប៉ែត។ តើនេះ មិនិនបញ្ច្រាសាសពីអ្វីដែលល វិទ្យាសាស ត្រទំនើបរកឃើ ញទេឬ? េឬ? ចម លើយ

ក.ផែនដីបង្កើតមកជាកម្រាលាល

«ហើយព្រះអល់ ឡោះទ្រង់បានបង្កើតផែនដីជាកម្រាលសម រាប់ឯងរាល់គ្នា។» ាប់ឯងរាល់គ្នា។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៧១គួរអាន ៧១:១៩) ប៉ុន្តែប្រយោគក្នុងវាក្យខណ្ឌខាងលើនេះមិនចប់ត រឹមហ្នឹងទេ ហើយវាក្យខណ ឌបន្ទាប់ាប់ ពីនេះនឹះនឹងពន្យល់សេចក្ដីបន្ថែមទៀត ៖

«ដើម្បី ឱ្យឯងរាល់ គ្នាអាចធ្វើដំណើរលើ(ផែនដីនេះ) តាមផ លូវដ៏ទូលាយជាច រើនើន។» (ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ៧១:២០) ខ្លឹមសារស្រដៀងគ្នានេះដែរក៏មានចែងក្នុងចំពូក ២០ ផងដែរ៖រ៖

[30]

«ព្រះអង្គជាព្រះជាម្ចាស់ដែលបង្កើតផែនដី(រាបស្មើ)ដូចជាកម រាលសម្រាប់ឯងរាល់ាប់ឯងរាល់ គ្នា ហើយព្រះអង្គបានត្រាយនៅលើដីឱ្យឯងរាល់ឱ្យឯងរាល់គ្នាមានផ្លូវជាច្រើន..» ើន..» (ព្រះគម្ពីគួរអាន គួរអាន ២០:៥៣) ផ្ទៃនៃផែនដី ឬហៅថា សំបកផែនដី មានកម្រាស់ មិន ដល់៣០គីឡូម៉ែត្រនោះទេ េ ដែលស ដើងណាស់បើធៀបនឹងចមផងាយកាំរបស់ផែនដី ដែលមានរហូតទៅដល់ជាង៦៥០០ល់ជាង៦៥០០ គីឡូម៉ែត្រ។ ស្រទាប់ជ្រៅនៃផែនដីគឺមានកម្ដៅក្ដៅខ្លាំង មានធាតុរាវ និង មិនអាចឱ្យមានិនអាចឱ្យមាន ជីវិតអ្វីរស់នៅបានឡើយ។ សំ បកផែនដីមានសភាពជាសំបករឹងដែលអាចឱ្យយើងរស់នៅ បាន។ ព្រះគម្ពីគួរអានបានពិពណ៌នាប្រៀបនឹងកម្រាលដែលក្រាលស ន្ធឹង ដើម្បីយើងអាចើងអាច ធ្វើដំណើរតាមផ្លូ វច្រកនានាបាន។ ាបាន។

ខ.កម្រាលអាចក្រាលលើផ្ទៃដទៃដែលមិនរា បស្មើក៏បាន មើក៏បាន គ្មានវាក្យខណ្ឌណាមួយ នៃព្រះគម្ពីគួរអានគួរអានដែលនិយាយថាផែនដីមានរាងរាបមានរាងរាប សំប៉ែតនោះទេ។េ។ ព្រះគម្ពីរគ្រាន់តែប្រៀបធៀបសំបកផែនដីទៅនឹងកម្រាល។ មនុស្សខ្លះលះ ទំនងជាគិតថាកម្រាលអាចក្រាលបានតែនៅលើផ ទៃរាបស្មើប៉ុណ្ណោះ តាមពិតគេ ក៏អាចក៏អាច ក្រាលកម្រាលនៅលើដុំបាល់ មូ លធំមួ យ ដូចជាផែនដីនេះជាដើម។ ហើយ យើងក៏អាចើងក៏អាច សាកល្បងដោយខ្លួនឯងបានដោយគ្រាន់តែយកកម្រាលមួយទៅក រាលលើភូគោលធំមួយ នោះនឹងះនឹងឃើញថាអាចទៅ រួច។រួច។ ជាទូទៅគេក្រាលកម្រាលនៅលើផ ទៃណាមួយដែលពិបាកនឹងដើរលើ។ ព រះគម ពីរ គួរអានពិពណ៌នាអំពីសំ បកផែនដីថាជាកម្រាល បើគ្មានកម្រាលនេះទេនោះ មនុស្សលោក ក ប្រាកដមិនអាចរស់ បានទេ ដ្បិតកម្ដៅឯស្រទាប់ខាងក្រោមក៏ក្ដៅខ្លាំង ហើយជាធាតុ រាវ រាវ ព្រមទាំងមិនអាចទ្រទ្រង់ជីវិ តបានទៀត។ អ្វី ដែលព្រះគម្ពីគួរអានមិនត្រឹមតែលើកឡើងើង ដោយសមហេតុ សមផលនោះទេ ប៉ុ ន្តែថែមទាំង លើកឡើងអំពីការពិតមួយដែ លល វិទ្យាសាស ត្រទំនើបទើបតែ រកឃើញឃើញក្នុងរ យៈៈកាលក្រោយមកផងដែរ។រ។

គ.ផែនដីត្រូវបានលាតសន្ធឹងធឹង មិនខុសគ្នាឡើយ ព្រះគម្ពីគួរអានក៏បានលើកឡើងក នុងវាក្យខណ្ឌជាច្រើនថា ផែនដី ត្រូវបានលាតសន្ធឹងធឹង៖

[31]

«ហើយផែនដីត្រូវបានយើងលាតសន ធឹង ហើយយើងពិតជាអ នកលាតសន ធឹងយ៉ាងល្អ អ ប្រណិត» » (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៥១គួរអាន ៥១:៤៨) ព្រះគម្ពីគួរអានក៏បានលើកឡើងវាក្យខណ ឌថា ផែនដីត្រូវបានូវបានពង្រាបស្មើ៖

មើ៖

«តើយើងមិនបានបង្កើតជាកន លែងផ្ដេកខ្លួន(រាបស្មើ) ហើយមានភ្នំ ជាស្នឹងទេឬ?» េឬ?» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៧៨គួរអាន ៧៨:៦-៧) វាក្យខណ ឌទាំងនេះពុំមានព័ត៌មានណាមួយដែលនាំឱ្យយល់ ថាផែ នដីមានរាងរាបមានរាងរាប សំប៉ែតនោះដែរ។ វាគ្រាន់តែសំដៅថាផែនដីមានភាពទូលាយល្វឹងល្វើយ ហើយភាព ទូលាយល្វឹងល្វើយនេះទៀតសោតក៏ត្រូវបានព្រះគម្ពីគួរអានលើកឡើងមកផងដែរដោយ ចែងថា៖ងថា៖

«ម្នាលអស់ អ្នកបម្រើដែលមានជំនឿ! ប្រាកដណាស់ ផែនដីរបស់យើងពិតជា ជា ទូលាយល្វឹងល្វើយ ចូរឯងរាល់គ នាគោរពសក្ការៈមកចំពោះយើង។» ើង។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ២៩គួរអាន ២៩:

ឃ.ផែនដីមានរាងអេលីបសូអ៊ីត ឬស ទើរមូលូល ព្រះគម្ពីគួរអានបានលើកឡើងពីរាងពិតប្រាកដរបស់ផែនដី ដូចមានចែងថា៖ងថា៖

«ហើយើងបានបង្កើតផែនដីមានរាងជាស៊ុ ត(ឬរាបស្មើ)។» មើ)។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន គួរអាន ៧៩:៣០) ពាក្យភាសាអារ៉ាប់ថា « ាប់ថា «دَٓاَهٰىَح» (ដាហាហា) មានន័យពីរយ៉ាង មួយគឺ «រាងជា គឺ «រាងជា ស៊ុត» មួយទៀតគឺ«រាបស្មើ» មើ» ។ ពាក្យ « យ «دَٓاَهٰىَح» (ដាហាហា) ក្លាយមកពីពាក្យ « យ «ةيحد» (ឌូហ៊ី យ៉ា) ា) ដែលសំដៅជាពិសេសទៅលើស៊ុ តសត្វអូទ្រីសដែលមានរាងស្ទើរមូល ដូចនឹងូ ចនឹង រាងផែនដីដែរ។ រ។ ដូចនេះក៏ មានន័ យថា ព្រះគម្ពីគួរអាន និងអ្វីដែលវិទ យាសាស្ត្រទំនើបានរកឃើញគឺឃើញគឺ មានភា ពស្របគ្នា។ បគ្នា។

[32]

៩ តើមានតែព្រះអល់ ឡោះទេមែនទេដែ លអាចដឹងពី ភេទរបស់ទារកក្នុងផ្ទៃម្ដាយបាន? បាន?

ព្រះគម្ពីគួរអានបានលើកឡើងថា មានតែព្រះអល់ឡោះតែមួយអ ង្គគត់ដែលអាចលអាច ដឹងជ្រាបអំពីភេទនៃទារកក្នុងផ្ទៃម្ដាយ ក៏ប៉ុ ន្តែបច្ចុប្បន្ននេះវិទ យាសាស្ត្រមានការរីកចម្រើនើន ដែលធ្វើឱ្យគែដឹងបានយ៉ាងងាយអំពីភេទរបស់ ទារកក្នុងផ្ទៃដោយប្រើឧបករណ៍ើឧបករណ៍ អេកូសាស្ត្រ។ តើនេះមានន័យថាព្រះគម្ពីគួរអានលើលើកឡើងខុសពីវេជ្ជសាស្ត្រទេឬ? េឬ? ចម លើយ៖

ព្រះអល់ឡោះជាព្រះដ៏ពេញព្រះចេស ដា ដ៏សព្វវញ្ញុភាព 5។ ព្រះអល់ឡោះព្រះ អង្គជ្រាបាប ដឹងសព្វគ្រប់ ទាំងអស់អំពីមនុស្សលោកនេះ ហើយមិនតែប៉ុ ណ្ណោះព្រះអង្គជ្រាបដឹងអំពី រឿងរឿង អាថ៌កំបាំងទៀ តផង។ង។

ក.ព្រះអល់ឡោះទ្រង់ជ្រាបដឹងរាល់ សព្វអ្វីទាំងអស់ាំងអស់ មានុស សជាច្រើនជឿថាក្នុងព្រះគម្ពីគួរអានមានចែងថា មានតែព្រះអល់ ឡោះតែមួយ អង្គគត់ដែលអាចដឹងជ រាបពីភេទរបស់ ទារកក្នុងផ្ទៃម្ដាយបានបាន។ ព្រះគម្ពីគួរអានចែងថា៖

ងថា៖

«ជាការប្រាកដណាស់ ការដឹងជ្រាបអំពីអវសានកាលគឺនៅឯព្រះអល់ឡោះ ហើយ ព្រះអង្គគឺ ជាអង្គដែលបង្អុរទឹកភ្លៀង។ ហើយព្រះអង្គជ្រាបដឹងឹងអំពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងស្បូនូន

(គភ៌)...។៌)...។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន គួរអាន ៣១:៣៤)

សេចក្ដីស រដៀងគ្នានេះក៏មានចែងផងដែរក្នុងចំពូក ១៣៖ូក ១៣៖

5 ការដឹងជ្រាបនូវរាល់សព្វអ្វីៗទាំងអស់។ ាំងអស់។

[33]

«ព្រះអល់ឡោះទ្រង់ដឹ ងជ្រាបនូវអ្វីដែលអស់ទាំងស្ត រីពរផ្ទៃ ៃ ព្រមទាំងការរួមឬរីកនៃ ស្បូនផង។ ហើយរាល់សព្វសារពើទាំងអស់ ក្រិ តដោយខ នាតរបស់ វានៅឯព្រះអង្គ។ គ។» (ព្រះ គម្ពីគួរអានគួរអាន ១៣:៨)

ខ.ឧបករណ៍អេកូសាស្ត្រអាចកំណត់ដឹ ងអំពីភេទបានបាន វិទ្យាសាស ត្របច្ចុប្បន នេះមានការរីកចម្រើនខ្លាំងណាស់ យើងអាចដឹ ងបានយ៉ាងាង ងាយអំពីភេទរបស់ ទារកក្នុងផ្ទៃម្ដាយដោយប្រើឧបករណ៍អេកូសាស្ត្រ។។

គ.ពាក្យ«ភេទ»ឥតមានលើកឡើងក្នុងវាក្យខណ្ឌដែលពាក់ព័ន ធឡើយ ជាការពិតណាស់ មានការបកប្រែក្នុងភាសាខ្លះ និងសេចក្ដីអធិប្បាយមួយចំនួន នៃ ព្រះគម្ពីគួរអានបានលើកឡើងថា មានតែព្រះអល់ឡោះប៉ុណ្ណោះដែលអាចដឹងជ្រាបអំពី ភេទរបស់ទារកក្នុងផ្ទៃម ដាយបាន។ បើលោកអ្នកអានកអានវាក្យខណ ឌខាងលើជាអត្ថបទភាភាសា អារ៉ាប់ នោះនឹងឃើញថាគ្មានពាក្យភាសាអារ៉ាប់ណាមួ យកនុងនុងវាក្យខណ ឌមាន័ យសំដៅ ដល់ពាក្យ«ភេទ»ឡើយ។ ជាការពិត ព្រះគម្ពីរពិតជាបានលើកឡើងថា ការជ្រាបដឹងអំពីអ្វី ដែលមាននៅក្នុងស្បូនគឺនៅឯព្រះអល់ឡោះតែមួយអង្គគត់។ មានអ្នកធ្វើសេចក្ដីអធិប្បាយ មួយចំនួនបានយល់ ច្រឡំអត្ថន័យថា មានតែព្រះ ថា មានតែព្រះអល់ឡោះមួយអង្គគត់ដែលជ្រាបដឹងអំពី ភេទរបស់ទារកក្នុងផ្ទៃទៅវិ ញ ដែលនេះគឺ ជាកំហុសមួយរបស់ អ នកអធិប្បាន យ។ ។

ឃ.មានតែព្រះអល់ឡោះមួយអង្គគត់ដែលអាចកំ ណត់បានអំពីលក្ខណៈខណៈ របស់ទារកក្នុងផ្ទៃ វាក្យខណ្ឌនេះមិនសំដៅទៅលើបញ្ហាភេទរបស់ទារក ឡើយ ក៏ប៉ុន្តែសំដៅលើ លើ បុគ្គលិកលក ខណៈរបស់ទារកនោះថានឹងទៅជាយ៉ាងណានៅពេលអនាគត។ តើចរិើចរិតទារកទារក នោះនឹងយ៉ាងណា? ហើយតើគេជាព រះពរ ឬ ជាបណ្ដាសារដល់ឪពុ កម្ដាយគេ? តើគេនឹងនឹង ចូលចំណោមគេឯងក្នុងសង គមដែរឬទេ? តើគេសុចរិត ឬទុច្ចរិត? គេនឹងបាន ទៅស្ថានសួគ៌ ថានសួគ៌ ឬស្ថាននរក? ហើយការដឹងជ្រាបរាល់សព្វ សារពើទាំងាំងអស់គ្នាគឺនៅឯ ព្រះអល់ឡោះតែះតែ មួយអង្គត់។ លើលោកនេះគ្មានអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រណាអាចកំណត់ដឹងអំពីបញ្ហា ទាំងអស់ាំងអស់ នេះឡើយចំពោះទារកដែលនៅក្នុងផ្ទៃម្ដាយនៅឡើយ បើទោះជាមានឧបករណ៍ទំ នើបនើប យ៉ាងណាក៏ដោយចុះ។ះ។

[34]

១០ ទេពអស្របនៃស្ថានសួគ៌នសួគ៌

បើយោងតាមព្រះគម្ពីគួរអាន គួរអាន នៅពេលមនុស្សប្រុ សចូលទៅស្ថានសួ គ៌ គេនឹងនឹង ទទួលបានួលបានទេពអស្របជាភរិ យា។ ចុះមនុស្សស រីវិ ញ តើទទួលបានអ្វីដែរនៅពេលចូលស្ថាន ថាន សួគ៌? ចម លើយ

ពាក្យថា«យថា«ةـ َّيِروـ ُح»(អានថា៖ ហ៊ូរី) ូរី) ត្រូវបានលើកឡើងក្នុងព្រះគម្ពីគួរអានមិនតិចិ ច ជាង៤ដងនោះ ទេ ដូចជា៖ូចជា៖

១.«យ៉ាងដូចនេះហើយ យើងនឹងផ្សំផ្គុំគេជាមួយទេពអស្រប ដែលមានភ្នែកស្អាតភ្លឺលឺ ក្រឡ ង់។ ង់។» (ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ៤៤:៥៤)

២.«ហើយើងនឹងផ្សំផ្គុំគេជាមួយទេពអប សរ សរ ដែលមានភ្នែកស្អាតភ្លឺ ក្រឡង់។ង់។» (ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ៥២:២០)

៣.«ទេពអស្របទាំងឡាយដែលត្រូវគេថែថួននៅក្នុងពន្លា។លា។» (ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ៥៥:៧២)

៤.«ហើយនឹងទេពអស្របសរដែលមានភ្នែកស្អាតភ្លឺ ក្រឡង់ ប្រៀបានិងត្បូងមុក្តាតា ដែលគេរក្សាយ៉ាង ល្អ។» អ។» (ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ៥៦:២២-២៣)

ខ.ពាក្យថា«ហ៊ូរី»ត្រូវបានបកប្រែថាថា«ស្រីទេពអស្របសរ» ក្នុងសេចក្ដីបកប្រែព្រះគម្ពីរគួ រអានជាច្រើនបានបកប្រែពាក្យ «ហ៊ូរី» ថា «ស្រីទេព អស្រប ឬ ស រី សួគ៌ា» ទាំងនៅក្នុងការបកប្រែជាភាសាខ្មែរ និងភាសាមួយចំនួនទៀ តផងង

[35]

ដែរ។ បើពាក្យ «ហ៊ូរី» ូរី» មានន័យសំដៅដល់តែ «ស្រីទេពអស្រប ឬ ស្រី សួ គ៌ា» ដែលមានលមាន ភេទជាស្រី នោះក៏មាន័ យថា អ្នកទាំងនេះគឺសម្រាប់តែមនុស្សប្រុ សប៉ុណ្ណោះ។ ចុះផ្ទុយ ទៅវិញ តើមនុស ស រីនឹងទួ លបានអ្វីនៅពេលគេចូលស ថានសួគ៌? ថានសួគ៌?

គ.អត្ថន័ យនៃពាក យថា«ហ៊ូរី»ូរី» ពាក្យយភាសាអារ៉ាប់ថាប់ថា «ហ៊ូរី» ជាពហុវចនៈនាម ដែលបំបែកមកពី ពា ាក្យថា យថា «អះវ៉ា»ា»6 និងពាក្យថា «ហូវរ៉ា» ា»7 ដែលពាក្យទាំងនេះសំដៅដល់អ្នកដែលមានភ្នែកភ្លឺថ្លាធំ ក្រឡង់ ប្រកបដោយគុណជាតិពិសេសនៃព្រលឹ ងវិញ្ញាណដែលល អសុចរិត អាចជាប្រុស ឬស ឬ ជាស្រីនៅឯស ថានសួគ៌ ហើយក៏បង្ហាញពីភាពសល្អល្អះនៃប្រស្រីសក្នុងភ្នែកអ្នកនោះផង។ង។ ព្រះគម្ពីគួរអានក៏បានពិពណ៌នានៅក្នុងវាក្យខណ ឌជាច្រើន ថា នៅឯស្ថានសួគ៌ ថានសួគ៌ មនុស្ស សយើងនឹងមានគូគ្រងង(មនុស សប្រុសនឹងមានភរិយា មានុស សស្រីនឹងមានស្វាមី) ដែលគូលគូ គ្រងនោះមានលក្ខណៈល្អស្អាតវិសុទ្ធ។ធ។ «ហើយចូរឯងផ្ដល់ដំណឹ ងរីករាយ ដល់ អស់ អ នកដែលបានជឿ ជឿ និងបានប្រ ព្រឹត្តត សុចរិតថា ពួកគេនឹងទទួលបានួលបានឧទ្យានយានស្ថានសួគ៌ ដែលមានទន្លេជាច្រើនហូរក្សាត់ ពីក្រោម ស្ថានសួគ៌នោះ យ៉ាងប្រាកដ។ នៅពេលពួកគេទទួលបានអាហារដែលជាផ្លែឈើក្នុងស្ថានថាន សួគ៌នោះ ពួកគេតែងតែនិយាយថា៖ ផ្លែឈើនេះហើយដែលគេធ្លាប់ផ្ដល់ ឱ្យ ពួកយើងពី ពេលមុន។ ហើយផ លែឈើដែលផ ដល់ ដល់ ពួកគេនោះគឺប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។ ហើយ ក្នុងនុង ស្ថានសួគ៌នោះពួកគេនឹងមានគូគ្រងដ៏ស្អាតវិ សុទ ធជាច្រើន។ ពួកគេនឹងរស់ ក្នុងស្ថានសួគ៌ជា ថានសួគ៌ជា អស់កល្បជាដរាប រៀងទៅ។» (ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ២:២៥) «រីឯអស់អ្នកដែលបានជឿ និងបានប្រព្រឹត្តសុ ចរិត យើងនឹងបញ្ចូ លពួកគេចូលទៅ ក្នុងឧទ្យានយានស្ថានសួគ៌ ដែលមានទន្លេជាច្រើនហូរក្សាត់ពីក្រោមស្ថាន សួគ៌នោះ ដោយពួកគេ នឹងរស់នៅទីនោះអស់កល បជាដរាបរៀងទៅ។ នៅក្នុង(ស ថានសួគ៌)នោះ ពួកគេនឹងមាននឹងមាន គូគ្រងដ៏ស្អាតវិ សុទ្ធ។ ហើយយើងនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្រោមម្លប់ដ៏ត រឈឹងត្រឈៃ ។» (ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ៤:៥៧)

6 នាមប្រើសម រាប់ភេទប្រុស ឬ បុំ លិង គនាម។។ 7 នាមប្រើសម រាប់ភេទស្រី ឬ ឥត្ថិលិ ង្គនាម។។

[36]

ពាក្យ «ហ៊ូរី» ពុំមានកំណត់ភេទនោះទេ េ អ្នកបកប្រែព្រះគម្ពីរជាភាសាអង់គ្លេសដូចូច ជាលោក មូហាំ ម៉ាត់ អាសាដ ប្រែពាក យនេះជាភាសាអង់គ លេសថា «សថា «Spouse»8 ឯលោក ក អាប់ឌុលឡោះ យូសុហ្វអាលី បានបកប្រែទៅជា « ជា «Companion»9 ដែលសុទ្ធតែមិនិន កំណត់ភេទនោះទេ។ យ៉ាងណា មិញិញ បើយោងតាមសាសនវិទូមួយ ចំនួនបានបញ្ជាក់ថា ំនួនបានបញ្ជាក់ថា នៅស ថានសួគ៌ បុរសនឹងទទួលបាួលបានស្ត្រីដែលមានភ្នែកភ្លឺថ្លាធំក្រឡង់ ឯស្ត្រីក៏នឹងទទួលបានួលបាន បុរសដែលមានភ្នែកភ្លឺថ្លាធំក រឡង់ដូចគ្នា។ូចគ្នា។

ឃ.មនុស សស្រីនឹងទទួលបានអ្វីដែលជាទីគាប់ចិត្តនៅឯស្ថានសួគ៌ ថានសួគ៌ មានសាសនវិទូជាច្រើនបានលើកឡើងថា ក្នុងបរិបទនៃខ្លឹមសារនេះ ពាក្យ «ហ៊ូរី» ូរី» អាចសំដៅតែទៅលើស្រីទេពអស្របប៉ុណ្ណោះ ដ្បិតមានលើកយកពាក យ «បុរស» ម កប្រើឯើឯ ខាងដើមទី។ ចម្លើយមួយដែលមនុស្សគ្រប់គ នាអាចទួ លយកបាននោះ គឺ មានចែងក នុងនុង មគ្គវចនៈគវចនៈ10មួយរបស់ ព យាការីមូហាំម៉ាត់ នៅគ្រាដែលមានអ្នកសួ រសំ ណួរស្រដៀងនេះដែររ ទៅកាន់លោ កថា៖ កថា៖ នៅពេលមនុស្សប្រុ សចូលទៅស្ថានសួ គ៌ គេនឹងទទួលបានទេពអស្របសរ ជាភរិយា។ ចុះមនុស សស្រីវិញ តើនឹងទទួលបានអ្វីដែរនៅពេលចូល ស្ថានសួគ៌? ថានសួគ៌? ចម្លើយ របស់ព្យាការីនោះគឺ៖ ះគឺ៖ មានុស សស្រីនឹងទទួលបានអ្វីដែលចិត្តគេមិនដែលប រាថ្នាដល់ ត្រចៀកចៀក គេមិនដែលធ្លាប់ឮ ភ្នែកគេមិនដែលធ្លាប់ឃើញ។ ឃើញ។ ចម្លើយនេះមាន័ យថាមនុស្សស្រីនឹង នឹង ទទួលបានអ្វីដែលជាទីគាប់ចិត្តតគេបំផុតនៅឯស្ថានសួគ៌។ ថានសួគ៌។

8 ពាក្យនេះត្រូវនឹងពាក យភាសាខ្មែរថា«សហព័ទ្ធ»ដែលអាចសំដៅដល់ស្វាមីក៏បាន ភរិយាក៏បាន។រិយាក៏បាន។ 9 ពាក្យនេះអាចបកប្រែថា«ដៃគូជីវិត»។»។ 10 «ثيدح»អានថា ហាឌីស ជាគម្ពីរកំណត់ ត្រាប្រសាសន៍ និងសកម មភាពរបស់ព្យាការីយាការីមូហាំម៉ាត់។់។

[37]

១១ តើបេះដូងជាអ្នកទទួលមុខងារនៃការយល់ ដឹងឹង ឬយ៉ាងណា?ងណា?

សំណួរ ព្រះគម្ពីគួរអានបានលើកឡើងថាព្រះអល់ឡោះបានបិទភ្ជិតបេះដូងរបស់អ្នកគ្មាន នកគ្មាន ជំនឿ ហើយពួកគេនឹងគ្មានថ្ងៃក្លាយជាអ្នកមានជំនឿឡើយ។ ។ វិទ្យាសាស ត្របច្ចុប្បន្នបានឱ្យនបានឱ្យ យើងដឹងថា ខួរក្បាលឯណោះទេ ដែលជាអ្នកទទួលមុខងារខាងការយល់ ដឹ ង និងជំនឿ នឿ មិនមែនបេះដូងនោះទេ។ តើនេះមិនមែនមានន័យថាព្រះគម្ពី គួរអានមិនស របគ្នានឹង បគ្នានឹង វិទ្យាសាស ត្រទេឬ? េឬ? ចម លើយ

ក.ព្រះអល់ឡោះបានបិទភ្ជិតបេះដូងអ នកគ្មានជំនឿនឿ ព្រះគម្ពីរគួរ អានបានចែងថា៖ងថា៖

«ប្រាកដណាស់ រីឯពួកអ្នកដែលមិនជឿវិញគឺ(គេ)នៅតែដដែលទេ ទោះបី ជាឯងជាឯង បានដាស់តឿនព្រមាន ឬមិនបានដាស់តឿនព្រមានពួកគេក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែ មិនជឿជឿ ដដែល។ ព្រះអល់ឡោះទ្រង់ធ្វើឱ្យពួកគេមានមោហ៍បាំ ងចិត្តគំនិត 11 និង សោតវិញ្ញាណវិញ្ញាណ

11 នេះជាសេចក្ដីបកប្រែស រង់ចេញពីសៀវភៅ «អត្ថន័ យនៃព្រះគម្ពីរអាល់ គួរអានជាខេមរភាសា» រភាសា» ដែលល បានសម្រួលខ្លឹមសារ សារជាភាសា ខ្មែរឱ្យត្រឹមត្រូវរួចជាស្រេច។ ត្រង់ង់ឃ្លាលាថា «មោហ៍ បាំងចិត្តគំនិត» » នេះហើយ ដែលភាសាអារ៉ាប់ប្រើបម្រៀបន័យ ថា៖ ព្រះអល់ ឡោះបាន ះបាន «បិទភ្ជិតបេះដូង» ឬូង» ឬ «បោះត្រាភ្ជិត បេះដូងូង»(خَْم ِه ِب وُلُق ٰى َل َع ُه َّللٱ َمَت)។ យ៉ាងណាមិញក្នុងសេចក្ដីបកប្រែជាភាសា ខ្មែរដទៃទៀតក៏បានប្រែសម្រួលួ ល ពាក្យយ «បេះដូង»ូង» មកជាកជា «ចិត្ត» ត» វិញរួចជាស្រេច។ ច។ ដូចនេះបញ្ហានៃចំណោទខាងលើអាចមានក្នុងការបកនុងការបក ប្រែជាភាសាដទៃក៏ប៉ុន្តែពុំមាននៅក្នុងភាសាខ្មែរនោះឡើយ។ ។

[38]

របស់ពួកគេ រីឯចក្ខុវិញ ញាណពួកគេក៏ មានរបាំាំងគ្របលើផងដែរ ហើយពួកគេនឹងទ ទួលការួលការ ធ្វើទោសយ៉ាងក្រៃលែងបំផុត។។ »(ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ២:៦-៧)

ខ.ពាក្យ« យ«بلق»ក្នុងភាសាអារ៉ាប់ មានន័ យថាបេះដូងផង និងចិត្តគំនិតផងង ក្នុងភាសាអារ៉ាប់ ពាក្យ« យ«قبل»(អានថា កល់ប៍)ដែលប្រើក្នុងវាក្យខណ ឌខាងលើនេះ ះ សំដៅដល់បេះដូងផង ង និងចិត្តគំនិតផង។ វាក្យខណ្ឌខាងលើ លើមានន័យថា ព្រះ អល់ឡោះ បានបិទភ្ជិត ឬឱ្យមានមោហ៍បាំងលើចិត្តគំនិតរបស់អ្នកប្រឆាំង បណ្ដាលឱ្យគេមិនអាចិ នអាច យល់បាន និងមិនអាចក្លាយជាអ្នកមានជំនឿ។នឿ។

គ.ក្នុងភាសាអារ៉ាប់ បេះដូងគឺ ជាស្នូលនៃការយល់ដឹ ងនានា ក្នុងនុងភាសាអារ៉ាប់ ាប់ ពាក្យ«បេះដូង»គឺំគេប្រើសំ ដៅដល់ស នូ លនៃការគិតពិចារណា និងារណា និង ការយល់ដឹងជា ដើម។។

ឃ.ពាក្យកនុងភាសាអង់គ លេសជាច្រើនដែលប្រើជាបម្រៀបន័យ ខុស ពីន័យ ត្រង់របស់ពាក្យយ សូម្បីតែនៅក្នុងភាសាអង់គ្លេសក៏ដោយ មានពាក្យជាច្រើនដែលគេយកម កប្រើ ប្រាស់ដើម្បី អធិប្បាយអំពីអ្វីមួយ ទាំងពាក្យដើមនោះមាន័ យត្រ ង់ជារឿងផ្សេងវិ ញ។ យើងើង សាកគិតពិចារណាអំពីពាក្យភាសាអង់គ្លេសខាង ក្រោម៖៖

១.ពាក្យ យ Lunatic ដែលមានន័យត្រង់ថា ព្រះចន្ទសន្ធប់ធប់ ពាក្យយ Lunatic មានន័យត្រង់ថា ព្រះចន្ទសន្ធប់។ បច្ចុប្បន្ននេះមនុស្សម្នាប្រើពាក្យយ នេះសំដៅដល់ អ្នកដែលវិកលចរិត ឬមានស្មារតីមិននឹងនរ។ មានុស សគ្រប់គ្នា ដឹងច្បាស់បាស់ ណាស់ថា មានុស សឆ្កួត ឬមានស្មារតីមិននឹងនរ មិនមែនដោយសារព្រះចន្ទសន្ធប់នោះទេ ក៏េ ក៏ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះសូម បីតែវេជ្ជបណ្ឌិតក៏បានប្រើពាក្យនេះ ហើយវាវិវត្តន៍មកជាពាក្យសាមញ្ញប្រើ ប្រចាំថ្ងៃទៅហើយ។ ។

២..ពាក្យ យ Disaster ដែលមានន័យត្រង់ថា ផ្កាង់ថា ផ្កាយគ្រោះ ពាក្យយ Disaster មានន័ យត្រង់ង់ថា ផ្កាយគ្រោះ។ សព វថ្ងៃពាក្យនេះគេប្រើសំដៅ ដល់ល់ ហេតុការណ៍អាសន្ន ឬមហន្តរាយខូចខាតផ្សេងៗ។ យើងគ្រប់គ នាដឹងច្បាស់ណាស់ថា បាស់ណាស់ថា

[39]

ហេតុការណ៍អាសន្ន ឬមហន្តរាយខូចខាតផ្សេងៗ គ្មានទាក់ទងអ្វីនឹងផ កាយគ្រោះសោះ ឡើយ។ ។

៣.ពាក្យថា«ព្រះអាទិត្យរះ» និង «ព្រះអាយរះ» និង «ព្រះអាទិត្យលិច»យលិច» ពាក្យ«ព្រះអាទិត្យរះ»មាន័ យថាដំណើររះឡើងរបស់ ព្រះអាទិត្យ។ យ។ យើងទាំងអស់ាំងអស់ គ្នាដែលនិយាយពាក្យនេះសុទ្ធតែបានដឹ ងថា ផែនដីជាអ្នកវិលជុំវិញព្រះអាទិត្យ យ ហើយព្រះ ព្រះ នៅនឹងដដែលពុំមាន «រះឡើង» ឬ «លិចចុះ» នោះទេ។ ទោះជាដឹងយ៉ាងនេះហើយកដី

មិនថាមនុស្សធម្មតា ម្មតា ឬអវកាសយាននិកសុទ្ធតែនិ យាយពាក្យនេះ បើទោះជាន័យត្រង់របស់ង់របស់ វាមិនត្រឹមត្រូវក៏ ដោយ។ ។

៤.ពាក្យ«មុខមាត់»ក្នុងភាសាខ្មែរ ក្នុងភាសាខ្មែរ ពាក្យ«មុ ខមាត់»់»មានន័យត្រង់សំដៅដល់សរី រាង្គ២ ដែលនៅជាប់នឹងជាប់នឹង ក្បាល។ ក៏ប៉ុន្តែក្នុងសង្គមខ មែរបានប រើពាក្យ«មុខមាត់»សំ ដៅលើកិត្តិ យស និងកេរ្តិ៍ ឈ្មោះ វិញ។ បើទោះជាយើងដឹងច្បាស់ថា កិត្តិយស និងកេរ្តិ៍ឈ មោះពុំមានទាក់ទងនឹងរូបស ម្បត្តិតិ ខាងក្រៅ ជាពិសេសគឺមុខ និងមាត់ តែក៏យើងនៅបន តប្រើពាក្យនេះរហូតមក។ក។

ង.នៅក្នុងភាសាខ្មែរ ពាក្យ«បេះដូង»គឺជាស នូលនៃក្ដី ស រឡាញ់ និងមនោ សញ្ចេតនា ក្នុងភាសាខ្មែរ ពាក្យយ«បេះដូងូង»សំដៅលើសរីរាង្គខាងក្នុងមួយដែលមានតួនាទីជាជា អ្នកច្របាច់ ឈាមឱ្យហូរទៅផ្នែកផ្សេងៗនៃសារពាង គកាយ។ ពាក្យបេះដូងដដែលនេះក៏ត្រូវូវ បានគេប្រើក្នុងន័យកដីស រឡាញ់ និងមនោសញ្ចេតនាផ ងដែរ។ រ។ យោងតាមវិទ្យាសាស្ត រ យើងដឹងថា សូ ម្បី តែក្ដីស្រឡាញ់ និងមនោសញ ចេតនាក៏កើតមានក្នុងខួរក្បាលដែរ។ ប៉ុន្តែ នៅពេលគេចង់សម្ដែងសេចក្ដីស នេហានៅកាន់នរណាម្នាក់ គេក៏តែងនិ យា យថា « ថា «បង ស្រឡាញ់អូនអស់ពីបេះដូងបងូងបង»(ខ្លះមានថែមទាំងថ្លើមប្រម៉ាត់ទៅទៀត)។ សាកគិត

លេងៗទៅមើល បើមានប ដីប្រពន្ធជាពេទ្យមួយគូ ហើយប្ដីនិយាយទៅកាន់ ប្រពន ធថា « ធថា «បង ស្រឡាញ់អូនអស់ពីបេះដូង» ូង» ហើយប្រពន្ធក៏តបថា បថា «បងរៀនពេទ យទាំាំងមូល បែរជាមិនិន ដឹងថារឿងស្រឡាញ់ និ ងមនោសញ្ចេតនា វាកើតមានៅឯខួរក្បាលជាអ នកបញ្ជាទេតើ មិនិ ន មែនបេះដូងទេ! បើឱ្យត្រឹមត្រូវនោះបងគួរតែនិយាយថា បងស្រឡាញ់ អូ នអស់ពី ខួ រក្បាល បាល វិញទើប ត្រូវ!ូវ!»។

[40]

ច.អ្នកនិ យាយភាសាអារ៉ាប់ យល់ ពាក្យនេះច្បាស់បាស់ គ្មានជនជាតិអារ៉ាប់ណាមកសួរសំណួរំ ណួរថា ម្ដេចបានជាព្រះអល់ឡោះបិទភ្ជិតបេះដូងូង អ្នកមិនជឿនោះឡើយ ដ បិតគេគេយល់ ច្បាស់ ណាស់ អំពីសំនួននៃពាក យបេះដូងនេះដោយ យោងទៅលើបរិបទនៃអត្ថបទ គឺច្បាស់ ជាសំ ដៅដល់ការគិតពិចារណា ការយល់ដឹង និងឹ ង និង មានោសញ ចេតនាមិនខាន។ បាន។

[41]

១២ តើហេតុអ្វីទើបានជាអ្នកមូស លីមបែកជាកជា និកាយផ្សេង គ្នា?

សំណួរ បើអ្នកមូស លីមបដិបត្តិតិតាមព្រះគម្ពីគួរអានគួរអានដូចគ្នា ចុះហេតុម្ដេចបានជាមាននិកាយ ជា ជា ច្រើន ហើយក នុងនិកាយមានសាលាទិដ្ឋិឋិ12ច្រើនទៀត ? ចម លើយ

ក.អ្នកមូស្លីមចាំបាច់ាំបាច់ត្រូវរូបរួមគ្នាគ្នា

ជាការពិតណាស់ អ្នកមូស្លីមសព្វថ្ងៃបានបែងចែកគ្នាជាក្រុម និ កា យផ្សេងៗគ្នា។ ងៗគ្នា។ ការបែងចែកគ្នាដ៏អកុសលនេះ មិនត្រូវបានសាសនាអ៊ីស លាមលើកទឹកចិត្តនោះទេ។ េ។ សាសនាអ៊ីស្លាមផ្ដោត និងជឿជាក់លើការួ បរួមគ្នារវា ងអ្នកនកបដិបត្តិតិទាំងអស់។ំងអស់។

ព្រះគម្ពីរគួរ អានបានចែងថា៖ងថា៖

«ហើយចូរ ចូរឯងរាល់គ្នាប្រកាន់ខ្ជាប់ នឹងមាគ៌ា ៌ា នៃព្រះព្រះអល់ឡោះទាំងអស់គ្នាំងអស់គ្នា ហើយ មិនិន ត្រូវបែកប្ប្ប្រាក់គ្នាឡើយ។ ។ »(ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ២:៦-៧)

អ្នកមូស្លីមគ្រប់រូបត្រូវូវបដិបត្តិតិតាមព្រះគម្ពីគួរអាន និងមគ្គវចនៈដ៏ត្រឹម ត្រូវរបស់ូវរបស់ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ហើយមិ នត្រូវបែងចែកគ្នាជាដាច់ ខាត ។។

ខ.ការហាមប្រាមិនឱ្យបង្កើតនិកាយ និងការបែ ងចែកក្នុងសាស នា អ៊ីស្លាម

12សាលាទិដ្ឋិ ឬសាលាច្បាប់បាប់ ជាពាក្យបកប្រែមកពីភាសាអាភាសាអារ៉ាប់ថា«ាប់ថា«بهذم» Eng. School of thought

[42]

ព្រះគម្ពីរគួរ អានបានចែងថា៖ងថា៖

«ជាការប្រាកដណាស់ នរណាហើយបំបែកបំប្ប្ប្រាក់ សាសនា ហើយ បែកចេញជាញជា និកាយនោះ ឯង(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)មិនពាក់ ព័ន្ធនឹងធនឹងពួកួកគេបន្តិចតិចសោះឡើយ។ ។ ប្រាកដ ណាស់ កិច្ចការរបស់ ពួកគេនឹងត្រូវថ្វាយដល់ព្រះអល់ ឡោះ បន្ទាប់មកព្រះអង្គនឹងត្រាស់ាស់ ប្រាប់ពួកគេនូវអ្វីដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត។ត។» (ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ៦:១៥៩)

ក្នុងវាក្យខណ្ឌនេះ ព្រះអល់ឡោះទ្រង់មានបន ទូលថា យើងត្រូវនៅឱ្យឆផងាយ ឬកុំពាក់ាក់ ព័ន្ធនឹងនរណាដែលនាំឱ្យមានការបែកប្ប្ប្រាក់ក្នុងសាស នា នឹា នឹងកើតជានិកាយនានានោះ។ះ។

ប៉ុន្តែនៅពេលមានគេសួរថា៖«តើអ្នកកាន់តាមអ្វី?» មានុស សជាច្រើនាំគ្នាឆ្លើយថា ថា ៖«ខ្ញុំជាអ្នកកាន់ តាមស៊ុណ្ណះ» ឬ «ខ្ញុំ ជាអ្នកាន់តាមស៊ីអះ»។ អ្នកខ្លះថែមទាំងហៅខ្លួនលួន ឯងថាជា ហាណាហ្វី, សាហ្វីអ៊ី, ម៉ាលីគី ឬហាំបាលី 13 ទៅទៀត។។

គ.ព្យាការីរបស់យើងគឺជា«មូស លីម» »

គេអាចនឹងសួរអ្នកមូស្លីមថា៖ «តើព្យាការីជាទីស្រឡាញ់របស់យើងលោកកាន់តាម អ្វី? តើលោកជា ហាណាហ វី, សាហ្វីអ៊ី, ម៉ាលីគី ឬហាំបាលី? ទេ! មិនដូចនេះទេ! លោកគឺជាកគឺជា មូស លីម មិនខុសពី ព្យាការី និងអ្នកនាំសារមុនៗដែលព រះអល់ឡោះចាត់ បញ្ជូន មកមុនលោក នោះទេ។េ។

ព្រះគម្ពីគួរអាន ចំពូក ៣ វាក្យខណ្ឌ ឌ ៥២ ចែងថា លោក យេស៊ូ គឺជាមូស្លីម។ ។

មិនតែប៉ុណ្ណោះ ព្រះគម្ពីគួរអាន ចំពូក ៣ វាក្យខណ ឌ ៦៧ ចែងថាលោក អប្រា ហាំ ាំ មិនមែនជាបរិស័ទយូដា ឬជាបរិស័ទគ្រិស្តឡើយ លោកជាមូ ស្លី ម។។

ឃ.ព្រះគម្ពីគួរអានបង្គាប់ឱ យយើងហៅខ្លួនឯងថាជាមូស្លីម

១.បើមានអ្នកសួរសំណួ រថាតើអ្នកាន់តាមអ្វី? គេត្រូវឆ្លើយវិញថា«ខ្ញុំជាមូស្លីម» » មិនមែនឆ្លើយថា ជាហាណាហ វី ឬសាហ្វីអ៊ីឡើយ។ ចំពូក ៤១ វាក្យខណ្ឌ ៣៣ ចែងថា៖ងថា៖

«ហើយគ្មានអ្នកណាម្នាក់ដែលលប្រសើរខាងពាក្យសម្ដី ជាងអ្នកដែលបានអំ ពាវនាវាវ (មនុស ស លោកឱ្យ)កឱ្យ)ទៅរកព្រះអល់ ឡោះ និងះ និងប្រព្រឹត្តសុចរិត ព្រមទាំងបាននិយាយថា ថា៖ ពិត

13 ទាំង៤នេះជាឈ្មោះសាលាទិដ្ឋិធំៗក្នុងនុងសាសនាអ៊ីស្លាម។

[43]

ប្រាកដណាស់ ខ្ញុំជាុំជាមនុស សម្នាក់ ក្នុងចំណោមអ្នកមូស លីមទាំងឡាយ នោះឡើយ។ ។» (ព្រះ គម្ពីគួរអានគួរអាន ៤១:៣៣)

ព្រះគម្ពីគួរអានប្រាប់ឱ្យយើងនិយាយថា«ខ្ញុំស ថិតក្នុងចំណោមអ្នកមូស្លីម» ឬន័យ ត្រង់ថា «ខ្ញុំគឺជាមូស លីម» » ដែលពាក្យ«មូស្លីម»នេះមានន័យថា«អ្នកថ្វាយខ្លួនចំ ពោះព្រះ»ះព្រះ»

២.ព្យាការីមូហាំម៉ាត់លោកធ្លាប់បានផ្ញើចុតហ្មាយថ្វាយដល់ព្រះរាជាដែលមិនមែនជានជា មូស លីម ដើម្បីយាងស ដេចមកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម។ ក្នុងចុតហ្មាយនោះលោក បានលើកលើក ឡើងពីវាក្យខណ្ឌមួយកនុងព្រះគម្ពីគួរអានដែលចែងថា៖ងថា៖

«...ចូរឯងរាល់គ្នានិយាយទៅកាន់ពួកគេថា៖ ចូរអ្នករាល់

គ្នាធ្វើជាសាក្សីផងថា ងថា ប្រាកដណាស់ ពួកយើងគឺជាអ្នកថ្វាយខ្លួនលួន(មូស លីម) )។»(ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ៣:៦៤)

ង.ត្រូវគោរពផ្ដល់ តម្លៃដល់ សាសនាវិទូ

យើងត្រូវតែគោរពផ្ដល់តម លៃដល់ល់អស់ លោកជាកជាសាសនវិទូនៃសាសនាអ៊ីស្លាម ជា ពិសេសសាសនវិទូកំពូលទាំង៤រូប រួមមាន៖ លោក អាប៊ូ ហានីហ្វះ, លោក សាហ្វីអ៊ី, លោក ហាំបាល់ និងលោក ម៉ាលិក។ លោកទាំងអស់នេះជាកំពូ លសាសនវិ ទូដ៏ប៉ិនប្រសព វ វ សូមព្រះជាម្ចាស់ប្រោសប្រទានផលតបស នងដល់កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងក្នុងការស រាវជ្រាវរបស់ លោកទាំងអស់គ្នា។ ាំងអស់គ្នា។ បើមានរណាម្នាក់យល់ស្របតាមគំនិតនិងទស្សនៈរបស់ លោក អាប៊ូ ូ ហានីហ្វះ ឬលោក សាហ្វីអ៊ី នោះ គ្មាននរណាអាចប្រឆាំងទាស់ ឬហាមឃាត់គេនោះ ឡើយ។ ប៉ុន្តែបើមានអ្នកសួរថា«តើអ្នកជាអ្វី? ឬតើអ្នកកាន់ តាមអ្វី?» នោះត្រូវឆ្លើយតែ តែ ម្យ៉ាងគត់ថា«ខ្ញុំគឺជាមូស លីម»។»។

ច.មគ្គវចនៈរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់

មានុស សខ្លះអាចនឹងមកជជែកតវ៉ា ដោយលើកយកប្រសាសន៍ របស់ព្យាការីជាទី ស្រឡាញ់របស់យើង ដកស្រង់ពី គម្ពីរ ស៊ុ ណ ណាន អាប៊ូដាវូត វចនៈលេខ ៤៥៧៩។ ក្នុងមគ្គគ វចនៈនេះ គេបានកត់ត្រាថា ព្យាការីលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖« សាសន៍ថា៖«ប្រជាជាតិរបស់ខ្ញុំនឹងុំនឹង ត្រូវូវបែកចេញជា៧៣និកាយ ។ ។» មគ្គវចនៈនេះចែងអំពីការណ៍ ដែលលព្យាការីលោកបានព្យាករណ៍ទុកជាមុនអំពីការក្សារ បែកនិកាយ ជា៧៣។ ជា៧៣។ នេះមិនមែនមានន័យថាលោកជំរុញឱ្យអ្នកមូស្លីមបំបែកខ លួនជាលួនជា

[44]

និកាយផ្សេងៗនោះឡើយ។ ព្រះគម្ពីគួរអានហាមប្រាមយើងមិ នឱ្យបង្កើតនិកាយ ផ្សេងៗ។ងៗ។ នរណាហើយបដិបត្តិតាមសេចក្ដីបង្រៀននៃព្រះគម្ពីគួរអាន និងគម្ពីរមគ្គវចនៈដែលត្រឹម ត្រូវ ហើយ មិនបំបែកគ្នាជាក្រុម ជានិ កាយនោះ ពួកគេពិតជាស្ថិតនៅលើមាគ៌ាក៏ត្រឹមត រូវូវ ប្រាកដហើយ។ ។ យោងតាមគម្ពីរ អាត់ ទៀរមីហ្ស៊ី វចនៈលេខ ១៧១ គេបានកត់ត្រាថា៖

ាថា៖ ព្យាការីយាការី លោកមានប្រសាសន៍ថា៖«ប្រជាជាតិរបស់ ខ ញុំនិងត្រូវបែកជា៧៣និកាយ ហើយនិ កាយ ទាំងអស់ នោះត្រូវធ្លាក់ទៅនរកអវចីទាំងអស់ វៀរលែងតែមួ យករុមប៉ុណ ណោះ។» សហការីះ។» សហការី របស់លោក៏ បានសួ រថាលោកថា៖«តើក្រុមនោះជាក្រុ មណាទៅ?» ពេលនោះលោក ឆ្លើយថា៖«គឺអ្នកដែលនៅរួមជាមួយខ្ញុំ និងសហការី របស់ខ ញុំ»។ុំ »។ ព្រះគម្ពីគួរអានបានលើកឡើងនូវវាក្យខណ ឌជាច្រើន ដែលចែងថា«ចូរស្ដាប់បង្គាប់ គាប់ ព្រះអល់ឡោះ និងស ដាប់បង្គាប់ អ្នកនាំ សាររបស់ព រះអង្គ» ។ អ្នកមូស្លីមពិតប្រាកតែ្រូវូវ បដិបត្តិ តាមព្រះគម្ពីគួរអាន និងមគ្គវចនៈដែលត្រឹមត្រូវ ហើយគេអាចតាមទស្សនៈរបស់ សនៈរបស់ អស់លោកជាសាសនវិទូបានដរាបណាទស សនៈនោះស្របនឹងព្រះគម្ពីគួរអាន និងមគ្គវចនៈគវចនៈ ដែលត្រឹមត្រូវ។ បើទស្សនៈខ្លះមិនស្របនឹងព្រះបន្ទូលនៃព្រះអល់ឡោះ ឬប្រសាសន៍របស់សាសន៍របស់ ព្យាការីទេនោះ ទស្សនៈនោះគ្មានតម្លៃអ្វីទេបើទោះជាសាសនវិទូនោះរៀនសូត របានច្រើនើន យ៉ាងណាក៏ដោយចុះ។ះ។ បើអ្នកមូស លីមទាំងអស់គ្នាអាចមានលទ ធភាពអានព្រះគម្ពីគួរអាន ហើហើយសិក្សាស្វែង យល់ផងនោះ ព្រមទាំងប្រក្សាសផ្សាយអំ ពីមគ្គវចនៈរបស់ព យាការីឱ្យបានទូលំទូលាយទៀត

នោះប្រាកដជាអាចដោះស្រាយបញ្ហាខ្វែងយោបល់គ្នាបាន ព្រមទាំងអាចរួ បរួមអ្នកមូស្លីម ទាំងអស់ ឱ្យ ក្លាយជាធ្លុងមួយយ៉ាងរឹងមាំផង ដែរ។រ។

[45]

១៣ ព្រះអល់ឡោះបិទភ្ជិតចិត្តគំនិត អ្នកមិនជឿជឿ

ក.ព្រះអល់ឡោះបិទភ្ជិតចិត្តគំនិតអ្នកដែលបន្តបដិ សេធសេចក្ដីពិត

ព្រះអល់ឡោះមានព្រះបន្ទូលក្នុងព រះគម្ពីគួរអានថា៖គួរអានថា៖

«ប្រាកដណាស់ រីឯពួកអ្នកដែលមិនជឿវិញគឺ(គេ)នៅតែដដែលទេ ទោះបី ជាឯងជាឯង បានដាស់តឿនព្រមាន ឬមិនបានដាស់តឿនព្រមានពួកគេក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែ មិនជឿជឿ ដដែល។ ព្រះអល់ឡោះទ្រង់ធ្វើឱ្យ វើឱ្យពួកគេមានមោហ៍ បាំងចិត្តគំនិត និងសោត វិញ្ញាណវិញ្ញាណរបស់ ពួកគេ រីឯចក្ខុវិញ ញាណពួកគេក៏ មានរបាំងគ្របលើផងដែរ ហើយពួកគេនឹងទួ លការធ្វើ វើ ទោសយ៉ាងក្រៃលែងបំផុត។។ »(ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ២:៦-៧) វាក្យខណ្ឌនេះមិនសំដៅលើអ្នកទូទៅដែលមិ នមានជំនឿលើព្រះនោះទេ។ េ។ ក្នុងនុង ភាសាអារ៉ាប់ប្រើឃ្លាថា« លាថា«ٱل۟او ُر َفَك َني ِذ َّ» ដែលមានន័យថា ថា«អ្នកដែលនៅតែមិនជឿជឿ»។ បើបើ ទោះជាមានអ្នកទៅដាស់ តឿនព្រមានពួកគេនោះក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែគ មានផ្លាស់ប ដូ រអ្វី ដែរ ហើយពួកគេនៅតែមិនជឿដដែ ល។ ល។ ព្រះអល់ឡោះទ្រង់ធ្វើឱ្យពួកគេមានមោហ៍បាំងចិត្តត គំនិត និងសោ តវិញ្ញាណវិញ្ញាណរបស់ពួកគេ រីឯចក្ខុវិញ ញាណពួកគេក៏ មានរបាំងគ្របលើផងដែររ។ តែនេះមិនមែនមកពីព្រះអល់ឡោះបិ ទភ្ជិតចិ ត្តតគំនិតពួកគេ ទើបពួកគេមិនអាចយល់ឬ មិនិន អាចជឿបានោះទេ ប៉ុ ន្តែផ្ទុយទៅវិញគឺដោយសារតែមនុស សចំពូកនេះបានប្រឆាំងនឹងាំងនឹង សេចក្ដីពិតតាំងពីដើមទីមក ក បើទោះជាមានអ្នកដាស់ តឿនព្រមានហើយកដីក៏គេនៅតែមិនិ ន ជឿដដែល នោះទើបព្រះអល់ឡោះបិ ទភ្ជិតចិត្តរបស់គេ។ យ៉ាងណាមិញគេមិនត្រូវបន្ទោ ស

[46]

ព្រះអល់ ឡោះចំពោះការះការណ៍នេះឡើយ ដ្បិតមនុស សណាបានបដិសេធជំនឿ អ្នកនោះត្រូវូ វ ទទួលខុសត្រូវដោយខ្លួនឯង។លួនឯង។

ខ.ឧទាហរណ៍អំពីគ្រូម្នាក់ នាក់ ឧបមាមានគ្រូបង្រៀនជើងចាស់ម្នាក់ មុនពេលប រឡងបញ្ចប់គាត់បានព្យាករណ៍ទុក មុនថា សិ ស សណាម្នាក់មុ ខជាត្រូវប្រឡងធ្លាក់មិនខាន នេះក៏ព្រោះតែសិស្សនោះមានអាកប្ប កិរិយាមិនស មរម្យ មិិនសូវមករៀនជាប់លាប់ ហើយមិនដែលធ្វើកិច្ចការផ្ទះផង ។ ហើយបើបើ ក្រោយការប្រឡង សិ ស សនោះធ្លាក់តាមការព្យាករណ៍ ទុកមែន តើគេត្រូវបន្ទោសគ្រូ ឬ បន្ទោសសិស្ស? ដ្បិ តថាគ្រូបានព្យាករណ៍ទុកមុនមែន ប៉ុន្តែក៏មិនមែនមកពីគ្រូ ព្យាករណ៍យាករណ៍ ទើបសិ ស សនោះប្រឡងធ្លាក់ឯណា! សិ ស សនោះត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះបរាជ័យនេះដោយ ខ្លួនឯង។លួនឯង។ មិនខុសគ្នាប៉ុន្មានឡើយ ព្រះអល់ ឡោះទ្រង់ជ្រាបដឹងជាមុនអំពីមនុស្សមួយ ចំនួនំនួន ដែលនឹងបដិសេធជំនឿ ហើយព្រះអង្គបានបិទភ្ជិតចិត្តគំនិតគេ។ អ្នកមិនជឿទាំងនេះ ហើយដែលត្រូវទទួលខុសត្រូវដោយខ លួនឯងចំពោះអ្វីដែលខ លួនបានប្រឆាំង។ាំង។

[47]

១៤ មេឃនិងដីត្រូវបានបង្កើតក្នុងរយៈកាល៦ថ្ងៃ ងៃ មិនមែន៨ថ្ងៃទេ

ព្រះគម្ពីគួរអានបានលើកឡើងជាច្រើនកន្លែងអំពីការណ៍ដែលមេឃ និងដីត្រូវបានូវបាន បង្កើតឡើងក្នុងរយៈកាល៦ថ្ងៃ។ ប៉ុន្តនៅក្នុងចំពូក ៤១ ចែងថា មេឃនិងដីបង្កើតឡើងក្នុងនុង រយៈកាល៨ថ្ងៃទៅវិញ តើនេះមិនិនបញ្ច្រាសាសគ្នាទេឬ? េឬ? វាក្យខណ្ឌនោះចែងថា ផែនដីត្រូវបានូវបាន បង្កើតឡើងក្នុងរយៈកាល៦ថ្ងៃ ហើយករោយមកមេឃត្រូវបានបង្កើតឡើង២ថ្ងៃទៀ ត។ ។ សេចក្ដីលើកឡើងនេះមិនស្របនឹងទ្រឹស្ដីបន្ទុះមហិមាហិមា(The Big bang theory) ដែលថា លថា មេឃនិងដីត្រូវបានបានបង្កើតឡើងដំណាលគ្នាំ ណាលគ្នាឡើយ ។ ចម លើយ

ក.មេឃនិងដីត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងរយៈកាល៦ថ្ងៃងៃ

ខ្ញុំយល់ស្របដែលថាមេឃនិងដីត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងរយៈកាល៦ថ្ងៃងៃ ឬ៦សម័យ ដូចមានចែងក្នុងព្រះគម្ពីគួរអានរួមមាន៖មាន៖

ចំពូក ៧ វាក្យខណ្ឌ ៥៤ឌ ៥៤

ចំពូក ១០ វាក្យខណ្ឌ ៣ឌ ៣

ចំពូក ១១ វាក្យខណ្ឌ ៧ឌ ៧

ចំពូក ២៥ វាក្យខណ្ឌ ៥៩ឌ ៥៩

ចំពូក ៣២ ូក ៣២ វាក្យខណ្ឌ ៤ ឌ ៤

ចំពូក ៥០ វាក្យខណ្ឌ ៣៨ឌ ៣៨

ចំពូក ៥៧ វាក្យខណ្ឌ ៤ឌ ៤

[48]

វាក្យខណ្ឌដែលលើកឡើងក្នុងសំណួរខាងលើដែលថា មេឃនិ ងដីត្រូវបានបង្កើត ឡើងក្នុងរយៈកាល៨ថ្ងៃនោះ គឺក្នុងចំពូក ៤១ វាក្យខណ្ឌ ៩ ដល់ ១២ល់ ១២ ៖

«ចូរឯងនិយាយ ថា៖ តើអ្នករាល់គ្នានករាល់គ្នាពិតជាជាមិនជឿលើព្រះជាលើព្រះជាម្ចាស់ដែលបានបង្កើត ផែនដីក្នុងរនុងរយៈពេលពីរថ្ងៃ ហើយរាល់គ្នាបែរជារជាបង្កើតព្រះនានាយកមកធ្វើ វើគោរពសក ការៈការៈ ខុសឆ្គងរួមនឹងទ្រង់ឬង់ឬយ៉ាងណា? ព្រះអង្គគនោះហើយគឺ គឺព្រះជាម្ចាស់ ចាស់ អភិបាលសព្វ ស្ថាន ថាន ទាំងឡាយ ។ ហើយនៅលើផែនដី ព្រះអង្គគបានបង្កើតភ្នំជាច្រើន និងបានប្រទានទានព្រះពរនៅ លើលើនោះផងង ព្រមទាំងបានកំណត់ចំណីអាហា រ នៅលើលើដីនោះរយៈៈកាលបួនថ្ងៃ( ងៃ(នេះជាះជា

ចម្លើយ )សម្រាប់ាប់អស់អ្នកនកដែលលបានសួរ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះព្រះអង្គគឆ្ពោះទៅឯមេឃ ឃ ក្នុងគ្រា ដែលលមេឃនោះនៅ ជាផ្សែងនៅឡើយ។ ហើយ ព្រះអង្គគបានមានបន្ទូ ល ទៅកាន់មេឃនិងឃនិង ផែនដីថាថា« ចូរឯងទាំងពីរមក ទោះដោយស ម័ គ្រចិត្ដឬមិនស្ម័ គ្រចិត្ដក៏ដោយ។ ។» ពួកវាទាំងពីរ រ បានតបថាបថា៖«ពួកទូលបង្គំទាំងពីរបានមកទាំងស័្មគ្រចិ ត្ដ។ដ។» ព្រះអង្គគបានបង្កើត មេឃទាំងាំង ប្រាំពីរជាន់រួចរាល់ ក នុងរយៈ ៈកាល ពីរថ្ងៃ។ ហើយព្រះអង្គគបានរៀបចំឱ យមេឃឃគ្រប់ទាំងាំងជាន់នូវ មុខការខការរបស់ខ្លួនលួន។ ហើយើងបាន តុបតែងលបតែងលម្អមេឃជាន់ក្រោមដោយហ វូងតារា និង វូងតារា និងការ ការពារារផងង។ នោះគឺជាការកំណត់ នៃព្រះជាព្រះជាម្ចាស់ចាស់ដ៏ពេញព្រះចេស្ដា ដ៏ប រា ជ្ញាញាញាណ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៤១គួរអាន ៤១:៩ដល់១២) ល់១២)

បើមើលមួយភ្លែតទៅ ហាក់បីដូចជាព្រះគម្ពីគួរអានផ ដល់ព័ ត៌ មានប្រាប់ យើងថាមេ ឃឃ និងដីត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងរយៈកាល៨ថ្ងៃ។ងៃ។

ព្រះអល់ឡោះមានព្រះបន្ទូលនៅក្បាលវាក្យខណ្ឌនេះថា ចំពោះអ្នកដែ លមិន ជឿលើលើ សេចក្ដី ទាំងអម្បាលម៉ានដែលមកនេះទេ ហើយកើតមន្ទិលសង ស័យថាសេចក្ដីទាំងនេះពិត ជាមកអំពីព្រះជាម្ចាស់ មែនឬអត់ នោះគឺស្មើនឹងអ្នកនោះប្រក្សាសមើលងាយព រះជាម្ចាស់ ដូចូ ច គ្នា ហើយបដិសេធនឹងព្រះចេស ដារបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអល់ឡោះក៏មានព្រះបន្ទូ លប រាប់យើងើង ដែរថា នឹងមានពេលមួយ មានអ្នកមិនជឿជឿព្រះលើករឿងរ៉ាវទាំងអស់មកនេះ ដើម្បីបង្ហាញហាញពី ភាពមិនស្របគ្នានៃព្រះគម្ពីគួរអាន។គួរអាន។

ខ.ពាក្យ« យ«ثُمَّ»មានន័យថា ថា«លើសពីនេះទៅទៀ ត» »

បើយើងវិភាគអំពីវាក្យខណ្ឌទាំងនេះឱ្យបានល្អិតល្អន់ អន់យើងនឹងឃើញថា វាក្យខណ្ឌ ឌ នេះចែងអំពីការបង្កើត២ដោយឡែកពីគ្នាគឺមេឃ និ ងដី។ ផែនដី (មិនរាប់បញ្ចូ លភ្នំ ផងទេ) េ)

[49]

ត្រូបានបង្កើតឡើងក្នុងរយៈកាល២ថ្ងៃ ហើយភ្នំត្រូវបានបង្កើតឡើងពីលើដី នោះ ហើយ ព្រះ ព្រះ អង្គប្រទានព្រះពរ ក្នុងរយៈកាល៤ថ្ងៃ។ ដូចនេះបើយោងតាមវាក្យខណ្ឌ៩ និង១០ ផែនដីនិងនិង ភ្នំត្រូវបាូវបានបង្កើតឡើងក្នុងរយៈកាល៦ថ្ងៃងៃ។ វាក្យខណ ឌ១១ និង១២ ចែងថា លើសពីនេះទៅ ទៀត មេឃត រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងរយៈកាល២ថ្ងៃ។ ពាក្យភាសាអារ៉ាប់ដែលត្រូវបានប្រើ ក្នុងក្បាលដំបូងនៃវាក្យខណ្ឌ១១ នៃចំពូក ៤១ គឺពាក្យ« យ«ثُمَّ»(អានថា ស៊ុមម៉ា) ា) ដែលមានលមាន ន័យថា«បន្ទាប់ម ក»ឬ«លើសពីនេះទៅទៀត»ឬ«មិនតែប៉ុ ណ្ណោះ»។ មានសេចក្ដីបកប្រែ ព្រះគម្ពីគួរអានជាច្រើនបាន ប្រើពាក្យយ«បន្ទាប់ម ក» ដែលមានន័យថា«ក្រោយពី នោះ»។ ះ»។ បើពាក្យ«ស៊ុមម៉ា»ត្រូវបានគេបកប្រែដោយខុ សឆ គងថា«បន្ទាប់មក» នោះរយៈកាលសរុ ប នៃការបង្កើតមេឃនិងដីត្រូវជា៨ថ្ងៃ ដោយ បញ្ច្រាសនឹងវាក្យខណ ឌដទៃៗទៀតដែលថាមេឃឃ និងដីបង្កើតឡើងក្នុងរយៈកាល៦ថ្ងៃ ហើយថែមទាំងមិនស្របនិងទ្រឹស ដី បន្ទុះមហិមាន ក៏ដូចូច ជាខ្លឹមសារក្នុងចំពូក២១ វាក្យខណ ឌ៣៣ ដែលថាលថាមេឃនិងដីត្រូវបានបង្កើតឡើងដំណាលំ ណាល គ្នា។

យ៉ាងណា ការបកប្រែពាក្យ«ស៊ុមម៉ា»ឱ្យបានត្រឹមត្រូវនោះគឺគួរប្រែថា«លើសពីនេះ ទៅទៀត» »ឬ«មិនតែប៉ុណ្ណោះ»ឬ«ម្យ៉ាងវិញទៀត»។ លោក អាប់ ឌុលឡោះ យូ សុហ្វ វ អាលី បានបកប្រែពាក្យនេះទៅជាភាសាអង់គ្លេសថា« សថា«Moreover»ដែលមានន័យដូចបី ពាក្យខាងលើ ដែលអាចនាំឱ្យយើងដឹងថា ទន្ទឹមនឹងផែនដី ព្រមទាំងភ្នំនិងអ្វីៗមួយចំនួនំ នួន ទៀតដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងរយៈកាល៦ថ្ងៃ មេឃត្រូវបានបង្កើតឡើងើងក្នុងរ យៈកាលៈកាល ២ថ្ងៃដំណាលគ្នាផងដែរ។ ដូចនេះអាចសរុបនៅតែ៦ថ្ងៃដដែល ពុំមែន៨ថ្ងៃនោះទេ។េ។

ឧបមាអ្នកម៉ៅការសំណង់ម នាក់បាននិយាយថា គាត់និងសាងសង់អគារមួយកម្ពស់ កម្ពស់ ១០ជាន់ ព្រមទាំងរបងព័ទ្ធជុំវិញឱ យរួចរាល់ក្នុងរយៈពេល៦ខែ។ ក្រោយមកនៅពេលរួចរាល់លរួចរាល់ អស់ គាត់បានបញ្ជាក់លម្អិតថា គ្រឹះខាងក្រោមចំ ណាយពេលអស់២ខែ តួអគារចំណាយ ពេលអស់៤ខែ ហើយខណៈដែលកំពុងចាក់គ្រឹះនិងសាងសង់ តួអគារ គាត់បានសង់របង់ បានសង់របង បណ ដើរៗចំណាយអស់ ពេល២ខែដែរ។ ដូចនេះហើយការណ៍ ដែលគាត់និយាយពី ដំបូង និងំបូង និង អ្វីដែលគាត់និយាយករោយពេលសាងសង់រួចរាល់ គឺ មិនផ្ទុយគ្នានោះទេ គ្រាន់តែពេលសាងលសាង សង់រួចគាត់បានផ្ដល់ព័ត៌មានលម្អិតបន្ថែ មទៀតប៉ុ ណ្ណោះ។ះ។

[50]

គ.មេឃនិងដីត្រូវបានបង្កើតឡើ ងដំណាលគ្នាំណាលគ្នា

ព្រះគម្ពីគួរអានចែងជាច្រើនកន្លែងអំពីការបង្កើតចក្រវាឡនេះ ដោយជួនកាលប្រើ ពាក្យថា «មេឃ និងដី» (មានចែងក្នុង ៧នុង ៧:៥៤, ១០:៣, ១១:៧, ២៥:៩, ៣២:៤, ៥០:៣៨, ៥៧:៤) ហើយជួនកាលប្រើពាក្យថា «ដី និងមេឃ» វិញ(មានចែងក្នុង ៤៩នុង ៤៩:៩ ដល់១២, ២ល់១២, ២:២៩, ២០:៤)។ ដើម្បី ឱ្យកាន់តែជាក់ច បាស់ ចំពូក ២១ វាក្យខណ្ឌ ៣០ បាន ឌ ៣០ បាន ចែងអំពីបន្ទុះមហិ មាន ហើយនិងការណ៍ដែលមេឃ និ ងដីត្រូវបានបង្កើតឡើងដំណាលគ្នា។ំ ណាលគ្នា។

ស្រដៀងគ្នានេះដែរ ចំពូក ២ វាក្យខណ ឌ ២៩ ចែងថា៖ងថា៖

«ទ្រង់ជាអង្គដែលបង្កើតនូវរាល់ សព វសារពើនៅលើផែនដីនេះសម្រាប់ពួកឯង។ ួ កឯង។ បន្ទាប់មកកទ្រង់សំដៅទៅឯមេឃ ហើយបង កើតមេឃប្រាំពីរជាន់។ ហើយទ្រង់ដឹងជ្រាបបំផុត នូវសព្វសារពើទាំងឡាយ។ ។»(ព្រះគម្ពីគួរអាន ២គួរអាន ២:២៩)

ឬអាចបកប្រែម្យ៉ាងទៀតថា៖

ថា៖

«ទ្រង់ជាអង្គដែលបង្កើតនូវរាល់ សព វសារពើនៅលើផែនដីនេះសម្រាប់ពួកឯង។ ួកឯង។ លើសពីនេះទៅទៀត ទ្រង់សំដៅទៅឯមេឃ ហើយបង កើតមេឃប្រាំពី រជាន់។រជាន់។»

ត្រង់នេះបើយើងបកប្រែពាក្យថា«ស៊ុ ម៉ា» មកជា«បន្ទាប់មក»នៅវាក្យខណ្ឌនេះ មុខជានឹងមិនស្របនឹងទ្រឹស្ដីបន្ទុះមហិ មានិងវាក្យខណ្ឌដទៃទៀតក្នុងព្រះគម្ពីគួរអាន។ គួរអាន។ ដូចនេះហើយពាក្យបកប្រែដែលត្រឹមត្រូវបំផុតនោះគឺប្រែមកជា«លើសពី នេះទៅទៀ ត»ឬ»ឬ «មិនតែប៉ុណ្ណោះ»ឬ«ម្យ៉ាងវិញទៀត»។»។

[51]

១៥ តើមនុស្សកើតមកអំពី ទឹកអសុចិ ឬកើតមកពី ដី?ី?

មានកន្លែងមួយកនុងព្រះគម្ពីគួរអានចែងថាមនុស្សកើតមកអំពីទឹ កអសុចិចិ14 ហើយ មានកន្លែងមួយទៀតចែងថាមនុស្ស កើតមកកអំពីដី។ ។ តើការលើកឡើងទាំងពីរនេះមិនស រប ប គ្នាឬយ៉ាងណា? ហើយតើអាចពន្យល់ តាមបែបវិទ្យាសាស្ត របានទេថាមនុស សកើត ពីដីយ៉ាងាង ដូចម្ដេច?ច? ចម លើយ

ក.មនុស សកើតមកអំពីទឹកអសុចិ និងដី

ព្រះគម្ពីគួរអានចែងអំពីដើមដំបូ ងនៃជីវិតមនុស្សដែលកើតអំពីដំណក់ទឹកអសុចិ ចិ ដោយមានចែងជាច្រើនកើនកន្លែង ដូចជាចំពូក៧៥ខា ាងក្រោម៖៖

«តើគេមិនមែនជាតំ ណក់ទឹ កអសុចិដែលបញ្ចេញមក ទេឬ? េឬ? » (ព្រះគម្ពីគួរអាន គួរអាន ៧៥:៣៧)

ព្រះគម្ពីគួរអានក៏បានចែងជាច្រើនកន្លែងដែលថាមនុស សត្រូវបានបង្កើត មកអំពីដី។ ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាវាក្យខណ ឌដែលចែងអំពីការណ៍ នេះ៖ះ៖

«...យើងពិតជាបានបង្កើតឯងរាល់

គ្នាអំពីដី...» (ព្រះគម្ពីគួរអាន គួរអាន ២២:៥)

យើងបានដឹងហើយថាសារធាតុដែលមានក្នុងសារពាង្គកាយើងទាំងអស់ សុទ ធតែធតែ មាននៅក្នុងធម្ម ម្មជាតិិ អាចក្នុងបរិ មាណតិចឬច្រើន។ ើន។ នេះជាការពន្យល់បែបវិទ្យាសាស្ត្រអំពី ការណ៍ដែលព្រះគម្ពីគួរអានលើកឡើងថាមនុស សកើតមកអំពីដី។ ។

14 ជាពាក្យសមគួរនៃពាក្យថាយថា«ទឹកកាម»។

[52]

ក្នុនុងវាក្យខណ ឌដដែលនេះបញ្ជាក់ថាមនុ ស្សកើតមកអំពីទឹកអសុ ចិ ខណៈដែល វាក្យយ ខណ្ឌខ្លះទៀតលើកឡើងថាមនុស្សកើតមកអំពីដី។ យ៉ាងណាមិញការលើកឡើងទាំង ពីរ នេះមិនិនបញ្ច្រាសាសគ្នាឡើយ ។ ដែលថាលថាបញ្ច្រាសាសគ្នានោះគឺទាល់ តែការលើកឡើងនោះពីរឬរឬ ច្រើនផ្ទុយគ្នាអំពីព្រឹ ត្តការណ៍តែមួយដែលមិនអាចកើតឡើងព រម ៗគ្នាបាន។ៗគ្នាបាន។

ខ.មនុស សកើតមកអំ ពីទឹកឹក

មានកន្លែងខ្លះក្នុងព្រះគម្ពីគួរអានចែងបានមនុស្សកើតមកអំពីទឹកផងដែរ ។ ក្នុងនុង ចំពូក ២៥ បានចែងថា៖ងថា៖

«ហើយព្រះអង្គជាអ្នកបង្កើតមនុស្សលោកអំពីទឹក...ឹក...» (ព្រះគម្ពីគួរអាន គួរអាន ២៥:៥៤)

វិទ្យាសាស ត រសព្វថ្ងៃបានបញ្ជាក់ថាការលើកឡើងទាំង៣ខាងលើគឺត្រឹមត្រូវទាំងាំង អស់។ មានុស សត្រូវបានបង្កើតមកអំពីដី, ទឹកអសុចិ និងទឹក។ឹ ក។

គ.មិនិនបញ្ច្រាសាសគ្នាទេ តែដោយឡែកពីគ្នាគ្នា

ឧបមាថា ខ្ញុំបាននិយាយថា បើគេចង់ឆុង តែមួយប៉ាន់ គេត្រូវការទឹក។ ឹ ក។ គេក៏ត្រូវការូវការ ផងដែរនូវស្លឹកតែក្រៀម ឬម្សៅតែ។ ការលើកឡើងទាំងពីរខាងលើនេះ មិនិនបញ្ច្រាសាសគ្នា ឡើយ ដ្បិតដើម្បី ឆុងតែមួយប៉ាន់បាន គេត្រូវការទាំងទឹកនិងទាំងតែ។ លើលើសពីនេះបើចង់បើចង់ ផ្អែម គេអាចដាក់ស្ករថែមទៀតក៏បាន។ក៏បាន។

ដូចគ្នាដែរព្រះគម្ពីគួរអានមិនបានចែងងបញ្ច្រាសាសគ្នាឡើយ នៅពេលដែលថា ម នុស្ស ស កើតអំពីទឹកអសុចិ ដី ឬទឹកនោះ។ នេះមិនមែនជាការចែ ងងបញ្ច្រាសាសគ្នាទេ ក៏ប៉ុន្តែជាការជាការ ចែងដោយឡែកពីគ្នា។ ដែលថាដោយឡែកពីគ្នានេះ គឺជាការនិយាយផ នែកផ្សេងគ្នាអំពី ប្រធានបទតែមួយដោយមិនិ នបញ្ច្រាសាសគ្នា។ ឧបមាបើខ្ញុំនិយាយថា «គាត់ម្នាក់នោះស្មោះ ត្រង់ណាស់ ហើយក៏ក្រឡិ ចក្រឡុ ចផងដែរ» នេះជាការះជាការលើកឡើងើងបញ្ច្រាសាសគ្នា។ ប៉ុន្តែបើខ្ញុំុំ និយាយថា «គាត់ម នាក់នោះស្មោះត្រង់ណាស់ ហើយចិ ត្តល អ និងស្រឡាញ់រាប់អានគេឯងឯង ផង» នេះរាប់ថាជាការនិយាយដោយឡែក។ ក។

[53]

១៦ ព្រះអល់ឡោះជាព្រះអម្ចាស់នៃទិសបូ ព៌ទាំងពីរីរ និងទិសបស្ចិមទាំងពីរីរ

មានវាក្យខណ្ឌ មួ យនៃព្រះគម្ពីគួរអានបានចែងថា ព្រះអល់ឡោះជាព្រះអម្ចាស់នៃ ទិសបូព៌ទាំង២ និងទិសបិសបស្ចិចិមទាំង២។ តើគេអាចពន្យល់វាក្យខណ ឌនេះតាមលក្ខណៈខណៈ វិទ្យាសាស ត របានយ៉ាងដូចម្ដេច?ច? ចម លើយ

ក.ព្រះគម្ពីគួរអានបានចែងថា ព្រះអល់ឡោះជាព្រះអម្ចា ស់នៃទិសបូព៌ ទាំង២ និ ងទិសបិសបស្ចិចិម ទាំង២ាំង២

វាក្យខណ្ឌ មួ យនៃព្រះគម្ពីគួរអានគួរអានដែលលបានចែងថា ព្រះអល់ឡោះជាព្រះអម្ចាស់នៃ ទិសបូព៌ទាំង២ និងទិសបិសបស្ចិចិម ទាំង២ាំង២នោះគឺនៅក្នុងចំពូក ៥៥៖ូក ៥៥៖

«(ព្រះអង្គជា)ព្រះអម្ចាស់នៃទិសបូព៌ទាំងពីរ និងជាព្រះអម្ចាស់នៃទិ សបស្ចិមទាំងាំង ពីរ។រ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៥៥គួរអាន ៥៥:១៧)

នៅក្នុងនុងអត្ថបទជាភាសាអារ៉ាប់ ពាក្យ«ទិសបូព៌»និង«ទិសបស្ចិ ម»ត្រូវបានប្រើ ប្រាស់ក្នុងទម្រង់ទ្វីវចនៈវចនៈ15 ដែលបញ្ជាក់ថាឱ្យយើងដឹងថា ព្រះអល់ ឡោះជាព្រះអម្ចាស់ នៃ ទិសបូព៌ទាំងពីរ និងទិសបស ចិមទាំងពី រ។រ។

15 ខុសពីភាសាខ្មែរដែលមានតែឯកវចនៈលមានតែឯកវចនៈ(១គត់)់) និង ពហុវចនៈវចនៈ(២ឡើង ទៅ) ភាសាអារ៉ាប់មានឯកវចនៈាប់មានឯកវចនៈ (១គត់)់), ទ្វីវចនៈវចនៈ(២គត់)់) និង ពហុវចនៈវចនៈ(៣ឡើង ទៅ) ។

[54]

ខ.ព្រះអល់ ឡោះជាះជាព្រះអម្ចាស់នៃចុងបូព៌ទិ ស និងចុងបស្ចិមទិសិស វិទ្យាសាស ត រខាងភូគព្ភវិទ្យាយាបានឱ្យយើងដឹងថាព្រះអាទិត្យរះចេញពីទិសបូព៌។ ប៉ុន្តែ ចំណុ ចដែលព្រះអាទិត្យរះនោះគឺរំកិលរហូតពេញមួ យឆ្នាំ លើកលែងតែ២ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះដែលល រះចំទិសបូព៌ប្រាកដនោះគឺសមរាត្រី 16ដែលមាន២ដងក្នុងមួយឆ្នាំ។ ក្រៅពីនោះព្រះអាទិត្យរះយរះ រំកិលមកខាងទិសិសឧត្តរខ្លះ និ ងខាងទិិសទក្សិ ណខ្លះ។ ក្នុងរដូវក្ដៅ សុ រិយដ្ឋានឋាន17នៃព្រះព្រះ អាទិត្យរះរំកិលមកខាងទិសឧត្តរខ្លាំង ឯនៅក្នុងរដូវត្រជាក់វិញសុរិយដ្ឋាននៃព្រះអាទិត្យរះយរះ រំកិលមកខាងទិសទក្សិណខ្លាំង។ មិនខុសគ នាឡើយ នៅពេលព្រះអាទិត្យលិចក្នុងរដូវក្ដៅ សុរិយដ្ឋាននៃព្រះអាទិត យលិចរំកិ លមកខាងទិសឧត្តរខ្លាំង ឯនៅក្នុនុងរដូវត្រជាក់វិញជាក់វិញ សុរិយដ្ឋាននៃព្រះអាទិត យលិចក៏រំកិ លមកខាងទិសទក្សិ ណខ្លាំងដូចគ្នា។ បាតុភូតនេះគេ អាចសង្កេតមើលបានយ៉ាងាយពៅទីក្រុ ងនានា និា និងអ្នករស់នៅទីណាក៏ដោយ ជាពិ សេស ស អ្នករស់នៅអគារខ្ពស់ៗពស់ៗ ដោយចំណាំ ចំណុចដែលព្រះអាទិត្យរះនិងលិចក្នុងរដូវក្ដៅ ធៀបៀប នឹងរដូវត្រជាក់។ និយាយឱ្យខ្លី ក្នុងរយៈពេលពេញមួ យឆ្នាំព រះអាទិត្យរះនៅចំណុចខុសៗគ្នា សៗគ្នា នៅទិសបូព៌ ហើយលិ ចនៅចំ ណុចខុ សៗគ្នានៅទិសបស្ចិ ម។ ដូច នេះនៅពេលដែលព រះគម្ពី រ គួរអានចែងថា ងថា អល់ឡោះជាព្រះអម្ចាស់នៃទិសបូព៌ទាំង២ និងទិស បស្ចិ ចិម ទាំង២ាំង២ នោះមានះមាន ន័យថាព្រះអង្គជាព្រះអម្ចាស់នៃចុងទាំង ពីរនៃទិសបូព៌(ចំណុ ចចុងពីរដែលព្រះអាទិត្យរះយរះ ងាកមកទិសឧត្តរខ្លាំង និងទិសទក្សិ ណខ្លាំង) និងព្រះអង គជាព្រះអម្ចាស់នៃចុងសងនៃទិសិស បស្ចិម(ចំណុ ចចុងពីរដែលព្រះអាទិត្យលិចងាកមកទិសឧត្តរខ្លាំង និងទិសទក្សិ ណខ្លាំង)។ាំង)។

គ.ព្រះអល់ ឡោះជាះជាព្រះអម្ចាស់នៃគ្រប់ចំណុចទាំងអស់ នៅ ទិសបូព៌ និង៌ និង ទិសបស្ចិម វចនៈក្នុងភាសាអារ៉ាប់ មានដល់ទៅ៣ ពោលគឺឯកវចនៈ(នាមដែ លមានចំនួន១ំនួន១ គត់), ទ្វីវចនៈ(នាមដែលមានចំនួន២គត់) និងពហុ វចនៈ(នាមដែលមានចំនួន៣ ឡើងើង ទៅ)។ ក្នុងចំពូក ៥៥ វាក្យខណ្ឌ ៧១ ភាសាអារ៉ាប់ប្រើពាក្យ«យ«ٱلْمَشْرِقَيْنِِ »បកប្រែថាថា«ទិសិស បូព៌» និងពាក្យ« យ«ٱلْمَغْرِبَيْنِِ »បកប្រែថាថា«ទិសបស្ចិម»ដែលពាក្យទាំងពីរនេះប្រើក្នុងទម្រង់ង់ ទ្វីវចនៈ ដែលលមានន័យថា« ថា«ទិសបូព៌ទាំង២ាំង២» និង«ទិសបស្ចិមទាំង២ាំង២»។

16 Equinox ព្រឹត្តិ ការណ៍ ២ដងប្រចាំឆ្នាំដែលថ្ងៃនឹងយប់ មានរយៈពេលស្មើគ្នា។ មើគ្នា។ 17 Solstice ទីតាំងនៃព្រះអាទិត្យ។យ។

[55]

សូមពិចារណាអំពីវាក្យខណ ឌខាងក្រោមនេះ៖ះ៖

«យើងស បថនឹងនឹងព្រះអម្ចាស់នៃទិ សបូព៌ទាំងអស់ ាំងអស់ និងទិសបស្ចិមទាំងអស់ាំងអស់ថា ពិត ប្រាកដណាស់យើងគឺជាអ្នកដែលមានលមានមហិ ទ្ធានុភាព។។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៧០គួរអាន ៧០:៤០) ពាក្យភាសាអារ៉ាប់ត រង់នេះដែលប្រើថា« ើថា«ٱلْمَشَـٰرِقِِ »បកប្រែថា«ទិសបូព៌» និងពាក្យយ «ٱلْمَغَـٰرِبِِ »បកប្រែថា«ទិសបស្ចិម»ដែលពាក្យទាំងពីរនេះប្រើក្នុងទម្រង់ង់ពហុវចនៈវិញម្ដង ដែលមានន័យ ថា ថា «ទិសបូព៌ទាំងាំងអស់» និង«ទិសបស្ចិមទាំងាំងអស់»។ យើងអាចសរុបជារួមបានថា ព្រះគម្ពីគួរអានលើកឡើងអំ ពីព្រះអល់ឡោះជាព្រះជាព្រះ អម្ចាស់នៃគ្រប់ចំណុចនៃទិសបូព៌ និងទិសបស្ចិម ក៏ដូចជាចុងទាំងពីរនៃទិសបូព៌ និ ងទិសិស បស្ចិមផងដែរ។រ។

[56]

១៧ តើ១ថ្ងៃសម្រាប់ា ប់ព្រះអល់ឡោះ ស មើនឹង១០០០ឆ្នាំ ឬំ ឬ ៥០០០០ឆ្នាំសម្រាប់ម នុស្សលោក? ោក?

សំណួរ មានវាក្យខណ ឌក្នុងព្រះគម្ពីគួរអានដែលចែងថា ១ថ្ងៃសម្រាប់ព រះអល់ឡោះស្មើនឹង មើនឹង ១០០០ឆ្នាំសម្រាប់មនុស សលោក ឯវាក្យខណ្ឌមួយទៀតចែងថា ១ថ្ងៃស្មើនឹង៥០០០០ មើនឹង៥០០០០ ឆ្នាំទៅវិញ។ តើនេះមិនមែនមានន័ យថាព រះគម្ពីគួរអានចែ ងបញ្ច្រាសាសគ្នាទេឬ? េឬ? ចម លើយ

ក.ពេលវេលាចំពោះព្រះអល់ឡោះមិនអាចប រៀបនឹងមនុស្ស លោកបានកបាន ឡើយ

ព្រះគម្ពីគួរអានចែងក្នុងវាក្យខណ្ឌ២គឺនៅក្នុងចំពូក ២២ វាក យខណ្ឌ ៤ ៧ និងចំពូកូក ៣២ វាក្យខណ្ឌ ៥ ដែលថារង វាស់ ពេលវេលា ១ ថ្ងៃចំពោះព្រះអល់ ឡោះ ស្មើនឹង ១០០០ មើនឹង ១០០០ ឆ្នាំនៃពេលវេលារបស់មនុស សលោក។ ក។ ហើយមានវាក្យខណ្ឌមួយទៀតនៅក្នុងចំពូក ៧០ ូ ក ៧០ វាក្យខណ្ឌ ៤ ដែលចែងថាងថារង្វាស់ពេលវេលា ១ ថ្ងៃចំ ពោះព្រះព្រះអល់ឡោះ ស្មើនឹង មើនឹង ៥០០០០ ឆ្នាំនៃពេលវេលារបស់មនុស សលោក។ក។

វាក្យខណ ឌទាំងនេះមានន័ យជាទូទៅថា រង្វាស់ពេលវេលាចំពោះព្រះអល់ ឡោះ គឺមិនិន អាចយកមកប្រៀបធៀបនឹងរង្វាស់ពេលរបស់មនុស សលោកឡើយ។ ព រះគម្ពីរបានប រើរយៈៈ ពេល ១០០០ឆ្នាំ ឬ៥០០០០ឆ្នាំនៃមនុស សលោកជាឧបមា។ ម្យ៉ាង ទៀតបើនិយាយដល់ល់ ពាក្យយ «រាប់ពាន់ឆ្នាំ» គឺជារយៈកាលដ៏យូរនៃពេលវេលាមនុស សលោក ប៉ុន្តែត្រឹមមួយ ថ្ងៃងៃ ប៉ុណ ណោះសម្រាប់ព្រះអល់ឡោះ។ះ។

[57]

ខ.ពាក្យ« យ«موي»មានន័យថា យុគ ឬ សម័យ

ពាក្យភាសាអារ៉ាប់ដែលប្រើក្នុងវាក្យខណ្ឌទាំង៣ខាងលើគឺ ពាក្យយ«يمو»(អានថា យ៉ូម)ដែលក្រៅពីមានន័ យថា«ថ ងៃ»ក៏មាន័ យផងដែរថា«យុ គ»ឬ«សម័យ »។ »។ ប្រសិនបើគេបកប្រែពាក្យ«យ៉ូម»នេះឱ្យត្រឹមត្រូវថា«សម័ យ»នោះនិងមិនមានការភ័ន តត ច្រឡំឡើយ។ ។

១.វាក្យខណ្ឌ មួ យកនុងចំពូក ២២ចែងថា៖ងថា៖

«ហើយពួកគេសុំុំ ឯងឱ្យឆាប់ធ វើទោស ភ្លាមៗ ៗ ព្រះអល់ឡោះមិនធ្វើខុស សន្យារបស់យារបស់ ព្រះអង្គគឡើយ។ ហើយ ជាការប្រាកដណាស់ មួយថ្ងៃសម្រាប់ាប់ព្រះអម្ចាស់ចាស់នៃឯងឯងគឺ ដូចូច ជាមួយពាន់ឆ នាំតាម ការគន់គូររបស់ឯងរាល់គ្នា។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ២២គួរអាន ២២:៤៧) នៅពេលដែលពួកអ្នកគ្មានជំនឿបន្ទាន់ឱ្យ ឆាប់ធ្វើទោសមកលើពួកគេ(ជាការផ គើន) គើន) ព្រះគម្ពីរគួរ អានបានចែងថា ព្រះងថា ព្រះអល់ឡោះនឹងមិនធ្វើឱ្យខុសសន យារបស់ ព្រះអង្គ ឡើយ។ ។ ជាក់ស ដែងការធ្វើទោសនោះនឹងឆាប់មកដល់ទេ ដ្បិត១ថ្ងៃចំពោះព្រះអល់ឡោះ ប្រៀបបានៀបបាន នឹងរាប់ពាន់ឆ្នាំនៃម នុស្សលោក។ក។

២.វាក្យខណ្ឌ មួុយកនុងចំពូក ៣ ២ ចែងថា៖ងថា៖

«ព្រះអង្គ ចាត់ចែងងកិច្ចការចការតាំងំងពីលើមេឃរហូដែល់ផែនដី ក្រោយមកភារកិច្ចច នោះនឹងឡើងទៅកាន់ ទ្រង់វិញនៅថ្ងៃមួយដែលរយៈពេលរបស់ វាសើ មានិងមួយពាន់ឆ នាំតាម

ការគន់គូររបស់ឯងរាល់គ្នា។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៣២គួរអាន ៣២:៥) វាក្យខណ្ឌនេះបង ហាញឱ យើងដឹ ងថា រយៈកាលដែលកិច្ចការទាំងអស់ត្រូវឡើងទៅ ដល់ព្រះអល់ឡោះណោះគឺត្រូវការពេល១០០០ឆ្នាំាំតាមការគន់គូ របស់មនុ ស្សលោក ឬថាក ឬថា តាមការកំណត់េពលវេលារបស់មនុស សលោក។ក។

៣.វាក្យខណ្ឌ មួ យកនុងចំពូក ៧០ ចែងថា៖ងថា៖

«បណ្ដាទេវតាេវតា និងវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ18ឡើងទៅ កាន់កាន់ព្រះអង្គគក្នុងមួយថ្ងៃដែលលមាន រយៈពេលហាសិបពាន់ឆ្នាំ។ាំ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៧០គួរអាន ៧០:៤)

18 វិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ជាគោរមងារដែលព រះជាម្ចាស់ ប្រទានឱ្យទេវ តាកាព្រីយ៉ែល។ល។

[58]

វាក្យខណ្ឌនេះបង ហាញឱ យើងដឹងថា ឹងថា រយៈកាលដែលបណ្ដាទេវតា និងវិញ្ញាណេវតា និងវិញ្ញាណ បរិសុទ្ធត្រូវឡើងទៅដល់ ព្រះអល់ ឡោះណោះគឺត្រូវការពេល៥០០០០ឆ្នាំតាមការគន់គូរ ការគន់គូរ របស់មនុស សលោក ឬថាតាមការកំណត់េពលវេលារបស់មនុ ស្សលោក។ក។ កិច្ចការពីរដោយឡែកពីគ្នា គឺត្រូវការរយៈពេលមិនដូចគ្នាទេ។ ឧទាហរណ៍ ខ្ញុំធ្វើ វើ ដំណើរណើរពីភ្នំពេញទៅក្រចេះចំណាយពេល៥ម៉ោ ង ង ហើយបើខ្ញុំធ្វើដំណើរពី ភ្នំពេញទៅកំ ពត ប្រើពេល២ម៉ោង នេះមិនមែនមានន័ យថាខ ញុំលើកឡើងអំពី រយៈកាលមកខុសគ នា ហើយ ផ្ដល់ ព័ត៌ មានបញ្ច រាសគ្នានោះទេ។េ។ នេះមិនត្រឹមតែថា ព្រះគម្ពីគួរអានមិនបានចែងបញ្ច្រាសគ្នានោះទេ ថែមទាំងចុះ សម្រុងគ្នានឹងអ្វីដែលវិទ្យាសាស ត របានរកឃើញផង។ង។

[59]

១៨ តើអ៊ីព្លីសលីស19ជាទេវតាេវតា20 ឬជាអារក្សបីសាច21?

នៅក្នុងព្រះគម្ពីគួរអានមានចែងជាច្រើនកន្លែងដែលថា អ៊ីព្លី ស ធ្លាប់ ជាទេវតា ប៉ុន្តែ ក្នុងចំពូក ១៨ ចែងថា អ៊ីព្លី ស ជាអារក្សបីសាចវិញ។ តើនេះមិនមែនជាការចែងបញ្ច រាសាស គ្នាទេឬ? េឬ? ចម លើយ

រឿងរ៉ាវរបស់ ព យាការីអាដាំ និងអ៊ីព្លីស ត្រូវបានចែងជាច្រើនកន្លែងដែរនៅក្នុងព្រះនុងព្រះ គម្ពីគួរអាន ដែលព្រះអល់ឡោះមានព្រះ បន្ទូលថា«ូលថា«យើងបានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់កាន់ បណ្ដាទេវតាថា៖ េវតាថា៖ «ចូរឯងរាល់គ្នាក្រាបកាយ (សម្តែងគារវកិច្ចច)ចំពោះអាដាំ ចុះ ។ គ្រានោះ បណ្ដាទេវតាបានក រាបកាយទាំងអស់ លើក លែងតែ ងតែអ៊ីព្លីស ប៉ុណ ណោះដែលបានប្រ ឆាំងាំង។» ខ្លឹមសារស្រដៀងៗគ្នានេះក៏បានចែងផងដែរនៅក្នុង៖នុង៖

ចំពូក ២ វាក្យខណ្ឌ ៣៤ឌ ៣៤

ចំពូក ៧ វាក្យខណ្ឌ ១៧ឌ ១៧

ចំពូក ១៥ វាក្យខណ្ឌ ២៨ ដល់ ៣១ល់ ៣១

ចំពូក ១៧ វាក្យខណ្ឌ ៦១ឌ ៦១

19 سي ِل ْب ِإ ជាឈ មោះរបស់អារក្សសសាតាំងកាលដែលវានៅបម្រើព្រះ ជាម្ចាស់។ ចាស់។ ក្រោយមកវាបានប្រឆាំងនឹងាំងនឹង ព្រះជាម្ចាស់ហើយបានក្លាយជាអារក្សបីសាចសាច។ 20 ة كِئالم ជាភូតម្យ៉ាងាងដែលព្រះជាម្ចាស់ បង្កើតឡើងមកពីពន្លឺ។ ពួកគេកើតមកដើម្បីគោរពសក្ការៈនិងបម្រើ ព្រះជាម្ចាស់តែម្យ៉ាងាងគត់។់។ 21 نج ជាភូតម្យ៉ាងដែលព្រះជាម្ចាស់ បង្កើតមកពីភ្លើងគ្មានផ្សែង។ គេអាចហៅថា អមនុស្ស ក៏បាន។ ស ក៏បាន។ ពួកួក នេះប្រហាក់ប្រហែលនឹងមានុស សលោកដែរ ដ្បិតវាមានសេរីភាពខាងជំនឿ នឿ និងការប្រ ព្រឹត្តត មិនដូចទេវតាេវតា នោះទេ ហើយរស់នៅឯភពដោយឡែ ក។ ក។

[60]

ចំពូក ២០ វាក្យខណ្ឌ ១១៦ឌ ១១៦

ចំពូក ៣៨ វាក្យខណ្ឌ ៧១ ដល់ ៧៤ល់ ៧៤ ក៏ប៉ុន្តែក្នុងចំពូក ១៨ វាក្យខណ្ឌ ៥០ ចែងថា៖ងថា៖

«ហើយនៅពេលដែលយើងបានមានើងបានមានព្រះបន្ទូ ល ទៅកាន់កាន់បណ្ដាទេវតាេវតាថា៖ ចូរឯង រាល់គ្នាក្រាបកាយសម្តែងគារវកិច្ចំពោះអាដាំ ចុះ ។ គ្រានោះបណ ដាទេវតាបានក្រាបកាយ ទាំងអស់ំងអស់ លើកលែងតែអ៊ីព្លីសប៉ុណ ណោះដែលស្ថិតក្នុងចំណោមពួកួកអារក្សបីសាច។» សាច។»

ខ.បញ្ញត្តិ« តិ«بيلغت»នៅក្នុងភាសាអារ៉ាប់ាប់ ការបកប្រែវាក្យខណ្ឌខាងលើថា លើថា«យើងបានមានើងបានមានព្រះបន្ទូ ល ទៅកាន់កាន់បណ្ដាទេវតាេវតាថា៖

ចូរឯងរាល់គ្នាក្រាបកាយ(សម្តែងគារវកិច្ច)ចំពោះអាដាំ ចុះ ។ គ្រានោះបណ្ដាទេវតាបានេវតាបាន ក្រាបកាយទាំងអស់ លើកលែងតែអ៊ី ព្លីសប៉ុណ្ណោះដែលបានប្រឆាំង។ាំង។» បានឱ្យយើងដឹងថាឹងថា អ៊ីព្លី សក៏ ស្ថិតក្នុងចំ ណោមបណ្ដាដាទេវតាដែរ។រ។ ព្រះគម្ពីគួរអានត្រូវបានប្រទានចុះមកជាភាសាអារ៉ាប់។ ក្នុងវេយ្យា ករណ៍អារ៉ាប់មានាប់មាន បញ្ញត្តិមួយដែលហៅថា«ថា«بيلغت»(អានថា តាក់លីបប) ដែលទំនងមាន័ យជាភាសាខ មែរ ថា«សមូហសព្វនាម»។ បើយោងតាមបញ្ញត្តិ នេះ បើគេលើកឡើងអំពី អ វីៗដែលជាភាគលជាភាគ ច្រើនហើយ អ្វីៗដែលជាភាគតិចនៅក្នុងនោះក៏ត្រូវបានរាប់បញ្ចូ លដែរ បើទោះគេមិ នលើកលើក ឡើងក៏ដោយ។ ជាឧទាហរណ៍ បើខ្ញុំនិយាយអំពីបន្ទប់រៀនមួយដែលមានសិ ស្ស១០ នាក់ាក់ ហើយកនុងមាន៩៥នាក់អាយុតិចជាខ្ញុំ ហើយមាន៥នាក់អាយុ ច្រើនជាងខ្ញុំ។ ហើយបើខ្ញុំុំ និយាយជាភាសាអារ៉ាប់ថា«សូមប្អូនៗទាំងអស់ គ្នាក្រោកឈរ » នោះក៏មាះក៏មានន័យថា អ្នកនក ទាំង៥ដែលមានអាយុ ច្រើនជាងខ្ញុំក៏ត្រូវក្រោកឈរដែរ ទោះជាខ្ញុំមិនបានប្រើពា ក្យ«បងៗ» យ«បងៗ» ក៏ដោយ។ ។ នៅក្នុងព្រះគម្ពីគួរអានក៏មិនខុសគ្នាដែរ នៅពេលព រះជាម្ចាស់ ត្រាស់ បង្គាប់ដល់ល់ បណ្ដាទេវតាេវតា ទាំងពេលនោះអ៊ី ព្លីសក៏នៅទីនោះដែរ ប៉ុន្តែព្រះមិនបាច់ លើកឡើងដោយ បង្គាប់ទេវតាផង និងអ៊ីព្លី សផងនោះទេ។ ហើយបើយើងពិនិត្យមើលប្រយោគនេះ អ៊ី ព្លីស អាចជាទេវតាផង និងមិនមែនជាទេវតាផង ប៉ុ ន្តែយើងបានដឹងច្បាស់ នៅក្នុងចំពូក ១៨ ូ ក ១៨ វាក្យខណ្ឌ ៥០ ដែលចែងថា អ៊ីព លីសជាអារក សបីសាច។ គ្មានកន្លែងណាមួយកនុងព្រះគម្ពីរ

[61]

គួរអានចែងថាអ៊ីព្លី សជាទេវតានោះឡើយ។ យ៉ាងនេះហើយគ មានការចែង បញ្ច្រាសគ្នា នោះ ឡើយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។រ។

គ.អារក្សបី សាចមានសេ រីភាពខាងជំនឿ និងការប្រព្រឹត្ត ហើយអាច អាច ប្រឆាំងទាស់និងព្រះជាម្ចាស់ចាស់ យើងក៏ត្រូវដឹងដែរថា រថា អារក្សបី សាចមានសេរី ភាពអាចស្ដាប់បង្គាប់ឬ ប្រឆាំងទាស់ាំងទាស់ នឹងព្រះជាម្ចាស់ បាន ក៏ប៉ុន្តែ ទេវតាវិញគ្មានសេរីភាពនោះឡើយ ហើយពួកគេតែងតែស ដាប់ ដាប់ បង្គាប់ព រះជានិច្ច។ យ៉ាងនេះហើយ គេមិនបាច់សួរអំពីរឿងទេវតាប រឆាំងទាស់នឹងព្រះជាំងទាស់នឹងព្រះជា ម្ចាស់នោះឡើយ។ សរុបជារួមក អ៊ី ព្លីសគឺ ជាអារក្សបីសាច មិនមែនជានជាទេវតានោះទេ។េ។

[62]

១៩ ព្រះគម្ពីគួរអានគណនាគណិ តវិទ្យាមិនត្រឹមត្រូវូវ

យោងតាមការលើកឡើងរបស់លោក អារុ ណ សូរីណ សូរី ថាព្រះគម្ពីរគួរ អានមានកំហុស ខាងគណិតវិទ្យា។ ក្នុងចំពូក ៤ វាក្យខណ្ឌ ១១ និង ១២ នៅពេលដែលបូ កសរុ បភាគទាំងាំង អស់នៃមរតកដែលត្រូវចែកទៅស ន្តតិជនិជន22 ឃើញថាលើសពី ១០ភាគរយនៃទ្រព្យ។ នេះ

ព្រះគម្ពីគួរអានចែងអំពីសន្តតិកម្មិ កម្ម23ជាច្រើនកន្លែងដូចជា៖ូចជា៖

ចំពូក ២ វាក្យខណ្ឌ ១៨០ឌ ១៨០

ចំពូក ២ វាក្យខណ្ឌ ២៤០ឌ ២៤០

ចំពូក ៤ វាក្យខណ្ឌ ៧ ដល់ ៩ល់ ៩

ចំពូក ៤ វាក្យខណ្ឌ ១៩ ដល់ ៣៣ល់ ៣៣

ចំពូក ៥ វាក្យខណ្ឌ ១០៥ ដល់ ១០៨ល់ ១០៨

ទាក់ទងនឹងចំណែកសន្តិកម្មនេះ គឺមានចែងយ៉ាងច្បាស់ លាស់នៅក្នុងចំពូក ៤ ូក ៤ វាក្យខណ្ឌ ១១ដល់១២ ល់១២ និងវាក្យខណ្ឌ ១៧៦។ ឌ ១៧៦។

សូមពិនិត្យមើលខ លឹមសារនៃវាក្យខណ ឌនេះជាមួយគ្នា៖

គ្នា៖

«ព្រះអល់ឡោះទ្រង់ត្រាស់ បង្គាប់ឱ្យឯងរាល់គ្នាគិតគូ ពីកូនចៅរបស់ឯងរាល់គ្នា របស់ឯងរាល់គ្នា (ដោយបែងចែកមរតកសម រាប់ពួកគេ) ដោយសម រាប់ កូនប្រុសម្នាក់(ទទួលមរតក)ស្មើនឹង មើនឹង

22 អ្នកដែលត្រូវទទួ លមរតក។ក។ 23 ការបែងចែង មរតក។ក។

[63]

ចំណែកកូនស្រី ពីរនាក់។ តែប្រសិ នបើសពមានតែកូនស្រីពីរនាក់ាក់ឬលើសពីនេះ គឺពួកនាងាង ទទួលបានពីរភាគបីនៃមរតកនោះ។ ហើយប្រសិនបើសពមានតែកូនស្រីម្នាក់ គឺនាងាង ទទួលបានពាក់កណ្ដាលចំណែក។ ហើយចំពោះឪពុកម្ដាយនៃសពវិញ ម្នាក់ៗត្រូវទទួលួល បានមួយភាគប្រាំមួយនៃមរតក ប្រសិនបើសពនោះមានកូន។ តែប្រសិនបើ សពនោះគ្មានះគ្មាន កូនទេនោះ គឺឪពុកម្ដាយជាអ្នកទទួ លមរតកនោះទាំងស្រុ ង ដោយម្ដាយសពទទួលបានួលបាន មួយភាគបី។ តែប្រសិ នបើសពនោះមានបងប្អូនចាប់ពីពីរនាក់ឡើងទៅ គឺ ម្ដាយសពទ ទួលួល បានមួយភាគប្រាំមួយបន ទាប់ពីបំពេញតាមបណ្ដាំ មរតករបស់សពរួ ច ឬបន្ទា ប់ពីសងសង បំណុ លរបស់ សពរួច។ ឯងរាល់ គ្នាមិនបានដឹងទេថា រវាងឪពុកម្ដាយនិងកូនៗរបស់ឯង និងកូនៗរបស់ឯង រាល់គ្នា តើអ្នកណាមួយដែលមានប្រយោជន៍ច្រើនសម្រាប់ឯងរាល់គ្នា។ (ទាំង នេះ)ជាះ)ជា កាតព្វកិច្ចមកពីព រះអល់ឡោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះអល់ឡោះទ្រង់ដ៏ ជ្រាបដឹង ទ្រង់ដ៏ ព្រះប្រាជ្ញាញាណ។ ហើយសម្រាប់ឯងរាល់គ្នា(ជាស្វាមី)ត្រូវទទួលបានពាក់កណ្ដាល នៃ មរតកដែលបណ ដាភរិយារបស់ឯងរាល់គ្នាបានបន្សល់ ទុក ប្រសិនបើពួកនាងគ្មានកូនទេ នោះ។ តែបើពួកនាងមានកូនវិញ គឺឯងរាល់គ្នាទទួលបានមួយភាគបួនពីមរតកដែល ពួកួក នាងបានបន្សល់ ទុក បន្ទាប់ពីបំពេញតាមបណ្ដាំមរតកដែលពួកនាង(សព)ផ្ដែផ្ដាំ ឬសងាំ ឬសង បំណុ លរបស់ ពួកនាងរួច។ រីឯពួកនាង(ជាភរិយា)វិញត្រូវទទួលបានមួយភាគបួនពីមរ តកក ដែលឯងរាល់គ្នា(ជាប្ដី) បានបន សល់ទុក ប រសិនបើឯងរាល់គ នាគ្មានកូនទេនោះ។ តែបើឯងបើឯង រាល់គ្នាមានកូនវិញ គឺពួកនាងទទួលបានមួយភាគប្រាំបីប៉ុណ្ណោះពីមរតកដែលឯងរាល់គ្នាលឯងរាល់គ្នា បានបន្សល់ ទុកបន្ទាប់ពីបំពេញតាមបណ្ដាំមរតកដែលឯងរាល់ គ្នា (សព) ផ ដែផ្ដាំ ឬសងាំ ឬសង បំណុ លរបស់ ឯងរាល់ គ្នារួច។ ដោយឡែកបុរសឬស្រី ដ(សព)ដែលគ្មានកូន គ្មានឪពុក តែក តែ គាត់មានបងប្អូនប្រុសម្នាក់ ឬបងប្អូអូនស្រីម្នាក់ គឺ គេម្នាក់ៗទួ លបានមួ យភាគប រាំមួយ។ តែ ។ តែ បើពួកគេមានគ្នាលើសពី ពីរនាក់ គឺពួកគេទទួលបានមួយភាគបីរួមគ្នាបន្ទាប់ពីបំ ពេញតាម បណ្ដាំមរតករបស់ សព ឬសងបំណុល( របស់សព)រួចរាល់ដោយគ្មានផលប៉ះពាល់ (លើ អ្នកនក ទទួលមរតក)ឡើយ។ (ទាំងនេះ)ជាសេចក ដីត្រាស់បង គាប់មកពីព្រះអល់ឡោះ។ ព្រះ។ ព្រះ អល់ ឡោះទ្រង់ដ៏ជ្រាបដឹង ទ្រង់ដ៏ខន្តី។» (ព្រះគម្ពីរគួគួរអាន ៤:១១ដល់ល់១២)

សាសនាអ៊ីស្លាមបានបង្ហាញពីបញ្ញត្តិនៃសន្តតិកម្មយ៉ាងល អិតល្អន់ នឹងមានរៀបរាប់រៀបរាប់ ជាក់ស ដែងបន្ថែមទៀតនៅក្នុងមគ្គវចនៈរប ស់ព្យាការី។យាការី។

[64]

គេអាចចំណាយពេលសឹ ងមួយជី វិតដើម្បីសិ ក សាអំពីបញ្ញត្តិសន តតិកម្មក្នុងសាសនា ា អ៊ីស្លាលាមដោយសិ ក្សាពីករណី ជាច្រើនដែលអាចកើតមាន។ ឯលោក អារុណ សូរី គិតថាខ្លួន លួន បានយល់ដឹងសព្វគ្រប់អំពីបញ្ញត្តិនេះដោយគ្រាន់តែអានវាក្យខណ្ឌទាំងពីរខាងលើ ដោយ មិនទាំងដឹងអំពីលក្ខណៈវិនិច្ឆ័យផង។ង។

វាដូចនឹងមានុស សម្នាក់ដែលចង់ដោះស្រាយសមីការគណិ តវិទ្យា ក៏ប៉ុន្តែមិនចេះមូលូល ដ្ឋាននៃគណិតវិទ្យាផង។ ឧទាហរណ៍ បើគេចង់ដោះស្រាយចំណោទ គណិតមួយ គេ ត្រូវូវ ដឹងអំពីលំ ដាប់លំដោយនៃការគណនា៖ ទីមួយ បំបាត់វង់ ក្រចក, ទីពីរគណនាប្រ ភាគ(ឬភាគ(ឬ សញ្ញាចែក), ទីបី គណនាសញ្ញាគុណ, ទីបួន គណនាសញ្ញាបូក និងទី៥ គណនាសញ្ញាសញ្ញា ដក។ បើលោក អារុណ សូរី មិនចេះក្បួននេះទេហើយគាត់ចាប់ផ្ដើមដោយគុណ ហើយ បន្ទាប់ម កដក ហើយបំបាត់វង់ក្រចក រួចទើបចែក ហើយបូ កតាមក រោយនេះ ចម្លើយដែលល គាត់ទ ទួលបានួលបានមុខជាខុសមិន ខាន។ បាន។

មិនខុសគ្នាដែរ ព្រះគម្ពីគួរអានចែងអំពីបញ្ញត្តិនៃសន្តិកម្មក្នុងចំពូក ៤ វាក្យខ ណ្ឌ ឌ ១១ និង ១២ សូម្បីតែចំណែកមរតករបស់ក្មេងក៏ត្រូវបានលើកឡើងមុខ ចំណែករបស់ ករបស់ ឪពុកម្ដាយ និងប្ដី/ ប្រពន្ធនៃសពទៅទៀត។ តាមបញ្ញត្តិ សន្តិក ម្មនៃសាសនាអ៊ី ស្លាម បន្ទាប់ ពី សងបំណុល និងបំពេញតាមបណ្ដាំសពដែលត រូវធ្វើមុនគេរួចរាល់ ចំណែករបស់ ករបស់ ប្ដី/ប្រពន្ធ និងឪពុកម ដាយនៃសពគឺត្រូវបែងចែកផ្អែកទៅលើថាតើសពមានកូនឬអត់ ហើយ ត្រូវចែករវាងកូនប្រុស និងកូនស្រីតាមចំណែកដែលពួកគេត្រូវទួលបាន។ួ លបាន។

ដូចនេះតើការណ៍ដែលសួរថាភាគនៃទ្រព្យបែងចែកសរុបមិនស មើ១០០ភាគរយនោះ តើអាចមានអ្នកឆផងល់ដែរឬទេ?(បើយក១០០ភាគរយមកចែកទៅហើយនោះ)។ ដូចនេះ មិនិន មែនព្រះជាម្ចាស់គណនាខុសនោះទេ គឺលោក អារុណ សូរី ខ្លួនឯងដែ លមិន ចេះ គណិតវិទ្យា។យា។

[65]

២០ តើព្រះអល់ឡោះជាព្រះដ៏អភ័យទោស ស ឬជាព្រះដ៏ ចងអាឃាត? ?

ព្រះគម្ពីគួរអានបានចែងជាច្រើនកន្លែងថា ព្រះអល់ឡោះជាព្រះដ៏មេត្តាករុណា និងណា និង អភ័យទោស ហើយក៏ ចែងផងដែរថាព្រះអង្គជាព្រះដែលធ្វើទោសដ៏ ក្រៃលែង។ តើព្រះើព្រះ អល់ឡោះជាព្រះដ៏អភ័យទោស ឬជាព្រះដ៏ចងអាឃាត ? ចម លើយ

ក.ព្រះអល់ឡោះជាព្រះដ៏ មេត្តាករុណាណា

ព្រះគម្ពីគួរអានបានចែងយ៉ាងច្រើនថា ព្រះអល់ ឡោះជាព្រះដ៏មេត្តាករុណា។ ជាការណា។ ជាការ ពិត ចំពូកទាំង១៤នៃព្រះគម្ពីគួរអាន(លើកលែងចំ ពូក៩) សុទ្ធតែផ្ដើមដោយឃ លាថា លាថា «ក្នុងព្រះនាមនៃព្រះអល់ឡោះ ទ្រង់ដ៏មេត្តាករុណា ដ៏អាណិ តអាសូរអាសូរ »។

ខ.ព្រះអល់ឡោះ ជាព្រះដ៏អភ័យទោស

ព្រះគម្ពីគួរអានក៏បានចែងយ៉ាងច្រើនថា ព្រះអល់ ឡោះជាព្រះដ៏អភ័យទោស ដូចូច មានក្នុងចំពូក ៤ វាក្យខណ្ឌ ២៥ និងចំពូក ៥ វាក្យខណ្ឌ ៧៤៖

ឌ ៧៤៖

«ហើយព្រះអល់ ឡោះ ជាព្រះដ៏អភ័យទោស ដ៏ មេត្តាករុ ណាណា»

គ.ព្រះអល់ឡោះទ្រង់ដាក់ទោសដល់អ្នកដែលសមនិងទទួលការដាក់ាក់ ទោស

[66]

ព្រះអល់ឡោះក្រៅតែពីព្រះដ៏មេ ត្តាករុណា ព្រះណា ព្រះអង្គក៏ ជាអ្នកដាក់ ទោសដ៏តឹងរឹងបំផុត ដល់អ្នកដែលសមនឹងដាក់ទោស។ស។ ព្រះគម្ពីគួរអានចែងអំពីការណ៍ ដែលព្រះជាម្ចាស់ដាក់ាក់ ទោសយ៉ាងក្រៃលែងចំពោះនរណាហើយដែលបដិសេធជំនឿ និងអ្នកដែលមិនស ដាប់ ដាប់ បង្គាប់ទ រង់ ។ មានវាក្យខណ្ឌជាច្រើនចែងអំពីប រភេទនៃទោសទណ្ឌ ដែលព្រះអល់ ឡោះនឹះនឹង ធ្វើទោសអ្នកមិនស ដាប់បង្គាប់ ទាំងឡាយនៅឯស្ថាននរក។ ថាននរក។

«ជាការប្រាកដណាស់ អស់អ្នកណាហើយដែលប្រឆាំងនឹងទីសម្គា ល់នៃយើងើង យើងនឹងបញ្ចូ នគេចូលទៅស្ថាននរក ថាននរក។ រាល់ពេលដែលស បែករបស់គេឆេះអស់ យើងនឹងើងនឹង ប្ដូរស្បែកផ្សេងទៀតដើម្បីពួកគេទទួ លរសជាតិនៃការធ្វើទោស។ ជាការប្រាកដណាស់ព្រះណាស់ព្រះ អល់ឡោះជាព្រះដ៏ព លានុភាព ដ៏ប្រាជ្ញាញាណ។ញាញាណ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៤គួរអាន ៤:៥៦)

ឃ.ព្រះអល់ឡោះជាព្រះដ៏យុត្តិធម៌

សំណួ រសួ រថា តើព្រះអល់ឡោះជាព រះដ៏មេត្តាករុណា ឬជាព រះដ៏ចងអាឃាត? រឿងរឿង ដែលសំខាន់បំផុតនោះគឺថា ព្រះអង្គក្រៅតែពីជាព រះដ៏មេត្តាករុណា និងអភ័យទោស ទ្រង់ង់ ក៏ជាព្រះដែលដាក់ទោសដល់ មនុស្សអាក្រក់ទុច្ច ចរិតទាំងឡាយផងដែរ នេះក៏ព្រោះតែទ្រង់ក៏ ង់ក៏ ជាព្រះដ៏យុត្តិធម៌។ ព្រះគម្ពីរគួរអា នបានចែងថា៖ងថា៖

«ការជាប្រាកដណាស់ ព្រះអល់ឡោះមិនអយុត្តិធម៌ឡើយ សូ ម បីប៉ុ នល្អ ងធូលីក៏ក៏ ដោយចុះ។ះ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៤គួរអាន ៤:៤០)

កាន់តែស៊ីជម្រៅថែមទៀតនោះ ចំពូ ក ២១ ចែងថា៖ងថា៖

«ហើយើងនឹងដាក់ជញ ជីងយុត្ដិធម៌នៅថ ងៃងៃដែលប្រោសឱ្យរស់ ឡើងវិញ។ ើងវិញ។ ដូចេ្នះ នះ មនុស្ស សគ្រប់រូបនឹងមិនត្រូវគេបំបាត់អ្វីបន្ដិចឡើយ សូ ម្បី តែប៉ុននគ្រាប់ស្ពៃ ក៏យើងនាំវាមកក (ជំនុំជម្រះ) ះ)ដែរ។ គ្រប់គ្រាន់ហើយយើងជាអ នកនកជម្រះបញ្ជី រនោះ។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ២១គួរអាន ២១:

៤៧)

ង.ឧទាហរណ៍អំពីសិស្សលួចចម្លង សលួចចម្លង

បើនៅក្នុងការប្រឡង ង មានសិស្សបានលួចចម្លង ហើយគ្រូដែលជាអនុរក្សនោះចាប់ាប់ បានជាក់ស ដែង ហើយគ្រូនោះក៏និយាយឡើងថា ខ្លួនជាមនុស្សដែលពេញដោយកដីមេត្តា តា

[67]

ករុណា និងសប្បុរស ហើយបានអភ័យទោសដល់ សិ ស សនោះ ព្រមទាំងឱ្យគេប្រឡងប ន្តត ផង។ ង។ សិស្សឯទៀតដែលគេខំប្រឹ ងយ៉ាងសស្ប្ប្រាក់ស ស្រាំាំក្នុងការប្រឡងនោះ មិនយល់ថា ល់ថា គ្បូជាមនុស សពេញដោយកដីមេត្តា និងសប្បុរសឡើយ តែនឹងទុកជាមនុស សដ៏អយុត្តិធម៌ទៅ វិញ។ ហើយកដីមេត្តារបស់អនុរក្សនេះនឹងជំរុញឱ្យសិស្សផ្សេងៗទៀតលួចចម្លងដែរ។ បើគ្រូ ទាំងអស់ សុ ទ្ធតែពេញដោយកដីមេត្តា និងចិត្តសប្បុរសហើយឱ្យសិ ស សលួចចម្លងគ្រប់គ្នា នោះ ប្រាកដជាគ្មានសិស្សណាខិតខំរៀនសូ ត្រនោះទេ ហើយមុខជាប្រឡងជាប់ទាំងអស់គ្នាំងអស់គ្នា ដោយគ្មានតម្លៃអ្វីទាំងអស់ ។ បើការណ៍នេះកើតឡើងមែនោះ លទ ធផលនៃការប្រឡ ង ង មុខជាល អប្រសើរគ្រប់ៗគ្នាហើយជាប់បានបន្តទៅមុខទៀត ក៏ប៉ុ ន្តែនៅពេលដែលគេអនុវត្តន៍ តន៍ ចំណេះដឹងទាំងនេះក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ គេមុខជាបរាជ័យមិនខាន។ ការប្រឡងនេះគ្មានះគ្មាន ន័យខ្លឹមសារអ្វីទាំងអស់។ ាំងអស់។

ច.ជីវិតនេះជាការល្បងសម រាប់ ជីវិតប រលោក

ជីវិតលើលោកនេះគ្រាន់តែជាការល្បងសម រាប់បរលោកប៉ុណ្ណោះ។ ព្រះគម្ពីគួរអានគួរអាន ចែងថា៖ងថា៖

«(ព្រះអង្គ)គ)គឺជាព្រះអម្ចាស់ដែលបានបង្កើតសេចក្ដីស្លាប់ និងលាប់ និងសេចក្ដីរស់ដើម្បី ល្បងង ឯងរាល់គ្នា តើក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នា ឯងរាល់គ្នា អ្នកណាមួយដែលបានសាងអំពើល្អជាងគេ ។ ហើយ ព្រះអង្គដ៏ឬទ្ធានុភាព ដ៏អភ័យទោស។ស។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៦៧គួរអាន ៦៧:២)

ឆ.បើព្រះអល់ឡោះមានតែមេត្តាករុណា ហើយគ មានការដាក់ទោស

ប្រសិនបើបើព្រះអល់ឡោះអភ័យទោសដល់មនុស សគ្រប់រូប ហើយមិនដា ក់ទោសអ្នកនក ណាសោះនោះ តើមានហេតុផលអ្វីដែលមានុស សត្រូវស្ដាប់បង្គាប់ព្រះ? បើយ៉ាងនោះមែន ខ្ញុំុំ ឯកភាពថា មុខជាគ្មានអ្នកណាធ្លាក់ចូលស្ថាននរកនោះទេ ប៉ុន្តែផែនដីនេះមុខជាក្លាយជា ជា នរកមិនខាន។ ហើយបើមនុស្សទាំងអស់សុទ្ធតែបានចូលស្ថានសួ គ៌នោះ ះ តើមនុស្ស ចាំបាច់ាំបាច់ មកកើតនិងរស់នៅលើផែនដីនេះធ្វើអ្វី? នោះជី វិតនឹងមែនជាការល្បងទៀតទេ ហើយកា ការ ល្បងក៏គ មានន័ យខ្លឹមសារអ្វីផងដែរ។រ។

[68]

ជ.ព្រះអល់ឡោះទ រង់អភ័យទោស ដល់ល់អ្នកសារភាពទោសប៉ុណ ណោះ

ព្រះអល់ឡោះទ្រង់អភ័យទោស សដល់អ្នកណាដែលចេះសារភាពទោសកំហុ ស ប៉ុណ ណោះ។ ព្រះគម្ពីគួរអានចែងថា៖ងថា៖

«ចូរឯងពោលថា៖ ម្នាលអស់អ្នកបម្រើទាំងឡាយរបស់យើងដែលបាន បំពានលើលើ ខ្លួនឯង(ប្រព្រឹត តបាប)។ ចូរកុំ អស់ សង្ឃឹមចំពោះក្ដីមេត្តាករុណានៃព្រះអល់ឡោះឱ្យសោះ ះ ដ្បិតព្រះអល់ឡោះទ្រង់អភ័យទោសរាល់ បាបទាំងអស់។ ព្រះអង្គជាព្រះដ៏អភ័យទោស ដ៏ មេត្តាករុណា។ណា។ ចូរបែរត្រឡប់ទៅព្រះអម្ចាស់នៃឯងវិញ ហើយចូ រថ្វាវាយខ្លួនដល់ព រះអង្គ មុន នឹងការធ្វើទោសមកដល់ឯងរាល់គ្នា។ បន្ទាប់ពី នោះ ឯងរាល់គ្នាឥតមានអ្នកណាជួយបាន បាន ឡើយ។ ហើយចូ របដិបត្តិឱ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួន(តាមព្រះគម្ពីរ)ដែលបានប្រទានចុះមកដល់ ឯងពី ព្រះអម្ចាស់នៃឯងរាល់គ នា មុននឹងការធ្វើទោសមកដល់ឯងរាល់គ្នាមួយរំពេច ទាំងមិនបានិនបាន ដឹងខ្លួនមុន។ន។» (ព្រះគម្ពីគួរអាន ៣៩គួរអាន ៣៩:៥៣ ដល់ ៥៥) ល់ ៥៥)

មានលក្ខខណ ឌបួ នយ៉ាងក្នុងការសារភាពទោសកំ ហុ ស៖ ទីមួយ ត្រូវទ ទួលស្គាល់ថា គាល់ថា អ្វីដែលយើងបានប្រព្រឹត្តពិតជាខុ សពិតមែន។ ន។ ទីពីរ ត្រូវបញ្ឈប់កិច្ចការខុ សឆ្គងនោះជាះជា បន្ទាន់ ។ ទីបី មិនប្រព្រឹត្តកិច ចការខុសឆ្គងនោះម្ដងទៀតនៅពេលខាងមុខ។ ទីបួន ចុង ង ក្រោយ គឺត្រូវសុំអភ័យទោស និងសងប៉ះប៉ូ វឡើងវិញក្នុងករណីកំហុសនោះប៉ះពាល់ដល់ ល់ អ្នកដទៃ។។

[69]