សេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏អស្ចារ្យរបស់ខ្ញុំចំពោះលោកយេស៊ូនាំខ្ញុំមកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម

និពនធដោយ៖ សាយមិន អាល់ដ្រេដូ ខារ៉ាបាឡូ ប្រែសម្រួលដោយ៖ វ៉ាន វ៉ាន់ឌី

អារម្ភបទអ្នកបកប្រប ក្នុងរពះនាមននរពះអល់ឡោះ រទង់ដ៏សែបញរស ដ៏ដមត្តតករញណ្ដ។ សូមភាពសញខសានតកើតមនដល់ទាំងអស់លោកអ្នកអានទំងទាំងអស់ោន! ៣៣២នងៃកនាង្ញត្នៅ ខ្ញុំបានែញ្ចាប់ការបកប្រែដសៀវនៅយ៉ាងពិដសសនេះបាន ដជាគជ័យដោយរពះគញ ននរពះ។ ដោយសដងេត្ដើញថា ដសៀវនៅសរមែ់សិកា បែដរែៀែដធៀែសាសនាមនការខេះខាត យ៉ាងនេះហើយខ្ញុំក៏រែឹងប្រែងក្នុងការែក ប្រែដោយជួែរែទះនឹងការពិបាកច្រើន ត្បិត្មនពាកយែដចចកដទសប្រើក្នុងដទវវិទាជា ច្រើនដែលមិនទន់មនការបកប្រែជាូវការជាដខមរៈភាសានៅឡើយ។ មា៉ាងវិញ ទៀតក្នុងខាឹមសារននដសៀវនៅនេះ ប្រើរបាស់ពាកយដពចន៍សរមួលជាពិដសសសរមែ់ ទាំងអស់លោកអ្នកជារគិសតែរិស័ទ ដោយសងឃឹមទាំងអស់លោកអ្នកនឹងទទួលបានការចងអញលែង្ហាញពីរពះដ៏ពិត។ អត្ថបដៃកស្រង់ដចញពីគម្ពីរែរិសញទធ អាចនឹងខញសោនែនតិចែនតួចពី អត្ថបទគម្ពីរដែលលោកអ្នកប្រើជារែចំ ដោយយើងខ្ញុំដរជើសដរើសយកការបកប្រែដែល រតឹមរតូវែំ្ញត្មកប្រើ។ រីឯដ មះតួអផងគ និងព្យាការី ខ្ញុំប្រើត្តមគម្ពីរែរិសញទធជាភាសាប្ខមរ ដើម្បីង្ហយរសួលសមគល់ ប្ត្ក៏ជាការបែាកមួយសរមែ់អ្នកមូសាីមដែរ។ ខ្ញុំសូមអ្ភ័យ ដទសចំពោះខាឹមសារ ឬការប្រើរបាស់ពាកយដពចន៍មិនសមរមយរតផង់ណ្ដដោយ អ្ដចត្នា។ សូមទាំងអស់លោកអ្នកអានទទួលយកការដោរពរែ់អាន និងសេចក្តី ស្រឡាញ់អំពីខ្ញុំ។

ខ្ញុំសូមែួងសួងឱ្យដសៀវនៅនេះបានជារែដយជន៍ពរងឹងដល់អ្នកមនជំដនឿ និងែំភាឺដល់អ្នកោមនជំដនឿ បានជាអ្បផងេងត្នៅ! អាមីន!

ពីខ្ញុំ វ៉ាន វ៉ាន់ឌី

ចំណងជើង៖ សេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏អស្ចារ្យរបស់ខ្ញុំចំពោះលោកយេស៊ូនាំខ្ញុំមកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម និពនធដោយ៖ លោក សាយមិន អាល់ដ្រេដូ ខារ៉ាបាឡូ ប្រែសម្រួលដោយ៖

អាចារ្យ វ៉ាន វ៉ាន់ឌី អ្នករតួត្ពិនិត្យ៖

លោកគ្រូ ឧស្មាន ពិន មូហាំម៉ាត់ លោកគ្រូ អាប់ឌុលឡោះ ពិន សាហៀះ

កញ្ញា លី គឹមឡាង

កញ្ញា វិរៈ សិរីមុនីនាថ ផលិតឆ្នាំ៖ ២០២១

_______________________________

កំណត់សម្គាល់ អក្សរទ្រេត ប្រើសមគល់ថាជាអត្ថបដៃកស្រង់។ អក្សរដិត ប្រើសមគល់ដ មះមនុស្ស, ទីកន្លែង, ពិធីែញ យ, ដ មះគម្ពីរ និងពាកយគនាឹះ។ សញ្ញាវង់រកចក () ក្រោយអក្សរទ្រេត ប្រើសរមែ់ែញ្ញាក់រែភពដយងអត្ថបទ។ សញ្ញាវង់រកចក () ក្នុងអត្ថបទធមមត្ត ប្រើសរមែ់ែប្នថមន័យ, ែញ្ញាក់ន័យ, ែំដពញន័យ។ សរមែ់រែភពដយងគម្ពីរែរិសញទធ ក្នុងវង់រកចក()ដំែូងគេគឺដ មះ ក គម្ពីរែនាែ់មកដលខជំពូកែនាែ់មកដលខខ។ ឧ.(លូកា ៥:១) មានន័យថា អត្ថបដៃកស្រង់ដចញពីក គម្ពីរលូកា ជំពូកទី៥ ខទី១។ សរមែ់រែភពដយងរពះគម្ពីរគួរអាន ក្នុងវង់រកចក()ដំែូងគេគឺពាកយថា គួរអានែនាែ់មកដលខជំពូកែនាែ់មកដលខវកយខ ឌ។ ឧ.(គួរអាន ៥:១) មានន័យថា អត្ថបដៃកស្រង់ដចញពីរពះគម្ពីរគួរអាន

សេចក្ដីស្ដើម អំពីខ្ញុំ

នាមជាអ្នកកាន់សាសនាកាតូលិកម្នាក់ ខ្ញុំរតូវបានគេដឹកនាំឱ្យដជឿថា មានប្ត្សាសនាកាតូលិកមួយប៉ុណ្ណោះ ដែលជាសាសនារតឹមរតូវពិត របាកដ រីឯសាសនាយូោរោន់ប្ត្ជាសាសនាមួយ ដែលដរតៀមមញនការ មកដល់របស់សាសនារគិសត ចំប កឯសាសនាដ្សងពីនេះ សញទធប្ត្ជា សាសនាខញសឆ្គងទំងទាំងអស់។ ប្មនប្ទននៅ ខ្ញុំទើបប្ត្បានឮពីសាសនាអ៊ីស្លាមជាលើក ដំែូងនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៨។ កាលនោះខ្ញុំបានដឹងថាអ្នកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាមដជឿដលើរពះ ដែលមានរែភពដចញពីសាសនារគិសត និងសាសនាយូោ។ រពះគម្ពីរគួរអានបានប្រាប់ ថា រពះអល់ឡោះ បានែញាូនព្យាការីនៅកាន់រល់ប្ដនដីទំងទាំងអស់ ក្នុងែំ ងចងអញលែង្ហាញមនុស្សលោកនៅកាន់មោ៌ាននសេចក្តីពិត និងសេចក្តីសញចរិត។

ដោយមនដោលែំ ងោែ់ឆាក់សេចក្តីែដរងៀនរបស់សាសនារគិសដ ឱ្យ កាន់ប្ត្ដរៅក្នុងចិត្តគំនិត្របស់ខ្ញុំ រពះវិហរក្សាតូលិកបានដរៀែចំកមមវិធីែំពាក់ែំែ៉ានត្តំង ពីនៅកញមរ ដែលជាវ័យង្ហយនឹងចាប់បាន។ កមមវិធីនេះជះឥទធិពលដលើជំដនឿ និង ឥរិយែងរបស់មនុស្សទាំងអស់មួយជីវិត្ប្ត្មដង។ ក្នុងកមមវិធីនេះតួអផងគសំខាន់ជាងគេដលើ លោកយេស៊ូ ហើយភាគច្រើននិយាយពីរពឹត្តិការ ៍ជញំវិញការរែសូត, ការសាែ់ និង ការបស់ឡើងវិញរបស់លោក។ ចាប់ត្តំងពីការរែសូត្របស់លោក ដែលគេសនមត្ថា ក្នុង

លោករែសូត្ក្នុងប្ខធនូនោះ ររូត្ដល់ការ ៍ដែលលោករតូវបានគេចងឆេងនៅនងៃែញ យអ្ញីដសាើរ1។ ពិធីែញ យសាសនាទំងនេះ រតូវបានមនុស្សលោកចេះប្ត្ធ្វើែនតោន ទាំងអស់ជាច្រើនសត្វត្សរ៍ ក្រោយពេលលោកយេស៊ូបានចកដចញនៅ ប្ត្មិនប្មនជាការែង្ហគែ់ពីរពះឡើយ។

ដែើត្តមរែនពីរបស់ជនជាតិដវដ រសញយដអ្ឡា នៅពេលរំលងអ្រារត្នននងៃ ទី២៤ប្ខធនូ ខ្ញុំាែ់ទនាឹងរង់ចំការមកដល់របស់លោកយេស៊ូ យកកាដូមកឱ្យខ្ញុំដែលកា ដូនោះជាអេីដែលខ្ញុំបានែ៉ាងរបាថានរែចំឆ្នាំ។ ដោយខ្ញុំរស់នៅរគួសារដែលមានជីវភាព រកីរក ហើយមានែងែអូនច្រើនផងនោះ ខ្ញុំអាចយល់បានថា វជារឿងពិបាកណាស់ សរមែ់លោកយេស៊ូកញមរ អាចយកកាដូដូចអេីដែលខ្ញុំែ៉ាងរបាថានមកឱ្យខ្ញុំបាន។ ែ៉ាញប្នតខ្ញុំ ក៏តែងតែនឹកឆៃល់មិនទាំងអស់ចិត្តថា រែសិនដែើលោកយេស៊ូពិត្ជាអាចធ្វើការ ៍អ្សាចរយ បានជាច្រើន ដូចដែលខ្ញុំបានដរៀនពីដូនជី និងែូជាចរយពិត្ប្មននោះ តែើវពិបាកណាស់ នៅឬ រោន់ប្ត្ដល់កាដូជាកូនកង់មួយមកឱ្យខ្ញុំ? តែើការសដរមចែំ ងរបាថានរបស់ខ្ញុំ វមិនង្ហយជាងការរបស់មនុស្សសាែ់ឱ្យរស់ឡើងវិញដទប្មនដទ? ហេតុនេះហើយ ទាំងអស់ រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំដែលជំដនឿទក់ទងនឹងលោកយេស៊ូកញមរ ធ្វើឱ្យខ្ញុំខកចិត្តររូត។

នៅពេលពិធីែញ យរពះយេស៊ូមនរពះជនមឡើងវិញកាន់ប្ត្ដកៀកនឹងមកដល់ ខ្ញុំ តែងតែដមើលរឿងក្នុងទូរទសសន៍ដែលគេនិយាយពីការ ៍ដែលលោកយេស៊ូរតូវបានគេ ធ្វើបាែ ររូត្ដល់ពេលលោករតូវបានពយួរនៅដលើដឈើឆេង។ កាលនោះខ្ញុំពិត្ជាចង់ ចូលនៅក្នុងទូរទសសន៍ដើម្បីជួយ សដផង្ហគះលោកយេស៊ូ ដទះដឹងថាដែើចូលបានប្មនក៏ មិនដឹងថារតូវជួយ លោកដោយវិធីណ្ដនោះទេ។ ខ្ញុំខំទូលអផងេរដល់រពះឱ្យជួយ លោក ង ហើយអផងេររទង់ថា ធ្វើយ៉ាងណ្ដក៏ដោយកញំឱ្យែញរត្របស់រទង់រតូវគេចងឆេង។ នៅទី

1 ែញ យអ្ញីដសាើរ (Easter day) ជាែញ យដែលរគិសតែរិស័ទរបារពធរំឭកដល់នងៃលោកយេស៊ូរស់ឡើង វិញ(ត្តមជំដនឿរបស់គេ)។ ែញ យនេះរបារពធមួយឆ្នាំមដងនៅដរៀងរល់នងៃអាទិត្យដើមនិទ រដូវននឆ្នាំ នីមួយៗ។

ែំ្ញត ខ្ញុំរតូវពួនហើយយំម្នាក់ឯងពីដរពាះគេប្តផងែដរងៀនខ្ញុំថា ជាមនុស្សរែុសមិនរតូវ យំដទ។ ខ្ញុំគិត្មិនយល់ដសាះថា ហេតុអេីមនុស្សដែលលអយ៉ាងនេះរតូវមកជួែនឹងដៃងេើដ៏ ដោរនៅោមនដមត្តតយ៉ាងនេះនៅវិញ។ កាលនោះខ្ញុំនៅជាកញមរ ហេតុការ ៍នេះ បាន ធ្វើឱ្យខ្ញុំមនកដីស្រឡាញ់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះព្យាការីរពះរូែនេះ។ សរមែ់កញមរដនទទៀត វិញ រែប្រលជាកាដូជារបស់លែងនៅនងៃ ូប្អ្ល ឬការសដរមចែំ ងណ្ដមួយរបស់ ពួកគេ បានែណ្ដែលចិត្តឱ្យពួកគេមនការស្រឡាញ់នៅចំពោះលោកយេស៊ូដែរ។

រែសិនដែើរពះវិហរមនដោលែំ ង ធ្វើឱ្យមនុស្សមនមនអារមម ៍ចង់ដោរព លោកយេស៊ូនោះ គឺមានន័យថាគេបានធ្វើដជាគជ័យមកដលើខ្ញុំហើយ។ ខ្ញុំបានដឹងថា រតូវស្រឡាញ់លោកយេស៊ូដលើសឪពញកមដយខ្ញុំនៅទៀត។ យ៉ាងណ្ដមិញ ដោយនៅជា ដកមងនៅឡើយ ខ្ញុំចេះប្ត្ដងឿងឆៃល់ ហើយក៏ចេះប្ត្សួរពីអំណ្ដចរបស់រពះ។ គំនិត្ដែល ខ្ញុំយល់ដើញចំពោះរពះនោះគឺ រពះអផងគអាចធ្វើអេីៗបានរគែ់យ៉ាងត្តមដែលរទង់ចង់។ រពះអផងគបានែដងេើត្ចរកវឡ, ប្នដី, រពះអាទិត្យ, រពះចនា, ដួងផ្លេយ ហើយនិងមនុស្ស លោក។ ខ្ញុំចេះប្ត្នឹកឆៃល់ថាហេតុអេីបានជារទង់មិនបានសដផង្ហគះលោកយេស៊ូឱ្យរួច ញត្ពីការចងឆេង។ ដើម្បីរសាយចមៃល់ដ៏សដមបើមនេះ មានពេលមួយនោះខ្ញុំបានឡើង នៅដលើរែងទែមួយនៅក្រោយាះ ហើយនិយាយភានល់នឹងរពះថា៖ រែសិនដែើរទង់ មានអំណ្ដចដ៏ខ្លាំងកាអាចធ្វើអេីៗរគែ់យ៉ាងត្តមដែលរទង់ចង់បានប្មន អ្ញីចឹងពេលខ្ញុំ រក់ចុះពីរែងនេះ រទង់ធ្វើឱ្យខ្ញុំអាចដហះបាននៅដមើល! ដែើមិនដូចនេះដទ ខ្ញុំមិនដជឿ ដសាះឡើយថារទង់មនអំណ្ដចដ៏អស្ចារ្យនោះ ដរពាះរទង់មិនអាចជួយ លោកយេស៊ូ បាននៅគេចាប់គាត់ចងឆេង។ ជាអ្កញសល រែងនោះទែដែរ ខ្ញុំក៏ាក់មកដលើដី។ រល់ពេលដែលខ្ញុំពាយមដហះ ខ្ញុំកាន់ប្ត្គិត្ថា រពះឥត្មនអំណ្ដចអេីដសាះឡើយ។ ពិត្របាកដណាស់ នេះហើយជាការវិភាគបែកូនដកមង!

រយៈកាលក្រោយមក ខ្ញុំក៏ចាប់ផ្តើមចូលដរៀននៅឯវិទាល័យ។ ឪពញកមដយខ្ញុំបាន អ្នញ្ញាតឱ្យខ្ញុំធ្វើការជាមួយែញរសចំណាស់ម្នាក់ដែលគាត់ជាជាងងត្រូែ ហើយខ្ញុំក៏បាន នៅជាធ្វើការជាមួយគាត់នៅកន្លែងជាច្រើន។ ក្រោយមកទើបដឹងថា គាត់ក៏ជារគូទយ

ដ៏ល្បីម្នាក់ផងដែរ។ កន្លែងណាក៏ដោយដែលពួកយើងនៅដល់ អតិថិជនស្រីៗរបស់ គាត់ តែងតែសួរគាត់ពីរឿងហេតុដែលនឹងកើតឡើងក្នុងជីវិត្របស់ពួកគេនៅពេល អនាគត។ ដើម្បីធ្វើកិច្ចទស្សន៍ទាយ គាត់តែងតែជក់បារីមូរពណ៌ត្នោត ហើយបឺតផ្សែង វឱ្យខ្លាំង ដើម្បីឱ្យផេះបារីនោះធ្លាក់ចុះ។ គាត់ក៏ចាប់ផ្តើមប្រាប់រឿងរ៉ាវនានាដល់ អតិថិជនរបស់គាត់។ ខ្ញុំក៏បានដឹងទៀតដែរថា គាត់ចេះប្រើវិធីសាស្ត្រ ដាក់មនុស្ស ដើម្បីបានដឹងរឿងរ៉ាវោក់កំបាំងក្នុងជីវិត្របស់ពួកគេ ហើយនិយាយប្រាប់ពួកគេវិញ នៅត្តមអេីដែលគេចង់ដឹង។

ែទពិដសាធន៍ទំងទាំងអស់នេះ បានដិតោមក្នុងចិត្តគំនិត្របស់ខ្ញុំខ ៈពេលដែល ខ្ញុំនៅវ័យជំទង់នៅឡើយ។ កំឡញងពេលនោះ ឪពញកមដយខ្ញុំបាននៅចូលរួមក្នុង មជឈម ឌលមួយដែលមានឯកដទសខាង អ្ធិមដនាវិទា2 ខ្ញុំបាននៅទីនោះច្រើនដង ដែរ ដើម្បីចង់ដើញថាគេធ្វើអេីខាះនៅទីនោះ។ ហើយនៅក្នុងមជឈម ឌលនេះឯង ដែល ខ្ញុំបានដរៀនពីលក្ខណៈននការធ្វើសមធិ, រពលឹងវិញ្ញា , ការចូលស ឋិត ហើយអេី ដែលខ្ញុំាែ់ដជឿនោះគឺមនុស្សសាែ់អាចនិយាយជាមួយមនុស្សរស់បាន3។ នៅទីនេះខ្ញុំ បានដរៀនថាេយែងគំក្នុងមួយនងៃ២ដង នៅដលើរនអ្សនៈតូចមួយដែលឪពញកខ្ញុំសាងសង់ ឡើងដោយទាំងអស់ពីចិត្តពីដងាើម។ ខ្ញុំបានចូលរួមការជួែរែជញំមួយ អ្នកដឹកនាំរកុមបាន

2 Parapsychology ជាការសិកាទក់ទងនឹងាូវចិត្តដូចជា ការស ដំ និងរដែៀែទក់ទងោនដោយ ប្រើាូវចិត្តជាដើម។ 3 ក្នុងសេចក្តីពិត្នោះ មនុស្សសាែ់មិនអាចនិយាយជាមួយមនុស្សរស់បានដទ។ វោមនអេីដរៅពីពួក អារកសែិសាចធ្វើរត្តែ់សដមាងអ្នកសាែ់នោះហើយទក់ទងជាមួយមនុស្សរស់នោះឯង។ មា៉ាងវិញ ទៀតការសូរត្រពះគម្ពីរគួរអាន និងអ្នញវត្តន៍ត្តមរដែៀែរបស់ព្យាការី គឺមនរែសិទធិភាពក្នុងការជួយ មនុស្សដចញពីវិញ្ញា អារកក់ទំងទាំងអស់នោះ។ ជាការពិត្អ្នកមូសាីមរគែ់រូែអាចធ្វើការ ៍នេះបាន គឺ ជាភសដញត្តងែញ្ញាក់ពីភាព អ្សាចរយរបស់រពះគម្ពីរគួរអាន។ អ្នកណ្ដហើយដែលប្រើរបាស់វិធីអេីដ្សង ដរៅពីរពះ គឺោមនអេីដរៅពីសរក្សារជាមួយនឹងវិញ្ញា អារកក់ ឬប្រើវិញ្ញា អារកក់ដើម្បីកំចត់ វិញ្ញា អារកក់នោះឡើយ។

រែគល់ែដណ្ដដងស័កដិសិទធិមួយមកឱ្យខ្ញុំ ដោយគាត់ប្រាប់ថា វនឹងជួយ បផងរក្សាការពារ ខ្ញុំ។ ដូចនេះហើយនៅពេលដែលខ្ញុំនៅណ្ដមកណ្ដខ្ញុំតែងតែយកវត្តមខាួនជានិចច។

រសែពេលជាមួយោននោះដែរ ខ្ញុំនៅប្តែនតគិត្ពីការ ៍ដែលលោកយេស៊ូរតូវ បានគេចងឆេង។ ពេលនោះឪពញកខ្ញុំមនដសៀវនៅមួយកាលដែលគាត់តែងតែអានជា រែចំ វមនចំណងជើងថា ជីវិត្របស់លោកយេស៊ូ លះែង់ដោយខាួនលោក ។ មាន មដងនោះឪពញកខ្ញុំបានប្រាប់ខ្ញុំថា ដែើដយងត្តមដសៀវនៅនេះ លោកយេស៊ូាែ់ធ្វើដំដើរ ដចញឆៃយពីរកុងដយរ៉ាូសាឡឹម។ ខ្ញុំក៏ចាប់ផ្តើមប្សេងរកចដមាើយដើម្បីរសាយចមៃល់របស់ ខ្ញុំដែលទក់ទងនឹងការចងឆេងនោះ។

នៅពេលដែលខ្ញុំបានែញ្ចាប់ការសិកានៅករមិត្វិទាល័យ ខ្ញុំក៏ទទួលបាន អាហរូែករ ៍នៅសិកាប្នកវិសេកមមនៅឯសររដឋអាដមរិក ដែលខ្ញុំយល់រពមទទួល ដោយសេចក្តីរីករយ។ យ៉ាងណ្ដមិញ មញនការដចញដំដើរនៅឆ្នាំ១៩៧៧ ខ្ញុំបានជួែ រឿងមួយ ដែលែ៉ាះពាល់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះសេចក្តីជំដនឿរបស់ខ្ញុំក្នុងសាសនារគិសដ។ ខ្ញុំ បានដើញរគិសដែរិស័ទ២នាក់ កំពញងជួយែញរសម្នាក់ដែលកំពញងមនអាការៈសេន់ជាន់ នៅត្តមាូវ។ ែ៉ាញប្នតក្រោយពីនោះពួកគេបានរវរកកាែូែលញយរបស់ជនរងដរោះ ហើយ លួចយកលញយកនុងកាែូែនោះ4។ ការពិត្ណាស់ ងេីដែើនេះជាសកមមភាពែញគគលក៏ដោយ

4 ក្នុងគម្ពីរែរិសញទធបានប្ចងយ៉ាងចាស់ពីការហាមគាត់ក្នុងការលួច ហើយវជាដៃងេើរបស់អារកសែិសា ច។ ក្នុងែទែញាត្តិទំង១០បានលើកឡើងថា រពះជាមចស់មនរពះែនាូលមកកាន់កូននៅអ្ញីរសាប្អ្ល ដូចត្នៅ៖ យើងរពះអ្មចស់ជារពះរបស់អ្នក… មិនរតូវដោរពរពះណ្ដដ្សង ដរៅពីយើង ឡើយ។ មិនរតូវឆាក់រូែអេី ឬយកវត្ថញដែលជាតំណ្ដងអេីមួយ នៅដលើដម នៅដលើប្នដី ឬនៅក្នុងទឹក ដរក្សាមដី ធ្វើជារពះឡើយ។ មិនរតូវរក្សាែថាេយែងគំរូែរពះទំងនោះ ឬដោរពែដរមើរូែទំងនោះ ឡើយ។ យើងជារពះអ្មចស់ ជារពះរបស់អ្នក យើងមិនចង់ឱ្យអ្នកជំពាក់ចិត្តនឹងរពះណ្ដដ្សង ដរៅពី យើងឡើយ។… មិនរតូវយករពះនាមរបស់រពះអ្មចស់ ជារពះរបស់អ្នក នៅប្រើឥត្បានការនោះ ឡើយ… ចូរដោរពមត្តែិត្តរបស់អ្នក ដើម្បីឱ្យអ្នកមនអាយញយឺនយូរ នៅដលើដីដែលរពះអ្មចស់ជា រពះននអ្នក រែទនដល់អ្នក។ កញំសមាែ់មនុស្ស។ កញំរែរពឹត្តអំដពើិត្កបត់។ កញំលួចែាន់គេ។ កញំធ្វើ

ក៏យើងអាចដមើលដើញពីភាពមនឥទធិពល ឬោមនឥទធិពលននការែដរងៀនរបស់ សាសនានោះបានដែរ។ រពឹត្តិការ ៍នេះបានែ៉ាះពាល់មកដលើដួងចិត្តខ្ញុំយ៉ាងខ្លាំង។ រែប្រលជាមនុស្សជាច្រើនអាចនឹងយល់ដើញថា នេះជារឿងមិនសំខាន់ែ៉ាញនាមនដទែ៉ាញប្នតខ្ញុំាែ់បានដើញដោយផ្លាល់ប្ភនក នៅពេលដែលឪពញកខ្ញុំោក់ទ ឌកមមដលើែង រែុសខ្ញុំជាច្រើនដង នៅពេលដែលែងរែុសខ្ញុំយករប្ប្ប្រាក់មកាះចំនួន២៥ដសន ហើយ គាត់មិនអាចប្រាប់ឪពញកខ្ញុំបានថាគាត់បានរប្ប្ប្រាក់នេះមកពីណ្ដ។

សាកសីក្រាងកាយ ដែលនាំឱ្យអ្នកដនទមនដទស។ កញំដោភលន់ចង់បានាះរបស់អ្នកដនទ កញំដោភ លន់ចង់បានរែពនធគេ ឬក៏ដោភលន់ចង់បានអ្នកែដរមើរែុស អ្នកែដរមើរសី ដោ ោ ឬអេីដ្សងទៀត ដែលជារបស់គេឡើយ។ (និកខមនំ ២០:១-១៧) ខទំងនេះរសែោនជាមួយនឹងរពះគម្ពីរគួរអាន។ យ៉ាងណ្ដមិញ ការជះឥទធិពលរបស់ខទំងនេះនៅលើការបស់នៅរបស់មនុស្សដសាើរប្ត្សាែសូនយនៅ ហើយ ដរពាះប្ត្មនខមួយចំនួនទៀតក្នុងគម្ពីរនេះអ្នញ្ញាតឱ្យពួកគេែំពាន។ ដោយកដីដមត្តតករញណ្ដ មកដលើមនុស្សជាតិរពះបានដែើកែង្ហាញនូវរពះគម្ពីរគួរអាន ដើម្បីមកក្រលមអនូវអេីដែលមានពីមញន។

បទពិសោធន៍របេ់ខ្ញុំ សៅេហរដ្ឋអាសមរិក

ក្នុងឆ្នាំ១៩៧៧ ខ្ញុំបានមកដល់សររដឋអាដមរិក ហើយចាប់ផ្តើមការ សិការបស់ខ្ញុំនៅឯសកលវិទាល័យ។ ដំែូងែងអស់ ខ្ញុំរតូវនៅសាោ ដើម្បីដរៀនភាសាអផង់គេាស ហើយនៅទីនោះខ្ញុំបានជួែមនុស្សជាច្រើន ដែលមានជំដនឿសាសនាខញសៗោនមកពីជញំវិញពិភពលោក។ សាោភាសាអផង់គេាស នោះគឺនៅរកុង សញីដអផងល រដឋ វ៉ាសញីនតែ្តន។ ខ្ញុំក៏មនមិត្តរួមែនាែ់ម្នាក់ដ មះ រឌូអាដ មកពីអារ៉ាែ ីសាអូឌីត្ដែលគាត់មកដរៀនែនតយកសញ្ញាែ័រត្ថានក់អ្នញែ ឌិត។ មាននងៃ មួយគាត់បានសួរខ្ញុំថា តែើខ្ញុំរែកាន់ដដៃែើគាត់ថាេយែងគំរពះនៅក្នុងែនាែ់ពួកយើង? ខ្ញុំក៏ ប្រាប់គាត់វិញថាខ្ញុំមិនមានែញ្ញាអីដទរឿងនេះ។ កាលនោះខ្ញុំភា្ក់ដ្អើលណាស់ ដរពាះ ជាលើកទីមួយហើយដែលបានដើញអ្នកមូសាីមថាេយែងគំរពះ។ មញនពេលចាប់ផ្តើម ថាេយែងគំរពះ គាត់នៅោងសមអត្ខាួនជាមញនសិន។ គាត់ោងរែអែ់នដផង ខពញរមត់ ងោងមញខនិងកំភួននដ នៅក្នុងឡាែូោងនតែូចមួយកនុងែនាែ់យើង។ វក៏ជាលើក ទីមួយដែលខ្ញុំបានដើញគេយកដជើងនៅោងក្នុងឡាែូោងនដ។ ែនាែ់មកខ្ញុំក៏ សដងេត្ដមើលកាយវិការននការថាេយែងគំរពះរបស់គាត់។ គាត់ឈររតផង់ខាួន, ឱ្នចុះ, លញត្ជងគង់ ហើយរក្សាែចុះ។ មកដល់រតផង់នេះខ្ញុំក៏នឹកដើញដល់កាលដែលយើង ថាេយែងគំនៅឯរពះវិហរែ៉ាញប្នតរោន់ប្ត្លញត្ជងគង់ប៉ុណ្ណោះ ែ៉ាញប្នតអេីដែល រឌូអាដ បានធ្វើគឺ នៅ

បែាកខ្លាំងណាស់។ មួយរយៈខាីក្រោយមករឌូអាដបានចកដចញពីវិទាសាថន ហើយ ទាំងអស់រយៈពេលជាច្រើនប្ខ ខ្ញុំមិនដែលបានដើញអ្នកមូសាីមថាេយែងគំរពះទៀតនោះ ដទ។

កំឡញងពេលសរមកនៅឯវិទាសាថនភាសាអផង់គេាស និសសិតែរដទសមកពី រែដទសនានា តែងតែមកជួែជញំោនជប្ជកពីរឿងដ្សងៗជាច្រើន។ ខ្ញុំចំយ៉ាងចាស់ថា មានពេលមួយនោះ ពួកយើងនាំោនជប្ជកពីរែភពននសាសនា និងការថាេយែងគំ។ ខ្ញុំក៏ និយាយប្រាប់ពួកគេថា អ្នកទំងទាំងអស់ោននាំោនថាេយែងគំត្តមប្ត្អេីដែលអ្នកទំងទាំងអស់ោនាែ់ធ្វើកនាងមក ដរពាះដូនត្តអ្នកាែ់ថាេយែងគំរពះរដែៀែរនឹង ខ្ញុំក៏និយាយត្ទៀត ប្រាប់ពួកគេថាដូនត្តរបស់គេាែ់ថាេយែងគំរពះអាទិត្យ, រពះចនា ហើយនិងផ្លេយ នៅ ពេលយូរនៅវកាយនៅជារែនពី ហើយរតូវអ្នញវត្តែនតររូត្មកដល់ែចចញែបនននេះ។ ពេលនោះខ្ញុំក៏ចាប់ផ្តើមសងស័យពីឬសគល់ននជំដនឿដលើរពះដែរែ៉ាញប្នតដោយសារប្ត សាសនារគិសដបានចក់ឬសយ៉ាងដរៅក្នុងខាួនខ្ញុំ ដូចនេះហើយខ្ញុំមិនកាយជាអ្នកប្លង ដជឿរពះដទ។

នងៃមួយខ្ញុំបានធ្វើដំដើរនៅរពះវិហរអ៊ីស្លាមមួយ ហើយសដងេត្ដមើលមនុស្សមន ជាច្រើនថាេយែងគំរពះដូចដែលខ្ញុំាែ់បានដើញ រឌូអាដ ថាេយែងគំរពះពីមញនដែរ។ ក្រោយពេលថាេយែងគំរួច ពួកគេនាំោនអផងគញយផ្លាល់នៅលើករមល ដើម្បីសាដែ់ការអ្ធិែាយ។ ដោយសារគេអផងគញយចុះរគែ់ោនហើយ ខ្ញុំក៏អផងគញយជាមួយពួកគេ ហើយសាដែ់ អ្ញីមញំធ្វើការអ្ធិែាយ។ អ្ញីមញំនោះគាត់មនដ មះថា ចមីល អាប់ឌុលរ៉ាប្ប្រាក់ មកពី រែដទសអ្ញីរ៉ាក់។ គាត់ធ្វើការអ្ធិែាយជាភាសាអផង់គេាសអំពី ការនិយាយដើមោន។ ខ្ញុំ ចំថាគាត់និយាយសដមាងតឹង ហើយមានការកដញកកដួល។ ពេលគាត់កំពញងនិយាយ គាត់ ង្ហកដមើលនៅអ្នកសាដែ់ ដូចជាមននរណ្ដម្នាក់បាននិយាយអារកក់ពីអ្នកដនទែ៉ាញប្នតគាត់ មិននិយាយចំៗថាជានរណ្ដដទ។ ខ្ញុំគិត្ថាកមមវត្ថញរបស់គាត់គឺធ្វើឱ្យអ្នកដែលនិយាយ អារកក់ពីអ្នកដនទមនអារមម ៍ថាខាួនបានរែរពឹត្តខញស។

នៅនងៃដដែលនោះមនគេដើដរសាមសំែញរត្មួយមកឱ្យខ្ញុំ ក្នុងនោះមនកូន ដសៀវនៅមួយចំនួន និយាយពីការដរែៀែដធៀែរវងសាសនាអ៊ីស្លាម និងសាសនា រគិសដ។ ខ្ញុំចំណ្ដយពេលអានវយូរណាស់ ដោយពេលនោះខ្ញុំរវល់ច្រើនក្នុងការចាប់ ផ្តើមដរៀនឆ្នាំទី១ នៅសាកលវិទាល័យរដឋអូការូម៉ា។ ដោយសារប្ត្កូនដសៀវនៅនោះ ហើយទើបខ្ញុំបានដឹងថា សាសនាអ៊ីស្លាម និងសាររបស់លោកយេស៊ូ គឺជាការដែើកែង្ហាញពីរពះមកដូចោន។ លោកយេស៊ូបាននិយាយថា សារដែលលោកែដរងៀននោះ មិនប្មនមកពីលោក ប្ត្គឺមកពីរពះ៖ ពាកយដែលខ្ញុំបាននិយាយនេះ មិនប្មនដចញមកពី ខ្ញុំដទ គឺរពះែិត្តដែលបានចត់ខ្ញុំឱ្យមក រទង់ែង្ហគែ់ខ្ញុំនូវសេចក្តីដែលខ្ញុំរតូវនិយាយនិង បផងាង។(យ៉ាូហន ១២:៤៩) ដូចោនដែរ ការដែើកែង្ហាញដែលព្យាការី មូហាំម៉ាត់ បានែដរងៀននៅកាន់មនុស្សជាតិទំងទាំងអស់នោះ គឺរពះបានរែទនចុះមកត្តមរយៈដទវត្ត ការពីប្យ៉ាល ៖ ហើយជាការរបាកដណាស់ រពះគម្ពីរគួរអានគឺជាការរែទនចុះមកពី រពះជាមចស់ននពិភពទំងទាំងអស់។ ដែលការពីប្យ៉ាលជាទីទញកចិត្តបាននាំវមក។ នៅដលើ ដួងចិត្ដរបស់អ្នក ដើម្បីឱ្យអ្នកកាយជាអ្នកដែលសថិត្ក្នុងចំដណ្ដមអ្នកោស់តែឿន រពមន ។(គួរអាន ២៦:១៩២-១៩៤)

ដូចនេះហើយ សេចក្តីពិត្ននរល់សាសនាទំងទាំងអស់ រួមទំងភសដញត្តងអំពីឬសគល់ របស់រពះ គឺពឹងប្អកនៅដលើមូលោឋនរគឹះននភាពដសាមះរតផង់ពីរែភពដើមដែលរពះបាន ដែើកែង្ហាញ ហើយរតូវបានបផងរក្សាការពារ និងប្ចកាយដល់មនុស្សជាតិទំងទាំងអស់។ សារនោះមនករមិត្ននភាពជាក់ោក់ខពស់ែំ្ញត ដែលរល់ពាកយដពចន៍រតូវបានដែើកែង្ហាញមកកាន់ែណ្ដដព្យាការីហើយែញាូននៅកាន់អ្នកដនទៗទៀត។ រែសិនដែើពាកយ ដពចន៍ទំងទាំងអស់នេះមិនរតូវបានែញាូនយ៉ាងរតឹមរតូវដទនោះ ហើយវទទួលរងការក្រាងែនាំវិញនោះ មានន័យថាខាឹមសារដើមនឹងរតូវបាត់ែង់ជាដរៀងររូត។ ដូចនេះហើយ ដើម្បីធ្វើឱ្យការដរែៀែដធៀែមនលក្ខណៈសញរកឹត្យមិនលដមអៀងរវង សាសនាអ៊ីស្លាម និងសាសនារគិសនោះ គឺរតូវកំ ត់ថារវង គម្ពីរែរិសញទធ និងរពះគម្ពីរគួរអាន តែើគម្ពីរ មួយណ្ដបានគេច្ញត្ពីការក្រាងែនាំ ឫការលញែប្នកខាះ។ ពីដរពាះប្ត្ដោលែំ ង

សំខាន់គឺដើម្បីឱ្យអ្នកអានបានដឹងពីការពិត និងដោយបានពិចរណ្ដ ហើយចំ ញចខាះ រឿងរ៉ាវផ្លាល់ខាួនខ្ញុំវមិនទក់ទញដល់អ្នកអានមួយចំនួននោះទេ។ អេីដែលមាននៅក្នុង ដសៀវនៅនេះ គឺជាការដរែៀែដធៀែយ៉ាងសដងខែរវងសាសនាអ៊ីស្លាម និងសាសនា រគិសដ ដែលសាសនាទំងពីរនេះជាសាសនាមនឥទធិពលយ៉ាងខ្លាំងែំ្ញត្ដលើ ពិភពលោក ហើយក៏មនអ្នកកាន់ត្តមក្នុងចំនួនដ៏ច្រើនែំ្ញត្ពីរគែ់រែដទស និងរគែ់ ជនជាតិ ហើយក៏ជាសាសនាដែលមានទំនាក់ទំនងប្នកជំដនឿយ៉ាងដកៀកោនែំ្ញត្ដែរ។ ែនាែ់ពីការដរែៀែដធៀែសាសនា ខ្ញុំនឹងែនតដរៀែរែ់ពីរពឹត្តិការ ៍ដ្សងៗ ពីែទពិដសាធន៍ផ្លាល់ខាួនរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំមនសងឃឹមយ៉ាងមញត្មំថា ដោយរពះែំ ងរបស់ រពះ ដសៀវនៅនេះនឹងជួយែំភាឺការពិត្ជូនដល់លោកអ្នកដែលកំពញងប្សេងរកសាសនា ពិត្របាកដ។

គម្ពីរបរិេុទធ

គម្ពីរចំនួន៤ដែលមនុស្សជាច្រើនបានសាគល់ ហើយគេដើញ មានក្នុងគម្ពីរសមពនធដមរតីងមីនោះរួមមនក គម្ពីរ ម៉ាថាយ, ម៉ា កញស, លូកា ហើយនិង យ៉ាូហន។ ក គម្ពីរទំងទាំងអស់នេះរតូវ បានសរដសរឡើងក្នុងកំឡញងឆ្នាំ ៧០ ដល់ឆ្នាំ ១១៥ ដើម គ្រិស្តសករាជែ៉ាញនាមនទសវត្សរ៍ក្រោយលោកយេស៊ូបានចកដចញពីប្នដី ហើយក ឌ គម្ពីរទំងនេះរតូវបានគេសនមត្ថា សរដសរដោយដយងត្តមឯកសារប្ត្មួយដែលបាន បាត់នៅ។ ក គម្ពីរម៉ាកញស រតូវបានសរដសរលើកដំែូងជាភាសារកិក នៅឯទីរកុងរ៉ាូម រែម៉ា ៤០ឆ្នាំក្រោយលោកយេស៊ូចកដចញពីប្នដី។ ក គម្ពីរម៉ាថាយ ក៏រតូវបាន គេសរដសរជាភាសារកិក កំឡញងឆ្នាំ៩០ដើមគ្រិស្តសករាជ។ ក គម្ពីរលូការតូវបាន គេសរដសរជាភាសារកិកដូចោន ក្នុងឆ្នាំ៨០ដើមគ្រិស្តសករាជ។ ក គម្ពីរទំង៣នេះ រតូវបានគេនៅថា ដំ ឹងលអនរត្ក ឌ ពីដរពាះប្ត្ក គម្ពីរទំង៣នេះ រតូវបានគេ សនមត្ថាមនរែភពមកពីឯកសារប្ត្មួយដែលបាត់ែង់នៅ។ រីឯក គម្ពីរយ៉ាូហន5

5 យ៉ាូហននេះមិនប្មនជាយ៉ាូហនដែលជាសិសសជំនិត្របស់លោកយេស៊ូឡើយ។ ដែើដយងត្តម ដសៀវនៅ Encyclopedia Britannica និពនធរួមោនដោយែញ្ញាវ័នតរគិសានជាង៥០០នាក់បានលើក ឡើងថា៖ ក គម្ពីរយ៉ាូហន គឺចាស់ណាស់ហើយក៏ឥត្មនសងស័យដែរថាជាការសរដសរក្រាង។ ក្ណ្ឌ

ឯដ ះវិញ គឺមនភាពខញសឆៃយពី ដំ ឹងលអនរត្ក ឌ។ នៅក្នុងក គម្ពីរនេះឯង ដែលលើកឡើងពី លក្ខណៈជារពះ និងបុព្វអ្ត្ថិភាព6របស់លោកយេស៊ូ ទំងដែល លោកយេស៊ូមិនដែលទទួលសាគល់ ការលើកឡើងបែនេះក៏ដោយ។ ក គម្ពីរនេះ ទើបប្ត្រតូវបានគេសរដសរឡើងក្នុងចដនាះឆ្នាំ ១១០ ដល់ឆ្នាំ ១១៥ ដើមគ្រិស្តសករាជ ប៉ុណ្ណោះ។

គម្ពីរទំងនេះរតូវបានតាក់តែងឡើង នៅពេលក្រោយពីពួកសិសសជំនាន់ដំែូង បានបែកប្ប្ប្រាក់ោនហើយបែងចែកដចញជានិកាយជាច្រើន។ យើងអាចនិយាយបានថា គម្ពីរទំងនេះរតូវបានសរដសរឡើងក្នុងដោលែំ ង ឆាញះែញ្ញចំងពីត្រមូវការជាក់ប្សដង របស់មនុស្សក្នុងនិកាយនីមួយៗ។ ដែើដទះជាឯកសារដើមរតូវបានយកមកប្រើជា ដោលដើម្បីសរដសរក៏ដោយ ក៏អ្នកនិពនធទំងនោះហក់ដូចជា មិនបានរក្សាការពារ ខាឹមសារដើម ធ្វើយ៉ាងណ្ដដចៀសឱ្យ្ញត្ពីការក្រប្រែ, ការលញែដចញ ឬការបផងមងយជា ដើម ហើយអត្ថបដៃើមនោះគឺ មានដោលនៅែដរមើឱ្យការយល់ដើញនិងការចាប់ អារមម ៍ផ្លាល់ខាួនរបស់អ្នកសរដសរនៅវិញ។ រឿងនេះក៏រតូវទទួលសាគល់ ពីសំណ្ដក់ អ្នកជំនាញក្នុងសាសនារគិសដ7ផងដែរ មិនប្ត្ប៉ុណ្ណោះ រពះគម្ពីរគួរអានក៏លើកឡើងពីែញ្ញារបស់គម្ពីរទំងនេះត្តំងពីជាង១៤០០ឆ្នាំមញនមកដមា៉ាះ។

6 ភាពដែលលោកយេស៊ូមនវត្តមនមញនអេីៗទំងទាំងអស់។ 7 ដយងត្តមដសៀវនៅ Encyclopedia Britannica បានលើកឡើងថា៖ សំខាន់ណាស់ ដែលថាការក្រ ប្រែដោយដចត្នា រួមទំងការែប្នថម និងការែនថយចំពោះអត្ថបទទំងមូល ពិត្ជាកើតមនប្មន..(ភាគ ២ ទំព័រ ៥១៩ ដល់ ៥២១)។ នៅក្នុងចំ ញចសដីពី សេចក្តីផ្តើមននគម្ពីរក្សាតូលិក (ទំព័រ១៣) លើកឡើង ថា អ្នកចមាងគឺពិត្ជាបានសរដសរែប្នថមរឿងរ៉ាវជាច្រើន ដែលមិនប្មនជាប្នកននគម្ពីរដើមឡើយ ហើយជាលទធ្លននអត្ថបទទំងនោះ យើងរល់ោនទទួលប្រើនូវអត្ថបដៃែលខូចរទង់រទយដើម ដែលរតូវងត្ចមាងហើយប្ចកចយទំងទាំងអស់។ ជាមួយោននេះដែរ ក្នុងអារមភកថារបស់គម្ពីរែរិសញទធ RSV (Revise Standard Version) ដែលចងរកងដោយរកុមែញាវនតរគិសដែរិស័ទ ៣២ រូែ និងពិដរោះ ដយែល់ចំនួន៥០រូែទៀត បានសរដសរថា៖ គម្ពីរ King James Version មានការបាត់ែង់ដែលធ្វើឱ្យ

ខេះចដនាះ ហើយកន្លែងខេះចដនាះមនជាច្រើន សញទធប្ត្ជាកន្លែងសំខាន់ៗ...។

គួរចាប់អារមម ៍ផងដែរថា មិនប្មនមនប្ត្ក គម្ពីរទំង៤នេះដទ ដែលជាឯក សារដែលរតូវបានសរដសរឡើងែ៉ាញនាមនសត្វត្សរ៍ក្រោយលោកយេស៊ូចកដចញពី ប្នដី។ ែ៉ាញប្នតនៅមនក គម្ពីរជាច្រើនទៀតដូចជាក គម្ពីរ យ៉ាកញែ, ដពរតុស, ដំ ឹងលអរបស់ ងូម៉ាស, ភីលីព និង បាណ្ដបាស។ ដែើយើងពិចរណ្ដពីក គម្ពីរ ដររែឺ គឺថាវជាឯកសារដែល សរដសរជាភាសា អារ៉ាម ជាភាសាដែលលោកយេស៊ូ និយាយរែចំនងៃ។ ក គម្ពីរនេះរតូវបានប្រើរបាស់ដោយអ្នករសុក ណ្ដសាប្រ៉ាត ដែល ជាអ្នកែដិដសធពីភាពជារពះរបស់លោកយេស៊ូ ហើយទទួលសាគល់លោកថាជាព្យាការី ដ៏ពិសិដឋមួយរូែ។ នៅសត្វត្សរ៍ទី៤ដើមគ្រិស្តសករាជ ក គម្ពីរ ម៉ាកញស, ម៉ាថាយ, លូកា និងយ៉ាូហន រតូវបានគេោក់ែញ្ចូលនៅក្នុងគម្ពីរែរិសញទធទំងមូល ហើយរកុមជំនញំ ក៏រែកាសថា ឯកសារណ្ដដែលនៅដរៅពីនេះ គឺសថិត្នៅដរៅសាសនា។ យ៉ាងណ្ដ មិញ ការក្រប្រែនៅប្តែនតកើតមននៅដលើអត្ថបទគម្ពីរទំងនេះ ដែើដទះជាគេបាន រែកាសរួចហើយថានេះជា ែនាូលរពះ ក៏ដោយ។ ច្រើនឆ្នាំកនាង្ញត្នៅ ក គម្ពីរ ដដែលរនឹង បានដលចដចញនូវអត្ថបទខញសោនពីអត្ថបដៃើមទៀត ប្ត្មិនមានអ្នក សងស័យដសាះឡើយ ថាមនការធ្វើឱ្យខូចខាត្ក គម្ពីរដើមទំងនេះ។ ក្នុងចំដណ្ដមកត្តតជាច្រើន ដែលរតូវបានគេយកមកពិចរណ្ដឡើងវិញនៅពេល ធ្វើការវិភាគនៅដលើសញរកឹត្យភាព ននដោលការ ៍របស់ក គម្ពីរទំង៤ រួមទំងការ ដាៀងផ្លាត់ភាពរតឹមរតូវរបស់សារទំងទាំងអស់ដែលមកជាមួយោន មានដូចត្នៅ៖

8 រពះមនែនាូលអំពីលោកយេស៊ូថា៖ ហើយយើងបានរែទនឱ្យគេនូវគម្ពីរដំ ឹងលអ (Gospel) ដែល មានការចងអញលែង្ហាញ និងពនាឺ។ (គួរអាន ៥:៤៦) 9 ខុំសញំប្រាប់ឱ្យអ្នករល់ោនដឹងចាស់ថា នៅរគែ់ទីកន្លែងក្នុងពិភពលោកទំងមូល កាលណ្ដគេ រែកាសដំ ឹងលអ គេក៏នឹងតំណ្ដលអំពីកិច្ចការដែលនាងបានធ្វើនេះដែរ ដើម្បីរំឭកអំពីនាង។ (ម៉ាកញស ១៤:៩ និង ម៉ាថាយ ២៦:១៣) ដូចនេះអ្នកណ្ដដែលចង់សិកាពីលក្ខណៈពិត្និងការែដរងៀន របស់លោកយេស៊ូគួរប្ត្អានរពះគម្ពីរគួរអាន។

ឆ្នាំ ៣២៥ ដើមគ្រិស្តសករាជ។ មញនការសដរមចនេះ គម្ពីរមិនទន់រតូវបានគេោក់ឱ្យមានរកឹត្យរកមចំពោះអ្នកសរដសរឡើយ ហើយរតូវបានក្រប្រែដោយពួក អ្នកសរដសរដែលមកពីនិកាយដ្សងៗ ដើម្បីែំដពញត្តមចំណ្ដែ់អារមម ៍និង ត្រមូវការផ្លាល់ខាួនរបស់ពួកគេ។ ររូត្មកទល់ែចចញែបនននេះ ការរញករនចំពោះ អត្ថបទគម្ពីរនៅប្ត្មនជាធមមត្ត។

10 ោមនសាកសីណ្ដបានដើញផ្លាល់ប្ភនកចំពោះការអះអាងរបស់លោកែ៉ាូលឡើយ។ ដែើដយងត្តម គម្ពីរែរិសញទធ ការធ្វើសាកសីឱ្យខាួនឯង នោះគឺមិនយកជាបានការឡើយ៖ រែសិនដែើខ្ញុំធ្វើជាែនាល់ឱ្យ ខាួនខ្ញុំផ្លាល់សកខីភាពរបស់ខ្ញុំមិនពិត្ដទ។ (យ៉ាូហន ៥:៣១) ែប្នថមពីដលើនេះ មានការនិទនខញសៗពីោន មួយចំនួនទៀតដូចជា នៅក្នុងក គម្ពីរកិច្ចការ ៩:៧ លើកឡើងថា៖ រីឯទាំងអស់អ្នកដែលធ្វើដំដើរជា មួយលោកសូលនាំោនឈែ់ គេនៅដសៃៀម រកនិយាយអេីមិនកើត ដរពាះគេបានឮសំដឡង ប្ត្ពញំដើញ មាននរណ្ដឡើយ។ ែ៉ាញប្នតនៅក គម្ពីរកិច្ចការ ដដែលរតផង់ ២២:៩ លើកឡើងថា៖ រីឯទាំងអស់អ្នកដែល ធ្វើដំដើរជាមួយខ្ញុំ ក៏បានដើញពនាឺនោះដែរ ប្ត្មិនបានឮសំដឡងនិយាយមកកាន់ខ្ញុំដទ។ ដោយ

ភសដញត្តងឱ្យដើញជាក់ចាស់ឡើយចំពោះការអះអាងរបស់គាត់។ (កិច្ចការ ៩:

៣-៨) គួរឱ្យភា្ក់ដ្អើលដែរ គាត់ក៏រសាែ់ប្ត្កាយជា អ្នកនាំពាកយកនុងនាមលោក យេស៊ូ ហើយអះអាងថា គាត់រតូវបានលោកយេស៊ូចត់ឱ្យ សពេាយការែដរងៀននៅកាន់ពិភពលោក។(កិច្ចការ ៩:៣-៦)11 លោកែ៉ាូលក៏បានដចទ រែកាន់ចំពោះអ្នកដែលមិនដជឿថាគាត់ជាសាវ័ក ថានឹងរតូវវដងេងពីជំដនឿ។ (១ធីម៉ាូដង ៦:២០-២១) លោកែ៉ាូលនិយាយពីលោកបាណ្ដបាសដែលតែងតែ រែរពឹត្តលអនឹងគាត់ររូត្មកថា រតូវគេអូសទញឱ្យោក់ពញត។(កាឡាទី ២:

ការអះអាងបែនេះលោកែ៉ាូលសដរមចបានអេីដែលលោកចង់បាន ទំងការពិត្នោះលោកមិន សដរមចបានឡើយ។ 11 ដែើដយងត្តមក គម្ពីរ ១យ៉ាូហន ៤:១ លើកឡើងថា៖ កូននៅជាទីស្រឡាញ់ដអើយ សូមកញំដជឿ ទាំងអស់អ្នកដែលថា ខាួនមនរពះវិញ្ញា គង់នៅជាមួយនោះឡើយ រតូវលបងលគេដមើល ដើម្បីឱ្ញយដឹងថា វិញ្ញា នេះមកពីរពះជាមចស់ប្មនឬយ៉ាងណ្ដ ត្បិត្មនព្យាការីក្រាងកាយជាច្រើនបានមកក្នុងលោក នេះ។ លោកែ៉ាូលបានសារភាពថាខាួនបានភូត្កញរកពិត្ប្មននៅក្នុងការែដរងៀនរបស់គាត់៖ មួយ វិញទៀត ដែើការកញរករបស់ខ្ញុំធ្វើឱ្យរពះរឫទ័យសចចៈរបស់រពះជាមចស់ ដលចដចញមកយ៉ាងចាស់ ដើម្បីលើកត្ដមេើងសិរីរញងរឿងរបស់រពះអផងគប្មននោះ ហេតុដូចដមដចបានជាខ្ញុំរតូវប្ត្ទទួលដទស ក្នុង នាមជាមនុស្សបាែនៅវិញ? (រ៉ាូម ៣:៧) 12 ក គម្ពីរ ម៉ាថាយ ៥:១៧-១៨ លើកឡើងថា៖ សញំកញំនឹកសាមនថាខ្ញុំមកលញែំបាត់គម្ពីរវិន័យ ឬគម្ពីរ ព្យាការីដចលឡើយ។ ខ្ញុំមិនប្មនមកលញែំបាត់ដទ គឺខ្ញុំមកធ្វើឱ្យគម្ពីរមនអ្ត្ថន័យដពញលក្ខណៈនៅ វិញ។ ខ្ញុំសញំប្រាប់ឱ្យអ្នករល់ោនបានដឹងចាស់ថា ដរែណ្ដនាដម និងប្នដីនៅសថិត្ដសថរដរែនោះោមនដកបៀស ឬែនតក់ណ្ដមួយកនុងគម្ពីរវិន័យ(សមពនធដមរតីចស់)រតូវរលញែបាត់ឡើយ គឺគម្ពីរទំងមូល នឹងនៅសថិត្ដសថរររូត្ដល់ទីែំ្ញត។ លោកែ៉ាូលខំរែមូលអ្នកដដើរត្តមខាួនឱ្យបានច្រើនត្តមដែលអាច ធ្វើនៅបាន ដែើដទះជាមដធាបាយនោះរែឆំងនឹងលោកយេស៊ូ ឬរែឆំងនឹងការែដរងៀនរបស់លោក យេស៊ូក៏ដោយ។ ក្នុងក គម្ពីរ ១កូរិនងូស ៩:១៩-២៣ លោកែ៉ាូលបានសារភាពពីដៃងេើគួរឱ្យសអែ់ ដខពើមរបស់គាត់គឺការភូត្កញរក និងការដបាករបាស់ ធ្វើយ៉ាងណ្ដឱ្យប្ត្បានសដរមចែំ ងគាត់៖

យើងក៏បានដើញទៀតដែរថា៖ លោកែ៉ាូលមនែំ ងនៅជួែរែជាជនែ៉ាញប្នត ពួកសិសសបានគាត់លោកមិនឱ្យនៅដទ។(កិច្ចការ ១៩:៣០) ហើយគាត់ក៏បាន រែកាសដែរថា៖ ែងែអូននៅរសុកអាសញី បានដបាះែង់ខ្ញុំដចលទំងទាំងអស់ោន។ (២ ធីម៉ាូដង ១:១៥) ហើយ៖ ោមនែងែអូនណ្ដម្នាក់មកជួយោំរទខ្ញុំដទ គឺគេដបាះែង់ ដចលខ្ញុំទំងទាំងអស់ោន។ (២ធីម៉ាូដង ៤:១៦)

Codexes, Vaticanus, Sinaiticus ហើយនិង Alexandrinus ដែលសញទធសឹងប្ត្មនកាលែរិដចេទចដនាះសត្វត្សរ៍ទី៤ដល់ទី៥ ននគ្រិស្តសករាជ។

ដរពាះដទះជាខ្ញុំោមនកាត្ពេកិច្ចំពោះអ្នកណ្ដក៏ដោយ ខ្ញុំបានធ្វើឲ្យខាួននៅជាខ្ញុំែដរមើរបស់មនុស្សទំង ទាំងអស់ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំបានមនុស្សច្រើនែំ្ញត។ ដូចនេះ ចំពោះជនជាតិយូោ ខ្ញុំបានធ្វើដូចជនជាតិយូោ ដើម្បីខ្ញុំអាចបានជនជាតិយូោ។ ចំពោះអ្នកដែលនៅដរក្សាមចាែ់ ខ្ញុំបានធ្វើដូចអ្នកនៅដរក្សាមចាែ់ ដទះជាខ្ញុំមិននៅដរក្សាមចាែ់ក៏ដោយ ដើម្បីខ្ញុំអាចបានអ្នកដែលនៅដរក្សាមចាែ់។ ចំពោះអ្នកដែល មិននៅដរក្សាមចាែ់ ខ្ញុំបានធ្វើដូចអ្នកដែលមិននៅដរក្សាមចាែ់ ដើម្បីខ្ញុំអាចបានអ្នកដែលមិននៅ ដរក្សាមចាែ់ ដទះជានៅចំពោះរពះខ្ញុំមិនប្មនជាអ្នកដែលមិននៅដរក្សាមចាែ់ក៏ដោយ ប្ត្ជាអ្នកនៅ ដរក្សាមចាែ់ចំពោះរគិសត។ ចំពោះអ្នកដែលដខាយ ខ្ញុំបានធ្វើដូចអ្នកដែលដខាយ ដើម្បីខ្ញុំអាចបាន អ្នកដែលដខាយ។ ខ្ញុំបានធ្វើដូចមនុស្សរគែ់រែដភទ ដើម្បីខ្ញុំអាចសដផង្ហគះពួកគេខាះត្តមរគែ់ មដធាបាយទំងទាំងអស់។ ែ៉ាញប្នតខ្ញុំធ្វើអេីៗទំងទាំងអស់ដើម្បីដំ ឹងលអ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចប្រាប់ដល់អ្នកឯ ទៀត។ 13 អ្នកសិការពះគម្ពីរខាះចងអញលែង្ហាញថា មានគម្ពីរសរដសរដោយនដរែ់ពាន់ចាែ់។ ក៏ែ៉ាញប្នតតែើអេី ដែលជាគញ ត្នមាពិត្ននគម្ពីរសរដសរដោយនដទំងនេះ? ដែើក្នុងចំដណ្ដមរែ់ពាន់ចាែ់យើងមិនអាច រកបានគម្ពីរពីរចាែ់ដែលដូចោន ង? ដយងនៅត្តមការបកប្រែអ្នដរជាតិននគម្ពីរសញ្ញាងមី International Translation of the New Testament បានលើកឡើងថា៖ គម្ពីរែរិសញទធរគែ់រែដភដៃែល បានមកដល់ពួកយើងគឺមិនរសដដៀងោនដសាះ។

គម្ពីរសមពនធដមរតីងមី ដែលជាដោលលទធិរបស់រគិសដែរិស័ទសម័យនេះ បានឆាង កាត់ការផ្លាស់ែដូរក្រប្រែ ដសាើរប្ត្រគែ់កំប ននការដចញាយគឺខញសៗោន។ ការក្រប្រែ ខាះ ដែលគេកំពញងអ្នញវត្ដែល់សពេនងៃនេះ គឺការក្រប្រែដោលការ ៍រគឹះសំខាន់ៗ ដែល ការ ៍នេះគឺរែឆំងនឹងដោលការ ៍រគឹះរបស់រគិសតសាសនា។ ជាឧទររ ៍ មាន សកខីកមមប្ត២ប៉ុណ្ណោះដែលែញ្ញាក់ពីការឡើងដលើដម របស់លោកយេស៊ូ គឺនៅក្នុង ក គម្ពីរម៉ាកញស និងលូកា ែ៉ាញប្នតែចចញែបនននេះរតូវបានគេលញែដចញពី គម្ពីរែរិសញទធ RSV (Revise Standard Version) ឆ្នាំ១៩៥២។ រតផង់វគគនេះ មានាញកនូវភសដញត្តងដែលែញ្ញាក់ពីដំដើរឡើងដលើដម របស់លោកយេស៊ូថា៖ ក្រោយពីលោកមចស់យេស៊ូបាន

14 ែដិវទភាព គឺភាពមិនចុះសរមុងោន ភាពប្ខេងោន។ កំរញសជាច្រើនដែលមាននៅក្នុងរពះគម្ពីរបាន នាំឱ្យលោក Robert Kehl Zeller និយាយនៅក្នុងដសៀវនៅ Authenticity of the Holy Bible ថាោមន គម្ពីរណ្ដដែលទទួលរងនូវការផ្លាស់ែតូរ,មានកំរញសនិងមនការរញករនជាច្រើនដូចជាគម្ពីរែរិសញទធដទ។ នេះគឺាញយរសឡះពីការលើកឡើងរបស់លោក William Muir និង Laura Vaglieri នៅពេលពួកគេ និយាយពីរពះគម្ពីរគួរអានគឺោមនែដិវទភាពឡើយ។ (សូមដមើលកំ ត់សមគល់ដលខ ១៨និង ១៩)

មានរែសាសន៍នៅកាន់ពួកគាត់ហើយ លោកក៏បានរតូវលើកឡើងនៅសាថនសួគ៌ា ហើយបានអផងគញយនៅខាងសាដំរពះ។(ម៉ាកញស ១៦:១៩) កាលដែលលោកកំពញងឱ្យពរ លោកចកដចញពីពួកគាត់ ហើយរពះយកលោកឡើងនៅសាថនសួគ៌ា។ (លូកា២៤:

ដែើកសប្មដងឱ្យអ្នកដឹង... អ្នកគឺដពរតុស... ខ្ញុំនឹងឱ្យកូនដសាននរជាណ្ដចរកសាថនសួគ៌ា

ដល់អ្នក ហើយអេីដែលអ្នកចងនៅប្នដី នោះជាអេីដែលរតូវបានចងនៅសាថនសួគ៌ា ហើយអេីដែលអ្នករសាយនៅប្នដី នោះជាអេីដែលរតូវបានរសាយនៅសាថនសួគ៌ា។ (ម៉ាថាយ ១៦:១៧-១៩) ចំប កឯនៅក្នុង ម៉ាថាយ ១៦:២៣ វិញហក់ដូចជាញយ រសឡះពីអេីដែលលើកឡើងខាងដលើ៖ ែ៉ាញប្នតលោកបែរដចញ រួចប្រាប់ដពរតុសថា៖ ប្ន!

15 ត្បិត្អ្នកដែលឈរជាមួយលោកយេស៊ូនៅពេលនោះពញំមននរណ្មែនជីវិត្ដល់សពេនងៃដទ ធ្វើ ដមដចពួកគេអាចរស់ររូត្ដល់នងៃជំនញំជរមះនោះ?

សាត្តំង ចូរនៅឆៃយពីខ្ញុំនៅ! អ្នកកំពញងោក់ឧែសគគដែលអាចនាំឱ្យខ្ញុំជំពែ់ដួល ពីដរពាះអ្នកមិនគិត្ត្តមគំនិត្របស់រពះដទ ប្ត្គិត្ត្តមគំនិត្របស់មនុស្សវិញ។ ទក់ទងនឹងរពឹត្តិការ ៍ននការចងឆេងលោកយេស៊ូវិញ ក គម្ពីរម៉ាថាយ ២៧:៤៤ សរដសរថា៖ សូមបីប្ត្ដចរែាន់ដែលបានរតូវពយួរជាមួយនឹងលោក ក៏ចាប់ផ្តើម តិះដដៀលលោកបែដូចនេះដែរ។ រតផង់នេះនិយាយថាមនដចរ២នាក់បានតិះដដៀល លោកជាមួយោន។ យ៉ាងណ្ដមិញ នៅក្នុងក គម្ពីរលូកា ២៣:៣៩-៤០ សរដសរថា៖

ែ៉ាញប្នតអ្នករែរពឹត្តអំដពើអារកក់ម្នាក់ដែលបានរតូវពយួរ ត្តំងនិយាយរែមងលោកថា៖ ឯង ជារគិសតប្មនដទ? ចូរសដផង្ហគះខាួនឯងនិងយើងផង។ អ្នករែរពឹត្តអំដពើអារកក់ម្នាក់ទៀត បានសតីែដនាសអ្នកនោះថា តែើអ្នកមិនដកាត្ខាចរពះដសាះឬ? ឥឡូវនេះអ្នកបានទទួល ដទសដូចោនដែរ។ ឧទររ ៍នេះឱ្យយើងដើញថា ដចរទំង២នេះមិនបានរួម សកមមភាពជាមួយោនឡើយ ាញយនៅវិញគេទំងពីររែឆំងនឹងោន ង។ ការផ្លាស់ែដូរ, ការក្រប្រែ និងការប្ខេងោន មិនប្មនមនប្ត្នៅក្នុងគម្ពីរសមពនធដមរតី ងមីនោះទេ ប្ត្ក៏មនក្នុងគម្ពីរសមពនធដមរតីចស់ដែរ16។ ជាឧទររ ៍អំពីការប្ខេងោននេះ នៅក្នុងក គម្ពីរ ២ពងាវត្តរកសរត ៨:២៦ គេប្រាប់ថា៖ រពះបាទ អ័ហសញីយ៉ា ឡើង ដសាយរជយនៅពេលរទង់មនជនាមយញនមភពីរវសា។ ដែលខញសពីក គម្ពីរ ២របាកសរត ២២:២ ដែលសរដសរថា៖ កាលរពះបាទអ័ហសញីយ៉ាឡើងដសាយរជយ រទង់មន

16 រកុមរែឹកាចរមុះនិកាយននែញរីវ៉ាទីកង់ទី២(ឆ្នាំ១៩៦២ដល់៦៥)បានទទួលសាគល់នូវភាពមិន រែរកតីនៅក្នុងគម្ពីរសមពនធដមរតីចស់ បានលើកឡើងថា៖ ឥឡូវគម្ពីរសមពនធដមរតីចស់ គឺរសែត្តម សាថនភាពរបស់មនុស្សជាតិជំនាន់មញនននការសដផង្ហគះរបស់រពះរគិសដ ដែលលោកដែើកែង្ហាញដល់ មនុស្សទំងទាំងអស់នូវចំដ ះដឹងអំពីរពះនិងមនុស្ស រួមទំងរដែៀែដែលរពះមនយញត្តិធម៍និងដមត្តត ករញណ្ដទក់ទងនឹងមនុស្ស។ គម្ពីរទំងនេះក៏មនាញកនូវរឿងរ៉ាវខាះដែលមិនដពញដលញនិងរោន់ប្ត ប្រើជាែដណ្តែះអាសនន…។ ក្នុងដសៀវនៅ Providentissimus Deus ដែលសិកាអំពីគម្ពីរែរិសញទធដចញាយដោយសដមដច បា៉ាែ លីអូ ទី៨ កាលពីនងៃទី១៨ វិចេិកា ឆ្នាំ១៨៩៣ សរដសរថា៖ វរបាកដណាស់ ថាអ្នកនិពនធចមាងបានធ្វើឱ្យមានកំរញសនៅក្នុងអត្ថបទននគម្ពីរ។

រពះជនមស្របសិែពីររពះវសា...17។ យើងនៅប្ត្ដើញមនចំនញចប្ខេងោនែប្នថមទៀត

ដូចជា នៅក្នុងក គម្ពីរ ២ពងាវត្តរកសរត ២៤:៨ សរដសរថា៖ កាលរពះបាទ យ៉ាូយ៉ាគីន ឡើងដសាយរជយ រទង់មនជនាមយញដែ់របាំែីរពះវសា ហើយដសាយរជយ បានែីប្ខនៅរកុងដយរ៉ាូសាឡឹម។ ដែើដរែៀែដធៀែនឹងក គម្ពីរ២របាកសរត ៣៦:៩ ដែលបានសរដសរថា៖ កាលរពះបាទយ៉ាូយ៉ាគីនឡើងដសាយរជយ ដសដចមនជនាមយញ របាំែីរពះវសា ហើយដសាយរជយបានែីប្ខនៅរកុងដយរ៉ាូសាឡឹម។ ដោយប្ឡកក គម្ពីរ ២សាំយូប្អ្ល ៦:២៣ សរដសរថា៖ រពះនាងមិកាល់ជាែញរតីរបស់រពះបាទសូលោមនែញរត្ឡើយ ររូត្ដល់សាែ់។ រតផង់នេះែ្ញ្ញចស់នឹងក ឌ

គម្ពីរ ២សាំយូប្អ្ល ២១:៨ ដែលថា៖ ...រពះរជាក៏ឱ្យគេចាប់កូនរែុសទំងរបាំរបស់

នាងមិកាល់ ជាែញរតីរបស់រពះបាទសូល គឺជាកូនដែលនាងបានែដងេើត្ជូនលោក អ្រទីប្អ្ល ជាកូនរបស់លោក បាសញីនឡ ជាអ្នករសុកមរូឡា។ នៅក្នុងគម្ពីរែរិសញទធជា ភាសាអផង់គេាស New Standard American Version ឆ្នាំ១៩៧៣ ដ មះ មិកាល់(Michal) ដែលាែ់មនទំងនៅក្នុងគម្ពីរ KJV និងសេចក្តីបកប្រែពិភពលោក ងមីរបស់ពួកសាកសីរពះដយរូវ៉ា រតូវបានគេជំនួសដោយដ មះ មិរ៉ាែ(Mirab) វិញដើម្បី ដចៀសវងពីការប្ខេងោន។ ចំពោះែញ្ញាននការដមើលដើញរពះវិញ គឺមនទំងនៅក្នុង គម្ពីរសមពនធដមរតីចស់ និងសមពនធដមរតីងមី។ ក គម្ពីរយ៉ាូហន ១:១៨ យើងដើញថា៖

ោមនមនុស្សណ្ដម្នាក់ាែ់ដើញរពះមដងណ្ដឡើយ..។ រតផង់នេះក៏មនលើកឡើងដូចោនក្នុង ១យ៉ាូហន ៤:១២ ដែរ។ យ៉ាងណ្ដមិញក គម្ពីរលោកុប្បត្តិ ៣២:៣០ និយាយរឿងខញសោនពីនេះ៖ លោកយ៉ាកញែោក់ដ មះកន្លែងនោះថា ពនីប្អ្ល ត្បិត លោកដពាលថា ខ្ញុំបានដើញរពះភ្កតរបស់រពះជាមចស់ផ្លាល់នឹងប្ភនក ប្ត្ខ្ញុំនៅមន ជីវិត្នៅឡើយ។ គួរឱ្យចប្មាកដែរ ក្នុងក គម្ពីរនិកខមនំ ៣៣:១១ ក៏និយាយដែរថា៖

17 នេះជាការបកប្រែរបស់រពះគម្ពីរែរិសញទធ(១៩៥៤)ជាភាសាប្ខមរ។ គម្ពីរបកប្រែមួយចំនួនបានរក្សាតួ ដលខ៤២ឆ្នាំ ប្ត្ការប្រែសរមួលខាះបានផ្លាស់ែដូរជា ២០ឆ្នាំ ប្ត្ដទះជាយ៉ាងណ្ដក៏នៅប្ត្ប្ខេងោន ជាមួយនឹង ២ពងាវត្តរកសរត ៨:២៦ ដដែល។

រពះអ្មចស់មនរពះែនាូលមកកាន់លោកម៉ាូដសទល់មញខោន ហក់ដូចជាមនុស្សម្នាក់ សនានាជាមួយមិត្តសមាញ់របស់ខាួន។ ហើយនៅក្នុងនិកខមនំ ២៤:៩-១១ សរដសរថា៖

លោកម៉ាូដសឡើងនៅដលើភនំជាមួយលោកដអើរ៉ាញន... ទាំងអស់លោកទំងនោះបានដើញរពះ

ជាមចស់ ហើយនាំោនធ្វើពិធីជែ់ដលៀង។ ក្នុងក គម្ពីរយ៉ាូហន ៣:១៣ យើងដើញថា៖ មា៉ាងទៀតោមនមនុស្សណ្ដ ម្នាក់ាែ់ឡើងនៅសាថនសួគ៌ាឡើយ មានប្ត្លោកដែលបានចុះពីសាថនសួគ៌ាប៉ុណ្ណោះ គឺ កូនមនុស្ស។ ដែលរតផង់នេះែ្ញ្ញចស់នឹងក គម្ពីរលោកុប្បត្តិ ៥:២៤ ដែលថា៖

លោកដរ ញកដដើរត្តមមោ៌ារបស់រពះជាមចស់ ែនាែ់មកគេប្លងដើញគាត់នៅដលើ ប្នដីទៀតហើយ ដរពាះរពះជាមចស់បានលើកគាត់ឡើងនៅ។ ក៏មននៅក្នុង ២ពងាវត្តរកសរត ២:១ ដែលថា៖ នៅរោដែលរពះអ្មចស់ឱ្យខយល់កួចលោកដអ្លីយ៉ា

ឡើងនៅសាថនែរមសញខនោះ...។ ដូចនេះ តែើមនប្ត្លោកយេស៊ូដដៃែលបានឡើងនៅ

សាថនសួគ៌ា ឬមួយក៏លោកដរ ញក និងដអ្លីយ៉ាក៏បានឡើងនៅសាថនសួគ៌ាដែរ? ដលើស ពីនេះនៅទៀត គម្ពីរសមពនធដមរតីចស់មនការក្រប្រែជាច្រើនកំប ដែលអ្នកសរដសរ មួយចំនួនធំមិនបានសាគល់ អ្នកនិពនធគម្ពីរដើម។ ករីដូចោននេះដែរ ដែើដយងត្តម គម្ពីរបកប្រែជាភាសាបារំងបានសរដសរថា៖ អ្នកសរដសរនិងអ្នកក្រសរមួលគម្ពីរភាគ ច្រើន ដែលពួកគេរតូវបានគេសនមត្ថាជាអ្នកតំណ្ដងរបស់រពះ អ្នកសនមត្នោះគឺជា រែជាជនរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេក៏មិនរតូវបានគេសាគល់ថាជានរណ្ដដែរ។ ជំរររបស់សាសនាអ៊ីស្លាមទក់ទងនឹងគម្ពីរែរិសញទធ គឺរែកាន់យកនូវភាព យញត្តិធម៌ា និងអ្ពារកឹត្យ។ យើងយល់ដើញថា គម្ពីរែរិសញទធ ពិត្ជាមនាញកនូវសេចក្តី ពិត្មួយចំនួនដែរ ទនាឹមោននេះ រឿងខញសឆ្គងក៏មនោក់ែញ្ចូលនៅក្នុងអត្ថបដៃើមដ៏ ពិសិដឋដែរ។ កបួនខានត្ដែលសាសនាអ៊ីស្លាមប្រើសរមែ់បែងចែករវង សេចក្តីពិត និង ការខញសឆ្គងនោះ គឺរពះគម្ពីរគួរអាន និងសេចក្តីែដរងៀនរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់។ និយាយឱ្យង្ហយនៅគឺ ខាឹមសាររបស់គម្ពីរែរិសញទធដែលមានភាពរសែោននឹងរពះគម្ពីរ គួរអាន និងគម្ពីរស ញ ណះ គឺយើងទទួលយក ហើយរតផង់ណ្ដដែលមិនមានភាពរសែោន

គឺយើងែដិដសធ។ ដសចកតីបផងាងដ្សងទៀតនៅក្នុងនោះ គឺយើងមិនទទួលដជឿឬទញកចិត្ត ឡើយ។ មិនខញសពីរពះគម្ពីរដើមទំងឡាយដែលរពះបានដែើកែង្ហាញមកកាន់ព្យាការី របស់រទង់ដូចជា លោកអ្របាហំ, លោកម៉ាូដស, ដសដចោវីឌ, លោកយេស៊ូ និងែណ្ដដ ព្យាការីដនទទៀត សេចក្តីជំដនឿរបស់ពួកលោក គឺសថិត្ក្នុងចំដណ្ដមសសរសតមភននដោល ជំដនឿ ដែើពញំដូចនេះដទពញំមនលោកណ្ដម្នាក់ជាអ្នកមូសាីមឡើយ។

ទុក្កឹត្យភាពនន ក្ពះគម្ពីរគួរអាន

គម្ពីរចញងក្រោយែងអស់ ដែលរពះបានដែើកែង្ហាញមកកាន់មនុស្សជាតិ នោះគឺ រពះគម្ពីរគួរអាន ដែលរក្សានូវភាពដើម្ញត្ពីការក្រប្រែរបស់ មនុស្សទាំងអស់រយៈកាលជាង១៤០០ឆ្នាំ។ សារចញងក្រោយដែលរពះបាន ដែើកែង្ហាញមកព្យាការី មូហាំម៉ាត់ ដែលការរែទនចុះមករតូវ ចំណ្ដយពេលទាំងអស់ជាង២៣ឆ្នាំ។ រពះគម្ពីររតូវបានដែើកែង្ហាញមកជាប្នកៗ រែប្វង អត្ថបទខញសៗោន។ នៅពេលលោកទទួលបានរពះរជសារនោះមួយប្នកមក លោក សូរត្វនៅកាន់សរក្សារីរបស់លោក ហើយពួកគេក៏សរដសរទញករួចដៃនាញ។ ដលើសពី នេះទៀតព្យាការីលោកបានចងអញលែង្ហាញដល់អ្នកកត់រត្តរបស់លោក អំពីកន្លែងដែល ប្នកនីមួយៗគួរប្ត្រតូវបានោក់នៅក្នុងតួននអត្ថបទ។ ត្តមរដែៀែនេះរពះគម្ពីរគួរអាន ទំងមូល រតូវបានសរដសរនិងដៃនាញដោយមនុស្សរែ់រយនាក់ ដែលជាអ្នកដដើរត្តម ព្យាការីមូហាំម៉ាត់អំឡញងពេលដែលលោកនៅមនជីវិត។ លោក អាែ ូ បាដកើរ ដមដឹកនាំ ទី១ននសាសនាអ៊ីស្លាម បានចត់ត្តំងឱ្យលោក ប្រសដែ ិន ដាែិត ទទួលខញសរតូវខាង ចងរកងចាែ់ចមាងដំែូងែងអស់ននរពះគម្ពីរគួរអាន ឱ្យនៅជាអត្ថបទរួមប្ត្មួយ ក្រោយ ពេលព្យាការីមូហាំម៉ាត់ទទួលមរណភាព។ ក្រោយពីនោះ នៅដរក្សាមការដឹកនាំរបស់ដម ព្រះ

ដឹកនាំទី៣ននសាសនាអ៊ីស្លាមគឺលោក ឧស្មាន លោករាអ្ញីត បានដរៀែចំចាែ់ចមាង ចំនួន៧ចាែ់ទៀតដែលបានដើនៅមជឈម ឌលដ្សងៗក្នុងពិភពអ៊ីស្លាម។ រពះគម្ពីរគួរអាននៅប្ត្មនការរក្សាអត្ថបដៃើមជាភាសាអារ៉ាែ់ ហើយក៏មន មនុស្សរែ់ោននាក់បានដៃនាញចំរគែ់ពាងគរគែ់ពាកយ នៅជញំវិញពិភពលោកពីមួយ ជំនាន់នៅមួយជំនាន់ ហើយនិងមនភាពរសែោនទំងរសុងរល់ចាែ់ងត្ចមាង និង ចាែ់ចមាងសរដសរដោយនដទំងទាំងអស់18 ដែលដាៀត្ផ្លាត់ភាពរតឹមរតូវជាមួយនឹងការ ដែើកែង្ហាញចញងក្រោយែងអស់ និងជាការចងអញលែង្ហាញមកកាន់មនុស្សជាតិ។ រពះគម្ពីរ គួរអានទំងមូលគឺជារពះែនាូលផ្លាល់ននរពះជាអ្មចស់ ដោយោមនការែប្នថមែនថយដឡើយ។ នៅពេលដែលរពះមនរពះែនាូលថា៖ ចូរអ្នកដពាលថា៖ រពះអល់ឡោះគឺជារពះអ មចស់ប្ត្មួយអផងគត់។ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ដែលអ្នកសពេាយរពះរជសារែនតនោះ លោកពញំអាចផ្លាស់ែដូរមួយតួអក្សរ ឬមួយពាកយណ្ដ ឱ្យខញសពីរពះែនាូលរពះឡើយ។ លោករតូវប្ត្និយាយដូចដែលរពះែង្ហគែ់លោកថា៖

ចូរអ្នកដពាលថា រពះ អល់ឡោះគឺជារពះអ្មចស់ប្ត្មួយអផងគត់។ ដោយមិនទំងលញែំបាត់ពាកយ ចូរអ្នក ដពាលថា នោះទេ19។

18 លោក William Muir បានសរដសរនៅក្នុងដសៀវនៅរបស់លោកចំណងជើងថា ជីវិត្របស់ព្យាការី មូហាំម៉ាត់ លោកបាននិយាយទក់ទងនឹងរពះគម្ពីរគួរអានថា៖ វពិត្ជាោមនដសៀវនៅណ្ដដ្សងដទ នៅដលើលោកនេះដែលរតូវបានបផងរក្សាទាំងអស់ពេល១២សត្វត្សរ៍ (មកដល់ពេលនេះគឺ១៤សត្វត្សរ៍ ហើយ) ជាមួយនឹងអត្ថបដៃែលលអវិសញទធ(ដូចដើម)។ 19 ែ ឌិត Laura Veccia Vaglieri បានសរដសរនៅក្នុងដសៀវនៅចំណងជើង Apologia dell' Islamismo ថា៖ ែ៉ាញប្នតមនភសដញត្តងមួយទៀតដែលែញ្ញាក់ថារពះគម្ពីរគួរអានមកពីរពះពិត្ប្មននោះគឺ រពះគម្ពីរនេះរតូវបានរក្សាការពារ្ញត្ពីការខូចខាត្ឆាងកាត់ច្រើនជំនាន់ ចាប់ត្តំងពីពេលដែើកែង្ហាញ ដំែូងររូត្មកទល់សពេនងៃនេះ ហើយក៏រតូវបផងរក្សាររូត្នៅ ដោយរពះែំ ងរបស់រពះ ដរែណ្ដ សកលលោកនៅប្ត្មន។

ជាមួយោននេះដែរែទនិទនននព្យាការី (ឬនៅថា ហទាីស) ជារែភពសំខាន់ទី ២របស់សាសនាអ៊ីស្លាម ក៏ជាការដែើកែង្ហាញពីរពះដែរែ៉ាញប្នតជាលក្ខណៈខាឹមសារ មិន ប្មនជារពះែនាូលផ្លាល់នោះទេ។ ែទនិទនទំងនេះរតូវបានរក្សាទញកដោយប្ឡកនៅ ក្នុងគម្ពីរ ហទាីស ។ រត្ឡែ់នៅដមើលគម្ពីរែរិសញទធវិញ មិនអាចអះអាងបានដទថាមន លក្ខណៈលអវិសញទធនោះ ត្បិត្ក្នុងនោះមនការោយឡំោនរវង ពាកយសមដីខាះដែលគេ ដចទថាជាែនាូលរពះ, ពាកយសមដីខាះទៀតជារែសាសន៍របស់ែណ្ដដព្យាការី ហើយ ពាកយខាះទៀតរោន់ប្ត្ជាសមដីរបស់មនុស្សធមមត្តប៉ុណ្ណោះ។

អ្នកណ្ដហើយដែលបានអានរពះគម្ពីរគួរអាន គឺចាស់ណាស់ថារពះគម្ពីរ ទំងមូលដផ្លតែ្ដលើ ឯកអ្គគភាព20របស់រពះ ។ រពះគម្ពីរមិនបានដំណ្ដលពីប្ខសរជីវិត របស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់នោះទេ ហើយក៏មិនដំណ្ដលពីភាពអ្សាចរយរបស់លោក ដូច មនុស្សខាះាែ់គិត្នោះឡើយ។ អ្នកណ្ដហើយដែលបានអានរពះគម្ពីរគួរអានគឺដើញ ចាស់ថា រពះគម្ពីរដផ្លតែ្ត្រមង់នៅលើការ្សពេាយពីជំដនឿថា រពះមនប្ត្មួយអផងគត់ , រទង់មនប្ត្មួយអផងគឯងគត់, ថាេយសិរីរញងរឿងចំពោះរទង់, ែដិែត្តិត្តមអេីដែលរពះ បានែង្ហគែ់ប្រើ និងដចៀសវងពីអេីដែលរទង់បានហាមគាត់។ រពះគម្ពីរគួរអាន ប្ចង ចំពោះព្យាការីមូហាំម៉ាត់ថាជា អ្នកនាំសារននរពះ មិនខញសពីែណ្ដដអ្នកនាំសារដនទទៀត ដែលមកក្នុងជំនាន់មញនៗលោកនោះទេ។ រពះគម្ពីរគួរអាន ៣:១៤៤ ប្ចងថា៖ មូហំ ម៉ាត់រោន់ប្ត្ជាអ្នកនាំសារម្នាក់ ដែលអ្នកនាំសារជាច្រើនបានកនាង្ញត្នៅមញនគាត់ ប៉ុណ្ណោះ។ រែសិនដែើគាត់ទទួលមរណភាព ឬរតូវបានគេសមាែ់ តែើពួកអ្នកនឹងវិលរត ឡែ់នៅក្រោយ(សាសនាដើម)វិញឬ? ដែើអ្នកណ្ដវិលរត្ឡែ់នៅក្រោយវិញនោះ គឺវ មិនែ៉ាះពាល់អេីដល់រពះអល់ឡោះែនដិចណ្ដឡើយ។ ហើយរពះអល់ឡោះរទង់នឹងតែ សនងដល់ពួកអ្នកដែលដឹងគញ ។

20 ភាពលអឯក មានប្ត្មួយ ខពង់ខពស់ោមនអេីដរែៀែដសមើបាន។

រពះគម្ពីរក៏បានពិព ៌ានាអំពីព្យាការីថា លោកជាមនុស្សម្នាក់ដែលោមនលទធ ភាព្ដល់ជារែដយជន៍ដល់នរណ្ដម្នាក់ឡើយ សូមបីប្ត្ខាួនលោកផ្លាល់ លើកប្លងប្ត រពះជាមចស់អ្នញ្ញាត្ប៉ុណ្ណោះ។ រពះគម្ពីរគួរអាន ៧:១៨៨ ប្រាប់យើងថា៖ ចូរអ្នក ដពាលថា ខ្ញុំោមនអំណ្ដចរគែ់រគងដលើរែដយជន៍ និងដរោះថានក់ចំពោះខាួនខ្ញុំបានឡើយ លើកប្លងប្ត្អេីដែលរពះអល់ឡោះរទង់មនដចត្នាប៉ុណ្ណោះ។ រែសិនដែើខ្ញុំបានដឹងនូវ អាង៌ាកំបាំង ខ្ញុំពិត្ជានឹងបានលចំដ ញសមបូ ៌ារូបដរៀរ ហើយោមនអំដពើអារកក់ ណ្ដមកដែៀត្ដែៀនរូែខ្ញុំបានឡើយ។ ខ្ញុំោមនអេីដរៅពីជាអ្នកោស់តែឿនរពមន និងដល់ ដំ ឹងរីករយដល់រកុមអ្នកដែលមានជំដនឿនោះឡើយ។

មិនប្ត្ប៉ុណ្ណោះ ក្នុងរពះគម្ពីរមនទំងវកយខ ឌដែលសដីែដនាសចំពោះ សកមមភាពរបស់ព្យាការីផង។ កាលរោនោះមនែញរសងងឹត្ប្ភនកម្នាក់ មកែង្ហអក់ ព្យាការីនៅពេលលោកកំពញងអំពាវនាវដល់អ្នកមនអំណ្ដចមួយរកុមនៅរកុងម៉ាកេះ ឱ្យ ពួកគេមកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម។ ែញរសងងឹត្ប្ភនកនោះសញំឱ្យព្យាការីលោក្ដល់ចំដ ះ ដឹងខាងសាសនាែប្នថមទៀដែល់ខាួន។ ក្នុងពេលព្យាការីលោកកំពញងខនះប្ខនងពាយម ចងអញលែង្ហាញមនុស្សមួយរកុមនោះ លោកក៏មនការធញ រទន់ និងរពដងើយកដនតើយ ចំពោះែញរសងងឹត្ប្ភនកនោះ ត្បិត្លោកបានដឹងថា ែញរសងងឹត្ប្ភនកនោះមនជំដនឿដលើ រពះរឹងមំណាស់ហើយ ដែើែញរសនោះរង់ចំររូត្ដល់លោកជំនញំោនចាប់ ក៏មិនមានអេីជា ដរោះថានក់ដែរ។ យ៉ាងណ្ដមិញព្យាការីរតូវបានរពះសដីែដនាសនៅក្នុងរពះគម្ពីរគួរអាន ៨០:១-១១ ថា៖ គាត់(មូហាំម៉ាត់)បានធ្វើមញខរកញូវហើយង្ហកមញខដចញ។ ពីដរពាះមន ជនងងឹត្ប្ភនកម្នាក់បានចូលមកជួែគាត់។ តែើអ្នក(មូហាំម៉ាត់)អាចដឹងយ៉ាងដូចដមដ ចបាន? ជួនកាលគេអាចមកសមអត្ចិត្តអំពីអំដពើបាែ ឬក៏គេមនការភា្ក់រលឹក ដូចនេះ ការដរកើនរំឭកនោះអាច្ដល់្លរែដយជន៍ដល់គេ។ រីឯអ្នកដែលមិនរតូវការក្សារចងអញលែង្ហាញដោយអាងខាួនមនរទពយនោះ អ្នកបែរជាយកចិត្ដទញកោក់ចំពោះគេនៅវិញ។ ហើយពញំប្មនជាភារៈអ្នក(ទទួលខញសរតូវ)ដទ រែសិនដែើគេមិនមានជំដនឿវិញនោះ? ចំប កឯអ្នកដែលខំសាេត់មកជួែអ្នកដើម្បីសញំការចងអញលែង្ហាញាូវលអ ក្នុងសភាពដកាត

ខាចរពះអល់ឡោះនោះ អ្នកបែរជារពដងើយកដនដើយចំពោះគេនៅវិញ។ ចូរអ្នកកញំធ្វើបែ នេះ ពិត្របាកដណាស់ វ(វកយខ ឌទំងនេះ)គឺជាការដរកើនរំឭក។

អ្នកអានរពះគម្ពីរគួរអាន ក៏នឹងដើញនូវវកយខ ឌដែលរពមនយ៉ាងធៃន់ធៃរដល់ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ទំងការគរមមលោកដល់ជីវិតផង ដែើលោកហ នរែតិដឋពាកយដពចន៍ ណ្ដមួយឡើង ហើយនិយាយថាវជាែនាូលរពះ។ រពះគម្ពីរគួរអាន ៦៩:៤៤-៤៧ ប្ចង ថា៖ ហើយរែសិនដែើគេ(មូហាំម៉ាត់) រែតិដឋពាកយសំដីខាះដលើរពះែនាូលរបស់យើងនោះ យើងនឹងោក់ដទសគេដោយរពះរសថសាដំរបស់យើងែនាែ់មកយើងពិត្ជានឹងកាត់ សរនស មដែះដូងរបស់គេជាមិនខាន។ ហើយោមនអ្នកណ្ដម្នាក់ក្នុងចំដណ្ដមពួក អ្នកអាចររំង (យើង) បានឡើយ។

ពួកជនជាតិអារ៉ាែ់ដែលមិនដជឿសាសនានៅជំនាន់នោះ បានដចទរែកាន់ ព្យាការីថាលោកបានក្រាងរពះគម្ពីរគួរអានឡើង។ កាលរោនោះរពះបានដែើកែង្ហាញ វកយខ ឌមួយចំនួនដែលរពះអផងគែួលរែកួត្នឹងពួកគេ ឱ្យែដងេើត្គម្ពីរណ្ដមួយដែល រែហក់រែប្រលនឹងរពះគម្ពីរគួរអាន។ រពះគម្ពីរគួរអាន ១៧:៨៨ ប្ចងថា៖ ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់)ដពាលថា រែសិនដែើមនុស្សលោក និងជិន21បានរួមោនដើម្បីចងរកងឱ្យដូច នឹងរពះគម្ពីរគួរអាននេះ គឺពួកគេមិនអាចចងរកងឱ្យដូចនឹងវបានឡើយ ដទះែីជាពួក គេបានជួយោននៅវិញនៅមកក៏ដោយ។ ហើយនៅក្នុងជំពូក ៥២:៣៣-៣៤ ប្ចងថា៖

ឬមួយក៏ពួកគេនិយាយថា អ្នក(មូហាំម៉ាត់)បានរែតិដឋវ(រពះគម្ពីរគួរអាន)ដោយខាួនឯង ឬ? ាញយនៅវិញពួកគេដដៃែលោមនជំដនឿនោះ។ ដូចនេះចូរឱ្យពួកគេនាំយកពាកយដពចន៍ ណ្ដមួយ ឱ្យដូចនឹងរពះគម្ពីរនេះមក រែសិនដែើពួកគេជាអ្នកដែលនិយាយពិត្នោះ។ ែ៉ាញប្នតពួកអារ៉ាែ់មិនដជឿសាសនានោះមិនអាចធ្វើបានដទ។ ការែួលរែកួត្នេះ ក្រោយ មកែនថយនៅសល់រតឹមប្ត១០ជំពូកប៉ុណ្ណោះដែលមានប្ចងក្នុង ១១:១៣ ថា៖ ឬពួក គេនឹងនិយាយថា គាត់បានរែតិដឋវ (រពះគម្ពីរគួរអាន)។ ចូរអ្នកដពាលថា ចូរពួកអ្នកនាំ

21 អមនុស្ស។

យកដែ់ជំពូកឱ្យដូចការរែតិដឋទំងនេះមក ហើយចូរពួកអ្នកនៅអ្នកណ្ដក៏ដោយ ដែលពួកអ្នកអាចនៅបានដរៅពីរពះអល់ឡោះ(ឱ្យជួយ ) រែសិនដែើពួកអ្នកជាពួកដែល ដសាមះរតផង់ពិត្ប្មននោះ។ ែ៉ាញប្នតពួកគេនៅប្ត្មិនអាចធ្វើបាន ជាចញងក្រោយការែួល រែកួត្សល់ប្ត១ជំពូកប៉ុណ្ណោះ។ នៅក្នុងជំពូក ២:២៣-២៤ ប្រាប់យើងថា៖ រែសិនដែើ ពួកអ្នកមនការសងស័យ អំពីអេីដែលយើងបានរែទនចុះមកឱ្យអ្នកែដរមើរបស់យើង នោះ ចូរពួកអ្នកនាំមកនូវជំពូកមួយណ្ដ ដែលដូចជំពូកននរពះគម្ពីរគួរអាន ហើយចូរ នៅសាកសីរបស់ពួកអ្នកដរៅពីរពះអល់ឡោះមក រែសិនដែើការអះអាងរបស់ពួកអ្នក ពិត្ជារតឹមរតូវប្មននោះ។ ប្ត្រែសិនដែើពួកអ្នកមិនអាចធ្វើវបានឥឡូវនេះដទ ហើយ ពួកអ្នកក៏នឹងមិនអាចធ្វើវបានដែរនៅពេលអនាគត្នោះ ដូចនេះចូរពួកអ្នកខាចដភាើងនន សាថននរកដែលឥនធនៈរបស់វគឺមនុស្ស និងដញំងមដែលគេបានដរៀែចំសរមែ់ពួកដែលោមនជំដនឿ។ ជំពូក ១០:៣៨ ក៏ប្ចងថា៖ ឬមួយពួកគេនិយាយថា គេ(មូហាំម៉ាត់)បានែដងេើត្វ(រពះគម្ពីរគួរអាន)ឡើង។ ចូរអ្នកតែវិញថា ដូចនេះចូរពួកអ្នកនាំមកនូវជំពូកមួយ ណ្ដដែលដូចនឹងវ ហើយចូរពួកអ្នកនៅអ្នកណ្ដដែលពួកអ្នកអាចដកាះនៅបានដ្សង ពីរពះអល់ឡោះចុះ រែសិនដែើពួកអ្នកជាអ្នករតឹមរតូវប្មននោះ។ ពួកគេនៅប្តែរជ័យ ក្នុងការែួលរែកួត្នេះ។ ការ ៍នេះសែញ្ញាក់ថា សរតូវរបស់សាសនាអ៊ីស្លាម ដែើ ដទះជាពួកគេពូក្រដវហសា្សតនិងភាសាអារ៉ាែ់យ៉ាងណ្ដក៏ដោយ ក៏នៅប្តែរជ័យ ក្នុងការប្តផងនិពនធជំពូកមួយ ឱ្យរែហក់រែប្រលនឹងរពះគម្ពីរគួរអានដែរ។ ការ ៍ ដែលពួកគេទទួលការែួលរែកួត្នេះ ជួយ ឱ្យពួកគេចំដ ញទំងពេលទំងកមាំង ជាជាងការមកែញ្ឈែ់សាសនាអ៊ីស្លាមដោយប្រើកមាំង។

មិនដូចគម្ពីរែរិសញទធឡើយ រពះគម្ពីរគួរអានោមនជំពាក់ជំពិននឹង ភាពខញសរែរកតី , ការចុះមិនសរមុងោន និងែដិវទភាពឡើយែ៉ាញប្នតរែកែដោយហេតុ្ល និងលក្ខណៈ វិទាសា្សត។ ជំពូក ៤:៨២ ប្ចងថា៖ តែើពួកគេមិនរតិះរិះពិចរណ្ដអំពីរពះគម្ពីរគួរអាន ដទឬ? រែសិនដែើរពះគម្ពីរនេះមិនប្មនមកពីរពះអល់ឡោះដទនោះ ពួកគេរបាកដជាជួែ រែទះនូវែដិវទភាពជាច្រើននៅក្នុងវ។

រពះគម្ពីរគួរអានដែលបានដែើកែង្ហាញត្តំងពី១៤សត្វត្សរ៍មញន បានលើកឡើងពី

សេចក្តីពិត្ដែលងមីៗនេះទើបប្ត្បានរកដើញ និងែញ្ញាក់ថារតឹមរតូវពីអ្នកវិទាសា្សត ដោយមនជំនួយពីឧែករ ៍ទំដនើែៗនិងវិទាសា្សតដជឿនដលឿនផង។ ជាឧទររ ៍ រពះមនរពះែនាូលយ៉ាងចាស់អំពី ដំណ្ដក់កាលននការវិវត្តន៍អំរែ ីយ៉ាញងរបស់មនុស្ស។ រពះមនរពះែនាូលថា៖ ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានែដងេើត្មនុស្សលោក(អាោំ) អំពីដីឥដឋ។ ក្រោយមកយើងបានែដងេើត្មនុស្សពីទឹកកាមនៅក្នុងកន្លែងដែលមានសញវត្ថិ ភាព(នៅក្នុងសបូន)។ ែនាែ់មកយើងបានែំបែាងទឹកកាមនោះឱ្យនៅជា មមួយដញំ ហើយយើងបានែំបែាងដញំ មានោះនៅជាសាច់មួយដញំ រួចយើងបានែំបែាងដញំសាច់ នោះឱ្យមានជាឆ្អឹង ហើយយើងែ ដញះសាច់រញំព័ទធដលើឆ្អឹងនោះ ក្រោយមកទៀតយើង បានែំបែាងវនៅជារូែរងមួយដ្សងទៀត។ ហើយរពះអល់ឡោះ រទង់ដ៏ឧត្ដញងគឧត្ដម ដែលជាអ្នកែដងេើត្ដ៏រែដសើរែំ្ញត។ (រពះគម្ពីរគួរអាន ២៣:១២-១៤)

រពះគម្ពីរគួរអានក៏លើកឡើងអំពីការកកើតឡើងននសាកលលោក ហើយនិង ដំណ្ដក់កាលដំែូងននការកកើតនោះគឺ ែនាញះមរិម។ ជំពូក ២១:៣០ ប្ចងថា៖ តែើពួក ដែលោមនជំដនឿមិនបានដឹងដទឬថា ពិត្របាកដណាស់ ដម ជាច្រើនជាន់និងប្នដី ដើមឡើយវទំង២នៅជាែ់ោន ប្ត្យើងបានែំបែកវទំងពីរឱ្យោាត្ពីោនវិញនោះ? ហើយយើងបានែដងេើត្អេីៗទំងទាំងអស់ឱ្យមានជីវិត្ដោយសារទឹក។ ដូចនេះតែើពួកគេនៅ ប្ត្មិនដជឿទៀតឬ? រែានែទននវកយខ ឌនេះ រតូវបានកាយជារែានែទសរមែ់ ពានរង្ហេន់ ូបែលក្នុងឆ្នាំ១៩៧៣។ វិទាសា្សតទំដនើែក៏បានែញ្ញាក់ដែរថា ៨០ភាគ រយរបស់សញីតូផ្លាសននដកាសិកាមនជីវិត្ទំងទាំងអស់គឺជាទឹក។ ចំដ ះដឹងដ៏មនត្នមាន អ្សាចរយបែនេះ បានរែទនចុះមកឱ្យព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ដែលជាមនុស្សមិនចេះអក្សរ ង ត្តំងពីជាង១៤សត្វត្សរ៍មញន គឺជាភសដញត្តងដែលមិនអាចរែក្រកបានថា រពះគម្ពីរ គួរអានគឺជារពះែនាូលរបស់រពះ ហើយមូហាំម៉ាត់គឺជាអ្នកនាំសាររបស់រពះអផងគ។

ដំសើរជីវិត និងព័នធកិចច របេ់សោក្សេ ៊ូ

បានដឹងតិចតួចណាស់អំពីជីវិត្កញមរភាពរបស់លោកយេស៊ូ។ នាង រកមញំដ មះ ម៉ារី បានរែសូត្លោកមកនៅឯទឹកដីបា៉ាដលសាីន។ អ្នក មូសាីមទំងទាំងអស់ទទួលដជឿ និងដល់ការដោរពចំពោះលោកយេស៊ូ ដោយសមអងដលើរពះគម្ពីរគួរអាន និងែទនិទនននព្យាការីថាលោក ជា ព្យាការីមួយរូែដ៏ពិសិដឋរបស់រពះ។ ដោលសំខាន់ែំ្ញត្ននការែដរងៀនរបស់លោកនោះគឺមនមូលោឋននន ជំដនឿដលើ រពះប្ត្មួយអផងគ ហើយដោរពសកាេរៈចំពោះរពះអផងគមួយអផងគត់ដោយឥត្លកខ ឌ។ លោកក៏បានែដរងៀនពីសេចក្តីស្រឡាញ់ និងសនតិភាព។ លោកបានសប្មដងការ ៍ អ្សាចរយជាច្រើន ហើយមិន្ដល់កិត្តិនាមដលើខាួនលោកដទែ៉ាញប្នតលោកប្តផងបផងាងថា រគែ់ យ៉ាងគឺដោយរពះែំ ងរបស់រពះ22។ ក្នុងក គម្ពីរយ៉ាូហន ៥:៣០ លោកយេស៊ូ

22 ដទះជាយ៉ាងនេះកតីយើងដើញថារគូគង្ហេលរគីសានពាយមរែឆំងនឹងការែដរងៀនរបស់រគីសា ហើយចត់ទញកការ ៍អ្សាចរយរបស់លោកជាហេតុ្លដើម្បីដជឿថាលោកជារពះនៅវិញ។ ដែើយ៉ាង នេះគួរប្ត្មនអ្នកនៅសួររគូគង្ហេលទំងនោះថា៖ ចុះដមដចបានមិនចត់ទញកលោកម៉ាូដសជារពះផងនៅ ត្បិត្លោកអាចយកដំែងវយទឹកសមញរទឱ្យប្ញកពីោនបានដែរនោះ?(និកខមនំ ១៤:១៦-២៩) លោក ម៉ាូដសបផងមទំងអាចធ្វើឱ្យដំែងលោកប្រែជាសតេពស់បានផង។(និកខមនំ ៤:២-៥) ដមដចមិនចត់ទញក នេ

មានរែសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំមិនអាចធ្វើអេីដោយគំនិត្របស់ខ្ញុំផ្លាល់បានឡើយ សូមបីប្ត្អេីមួយ ក៏ដោយ។ ក គម្ពីរលូកា ១១:២០ សរដសរថា៖ ក៏ែ៉ាញប្នត រែសិនដែើខ្ញុំែដ ដញវិញ្ញា កំណ្ដចដោយរមមនដរបស់រពះវិញនោះ។ លោកយេស៊ូាែ់ទូលអផងេររពះ ជារពះ ដែលែដងេើត្ប្នដី និងដមោ។ អំពីការ ៍ដែលលោកយេស៊ូរបស់ែញរសដ មះ ឡាសា ឱ្យរស់ពីសាែ់វិញនោះ ក គម្ពីរយ៉ាូហន ១១:៤១-៤២ លើកឡើងថា៖ ដូចនេះ ពួកគេបានយកងមនោះដចញ។ ែនាែ់មក លោកយេស៊ូដងើយប្ភនកនៅដលើ ក៏មន រែសាសន៍ថា ែិត្តដអើយ ខ្ញុំសូមអ្រគញ លោកដែលលោកបានសាដែ់ខ្ញុំ។ ពិត្ប្មនប្ត ខ្ញុំដឹងថាលោកតែងតែសាដែ់ខ្ញុំ ែ៉ាញប្នតខ្ញុំបាននិយាយដូចនេះដោយសារមនែណ្ដដជនកំពញង ឈរនៅជញំវិញ ដើម្បីពួកគេអាចដជឿថាលោកបានចត់ខ្ញុំឱ្យមក។ អំពីលោកសញីម៉ាូន(ដព រតុស) ជាសិសសជំនិត្របស់លោកយេស៊ូវិញបាននិយាយថា៖

ជនជាតិអ្ញីរសាប្អ្ល ដអើយ ចូរសាដែ់ពាកយនេះ លោកយេស៊ូពីរសុកណ្ដសាប្រ៉ាត ជាែញរសម្នាក់ដែលរពះបាន សប្មដងឱ្យអ្នករល់ោនដើញជាចំរ ដោយការដែលរែកែដោយឫទធនញភាព សញ្ញា សមគល់ និងការ ៍ដ៏គួរឱ្យដកាត្ដសៃើច ដែលរពះបានធ្វើត្តមរយៈលោកនៅកណ្ដែល អ្នករល់ោន ដូចអ្នករល់ោនដឹងហើយ។(កិច្ចការ ២:២២) សូមបីប្ត្អ្នកដែលបានដើញ ការ ៍អ្សាចរយទំងនេះដោយផ្លាល់ប្ភនកក៏ដោយ ក៏ដជឿថាការ ៍អ្សាចរយទំងទាំងអស់នេះ គឺមកពីរពះជាមចស់ ហើយលោកយេស៊ូជាព្យាការីរបស់រពះ។ ឯរឿងកូនរែុសរបស់្សតី ដមម៉ាយម្នាក់ដែលលោកយេស៊ូរបស់ឱ្យរស់ពីសាែ់ដែរនោះ អ្នកដែលបាននៅដើញ រពឹត្តិការ ៍នោះបានអះអាងថា៖

អ្នករែកាសទំនាយ(ព្យាការី)ម្នាក់ដ៏ឧត្តមបានរតូវ

លោកយ៉ាូដសេជារពះផងនៅ ត្បិត្លោកអាចែញ្ញារពះអាទិត្យ និងរពះចនាឱ្យឈែ់ដសៃៀមបាន។(យ៉ាូដសេ ១០:១២-១៣) ចុះដមដចមិនចត់ទញកលោកដអ្លីយ៉ាជារពះផងនៅ ត្បិត្លោករបស់មនុស្សសាែ់ឱ្យ រស់បាន។(១ពងាវត្តរកសរត ១៧:២០-២២) ឯលោកដអ្លីដសក៏បានដរបាសមនុស្សសាែ់ឱ្យរស់ដូចោន។(២ពងាវត្តរកសរត ៤:៣២-៣៥) មិនរតឹមប្ត្ប៉ុណ្ណោះលោកដអ្លីដសក៏រស់ឡើងវិញក្រោយពី សាែ់ដែរ។(២ពងាវត្តរកសរត ១៣:២០-២១ ) ក៏មនកងទ័ពរែ់ពាន់នាក់បានរស់ឡើងវិញក្រោយពី សាែ់ដែរែ៉ាញប្នតពួកគេពញំមនអ្នកណ្ដចត់ទញកជារពះដសាះឡើយ។(អេសេគាល ៣៧:៧-១០)

ត្តំងឡើងក្នុងចំដណ្ដមយើង ហើយរពះបានអា ិត្រ្សតរបស់លោក។(លូកា ៧:

23 ម៉ារីយញំ(ម៉ារី) ជាមដយរបស់ព្យាការីយេស៊ូ និងជា្សតីប្ត្ម្នាក់គត់ដែលមានដ មះលើកឡើងក្នុងរពះ គម្ពីរគួរអាន។ ដ មះរបស់នាងមនលើកឡើងចំនួន ៣៤ ដង។ ដលើសពីនេះទៀតោមនជំពូកណ្ដ មួយកនុងគម្ពីរែរិសញទធោក់ដ មះនាងឡើយ ខ ៈមនជំពូកមួយកនុងរពះគម្ពីរគួរអានមនោក់ដ មះ នាង។ ហើយជាការពិតោមនជំពូកណ្ដមួយននរពះគម្ពីរគួរអានលើកឡើងពីដ មះមដយរបស់ព្យាការី មូហាំម៉ាត់ ឬកូនរសី ឬភរិយរបស់លោកឡើយ។ នេះែង្ហាញពីកដីស្រឡាញ់ដ៏អស្ចារ្យចំពោះនាងម៉ារី ហើយមានអ្នកមូសាីមជាច្រើនបានោក់ដ មះកូនរសីខាួនត្តមដ មះរបស់នាង។

នាង នូវរពះែនាូលពីរទង់24ដ មះរបស់គេគឺរគិសតយេស៊ូែញរត្នាងម៉ារី ដែលលបីលាញ ទំងក្នុងលោកិយនិងនងៃែរលោក និងជាអ្នកជំនិត្ម្នាក់ក្នុងចំដណ្ដមអ្នកជំនិត ទំងឡាយរបស់រពះអល់ឡោះ។ ហើយយេស៊ូនិយាយជាមួយមនុស្សលោកត្តំងពីនៅ ក្នុងអ្រងឹង និងនៅពេលដពញវ័យ និងជាអ្នកសញចរិត្ម្នាក់ក្នុងចំដណ្ដមអ្នកសញចរិត្ទំង ឡាយ។ ម៉ារីបាននិយាយថា ែពិរត្រពះជាអ្មចស់ននខ្ញុំ! តែើឱ្យខ្ញុំមនកូនដោយោមនែញរសណ្ដមកែ៉ាះពាល់ខ្ញុំយ៉ាងដូចដមដច? ដទវត្តបានដឆាើយថា ដូចនេះហើយរពះ អល់ឡោះរទង់ែដងេើត្អេីត្តមប្ត្រទង់មនរពះែំ ង។ នៅពេលដែលរទង់មនរពះែំ ងសដរមចកិច្ចការអេីមួយ គឺរទង់រោន់ប្ត្មនរពះែនាូលនៅកាន់របស់នោះថា ចូរ កើតចុះ វក៏កើតឡើងភាម។ ហើយរទង់នឹងែដរងៀនគេ(យេស៊ូ)នូវការសរដសរ និង សមមទិដឋិ25 និងរពះគម្ពីរត្តវរ៉ាត26 និងរពះគម្ពីរដំ ឹងលអ27 ។ ហើយប្តផងត្តំងគេជាអ្នក នាំសារម្នាក់នៅកាន់អំែូរអ្ញីរសាប្អ្ល (ដោយឱ្យគេដពាលថា) ពិត្របាកដណាស់ ខ្ញុំបាន នាំមកឱ្យពួកអ្នកនូវការ ៍អ្សាចរយពីរពះអ្មចស់របស់ពួកអ្នក។ ពិត្របាកដណាស់ ខ្ញុំ អាចសូនដីឥដឋសរមែ់ពួកអ្នកជារូែកសី ហើយខ្ញុំក៏ាញំជីវិត្ចូលនៅក្នុងវ ពេលនោះវក៏

24 សំនៅដលើព្យាការីយេស៊ូ ដែលចាប់កំដើត្ត្តមរយៈរពះែនាូលរពះថា ចូរកើតចុះ។ 25 ការយល់ដឹងដោយភាពរតឹមរតូវ។ 26 រពះគម្ពីរ ត្តវរ៉ាត(Torah) ជារពះគម្ពីរដែលរពះបានរែទនចុះមកឱ្យកនុងជំនាន់ព្យាការី ម៉ាូដស ជាអ្នក ដឹកនាំសាសន៍យូោ។ អ្នកសិកាភាគច្រើនកំ ត់ថា រពះគម្ពីរត្តវរ៉ាត្គឺ គម្ពីរសមពនធដមរតីចស់ ែ៉ាញប្នត មិនប្មនមានន័យថា គម្ពីរសមពនធដមរតីចស់ ជារពះគម្ពីរត្តវរ៉ាត្ដទ ប្ត្គេដជឿជាក់ថាប្នកខាះននរពះគម្ពីរ ត្តវរ៉ាត្មនដសសសល់ខាះក្នុងគម្ពីរសមពនធដមរតីចស់។ 27 រពះគម្ពីរដំ ឹងលអ(Gospel) ជារពះគម្ពីរដែលរពះបានរែទនចុះមកឱ្យកនុងជំនាន់ព្យាការី យេស៊ូ។ អ្នកសិកាភាគច្រើនកំ ត់ថា រពះគម្ពីរអ្ញីញជីលគឺ គម្ពីរសមពនធដមរតីងមី។ សេចក្តីពនយល់ែប្នថមគឺដូច រពះគម្ពីរត្តវរ៉ាត្ខាងដលើដែរ។

កាយជាសតេែកសីពិត្របាកដភាម28 ដោយមនការអ្នញ្ញាត្ពីរពះអល់ឡោះ។ ហើយ ខ្ញុំអាចពាបាលជនងងឹត្ប្ភនកពីកំដើត្និងជមៃឺ ាង់ ហើយខ្ញុំក៏អាចរបស់សពឱ្យរស់ ឡើងវិញបានដែរ ដោយការអ្នញ្ញាត្ពីរពះអល់ឡោះ។ ហើយខ្ញុំអាចប្រាប់ពួកអ្នកនូវ អាហរដែលពួកអ្នកែរិដភាគ និងអាហរដែលពួកអ្នករតូវែរមុងទញកនៅក្នុងលំនៅោឋន របស់ពួកអ្នក។ ពិត្របាកដណាស់ នៅក្នុងរឿងនោះជាភសដញត្តងសរមែ់ពួកអ្នក ដែើពួក អ្នកជាអ្នកមនជំដនឿ។ ហើយ(ខ្ញុំមកនេះ)ដើម្បីែញ្ញាក់នូវអេីដែលមានពីមញនខ្ញុំ អំពីរពះ គម្ពីរត្តវរ៉ាត និងដើម្បីអ្នញ្ញាតឱ្យពួកអ្នកនូវរែការមួយចំនួន ដែលគេបានហាមរបាម មកដលើពួកអ្នក។ ហើយខ្ញុំបាននាំមកែង្ហាញពួកអ្នកនូវការ ៍អ្សាចរយពីរពះជាអ្មចស់ របស់ពួកអ្នក។ ដូចនេះចូរពួកអ្នកដកាត្ខាចរពះអល់ឡោះ និងរែតិែត្ដិត្តមខ្ញុំ។ ពិត របាកដណាស់រពះអល់ឡោះគឺជារពះអ្មចស់របស់ខ្ញុំ និងជារពះអ្មចស់របស់ពួកអ្នក ដូចនេះចូរពួកអ្នកដោរពសកាេរៈចំពោះរទង់។ នេះគឺជាមោ៌ាដ៏រតឹមរតូវ ។ ហើយនៅ ពេលយេស៊ូមនអារមម ៍ថាមនការរែឆំងពីពួកគេ គេក៏បានដពាលថា តែើអ្នកណ្ដជា ជំនួយរបស់ខ្ញុំដើម្បីរពះអល់ឡោះ? ែណ្ដដពួកសាវ័កបានដឆាើយថា ពួកយើងគឺជាជំនួយ របស់រពះអល់ឡោះ ពួកយើងមនជំដនឿនឹងរពះអល់ឡោះ ដូចនេះសូមអ្នកធ្វើសាកសីផង ថា ពិត្របាកដណាស់ ពួកយើងជាមូសាីម។ ែពិរត្រពះអ្មចស់ននពួកយើង! ពួកយើង មានជំដនឿដលើអេីដែល រទង់បានរែទនចុះមក(រពះគម្ពីរអ្ញីញជីល) ហើយពួកយើងបាន រែតិែត្ដិត្តមអ្នកនាំសារ(យេស៊ូ) ដូចនេះសូមរទង់ដមត្តដកត់រត្តពួកទូលែងគំឱ្យនៅជាមួយែណ្ដដអ្នកដែលធ្វើសាកសីផង។ ហើយពួកគេបានប្រើឧបាយកល ហើយរពះអល់ឡោះ រទង់ក៏បានប្រើឧបាយកលតែវិញដែរ។ ហើយរពះអល់ឡោះជាអ្នកដែលរែដសើរែំ្ញត ក្នុងការតែត្ចំពោះអ្នកដែលប្រើឧបាយកលទំងឡាយ។ (ចូរចងចំ) នៅពេលដែល រពះអល់ឡោះបានមនរពះែនាូលថា មានលយេស៊ូ! ពិត្របាកដណាស់ យើងគឺជាអ្នក

28 ការ ៍អ្សាចរយនេះ រួមទំងការ ៍អ្សាចរយមួយទៀតដែររពះរែទនត្ញអាហរពីដលើដម មក សរមែ់លោកយេស៊ូ (ក្នុងជំពូក៥:១៥៥) និងការ ៍អ្សាចរយដនទទៀតដែលបានលើកឡើងក្នុងរពះ គម្ពីរគួរអានែ៉ាញប្នតមិនមានលើកឡើងក្នុងគម្ពីរែរិសញទធនោះទេ។

ដកយកអ្នក(ពីប្នដី)និងជាអ្នកលើកអ្នកមកកាន់យើង29 រពមទំងរំដោះអ្នកឱ្យរួច្ញត ពីពួករែឆំង ហើយយើងនឹងធ្វើឱ្យទាំងអស់អ្នកដែលរែតិែត្ដិត្តមអ្នក ខពង់ខពស់ជាងពួក ដែលរែឆំងររូត្ដល់នងៃែរលោក។ ក្រោយមក កន្លែងវិលរត្ឡែ់របស់ពួកអ្នកគឺមក កាន់យើងវិញ។ ហើយយើងនឹងកាត់សេចក្តីរវងពួកអ្នកនូវអេីដែលពួកអ្នកាែ់ប្ខេង គំនិតោនក្នុងរឿងនោះ។ រីឯពួកដែលរែឆំង យើងនឹងធ្វើដទសទ ឌពួកគេនូវទ ឌកមម ដ៏ធៃន់ធៃរទំងក្នុងលោកិយ និងនងៃែរលោក។ ហើយពួកគេោមនអ្នកជួយ ឡើយ។ ចំប កឯទាំងអស់អ្នកដែលមានជំដនឿ និងសាងអំដពើលអវិញ រពះអល់ឡោះនឹងែំដពញឱ្យ ពួកគេនូវ្លែញ យរបស់ពួកគេ។ ហើយរពះអល់ឡោះរទង់មិនសពេរពះទ័យនឹងពួក ដែលែំពានឡើយ។ រឿងនោះហើយដែលយើងព ៌ានាប្រាប់អ្នក(មូហាំម៉ាត់)អំពីភសដញ ត្តងដ្សងៗ និងអំពីរពះគម្ពីរគួរអានដែលដពារដពញនៅដោយែញ្ញាញា ។ ពិត របាកដណាស់ ការដរែៀែដធៀែ(ការែដងើេត)យេស៊ូ សរមែ់រពះអល់ឡោះគឺដូចជា(ការែដងេើត)អាោំដែរ គឺរទង់បានែដងេើត្លោកពីដី ែនាែ់មករទង់បានមនែនាូលនៅកាន់ លោកថា ចូរកើតចុះ លោកក៏កើតឡើងភាម។ នេះជាការពិត្មកពីរពះអ្មចស់របស់អ្នក ដូចនេះចូរអ្នកកញំកាយជាអ្នកដែលសថិត្នៅក្នុងចំដណ្ដមអ្នកដែលសងស័យឡើយ។ ហើយ អ្នកណ្ដដែលបានជប្ជកដដញដោលអ្នកអំពីរឿងនោះ(រឿងរបស់លោកយេស៊ូ) ក្រោយ ពីចំដ ះដឹងបានមកដល់អ្នកហើយនោះ ចូរអ្នកដពាលថា សូមពួកអ្នកមកទីនេះ! យើង នឹងនៅកូននៅរបស់ពួកយើងនិងកូននៅរបស់ពួកអ្នក និងភរិយរបស់ពួកយើង និង ភរិយរបស់ពួកអ្នក និងខាួនពួកយើងនិងខាួនពួកអ្នកែនាែ់មកពួកយើងនឹងទូលអផងេរសញំ (រពះអល់ឡោះ)ឱ្យការោក់ែណ្ដដសារបស់រពះអល់ឡោះាក់នៅដលើពួកដែល ភូត្ភរ។ ពិត្របាកដណាស់ នេះគឺជារឿងពិត។ ហើយោមនរពះអ្មចស់ឯណ្ដដែលរតូវ

29 រពះបានសដផង្ហគះលោកយេស៊ូ និងលើកលោកឡើងនៅសាថនសួគ៌ាទំងមនជីវិត ទំងរូែកាយ ទំងរពលឹងវិញ្ញា ដោយោមនដរោះថានក់ និងោមនការឈឺចាប់ឡើយ។

គេដោរពសកាេរៈដ៏ពិត្របាកដែរៅពីរពះអល់ឡោះឡើយ។ ហើយពិត្របាកដណាស់ រពះអល់ឡោះគឺជារពះអ្មចស់មហខ្លាំងពូក្រ មហែញ្ញាញា ។ រីឯនៅក្នុងជំពូកទី១៩ ដែលមានដ មះថាជំពូក ម៉ារីយញំ(ម៉ារី) ពីវកយខ ឌទី១៦ ដល់ទី៣៦ រពះមនរពះែនាូលថា៖ ហើយចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)រំឭកពីរឿងម៉ារីនៅក្នុង រពះគម្ពីរ(គួរអាន) ដែលនៅពេលនោះនាងបានចកដចញឆៃយពីរកុមរគួសាររបស់នាង ដឆ្ពះនៅកន្លែងមួយនៅទិសខាងកើត។ រួចមកនាងបានយករបាំងមួយមកែិទបាំងពី ពួកគេ(អ្នកដនទ)។ ក្រោយមកយើងបានែញាូនវិញ្ញា (ដទវត្តការពីប្យ៉ាល)របស់យើង នៅកាន់នាង។ ហើយគេ(ដទវត្តការពីប្យ៉ាល)បាននិមមិត្ខាួនជាមនុស្សម្នាក់ដពញ លក្ខណៈនៅជួែនាង។ នាងបាននិយាយថា ពិត្របាកដណាស់ ខ្ញុំទូលសញំពីរពះអ្មចស់ ដ៏មហសែបញរសឱ្យែដញ្ចៀសខ្ញុំ(ពីរឿងអារកក់) ពីអ្នករែសិនដែើអ្នកគឺជាអ្នកដកាត្ខាច រពះអល់ឡោះ។ គេ(ដទវត្តការពីប្យ៉ាល)បានតែវិញថា ត្តមពិត្ខ្ញុំរោន់ប្ត្ជាអ្នកនាំ សារពីរពះអ្មចស់របស់នាង ដើម្បីឱ្យខ្ញុំរែទនដល់នាងនូវកូនរែុសម្នាក់ដែលសាអត សអំ។ នាងបាននិយាយ(ដោយភា្ក់ដ្អើល)ថា តែើឱ្យខ្ញុំមនកូនរែុសយ៉ាងដូចដមដច ដែើោមននរណ្ដម្នាក់ាែ់ែ៉ាះពាល់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំក៏មិនាែ់រែរពឹត្ដអំដពើិតផងនោះ? គេ (ដទវត្តការពីប្យ៉ាល)បានដពាលថា ដូចនេះហើយបានជារពះអ្មចស់របស់នាងបានមន រពះែនាូលថា វជាការង្ហយរសួលែំ្ញត្សរមែ់យើង។ ហើយយើងយកគេ(ដកមង រែុស)ធ្វើជាសញ្ញាសមគល់សរមែ់មនុស្សលោក និងជាកដីដមត្តដករញណ្ដពីយើង។ ហើយរឿងនេះរពះអល់ឡោះរទង់បានកំ ត់ទញករួចជាដរសចមកហើយ។ ដូចនេះ នាង ក៏ចាប់ផ្តើមមនគភ៌ា ហើយនាងបានចកដចញនៅកន្លែងដែលឆៃយ(រជលងភនំ នរពឡាហំទីរកុងដយរ៉ាូសាឡឹម)។ ហើយការឈឺចាប់នៅពេលមញនសរមលកូន បាន ជំរញ ឱ្យនាងនៅកាន់ដើមលដមញើមួយដើម ហើយនាងក៏និយាយថា ឱ្ខាួនខ្ញុំដអើយ! រែសិនដែើខ្ញុំបានសាែ់មញននេះ រែប្រលជាខ្ញុំរតូវបានគេែំដភាច ហើយគេមិននឹកនាខ្ញុំ ឡើយ។ ហើយរោនោះមនសំដឡងមួយ(សំដឡងដទវត្តការពីប្យ៉ាល) បានប្រសក ប្រាប់នាងពីខាងដរក្សាមមកថា សូមនាងកញំរពួយបារមភអេី ជាការពិត្ណាស់រពះអ្មចស់ របស់នាងបានធ្វើឱ្យមានរែឡាយទឹកមួយនៅពីដរក្សាមនាង។ ហើយសូមនាងអ្រងួន គល់ដើមលដមញើនេះ វនឹងរជុះនូវបាទញំរសស់ៗឱ្យនាង។ ដូចនេះចូរនាងទទួលទនបា

លដមញើ និងឹកទឹកនេះ ហើយនិងរីករយ(ដោយការរែទនកូនពីរពះអល់ឡោះចំពោះ នាង)ចុះ។ ហើយរែសិនដែើនាងជួែមនុស្សណ្ដម្នាក់(ហើយគេសួរនាងអំពីកូន) សូម នាងប្រាប់គេថា ពិត្របាកដណាស់ខ្ញុំបានសចចកាន់តំ មានៅចំពោះរពះអ្មចស់ដ៏ មហសែបញរស។ ដូចនេះខ្ញុំនឹងមិននិយាយរកអ្នកណ្ដម្នាក់ឡើយនៅនងៃនេះ។ ែនាែ់មក នាងបាននាំទរកនោះ ដឆ្ពះនៅកាន់សាសន៍របស់នាងដោយែីទរកនោះ។ (ពេល ដើញម៉ារីែីទរកនោះ) ពួកគេបាននិយាយថា ប្ន ម៉ារី! ជាការពិត្ណាស់ អ្នកបាននាំ មកនូវរឿងមួយដ៏ចប្មាកែំ្ញត។ ប្នែអូនរសីរបស់ហរូន! ឪពញករបស់នាងពញំប្មនជា មនុស្សអារកក់ដទ ហើយមដយរបស់នាងក៏ពញំប្មនជាអ្នករែរពឹត្តអំដពើិត្ដែរ។ នាងបាន ចងអញលនៅទរកនោះ(ដើម្បីឱ្យពួកគេសួរ)។ ពួកគេបាននិយាយថា តែើឱ្យពួកយើងសួរ នៅកាន់ទរកនៅក្នុងអ្រងឹងយ៉ាងដូចដមដច? ទរកនោះ(យេស៊ូ)បានដពាលថា ពិត របាកដណាស់ ខ្ញុំគឺជាអ្នកែដរមើរបស់រពះអល់ឡោះ ដែលរទង់បានរែទនរពះគម្ពីរ មួយ(អ្ញីញជីល)ឱ្យខ្ញុំ ហើយរទង់បានចត់ខ្ញុំជាព្យាការីម្នាក់។ ហើយរទង់បានរែទន រពះពរដល់ខ្ញុំរគែ់ទីកន្លែងដែលខ្ញុំមនវត្មែន ហើយរទង់បានប្ដផ្លដំខ្ញុំឱ្យសឡាត (ថាេយែងគំ) និងែង់រាកាត់30ដរែណ្ដខ្ញុំនៅមនជីវិត។ ហើយធ្វើឱ្យខ្ញុំកាយជាកូន កត្ញាូចំពោះមដយរបស់ខ្ញុំ ហើយរទង់មិនបានធ្វើឱ្យខ្ញុំកាយជាអ្នកដកអងកាអងរែឆំង(នឹង រទង់)ឡើយ។ ហើយសូមសញខសនដិភាពកើតមនដល់ខ្ញុំ នៅនងៃដែលខ្ញុំបានរែសូត និង នៅនងៃដែលខ្ញុំសាែ់ ហើយនិងនៅនងៃដែលគេរបស់ខ្ញុំឱ្យរស់ឡើងវិញ(នងៃែរលោក)។ ដំដើររឿងនោះគឺយេស៊ូកូនរែុសរបស់ម៉ារី។ វគឺជាពាកយពិត្ដែលពួកគេ (ពួកយូោ និងពួករគិសដែរិស័ទ) មានការសងស័យ (ឬដាះរែក្រកោន) ចំពោះវ។ វមិនស័កដិសម ដទសរមែ់រពះអល់ឡោះដែលថា រទង់មនែញរត។ រពះអផងគមហសាអត្សអំណាស់! នៅ ពេលដែលរទង់សដរមចចង់ឱ្យអេីមួយកើតឡើង គឺរទង់រោន់ប្ត្មនែនាូលនៅកាន់អេី នោះថា ចូរកើតចុះ វក៏កើតឡើងភាម។ (យេស៊ូបានដពាលថា) ហើយពិត្របាកដ

30 រាកាត់ ជាដោលរគឹះមួយកនុងចំដណ្ដមដោលរគឹះទំង៥របស់សាសនាអ៊ីស្លាម។ គឺជាកាត្ពេកិច្ច របស់អ្នកមូសាីមរគែ់ក្នុងការែង់រប្ប្ប្រាក់អែបភាគននរទពយសមបត្តិសរញែ ដរៀងរល់ឆ្នាំ។

ណាស់ រពះអល់ឡោះ គឺជារពះអ្មចស់របស់ខ្ញុំ និងជារពះអ្មចស់របស់ពួកអ្នក។ ដូចនេះ ពួកអ្នករតូវដោរពសកាេរៈនៅចំពោះរទង់ប្ត្មួយអផងគត់។ នេះគឺជាមោ៌ាដ៏រតឹមរតូវ។ កាន់ប្ត្សញីជដរៅទៀតនោះ រែសាសន៍របស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ក៏មនទក់ទង នឹងលោកយេស៊ូដែរ។ នៅក្នុងែទនិទនមួយ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់មនរែសាសន៍ថា៖

ទំងនៅដលើលោកិយនេះ និងនងៃែរិលោក ខ្ញុំគឺជាមនុស្សដែលនៅដកៀកជិត្នឹងលោក យេស៊ូកូននាងម៉ារីជាងគេ។ ព្យាការីទំងទាំងអស់មនឳពញករួមោន ឯមដយទីនទពីោនែ៉ាញប្នត សាសនារបស់ពួកគេគឺប្ត្មួយគត់31។ នៅក្នុងែទនិទនមួយទៀត ព្យាការីមូហាំម៉ាត់បានមនរែសាសន៍ថា៖

នៅ ពេលមនុស្សណ្ដម្នាក់រែសូត្មក អារកសែិសាចែ៉ាះខាូនគេទំងសងខាង ដោយរមមនដ ពីររបស់វ។ លើកប្លងប្ត្យេស៊ូកូននាងម៉ារី ដែលអារកសែិសាចពាយមែ៉ាះក៏ែ៉ាញប្នត រតូវែរជ័យ។ នៅពេលវែ៉ាះ ដរសាមសញកក្នុងសបូនបានមកែិទបាំងររំង។32 នេះគឺជា ការដឆាើយតែនឹងការទូលអផងេររបស់ជីដូនលោកគឺ ភរិយលោកអ្ញីមរ៉ាន នៅពេលដែល

លោករសីនិយាយថា៖ ...ខ្ញុំបានោក់ដ

មះនាងថា ម៉ារី ហើយជាការពិតណាស់ ខ្ញុំសូម ឱ្យរពះអផងគការពារនាង និងកូននៅរបស់នាង អំពីអារកសែិសាចដែលរតូវគេោក់ែណ្ដដសាផងចុះ33។(គួរអាន ៣:៣៦)

រពះគម្ពីរគួរអាន ងាឹងបផងាងពីតួអផងគលោកយេស៊ូ និងមូហាំម៉ាត់ ថាមន លក្ខណៈវិសញទធ និងឥត្ដខាចះដសមើោន ហើយភាពឧត្តញងគឧត្តមដូចោន ត្បិត្លោកទំងពីរជា ព្យាការីរបស់រពះប្ត្មួយអផងគ។

31 និទនដោយ អាល់ែ ូខរី ហទាីសដលខ ៣៣៧០។ 32 និទនដោយ អាល់ែ ូខរី ហទាីសដលខ ៣២១៦។ 33 ទំងក្នុងរពះគម្ពីរគួរអាន និងព្យាការីមូហាំម៉ាត់ លើកកិត្តិយសរបស់លោកយេស៊ូ ដោយលើកឡើង ពី ការ ៍ដែលលោកយេស៊ូរតូវបានការពារពីអំដពើអារកក់របស់អារកសែិសាច។ ែ៉ាញប្នតគម្ពីរែរិសញទធវិញ លើកឡើងថាលោកយេស៊ូរតូវបានអារកសែិសាចលបួង។(លូកា ៤:២)

ព្យាការីម៊ូហំម្ត់

យេស៊ូបានប្រាប់នៅពួកសាសន៍យូោថា ែនាែ់ពីលោកនៅ គឺោមនព្យាការីដចញមកពីក្នុងចំដណ្ដមពួកគេឡើយ ហើយ រជាណ្ដចរករបស់រពះនឹងរតូវដករូត្ពីពួកគេ ហើយ រែគល់ដល់រែជាជាតិមួយដែលស័កដិសមវិញ។(ម៉ាថាយ ២១:៤៣) រែជាជាតិនេះ គឺ ជាពូជពងសរបស់លោកអ៊ីស្លាមប្អ្ល ដែលពួកសាសន៍យូោបានែដិដសធគាត់34។ រពះ គម្ពីរគួរអាន ៦១:៦ ប្ចងថា៖ ហើយ(ចូរចងចំ)នៅពេលដែលយេស៊ូកូនម៉ារីបានដពាល ថា ឱ្អំែូរអ្ញីរសាប្អ្ល! ពិត្របាកដណាស់ ខ្ញុំជាអ្នកនាំសាររបស់រពះអល់ឡោះមកកាន់ ពួកអ្នក ដោយែញ្ញាក់អំពីអេីៗដែលមានមញនខ្ញុំនៅក្នុងរពះគម្ពីរត្តវរ៉ាត និងដល់ដំ ឹង រីករយដល់ពួកអ្នក អំពីអ្នកនាំសារម្នាក់ដែលនឹងមកដល់ែនាែ់ពីខ្ញុំដែលគេមនដ មះ

34 ដទះែីជាមនការែដិដសធយ៉ាងនេះក៏ដោយ ក៏អ្នកអានរពះគម្ពីរគួរអានបានដើញថាក្នុងរយៈ ពេលមួយ រពះអល់ឡោះក៏បានសពេរពះទ័យដលើពូជពងសអ្ញីរសាប្អ្លដែរ។(គួរអាន ២:៤៧) មាន រឿងរ៉ាវជាច្រើននៅក្នុងរពះគម្ពីរគួរអានដែលនិយាយអំពីពួកគេ ហើយនឹងព្យាការីរបស់ពួកគេ ជា ពិដសសគឺលោក ម៉ាូដស ដែលរពះគម្ពីរលើកឡើងពីដ មះលោកចំនួន ១៣៦ ដង។ មិនរតឹមប្ត ប៉ុណ្ណោះ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់លើកទឹកចិត្តឱ្យអ្នកមូសាីមែួសត្មអាហរជាដរៀងរល់ឆ្នាំ នៅនងៃ១០ ប្ខមូ ហរ៉ាម(ប្ខទី១ក្នុងរែតិទិនអ៊ីស្លាម)ហើយនឹងមញននងៃនោះមួយនងៃ ដើម្បីជាការដឹងរពះគញ ចំពោះរពះ អល់ឡោះដែលបានសដផង្ហគះលោកម៉ាូដស និងពូជពងសអ្ញីរសាប្អ្ល ដចញពីកងទ័ពរបស់ដសដចផ្លរ៉ាអ្ញង ដោយរពះអផងគធ្វើឱ្យសមញរទរករមប្ញកជាូវ។ អ្នកមូសាីមបាននាំោនែួសត្មអាហរដើម្បីរំឭកពី រពឹត្តិការ ៍នេះទាំងអស់រយៈកាល ១៤ សត្វត្សរ៍មកហើយ។ ហើយអ្នកមូសាីមក៏មនការដោរពយ៉ាង រជាលដរៅចំពោះព្យាការីទំងទាំងអស់ននពូជពងសអ្ញីរសាប្អ្ល ដូចមនរគួសារអ្នកមូសាីមជាច្រើនបានោក់ ដ មះកូននៅពួកគេត្តមដ មះព្យាការីទំងនោះ។ នោក

ថា អះម៉ាត់ (មូហាំម៉ាត់)។ ែ៉ាញប្ននៅពេលដែលគាត់បានមកដល់ពួកគេ ជាមួយនឹង ភសដញត្តងដ៏ចាស់ោស់ជាច្រើននោះ ពួកគេបែរជានិយាយថា នេះជាមនដអាគមយ៉ាង ចាស់ោស់។ នៅក្នុងគម្ពីរសមពនធដមរតីងមី លោកយេស៊ូបានធ្វើែទទំនាយអំពីការមកដល់របស់ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ដូចត្នៅ៖ ដទះជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ ខ្ញុំប្រាប់អ្នករល់ោនការពិត្ថា ខ្ញុំនឹងដចញនៅដើម្បីរែដយជន៍អ្នករល់ោន ដរពាះរែសិនដែើខ្ញុំមិនដចញនៅដទ នោះអ្នក ជួយ នឹងមិនមកឯអ្នករល់ោនឡើយ។ ែ៉ាញប្នតរែសិនដែើខ្ញុំនៅ នោះខ្ញុំនឹងចត់គាត់ឱ្យមកឯ អ្នករល់ោន។ កាលដែលអ្នកនោះមកដល់ គាត់នឹង្ដល់ភសតញត្តងដែលនាំឱ្យដជឿជាក់ ដល់ពិភពលោកសតីអំពីភាពខញសឆ្គង សតីអំពីសេចក្តីសញចរិត និងសតីអំពីការវិនិចេ័យ។ មញនែងអស់ សតីអំពីភាពខញសឆ្គង ពីដរពាះពួកគេមិនែង្ហាញជំដនឿដលើខ្ញុំដទ។ ែនាែ់មក សតីអំពី

សេចក្តីសញចរិត ពីដរពាះខ្ញុំនឹងនៅឯែិត្តដែលនៅសាថនសួគ៌ា ហើយអ្នករល់ោននឹងប្លង ដើញខ្ញុំទៀត។ រួចមក សតីអំពីការវិនិចេ័យ ពីដរពាះអ្នករគែ់រគងពិភពលោកនេះបាន រតូវវិនិចេ័យហើយ។ ខ្ញុំនៅមនរឿងជាច្រើនដែលចង់ប្រាប់អ្នករល់ោន ប្តឥឡូវនេះអ្នក រល់ោនមិនអាចយល់បានឡើយ។ ក៏ែ៉ាញប្នតពេលដែលអ្នកជួយ មកដល់ ដពាលគឺសកមម ពលរបស់រពះ ដែលសប្មដងពីសេចក្តីពិត គាត់នឹងដឹកនាំអ្នករល់ោន ដោយជួយ ឱ្យយល់

សេចក្តីពិត្យ៉ាងដពញដលញ ដរពាះគាត់នឹងមិននិយាយដចញពីខាួនគាត់ដទែ៉ាញប្នតអេីដែល គាត់ឮ គាត់នឹងនិយាយ ហើយគាត់នឹងរែកាសប្រាប់អ្នករល់ោនឱ្យដឹងអំពីការដែលនឹង មកដល់។ អ្នកនោះនឹងលើកត្ដមេើងខ្ញុំ ពីដរពាះគាត់នឹងរែកាសប្រាប់អ្នករល់ោននូវអេី ដែលគាត់ទទួលពីខ្ញុំ។(យ៉ាូហន ១៦:៧-១៤) ចាប់ពីពេលនោះមក តែើមននរណ្ដ លើកត្ដមេើងលោកយេស៊ូយ៉ាងច្រើនដូចព្យាការីមូហាំម៉ាត់នោះ? នៅក្នុងដំ ឹងលអរបស់លោកបាណ្ដបាស ជាដំ ឹងលអមួយដែលរកុមជំនញំមិន ទទួលសាគល់នោះ លោកយេស៊ូមនរែសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែលមនុស្សបាននៅខ្ញុំ ថា រពះ និង រពះរជែញរត្តននរពះ រពះជាមចស់ ដើម្បីកញំឱ្យខ្ញុំរតូវពួកអារកសចំអ្កឱ្យនៅនងៃ ដែលរពះជាមចស់វិនិចេ័យដទស។ ខ្ញុំរតូវមនុស្សលោកចំអ្កដមើលង្ហយ ដោយការសាែ់

របស់យូោស35 ធ្វើឱ្យមនុស្សទំងទាំងអស់ដជឿថាខ្ញុំបានសាែ់នៅដលើដឈើឆេង។ ហើយការ ចំអ្កនេះនឹងែនតររូត្ដល់ការមកដល់របស់ មូហាំម៉ាត់ ដែលជាអ្នកនាំសាររបស់រពះ ដែលនៅពេលគាត់មក គាត់នឹងដែើកែង្ហាញការភូត្ភរនេះដល់អ្នកដែលដជឿដលើចាែ់ របស់រពះ។(បាណ្ដបាស ជំពូកទី២២០) គេលើកឡើងពីព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ជាច្រើនដងដែរនៅកន្លែងដ្សងៗោនក្នុងគម្ពីរ សមពនធដមរតីចស់។ កន្លែងដែលដសសសល់ពីការក្រប្រែនិងការែំផ្លាញនោះមនដូចជា នៅក្នុងក គម្ពីរ ទញតិយកថា ១៨:១៨-១៩៖ យើងនឹងធ្វើឱ្យមានព្យាការីម្នាក់ដូចអ្នក ដងើែឡើងពីក្នុងចំដណ្ដមែងែអូនរបស់ខាួន យើងនឹងោក់រពះែនាូលរបស់យើងក្នុងមត់ របស់ព្យាការីនោះលោកនឹងបផងាងសេចក្តីទំងែ៉ាញនាមនដែលយើងែង្ហគែ់។ អ្នកណ្ដមិន សាដែ់ពាកយដែលលោកបផងាងក្នុងនាមយើងដទ យើងនឹងោក់ដទសអ្នកនោះ។ រកុង ម៉ាកេះ ឬ បាកា ជាទីកន្លែងដែលព្យាការីមូហាំម៉ាត់បានទទួលការដែើកែង្ហាញពីរពះនោះ រតូវបានលើកមកនិយាយកនុងក គម្ពីរទំនញកត្ដមេើង ៨៤:៦ ដែលថា

35 ដែើដយងត្តមគម្ពីរែរិសញទធ លោកយូោស ដែលមានដ មះដពញថា យូោស អ្ញីសាេរីយ៉ាញត បានកបត់ លោកយេស៊ូដោយសាររប្ប្ប្រាក់៣០កាក់។ យ៉ាងណ្ដមិញលោក អ្ញីែនូ ខដទៀរ សរដសរនៅក្នុងដសៀវនៅ

សេចក្តីពនយល់រពះគម្ពីរគួរអាន របស់គាត់ នៅរតផង់ (៤:១៥៧) និងកន្លែងដ្សងទៀតថា សិសសនោះ មិនបានកបត់នឹងលោកយេស៊ូដទ។ ាញយនៅវិញលោកបានែូជាជីវិត្ជំនួសលោកយេស៊ូ។ នៅពេល ដែលគាត់ឮលោកយេស៊ូមនរែសាសន៍ថា៖

នៅនងៃដរោះថានក់តែើអ្នកណ្ដនឹងធ្វើឱ្យដមើលនៅដូចខ្ញុំ អ្នកនោះនឹងធ្វើជាមិត្តរបស់ខ្ញុំនៅសាថនសួគ៌ា? សិសសនោះបានែង្ហាញពីឆ្នាៈរបស់គាត់ក្នុងការធ្វើ ដូចនេះ។ ការរែរពឹត្ដោយមិនគិត្ពីខាួនឯងបែនេះទើបសមជាសិសសរបស់លោកយេស៊ូរគិសត។ ម៉ាងទៀតសកមមភាពននការកបត់ដែលបានរែរពឹត្តដោយយូោស គឺាញយនឹងការនិទនក្នុងក គម្ពីរ ដ្សងទៀត។ ដូចជាក្នុងម៉ាថាយ ១៩:២៨ លោកយេស៊ូមនរែសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំប្រាប់អ្នករល់ោនការ ពិត្ថា ក្នុងរោែដងេើត្សាជាងមី ពេលដែលកូនមនុស្សអផងគញយដលើែលា័ងេរញងរឿងរបស់លោក នោះអ្នក រល់ោនដែលបានកាន់ត្តមខ្ញុំ ក៏នឹងអផងគញយដលើែលា័ងេដែ់ពីរ ហើយវិនិចេ័យសេចក្តីកញលសម្ព័ន្ធអ្ញីរសា ប្អ្លទំងដែ់ពីរ។ ដែើលោកយូោស បានកបត់ពិត្ប្មន ដមដចក៏លោកបានចូលសាថនសួគ៌ាអផងគញយដលើែលា័ងេ ដែលលោកយេស៊ូប្រាប់ថាមន១២សរមែ់សិសសទំង១២ មិនប្មនដកលោកយូោសដចញ សល់១១នោះទេ។

៖ នៅពេលពួកគេដដើរក្សាត់រជលងបាកា36រពះអផងគបានធ្វើឱ្យទីនោះប្រែនៅជារែភពទឹក ហើយដភាៀងនៅដើមរដូវក៏ាក់មក ជារពះពរលើកន្លែងនោះដែរ។ រពះគម្ពីរគួរអានបានលើកឡើងនៅក្នុងជំពូកទី៣ វកយខ ឌទី៩៦ ថា៖ ពិត របាកដណាស់ ដំណ្ដក់(ទីកន្លែងដោរពសកាេរៈ)ដំែូងែងអស់ ដែលគេបានោក់សរមែ់ មនុស្សលោកនោះគឺនៅឯ បាកា37 ដែលដពារដពញនៅដោយរពះពរនិងជាការចងអញលែង្ហាញសរមែ់មនុស្សលោកទំងទាំងអស់។ ព្យាការី អ្របាហំ ក៏បានលើកឡើងពីទីត្តំង ដដែលនេះដែលលោកបានសាងសង់រគឹះននដំណ្ដក់ដ៏ពិសិដឋនេះ(កាក់រពះ38) ដោយែញ្ញាក់ដែរថាទីនេះជាកន្លែងរីងសៃួត។ រពះគម្ពីរគួរអាន ១៤:៣៧ ប្ចងថា៖ ែពិរត្រពះ អ្មចស់ននយើងខ្ញុំ! ពិត្របាកដណាស់ ខ្ញុំបានឱ្យកូននៅរបស់ខ្ញុំមួយចំនួនរស់នៅទី រជលងភនំដែលោមនដំណ្ដំទល់ប្ត្ដសាះ នៅក្របរែូជនីយោឋនរបស់រទង់។ ែប្នថមពីនេះ ទៀត ក្នុងក គម្ពីរដអ្សាយ ២១:១៣ ក៏បាននិយាយផងដែរថានឹងមានការដែើកែង្ហាញដចញពីរសុកអារ៉ាែ់។ ជាការពិត្ណាស់ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ជាមនុស្សមិនចេះអក្សរ ហើយក៏មិនអាច អានបានដែរ ដូចមនលើកឡើងក្នុងក គម្ពីរដអ្សាយ ២៩:១២ ថា៖ គេក៏យក ដសៀវនៅនោះនៅឱ្យមនុស្សម្នាក់ដែលមិនចេះអក្សរទំងដពាលថា ចូរអាននៅ! ប្ត្អ្នក នោះតែមកវិញថា ខ្ញុំមិនចេះអក្សរដទ!។

36 ការបកប្រែជាភាសាប្ខមរ គម្ពីរែរិសញទធ(ក្រសរមួលងមីឆ្នាំ២០១៦) បានរក្សាទញកដ មះ បាកា នៅ ដដែល រីឯការបកប្រែខាះបានែដូរដ មះនេះនៅជា រចកននសេចក្តីយំដសាក ឬ ដរជាះរីងសៃួត វិញ។ 37 ដោយដ មះ ពកាេរ៍ ឬ បាកា នេះជាដ មះែញរ របស់រកុង ម៉ាកេះ ដែលពញំសូវមនអ្នកសាគល់ ដ មះនេះ អ្នកបកប្រែរពះគម្ពីរគួរអានខាះ បានជំនួសដ មះនេះដោយ ម៉ាកេះ ប្ត្មដងដើម្បីង្ហយយ ល់។ រីឯរពះគម្ពីរដើមជាភាសាអារ៉ាែ់នៅប្ត្ប្រើដ មះ ពកាេរ៍ ឬ បាកា ដដែល។ នេះពញំមនែញ្ញា ឡើយ ត្បិត្អ្នកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាមឱ្យត្នមាដលើរពះគម្ពីរដើមជាភាសាអារ៉ាែ់ប្ត្មួយគត់ ោមនការែក ប្រែណ្ដអាចមកជំនួស ឬដរែៀែដសមើបានឡើយ។ 38 សំ ង់រងជាគូែ មានទីត្តំងនៅរកុងម៉ាកេះ ដែលអ្នកមូសាីមប្រើរបាស់ជាដោលសរមែ់កំ ត់ ទិសក្នុងការថាេយែងគំ។

នៅក្នុងគម្ពីរ សដរស អាល់ែ ូខរី ហទាីសដលខ ៣ យើងក៏ដើញរឿងរ៉ាវសដីពី ការដែើកែង្ហាញដំែូងមកកាន់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់៖ គាត់(មូហាំម៉ាត់) បាននៅក្នុងរូងភនំនៅ រោដែលដទវត្តបានមករកគាត់។ ដទវត្តបានមករកគាត់ហើយនិយាយថា ចូរអាន ចុះ ។ គាត់និយាយថា ខ្ញុំមិនចេះអានដទ។ ព្យាការីលោកបានពនយល់ែប្នថមទៀតថា ដូចនេះហើយដទវត្តក៏បានឱែរឹត្ខ្ញុំយ៉ាងប ន ររូត្ដល់ខ្ញុំងែ់ដដងាើមែនាែ់មកក៏ប្លង ខ្ញុំហើយនិយាយថា ចូរអានចុះ ខ្ញុំក៏បាននិយាយថា ខ្ញុំមិនចេះអានដទ! គាត់ឱែរឹត្ខ្ញុំ យ៉ាងប ន ធ្វើឱ្យខ្ញុំងែ់ដដងាើមទៀត។ ែនាែ់មកក៏ប្លងខ្ញុំហើយនិយាយទៀតថា ចូរ អានចុះ ខ្ញុំបាននិយាយទៀតថា ខ្ញុំមិនចេះអានដទ។ ដូចនេះហើយគាត់(ដទវត្ត)បានឱែ រឹត្ខ្ញុំយ៉ាងប នជាលើកទីែីែនាែ់មកក៏ប្លងខ្ញុំហើយនិយាយថា ចូរអានចុះ ក្នុងរពះ នាមរពះអ្មចស់របស់អ្នកដែលបានែដងេើត្មនុស្សពីដញំ ម។ ចូរអានចុះ ហើយរពះ អ្មចស់របស់អ្នកគឺមហសែបញរសែំ្ញត។ នៅក្នុងរពះគម្ពីរគួរអាន ជំពូកទី៧ វកយខ ឌទី១៥៧ រពះមនរពះែនាូលថា៖

ទាំងអស់អ្នកណ្ដហើយដែលរែតិែត្តិត្តមអ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់) ដែលជាព្យាការីមិនចេះ អាននិង មិនចេះសរដសរ ដែលពួកគេដឹងពីលក្ខណៈរបស់គាត់ ដែលរតូវបានសរដសរ ក្នុងរពះគម្ពីរត្តវរ៉ាត និងរពះគម្ពីរដំ ឹងលអ39ដែលមាន(នៅជាមួយពួកគេ)។ ែទទំនាយរបស់ព្យាការីយេស៊ូ និងព្យាការីជំនាន់មញន បានកាយជាការពិត្នៅ ក្នុងឆ្នាំ ៥៧១ ននគ្រិស្តសករាជនៅឯរសុកអារ៉ាែ់។ អ្នកជួយ នោះបានរែសូត្ដចញពី ក្នុងចំដណ្ដមកូននៅននលោកអ៊ីស្លាមប្អ្ល40ដែលជាកញលសម្ព័ន្ធដោរពពរញដទព និង

39 សូមដមើលកំ ត់សមគល់ដលខ ២៥ និង ២៦។ 40 លោក អ៊ីស្លាមប្អ្ល (ដ មះក្នុងរពះគម្ពីរគួរអាននៅថា អ៊ីស្លាមអ្ញីល) ជាកូនរែុសចបងរបស់លោក អ្របាហំ (ដ មះដើមថា អាែ់រ៉ាម) ដូចមនែញ្ញាក់ក្នុងក គម្ពីរលោកកញែបត្តិ ១៦:១៦ ថា៖ នៅ ពេលដែលនាងហកាែដងេើត្អ៊ីស្លាមប្អ្លជូនលោកនោះ លោកអាែ់រ៉ាមមនអាយញបែ៉ាត្សិែរបាំមួយឆ្នាំ ហើយ។ ហើយនៅក្នុងលោកកញែបត្តិ ២១:៥ សរដសរថា៖ ពេលអ្ញីសាកជាកូនកើតមកនោះ លោកអ របាហំមនអាយញមួយរយឆ្នាំហើយ។ ែ៉ាញប្នតគម្ពីរែរិសញទធនេះសរដសរែ្ញ្ញចស់នឹងខាួនឯង ដោយ

ថាេយែងគំរូែចមាក់។ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ បានដរក្សាកឈរឡើងក្នុងចំដណ្ដមរែជាជន ទំងទាំងអស់ ដោយប្អកដលើគញ ធម៌ាននភាពដទៀងរតផង់, កដីស្រឡាញ់របស់លោកចំពោះ

សេចក្តីពិត និងកដីដមត្តតរបស់លោកនៅចំពោះអ្នករកខសត់និងអ្នកទន់ដខាយ។ លោក រតូវបានរែជាជន នៅថា អាល់ អាមីន ដែលមានន័យថា អ្នកដ៏ជាទីទញកចិត្ត។ នៅពេល លោកមនអាយញ៤០ឆ្នាំ លោករតូវបានរពះជាអ្មចស់ដរជើសដរើសជាអ្នកនាំសារ និងជា ព្យាការីមកកាន់មនុស្សជាតិទំងទាំងអស់។ លោកែដរងៀនពីសេចក្តីជំដនឿដលើភាពប្ត្មួយ អផងគត់របស់រពះអល់ឡោះ ជារពះដែលែដងេើត្រល់អេីៗ, ជារពះដ៏ស័កដិសមនឹងយើង ដោរពថាេយែងគំ និងជារពះដែលរទរទង់សកលលោកនិងសពេសារដពើទំងទាំងអស់។ រពះរទង់ជួយោំរដៃល់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ដោយការ ៍អ្សាចរយជាច្រើន ដែល មនុស្សសនធឹកសនាធែ់បានដើញផ្លាល់ប្ភនក។ ដូចជារពឹត្តកា ៍ដួងចនាជាពីរ(ជំពូក ៥៤:១) ខយល់កួចដែលរពះអផងគែញាូនមកដើម្បីទែ់ទល់នឹងការវយរែហរពីសរតូវនៅ ឯរកុងម៉ាឌី ះ (ជំពូក ៣៣:៩) ការ ៍អ្សាចរយទំងនេះរតូវបានលើកឡើងក្នុងរពះ គម្ពីរគួរអាន ក្រោយពេលវបានកើតឡើងជាក់ប្សដង ហើយអ្នកដែលរែឆំងនឹងរពះ គម្ពីរគួរអានក្នុងជំនាន់នោះដែលខំរែឹងប្សេងរកកំរញសឆ្គងក្នុងរពះគម្ពីរគួរអាន ក៏មិន អាចរកភាពខញសោនអេីដែលមានលើកឡើងក្នុងរពះគម្ពីរ និងអេីដែលបានកើតឡើង ជាក់ប្សដងដែរ។ ជាលទធ្ល មានមនុស្សជាច្រើនបានសដរមចចិត្តទទួលយកសាសនា អ៊ីស្លាម ហើយកនុងនាមជាអ្នកដជឿរពះ ការ ៍អ្សាចរយទំងនេះបានជួយ ពរងឹងជំដនឿ របស់ពួកគេដលើរពះអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់រទង់ឱ្យកាន់ប្ត្រឹងមំបផងមទៀត។ មានការ ៍អ្សាចរយជាច្រើនក៏បានរតូវលើកមកែង្ហាញក្នុងគម្ពីរ ហទាីស ដូចជាមនទឹក រូបដចញពីចដនាះរមមនដរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់, ការែដងេើនមាូែអាហរក្នុងអំឡញង ពេលជីកប្រពកនៅរកុងម៉ាឌី ះ និងការដែលលោកអាចដឹងរឿងទញកជាមញន និងរឿង អាង៌ាកំបាំងដែលរពះអល់ឡោះដែើកែង្ហាញឱ្យលោកដឹង។ យ៉ាងណ្ដមិញ ការ ៍

អះអាងនៅក្នុងលោកុប្បត្តិ ២២:២ ថា៖ ចូរយកអ្ញីសាកកូនរបស់អ្នកមក គឺកូនរែុសប្ត្មួយដ៏ជាទី

ស្រឡាញ់របស់អ្នក...។

អ្សាចរយមួយដែលែនសល់ទញកមកដល់សពេនងៃនេះគឺ រពះគម្ពីរគួរអាន។ រពះគម្ពីរប្ចងអំពី ភាសាសា្សត, វិទាសា្សត និងែញាត្តិដែលទក់ទងនឹងអ្ពភូត្ហេតុក្នុងធមមជាតិ។ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់រស់នៅក្នុងចំដណ្ដមសរក្សារី, រគួសារ និងរែជាជនរបស់ លោក។ ោមនអេីោក់កំបាំងឡើយកនុងជីវិត្របស់លោក។ ជីវិត្របស់លោកដរែៀែដូចជា ដរែៀែដូចជាដសៀវនៅដែលដែើកចំរ សូមបីប្ត្រឿងតូចត្តចនិងរឿងលមអិត្ក្នុងការបស់ នៅរបស់លោកដពញមួយជីវិត្រតូវបានអ្នកដជឿរពះបានដឹងយ៉ាងសពេរគែ់ ទំងដែល ព្យាការីលោកពញំមនអេីសរមែ់្ដល់ឱ្យពួកគេឡើយ ដរៅពីអេីដែលលោកបានទទួលពី ការដែើកែង្ហាញពីរពះននរគែ់ភាវៈទំងទាំងអស់។

សេចក្តីែដរងៀនរបស់លោកដែលនិយាយអំពី ភាត្រភាព នៅក្នុងសាសនាអ្ញីសា មគឺោមនភាពខញសោនឡើយ ហើយក៏ោមនបែងចែកដរើសដអើងដោយប្អកដលើ អ្មបូរ, ព ៌ា សមបញរ, ភាសា, រទពយធន ឬដភទនោះដែរ។ សេចក្តីែដរងៀនបែនេះគឺែញ្ញាក់ដោយ រពះែនាូលរបស់រពះក្នុងរពះគម្ពីរគួរអានក្នុងជំពូក ៤៩:១៣ ៖ មានលមនុស្សលោក! ពិត របាកដណាស់ យើងបានែដងេើត្ពួកអ្នកពីែញរស និងសដី(អាោំ និងហវ៉ា) ហើយយើង ធ្វើឱ្យពួកអ្នកមនជនជាតិ និងកញលសម្ព័ន្ធជាច្រើន ដើម្បីឱ្យពួកអ្នកសាគល់ោននៅវិញនៅ មក។ ពិត្របាកដណាស់ អ្នកដែលងេញំដងេើងជាងគេចំពោះរពះអល់ឡោះក្នុងចំដណ្ដមពួក អ្នក គឺអ្នកដែលដកាត្ខាចរពះអល់ឡោះជាងគេក្នុងចំដណ្ដមពួកអ្នក។ ពិត្របាកដ ណាស់ រពះអល់ឡោះរទង់មហដឹង មហរជួត្រជាែំ្ញត។ ព្យាការីលោកក៏បានសងេត់ធៃន់ផងដែរថា ពូជអ្មបូរពញំមនត្នមាអេីឡើយចំពោះ រពះជាមចស់41។ លោកបានមនរែសាសន៍ថា៖ រពះអ្មចស់របស់អ្នកគឺប្ត្មួយអផងគត់ ហើយឪពញករបស់អ្នក(អាោំ)ក៏ប្ត្ម្នាក់ដែរ។ ជនជាតិអារ៉ាែ់ោមនអេីខពង់ខពស់ជាងអ្នក ដែលមិនប្មនជាជនជាតិអារ៉ាែ់ដទ ហើយអ្នកដែលមិនប្មនជាជនជាតិអារ៉ាែ់ក៏ោមនអេី

41 លោក អាែ ូ ឡាហែ រតូវជាឪពញកមររបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ បានែដិដសធចំពោះសាររបស់រពះ។ ជាលទធ្ល វកយខ ឌមួយរតូវបានដែើកែង្ហាញដោយនិយាយពីការោក់ដទសគាត់ នឹងសបងថាគាត់ ពិត្ជានឹងចូលសាថននរក។ យើងដើញថា ការ ៍ដែលមានស្របសឡាយជាែ់ជាមួយនឹងព្យាការី មូហាំម៉ាត់ ពញំអាចការពារគាត់ឱ្យ្ញត្ពីការធ្វើដទសទាំងអស់កលបបានដទ។

ខពង់ខពស់ជាងជនជាតិអារ៉ាែ់ដែរ។ មនុស្សប្សបកសោមនអេីខពង់ខពស់ជាងមនុស្សប្សបក ដមមដទ ហើយមនុស្សប្សបកដមមក៏ោមនអេីខពង់ខពស់ជាងមនុស្សប្សបកសដែរ លើកប្លងប្ត អ្នកណ្ដហើយដែលមានចិត្តអា ិត្អាសូរ និងរែរពឹត្តសញចរិត។42នេះមានន័យថា ចិត្ត អា ិត្អាសូរ និងការរែរពឹត្តសញចរិត គឺជាដោលការ ៍ដែលរពះវិនិចេ័យមនុស្ស ដោយមិនគិត្ពីព ៌ាសមបញរ និងជាតិសាសន៍ឡើយ។ ទសភាព រតូវបានរីករលោលជញំវិញពិភពលោក ហើយទសករទំងនោះក៏រតូវ បានោក់ដទសដោយសាសនាដែលមនុស្សជាអ្នកែដងេើត្នៅសម័យនោះ ដោយរួម ទំងគម្ពីរែរិសញទធផងដូចមនក្នុង លោកុប្បត្តិ ៩:២៥-២៧, និកខមនំ ២១:២-១២ និង ដអ្ដភសូ ៦:៥។ នៅពេលដែលរពះបានែញាូនព្យាការីមូហាំម៉ាត់ជាមួយនឹងសារចញង ក្រោយរបស់រទង់មក ការដោះប្លងទសករបានកាយជាកិច្ចការមួយដ៏លអរែដសើរែំ្ញត និងអាចនាំឱ្យមនុស្សណ្ដម្នាក់បានចូលនៅដកៀកនឹងរពះផង។ ជាមួយោននេះដែរ សកមមភាពនេះបានកាយជាមដធាបាយមួយដើម្បីឱ្យរពះរទង់ទទួលយក, ដើម្បីបាន ការរីករយកនុងចិត្ត និងដើម្បីជាការសារភាពដទសនិងអំដពើបាែនានា។ រពះបានមន រពះែនាូលថា៖ ហេតុដមដចគេមិនឆាងឱ្យ្ញតាូវលំបាកនោះនៅ។ តែើអ្នកដឹងដទអេីនៅជាូវលំបាកនោះ? គឺការដោះប្លងខ្ញុំែដរមើឱ្យមានសិទធិដសរីភាព។(គួរអាន ៩០:១១-

42 និទនដោយ អះម៉ាត់ ហទាីសដលខ ២៣១០៥។ 43 និទនដោយ អាត់ ដទៀរមីរសញី, ១៩២៨។

ទៀតលើកឡើងថា៖ អ្នកណ្ដហើយ ដែលោមនកដីដមត្តតករញណ្ដចំពោះមនុស្ស គេក៏នឹង មិនទទួលបានកដីដមត្តតករញណ្ដពីរពះអល់ឡោះដែរ។44 ការបស់នៅរែចំនងៃរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ គឺជាឧទររ ៍ននកដីដមត្តតករញណ្ដ។ រពះអល់ឡោះរទង់មនែនាូលក្នុងរពះគម្ពីរគួរអានជំពូក ៣:១៥៩ ៖ ដោយសារមនកដី ដមត្តតករញណ្ដពីរពះអល់ឡោះ អ្នក(មូហាំម៉ាត់)មនភាពទន់ភាន់ចំពោះពួកគេ។ ប្ត្ដែើ អ្នកមនអាកែបកិរិយដកាងកាចនិងរឹងរូសវិញនោះ គឺពួកគេនឹងចកដចញពីអ្នកជាមិន ខាន។ ដូចនេះចូរអ្នកអ្ធារស័យដល់ពួកគេនិងសញំការដរបាសរែ ី(ពីរពះ)ឱ្យពួកគេ ហើយចូរអ្នកពិភាកាជាមួយពួកគេរល់កិច្ចការ។ ព្យាការីលោកមនចិត្តអា ិត្អាសូរ សូមបីប្ត្ចំពោះសរតូវរបស់លោកក៏ ដោយ។ ឧទររ ៍ដ៏ជាក់ចាស់មួយអំពីទឹកចិត្តអា ិត្អាសូររបស់លោកនោះគឺ នៅពេលដែលលោកតាំងបានរកុងម៉ាកេះ(ជាចមាំងមិនែងាូរ

ម)។ ពួកអ្នកមិនដជឿ សាសនាដែលរស់នៅរកុងម៉ាកេះដជឿថាលោកនឹងគញំកួនហើយសងសឹកចំពោះពួកគេជា មិនខាន។ យ៉ាងណ្ដមិញ នៅពេលដែលលោកឡើងឈរនៅមត់ទេរក្សាក់រពះ ហើយ លោកមនរែសាសន៍នៅកាន់ពួកគេថា៖

តែើពួកអ្នកគិត្ថាខ្ញុំគួររែរពឹត្តោក់ពួកអ្នក យ៉ាងណ្ដដែរ? ពួកគេតែវិញថា រតូវរែរពឹត្តលអ សែបញរស និងដមត្តតករញណ្ដក្នុងភាពជាែងែអូន។ ព្យាការីបានរែកាសថា ចូរធ្វើយ៉ាងរនឹងចុះ។ ខ្ញុំនិយាយនៅកាន់អ្នកដូច ព្យាការី យ៉ាូប្សែ និយាយនៅកាន់ែងែអូនរបស់លោកដែរ។ ោមនឡើយការសដីែដនាស ចំពោះពួកអ្នកនានងៃនេះ! រពះអល់ឡោះរទង់នឹងអ្ភ័យដទសដល់ពួកអ្នក ហើយរទង់ ជាអផងគដ៏ដមត្តតករញណ្ដែំ្ញត។45 ែនាែ់មកលោក(មូហាំម៉ាត់)មនរែសាសន៍នៅកាន់ ពួកគេថា ចូរនៅចុះ ចំពោះពួកអ្នកគឺមនដសរីភាពហើយ។46 វជាការង្ហយរសួល ណាស់ចំពោះលោក ដែើសិនជាលោកចង់សងសឹកឱ្យអ្នកដែលរតូវគេធ្វើទរញ កមម និងអ្នកដែលរតូវគេសមាែ់ ហើយមានអ្នកត្តមលោកជាច្រើនដែលរតូវរងការធ្វើទញកខ

44 និទនដោយ មូសាីម, ៥៩៨៣។ 45 រែដយគនេះរសង់ដចញពីរពះគម្ពីរគួរអានជំពូក ១២:៩២។ 46 និទនដោយ អាល់ នរពហគី, ១៨៦៤៧ និង ១៨៦៤៧។

ែញកមែនញដរក្សាមនដពួកអ្នករកុងម៉ាកេះ ែ៉ាញប្នតលោកបានលើកដទសឱ្យពួកគេទំងទាំងអស់។ នេះជាភសដញត្តងែញ្ញាក់យ៉ាងចាស់ថា លោកពិត្ជាកដីដមត្តតករញណ្ដចំពោះមនុស្សជាតិ

ពិត្ប្មន។ ការធ្វើដូចនេះ គឺលោកធ្វើត្តមការទូនាមនពីក្នុងរពះគម្ពីរគួរអានដែលថា៖ ...

ទាំងអស់អ្នកដែលមានភាពអ្ត់ធមត់ចំពោះកំរឹង ហើយនិងែណ្ដដអ្នកដែលមានការ អ្ធារស័យដល់មនុស្សលោក។ ហើយរពះអល់ឡោះសពេរពះទ័យទាំងអស់អ្នកដែល រែរពឹត្តសញចរិត។(គួរអាន ៣:១៣៤) រពះអល់ឡោះក៏មនរពះែនាូលទៀតដែរថា៖

រែការលអនិងរែការអារកក់មិនអាចដសមើោនបានឡើយ។ ចូរអ្នកតែត្វិញចុះនូវអេីដែលលអែំ្ញត ពេលនោះអ្នកដែលជាសរតូវរបស់អ្នកនឹងកាយជាមិត្ដជិត្សនិទធរបស់អ្នកជាមិន ខានឡើយ។ ហើយោមនអ្នកណ្ដម្នាក់រតូវបានគេដល់នូវរែការលអនេះឡើយ លើក ប្លងប្ត្ទាំងអស់អ្នកដែលអ្ត់ធមត់ ហើយក៏ោមនអ្នកណ្ដម្នាក់រតូវបានគេដល់នូវរែការលអ នេះដែរ លើកប្លងប្ត្អ្នកដែលមានភ័ពេសំណ្ដងដ៏ធំប៉ុណ្ណោះ។(គួរអាន ៤១:៣៤-

ែពិរត្រពះអ្មចស់! សូមរទង់មនដមត្តតករញណ្ដចំពោះរែជាជនខ្ញុំ ងចុះ ត្បិត្ពួកគេមិនដឹងថាពួកគេកំពញង ធ្វើអេីឡើយ។47 ព្យាការីលោកមិនដែលខឹងសមារនឹងែញ្ញាផ្លាល់ខាួននោះទេ។ រល់ការខឹង សមារលោកទំងទាំងអស់គឺដោយហេតុដើម្បីរពះប៉ុណ្ណោះ។ លោកាែ់មនរែសាសន៍ ថា៖ មនុស្សដែលខ្លាំងពិត្របាកដ មិនប្មនជាអ្នកដែលវយគេហើយបានឈនះគេនោះ ដទ។ ែ៉ាញប្នតគឺជាអ្នកដែលអាចរមៃែ់កំរឹងគេបាន នៅពេលគេខឹងសមារ។48 លោកក៏ ជាគំរូដ៏លអែំ្ញត្ចំពោះការែនាែខាួន។ កាលនោះមនែញរសម្នាក់មកជួែនឹងព្យាការី

47 និទនដោយ អ្ញីែនូ រញីែបាន, ៩៤៩។ 48 និទនដោយ មូសាីម, ៦៥៩៥។

ទំងភ័យញ័រខាួនដរពាះគេគិត្ថា គេនឹងរតូវជួែដសដចមួយអផងគ។ ព្យាការីបានជួែគាត់ ដោយការែនាែខាួនែំ្ញត ហើយលោកក៏មនរែសាសន៍នៅគាត់ថា៖ ចូររត្ជាក់ចិត្ត ចុះ! ខ្ញុំពញំប្មនជាដសដចអេីឡើយ ខ្ញុំគឺជាកូនរបស់្សតីដែលាែ់ទទួលទនសាច់ដរកៀមក្នុង រកុងម៉ាកេះ។49 ក៏មនហទាីសមួយទៀតដែលព្យាការីលោកបានមនរែសាសន៍ថា៖

អ្នកណ្ដហើយដែលមានភាពរកអឺត្រកទមែ៉ាញនទមៃន់សតេរសដមចនៅក្នុងដែះដូងគេ នឹងមិនបានចូលសាថនសួគ៌ាឡើយ។50 នៅដែលមានសូរយរោសកើតឡើង ចំពេលននមរ ភាពកូនរែុសរបស់ព្យាការី ដែលមានដ មះថា អ្ញីរែរញីម ។ មនុស្សមននាំោននិយាយឡើងថា សូរយរោសនេះគឺ កើតឡើងដោយសារមរ ភាពនេះឯង។ យ៉ាងណ្ដមិញ ព្យាការីបាននៅពួកគេមក ហើយមានរែសាសន៍ថា៖ រពះអាទិត្យ និងរពះចនា ទំងពីរនេះគឺជាទីសមគល់របស់រពះ អល់ឡោះ។ បាត្ញភូត្ននសូរយរោស ឬចនារោស មិនប្មនជាដើមហេតុននការសាែ់ ឬ ការកើតរបស់នរណ្ដឡើយ។51 នៅក្នុងហទាីសដោយប្ឡកមួយទៀត ព្យាការីមូហាំម៉ាត់បានប នាំដល់អ្នក កាន់ត្តមទំងទាំងអស់ថា៖ ចូរកញំលើកត្ដមេើងខ្ញុំ ដូចពួករគិសដែរិស័ទលើកត្ដមេើងកូននាងម៉ារី ឱ្យដសាះ។ ខ្ញុំជាអ្នកែដរមើរបស់រពះអល់ឡោះ ដូចនេះចូរនៅខ្ញុំថា អ្នកែដរមើរបស់រពះ អល់ឡោះនិងជាអ្នកនាំសាររបស់រទង់។52 កាលរោមួយ សរក្សារីរបស់លោកម្នាក់បាននិយាយនៅកាន់លោកថា៖ លោក គឺជានៅហេយននពួកយើង ហើយលោកមនអំណ្ដច និងចិត្តរែ ីជាងយើងទំងទាំងអស់ោន។ ព្យាការីលោកមនការខឹងសមារនឹងគំនិត្បែនេះ ហើយការខឹងនេះគឺក្នុងែញពេហេតុរពះប៉ុណ្ណោះ។ លោកមនរែសាសន៍ដឆាើយថា៖ មានប្ត្រពះអល់ឡោះប្ត្មួយ

49 និទនដោយ អ្ញីែនូ ម៉ាចចស់, ៣៣៩១។ 50 និទនដោយ មូសាីម, ២២៥។ 51 និទនដោយ អាល់ ែ ូខរី, ១០៤៤។ 52 និទនដោយ អាល់ ែ ូខរី, ៣៣៧២។

អផងគត់ជានៅហេយ! ខ្ញុំពញំប្មនជានៅហេយរបស់នរណ្ដម្នាក់ដទ។ ចូរកញំឱ្យអារកសែិសាចដបាករបាស់អ្នក។ ខ្ញុំមិនចង់ឱ្យអ្នកលើកត្ដមេើងខ្ញុំនៅដល់ឋានៈខពស់ជាងអេីដែល រពះអល់ឡោះបានដល់ឱ្យខ្ញុំឡើយ។ ខ្ញុំរោន់ប្ត្ជាអ្នកែដរមើរបស់រពះអល់ឡោះ និងជា អ្នកនាំសាររបស់រទង់។53 ចាែ់ សារីអា (ចាែ់របស់រពះ) ដែលព្យាការីមូហាំម៉ាត់បាននាំយកមកនោះ គឺែដងេើតឱ្យមានការយកចិត្តទញកោក់ចំពោះអ្នកទន់ដខាយ, ជនខេះខាត, ជនទ័លរក ហើយនិងដកមងកំរពា ដែលជាប្នកដ៏ធំមួយកនុងសាសនាអ៊ីស្លាម។ រពះអល់ឡោះមន រពះែនាូលក្នុងរពះគម្ពីរគួរអានថា៖

តែើអ្នកបានដើញែញគគលដែលែដិដសធនឹងនងៃជំនញំ ជរមះដែរឬដទ? នោះហើយគឺជាែញគគលដែលដបាះែង់ដកមងកំរពា។ ហើយមិនជរមុញោន ឱ្យ្ដល់ចំ ីអាហរដល់អ្នករកីរក។(គួរអាន ១០៧:១-៣) ការដធេសរែប្រសមិនយក ចិត្តទញកោក់ចំពោះអ្នករកីរកក៏អាចឱ្យមនុស្សម្នាក់ចូលក្នុងសាថននរកដែរ។ រពះ អល់ឡោះមនរពះែនាូលថា៖

ពិត្របាកដណាស់ គេមិនាែ់មនជំដនឿដលើរពះ អល់ឡោះ ដ៏មហធំដធងឡើយ។ ហើយគេក៏មិនដែលជំរញោនលើការ្ដល់ចំ ី អាហរដល់អ្នករកីរកដែរ។(គួរអាន ៦៩:៣៣-៣៤) សាសនាអ៊ីស្លាមដថាេលដទសចំពោះរល់អំដពើអ្យញត្តិធម៌ា, ការរំដោភែំពាន,

ដភរវកមមរែឆំងនឹងជនសាូត្រតផង់។ រពះមនរពះែនាូលថា៖ ...ហើយចូរពួកអ្នកកញំរំដោភែំពាន។ ពិត្របាកដណាស់រពះអល់ឡោះ មិនសពេរពះទ័យនឹងពួកដែលរំដោភែំពាន

ឡើយ។(គួរអាន ២:១៩០) រពះគម្ពីរគួរអានក៏បានប្ចងដែរថា៖ ដោយមូលហេតុនេះហើយ ទើបយើងបានោក់ែញាត្ដិនៅដលើអំែូរអ្ញីរសាប្អ្លថា ជាការពិត្ណាស់ អ្នកណ្ដហើយបានសមាែ់ែញគគលណ្ដម្នាក់ដោយោមនមូលហេតុ ឬែងេវិនាសកមមនៅដលើប្នដី គឺហក់ែីដូចជាគេ បានសមាែ់មនុស្សលោកទំងទាំងអស់។ ហើយអ្នកណ្ដបានសដផង្ហគះជីវិតែញគគលណ្ដម្នាក់ គឺហក់ែីដូចជាគេបានជួយ សដផង្ហគះជីវិត្មនុស្សលោកទំងទាំងអស់។(គួរអាន ៥:៣២)

53 និទនដោយ អះម៉ាត់, ១២២៩៥។

អំពីការ ៍ដែលថា នៅក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាមមនការសមាែ់សាហវដោរនៅនោះ ាញយនៅវិញអ្នកមូសាីមបផងមទំងរតូវបានគេលើកទឹកចិត្តឱ្យធ្វើលអចំពោះសតេ ហើយ ហាមរបាមក្នុងការែងេដរោះថានក់ដល់ពួកវ។ នៅរោមួយ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់មន រែសាសន៍ថា៖ មានសតីម្នាក់រតូវបានគេធ្វើដទស(ក្នុងសាថននរក) ដោយសារប្ត្នាង បានចងសតេឆ្មមួយកាលររូត្ដល់វង្ហែ់។ ដោយសាររឿងនេះនាងរតូវបានាក់នៅ ក្នុងសាថននរក។ នាងបាន ញំោំងវ(ឆ្ម) មិន្ដល់ចំ ី និងទឹកដល់វ ហើយក៏មិនដោះ ប្លងវឱ្យមានដសរីភាពដើម្បីនឹងបានសញីសតេលអិត្នៅដលើដីផង។54 លោកក៏បាននិទនផងដែរអំពីករី ្សតីដពសាម្នាក់បានឱ្យទឹកនៅសតេសញនខ មួយដែលកំពញងដរសកទឹកដសាើរប្តផង្ហែ់ ហើយរពះអល់ឡោះបានអ្ភ័យដទសដល់បាែ របស់នាង។55 មានគេសួរព្យាការីថា៖ ឱ អ្នកនាំសារននរពះ! តែើពួកយើងនឹងទទួលបាន ការដរបាសរែទនឬដទ ចំពោះការធ្វើលអោក់សតេ? លោកមនរែសាសន៍ថា នឹងមាន ការដរបាសរែទន ចំពោះរល់អំដពើលអនៅកាន់សតេមនជីវិត្ទំងទាំងអស់ ឬជាមនុស្សក៏ ដោយ។56

អ្នកណ្ដហើយដែលរែរពឹត្តអ្យញត្តិធម៌ា នៅដលើអ្នកដនដៃែលមានកិច្ចរពមដរពៀងោំពារ(អាចនិយាយបានថា អ្នកមិនប្មនជាមូសាីម)ឬមិនបានតល់សិទធិរគែ់រោន់ដល់ គេ ឬោក់ែនាញកដលើសពីអេីដែលគេអាចទទួលយកបាន ឬយកអេីមួយពីគេរែឆំងនឹង ឆ្នាៈគេ ខ្ញុំនឹងជាសរតូវរបស់អ្នកនោះនៅនងៃជំនញំជរមះ។57

54 និទនដោយ មូសាីម, ៥៨០៤។ 55 និទនដោយ អាល់ ែ ូខរី, ៣៣៩២។ 56 និទនដោយ អាល់ ែ ូខរី, ២៣២៣។ 57 និទនដោយ អាែ ូ ោវូត, ៣០៥៤។

សាសនាអ៊ីស្លាមរែឆំងោច់ខាត្ចំពោះភាពអាត្តមនិយម ហើយអំពាវនាវឱ្យ មនុស្សស្រឡាញ់អ្នកដនទឱ្យដូចស្រឡាញ់ខាួនឯងដែរ។ ព្យាការីលោកមនរែសាសន៍ ថា៖ គេមិនរែ់ថាជាអ្នកមនជំដនឿនោះទេ ររូត្ដល់អ្នកនោះស្រឡាញ់អ្នកដនទឱ្យដូច ស្រឡាញ់ខាួនឯង។58 សីលធម៌ាលអ និងការដោរពចំពោះ្សតីដភទ ក៏ជាប្នកមួយនន

សេចក្តីែដរងៀនរបស់សាសនាអ៊ីស្លាមដែរ។ ព្យាការីលោកមនរែសាសន៍ថា៖ អ្នកមន ជំដនឿដែលជំដនឿរបស់គេដពញដលញែំ្ញត្នោះ គឺនរណ្ដហើយដែលមាន អាកែបកិរិយលអរែដសើរ។ ហើយអ្នកដែលលអរែដសើរែំ្ញត្ក្នុងចំដណ្ដមអ្នកមនជំដនឿ នោះ គឺជានរណ្ដហើយដែលបានរែរពឹត្តលអែំ្ញត្ចំពោះ្សតី។59 ក៏មនហទាីសមួយ ទៀតដែរដែលថា៖ មានែញរសម្នាក់បានមករកព្យាការី ហើយនិយាយថា ឱ្អ្នកនាំសារ ននរពះ! តែើនរណ្ដដែលខ្ញុំរតូវធ្វើលអជាចមបង? ព្យាការីដឆាើយតែថា មដយរបស់អ្នក។ ែញរសនោះសួរថា ែនាែ់មកនរណ្ដទៀត? ព្យាការីដឆាើយតែថា មដយរបស់អ្នក។ ែញរស នោះសួរមដងទៀតថា ែនាែ់មកនរណ្ដទៀត? ព្យាការីដឆាើយតែទៀតថា មដយរបស់អ្នក។ នៅពេលែញរសនោះសួរជាលើកទីែួន ព្យាការីដឆាើយតែថា ឪពញករបស់អ្នក។60 ដែើ ដយងត្តមសេចក្តីែដរងៀនរបស់សាសនាអ៊ីស្លាម លែញ យដែលទទួលបានពីការែដរមើ និងដមើលបផងមដយម្នាក់ គឺនឹងទទួលបានសាថនសួគ៌ា។ មានែញរសម្នាក់ដែលមក ពិដរោះនឹងព្យាការី ដោយគេមនែំ ងនៅធ្វើជីហត(ចមាំងក្នុងាូវរពះ) ទំងដែល គេមនមដយចស់ជររតូវដមើលបផង។ ព្យាការីបានប នាំគេថា៖ ចូរនៅជាមួយគាត់ចុះ ត្បិត្សាថនសួគ៌ាគឺនៅដរក្សាមបាត្ដជើងរបស់គាត់។61 ព្យាការីក៏មនរែសាសន៍ដែរថា៖ នរណ្ដហើយដែលមានកូនរសី ហើយមិនែង្ហអែ់នាង ឬមិនស្រឡាញ់កូនរែុសជាងនាង គេនឹងបានចូលសាថនសួគ៌ា។62 ព្យាការីក៏

58 និទនដោយ អាត់ ដទៀរមីរសញី, ១២៦១។ 59 និទនដោយ អះម៉ាត់, ៧៣៧៤។ 60 និទនដោយ មូសាីម, ៦៤៥២។ 61 និទនដោយ អាន់ ណ្ដសាអ្ញី, ៣១០៦។ 62 និទនដោយ អះម៉ាត់, ៣១០៦។

បានលើកឡើងដែរថា៖ នរណ្ដហើយមានកូនរសីពីរនាក់ ឬែងែអូនរសីពីរនាក់ ហើយ រែរពឹត្តចំពោះពួកនាងបានលអនោះ គេនឹងកាយជាមិត្តសំឡាញ់ជិត្សនិទធរបស់ខ្ញុំនៅ ឯសាថនសួគ៌ា។63 ទំងនេះហើយ ដែលសែញ្ញាក់យ៉ាងចាស់ថា ការរែរពឹត្តលអចំពោះ សតីគឺជាប្នកដ៏សំខាន់មួយកនុងសេចក្តីែដរងៀនរបស់សាសនាអ៊ីស្លាម ហើយនេះក៏ជា កិច្ចការមួយដែលអាចនាំមនុស្សឱ្យចូលសាថនសួគ៌ាបានដែរ។ ដយងត្តមចាែ់សារីអាែញរសគឺរតូវមនការទទួលខញសរតូវចំពោះសញខញមល ភាពរបស់្សតី ដែើដទះជាែញរសនោះជាឪពញកនាង, ជាែដី, ជាកូន, ជាែងែអូន ឬជា អាណ្ដពាបាលនាងក៏ដោយ។ នាងមនសិទធិក្នុងការទទួលចំប កមរត្ករបស់នាង និងមនសិទធិទទួលរទពយែណ្ដដការរបស់នាងនៅពេលនាងដរៀែការដែរ។ ហើយនាង ក៏មនសិទធិដរជើសដរើសដរៀែការជាមួយែញរសណ្ដដែលនាងស្រឡាញ់ដពញចិត្ត ហើយក៏ មានសិទធិដរៀែការមដងទៀតក្រោយពីនាងប្លងលះ និងមនរឿងជាច្រើនទៀត។64 រពះ

63 និទនដោយ អ្ញីែនូ អាែ ី នសាបាស, ២១១៧៩។ 64 នៅក្នុងក គម្ពីរ ដលវីវិន័យ ១៥:១៩-៣០ យើងដើញថា៖ កាលណ្ដ្សតីម្នាក់ាក់ ម ដោយ មានរដូវ នាងរតូវនៅក្នុងភាពមិនែរិសញទធ ទាំងអស់រយៈពេលរបាំពីរនងៃ។ អ្នកដែលែ៉ាះនាងនឹងនៅជាមិនែរិសញទធ ររូត្ដល់ោៃច។ ពេលមនរដូវនោះប្រគដែលនាងដដក ឬនៅអីដែលនាងអផងគញយ ក៏នៅជាមិនែរិសញទធដែរ។ អ្នកដែលែ៉ាះនឹងប្រគនោះរតូវប្ត្ដបាកសដមាៀកែំពាក់ រពមទំងោងសមអត្ខាួនរបាន ហើយសថិត្នៅក្នុងភាពមិនែរិសញទធ ររូត្ដល់ោៃច។ អ្នកែ៉ាះនឹងនៅអីដែលនាងបានអផងគញយរតូវប្ត ដបាក សដមាៀកែំពាក់ រពមទំងោងសមអត្ខាួនរបាន ហើយរតូវសថិត្នៅក្នុងភាពមិនែរិសញទធ ររូត ដល់ោៃច។ រែសិនដែើមននរណ្ដម្នាក់ែ៉ាះនឹងវត្ថញអេីមួយនៅដលើប្រគ ឬនៅអីដែលនាងអផងគញយ អ្នកនោះ រតូវសថិត្នៅក្នុងភាពមិនែរិសញទធ ររូត្ដល់ោៃច។ រែសិនដែើមនែញរសម្នាក់រួមដំដ កជាមួយនាង ក្នុងអំឡញងពេលនាងមនរដូវែញរសនោះក៏នៅជាមិនែរិសញទធ ទាំងអស់រយៈរបាំពីរនងៃ ហើយប្រគដែលគេ ដដកនោះក៏មិនែរិសញទធដែរ។ កាលណ្ដ្សតីម្នាក់ាក់ មខញសពីធមមត្ត ឬាក់ មច្រើននងៃជាង ពេលមនរដូវ នាងរតូវសថិត្នៅក្នុងភាពមិនែរិសញទធ ក្នុងអំឡញងពេលាក់ មានោះ ដូចរោនាងមន រដូវដែរ។ ពេលនោះ ប្រគដែលនាងដដក ឬនៅអីដែលនាងអផងគញយ នឹងនៅជាមិនែរិសញទធដូចពេលនាង មានរដូវដែរ។ អ្នកដែលែ៉ាះនឹងប្រគនោះរតូវប្ត្ដបាកសដមាៀកែំពាក់ រពមទំងោងសមអត្ខាួនរបាន ហើយសថិត្នៅក្នុងភាពមិនែរិសញទធ ររូត្ដល់ោៃច។ កាលណ្ដនាងឈែ់ាក់ មហើយ នាងរតូវ

អល់ឡោះមនរពះែនាូលថា៖ ហើយរែពនធមនសិទធិ(ចំពោះែដី) ដូចដែលពួកនាងមន ភារកិច្ច(រែតិែត្តិចំពោះែដី)ដោយអំដពើលអ។ (គួរអាន ២:២២៨) សាសនាអ៊ីស្លាម លើកទឹកចិត្តឱ្យមនុស្សមនរែរពឹត្តលអចំពោះឪពញកមដយ ហើយ រែរពឹត្តដោយទឹកចិត្តដមត្តតចំពោះពួកគាត់ ដែើដទះជាពួកគាត់រែឆំងនឹងសាសនា អ៊ីស្លាមក៏ដោយ។ រពះអល់ឡោះមនរពះែនាូលថា៖

ហើយយើងបានែង្ហគែ់ដល់ មនុស្សលោក(ឱ្យកត្ញាូ) ចំពោះឪពញកមដយរបស់គេ។ មដយរបស់គេបានពរដពាះរូែគេ ដោយសញខភាពចុះដខាយជាលំោែ់។ ហើយផ្លដច់ែំនៅគេក្នុងអាយញពេលពីរខួែ។ ដូចនេះ ចូរអ្នកដឹងគញ ចំពោះយើង និងឪពញកមដយរបស់អ្នកចុះ។ ចំពោះយើងគឺជាទី វិលរត្ឡែ់(ក្រោយពេលសាែ់)។ ហើយរែសិនដែើគាត់ទំងពីរ(ឪពញកមដយ)ពាយម ជរមុញ ឱ្យអ្នកធ្វើសាញីរិក(ដោរពរពះដនទ)រួមជាមួយយើង(រពះអល់ឡោះ) នូវអេីដែលអ្នក

រង់ចំទាំងអស់រយៈពេលរបាំពីរនងៃទៀត ទើបនាងអាចធ្វើពិធីជរមះកាយឱ្យែរិសញទធ។ នៅនងៃទីរបាំែី នាង រតូវយកលលកពីរ ឬរពាែជំដទើរពីរ នៅជូនែូជាចរយនៅរតផង់មត់ទេរពនាជួែរពះអ្មចស់។ ែូជាចរយ យកសតេមួយ ថាេយជាយញាែូជារំដោះបាែ និងសតេមួយទៀតថាេយជាតផង្ហេយដញត្ទំងមូល។ ែនាែ់ មកែូជាចរយធ្វើពិធីជរមះបាែឱ្យ្សតីាក់ ម ដែលែណ្ដែលឱ្យនាងនៅជាមិនែរិសញទធនោះ នៅ ចំពោះរពះភ្កតរពះអ្មចស់។ គម្ពីរែរិសញទធមិនរតឹមប្ត្ចត់ទញក្សតីដភទថា មិនមានភាពរជះសាអត្ដពញមួយជីវិត្នាង ហើយ ចត់ទញកនាងថាជារែភពននភាពមិនែរិសញទធប៉ុណ្ណោះដទ ហើយបផងមទំងរែរពឹត្តចំពោះនាងដូចជាជន ដលមើសដែលបានរែរពឹត្តដទសកំរញស ដែលរតូវការតផង្ហេយ ទំងដែលវមិនប្មនជាជដរមើសរបស់នាង ងនោះ។ មិនប្ត្ប៉ុណ្ណោះគម្ពីរែរិសញទធពិព ៌ានាអំពីសតីដភទត្តមរដែៀែសអែ់ដខពើម និងែនតញះែង្ហអែ់ ដូច មានក្នុង ១ធីម៉ាូដង ៥:១០ និយាយថា កិច្ចការលអ ដែលគេទទួលសាគល់នោះគឺ ដោយ្សតីដមម៉ាយនៅោងដជើងជូនពួកែរិសញទធ។ រីឯរសីដែលែដីសាែ់ដចលមិនអាចដរៀែការនឹងនរណ្ដដ្សងបានឡើយ ដរៅពីែងែអូនែដងេើត្របស់ែដីនោះ។(ទញតិយកថា ២៥:៥) នាងមិនមានសិទធិទទួលមរត្កដដៃែើសិនជា មានសាច់ញាតិជាែញរស។(ទញតិយកថា ២១:១៥-១៧ និង ជនគ នា ២៧:១-១១) ហើយែញរសអាច មានសិទធិរគែ់រោន់ក្នុងការលក់កូនរសីរបស់ខាួន។(និកខមនំ ២១:៧) ជាងនេះនៅទៀត្សតីដែលប្លង លះរួចគឺមិនអ្នញ្ញាតឱ្យដរៀែការមដងទៀតនោះទេ។(ម៉ាថាយ ៥:៣២)

មិនបានដឹងដទនោះ ចូរអ្នកកញំធ្វើត្តមពួកគាត់ទំងពីរ។ ប្ត្អ្នករតូវកត្ញាូចំពោះគាត់ទំង ពីរនៅក្នុងលោកិយនេះដោយអំដពើលអ។ (គួរអាន ៣១:១៤-១៥) សាសនាអ៊ីស្លាមក៏អំពាវនាវឱ្យមានការរែរពឹត្តដោយកដីដមត្តត និងកដីអា ិត អាសូរដល់អ្នកដនទ។ ព្យាការីមនរែសាសន៍ថា៖

ដភាើងនរកគឺរតូវបានហាមគាត់ ចំពោះនរណ្ដហើយ ដែលរែរពឹត្តោក់មនុស្សមនដោយសេចក្តីលអ, ដោយការយល់ពីោន, ហើយនិងកដីដមត្តត និងង្ហយទំនាក់ទំនង។65 ចំពោះអ្នកដែលដោរនៅ ,រកអឺត្រកទម និងមិនចេះគិត្ពិចរណ្ដ ព្យាការីបានរែ់ពួកគេនៅក្នុងចំដណ្ដមអ្នករស់ នៅក្នុងសាថននរក។66 សាសនាអ៊ីស្លាម្ដល់ត្នមានិងការដោរពចំពោះសិទធិមនុស្សហើយការអ្នញវត្ត ចាែ់សារីអាដោយានាបាននូវការបស់នៅរែកែដោយសនតិភាព និងភាព សញខដញមរមនារវងោននឹងោន។ ព្យាការីមនរែសាសន៍ថា៖ ការខាតែង់ក្នុងចំដណ្ដម រែជាជនខ្ញុំនោះគឺ អ្នកដែលមកដល់នងៃជំនញំជរមះ ជាមួយនឹងការសឡាត(ថាេយែងគំ), ការែួសត្មអាហរ និងការែរិចចគទនែ៉ាញប្នតគេក៏នាំមកជាមួយគេដែរ(នូវអំដពើអារកក់) ដូចជា គេបានដជររែមង, រំដោភែំពាន, លួច, ប្រើរិងា ឬសមាែ់អ្នកដនទ។ ដូចនេះ ហើយ អ្នកដែលគេធ្វើខញសចំពោះនោះ(អ្នករងដរោះ) នឹងយកលែញ យពីគេ(អ្នក រែរពឹត្ត) ដើម្បីជាងនូរនឹងអេីដែលអ្នក(រែរពឹត្ត)ធ្វើខញសចំពោះគេ។ នៅពេល្លែញ យ របស់គេ(អ្នករងដរោះ)នោះដពញដលញហើយ អ្នកនោះ(អ្នករែរពឹត្ត)នៅប្ត្ជំពាក់ពួក គេទៀត។ នោះអំដពើអារកក់របស់ពួកគេ(អ្នករងដរោះ) នឹងរតូវែប្នថមនៅដលើគេ(អ្នក រែរពឹត្ត) ររូត្ដល់គេ(អ្នករែរពឹត្ត)រតូវបានដបាះចូលនៅក្នុងដភាើង(នរក)។67 សាសនាអ៊ីស្លាមអំពាវនាវឱ្យរែរពឹត្តយញត្តិធម៌ា និងមនការអ្ត់ឱ្នសូមបីប្ត្ចំពោះ សរតូវរបស់ខាួន។ រពះអល់ឡោះមនរពះែនាូលថា៖ មានលទាំងអស់អ្នកមនជំដនឿ! ចូរពួក

65 និទនដោយ អះម៉ាត់, ៣៩៣៧។ 66 និទនដោយ មូសាីម, ៧១៣៦។ 67 និទនដោយ មូសាីម, ៦៥៣១។

អ្នកត្តំងខាួនជាអ្នកដែលរែកាន់ខាែ់នូវការពិត្ដើម្បីរពះអល់ឡោះ ជាអ្នកដែលធ្វើ សាកសីដោយយញត្ដិធម៌ា។ ចូរពួកអ្នករែកាន់ខាែ់នូវភាពយញត្ដិធម៌ាធ្វើជាសាកសីដើម្បីរពះ អល់ឡោះ។ ហើយចូរកញំែដណ្ដដយឱ្យចិត្តសអែ់ចំពោះរកុមមួយ នាំឱ្យពួកអ្នករែរពឹត្ដអំដពើ អ្យញត្ដិធម៌ាឱ្យដសាះ។ ចូរពួកអ្នករែកាន់ខាែ់នូវភាពយញត្ដិធម៌ា ដរពាះវជិតែំ្ញត្ក្នុងការ ដកាត្ខាចរពះអល់ឡោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកដកាត្ខាចរពះអល់ឡោះ។ ពិត្របាកដ ណាស់រពះអល់ឡោះរទង់រជាែំ្ញត្នូវអេីដែលពួកអ្នរែរពឹត្ដ។(គួរអាន ៥:៨) សាសនាអ៊ីស្លាមក៏ជាសាសនាមួយដែលែំដពញត្រមូវការទំងខាងរូែកាយ និង រពលឹងវិញ្ញា ហើយសមរសែសរមែ់មនុស្សរគែ់រូែ និងរគែ់សម័យកាលទំង ទាំងអស់។ សាសនាអ៊ីស្លាមបានែង្ហគែ់ឱ្យមនុស្សរែរពឹត្តលអ និងហាមរបាមមនុស្សពីការ រែរពឹត្តដៃងេើអារកក់។68 មញនពេលលោកកាយជាព្យាការី លោកបានដរៀែការជាមួយសដី

68 ដោយមនភសដញត្តងជាច្រើនសមអងថា ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ពិត្ជាមនុស្សមិនចេះអក្សរយ៉ាងរបាកដ ហើយលោករស់នៅក្នុងតំែន់ដែលមានកងេះខាត្ខាងការអែ់រំ។ ងេីដែើយ៉ាងនេះកដី លោកបាននាំមក នូវ ចាែ់ដ៏ដពញដលញ ដែលរគែដ ដែ់ដលើែញ្ញាជាច្រើនននជីវិត្មនុស្សរគែ់សម័យកាល ទំងក្នុង

សេចក្តីជំដនឿ, កិច្ចការដោរពសកាេរៈ, កិច្ចរពមដរពៀង, រកមសីលធម៌ា ។ល។ លោកក៏ែង្ហាញពីរែព័នធ អ្នញវត្តន៍ដ៏លអឥត្ដខាចះដូចជា អាពារ៍ពិពារ៍, ការប្លងលះ, ការពរដពាះ, ការចិញ្ចឹមែីបាច់កូន, អាហរកិច្ចំពោះកូន(ក្រោយការប្លងលះ), ការបែងចែកមរត្ក, ទំនាក់ទំនងក្នុងរកុមរគួសារ និង អ្នកជិត្ខាង, ដទសទ ឌចំពោះែដៃលមើស, សិទធិមនុស្ស, នដយបាយ, ដសដឋកិច្ច, ជីវិត្សងគម, ហើយ និងឥរិយែងចំពោះខាួនឯងទំងការែរិដភាគ, ការឹក, ការដសាៀកពាក់, ការធ្វើដំដើរ, ការគេង, ការ ភា្ក់ពីគេង, ការសាៃែ, ការកណ្ដដស់, ការសញំការអ្នញ្ញាត, ការសួរសញខទញកខអ្នកជមៃឺ, អ្នាម័យផ្លាល់ខាួន ។ល។ ព្យាការីលោកមិនបាននាំយករឿងរ៉ាវទំងនេះដចញពីខាួនលោកមកដទ ហើយក៏មិនដែល អះអាងថាចំដ ះដឹងដ៏មដហសាចរយនេះជារបស់លោកដែរ។

រែសិនដែើព្យាការីមូហាំម៉ាត់លោកមនដោលែំ ង ដើម្បីទទួលបានលរែដយជន៍ផ្លាល់ ខាួន ឬដើម្បីឱ្យគេលើកត្ដមេើងលោកនោះ វគឺាញយរសឡះនឹងអេីដែលលោកបានែង្ហគែ់អ្នកដដើរត្តម លោកឱ្យរែរពឹត្តការ ៍មួយចំនួនដូចជា ការយកទឹកជរមះកាយ និងការថាេយែងគំ៥ដងក្នុងមួយនងៃ, ការជរមះកាយករោយរួមដមរតីនឹងនគេូ, ការែួសត្មអាហរ ដែលសូមបីប្ត្ទឹកក៏មិនអាចឹកបាន ក្នុង រយៈពេលដពញមួយប្ខត្តំងពីនងៃរះររូត្ដល់នងៃលិច នៅដរៀងរល់ឆ្នាំ(ជាពិដសសនៅរសុកអារ៉ាែ់ ដែលជាតំែន់វលខាច់ ហើយកនៅដដសាើររទំមិនបាន) ហើយបផងមទំងហាមគាត់ពីអេីដែលមនុស្ស

ម្នាក់ដ មះ ខឌីចះ ជា្សតីម្នាក់ដែលមានរទពយសដញកសដមភនៅរកុងម៉ាកេះ។ នៅពេល ដំ ឹងដែលលោកកាយជាព្យាការីរតូវបានមហជនដឹងសញសសាយនោះ មនុស្សមន បានដល់ឱ្យលោកមញខតំប ង រទពយសមបត្តិ ររូត្ដល់្ដល់រជយជូនលោកកាយជា ដសដចរបស់ពួកគេទៀត ធ្វើយ៉ាងណ្ដឱ្យប្ត្លោករពមដបាះែង់ការអំពាវនាវឱ្យមនុស្ស ដជឿដលើរពះអល់ឡោះ។ លោកបានែដិដសធការ្ដល់ឱ្យទំងទាំងអស់នេះ ហើយែនតនៅ ដលើាូវដែលរពះបានដរជើសដរើសសរមែ់លោក, ជាូវដែលរងទញកខនិងការឈឺចាប់សពេ រគែ់បែយ៉ាង ប្ត្ជារែដយជន៍ដើម្បីប្ចកចយរពះែនាូលននរពះ។ ងេីដែើមនអ្នកមន អំណ្ដច និងពួកអាជា្ធរជាច្រើនសថិត្ដរក្សាមនដរបស់លោក ក្រោយពេលលោកបាន ប្ចកចយរពះែនាូលហើយនោះ លោកនៅប្ត្រស់នៅក្នុងជីវភាពសាមញាែំ្ញត រស់នៅ ដោយោមនភាពសដញកសដមភ ទំងដែលលោកអាចទទួលបាន ដែើលោកចង់។ លោក សរមនតនៅលើកដនាលតាញគរោត្មួយ ហើយរស់នៅក្នុងាះដែលសាងឡើងពីដី ភក់។ ភរិយរបស់លោកបានឱ្យដឹងថា៖

ច្រើនលើកច្រើនសាណាស់ដែលព្យាការី ហើយនិងរគួសាររបស់លោកោមនអាហរទទួលទនែ៉ាញនាមនយែ់ជាែ់ៗោន។ ហើយ ភាគច្រើននំែញ័ងដែលពួកគាត់យកមកចប្មអត្ដពាះនោះគឺធ្វើពីរសូវសាលី។69 នៅរោ ដែលលោកទទួលមរណភាព ប្ខលរបស់លោកគឺនៅនឹងតូែញ្ញចំរបស់ជនជាតិយូោ ម្នាក់ ដើម្បីដូរនឹងរសូវសាលីយកមកធ្វើនំែញ័ងសរមែ់រកុមរគួសាររបស់លោក។

ភាគច្រើនរែរពឹត្តជាទូនៅដូចជា ការឹកទឹក, ការរែរពឹត្តខញសសីលធម៌ាខាងកាម, ការចងការរប្ប្ប្រាក់, ការលែងប្លបងសញីសង ។ល។ ការ ៍នេះក៏បានលើកឡើងផងដែរនៅក្នុងក គម្ពីរ ទញតិយកថា ១៨:២០ និង យេរេមា ១៤:១៥ ដែលថារពះបានោក់ដទសចំពោះអ្នកណ្ដហើយ ដែលត្តំងខាួនជា ព្យាការីក្រាងកាយ ហើយរពះបានោក់ដទសព្យាការីនោះ ដោយរែហរជីវិត្មិនដល់មួយឆ្នាំ ង។ (យេរេមា ២៨:១៥-១៧) ព័នធកិច្ចរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ឯដ ះវិញ មានរយៈពេលដល់នៅ២៣ឆ្នាំ ហើយមកដល់សពេនងៃនេះសាសនាអ៊ីស្លាម កាយជាសាសនាដែលរីកចដរមើនដលឿនជាងគេែំ្ញត្ក្នុង ពិភពលោក។ មិនប្ត្ប៉ុណ្ណោះក្នុងអំឡញងពេលលោកមនជីវិត លោករតូវបានរពះជាមចស់ោំពារនឹងោំរទរល់ពេលទំងទាំងអស់។ 69 និទនដោយ អាត់ ដទៀរមីរសញី, ២៤០០។

លោកបានលះែង់សពេរគែ់ននជីវិត្របស់លោក ដើម្បីជារែដយជន៍ដល់មនុស្ស ឱ្យបានទទួលដជឿដលើរពះអល់ឡោះថាជារពះពិត្ប្ត្មួយអផងគត់។ រពះរទង់មនរពះែនាូលថា៖ ហើយយើងមិនបានែដងេើត្ជិន(អ្មនុស្ស) និងមនុស្សលោកដរៅពីឱ្យពួកគេ ដោរពសកាេរៈមកចំពោះយើងឡើយ។ (គួរអាន ៥១:៥៦) ទំងនេះគឺក្នុងែំ ងចងអញលែង្ហាញជិននិងមនុស្សទំងទាំងអស់ឱ្យមកកាន់សញភមងគលដ៏ពិត្របាកដ ហើយនឹងសដផង្ហគះ ពួកគេដចញពីមរនតរយនានាទំងលោកិយនេះ និងលោកខាងមញខ។ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ដែលជាព្យាការី និងជាអ្នកនាំសារចញងក្រោយែងអស់របស់រពះ បានទទួលមរណភាពក្នុងឆ្នាំ៦៣២ននរគិសតសករជ ដោយែនសល់ទញកឱ្យយើងរល់ោន នូវរពះគម្ពីរគួរអាន ជារពះរជសារចញងក្រោយរបស់រពះ ហើយនិងែនសល់ទញកនូវ

សេចក្តីែដរងៀនរបស់លោកផ្លាល់ដែលជាការចងអញលែង្ហាញដល់មនុស្សជាតិ ររូត្ដល់ នងៃដែលរពះរបស់មនុស្សទំងទាំងអស់ឱ្យរស់ឡើងវិញ។ អ្នកនិពនធជនជាតិអាដមរិកម្នាក់ដ មះ នម៉ាដើល ហត (Michael Hart) បាន លើកឡើងនៅក្នុងដសៀវនៅរបស់គាត់ដែលមានចំណងជើងថាែញគគល១០០រូែ ៖

ចំណ្តែ់ថានក់ែញគគលដែលមានឥទធិពលក្នុងរែវត្តិសា្សត។ លោកបានោក់ព្យាការីសថិត ក្នុងចំណ្តែ់ថានក់ដលខ១ ដោយមនោាថា ជាែញរសម្នាក់នៅក្នុងរែវត្តិសា្សត ដែលជាែញគគលដជាគជ័យែំ្ញត្ទំងប្នក អាណ្ដចរក និង សាសនាចរក។ លក្ខណៈពិដសស បែាកគេនេះ បានធ្វើឱ្យលោកកាយជាមនុស្សដែលដជាគជ័យែំ្ញត និងជាតួអផងគដែល មានឥទធិពលែំ្ញត្នៅដលើពិភពលោក។ លោក វីដលៀម មួរ (William Mur) ជារែវត្តិវិទូ ជនជាតិសេញត្ប្ឡន បានលើកឡើងពីការលើកត្ដមេើង និងភាពចាស់ោស់នន រែសាសន៍របស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ និងបានលើកឡើងថាសាសនារបស់ព្យាការីគឺមន ភាពង្ហយរសួល។ លោកក៏បានគូសែញ្ញាក់ផងដែរថា ព្យាការីបានែំដពញនូវកិច្ចការដ៏ លអ្សាចរយ ហើយពញំមនមនុស្សណ្ដម្នាក់នៅក្នុងរែវត្តិសា្សតាែ់ដជាគជ័យលើការោស់សាមរតី និងរពលឹងវិញ្ញា និងធ្វើឱ្យអំដពើលអនិងអំដពើរែកែដោយគញ ធម៌ាបាន រស់រនឡើង ក្នុងរយៈពេលដ៏ខាីដូចដែលព្យាការីាែ់ធ្វើនោះទេ។

រែវត្តិវិទូដ៏លបីលាញមួយរូែទៀតគឺលោក ចចែឺណ្តែ សា (George Bernard Shaw) បានសរដសរនៅក្នុងដសៀវនៅចំណងជើង The Genuine Islam ភាគទី១ ល.៨ ដចញាយឆ្នាំ១៩៣៦ ថា ពិភពលោកពិត្ជារតូវការយ៉ាងចំបាច់ នូវមនុស្សដែលមានែញ្ញាញា ដូចព្យាការីមូហាំម៉ាត់។ ក្នុងនាមលោកជាព្យាការី លោកតែងតែទញក

សេចក្តីជំដនឿរបស់លោកក្នុងការដោរព និងកិត្តិយស។ រែវត្តិវិទូរូែនេះបានែប្នថមថា សាសនាអ៊ីស្លាមជាសាសនាមួយដែលអាចចុះសរមុងជាមួយនឹងរគែ់អារយធម៌ា រគែ់ សម័យកាល ហើយអះអាងថានឹងរជាែដល់ទេីែអឺរ៉ាញែ ដទះែីជាមនការយល់ខញសច្រើន ពីព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ហើយយល់រចឡំថាលោកជាសរតូវនឹងសាសនារគិសតក៏ដោយ ចុះ។ លោក ចច បានសរដសរែប្នថមទៀតថា៖ ខ្ញុំបានសិកាពីព្យាការី លោកជាមនុស្ស ដ៏អស្ចារ្យមួយរូែ ហើយកនុងការយល់ដើញរបស់ខ្ញុំ លោករបាកដជាមិនប្មនជាអ្នក រែឆំងនឹងលោកយេស៊ូឡើយ។ លោកគួរប្ត្រតូវបានគេនៅថា អ្នកសដផង្ហគះមនុស្ស ជាតិ។ ខ្ញុំដជឿជាក់ថា រែសិនដែើមនុស្សដូចលោកមនអំណ្ដចដពញនដនៅសម័យ ទំដនើែនេះ លោកនឹងដោះរសាយែញ្ញាបានដជាគជ័យ ក្នុងាូវដែលនាំឱ្យមាន សនតិភាព និងសញភមងគលច្រើនែំ្ញត..។ លោក អាល់រេញង ដឺ ឡាម៉ាត្តំង (Alphonse de Lamartine) ជាកវីនិពនធជនជាតិ បារំងដ៏លបីលាញម្នាក់ បាននិយាយនៅក្នុងដសៀវនៅរបស់លោកចំណងជើងថា Histoire de la Turquie (1854) ថា៖ មិនដែលមានមនុស្សណ្ដចត់ខាួនឯងដោយសម័រគ ចិត្ត ក្នុងដោលែំ ងដ៏វិដសសវិសាលមួយ ហើយដោលែំ ងនេះគឺរួសពីអេីដែល មនុស្សធមមត្តអាចយល់បាន គឺការែំផ្លាញជំដនឿខញសឆ្គង រវងមនុស្សហើយនិងរពះ

...។ ក៏មិនដែលមានមនុស្សណ្ដអាចធ្វើឱ្យសដរមចដជាគជ័យកនុងរយៈពេលដ៏ខាី ដោយែនសល់ទញកនូវការផ្លាស់ែដូរដ៏ធំមរិមសរមែ់ពិភពលោក..។ ដែើសិនជា ដោលែំ ង

របស់លោកមនភាពខពង់ខពស់ ហើយមដធាបាយដែលប្រើមនភាពសនសំសំនចនោះ លទធ្លដែលធ្វើឱ្យបានសដរមចយ៉ាងឆែ់ររ័សនោះ គឺសំដោយែញគគលិកលក្ខណៈ ទំង៣របស់គាត់។ តែើមននរណ្ដអាចយកមនុស្សណ្ដម្នាក់ក្នុងរែវត្តិសា្សតទំដនើែ នៅដរែៀែនឹងមូហាំម៉ាត់នោះ? លោកបានពាល់ដល់រពលឹងវិញ្ញា , លោកបានរក ដើញរពះគម្ពីរ ដែលតួអក្សរនីមួយៗកាយជាចាែ់ែញាត្តិ, សាមរតីរួែរួមមនុស្សរគែ់

ភាសារគែ់ពូជសាសន៍... ការអ្ត់ធមត់ដើម្បីទទួលបានដជាគជ័យ, លោកបានពលីដើម្បី

ដដើរត្តមគំនិត្មួយ.. សរញែជារួមមក ទំងនេះជាសដង់ោររបស់មនុស្ស ដែលគួរយកមក សរមែ់ជាសូចនាករចំពោះមនុស្សរគែ់ោន។ ហើយយើងក៏គួរប្ត្សួរថា៖

តែើមន មនុស្សណ្ដលអ្សាចរយជាងលោកទៀតនោះ? ែ ឌិត វ៉ាកលីរី (Vaglieri) បានសរដសរនៅក្នុងដសៀវនៅ Apologia dell’ Islamismo ថា៖ មូហាំម៉ាត់ ជាអ្នកែដរងៀនននសាសនារបស់រពះ ជាសញភាពែញរស និង មានកដីដមត្តត សូមបីប្ត្ចំពោះសរតូវផ្លាល់ខាួនរបស់លោកក៏ដោយ។ ក្នុងខាួនលោកគឺរួមែញ្ចូលដោយ យញត្តិធម៌ា និងកដីដមត្តត ជាគញ ធម៌ាខពស់ែំ្ញត្ដែលចិត្តគំនិត្មនុស្សដែល អាចគិត្ដល់។ មិនពិបាករកអេីមកសមអងពីការលើកឡើងបែនេះដទ ពីដរពាះមន ឧទររ ៍ជាក់ប្សដងជាច្រើនដែលយើងអាចរកដើញក្នុងជីវរែវត្តិរបស់លោក។ ែ ឌិត រេូត្លីែ វីលប្រម លីងនឺ (Gottlieb Wilhelm Leitner) បាននិយាយថា ៖ ខ្ញុំោមនអេីសននិោឋនឱ្យលអជាងនេះដទ ដរៅពីការែង្ហាញកដីសងឃឹមថានឹងមាននងៃមួយ ដែលរគិសតែរិស័ទ នឹងដោរពចំពោះលោកយេស៊ូ ហើយែប្នថមនៅដោយការដោរព ចំពោះមូហាំម៉ាត់។ មានលក្ខណៈដូចោនសាមញាច្រើនរវងសាសនាអ៊ីស្លាម និង សាសនារគិសត។ ហើយគេនឹងកាយជារគិសតែរិស័ទលអរែដសើរម្នាក់ រែសិនដែើគេដោរព

សោលជំសនឿននោេនាអ ៊ីោល្ម និងោេនាក្គិេត

ទូនៅនិកាយជាច្រើនននសាសនារគិសត ដជឿត្តមដោលជំដនឿទំង ៥ មាន ដូចជា៖ រពះនរតឯក70, ភាពជារពះរបស់លោកយេស៊ូ, ភាពជារពះែញរត្ត របស់លោកយេស៊ូ, បាែពីកំដើត, ដង្ហេយធួន71។ នៅក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម ភាពមនប្ត្មួយអផងគត់ ននរពះ អល់ឡោះ ជារពះប្ត្មួយអផងគត់ដែលរតូវដោរពសកាេរៈ និងទូលអផងេរសញំជំនួយ គឺជា ជំដនឿជាមូលោឋនននអ្នកមូសាីមរគែ់រូែ។ នេះាញយពីលក្ខណៈរបស់រពះនរតឯកក្នុង និកាយជាច្រើនរបស់សាសនារគិសត។ សាសនាអ៊ីស្លាមដមើលដើញថា ការដោរព សកាេរៈចំពោះលោកយេស៊ូគឺជាការក្សាយជាអ្នកមិនដជឿរពះវិញ។72 ដូចដែលមានលើក

70 Trinity រពះែីអផងគរួមប្ត្មួយ។ រកុមជំនញំខាះបកប្រែថា រពះរតីឯក, រពះនរតឯក ឬ រពះឯករតីអផងគ ជា ដើម។ 71 Atonement ការបកប្រែខាះប្រែថា នងាដោះ ឬ យញាែូជាដោះបាែ ជាដើម។ ក្នុងដសៀវនៅនេះភាគ ច្រើនប្រើពាកយ នងាដោះ ឬ ដង្ហេយធួន ដែលមានន័យដូចោន។ 72 លោក វីល ឌូដរ៉ាន សរដសរក្នុងដសៀវនៅ Story of Civilization ភាគ១១ ទំព័រ២៧៦ ថា៖ សាសនា រគិសតមិនបានមកែញ្ចាប់លទធិមិនដជឿរពះនោះទេ ាញយមកវិញគឺែនតអ្នញវត្តលក្ខណៈនោះបផងមទៀត។ ជា

ឡើងក្នុងរពះគម្ពីរគួរអានថាការចាប់កំដើត្របស់លោកយេស៊ូ មិនប្មនជាការចាប់ កំដើត្របស់រពះជាអ្មចស់នោះទេ ែ៉ាញប្នតលោកគឺជាព្យាការី និងជាអ្នកនាំសារ មិនខញស ពីព្យាការីដនទទៀតឡើយ លោកជាមនុស្សធមមត្តនៅរគែ់លកខ ឌទំងទាំងអស់។ សាសនាអ៊ីស្លាមក៏ែដិដសធពីការ ៍ដែលលើកឡើងថាលោកយេស៊ូជាែញរត្របស់រពះ ហើយក៏ែដិដសធចំពោះ បាែពីកំដើត, យញាែូជា និងដង្ហេយធួនដែរ។ ដោលលទធិននសេចក្តីជំដនឿរបស់សាសនាអ៊ីស្លាមមន៦គឺ៖

ររះត្រតឯក ដោលជំដនឿនេះ ជាដោលជំដនឿដែលរគិសតែរិស័ទទូទំងពិភពលោករែកាន់ ខាែ់។ ដោយការលើកឡើងពីវត្តមនននរពះ៣អផងគ មានលក្ខណៈជាែញគគល ៣ ប្ចកោច់ពីោន រួមមន៖ រពះែិត្ត, រពះែញរត្ត និង រពះវិញ្ញា ែរិសញទធ។ យ៉ាងណ្ដមិញ គួរ ឱ្យភា្ក់ដ្អើលដែរថាលោកយេស៊ូពញំដែលរែសាសន៍ដសាះឡើយទក់ទងនឹងរពះ ៣ អផងគ រួមោនជារពះនរតឯក។ ហើយជាការពិតណាស់ពាកយថា រពះនរតឯក គឺមិនមានក្នុងគម្ពីរែរិសញទធដសាះឡើយ។ លក្ខណៈយល់ដឹងរបស់លោកយេស៊ូនៅចំពោះរពះនោះ គឺមិន

នេះគឺនិយាយចំពោះរគិសតែរិស័ដៃែលដដើរត្តមការែដរងៀនរបស់សាវ័កែ៉ាូល មិននិយាយពីរគិសតែរិស័ដៃែលដដើរត្តមលោកយេស៊ូដែលអំពាវនាវឱ្យដោរពសកាេរៈចំពោះរពះប្ត្មួយអផងគនោះទេ។

ខញសពីលក្ខណៈយល់ដឹងរបស់ែណ្ដដព្យាការីជំនាន់មញនឡើយ។ ែណ្ដដព្យាការីទំងទាំងអស់ែដរងៀនពី ភាពប្ត្មួយអផងគត់របស់រពះ ហើយមិនប្មនជារពះនរតឯកឡើយ។73 លោកយេស៊ូក៏បានែញ្ញាក់ដូចនឹងអេីៗដែលរពះបានដែើកែង្ហាញមកដល់ព្យាការី មញនៗ។ ក្នុងក គម្ពីរម៉ាកញស ១២:២៨-៣០ សរដសរថា៖ ពេលនោះមនអ្នកជំនាញ ខាងចាែ់ម្នាក់មកដល់ហើយសាដែ់ពួកគេជប្ជកជាមួយនឹងលោក។ គាត់ដើញថា លោកបានដឆាើយសំ ួររបស់ពួកគេយ៉ាងលអរែដសើរ។ ដូចនេះ គាត់សួរលោកថា តែើែញាត្ដិមួយណ្ដជាែញាត្ដិទីមួយ? លោកយេស៊ូមនរែសាសន៍ដឆាើយថា ែញាត្ដិទីមួយគឺ ឱ្អ្ញីរសាប្អ្លដអើយ! ចូរសាដែ់! រពះអ្មចស់ជារពះរបស់យើង។ រពះមនប្ត្មួយ

73 ដយងត្តមក គម្ពីរដអ្សាយ ៤៤:២៤ ៖ យើងជារពះអ្មចស់ដែលបានែដងេើត្អេីៗទំងទាំងអស់..។ និងដអ្សាយ ៤៥:៥ ដែលថា៖ យើងនេះហើយជារពះអ្មចស់ ោមនរពះអ្មចស់ណ្ដដ្សងទៀតឡើយ ដរៅពីយើងោមនរពះជាមចស់ណ្ដដទ។ ហើយនៅក្នុងដអ្សាយ ៤៥:១៨ ៖ រពះអ្មចស់បានែដងេើត្នា ដម រពមទំងបានសូនប្នដី រពះអផងគបានពរងឹងប្នដីឱ្យរឹងមំ រពះអផងគមិនបានែដងេើត្ប្នដីមក ដើម្បីឱ្យនៅដៃទឡើយ គឺរពះអផងគបានែដងេើត្ប្នដី ឱ្យសតេលោកសានក់អារស័យនៅ។ រពះអផងគមន រពះែនាូលថា គឺយើងនេះហើយជារពះអ្មចស់ ដរៅពីយើងោមនរពះអ្មចស់ឯណ្ដទៀតដទ។ ក្នុង ក គម្ពីរ ១ធីម៉ាូដង ៦:១៦ បានលើកឡើងពីរពះថា៖ មានប្ត្រពះអផងគមួយគត់ដែលមានរពះជនម អ្មតៈ។ ដអ្សាយ ៤៦:៩ ែញ្ញាក់ថា៖ យើងជារពះជាមចស់ ដរៅពីយើងោមនរពះណ្ដទៀតដទ យើង ជារពះជាមចស់ ោមនអេីដ្សងទៀតអាចាឹមដសមើ នឹងយើងបានឡើយ។ រពះគម្ពីរគួរអាន ៣៩:៦២ប្ចង ថា៖ រពះអល់ឡោះគឺជាអ្នកដែលបានែដងេើត្រល់អេីៗទំងទាំងអស់។ ហើយរទង់គឺជាអ្នកបផងរក្សារល់អេីៗ ទំងទាំងអស់។ និងជំពូកទី ៦:១០២៖ នោះហើយគឺរពះអល់ឡោះជារពះអ្មចស់ននពួកអ្នក។ ោមនរពះ អ្មចស់ឯណ្ដដែលរតូវគេដោរពសកាេរៈយ៉ាងពិត្របាកដ មានប្ត្រទង់មួយអផងគត់។ រទង់ជាអ្នកែដងេើត សពេអេីៗទំងទាំងអស់ ដូចនេះចូរពួកអ្នកដោរពសកាេរៈនៅចំពោះរទង់ចុះ។ ហើយរទង់ជាអ្នករគែ់រគងសពេ អេីៗទំងទាំងអស់។ ជំពូកទី ២៥:៥៨ ៖ ហើយចូរអ្នករែគល់ការទញកចិត្ដចុះ ដលើរពះអ្មចស់ដែលគង់នៅ ហើយដែលមិនសញគត។ ជំពូកទី ៤២:១១ ៖ ោមនអេីមករែដូចនឹងរទង់បានឡើយ។ ហើយរទង់មហ ឮ មហទត្ដើញ។ ដូចនេះហើយសមហេតុ្លែំ្ញត្នោះគឺរទង់ស័កតិសមែំ្ញត្ជារពះដែលរតូវគេ ដោរពសកាេរៈប្ត្មួយអផងគត់។

ដទ ហើយអ្នករតូវស្រឡាញ់រពះអ្មចស់ជារពះរបស់អ្នក ឱ្យទាំងអស់ពីដួងចិត្ត ទាំងអស់ពី រពលឹង ឱ្យទាំងអស់ពីសមត្ថភាពរិះគិត និងឱ្យទាំងអស់ពីកមាំងកាយ។ ភសដញត្តងមួយទៀតនៅក្នុងគម្ពីរែរិសញទធ ឱ្យយើងដឹងថាលោកយេស៊ូដជឿដលើរពះ ប្ត្មួយអផងគត់ ពញំប្មនរពះែីរួមប្ត្មួយនោះឡើយ ដូចរែសាសន៍របស់លោកថា៖ អ្នក រតូវថាេយែងគំរពះអ្មចស់ជារពះរបស់អ្នក និងដោរពែដរមើប្ត្រពះអផងគប៉ុណ្ណោះ។(ម៉ាថាយ ៤:១០) ដោលជំដនឿដលើរពះនរតឯក មានភាពមិនចុះសរមុងនឹងសេចក្តីែដរងៀនរបស់ លោកយេស៊ូ ហើយដោលជំដនឿនេះកើតឡើងនៅរែម ៣០០ឆ្នាំ ក្រោយពេល លោកយេស៊ូចកដចញពីប្នដី។ ក គម្ពីរម៉ាកញស, ម៉ាថាយ, លូកា និងយ៉ាូហនោមនាញកនូវទីសមអងណ្ដមួយអំពីរពះនរតឯកដែរ។ មិនថាលោកយេស៊ូក៏ដោយ ពួកសាវ័កក៏ ដោយ ក៏ពញំមននរណ្ដាែ់ែដរងៀនពីដោលជំដនឿនេះដទ។ ដូចោននេះដែរ ពញំមនែញ្ញា វនតជំនាន់ដើម ឬអ្នកដដើរត្តមលោកយេស៊ូណ្ដម្នាក់ែដរងៀនពីដោលជំដនឿនេះដែរ។ ដោលជំដនឿនេះគឺរតូវបានែដងេើត្ឡើងដោយរកុមរែឹការកុង នីដសៀរែនាែ់ពីមនការ បែកប្ប្ប្រាក់និងជដមាះយ៉ាងខ្លាំង។ ែ៉ាញប្នតរកុមរែឹកានេះបែរជាទទួលគំនិត្ពីខាងរកុម សដមាងភាគតិច ជាជាងរកុមសដមាងភាគច្រើនដែលដជឿដលើដោលជំដនឿរពះប្ត មួយអផងគ។ យ៉ាងណ្ដមិញ ដែើគេយកគំនិត្ននរពះនរតឯកមកពិចរណ្តែ្តមហេតុនិងល នោះ គំនិត្នេះមិនមាននិរនតរភាពនោះទេ។ វជំរញ ឱ្យមនុស្សដជឿដលើរពះ៣អផងគ ដែល មានលក្ខណៈមនប្ដនកំ ត់ផង និងឥត្ប្ដនកំ ត់ផង។ ដែើយើងគិត្ថារពះទំង៣ ឥត្មនប្ដនកំ ត់នោះ នឹងមានន័យថាមនលក្ខណៈឥត្ប្ដនកំ ត់៣យ៉ាងដែរ នាំ ឱ្យមានន័យថា មានភាវៈដែលមានអំណ្ដចឥត្ប្ដនកំ ត់៣ដ្សងោន ឬនិយាយឱ្យ ង្ហយគឺមនរពះ៣អផងគោច់ដោយប្ឡកពីោន។ ាញយមកវិញដែើយើងគិត្ថារពះទំង៣ មានប្ដនកំ ត់នោះ ទំងតួអផងគរពះែិត្ត រពះែញរត្ត និងរពះវិញ្ញា ែរិសញទធសញទធប្ត្មិន អាចជារពះបានដទ។ លក្ខណៈននរពះនរតឯកគឺមនាញកតួអផងគ២ដែលជាភាវៈខញសោន មួយគឺលោកយេស៊ូមនភាវៈជាមនុស្ស មួយទៀតគឺវិញ្ញា ែរិសញទធមនភាវៈជា

រពលឹង។ ដោយសារប្ត្ភាពមិនសមហេតុ្លននដោលជំដនឿដលើរពះនរតឯកនេះ ហើយ រកុមជំនញំតែងតែដឆាើយតែថាវរួសពីអេីដែលមនុស្សធមមត្តអាចយល់បាន ហើយ រោន់ប្ត្ទទួលដជឿនៅបានហើយ។ សាសនាអ៊ីស្លាមែដរងៀនពីលក្ខណៈសាមញាង្ហយយល់ ចំពោះជំដនឿដលើរពះប្ត មួយអផងគ។ លក្ខណៈជំដនឿនេះែញ្ញាក់ពីឯកអ្គគភាពរបស់រពះអល់ឡោះ ហើយនិង លក្ខណៈដែលរទង់ខពង់ខពស់ែំ្ញតោមនអេីជានគេូដរែៀែដសមើឡើយ។ រពះអផងគពឹង អារស័យដលើអផងគឯងផ្លាល់ និងជាទីពឹងអារស័យននសពេអេីៗទំងទាំងអស់ ដែលោមនអេីដ្សង អាចពឹងអារស័យបានឡើយ។ រពះអផងគមិនរែសូតែញរត្ណ្ដមួយឡើយ ហើយរទង់ក៏ មិនបានរែសូត្ដចញពីនរណ្ដដែរ។ ោមនអេីមួយដែលកើតដចញពីរទង់ហើយមានភាព ដសមើនឹងរទង់ ឬជានគេូរទង់ឡើយ។ លោកយេស៊ូែដរងៀនពីលក្ខណៈប្ត្មួយអផងគត់របស់រពះ ដូចមនែង្ហាញយ៉ាង ចាស់នៅក្នុងគម្ពីរែរិសញទធថា៖

ខ្ញុំនិយាយអំពីអេីៗដែលខ្ញុំបានដើញកាលដែលនៅជា មួយនឹងែិត្តរបស់ខ្ញុំ ហើយអ្នករល់ោនក៏ធ្វើអេីៗដែលអ្នករល់ោនបានឮពីឪពញករបស់អ្នក រល់ោនដែរ។ ពួកគេតែនៅលោកថា អ្របាហំជាឪពញករបស់យើង។ លោកយេស៊ូមន រែសាសន៍នៅពួកគេថា រែសិនដែើអ្នករល់ោនជាកូននៅរបស់អ្របាហំ ចូរធ្វើអេីដែល អ្របាហំបានធ្វើ។ ែ៉ាញប្នតឥឡូវនេះអ្នករល់ោនកំពញងរកវិធីសមាែ់ខ្ញុំ ដែលជាមនុស្ស74 ម្នាក់បានប្រាប់អ្នករល់ោននូវសេចក្តីពិត្ដែលខ្ញុំបានឮពីរពះ។ អ្របាហំមិនបានធ្វើ ដូចនេះដទ។ (យ៉ាូហន ៨:៣៨-៤០)

74 ក្នុងគម្ពីរភាសាប្ខមរខាះគេបកប្រែថា ជាអ្នក ដោយែំបាត់ដចលពាកយថា ជាមនុស្ស ។ លោកយេស៊ូ ទទួលថាលោកជាមនុស្ស ឯរពះវិញមនរពះែនាូលថា៖ ដរពាះយើងជារពះជាមចស់មិនប្មនជាមនុស្ស

ដទ។ (រូដស ១១:៩) រពះជាមចស់មិនប្មនមនុស្សលោកដទ... ក៏មិនប្មនជាកូនមនុស្សដែរ។ (ជន

គ នា ២៣:១៩) វិញ្ញា យើងនឹងមិននៅក្នុងមនុស្សជាដរៀងររូត្ឡើយ ពីដរពាះគេជាសាច់ ម ប៉ុណ្ណោះ។ (លោកុប្បត្តិ ៦:៣)

ដូចោននេះដែរលោកយេស៊ូមនរែសាសន៍ថា៖

ដើម្បីបានជីវិត្ដែលោមនទីែញ្ចាប់ ពួកគាត់រតូវសាគល់រទង់ដែលជារពះពិត្ប្ត្មួយឱ្យបានចាស់ រពមទំងយេស៊ូ រគិសត ដែលលោកបានចត់ឱ្យមក។ ខ្ញុំបានត្ដមេើងរទង់នៅប្នដី ដោយបានែដងាើយ កិច្ចការដែលរទង់បានដល់ឱ្យខ្ញុំធ្វើ។ (យ៉ាូហន ១៧:៣-៤) រពះគម្ពីរគួរអានែញ្ញាក់អំពីលក្ខណៈប្ត្មួយអផងគរបស់រពះនៅក្នុងជំពូកទី១១២៖

ចូរអ្នកដពាលថា រពះអល់ឡោះរទង់ប្ត្មួយអផងគត់។ រទង់ជាទីពឹងអារស័យ។ រទង់មិន បានរែសូតែញរត្ឡើយ ហើយរទង់មិនរតូវបានគេរែសូត្ដែរ។ ហើយោមនអេីអាច ដរែៀែរែដូចនឹងរទង់បានឡើយ។ រពះអល់ឡោះរទង់មនរពះែនាូលថា៖ មានលែណ្ដដជនននគម្ពីរ! ចូរពួកអ្នកកញំែំដាើសក្នុងសាសនារបស់ពួកអ្នក ហើយចូរពួកអ្នកកញំនិយាយពីរពះអល់ឡោះដរៅពី ការពិតឱ្យដសាះ។ ត្តមពិត្រគិសតយេស៊ូកូននាងម៉ារីនោះ គឺជាអ្នកនាំសាររបស់រពះ អល់ឡោះ ហើយ(រទង់បានែដងេើត្គេពី)រពះែនាូលរបស់រទង់ ដែលរទង់បានែញាូននៅ កាន់នាងម៉ារីនិងវិញ្ញា មួយមកពីរទង់ប៉ុណ្ណោះ។ ដូចនេះចូរពួកអ្នកមនជំដនឿដលើរពះ អល់ឡោះ និងែណ្ដដអ្នកនាំសាររបស់រទង់ចុះ ហើយកញំនិយាយថា ែី (រពះែីអផងគ)។ ចូរ ពួក អ្នកឈែ់(និយាយពាកយនេះ)វជាការរែដសើរសរមែ់ពួកអ្នក។ ពិត្របាកដណាស់ រពះអល់ឡោះជារពះអ្មចស់ប្ត្មួយអផងគត់ រទង់មនភាពសាអត្សអំអំពីការមនែញរត។ អេីៗដែលមាននៅដលើដម ជាច្រើនជាន់ និង អេីៗដែលមាននៅដលើប្នដីគឺជាកមមសិទធិ របស់រទង់។ រគែ់រោន់ហើយដែលរពះអល់ឡោះជារពះអ្ភិបាល។(គួរអាន ៤:១៧១) នៅជំពូកមួយដ្សងទៀតរទង់មនរពះែនាូលថា៖ ជាការពិត្ណាស់ ពួកអ្នកដែលបាន និយាយថា ពិត្របាកដណាស់ រពះអល់ឡោះគឺជារពះទីែីក្នុងចំដណ្ដមរពះទំងែីអផងគ នោះ ពិត្ជាបានកាយជាពួកដែលោមនជំដនឿ។ ហើយោមនរពះអ្មចស់ណ្ដដ្សងដែល រតូវគេដោរពសកាេរៈដ៏ពិត្របាកដឡើយ គឺមនប្ត្រពះអ្មចស់ប្ត្មួយអផងគត់។ ហើយ រែសិនដែើពួកគេមិនរពមែពាឈែ់នូវអីេដែលពួកគេនិយាយដទនោះ ទ ឌកមមដ៏ប្សនឈឺ ចាប់ពិត្ជានឹងាក់នៅដលើពួកដែលរែឆំងក្នុងចំដណ្ដមពួកគេជាមិនខាន។ តែើពួកគេ នៅប្ត្មិនរពមសារភាពដទសកំរញសចំពោះរពះអល់ឡោះ និងមិនទូលសញំការអ្ភ័យ

ដទសអំពីរទង់ទៀតដទឬ? រពះអល់ឡោះមហអ្ភ័យដទស មហអា ិត្ស្រឡាញ់។ (គួរអាន ៥:៧៣-៧៤) មានអត្ថបទមួយគត់ក្នុងគម្ពីរែរិសញទធទំងមូល ដែលជាទីសមអងននដោលជំដនឿ ដលើរពះនរតឯក គឺនៅក្នុងក គម្ពីរ ១យ៉ាូហន ជំពូក៥ ខ៧៖ មានសាកសី៣អផងគដែលធ្វើែនាល់នៅសាថនសួគ៌ា គឺរពះវរែិត្ត រពះែនាូល និងរពះវិញ្ញា ែរិសញទធ ប្ត្ទំង៣អផងគ នេះរួមមកប្ត្មួយដទ។75 យ៉ាងណ្ដមិញពាកយទំងនេះរតូវបានគេដកដចញ និងក្រ សរមួលនៅក្នុងការដបាះពញមពាយគម្ពីរលើកក្រោយៗ76 ក្រោយពីរកុមែញាវនតរគិសាន បានរកដើញថានេះរោន់ប្ត្ជាការែករសាយនៅក្នុងគម្ពីរ KJV និងការដបាះពញមពមួយ ចំនួនទៀតប៉ុណ្ណោះ។

ភារជាររះរបស់លោកលេស ៊ូ

រគិសតែរិស័ទខាះដជឿថាលោកយេស៊ូគឺជារពះដែលគង់នៅទាំងអស់កលប ឬថាជារពះ ទី២ក្នុងរពះនរតឯក ហើយរែប្រលពីរពាន់ឆ្នាំមញនបានមកយកកំដើត្ជាមនុស្ស ហើយបានរែសូត្ដចញពីនាងរកមញំម៉ារី។ មានការកត់រត្តក្នុងគម្ពីរែរិសញទធដែរ ដោល ជំដនឿនេះមនការប្ខេងគំនិតោន និងមនលក្ខណៈាញយពីការែដរងៀនរបស់លោក យេស៊ូ។ ជាការពិត្ណាស់ លោកយេស៊ូមិនដែលបានអះអាងថាលោកជារពះឡើយ ហើយលោកបផងមទំងែញ្ញាក់ពីភាពប្ត្មួយអផងគត់របស់រពះ។ លោកមនរែសាសន៍ ថា៖ ហេតុអេីអ្នកថាខ្ញុំលអដូចនេះ? ដរៅពីរពះ ោមនអ្នកណ្ដលអឡើយ។(ម៉ាកញស ១០:១៨) ដែើសិនជាលោកយេស៊ូែដិដសធពីភាពលអរបស់លោកហើយ តែើលោកទទួលដទថា លោកជារពះ?

75 ការបកប្រែនេះរសង់ដចញពីរពះគម្ពីរែរិសញទធ ភាសាប្ខមរ ដចញាយឆ្នាំ១៩៥៤។ 76 ក្នុងគម្ពីរែរិសញទធជាភាសាប្ខមរ ១យ៉ាូហន ៥:៧ មានរតឹមោាថា៖ មានែនាល់ែីគឺ ។

នៅពេលលោកយេស៊ូមនរែសាសន៍ទក់ទងនឹងរពះ លោកប្តផងប្រើពាកយថា៖

...ែិត្តរបស់ខ្ញុំនិងែិត្តរបស់អ្នករល់ោន ហើយនៅឯរពះរបស់ខ្ញុំនិងរពះរបស់អ្នករល់ោន។ (យ៉ាូហន ២០:១៧)

លោកយេស៊ូក៏បានែដិដសធចំពោះការ ៍ដែលយល់ដើញថា លោកអាចធ្វើ អេីៗសពេរគែ់បែយ៉ាងបានដោយខាួនលោកផ្លាល់។ លោកបានែញ្ញាក់ចាស់ណាស់ ថា រគែ់យ៉ាងគឺនៅត្តមរពះែំ ងរបស់រពះ ជារពះដែលចត់លោកមកប្នដីនេះ។ លោកមនរែសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំមិនអាចធ្វើអេីដោយគំនិត្របស់ខ្ញុំផ្លាល់បានឡើយ សូមបីប្ត អេីមួយក៏ដោយ77។ ខ្ញុំវិនិចេ័យត្តមអេីដែលខ្ញុំឮ ហើយការវិនិចេ័យរបស់ខ្ញុំគឺសញចរិត ពីដរពាះខ្ញុំមិនរកែំដពញត្តមែំ ងរបាថានរបស់ខ្ញុំដទ ប្ត្ខ្ញុំរកែំដពញត្តមែំ ងរបាថាន របស់លោក(រពះ)ដែលបានចត់ខ្ញុំឱ្យមក។(យ៉ាូហន ៥:៣០) ែប្នថមពីនោះទៀត លោកបានប្រាប់ថាអេីដែលលោកបផងាងមិនប្មនជាសមដីរបស់លោកដទ ប្ត្ជាការដែើកែង្ហាញពីរពះមកកាន់លោកដែលជាព្យាការី៖ ដរពាះខ្ញុំមិនបាននិយាយដចញពីចិត្តរបស់ ខ្ញុំដទែ៉ាញប្នតែិត្តនៅសាថនសួគ៌ាដែលបានចត់ខ្ញុំឱ្យមក បានឱ្យែញាត្ដិមួយមកខ្ញុំដោយ ផ្លាល់ សតីអំពីអេីដែលខ្ញុំរតូវប្រាប់ និងអេីដែលខ្ញុំរតូវនិយាយ។(យ៉ាូហន ១២:៤៩) នៅក្នុង ក គម្ពីរយ៉ាូហន ៧:១៧-១៨ លោកយេស៊ូមនរែសាសន៍ថា៖ រែសិនដែើអ្នកណ្ដ ចង់ធ្វើត្តមែំ ងរបាថានរបស់លោក(រពះ) អ្នកនោះនឹងដឹងថានេះជាសេចក្តីែដរងៀន មកពីរពះ ឬក៏ជាសេចក្តីែដរងៀនដែលខ្ញុំនិយាយដចញពីខាួនខ្ញុំ។ អ្នកណ្ដដែលនិយាយ ដចញពីខាួនឯង អ្នកនោះចង់ឱ្យគេលើកត្ដមេើងខាួនែ៉ាញប្នតអ្នកណ្ដដែលចង់ឱ្យគេលើក ត្ដមេើងអ្នកដែលបានចត់ខាួនឱ្យមក គឺអ្នកនោះហើយដែលពិត្រតផង់ ហើយោមនភាពមិន សញចរិត្ក្នុងខាួនគាត់ឡើយ។ លោកយេស៊ូក៏មនរែសាសន៍ដែរថា រពះមនលក្ខណៈ

77 លោកយេស៊ូក៏មនរែសាសន៍បផងមទៀតថា៖

មនុស្សមិនអាចសដរមចការនេះបានឡើយ ប្ត ចំប ករពះវិញ លោកអាចសដរមចការនេះបាន ពីដរពាះរពះអាចសដរមចរគែ់ការទំងទាំងអស់បាន។ (ម៉ាកញស ១០:២៧)

លអវិដសសអ្សាចរយជាងលោក នេះដែើដយងត្តមក គម្ពីរយ៉ាូហន ១៤:២៨ ដែល សរដសរថា៖ ខ្ញុំនៅឯែិត្តដែលនៅសាថនសួគ៌ា ពីដរពាះែិត្តនៅសាថនសួគ៌ាគឺធំជាងខ្ញុំ។ លោកយេស៊ូែំដពញកិច្ចការនានាដើម្បីែំដពញរពះទ័យរបស់រពះ៖

លោក(រពះ)ដែល បានចត់ខ្ញុំឱ្យមកក៏នៅជាមួយនឹងខ្ញុំ។ លោកមិនបានដចលខ្ញុំឱ្យនៅប្ត្ម្នាក់ឯងដទ ពីដរពាះខ្ញុំតែងតែធ្វើអេីដែលលោកដពញចិត្ត។ (យ៉ាូហន ៨:២៩) ដែើដយងត្តមក ឌ គម្ពីរលូកា ៤:៤៣ លោកយេស៊ូបានមកែដរងៀនអំពីរពះរជាណ្ដចរករបស់រពះ៖ ខ្ញុំរតូវ រែកាសដំ ឹងលអំពីរជាណ្ដចរករបស់រពះនៅរកុងដ្សងទៀតដែរ ពីដរពាះនេះជា មូលហេតុដែលខ្ញុំបានរតូវចត់ឱ្យមក។

មិនប្ត្ប៉ុណ្ណោះ លោកយេស៊ូប្រាប់យើងថា ដើម្បីបានចូលនៅរពះរជាណ្ដចរក របស់រពះគឺពឹងប្អកលើការធ្វើអេីនៅត្តមរពះទ័យរបស់រពះ៖

មិនប្មនទាំងអស់អ្នកដែល និយាយមកខ្ញុំថា លោកមចស់! លោកមចស់!78 នឹងចូលក្នុងរជាណ្ដចរកសាថនសួគ៌ា ឡើយ ប្ត្គឺអ្នកណ្ដដែលធ្វើត្តមែំ ងរបាថានននែិត្តរបស់ខ្ញុំដែលសថិត្នៅសាថនសួគ៌ា វិញ។(ម៉ាថាយ ៧:២១) លោកក៏មនរែសាសន៍ទៀតដែរថា៖ អ្នកណ្ដដែលធ្វើត្តមែំ ងរបាថានរបស់រពះ អ្នកនោះហើយជាែអូនរែុសែអូនរសី និងមដយរបស់ខ្ញុំ 79។ (ម៉ាកញស ៣:៣៥)

78 ពាកយភាសារកិកថា ῥαββί (រ៉ាែ ី) ដែលគេប្តផងបកប្រែថា រពះអ្មចស់ ប្ត្អ្ត្ថន័យដើមគឺមនន័យ ថា លោកមចស់ ឬ លោកគ្រូ។ ក គម្ពីរយ៉ាូហន ១:១៣ សរដសរថា៖ រួចលោកយេស៊ូបែរនៅដើញ ពួកគាត់កំពញងដដើរត្តម ក៏មនរែសាសន៍នៅពួកគាត់ថា តែើអ្នករល់ោនកំពញងរកអេី? ពួកគាត់ដឆាើយថា រ៉ាែ ី (ដែលមានន័យថា លោកគ្រូ) តែើលោកសានក់នៅឯណ្ដ?។ 79 ក្នុងក គម្ពីរម៉ាថាយ ១២:៥០ សរដសរថា៖ ដរពាះអ្នកណ្ដដែលធ្វើត្តមែំ ងរបាថានែិត្តរបស់ ខ្ញុំដែលសថិត្នៅសាថនសួគ៌ា អ្នកនោះហើយជាែអូនរែុសែអូនរសី និងមដយរបស់ខ្ញុំ។ លោកម៉ាថាយបានែដូរពីពាកយថា រពះ នៅជា ែិត្ត វិញដើម្បីត្រមូវនឹងដោលជំដនឿរបស់ខាួន។

ដែើដយងត្តមក គម្ពីរម៉ាកញស ១៣:៣២ លោកយេស៊ូរតូវបានគេកត់រត្តថា លោកបានលើកឡើងថា ខាួនលោកមិនបានដឹងពីពេលកំ ត់ចញងក្រោយននប្នដីនេះ ឡើយ៖ ោមនអ្នកណ្ដដឹងនងៃនិងដម៉ាងនោះឡើយ។ សូមបីប្តែណ្ដដដទវត្តនៅសាថនសួគ៌ា និងែញរត្របស់រពះក៏មិនរជាែដែរ។ មានប្តែិត្តនៅសាថនសួគ៌ាប៉ុណ្ណោះដែលរជាែ។

ក្នុងក គម្ពីរលូកា ១៣:៣៣-៣៤ លោកយេស៊ូបានទទួលសាគល់ខាួនលោកថា ជាព្យាការីមួយរូែ៖ ដទះជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ ខ្ញុំរតូវធ្វើដំដើរនៅនងៃនេះ នងៃប្សអក និង ខានប្សអក ពីដរពាះអ្នករែកាសទំនាយ(ព្យាការី) ពញំអាចរតូវែំផ្លាញនៅខាងដរៅរកុង ដយរ៉ាូសាឡិមបានឡើយ។ រកុងដយរូសាឡិម រកុងដយរូសាឡិមដអើយ! គឺនាងហើយ ដែលបានសមាែ់ពួកអ្នករែកាសទំនាយ(ព្យាការី) ហើយបានគែ់ដញំងមសមាែ់អ្នកដែល បានរតូវចត់មកឯនាង!

រែសាសន៍របស់លោកយេស៊ូទំងទាំងអស់នេះហើយ ដែលរតូវបានគេកត់រត្តទញក ក្នុងគម្ពីរែរិសញទធែង្ហាញឱ្យយើងដើញថា ទំនាក់ទំនងរវងលោកយេស៊ូនឹងរពះ មាន ជំររដូចមនុស្សទូនៅដែរ។ លោកយេស៊ូមិនប្មនជាអ្នកែដងេើត្រល់អេីៗនោះទេ ប្ត លោកក៏រតូវបានរពះែដងេើត្មកដូចលោកអាោំដែរ។ លោកអ្ធិោឋនែួងសួងនៅកាន់ រពះ(ម៉ាកញស ១:៣៥, ម៉ាកញស ១៤:៣៥, លូកា ៥:១៦) ដែលសរញែមកមានន័យថា លោកជាព្យាការីរបស់រពះ ត្បិត្រពះមិនអ្ធិោឋនែួងសួងនៅកាន់នរណ្ដឡើយ។ លោក យេស៊ូតែងតែសរដសើរត្ដមេើងរពះ ដូចមនសរដសរយ៉ាងចាស់ក្នុងក គម្ពីរម៉ាថាយ ១១:២៥ ថា៖ ឱែិត្ត ជាមចស់សាថនសួគ៌ានិងប្នដី ខ្ញុំសូមសរដសើរលោកនៅមញខមនុស្ស ..។

ដោលជំដនឿដែលថាលោកយេស៊ូមនភាពជារពះនោះ គឺមិនមានរែសាសន៍ របស់លោកយេស៊ូមួយណ្ដ យកមកធ្វើជាសមអងបានឡើយ។ មិនខញសពីដោលជំដនឿ ដលើរពះនរតឯកនោះទេ ដោលជំដនឿលើការចាប់កំដើត្ជាងមី ក៏រតូវបានគេដរៀែចំ ក្រោយពេលលោកយេស៊ូចកដចញពីប្នដីដែរ។ ជំដនឿនេះបានរូបចូលមកក្នុង

សាសនារគិសដពីពួកដែលមិនដជឿសាសនា។ ក្នុងនិទនកថារបស់សាសនាែញរ ៗ ដែលមានមញនសាសនារគិសដ គេដើញថា មនុស្សអ្សាចរយខាះក៏រតូវបានគេចត់ទញកថាជា រពះដែរ។ ហើយរឿងដែលគេសាគល់ច្រើននោះរួមមនដូចជា រពះរកឹសាន នៅក្នុង សាសនារិ ឌូ, រពះសិទធត្ថ ក្នុងសាសនារពះពញទធ, រពះមិរសា ក្នុងសាសនាប្ពរស, រពះ អូសញីរីស ននសាសនាដអ្សញីែូរ , រពះប្ប្ប្រាក់ឈូស ននសាសនារកិកែូរ , រពះ បាអាល់ ននពួកសាសន៍បាែ ីឡូន, រពះអាដូនីស ននពួកសាសន៍សញីរី ហើយនិង លោក យេស៊ូ ននពួករគិសដែរិស័ទ។ ក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាមឯដ ះវិញ បានរំដោះែរិស័ទរបស់ ខាួនឱ្យ្ញត្ពីជំដនឿខញសឆ្គងទំងឡាយ ដោយែដិដសធនូវជំដនឿដែលថារពះមនការចាប់ កំដើត ឬរួមែញ្ចូលអេីមួយដែលរពះបានែដងេើត្ថាជារពះដែរ។ សាសនាអ៊ីស្លាមែញ្ញាក់យ៉ាងចាស់ថា ទំងលោកយេស៊ូក៏ដោយ អ្នកណ្ដដ្សង ទៀតក៏ដោយ មិនអាចជារពះនោះទេ។ សាសនាអ៊ីស្លាមក៏ែដិដសធនូវទសសនៈដែល ថា រពះជាមចស់អាចនឹងចាប់កំដើត ឬមករួែរួមជាមួយនឹងអេីដែលរទង់បានែដងេើត ដែរ។ នៅក្នុងជំពូកទី៥ វកយខ ឌទី៧៥ រពះគម្ពីរគួរអានបានប្រាប់យើងថា លោក យេស៊ូ គឺជាអ្នកនាំសាររបស់រពះ មិនខញសពីអ្នកនាំសារមញនៗដែលមកមញនលោក ឡើយ។ ហើយលោកនិងមដយរបស់លោកាែ់ែរិដភាគអាហរ ជាធមមត្ត។ គំនិត្នេះ គឺថា នរណ្ដហើយដែលរតូវការែរិដភាគអាហរ មិនអាចជារពះឡើយ នេះក៏ដូចជា លោកយេស៊ូ, មូហាំម៉ាត់ ឬក៏ែណ្ដដព្យាការី និងអ្នកនាំសារដនទៗទៀតដែរ។ ដោយសារក្សារែរិដភាគអាហរែង្ហាញពីត្រមូវការ និងការពឹងប្អកដលើរបស់ដរៅខាួន រីឯ រពះជាអ្មចស់រទង់ពញំមនត្រមូវការអេី ហើយក៏ពញំរតូវពឹងប្អកដលើអេីដែរ។ ដូចោននេះដែរ ការែរិដភាគអាហរ គឺជាដំដើរក្សារននការែញ្ចូលអាហរចូលក្នុងរងកាយ ដើម្បីឱ្យ រងកាយទទួលយកសារាត្ញចិញ្ចឹម ក្រោយមករតូវែដញ្ចញមកវិញត្តមរយៈការែដនារែង់។ កិច្ចការយ៉ាងនេះពិត្ជាមិនស័កដិសមដសាះឡើយចំពោះសិរីរញងរឿងរបស់ រពះ។

រែជាជាតិជាច្រើន ដទះែីពួកគេរស់នៅទីោច់រសយល មានអារយធម៌ាទែយ៉ាង ណ្ដក៏ដោយ ក៏ពួកគេភាគច្រើនមិនទទួលយកគំនិត្ថា ែណ្ដដអ្នកនាំសាររបស់រពះ អាចជាមនុស្សធមមត្ត ចេះែរិដភាគអាហរ ដូចពួកគេដែរ។ មានព្យាការីជាច្រើនរូែរតូវ បានរែជាជនសអែ់ដខពើមដោយសារហេតុ្លនេះ។ រពះគម្ពីរគួរអាន បានលើកឡើងពី រែជាជនរបស់ព្យាការី រូទ បាននិយាយអំពីលោកថា៖ គេនេះោមនអេីដរៅពីជាមនុស្ស ធមមត្តដូចពួកអ្នកដែរ គេែរិដភាគនូវអេីដែលពួកអ្នកែរិដភាគ និងឹកនូវអេីដែលពួកអ្នក ឹ ក។ (គួរអាន ២៣:៣៣) រពះគម្ពីរគួរអាន ក៏បានលើកឡើងពីពួកជនជាតិអារ៉ាែ់ ដែលជារែជាជនរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់៖

ហើយពួកគេបាននិយាយទៀតថាហេតុអេី បានជាអ្នកនាំសារនេះចេះទទួលទនចំ ីអាហរ និងដដើរត្តមារ(ដូចយើងដែរ)? (គួរអាន ២៥:៧) ចំពោះពួកអ្នកដែលនិយាយពីភាពជារពះរបស់លោកយេស៊ូវិញ យើងដើញថា ពួកគេបានែនតញះែង្ហអែ់រពះដ៏មនរពះដចសាដ ហើយចត់ទញករទង់ដូចជា មនុស្សដែលទទួលទនអាហរជាធមមត្ត។

ភាពជារពះរបស់លោកយេស៊ូរតូវបានរពះគម្ពីរគួរអានែដិដសធ ដោយរពះ អល់ឡោះមនរពះែនាូលថា៖

ពួកអ្នកដែលបាននិយាយថា ជាការពិត្ណាស់រពះ អល់ឡោះគឺជា រគិសតកូនរបស់ម៉ារីនោះ ពិត្ជាកាយជាពួកដែលោមនជំដនឿ។ ហើយ រគិសតបានដពាលថា ឱ្ពូជពងសអ្ញីរសាប្អ្ល! ចូរពួកអ្នកដោរពសកាេរៈចំពោះរពះ អល់ឡោះជារពះអ្មចស់របស់ខ្ញុំ និងជារពះអ្មចស់របស់ពួកអ្នក។ ពិត្របាកដណាស់ អ្នកណ្ដរែរពឹត្តពរញដទពនឹងរពះអល់ឡោះ រពះអល់ឡោះពិត្ជាបានហាមគាត់គេអំពី សាថនសួគ៌ា ហើយកន្លែងសានក់នៅរបស់គេគឺសាថននរក។ ហើយចំពោះពួកដែលែំពាន គឺពញំមនអ្នកជួយ ឡើយ។ (គួរអាន ៥:៧២)

រពះអល់ឡោះក៏បានដែើកែង្ហាញថា៖ ពិត្របាកដណាស់ ការដរែៀែដធៀែ(ការែដងើេត)យេស៊ូ សរមែ់រពះអល់ឡោះដូចជា(ការែដងេើត) អាោំដែរ គឺរទង់បានែដងេើត លោកពីដី ែនាែ់មករទង់បានមនរពះែនាូលនៅកាន់លោកថា ចូរកើតចុះ! លោកក៏

កើតឡើងភាម។80(គួរអាន ៣:៥៩) នៅក្នុងរពះគម្ពីរគួរអាន រពះអល់ឡោះបាន ពិព ៌ានាអំពីលោកយេស៊ូថាជាព្យាការីរបស់រទង់ លោកមនលក្ខណៈវិសញទធ, មានការ ដោរពស្រឡាញ់ដូចព្យាការីឯទៀតរបស់រពះដែរ ហើយលោកមនលក្ខណៈជាមនុស្ស ជានិចច។ លោកមនរែសាសន៍ថា៖ ពិត្របាកដណាស់ ខ្ញុំគឺជាអ្នកែដរមើរបស់រពះ អល់ឡោះ ដែលរទង់បានរែទនរពះគម្ពីរមួយឱ្យខ្ញុំ ហើយរទង់បានចត់ត្តំងខ្ញុំជា ព្យាការីម្នាក់។(គួរអាន ១៩:៣០)

នៅក្នុងក គម្ពីរកិច្ចការ ជំពូកទី៣ ខទី១៣ លើកឡើងថា៖ រពះរបស់អ្របាហំ អ្ញីសាក និងយ៉ាកញែ ជារពះននពួកែញពេែញរសរបស់យើង បានត្ដមេើងអ្នកែដរមើរបស់លោក

គឺលោកយេស៊ូ...។

ត្តមការលើកឡើងជាក់ប្សដងខាងដលើនេះ បានែង្ហាញដល់លោកអ្នកអានថា ពញំ ប្មនមនប្ត្សាសនាអ៊ីស្លាមមួយដទ ដែលែដិដសធពីភាពជារពះរបស់លោកយេស៊ូ សូមបីប្ត្អត្ថបទក្នុងគម្ពីរែរិសញទធក៏ែដិដសធដូចោនដែរ។

ត្តមរយៈការសាង់មតិ ដែលដរៀែចំដោយសាថនីយទូរទសសន៍មួយនៅចរកភព អផង់គេាស ក្នុងកមមវិធីមួយដ មះថា Credo បានែង្ហាញថា ក្នុងចំដណ្ដមពួកចស់ទញំ ៣១ នាក់ននរកុមជំនញំអផង់គាីកង់ មន១៩នាក់ែញ្ញាក់ថារគិសតែរិស័ទមិនមានកាត្ពេកិច្ចរតូវប្ត ដជឿលោកយេស៊ូថាជារពះនោះទេ។81

80 ក្នុងគម្ពីរែរិសញទធបានលើកឡើងពីរពះបាដៃម៉ាលគីដសដិក ថា៖ ដសតចនោះោមនឪពញកោមនមដយោមន

ពងាវត្តរ ហើយក៏ោមននងៃកើតឬនងៃសាែ់...។(ដររែឺ ៧:៣) ដទះជាយ៉ាងនេះកដី ោមននរណ្ដអះអាង

ថាលោកជារពះឡើយ។ 81 ដកស្រង់ពីកាប្សត Daily News ដចញាយនងៃទី ២៥ មិងញនា ១៩៨៤។

ភារជាបុរតរបស់ររះ

ដោលជំដនឿនេះក៏មិនខញសពីដោលជំដនឿមញនៗ ដែលយើងបានពិភាការួចមក ហើយ។ ដោលជំដនឿនេះោមនការែញ្ញាក់ពីសេចក្តីែដរងៀន ឬរែសាសន៍ណ្ដមួយរបស់ លោកយេស៊ូឡើយ។ ក្នុងគម្ពីរែរិសញទធបានប្រើពាកយែញរត ឬកូនរបស់រពះ គឺប្រើសំនៅ នៅដលើលោកអាោំ (លូកា ៣:៣៨) ហើយក៏សំនៅដល់ព្យាការីជំនាន់មញនជាច្រើន ដែលមកមញនលោកយេស៊ូ។ ឧទររ ៍ អ្ញីរសាប្អ្ល រតូវបាននៅថាជាកូនរបស់រពះ ដែរនៅក្នុងក គម្ពីរមួយ៖ រតូវប្រាប់ដសដចផ្លរ៉ាអ្ញងថា រពះអ្មចស់មនរពះែនាូលដូចត នៅ រែជាជនអ្ញីរសាប្អ្លជាកូនចបងរបស់យើង។(និកខមនំ ៤:២២)

ក្នុងក គម្ពីរទំនញកត្ដមេើង ង្ហរជាកូនរបស់រពះនេះក៏រតូវបានដល់នៅរពះបាទោវីឌ ងដែរ៖ ខ្ញុំនឹងរែកាសរកឹត្យរបស់រពះអ្មចស់ រពះអផងគមនរពះែនាូលមកកាន់ខ្ញុំ ថា រពះអផងគជាែញរត្របស់យើង! គឺយើងដែលបានែដងេើត្រពះអផងគនៅនងៃនេះ។(ទំនញក ត្ដមេើង ២:៧) ដូចោននេះដែរនៅក្នុងក គម្ពីរ ១របាកសរត ២២:១០ រពះបាទ សាឡូម៉ាញន ក៏រតូវបាននៅថា ែញរត្របស់រពះដែរ ៖ គឺែញរត្នោះហើយ ដែលនឹងសង់ ដំណ្ដក់មួយសរមែ់នាមយើង។ គេនឹងធ្វើជាកូនរបស់យើង ហើយយើងធ្វើជាឪពញក របស់គេដែរ។ យើងនឹងពរងឹងរជែលា័ងេរបស់គេឱ្យនៅសថិត្ដសថរដលើរសុកអ្ញីរសាប្អ្ល ររូត្ត្នៅ!។

ត្តមរយៈការលើកឡើងខាងដលើនេះ ហើយក៏មនខដ្សងៗជាច្រើនទៀតក្នុង គម្ពីរែរិសញទធបានែង្ហាញថាពាកយែញរត្របស់រពះ មានអ្ត្ថន័យជាក់ប្សដងថា ជាអ្នកដែល នៅជិត្ដកៀកែំ្ញត្នឹងកដីស្រឡាញ់របស់រពះ។ សូមបីប្ត្លោកយេស៊ូក៏បានមន រែសាសន៍ថា៖ ក៏ែ៉ាញប្នត ខ្ញុំប្រាប់អ្នករល់ោនថា ចូរែនតស្រឡាញ់សរតូវរបស់អ្នក ហើយ អ្ធិោឋនដើម្បីអ្នកដែលដែៀត្ដែៀនអ្នក ដើម្បីែង្ហាញថាអ្នកជាកូនននែិត្តរបស់អ្នកដែល

នៅសាថនសួគ៌ា...។(ម៉ាថាយ ៥:៤៤-៤៥) ទាំងអស់អ្នកដែលធ្វើឱ្យមានសនដិភាព នោះមន

សញភមងគលហើយ! ពីដរពាះមនុស្សនឹងនៅអ្នកទំងនោះថា កូនរពះ ។(ម៉ាថាយ ៥:៩)

ក្រោយពីវិភាគដលើរែសាសន៍ទំងនេះហើយ យើងោមនការសងស័យដសាះឡើយចំពោះ អេីដែលលោកយេស៊ូ បានពនយល់ចំពោះអ្ត្ថន័យននពាកយថា ែញរត ឬកូន នោះ។ ដូចនេះ ដែើយើងគិតឱ្យប្មនប្ទននៅោមនអេីដែលអាចនាំឱ្យយើងចត់ទញកលោកយេស៊ូថាជាែញរត្របស់រពះ ដែលមានលក្ខណៈពិដសសខញសបែាកពីអ្នកដនទនោះទេ។ រល់ពេល ដែលលោកយេស៊ូ លើកឡើងពីពាកយថា ែញរត្របស់រពះ គឺវមនអ្ត្ថន័យដូចោននឹងការ នៅចំពោះលោក អាោំ, អ្ញីរសាប្អ្ល, ោវីឌ, សាឡូម៉ាូន ដែរ។ លោកយេស៊ូរតូវបាន ពិព ៌ានាដោយប្រើពាកយែញរត្របស់រពះ ចំនួន១៣ដងគត់ក្នុងគម្ពីរែរិសញទធ ហើយការ ពិព ៌ានាចំពោះលោកថាជា កូនមនុស្ស មានររូត្ដល់នៅ៨៣ដងឯដណ្ដះ។

រពះគម្ពីរគួរអានបានែដិដសធយ៉ាងោច់អ្រង្ហេរ ចំពោះជំដនឿដលើែញរត្របស់រពះ ដូចមនលើកឡើងក្នុងជំពូកទី២ វកយខ ឌ ១១៦ ថា៖ ហើយពួកគេបាននិយាយថា រពះអល់ឡោះមនែញរត។ រពះអផងគមហវិសញទធែំ្ញត! ាញយនៅវិញសពេសារដពើដែលមាន នៅដលើដម ជាច្រើនជាន់ និងប្នដីជាកមមសិទធិរបស់រទង់។ អីេសពេសារដពើទំងទាំងអស់ នេះគឺដោរពរែតិែត្ដិចំពោះរទង់។

ដលើសពីនេះនៅទៀត ការែដងេើត្រឿងថារពះមនែញរត គឺជាការរែមង និងែដិដសធពីភាពលអវិសញទធរបស់រពះ ហើយជាការែង្ហាញថារពះមនត្រមូវការ ដពាលគឺ រតូវការមនុស្សម្នាក់ទៀតនៅជាមួយរទង់ គឺមិនស័កដិសមដសាះឡើយ ត្បិត្រពះោមន ត្រមូវការអេីឡើយ។

បាបរីកំលណើត

ដែើដយងត្តមការពនយល់របស់រគិសាែរិស័ទអំពីដោលជំដនឿនេះគឺថា លោក អាោំបានរែរពឹត្តដៃងេើបាែ នៅពេលដែលលោកមិនសាដែ់ែង្ហគែ់រពះហើយែរិដភាគបាន ដឈើពីដើមដឈើដែលរពះបានហាមគាត់ (ដើមដឈើននការដឹងខញសរតូវ មានសរដសរ

ក្នុងក គម្ពីរលោកុប្បត្តិ ២:១៧)។82 ជាលទធ្ល ដែើត្តមរទឹសដីសាសនារបស់រគិសតែរិស័ទ កូននៅជំនាន់ក្រោយរបស់លោកអាោំទំងទាំងអស់ រតូវទទួលបាែនតមកពីលោក អាោំ ដែលមានន័យថាមនុស្សរគែ់រូែ សញទធប្ត្កើតមកដោយមនបាែពីកំដើត ហើយរគិសតែរិស័ទក៏លើកឡើងដែរថា នេះជាការធ្វើឱ្យមានភាពយញត្តិធម៌ាចំពោះរពះ ដែលបាែទំងទាំងអស់រតូវសងនៅត្តមអេីដែលបានរែរពឹត្ត។

និយាយដោយប្ឡកវិញ រពះនឹងមិនលើកដទសចំពោះបាែណ្ដមួយឡើយដែើ មិនមានការទូលសញំ ហើយរពះមិនអាចលើកដទសសូមបីប្ត្ដៃងេើបាែធមមត្តមួយ។ រគិសតែរិស័ទលើកឡើងទៀតថា វិធីប្ត្មា៉ាងគត់ដើម្បីលញែោងបាែបាននោះគឺការែងាូរ ម។ សាវ័កែ៉ាូលនិយាយថា៖ ហើយដែើោមនការែងាូរ មដទ នោះោមនការ អ្ភ័យដទសចំពោះការខញសឆ្គងឡើយ។83(ដររែឺ ៩:២២) ែ៉ាញប្នត មានេះរតូវប្ត្ជា មដែលលអឥត្ដខាចះ ោមនបាែ និងមិនចេះសអញយរលួយ។ ដូចនេះហើយលោកយេស៊ូ ដែលរតូវគេដចទរែកាន់ថាជាែញរត្របស់រពះ រតូវបានគេែងាូរ មរបស់លោកដែលោមនបាែ លោកបានរងទញកខឈឺចាប់ដែលមិនអាចពិព ៌ានាបាន ហើយបានសាែ់ដើម្បី សងនងាដោះបាែរបស់មនុស្ស។ ដោយសារលោកជារពះដែលឥត្ប្ដនខ ឌ មានប្ត លោកដដៃែលអាចដោះនងាបាែដែលឥត្ប្ដនខ ឌបាន។ ដូចនេះោមននរណ្ដម្នាក់អាច ទទួលការសដផង្ហគះបានឡើយ លើកប្លងប្ត្អ្នកនោះរពមទទួលលោកយេស៊ូជាអ្នក

82 មានសំ ួរដែលគួរដចទសួរនោះគឺ តែើរពះោក់ដទសយ៉ាងដូចដមដចនៅ ដែើអាោំរែរពឹត្តដោយ មិនដឹងខញសរតូវផងនោះ។ 83 ការលើកឡើងរបស់សាវ័កែ៉ាូលគឺមនភាពប្ខេងោននឹងអត្ថបទគម្ពីរដ្សងទៀតដែលថាដង្ហេយធួន អាចធ្វើឡើងត្តមរយៈការថាេយដមៅម៉ាតែ(ដលវីវិន័យ ៥:១១) ឬ ថាេយជារប្ប្ប្រាក់(និកខមនំ ៣០:១៥) ឬ ដរគឿងអ្លង្ហេរធ្វើពីមស គឺមនប្ខសក ប្ខសនដ ចិដញ្ចៀន រកវិល និងែដនាតងប្ខសក។(ជនគ នា ៣១:

៥០)

សដផង្ហគះខាួនគេ។84 ដលើសពីនេះនៅទៀត មនុស្សរគែ់រូែនឹងរតូវរងទញកខដវទនានៅក្នុង សាថននរកដោយសារប្ត្បាែពីកំដើត្នោះ លើកប្លងប្ត្អ្នកណ្ដហើយដែលរពម ទទួលយកដង្ហេយធួនមកដោះនឹងបាែរបស់គេ ដែលធ្វើដោយលោកយេស៊ូនិង ម របស់លោក។

ដោលជំដនឿនេះអាចបែងចែកជា៣ប្នកសំខាន់ៗបាន៖ ប្នកទី១ បាែមនពី កំដើត្មករសាែ់។ ប្នកទី២ រតូវដជឿថារពះធ្វើឱ្យមានភាពយញត្តិធម៌ាត្តមរយៈការដោះ បាែ ហើយនងាដោះនោះគឺជា ម។ ប្នកទី៣ ដជឿថាលោកយេស៊ូបានដោះបាែ សរមែ់មនុស្សរគែ់ោន ដោយការសាែ់របស់លោកនៅដលើដឈើឆេង ហើយការស ដផង្ហគះនេះគឺសរមែ់ប្ត្អ្នកណ្ដដែលដជឿលើការលះែង់ជីវិត្របស់លោកប៉ុណ្ណោះ។85 ប្នកទំង៣នេះមនែករសាយដូចខាងដរក្សាម។

ផ្នែកទី១ លោកែូជាចរយ De Groot បានសរដសរថា៖ គម្ពីរបានែដរងៀនយើង ថា បាែរបស់លោកអាោំ បានែនតមកកាន់មនុស្សរគែ់ោន។ (រសង់ពីដសៀវនៅ Our Blessed lady exempted) ចំប កឯែពេជិត Paul វិញសរដសរថា៖ ដោយហេតុថា មនុស្សទំងទាំងអស់បានទទួលបាែដោយសារលោកអាោំប្ត្ម្នាក់។ ហើយមនុស្សជា ច្រើនបានរែរពឹត្ដោយយញត្ដិធម៌ាដោយសាររគិសដប្ត្ម្នាក់ដូចោន។86 សមដីទំងនេះែង្ហាញយ៉ាងចាស់ថា មនុស្សរគែ់រូែសញទធប្ត្ទទួលបាែនតពីលោកអាោំ។ មិនខញសពី

84 ក គម្ពីរដអ្សាយ ៤៣:១១ សរដសរថា៖ មានប្ត្យើងដទជារពះអ្មចស់ ដរៅពីយើងោមនរពះ សដផង្ហគះណ្ដទៀតឡើយ។ 85 ដែើជំដនឿលើការចងឆេងលោកយេស៊ូជាវិធីប្ត្មួយគត់ដើម្បីទទួលបានការសដផង្ហគះ សរមែ់អ្នក ដែលរស់នៅជំនាន់ជាមួយលោក និងអ្នកដជឿលោកជំនាន់ក្រោយៗមកទៀតនោះ។ ចុះអ្នកដែលមាន បាែហើយសាែ់ក្នុងជំនាន់មញនៗលោកយេស៊ូវិញនោះ គេោមនឱ្កាសនិងសាគល់លោក ហើយក៏មិន បានដជឿលើការចងឆេងដែរ តែើយញត្តិធម៌ាចំពោះពួកគេដែរឬដទ? 86 រសង់ដចញពីដសៀវនៅ Catholic Teaching ទំព័រ១៤០។ មានដយងពីគម្ពីរែរិសញទធរតផង់ រ៉ាូម ៥:

១៨-១៩។

ជំដនឿរបស់រគិសតែរិស័ទជាច្រើនឡើយ ដោលជំដនឿននការទទួលបាែនត គឺោមនអេីជា សមអងឡើយ ទំងរែសាសន៍របស់លោកយេស៊ូ ឬព្យាការីមញនៗដែលមកពីមញន លោក។ ពួកលោកទំងទាំងអស់ោន(ព្យាការី) ែដរងៀនថា មនុស្សរគែ់រូែរតូវទទួលខញសរតូវ ដលើអេីដែលខាួនបានរែរពឹត្ត។ ឯកូនក៏មិនរតូវទទួលដទសដោយសារប្ត្បាែដែលឪពញក មដយខាួនរែរពឹត្តដែរ។

ោមនមនុស្សណ្ដម្នាក់ដែលកើតមកដពញដោយបាែនោះទេ។ លោកយេស៊ូបាន មានរែសាសន៍ទក់ទងនិងកូននៅថា ជាអ្នកសាូត្រតផង់ហើយវិសញទធ។ លោកមន រែសាសន៍យ៉ាងជាក់ចាស់ថា៖

ឱ្យកូនដកមងទំងនោះមកឯខ្ញុំ កញំគាត់ពួកគេឡើយ ពីដរពាះរជាណ្ដចរករបស់រពះជារបស់អ្នកដែលមានលក្ខណៈដូចដកមងទំងនេះ។ ខ្ញុំ ប្រាប់អ្នករល់ោនការពិត្ថា អ្នកណ្ដដែលមិនរពមទទួលរជាណ្ដចរករបស់រពះ ដូច ដកមងតូចម្នាក់ដទ អ្នកនោះនឹងមិនបានចូលក្នុងរជាណ្ដចរករបស់រពះដសាះឡើយ។ (ម៉ាកញស ១០:១៤-១៥)

ដែើយើងគិត្រែកែដោយហេតុ្លវិញ វគឺជារឿងដែលអ្យញត្តិធម៌ាខ្លាំងែំ្ញត ដែលរគែ់មនុស្សទំងទាំងអស់រតូវទទួលបាែ ដែលបាែនោះរែរពឹត្ត្តំ ងពីរែ់ពាន់ឆ្នាំមញន ដោយឪពញកមដយដើមរបស់យើង។ អំដពើបាែគឺជាការរែរពឹត្តែំពានដោយដចត្នាដលើ ចាែ់របស់រពះ ឬចាែ់ននអេីរតូវនិងអេីខញស។ ហេតុដូចនេះការទទួលខញសរតូវឬការសតីែដនាសចំពោះបាែនេះ រតូវប្តាក់នៅដលើែញគគលដែលបានរែរពឹត្ត មិនប្មនាក់មក លើកូនរបស់គេដទ។ វជារឿងដ៏អ្យញត្តិធម៌ាយ៉ាងធៃន់ធៃរដែលចត់ទញកថាមនុស្សកើតមក មានបាែមករសាែ់។ វជារឿងដ៏មិនសមហេតុ្លដសាះ ដែលមនុស្សមនចិត្តគំនិត រឹងមំបែរជាដជឿដលើជំដនឿននបាែពីកំដើត ដូចបានែង្ហាញដោយរទឹសតីសាសនារបស់ែពេជិត Augustine ថា សូមបីប្ត្ទរកតូចដែលមិនទន់ប្រែចិត្តដជឿ ក៏រតូវវិនាសនៅដឆះ ទាំងអស់កលបជានិចចក្នុងដភាើងនរកដែរ?! ទើបប្ត្រយៈពេលក្រោយនេះដទ ដែលក្នុងពិភព រគិសតែរិស័ទឈែ់យកទរកតូចៗដែលមិនទន់បានទទួលពិធីរជមញជទឹក នៅកែ់ក្នុងដី

ដោយសារប្ត្គេដជឿថា ទរកទំងនេះសមនឹងសាែ់ដោយសារប្ត្បាែពីកំដើត្របស់ ពួកគេ។

សាសនាអ៊ីស្លាមបានែដិដសធនិងរែឆំងនឹងដោលជំដនឿបាែពីកំដើត ដោយ លើកឡើងថា ទរកគឺមនលក្ខណៈវិសញទធ និងឥត្មនបាែដសាះឡើយនៅពេលកើត។ ឯបាែវិញមិនប្មនជារឿងដែលអាចទទួលែនតោនបានឡើយែ៉ាញប្នតគឺជាអេីដែលមនុស្ស ទទួលបាន នៅពេលដែលគេរែរពឹត្តអេីដែលគេមិនគួររែរពឹត្ត ឬមិនរែរពឹត្តអេីដែលគេគួរ រែរពឹត្ត។

ផ្នែកទី២ ននដោលជំដនឿដលើដង្ហេយធួនរបស់រគិសតែរិស័ទ គឺគេដជឿថាភាព យញត្តិធម៌ារបស់រពះគឺទល់ប្ត្មនដង្ហេយធួន ដើម្បីជានងាដោះចំពោះបាែពីកំដើត្និង បាែដនទទៀតរបស់មនុស្ស។ រែសិនដែើរពះលើកប្លងដទសឱ្យមនុស្សមនបាែ ដោយពញំោក់ទ ឌកមមនោះ វជាការខញសឆ្គងនៅនឹងភាពយញត្តិធម៌ារបស់រទង់។ លោកែូជាចរយ W. Goldsake បានសរដសរទក់ទងនឹងរឿងនេះថា៖ រគែ់ោនបានដឹងចាស់ ដូចនងៃអ្ញីចឹង ថារពះមិនែំពានចាែ់របស់រទង់ឡើយ។ រទង់មិនលើកប្លងដទសចំពោះ មនុស្សមនបាែ ដោយមិនោក់ទ ឌកមមគេឱ្យសមរមយឡើយ ដែើរទង់ធ្វើយ៉ាងនោះ ប្មន តែើមននរណ្ដចត់ទញកថារទង់យញត្តិធម៌ា និងសមធម៌ានោះ?87 ការយល់ដើញយ៉ាង នេះែង្ហាញពីការមិនយល់អេីដសាះនៅដលើយញត្តិធម៌ារបស់រពះ។ រពះអផងគមិនប្មនរោន់ប្ត ជានៅរកម ឬជាដសដចនោះទេ ប្ត្រទង់គឺមនលក្ខណៈដូចនឹងអេីដែលរពះគម្ពីរគួរអាន បានពិព ៌ានាថា៖ រទង់ដ៏មហសែបញរស មហដមត្តតករញណ្ដ។ រទង់ជាអ្ធិែតីនានងៃជំនញំ ជរមះ។ រពះអផងគមិនរតឹមប្ត្យញត្តិធម៌ាប៉ុណ្ណោះដទ ប្ត្រទង់បផងមទំងរែកែដោយកតីដមត្តត

ករញណ្ដ និងការលើកប្លងដទសផង៖ ...រពះអល់ឡោះរទង់នឹងអ្ភ័យដទសដល់ពួក

អ្នក ហើយរទង់ជាអផងគដ៌ាដមត្តតករញណ្ដនរកប្លង។(គួរអាន ១២:៩២) រែសិនដែើរពះរទង់ រជាែដឹងថា មនុស្សលោកបានសារភាពដទសដោយដសាមះទាំងអស់ពីចិត្តហើយនោះ

87 រសង់ដចញពីដសៀវនៅ The Atonement ទំព័រទី៥។

ហើយគេកមាចិត្តខាួនគេឱ្យយកឈនះដលើសេចក្តីអារកក់ដែលមានក្នុងខាួនគេ នោះរពះដ៏ ដពញដចសាដនឹងលើកប្លងនូវដទសកំរញស និងបាែរបស់គេផង។ ក្រោយពីនោះ មាន មូលហេតុមួយដែលស័កដិសមែំ្ញត្នឹងការោក់ដទសនោះគឺ រទង់ទត្ដមើលការផ្លាស់ ប្រែសេចក្តីអារកក់ក្នុងខាួនអ្នកាែ់ដលមើសនោះ។ ការោក់ដទសនរណ្ដម្នាក់ដោយសារ បាែដែលគេាែ់រែរពឹត្តពីមញន ដទះែីគេបានសារភាពដទស និងបានផ្លាស់ប្រែខាួនគេ ហើយនោះ វគឺជាការសងសឹកនៅវិញដទ ហើយក៏មិនយញត្តិធម៌ាផង ហើយការលើក ប្លងដទសក្រោយពេលោក់ដទសជននោះរួច ឬក៏ោក់ដទសអ្នកណ្ដដ្សងជំនួសជន នោះ វមិនប្មនជាការលើកប្លងដទសអេីនោះទេ។

រពះដែលយើងដោរពថាេយែងគំជារពះននកដីដមត្តត។ ចំពោះចាែ់វិន័យនានាដែល រទង់បានែញាត្តិមក ហើយនិងែង្ហគែ់ឱ្យយើងរែតិែត្តិត្តមនោះ មិនប្មនកើតជា រែដយជន៍សរមែ់រទង់នោះឡើយ ប្ត្វគឺជារែដយជន៍សរមែ់មនុស្សជាតិ សញទធសាធ។ ហើយរែសិនដែើរទង់ោក់ដទសមនុស្សណ្ដម្នាក់ដោយសារប្ត្កំរញស និងបាែរបស់គេនោះ គឺមិនប្មនដើម្បីែំដពញរពះទ័យរទង់ ឬដើម្បីទូទត់នឹងអេីមួយដូច ជំដនឿរគិសតែរិស័ទឡើយែ៉ាញប្នតគឺដើម្បីទែ់សាេត់អំដពើអារកក់ និងដើម្បីជរមះសមអត្ដល់ អ្នករែរពឹត្តបាែនោះផង។ រពះរទង់លើកប្លងនូវដទសកំរញស និងបាែ ដល់នរណ្ដ ហើយដែលង្ហកដចញពីអំដពើបាែរបស់គេ និងបានផ្លាស់ប្រែខាួនគេ ដោយរទង់មិនោក់ ដទសពួកគេ ឬអ្នកណ្ដដ្សងជំនួសពួកគេឡើយ ហើយការ ៍នេះក៏ខញសឆ្គងនឹង ភាពយញត្តិធម៌ារបស់រពះដែរ។

រពះអល់ឡោះរទង់មនរពះែនាូលថា៖

រពះអ្មចស់ននអ្នករល់ោនបានកំ ត់

សេចក្តីដមត្តដករញណ្ដែលើអផងគរទង់ផ្លាល់។ ជាការរបាកដណាស់ អ្នកណ្ដក្នុងចំដណ្ដម ពួកអ្នកបានរែរពឹត្ដអំដពើអារកក់ដោយលៃង់ដមាន ក្រោយមកគេបានសារភាពកំរញស និង បានផ្លាស់ប្រែខាួនវិញែនាែ់ពីនោះ ពិត្របាកដណាស់រពះអល់ឡោះរទង់មហអ្ភ័យ ដទស មហដមត្តតករញណ្ដ។ (គួរអាន ៦:៥៤)

ផ្នែកទី៣ ននដោលជំដនឿរបស់រគិសតែរិស័ទអំពីដង្ហេយធួននោះគឺ លោកយេស៊ូ បានដចញនងាដោះដល់បាែពីកំដើត និងបាែដនទទៀតរបស់មនុស្សលោក ត្តមរយៈ ការសាែ់របស់លោកដលើដឈើឆេងនៅឯភនំលោដ៍កាល88ហើយការសដផង្ហគះនេះទៀត ដសាត គឺមិនអាចធ្វើបានឡើយ ដែើោមនជំដនឿដលើអំណ្ដចននការសដផង្ហគះត្តមរយៈ ដោរិត្របស់លោក។ លោកែូជាចរយ De Groot បានសរដសរថា៖ ចាប់ត្តំងពីពេល រគិសត ដែលជារពះមកយកកំដើត្ជាមនុស្ស បានយកបាែពីពួកយើងរល់ោន នៅដលើ ខាួនលោកទំងទាំងអស់ ដើម្បីជានងាដោះសរមែ់មនុស្សទំងទាំងអស់ ដោយការធ្វើនេះគឺដើម្បីែំដពញរពះទ័យរពះ និងដើម្បីឱ្យមានយញត្តិធម៌ាផង។ លោក(យេស៊ូ)គឺជាអ្នកសរមែ សរមួលរវងរពះនិងមនុស្សលោក។89 ដោលជំដនឿយ៉ាងនេះមិនរតឹមប្ត្រែឆំងនឹងកដីដមត្តតករញណ្ដរបស់រពះប៉ុណ្ណោះដទ បផងមទំងរែឆំងនឹងសេចក្តីយញត្តិធម៌ារបស់រពះអផងគផង។90 ការទមទរនូវ មដើម្បីជាងនូរនឹងការលើកប្លងដទសចំពោះមនុស្សលោក នោះ គឺជាការែង្ហាញពីភាពខេះកដីដមត្តតករញណ្ដ ហើយោក់ដទសចំពោះមនុស្សម្នាក់ ដែលោមនដទសដសាះ ជំនួសបាែរបស់អ្នកដនទវិញ។ មិនថាត្តំងពីដើមមកវជាការ សម័រគចិត្តឬក៏អ្ត់ ក៏នៅប្ត្ជារឿងដ៏អ្យញត្តិធម៌ាែំ្ញត។

88 ភនំកាល់វ៉ារី, ភាសាកូដ រកិក ៖ Γολγοθᾶ[ς] , ភាសាដររែឺ ៖ גולגולת , ភាសាសញីរីអាក់ ៖ ܓܘܠܓܘܠܬܐ។ 89 រសង់ដចញពីដសៀវនៅ Catholic Teaching ទំព័រទី ១៦២។ 90 ក្នុងចំ ញចនេះយើងគួរឆៃល់ថា៖ តែើការ ៍ដែលលោកអាោំបានសារភាពដទស និងការក្រប្រែ ចិត្តនៅចំពោះរពះកដី, ការទមាក់លោកអាោំដចញពីសាថនសួគ៌ាកដី រួមទំងទឹកជំនន់មកលើកូននៅលោក កដី និងការលះែង់ជាច្រើនទៀត នៅមិនរគែ់រោន់ដើម្បីឱ្យគាត់អាចទទួលការសដផង្ហគះដទឬ? ចុះអ្នកឯ ទៀតដែលរែរពឹត្តបាែធៃន់ធៃរជាងអាោំផងនោះយ៉ាងណ្ដវិញ? ហើយហេតុយ៉ាងដូចដមដចបានជាមិន មានអ្នកណ្ដបានដឹងដសាះអំពីការសដផង្ហគះ សូមបីប្ត្ព្យាការីទំងឡាយែ៉ាញប្នតវិធីននការសដផង្ហគះរតូវ បានរកដើញដោយរកុមជំនញំ និងវិហរនៅវិញ?

មានការែដិដសធជាច្រើនដែលែញ្ញាក់ពីភាពខញសឆ្គងននជំដនឿដង្ហេយធួន និង ការចងឆេង។ ខាងដរក្សាមនេះជាចំ ញចមួយចំនួនដែលយើងនឹងលើកមក៖

ទីមួយ៖

ដោលជំដនឿទក់ទងនឹងការចងឆេងលោកយេស៊ូដើម្បីជានងាដោះ បាែពីកំដើត្នោះ គឺដយងនៅត្តមមូលោឋនរគឹះដែលខញសឆ្គង ដូចនេះរល់អេីដែល ដយងនៅត្តមមូលោឋនរគឹះខញសឆ្គង គឺវរបាកដជាខញសឆ្គងដែរហើយ។ ទសសនៈដែល ថា បាែរបស់លោក អាោំ រតូវាក់ែនតមកដល់កូននៅរបស់លោកនោះ គឺមនភាព មិនរតឹមរតូវឡើយជាមួយនឹងខគម្ពីរនៅក្នុងគម្ពីរសមពនធដមរតីចស់ ហើយដែើដយងត្តម គម្ពីរសមពនធដមរតីងមីទៀតនោះ គម្ពីរសមពនធដមរតីចស់រតូវបានលោកយេស៊ូមកធ្វើឱ្យ ដពញដលញ មិនប្មនមកលញែំបាត់ដចលនោះទេ។ ជាមួយោននេះផងដែរ យើងដើញ ថានៅក្នុងក គម្ពីរទញតិយកថា ២៤:១៦ បានសរដសរថា៖ មិនរតូវសមាែ់ឪពញកដោយ សារប្ត្ដទសរបស់កូនដទ ហើយក៏មិនរតូវសមាែ់កូនដោយសារប្ត្ដទសរបស់ឪពញក ដែរ។ ែញគគលម្នាក់ៗរតូវសាែ់ដោយសារប្ត្ដទសរបស់ខាួនប៉ុណ្ណោះ។ ក្នុងក គម្ពីរ អេសេគាល ១៨:២០ សរដសរថា៖ ែញគគលណ្ដដែលធ្វើអំដពើខញសឆ្គងគឺែញគគលនោះ ហើយដែលរតូវសាែ់។ កូនមិនទទួលដទសចំពោះកំរញសឆ្គងរបស់ឪពញកដទ ហើយ ឪពញកក៏មិនទទួលដទសចំពោះកំរញសឆ្គងរបស់កូនដែរ។ ដែើយើងដមើលនៅក គម្ពីរ ម៉ាថាយ ១៦:២៧ លោកយេស៊ូមនរែសាសន៍ថា៖ ដរពាះកូនមនុស្សនឹងរតូវមកជា មួយនឹងែណ្ដដដទវត្តរបស់លោក ដោយមនសិរីរញងរឿងពីែិត្តរបស់លោក ហើយ លោកនឹងសងដល់រគែ់ោនត្តមការរែរពឹត្តរបស់ពួកគេដរៀងៗខាួន។ នេះជាការរសែោន នៅនឹងការលើកឡើងននរពះគម្ពីរគួរអាន ដែលប្ចងថា៖ មិនរតូវឱ្យជីវិត្មួយទទួលបាែ ពីជីវិត្ដនទឡើយ។ ហើយសរមែ់មនុស្សលោកមិនទទួលបានដរៅពីអេីដែល ខាួនគេ បានរែឹងប្រែងធ្វើនោះឡើយ។ ហើយពិត្របាកដណាស់ ការរែឹងប្រែងរបស់គេនឹងរតូវ គេែង្ហាញឱ្យដើញ(នៅនងៃជំនញំជរមះ)។ (គួរអាន ៥៣:៣៨-៤០)

ទីពីរ៖ ដយងនៅត្តមក គម្ពីរលោកុប្បត្តិ ៥:៥ សរដសរថា ឪពញករបស់យើង រល់ោនគឺលោកអាោំ បានរស់នៅជាមួយភរិយទាំងអស់រយៈពេល៩៣០ឆ្នាំ ែនាែ់ពីពួក គាត់បានទទួលទនបាននដើមដឈើហាមគាត់។ នេះជាការែញ្ញាក់ពីភាពខញសឆ្គងនន ក គម្ពីរលោកុប្បត្តិ ២:១៧ ដែលថា៖ ែ៉ាញប្នតអ្នកមិនរតូវែរិដភាគបាពីដើមដែលនាំឱ្យ សាគល់លអសាគល់អារកក់ឡើយ ដរពាះនៅនងៃណ្ដដែលអ្នកែរិដភាគ អ្នកនឹងសាែ់ជាមិន ខាន។ យើងដើញថាការសាែ់នោះមិនបានកើតឡើងចំពោះលោកអាោំនោះទេ នេះ ក៏ដោយសារប្ត្លោកបានសារភាពដទសកំរញសចំពោះបាែរបស់លោក និងសូមឱ្យ រទង់លើកដទស ហើយរពះក៏បានលើកដទសដល់គាត់។ នៅក្នុងក គម្ពីរ អេសេគាល ១៨:២១-២២ សរដសរថា៖ ែ៉ាញប្នតដែើជនទញចចរិត91ក្រខាួនឈែ់រែរពឹត្តអំដពើ ខញសឆ្គងទៀត ហើយកាន់ត្តមែញាត្តិរបស់ខ្ញុំ(រពះ) រពមទំងរែរពឹត្តអេីដែលសញចរិត្និង យញត្តិធម៌ា នោះគាត់នឹងរស់រនមនជីវិត្ត្នៅទៀត។ គាត់នឹងមិនសាែ់ដទ។ អំដពើខញស ឆ្គងដែលគាត់បានធ្វើទំងែ៉ាញនាមន នឹងមិនរតូវលើកមកទស់នឹងគាត់ដទ។ គាត់នឹងរស់ រនមនជីវិត្ត្នៅទៀតដោយសារគាត់រែរពឹត្តអេីដែលសញចរិត។ ែ៉ាញប្នតយើងដើញថា លោកអាោំនិងភរិយគាត់អាចនៅរស់បាន នោះមានន័យថាគាត់បានង្ហកដចញពីអំដពើ បាែទំងឡាយដែលពួកគាត់បានរែរពឹត្ត។ នេះមានន័យថា បាែ ពញំរតូវបានែនសល់ ទញកនិងាក់មកដលើពួកយើង ហើយក៏ោមនហេតុ្លអេីដែលលោកយេស៊ូរតូវមកសាែ់ ដើម្បីដោះបាែនរណ្ដដែរ។ នេះក៏ដូចនៅនឹងការលើកឡើងរបស់រពះគម្ពីរគួរអាន ដែលបានប្ចងថា៖

ហើយលោកអាោំបានធ្វើខញសនឹងែទែញ្ញាននរពះអ្មចស់របស់ គាត់ ហើយនិងបានវដងេង(ពីការពិត)។ ក្រោយមក រពះអ្មចស់របស់គាត់បានដរជើស ដរើសគាត់ ហើយរទង់បានអ្ភ័យដទសឱ្យគាត់ និងបានចងអញលែង្ហាញគាត់(នៅរកមោ៌ា ដ៏រតឹមរតូវ)វិញ។ (គួរអាន ២០:១២១-១២២)

91 ការលើកឡើងនេះគឺក្នុងករីមនុស្សនោះជាមនុស្សទញចចរិត។ តែើយ៉ាងណ្ដនៅវិញរែសិនដែើអ្នក រែរពឹត្តបាែនោះជាមនុស្សសញចរិត្តួយ៉ាងលោកអាោំវិញនោះ? ពិត្ណាស់ គាត់មញខជាទទួលបាន ការលើកដទស ត្តមដែលគាត់បានសារភាពដទសមិនខាន។

ទីបី៖ ហើយវមិនរតឹមរតូវនោះទេ ដែើដយងនៅត្តមគម្ពីរែរិសញទធនោះ លើក ឡើងថា លោកយេស៊ូមិនមានែំ ង ឬចង់មកសាែ់ដើម្បីដោះបាែមនុស្សលោក ឡើយ ហើយលោកក៏មិនចង់សាែ់នៅដលើដឈើឆេងដែរ។ នៅពេលលោកដឹងថាសរតូវ របស់លោកែ៉ាញនែ៉ាងយកជីវិត្លោក លោកបានរែកាសថា៖

ខ្ញុំកំពញងកើតទញកខដសាើរ សាែ់។(ម៉ាកញស ១៤:៣៤) ក្រោយមកលោកបានែួងសួងនៅកាន់រពះថា៖ អែា ែិត្ត ដអើយ! លោកអាចសដរមចរគែ់ការទំងទាំងអស់បាន។ សូមដកប្ពងនេះដចញពីខ្ញុំ។ ែ៉ាញប្នត សូមឱ្យែំ ងរបស់លោកបានសដរមច មិនប្មនែំ ងរបស់ខ្ញុំដទ។(ម៉ាកញស ១៤:

គឺពួកគេទំងទាំងអស់ោនបានដបាះែង់ដចលលោកហើយរត់ដភៀសខាួនទាំងអស់នៅ92។ មិនប្ត ប៉ុណ្ណោះ ក៏ោមនអ្នកសរដសរគម្ពីរ ឬអ្នកសរដសរសំែញរត្ណ្ដម្នាក់ បានដើញហេតុ ការ ៍ចងឆេងផ្លាល់ប្ភនកដែរ។ ដូចនេះរែភពននសាច់រឿងការចងឆេងហក់នៅមន ភាពមនាិលសងស័យ ជាពិដសសនៅពេលយើងពិនិត្យដមើលព័ត៌ាមនលមអិត្ពីក គម្ពីរ ខាះ ដើញថានៅមនភាពមិនរសែោនទក់ទងនឹងរពឹត្តិការ ៍នេះត្តំងពីដើមររូត ដល់ចាប់។ ទីប្រាំមួយ៖ គំនិត្ដែលថា រតូវមនការែងាូរ មដើម្បីជានងាដោះហើយ ដើម្បីែំដពញរពះទ័យរបស់រពះនោះ ដមើលនៅហក់ដូចជារពះជាអារកសែិសាចដ៏ខ្លាំង កាមួយនៅវិញ។ វមិនមានហេតុ្លណ្ដដែលថា ម ហើយនិង បាែ មានទំនាក់ ទំនងោនដសាះឡើយ។ អេីដែលអាចជរមះបាែបាននោះគឺមនដូចជា ការនឹកសាដយ ក្រោយ, ការសារភាពដទសដោយដសាមះស, ការត្សូពាយមរែឆំងនឹងសេចក្តី អារកក់ និងការត្សូពាយមរែតិែត្តិត្តមអេីដែលរពះបានដែើកែង្ហាញមកកាន់យើង ត្តមរយៈែណ្ដដព្យាការីរបស់រពះអផងគ។ កាន់ប្ត្សញីជដរៅនៅទៀត នៅពេលដែលមាន គេសួរលោកយេស៊ូអំពីជីវិត្ទាំងអស់កលប(ជីវិត្នៅសាថនសួគ៌ា) លោកបានតែថា មិនប្មន ជាការដជឿចំពោះលោកថាជាអ្នកសដផង្ហគះត្តមការែងាូរ មអេីឡើយ ប្ត្លោកតែថា៖

ែ៉ាញប្នត រែសិនដែើអ្នកចង់ទទួលជីវិត ចូររែរពឹត្ត្ត មែញាត្ដិទំងែ៉ាញនាមនជាដរែចុះ។ (ម៉ាថាយ ១៩:១៧) រដែៀែននការសដផង្ហគះដែលរគិសតែរិស័ទសពេនងៃបានដជឿនេះ មិនរតឹមប្ត្មិនសម ហេតុ្ល និងមិនសមខាងសីលធម៌ាប៉ុណ្ណោះដទែ៉ាញប្នតវបផងមទំងខញសឆ្គងពីសេចក្តី

92 ដែើយើងគិត្វិជាមនចំពោះសិសសលោកយេស៊ូនោះ មានរឿង២យ៉ាងដែលអាចកើតឡើងនោះគឺ៖

ទី១ រែប្រលការលើកឡើងថាសិសសទំងទាំងអស់បានដបាះែង់នឹងរត់ដចល ជាខាឹមសារដែលខញសពី អត្ថបដៃើម(មនការក្រប្រែឬក្រាងដូចបានលើកឡើងកាលពីជំពូកមញនៗ)។ ទី២ រែប្រលជាសិសស ទំងទាំងអស់បានដបាះែង់នឹងរត់ដចលប្មន ត្បិត្ពួកគេដឹងថា អ្នកដែលកំពញងចងឆេងមិនប្មនជាលោក យេស៊ូឡើយ។

ែដរងៀនរបស់លោកយេស៊ូ ដែលលោកមកប្នដីនេះដើម្បីសដផង្ហគះមនុស្សត្តមរយៈ ការែដរងៀនរបស់លោក ក៏ដូចជា្ដល់ភាពជាគំរូននជីវិត្ដែលរស់នៅត្តមបែប្ន ដែលរពះដរៀែចំ មិនប្មនមកសដផង្ហគះដោយសាែ់នៅដលើដឈើឆេង ហើយែងាូរ ម ខាួនឯងមកោងបាែអ្នកដនទនោះទេ។

ព័នធកិច្ចរបស់លោកគឺដើម្បីមកអំពាវនាវ មនុស្សដែលរែរពឹត្តបាែទំងឡាយ ឱ្យសារភាពដទសកំរញស ដែលព័នធកិច្ចនេះក៏ដូច ជាអេីដែលព្យាការីដែលមកជំនាន់មញនៗលោកបានធ្វើដែរ។ លោកមិនដែលមាន រែសាសន៍ថា លោកមកដើម្បីជានងាដោះបាែមនុស្សដែរ។ រឿងនេះរតូវបានែញ្ញាក់ នៅក្នុងក គម្ពីរម៉ាថាយ ៤:១៧ ថា៖ ចាប់ពីពេលនោះមក លោកយេស៊ូបានសពេាយថា ចូរប្រែចិត្ត ដរពាះរជាណ្ដចរកសាថនសួគ៌ាគឺជិត្ដល់ហើយ។ វកាន់ប្ត្ពិបាក យល់ នៅពេលដែលគម្ពីរែរិសញទធលើកឡើងយ៉ាងែំពាននៅចំពោះលោកយេស៊ូដោយ ថាលោកជាមនុស្សរតូវែណ្ដដសា។ លោកែ៉ាូលនិយាយថា៖ ដោយសាររគិសតបានទិញ យើង នោះលោកបានរំដោះយើងឱ្យរួចពីែណ្ដដសាននចាែ់ ដោយធ្វើជាអ្នករតូវែណ្ដដសាជំនួសយើង ពីដរពាះែទគម្ពីរប្ចងថា អ្នកណ្ដដែលរតូវពយួរដលើែដង្ហគលដឈើ អ្នកនោះរតូវែណ្ដដសាហើយ។ (កាឡាទី ៣:១៣) ជំដនឿននដង្ហេយធួន ឬនងាដោះនេះ ក៏មនផងដែរនៅក្នុងសាសនាខញសឆ្គង។ ដយងត្តមដសៀវនៅ Rock of Truth និពនធដោយលោក Arthur Findley បានសរដសរ ថា មានអផងគចំនួន១៦ ដែលមនុស្សលោកបានដជឿថា បានមកកាន់ប្នដីនេះដើម្បី សដផង្ហគះមនុស្ស និងជានងាដោះបាែ។ អផងគទំង១៦នោះមនដូចជា៖ រពះអូរីសញីស របស់ពួកដអ្សញីែ (១៧០០ឆ្នាំមញនគ.ស.), រពះបាអាល់របស់ពួកបាែ ីឡូន(១២០០ឆ្នាំ មញនគ.ស.), រពះរកឹសានរបស់ពួកឥណ្ដឌ(១០០០ឆ្នាំមញនគ.ស.), រពះអាន់រោរបស់ពួក ទីដែ(៧២៥ឆ្នាំមញនគ.ស.), រពះពញទធត្តមបែចិន(៥៦០ឆ្នាំមញនគ.ស.) និងរពះមិរសា របស់ពួកប្ពរស(៤០០ឆ្នាំមញនគ.ស.) ជាដើម។ ដោលជំដនឿដលើដង្ហេយធួននេះ មិនរតឹមប្ត្មិនសមរសមនឹងហេតុ្លនោះទេ វបផងមទំងជំរញ មនុស្សឱ្យដបាះែង់ការរែរពឹត្តអំដពើលអ ហើយរសវ៉ាចាប់អំដពើខញសឆ្គង

ដូចជា កាែ់សមាែ់, លួចែាន់, រំដោភែំពានជាដើម។ លោកែ៉ាូលបានដមើលរសាលែទែញាត្តិនានាដែលលោកយេស៊ូបានែដរងៀន ហើយបែរជានិយាយថា៖ ដរពាះយើងយល់ ដើញថាមនុស្សម្នាក់នឹងរតូវរែកាសថាសញចរិត្ដោយសារជំដនឿ មិនប្មនដោយអាង ដលើចាែ់ដទ។(រ៉ាូម ៣:២៨) លោកែ៉ាូលក៏និយាយទៀតថា លោកអ្របាហំមិនអាចរែ់ ថាជាមនុស្សសញចរិត្នោះទេដែើត្តមការរែរពឹត្តរបស់លោកនោះ។(រ៉ាូម ៤:២) ត្តមពិត្គឺ លោកែ៉ាូលនេះហើយដែលែដងេើត្គំនិត្ថា មានប្ត្ការដជឿលើការចងឆេងរបស់លោក យេស៊ូប៉ុណ្ណោះ ទើបទទួលបានសេចក្តីសដផង្ហគះ។ តែើសាថនភាពមនុស្សជាតិនឹងកាយ នៅជាយ៉ាងណ្ដដែើមនុស្សនាំោនដជឿបែនេះទំងទាំងអស់ោននោះ? ដើម្បីដឆាើយតែនឹងការលើកឡើងរបស់លោកែ៉ាូល ចដមាើយគឺមននៅក្នុង រែសាសន៍របស់លោកយេស៊ូ៖ ហេតុនេះ សូមបីប្តែញាត្ដិដែលមនុស្សចត់ទញកថាមិន សូវសំខាន់ ប្ត្ដែើអ្នកណ្ដែលមើសែញាត្ដិនោះ ហើយែដរងៀនអ្នកឯទៀតឱ្យធ្វើដូចនេះ អ្នក នោះមិនសមនឹងចូលរជាណ្ដចរកសាថនសួគ៌ាឡើយ។ ាញយនៅវិញ អ្នកណ្ដដែល រែរពឹត្ត្ត មែញាត្ដិទំងនោះ ហើយែដរងៀនអ្នកឯទៀតឱ្យរែរពឹត្ត្ត មដែរ អ្នកនោះសម នឹងចូលរជាណ្ដចរកសាថនសួគ៌ា។(ម៉ាថាយ ៥:១៩) សាសនាអ៊ីស្លាមែដិដសធចំពោះដោលជំដនឿដលើដង្ហេយធួន ហើយែញ្ញាក់យ៉ាង ចាស់ថា ការលើកដទសមិនអាចធ្វើឡើងត្តមរយៈយញាែូជា ឬការធ្វើទញកខដទស មនុស្សណ្ដម្នាក់ឡើយ ាញយនៅវិញ ការលើកដទស គឺត្តមរយៈកដីដរបាសដមត្តតរបស់ រពះជាមចស់ នៅកាន់មនុស្សណ្ដហើយដែលបានសារភាពដទសកំរញសដោយ ដសាមះស និងដោយរែឹងប្រែងដចៀសវងពីការរែរពឹត្តអារកក់ ហើយរត្ឡែ់មករែរពឹត្ត លអវិញ។ កាន់ប្ត្សញីជដរៅទៀតនោះ រែសិនដែើការរែរពឹត្តបាែនោះ ែ៉ាះពាល់ឬធ្វើឱ្យ មានភាពអ្យញត្តិធម៌ាដល់សិទធិអ្នកដនទផងនោះ អ្នកដែលរតូវគេែំពាននឹងរតូវទទួលបាន សិទធិនោះមកវិញយ៉ាងដពញដលញ ហើយអ្នករែរពឹត្តខញសក៏រតូវសញំការអ្ភ័យដទសពី អ្នកដែលខាួនែំពានផង។

រពះគម្ពីរគួរអានបានសនាថា មនុស្សទំងទាំងអស់នឹងទទួលបានការសដផង្ហគះ ត្តម រយៈការទទួលដជឿដលើរពះប្ត្មួយអផងគត់ នឹងរែរពឹត្តសញចរិតផង៖

ការពិត្មិនប្មន ដូចនេះដទ (អ្នកដែលនឹងបានចូលសាថនសួគ៌ានោះ) គឺអ្នកដែលបានថាេយខាួនរបស់គេ ចំពោះរពះអល់ឡោះ ហើយជាអ្នករែរពឹត្តសញចរិតផង។ ដូចនេះ សរមែ់អ្នកនោះនឹង ទទួលបានលែញ យពីរពះអ្មចស់របស់គេ ហើយពួកគេោមនការភ័យខាចនិងទញកខ រពួយអេីឡើយ។ (គួរអាន ២:១១២) រពះអល់ឡោះក៏មនរពះែនាូលទៀតដែរថា៖

ដូចនេះ អ្នកណ្ដហើយដែលមានសេចក្តីសងឃឹមថា គេនឹងបានជួែរពះអ្មចស់របស់គេ ចូរឱ្យគេរែរពឹត្តអំដពើណ្ដដែលសញចរិត ហើយកញំឱ្យគេដោរពសកាេរៈអេីមួយ រួមដសមើនឹង រពះឡើយ។(គួរអាន ១៨:១១០) ក គម្ពីរយ៉ាកញែ ២:១៤ បានលើកឡើងរតឹមរតូវរសែនឹងសាសនាអ៊ីស្លាម ដូច មានប្ចងថា៖ ែងែអូនខ្ញុំដអើយ រែសិនដែើអ្នកណ្ដម្នាក់និយាយថាខាួនមនជំដនឿ ប្ត្អ្នក នោះោមនការរែរពឹត្ត តែើមនរែដយជន៍អេី? ជំដនឿរបស់អ្នកនោះមិនអាចសដផង្ហគះអ្នក នោះបានឡើយ ប្មនដទ? ក គម្ពីរដដែលជំពូក ២ ខ ១៧ ប្ចងផងដែរថា៖ ដូចោន ដែរ រែសិនដែើមនជំដនឿ ប្តោមនការរែរពឹត្ត ជំដនឿនោះគឺសាែ់ហើយ។

សាសនាអ ៊ីសាលាម គឺជាសាសនាឯកលទរនិេម្របស់ បណ្ដារា ការីទំងឡាេ ត្តមរយៈការវិភាគយ៉ាងសញីជដរៅអំពីដោលជំដនឿរបស់សាសនារគិសត ដូចដែល បានដរៀែរែ់ខាងដលើ នាំឱ្យយើងអាចសននិោឋនបានពីរយ៉ាងគឺ ដោលជំដនឿមនលកខៈមិនសមហេតុ្ល និងមិនរតឹមរតូវត្តមសេចក្តីែដរងៀនរបស់លោកយេស៊ូ។ ពីដរពាះយើងដឹងចាស់ហើយថា នៅពេលដែលលោកដចញពីប្នដីែ៉ាញនាមនឆ្នាំដំែូងោមនអ្នកកាន់ត្តមណ្ដម្នាក់ដជឿថាលោកជារពះឡើយ គឺទទួលដជឿរតឹមថាលោកជា ព្យាការីរបស់រពះប៉ុណ្ណោះ។ រីឯដោលជំដនឿរបស់រគិសតែរិស័ទសពេនងៃ គឺទើបប្ត្កើត

ឡើងច្រើនឆ្នាំក្រោយមក ដែលមានន័យថាដោលរគឹះននជំដនឿនៅត្តមរកុមជំនញំ គឺោាត ដចញឆៃយពីសេចក្តីែដរងៀនពិត្របាកដរបស់លោកយេស៊ូ និងខញសពីសេចក្តីែដរងៀន របស់ព្យាការីជំនាន់មញនផងដែរ។ ការទទួលដជឿថា រពះគឺមនប្ត្មួយអផងគត់ ហើយការដោរពសកាេរៈនៅចំពោះ រទង់ប្ត្មួយអផងគត់គឺជាែញាត្តិដែលរតូវប្ត្ធ្វើត្តមោច់ខាត។ ការទញកអេីមួយជារពះ ឬ ដសមើនឹងរពះ គឺជាជំដនឿដែលកើតឡើងនៅសម័យករោយៗនេះដទនៅក្នុងរែវត្តិសា្សត មនុស្សជាតិ។

ក្នុងរយៈកាលរែម ជា១០សត្វត្សរ៍ែនាែ់ពីវត្តមនរបស់លោក អាោំ មនុស្សលោកគឺដោរពសកាេរៈប្ត្ចំពោះរពះជាអ្មចស់ប្ត្មួយអផងគត់។ ជំដនឿ ខញសឆ្គងទើបប្ត្កើតឡើងនៅមញនសម័យកាលរបស់ព្យាការី ូដអ ដែលមនុស្សលោក ចាប់ផ្តើមដោរពសកាេរៈនៅចំពោះរូែដិម។ រឿងនេះវកើតឡើងដោយសារប្ត មនុស្សបានពាយមលើកត្ដមេើងរួសរែម នៅចំពោះសនតែញគគលមួយចំនួន ក្រោយពេលពួកគេបានសាែ់នៅ។ ព្យាការី ូដអ រតូវបានរពះចត់ែញាូនមកដើម្បី ចងអញលែង្ហាញមនុស្សលោកឱ្យរត្ឡែ់មករក្សាូវដែលរតឹមរតូវ និងអំពាវនាវឱ្យពួកគេ ដោរពសកាេរៈនៅចំពោះរពះអល់ឡោះប្ត្មួយអផងគត់។ ែនាែ់ពីនោះរពះក៏បានចត់ែញាូនព្យាការីម្នាក់ហើយម្នាក់ទៀតែនតែនាែ់ោន នៅកាន់រែជាជាតិជាច្រើន ដើម្បី សពេាយនូវរពះរជសារដ៏សាមញាមួយគឺោមនរពះឯណ្ដឡើយដែលរតូវដោរព សកាេរៈដរៅពីរពះអល់ឡោះ។ ព័នធកិច្ចរួមរបស់ែណ្ដដព្យាការីទំងទាំងអស់ គឺដើម្បីអំពាវនាវមនុស្សលោកឱ្យមាន ជំដនឿដលើរពះ ដែលជាអផងគអាទិដទពដ៏ខពង់ខពស់នរកប្លងែំ្ញត ហើយទទួលសាគល់រពះ អផងគថាជារពះអាទិករែដងេើត្រល់សពេសារដពើទំងទាំងអស់ ក៏ដូចជាអផងគដែលគត់្គង់និងរក្សារទរទង់ពិភពលោកនេះផងដែរ។ សូមបីប្ត្មនុស្សដែលដោរពរពះដនទៗនោះក៏បានដឹង ដោយធមមជាតិថា រពះពិត្ជាមនពិត្ប្មន ហើយពួកគេក៏មិនមានមនាិលសងស័យ

ដែរ។93 មានប្ត្ពួកគេមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះដែលធ្វើជារែឆំងថាដលើលោកនេះោមន រពះនោះទេ។ ក៏មនដែរពួកមួយចំនួនដែលគេដោរពសកាេរៈចំពោះរពះត្តមរយៈការ ធ្វើអំដពើលអ ហើយក៏មនការអ្ធិសាឋនែួងសួងដល់រពះខាះដែរនៅពេលគេជួែទញកខ លំបាក។ ែ៉ាញប្នតនៅពេលដែលជីវិត្មនភាពសញខរសួល ពួកគេក៏ែួងសួងដែរ ប្តែួងសួង ត្តមរយៈពួកអាចារ្យ។ ព្យាការីរបស់រពះបានអំពាវនាវពួកគេ ឱ្យបែរនៅរករពះជា អ្មចស់ ហើយទូលអផងេរនៅចំពោះរពះអផងគផ្លាល់នៅរគែ់ពេលទំងទាំងអស់ ដោយមិន ចំបាច់ទូលអផងេរត្តមរយៈពួកអាចារ្យឡើយ។ ដោយសារប្ត្ជំដនឿដលើរពះប្ត្មួយអផងគ គឺ ជារឿងចមបង ក៏ជាកាត្ពេកិច្ច និងជាដោលរគឹះដែលធ្វើឱ្យរល់សកមមភាពរបស់យើង មានភាពរតឹមរតូវ និងរតូវបានទទួលសាគល់ ទើបយើងដើញថា រល់ព្យាការីទំងទាំងអស់ ចាប់ផ្តើមអំពាវនាវនៅកាន់មនុស្សលោកដោយដពាលថា៖

ចូរពួកអ្នកដោរពសកាេរៈ ចំពោះរពះអល់ឡោះចុះ ពួកអ្នកោមនមចស់ឯណ្ដដ្សងដរៅពីរទង់ឡើយ។(គួរអាន ៧:

93 លទធិមិនដជឿរពះ(Atheism) បានចាប់ផ្តើមរីកដញះោលយ៉ាងធំដចញពីសរគមន៍រគិសតែរិស័ទក្នុង អំឡញងសត្វត្សរ៍ទី១៨ និង១៩។ ហេតុ្លចមបងដែលនាំឱ្យមានរឿងនេះកើតឡើងគឺដោយសារប្ត រកុមជំនញំ ឬវិហរសាសនា បានរែរពឹត្តអំដពើអ្យញត្តិធម៌ាដូចជា ទសភាព, ការដមើលង្ហយដមើលដថាក និង រំដោភែំពាននៅចំពោះមនុស្សដោយប្រើពាកយថា «ក្នុងរពះនាមននរពះ»។ ែប្នថមពីនោះ សាសនា រគិសតក៏តែងតែមិនរសែោនជាមួយនឹងហេតុ្ល និងត្រមូវការរបស់មនុស្សផង។ មិនប្ត្ប៉ុណ្ណោះ រកុម ជំនញំមួយក៏បានរែឆំងនិងការរីកចដរមើនឡើងខាងវិទាសា្សតហើយបផងមទំងធ្វើទញកខែញកមែនញដល់ពួក អ្នកវិទាសា្សត ដែលនាំឱ្យមានការបែកដចញរវងមនុស្ស និងជំដនឿ។ ដូចនេះហើយបានជាមនុស្ស ដែលមានទំដនារដលើសមភរនិយមខាងលោកិយនេះ ដោយសារប្ត្អ្វត្តមនននភាពសមហេតុ្ល ឯ ជំដនឿក៏មនការបែកប្ប្ប្រាក់ ធ្វើឱ្យសាសនាក៏ោមនតួនាទីអេីដសាះក្នុងជីវិត្មនុស្ស។

យើងបានដែើកែង្ហាញនៅកាន់អ្នកនាំសារនោះថា ពិត្របាកដណាស់ ោមនរពះអ្មចស់ ណ្ដដ្សងដែលរតូវដោរពសកាេរៈដ៏ពិត្របាកដែរៅពីយើងនោះឡើយ។ ដូចនេះ ចូរពួក អ្នកដោរពសកាេរៈមកចំពោះយើងចុះ។ ដូចនេះហើយទើបយើងអាចសននិោឋនយ៉ាងជាក់ ចាស់ថា សាសនាអ៊ីស្លាមគឺជាសាសនារបស់ព្យាការីនិងអ្នកនាំសារទំងទាំងអស់របស់រពះ រែ់ត្តំងពីព្យាការីអាោំ មកដល់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់។ ជាការពិត្ណាស់អ៊ីស្លាមគឺជា សាសនារបស់ព្យាការី ូដអ, អ្របាំហំ, ម៉ាូដស និង យេស៊ូ។ ដែើត្តមសេចក្តីែដរងៀន របស់សាសនាអ៊ីស្លាម ព្យាការីទំងទាំងអស់គឺជាែងែអូននឹងោន ហើយពញំមនការបែងចែក រវងពួកលោកឡើយ។ នរណ្ដហើយដែលបានរែតិែត្តិត្តមការចងអញលែង្ហាញពី ព្យាការីរបស់គេ នៅក្នុងជំនាន់របស់គេ ហើយដោរពសកាេរៈចំពោះរពះជាអ្មចស់នោះ អ្នកនោះរតូវចត់ទញកថាជាអ្នកមូសាីម(អ្នកថាេយខាួន) ហើយនិងបានចូលសាថនសួគ៌ា។ សាសនាអ៊ីស្លាមបានមកសាដរឡើងវិញនូវសភាពដើមននរពះរជសារ ដែលរពះ បានរែទនមកែណ្ដដព្យាការីទំងឡាយរបស់រទង់។ សាសនាអ៊ីស្លាមរោន់ប្ត្មកែនត សពេាយរពះរជសារនោះ ដែលដើមឡើយរពះអល់ឡោះបានែញាត្តិដល់កញលសម្ព័ន្ធ ឬរែជាជាតិជាក់ោក់ណ្ដមួយ ក្នុងសម័យកាលជាក់ោក់ណ្ដមួយ ត្តមរយៈព្យាការី ដែលរទង់បានចត់ែញាូននៅកាន់ពួកគេ។ ែ៉ាញប្នតពេលដវោកនាង្ញត្នៅ រពះរជសារ នោះរតូវបានមនុស្សែករសាយឱ្យមានភាពខញសឆ្គង ឬយកនៅោយឡំជាមួយអែបិយ ជំដនឿខញសឆ្គង ឬកិច្ចពិធីដ្សងៗដែលមនុស្សបានែដងេើត្ឡើង ដែលនាំឱ្យបាត់ែង់នូវ ជំដនឿរតឹមរតូវ ហើយកាយជាកិច្ចរែតិែត្តិដែលឥត្រែដយជន៍។ សាសនាអ៊ីស្លាមដែលរពះបានដែើកែង្ហាញមកកាន់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ គឺជាការ ធ្វើឱ្យមានឡើងវិញនូវដោលជំដនឿអំពីរពះប្ត្មួយអផងគ ដែលលោកយេស៊ូ និងែណ្ដដ ព្យាការីទំងទាំងអស់របស់រពះអល់ឡោះបានែដរងៀនមកកាន់មនុស្សលោក។ សាសនា អ៊ីស្លាមគឺជារពះរជសារមកកាន់មនុស្សជាតិទំងឡាយ ររូត្ដល់រោចញងក្រោយនន ប្នដី ហើយក៏នឹងមិនធ្វើឱ្យមានការបែកប្ប្ប្រាក់ោនជារកុមៗដូចសម័យព្យាការីមញនៗ ឡើយ។

សាសនាអ៊ីស្លាមែដិដសធនូវរល់ជំដនឿទំងឡាយណ្ដ ដែលជាការរែមង ចំពោះរពះ ហើយធ្វើឱ្យមនុស្សបានយល់ដឹងពីលក្ខណៈពិត្របស់រពះជាមចស់ឡើងវិញ ថារទង់ជារពះប្ត្មួយអផងគត់ដែលជារពះអាទិករែដងេើត្នូវសពេសារដពើ រពមទំងជាអផងគ ដែលគត់្គង់ និងអ្ភិបាលនូវរល់អេីៗទំងទាំងអស់ក្នុងចរកវឡ ហើយរទង់ក៏ជារពះប្ត មួយអផងគត់ដែលអាចចត់ថាលអវិដសសឥត្ដខាចះ។ នេះក៏ជាការែង្ហាញថារពះអផងគជា រពះដែលយើងចំបាច់រតូវប្ត្ដោរពសកាេរៈ។ កាន់ប្ត្សញីជដរៅទៀតនោះ យើងរតូវប្ត ដោរពសកាេរៈចំពោះរពះអផងគត្តមរដែៀែដែលរទង់ែង្ហគែ់យើង មិនប្មនត្តមរដែៀែ ដែលយើងែដងេើត្ឡើងត្តមចិត្តចង់ឡើយ។ រពះអផងគជារពះដែលស័កដិសមឱ្យយើងទូលែួងសួង។ ហើយការទទួលជំដនឿថា រពះគឺមនប្ត្មួយអផងគត់ គឺជាគញ ត្នមាដ៏វិដសស ដលើសលែ់ ហើយការទញកអេីមួយដ្សងថាជារពះ ឬដសមើនឹងរពះគឺជាបាែដ៏ នរកប្លងែំ្ញត្ដូចោន។ វគឺជាបាែប្ត្មួយគត់ដែលរពះនឹងមិនលើកប្លងដទសនោះ ឡើយ លើកប្លងប្ត្យើងបានផ្លាស់ប្រែខាួននៅរករទង់វិញមញននឹងទាំងអស់ជីវិត។ រពះបាន មានរពះែនាូលក្នុងរពះគម្ពីរគួរអានថា៖ ពិត្របាកដណាស់ រពះអល់ឡោះមិនអ្ភ័យ ដទសឱ្យអ្នកដែលដោរពអេីមួយដសមើនឹងរទង់នោះឡើយ ប្ត្រទង់នឹងអ្ភ័យដទសឱ្យ ចំពោះបាែដ្សងពីនោះចំពោះអ្នកណ្ដដែលរទង់មនដចត្នា។(គួរអាន ៤:៤៨) មិន រតឹមប្ត្ប៉ុណ្ណោះ ការទញកអេីមួយដ្សងថាជារពះ ឬដសមើនឹងរពះ គឺជាហេតុដែលឱ្យរពះ ររំងយើងមិនឱ្យចូលសាថនសួគ៌ា និងទញទមាក់យើងចូលក្នុងសាថននរក។ ព្យាការី យេស៊ូ ក៏បានមនរែសាសន៍ក្នុងរពះគម្ពីរគួរអាន ៥:៧២ ថា៖ ពិត្របាកដណាស់ អ្នក ណ្ដទញកអេីមួយជារពះដសមើនឹងរពះអល់ឡោះ នោះរពះអល់ឡោះពិត្ជាបានហាមគាត់ គេអំពីសាថនសួគ៌ា ហើយកន្លែងរស់នៅរបស់គេគឺសាថននរក។ ហើយចំពោះពួកអ្នកដែល ដលមើស គឺពញំមនអ្នកជួយ គេឡើយ។ ការដោរពសកាេរៈអេីដ្សងដរៅពីរពះពិត្នោះ គឺជា បាែធំដែលអាចលញែំបាត់នូវអំដពើលអទំងអ្មាលម៉ានដែលយើងបានរែរពឹត្ត ដូចជា មានែញ្ញាក់ក្នុងរពះគម្ពីរគួអាន ៦:៨៨ ថា៖ រែសិនដែើពួកគេបានទញកអេីមួយជារពះដសមើ នឹងរពះអល់ឡោះនោះ អេីដែលពួកគេាែ់បានសាងពិត្ជាអាសារែង់មិនខាន។

ពិត្ណាស់រពះគឺជាអផងគដែលសតេលោកទំងទាំងអស់រតូវការ ដោយមិនរតូវការអ្នក ណ្ដមកទូលអផងេរជំនួសឡើយ។ រពះជាអផងគដែលភាវៈមនជីវិត្ទំងឡាយពឹង អារស័យ ជារពះអាទិករែដងេើត និងរទរទង់នូវរល់សពេសារដពើនៅដលើលោកនេះ។ រទង់ ជារពះដ៏មហអ្ភ័យដទស មានកដីដមត្តតករញណ្ដ និងដពញដោយរពះដចសាដ។ ដែើយើងង្ហកមកដមើលពាកយសមដីរបស់ែូព៌ាសិកាខវិទូ (Orientalist) ជនជាតិអ្ញីត្តលី ដ៏លបីលាញមួយរូែគឺ ែ ឌិត Laura Veccia Vaglieri94 បានសរដសរថា៖ គួរអ្រគញ ដល់សាសនាអ៊ីស្លាម ដែលបានមកកមចត់ជំដនឿខញសឆ្គង។ ការយល់ដើញអំពីសាកល លោកកដី រដែៀែននការែដិែត្តិសាសនាកដី ហើយរដែៀែននការបស់នៅក្នុងសងគមក៏រតូវ បានរំដោះដចញពីនឹមននជំដនឿខញសឆ្គងដែលចងរឹត្ពួកគេ ឯចិត្តគំនិត្របស់ពួកគេក៏បាន រំដោះដចញពីការដរើសដអើងពូជសាសន៍។ មនុស្សជាតិក៏បានសាគល់នូវសេចក្តីនងាងនូរ ហើយក៏ចេះែនាែខាួននៅចំពោះរពះ ដែលជារពះអាទិករែដងេើត្រល់សពេសារដពើផង ដែរ។ រល់ចិត្តគំនិត្ទំងទាំងអស់រតូវបានរំដោះឱ្យ្ញត្ពីការរែកាន់ពូជសាសន៍ មនុស្សក៏ រតូវបានដោះប្លងឱ្យរួចពីចំណងជើង ដែលចងគេឱ្យជាែ់ដរក្សាមអំណ្ដចននមនុស្សដនទ ដ្សងទៀត។ ពួកអាចារ្យខាះការពារនូវរឿងខញសឆ្គង ជាអ្នកែំផ្លាញសេចក្តីសដផង្ហគះ ហើយពួកមនុស្សខាះដែលត្តំងខាួនជាអ្នកកណ្ដែលរវងរពះនិងមនុស្ស ក៏គិត្ថាខាួន មានសិទធិអំណ្ដចរតួត្រត្ដែលើចិត្តគំនិត្មនុស្សដនទ។ ក្រោយមកមនុស្សកាយជាអ្នកែដរមើចំពោះរពះអល់ឡោះប្ត្មួយអផងគត់ ហើយចំពោះមនុស្សធមមត្តវិញគេគឺជា មនុស្សដែលមានដសរីភាពម្នាក់ ដែលមានកាត្ពេកិច្ចរតូវែំដពញចំពោះមនុស្សមន ដសរីភាពដូចោន។ ក្នុងពេលនោះផងដែរ មនុស្សលោកបានរងទញកខដោយសារប្ត្ភាព អ្យញត្តិធម៌ាដែលកើតឡើងដោយសារប្ត្គមាត្ននសងគម ខ ៈពេលដែលសាសនា អ៊ីស្លាមមករែកាសាយអំពីសមភាពរវងមនុស្សជាតិ។ អ្នកមូសាីមម្នាក់មិនប្មន

94 ដកស្រង់ពីដសៀវនៅ Apologia dell’ Islamismo បកប្រែដោយែ ឌិត Caselli ោក់ចំណងជើងងមី ថា Interpretation of Islam ទំព័រ ៣៣-៣៤។

ខពង់ខពស់ជាងអ្នកមូសាីមម្នាក់ទៀត ដោយសារប្ត្ពូជពងសវងសរត្កូល ឬដោយសារហេតុ លអេីដែរ ប្ត្អ្នកមូសាីមម្នាក់លអរែដសើរជាងអ្នកមូសាីមដនទទៀតគឺដោយសារ ទំរំនន ការដកាត្ខាចនៅចំពោះរពះរបស់គេ, អំដពើលអរបស់គេ, សញជីវធម៌ារបស់គេ និង ករមិត ចំដ ះដឹងរបស់គេ។ លោករសីែ ឌិត្ក៏បានលើកឡើងនៅក្នុងដសៀវនៅរបស់លោក រសីដែរថា៖ ការរីកសាយភាយរបស់សាសនាអ៊ីស្លាមយ៉ាងទូលំទូោយនេះ គឺមិនប្មន ដោយសារក្សារប្រើរិងា, ប្រើអាវញធ ឬដោយសារក្សារគរមមកំប្រងពីសំណ្ដក់អ្នកាយសាសនាដែរែ៉ាញប្នតគឺដោយសារប្ត្សេចក្តីពិត្ដែលអ្នកមូសាីមនាំមក ហើយគេ មានដសរីភាពដពញដលញដោយអាចទទួលសាគល់ក៏បាន ឬែដិដសធក៏បាន ត្បិត្ថាវជា រពះគម្ពីរមកពីរពះ, ជារពះែនាូលននសេចក្តីពិត ហើយវក៏ជាការ ៍អ្សាចរយមួយដែល ព្យាការីមូហាំម៉ាត់បាននាំមកែង្ហាញដល់ពួកមនុស្សដែលមានមនាិលសងស័យ និងពួក មនុស្សដែលចដចសរឹងរូស។ លោករសីែនតទៀតថា៖ ភាពខ្លាំងរបស់រពះគម្ពីរគឺភាព ជាក់ចាស់, ភាពសាមញា និងភាពង្ហយរសួល អំដណ្ដយ្លដល់សាសនាអ៊ីស្លាមក្នុង ការរជាែចូលដល់ដួងចិត្តមនុស្សរគែ់ោនដោយមិនចំបាច់រតូវការពនយល់ប្វងឆៃយ ឬ អ្ធិែាយដទសនាអេីឡើយ។ រែវត្តិវិទូដ៏ដលចដាម្នាក់ទៀតគឺលោក Arnold J. Toynbee បានលើកឡើងថា៖

ជាការពិត្ណាស់ ខ្ញុំបានអំពាវនាវឱ្យពិភពលោកទទួលយកដោលការ ៍ភាត្រភាព និងសមភាព របស់សាសនាអ៊ីស្លាមមកអ្នញវត្តន៍។ ដោលជំដនឿអំពីឯកអ្គគភាពននរពះ បានធ្វើឱ្យសាសនាអ៊ីស្លាម កាយជាគរមូដ៏លអវិដសសអំពីការរួែរួមោនជាធាញងមួយ។ ហើយការ ៍ដែលសាសនាអ៊ីស្លាមនៅប្តែនតមនវត្តមន គឺដល់ជាកដីសងឃឹមនៅកាន់ ពិភពលោកទំងមូល។95

95 រសង់ដចញពីអត្ថបទ Civilization on Trial ាយដចញពីរកុងញូយ៉ាក ក្នុងរពឹត្តែ័រត្នន សាកលវិទាល័យ Oxford ឆ្នាំ១៩៤៨។

ជំហនចុងសក្កាេ របេ់ខ្ញុំមក្កាន់ោេនាអ ៊ីោល្ម

ប្ត្រឿងរ៉ាវខាះៗដែលបានដរៀែរែ់ក្នុងជំពូកមញននេះ គឺវរគែ់រោន់ ណាស់ហើយ សរមែ់លោកអ្នកដែលសេះប្សេងចង់រកនូវដសចកតីពិត និងចង់ែញ្ញាក់ពីភាពសញរកឹត្យរបស់សាសនាអ៊ីស្លាម ក៏ដូចជាអ្នក ដែលចង់ដឹងថា តែើរគិសតសាសនិកបានង្ហកដចញ និងរបាសចកពី

សេចក្តីែដរងៀនដ៏ពិត្របាកដរបស់ព្យាការីយេស៊ូករមិត្ណ្ដ។ ដទះជាយ៉ាងនេះកតី ក៏ខ្ញុំ មិនទន់បានសដរមចចិត្តឱ្យោច់ដរសច ក្នុងការដកខាួនដចញពីមោ៌ាដែលខាងរពះវិហរ កាតូលិកបានគូសវសឱ្យខ្ញុំដដើរនោះដែរ។ ែដណ្ដដងស័កដិសិទធិរបស់ខ្ញុំតែងតែនៅជាមួយ ខ្ញុំមិនថាខ្ញុំនៅទីណ្ដក៏ដោយ។ ក្នុងងង់តូចមួយដែលខ្ញុំោក់ត្តមខាួនជាែ់ររូត មានរូែ ដឈើឆេងចំនួនរបាំពីរដែលធ្វើពីរប្ប្ប្រាក់ រពមទំងរូែងត្និងរូែចមាក់ដែលគេសនមត្ថាជា លោកយេស៊ូ។ ខ្ញុំចេះប្ត្មនអារមម ៍ថាដែើខ្ញុំដកវដចញពីខាួន នឹងមានរឿងអារកក់ កើតឡើងចំពោះខ្ញុំជាមិនខាន។ យ៉ាងនេះហើយ ធ្វើឱ្យខ្ញុំមិនដែលរចឡំនលោក់កន្លែង ដ្សងឡើយ វតែងតែនៅក្នុងដហនៅ៉ាខ្ញុំជានិចច។ នងៃមួយ ពេលដែលខ្ញុំកំពញងអានដសៀវនៅដែលខាងរពះវិហរអ៊ីស្លាមបានឱ្យខ្ញុំ។ ខ្ញុំបានអានែ៉ាះរែដយគពីរ ដែលនាំយកសេចក្តីអំ ររីករយជាពន់ដពកចូលនៅក្នុង ដែះដូងរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំដពាលែដ ដើររសែពេលដែលទឹកប្ភនកចាប់ដ្តើមរូបដចញពីប្ភនក ព្រឹម

ទំងដទេររបស់ខ្ញុំថា៖ រពះជាមចស់! នេះហើយជាសេចក្តីពិត! នេះហើយជាចដមាើយដែល ខ្ញុំមិនាែ់បានរកដើញពីមញនមក! ខ្ញុំជរមែដោយរតផង់ចុះ ត្តំងពីដើមមកខ្ញុំមិនដែលែ៉ាះឬអានរពះគម្ពីរគួរអាន ដសាះឡើយ។ មិនថារពះគម្ពីរគួរអានងត្ចមាងភាសាអីក៏ដោយខ្ញុំមិនាែ់បានដើញ ឬែ៉ាះ សូមបីប្តែនតិច ហើយពាកយរពះគម្ពីរគួរអាននេះមិនដែលមាននៅក្នុងវចនានញរកម ននខួរក្សាលខ្ញុំឡើយ។ ខ្ញុំអានដសៀវនៅមគគញដទាសក៍ដែលខ្ញុំទទួលបានពីរពះវិហរអ៊ីស្លាម អានវមួយៗយ៉ាងយកចិត្តទញកោក់៖ ដោយពាកយរបស់ពួកគេថា ពិត្របាកដណាស់ ពួកយើងបានសមាែ់យេស៊ូរគិសតែញរត្នាងម៉ារី ដែលជាអ្នកនាំសារននរពះអល់ឡោះ។ ត្តមពិត្ពួកគេមិនបានសមាែ់យេស៊ូ និង មិនបានចងឆេងគេឡើយ។(គួរអាន ៤:

ដរៀែចំរប្មងរតូវបានសដរមចយ៉ាងដពញដលញ។ នៅខ ៈដែលខ្ញុំកំពញងដរត្កអ្រ ចំពោះចដមាើយដែលខ្ញុំរកដើញនេះ ខ្ញុំក៏បានទូលនៅកាន់រពះអផងគ ហើយសញំការលើក ដទសពីរទង់។ ខ្ញុំពិត្ជាចង់ដហះដរើរដោយនាំយកដំ ឹងនេះនៅដវដ រសញយដអ្ឡា ដើម្បីជរមែនៅរកុមរគួសាររបស់ខ្ញុំ និងពិភពលោកទំងមូលប្ត្មដង។ រគែ់យ៉ាងបានកើតឡើងដូចជានៅក្នុងរឿងកញនអ្ញីចឹង។ វីរែញរសដ៏អស្ចារ្យរបស់ខ្ញុំ ដអើយ! ព្យាការីជាទីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំដអើយ! លោកយ៉ាសូអ្នករសុកណ្ដសាប្រ៉ាត្ដអើយ! លោកនេះហើយ ជាអ្នកដែលខ្ញុំាែ់ថាេយែងគំមួយនងៃ២ដងនៅអាសនៈដ៏តូចក្នុងាះ របស់ខ្ញុំ ដែើគិត្នៅក្នុងរឿងកញន លោកគឺជាតួអផងគចិត្តលអម្នាក់ ហើយត្តមពិត្លោកមិន រតូវបានគេចងឆេងឡើយ!!! សរមែ់ខ្ញុំ ពេលនោះវហក់ដូចជាទមៃន់របស់ដឈើឆេងដែលគេនិយាយថា លោកយេស៊ូលីផ្សែងនៅកាន់ភនំកាល់វ៉ារី បានបែកជាែំប កតូចៗដរែៀែរែដូចនឹង អោរដ៏សេឹមនសេ ឬភនំដ៏រឹងមំរតូវបានាញះប្ប្ប្រាក់បែកដខាចខាីទាំងអស់។ ែនាែ់ពីនោះក៏មនរឿងរ៉ាវសំខាន់ៗជាច្រើនទៀតផងដែរ។ ខ្ញុំចេះប្ត្គិត ពិចរណ្ដ ដែើវជាការពិត្ប្មននោះ សាសនានេះហើយដែលរតឹមរតូវ។ ក្នុងរយៈពេល ២០ឆ្នាំមកនេះ គេប្តផងប្រាប់ខ្ញុំថាលោកយេស៊ូរតូវបានគេសមាែ់។ ខ្ញុំរតូវបានគេដឹកនាំ ឱ្យធ្វើដំដើររួមជាមួយគេដោយឥត្បានរក្សាូវជំនួសណ្ដឡើយ។ ឥឡូវវិងីដ្សងមួយ ទៀតរតូវបានដែើករតោង ដោយភាែ់ជាមួយនឹងចដមាើយដែលសមហេតុ្លជាងមញន អេីៗក៏បានរំដលចឡើងកាន់ប្ត្ចាស់ ហើយចដមាើយចញងក្រោយននរែសានក៏អាចរសាយ បាន។ ការរួច្ញត្ពីការសមាែ់នេះ ជាការ ៏អ្សាចរយចញងក្រោយ ក្នុងចំដណ្ដមការ ៍ អ្សាចរយជាច្រើន ដែលលោកយេស៊ូបានសប្មដងដោយឫទធនញភាពពីរពះអល់ឡោះជា មចស់។ ដោយរពះរទង់ដចត្នា ែញរសម្នាក់អាចធ្វើឱ្យមនុស្សខាេក់ដមើលដើញមតងទៀត, អាចដដើរដលើទឹក, អាចពាបាលអ្នកកើតាង់, អាចធ្វើឱ្យមនុស្សខេិនដជើងដដើរវិញបាន ហើយអាចរបស់មនុស្សសាែ់ឱ្យរស់ឡើងវិញទៀតនោះ ខ្ញុំោមនការសងស័យឡើយថា

គាត់មិនរតូវបានគេចាប់ឆេង។ ខ្ញុំគិត្មតងទៀត ខ្ញុំពិចរណ្ដជាងមី ហើយក៏សដរមចចិត្តថា ខ្ញុំចង់នៅក្នុងសាសនាមួយនេះ ខ្ញុំចង់កាយជាមូសាីម! មិនខញសពីការ ៍ដែលទមៃន់របស់ដឈើឆេងរតូវបែកជាែំប កតូចៗ ដែលខ្ញុំ បានលើកឡើងមញននេះឡើយ។ ការបស់ឡើងវិញរបស់លោកយេស៊ូនៅនងៃអាទិត្យ, សបាដរ៍ែរិសញទធ96, អ្ភិែូជានងៃសញរកពិសិដឋ, ការនៅរកុមជំនញំទំងរបាំពីរ (Stations of the Cross), ការែួសត្មសាច់នៅនងៃសញរកដោយែរិដភាគប្ត្រតីជាដើម ដែលសញទធសឹងជានងៃ ដែលគេប្រាប់ថា ជានងៃពិសិដឋទំងនោះ ក៏បានរោយបាត់ទាំងអស់ក្នុងពេលប្ត្មួយដោយ ខ្ញុំដឹងថាការ ៍ទំងទាំងអស់នោះសញទធប្ត្ជាការភូត្កញរក។ ចិត្តគំនិត្ដែលចេះពិចរណ្ដ រកខញសរតូវរបស់កដមាះវ័យដកមងម្នាក់ដែលខំសិកាដើម្បីកាយជាវិសេករ នៅពេលនេះ មានសិទធដសរីភាពក្នុងការែដិដសធចំពោះែណ្តែរែនពីទំងទាំងអស់នេះ ដែលោមន មូលោឋនរគឹះចាស់ោស់ ប្អកដលើគំនិត្មិនសមហេតុ្លដែលថា រពះកាយជា មនុស្សហើយសាែ់ដើម្បីោងបាែរបស់មនុស្ស។ ក្នុងនាមខ្ញុំក៏ាែ់ជាអ្នកពនាត់ អ្គគិភ័យាែ់ជួយ ជីវិត្មនុស្ស ហើយជាអ្នកមិនដែលែ៉ាះពាល់បារីរសាទល់ប្ត្ដសាះ ដទះែីវជារឿងធមមត្តក្នុងសងគមក៏ដោយ ខ្ញុំពិត្ជាមិនអាចទទួលយកការកញរកដបាក របាស់ទំងនេះបានឡើយ។ នានិទ រដូវក្នុងអំឡញងឆ្នាំ១៩៧៩ ខ្ញុំបានសិកានូវវគគខាីមួយនៅសកលវិទា ល័យកនុងរដឋអូការូម៉ា ហើយវគគសិកានោះរឹត្ប្តែំភាឺនូវមោ៌ាងមីដែលខ្ញុំបានចាប់ដ្តើមធ្វើ ដំដើរដលើវ។ វគគសិកាខាីនោះដ មះថា វែបធម៌ាអ៊ីស្លាម។ នៅចញងែញ្ចាប់នននិទ រដូ វនេះ ខ្ញុំបានរត្លែ់នៅរដឋសញីដអផងលវិញ ហើយបានទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាមជាូវ ការជាមួយនឹងអ្ញីមញំដែលែដរងៀនខ្ញុំកាលពីលើកមញន ដោយការដពាលពាកយសចច (សាហដះ)។

96 សបាដរ៍នននងៃែញ យរពះយេស៊ូមនរពះជនមឡើងវិញ។

ខ្ញុំនៅចំបានពេលដែលអ្ញីមញំបានសួរខ្ញុំថា៖

តែើែអូនរបាកដចិត្តឬដទថានឹងចូល កាន់សាសនាអ៊ីស្លាម? ខ្ញុំតែវិញថា បាទ ។ គាត់នៅប្ត្សួរែញ្ញាក់៖ ចាស់ហើយឬ? ដទះែីជាែអូនរតូវសរដសរថាែអូនជាមូសាីមដលើលិខិត្ឆាងប្ដនក៏ដោយ? ខ្ញុំតែវិញ៖ បាទ ដទះែីជាយ៉ាងរនឹងក៏ដោយ។ គាត់ក៏បាននិយាយថា៖ ដែើែអូនរបាកដថាវជាអេីដែលែអូនចង់ធ្វើហើយ សូមែអូនថាត្តមខ្ញុំ៖ ខ្ញុំសូមសចចថាោមនរពះឯណ្ដដែលស័កតិសមនឹង ទទួលបានការដោរពសកាេរៈដរៅពីរពះអល់ឡោះជាមចស់ ហើយខ្ញុំសូមសចចថា មូហាំម៉ាត់គឺជាអ្នកនាំសាររបស់រទង់។ ខ្ញុំបានដពាលពាកយសចចជាភាសាអផង់គេាសែនាែ់មកដពាលជាភាសាអារ៉ាែ់ត្តមអ្ញីមញំ ដែលវបានធ្វើឱ្យខ្ញុំ នជំហនចញងក្រោយ ចូលមកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម។

ឥទធិពលននោេនាអ ៊ីោល្ម មក្សលើជីវិតខ្ញុំ

ការរបាកដណាស់ ដើម្បីអាចផ្លាស់ែដូរបានគឺរតូវប្ត្មនការក្រប្រែខញស ពីមញន ជាពិដសសគឺរឿងខ្ញុំនេះប្ត្មដង។ នៅពេលដែលខ្ញុំកាន់សាសនា អ៊ីស្លាម ខ្ញុំសចចនឹងរពះអល់ឡោះថា ខ្ញុំនឹងធ្វើរគែ់យ៉ាងដើម្បីខិត្ខំរែឹង ប្រែងសិកាអំពីសាសនាមួយនេះ។ កាលនោះខ្ញុំទើបប្ត្ដរៀនចាប់ឆ្នាំទី១នៅសាកល វិទាល័យរដឋអូការូម៉ា ខ្ញុំក៏បានដរៀែអាពារ៍ពិពារ៍ជាមួយនារីមូសាីមម្នាក់ដែលរស់ នៅរកុងសាិលវ៉ាត្ធឺ រដឋអូការូម៉ា។ ពេលនោះមនមជឈម ឌលអ៊ីស្លាមមួយបានចត់ ត្តំងរគូអ៊ីស្លាមម្នាក់ឱ្យមកែដរងៀនខ្ញុំជាលើកដំែូង។ លោកគ្រូនោះដ មះ នរេស៍ មកពី រែដទសបា៉ាដឡសាីន ដែលលោកបានលះែង់ពេលដវោជាច្រើនរបស់លោកដើម្បីែដរងៀនខ្ញុំអំពីរដែៀែថាេយែងគំ ក៏ដូចជាសសរសដមភដ្សងទៀតរបស់សាសនាអ៊ីស្លាម និង ដោលជំដនឿទំង៦។ ែប្នថមពីនោះខ្ញុំក៏បានដរៀនអំពីជីវិត្ក្រោយពេលសាែ់, អំពីនងៃ ដែលរពះនឹងរបស់មនុស្សរគែ់ោនឱ្យរស់ឡើងវិញ និងរឿងរ៉ាវជាច្រើនទៀត។ ខ្ញុំនៅចំ ថា រឿងមួយដែលពាល់ដល់ដួងចិត្តខ្ញុំខ្លាំងជាងគេនោះគឺ ជីវិត្ក្រោយពេលសាែ់។ ក្នុង មួយជីវិត្របស់ខ្ញុំដែលជារគិសតែរិស័ទ មិនដែលមាននរណ្ដាែ់មកែដរងៀនខ្ញុំពីរឿង បែនេះ ហើយលអិត្លអន់យ៉ាងនេះដទ។ ខ្ញុំមិនដែលបានយល់ចាស់ពីសេចក្តីសាែ់ ដសាះឡើយ។ ជា

ខ្ញុំមិនដឹងដសាះថា តែើនឹងមានអេីកើតឡើងចំពោះខ្ញុំ នៅពេលគេែញ្ចុះសពខ្ញុំនៅ ក្នុងនូរ។ ក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម ខ្ញុំបានរកដើញនូវចដមាើយយ៉ាងលមអិត។ នៅពេល មនុស្សម្នាក់សាែ់នៅ សពរបស់គេនឹងែញ្ចុះនៅក្នុងដី ដូចដែលព្យាការីមូហាំម៉ាត់បានែង្ហគែ់យើង។ សពនោះនឹងរតូវបានងូត្ទឹកសមអត(ចំអាស)ឱ្យបានសាអត្លអ និងោែ ដរែងរកអូែផង។ ែនាែ់មកគេរញំសពនោះនឹងសំពត់ព ៌ាសយ៉ាងតិច៣ផ្លាំង97 ហើយ គេក៏ែញ្ចុះសពនោះនៅក្នុងដីដោយមិនោក់កាដរមឈូសឡើយ ហើយបែរមញខរបស់ សពនៅទិសត្រមង់នៅរកុងម៉ាកេះ98។ អ្នកសាែ់នោះនឹងឮសដមាងសរមឹែដជើងរបស់អ្នក ដែលនៅរស់ដដើរចកដចញពីទីែញ្ចុះសព ហើយសពនឹងដឹងខាួនថាគេទញកខាួនដចលប្ត ម្នាក់ឯងហើយ។ ក្រោយពីនោះ ក៏នឹងមានដទវត្តពីររូែបានមកកាន់ទី្នូរហើយសួរសព នោះនូវសំ ួរ ៣ រួមមន៖

ព្យាការីមូហាំម៉ាត់លោកបានប្រាប់យើងថា ចំពោះអ្នកមនជំដនឿ គេនឹងដឆាើយ សំ ួរនេះបានរតឹមរតូវយ៉ាងង្ហយរសួល រីឯអ្នកោមនជំដនឿវិញពួកគេមិនអាចដឆាើយ បានឡើយ។ ែប្នថមពីនោះទៀត ដែើអ្នកនោះជាអ្នករែរពឹត្តសញចរិត្កាលពីនៅមនជីវិត គេនឹងទទួលដឹងនូវចំហយរកអូែនិងរត្ជាក់ពីសាថនសួគ៌ា។ រីឯមនុស្សរែរពឹត្តទញចចរិត

97 សរមែ់សពែញរសរតូវប្រើសំពត់ព ៌ាសយ៉ាងតិច ៣ ផ្លាំង សរមែ់សព្សតីប្រើសំពត់ព ៌ាសដូចោនយ៉ាងតិច ៥ ផ្លាំង។ 98 សរមែ់នៅរែដទសកមពញជា ទិសត្រមង់នៅរកុងម៉ាកេះគឺទិសខាងលិច។ ឥរិយែងននការោក់សពគឺ កាលសពនៅទិសខាងដជើង ដជើងសពនៅទិសខាងត្បូងោក់សពឱ្យដដកដ្អៀង បែរមញខនៅទិសខាង លិច។

វិញនឹងទទួលដឹងនូវចំហយនៅដពីសាថននរក។ អ្នកនោះនឹងនៅជាសពររូត្ដល់នងៃ ដែលរពះនឹងរបស់ពួកគេឱ្យរស់ឡើងវិញ។

លោកគ្រូ នរេស៍ បាននិយាយប្រាប់ខ្ញុំពីរឿងរ៉ាវទំងនេះ ហើយវបានជរមះ មានាិលសងស័យរបស់ខ្ញុំដែលាែ់ប្ត្ឆៃល់ពីរឿងមនុស្សខាះដែលរែរពឹត្តអំដពើអារកក់ ប្ត កាលដែលនៅរស់មិនបានទទួលដទសទ ឌអេីដសាះ។ ហើយខ្ញុំក៏បានយល់ផងដែរថា ហេតុអេីបានជារពះអល់ឡោះដរបាសរែទនឱ្កាសជាច្រើនដល់មនុស្សរគែ់ោន ដើម្បី សារភាពដទសកំរញសនិងផ្លាស់ប្រែខាួន ហើយចាប់ផ្តើមជីវិត្ជាងមី។ នេះជាការែង្ហាញ យ៉ាងចាស់ពីភាពយញត្តិធម៌ាដែលរពះមនចំពោះយើងរល់ោន។ កាលពីខ្ញុំនៅជា កាតូលិក ខ្ញុំាែ់គិត្ថាខ្ញុំបានយល់ចាស់ហើយពី ជីវិត្លោកិយ និងជីវិត្ទាំងអស់កលប។ គេបផងមទំងែដរងៀនខ្ញុំថា លោកយេស៊ូសាែ់ដើម្បីសដផង្ហគះយើងែ៉ាញប្នតនៅក្នុងសាសនា អ៊ីស្លាមវិញខ្ញុំបានដឹងថា មនុស្សរល់ោនរតូវទទួលខញសរតូវនូវអេីដែលខាួនបានរែរពឹត្ត ដរៀងៗខាួន ហើយគេនឹងទទួល្លែញ យ ឬការធ្វើដទសនៅត្តមនោះដែរ។ ដមើលនៅ មានភាពសមហេតុ្ល ហើយការយល់ដឹងពីរឿងនេះក៏ធ្វើឱ្យចិត្តគំនិត្ខ្ញុំរតូវបានរបស់ ឱ្យមានជីវិត្ឡើងវិញដែរ។

ចំដ ះដឹងងមីទំងនេះបានចូលមកកមចត់ទាំងអស់ការយល់ខញសពីមញនមក ហើយក៏ ធ្វើឱ្យខ្ញុំបានដឹងថារតូវទញករឿងណ្ដជារឿងសំខាន់សរមែ់ជីវិត។ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមចំណ្ដយ ពេលដវោយ៉ាងច្រើនែប្នថមទៀតដើម្បីសិកាពីសាសនា។ ជាធមមត្តខ្ញុំប្តផងដងើែពីរពឹក ដើម្បីហត់របាែ៉ាញប្នតនៅពេលចូលអ៊ីស្លាមខ្ញុំរតូវថាេយែងគំជាន់ដម៉ាងជាមួយការ ហត់របាន ខ្ញុំពនាដម៉ាងហត់របាន ដោយគិត្ពីការថាេយែងគំជាធំ។

ែ៉ាញនាមនឆ្នាំមញនខ្ញុំទទួលសាសនាអ៊ីស្លាម ខ្ញុំជាត្នតីករដ៏្ញល្ញសម្នាក់ ហើយក៏ាែ់បានចូលរួមការរែគញំត្នតីជាច្រើនដង ត្បិត្អីខ្ញុំជាអ្នកលែងរគីត្តផងនិងជាអ្នក ចដរមៀងផង។ ែ៉ាញប្នតនៅពេលដែលខ្ញុំបានចូលសាសនាអ៊ីស្លាម ខ្ញុំបានដបាះែង់ទំងការ លែងរគីត្តទំងការដរចៀង ហើយយកពេលមកដរៀនសូរត្រពះគម្ពីរគួរអានជាភាសា

អារ៉ាែ់ ដែលជាភាសាដើមដែលរពះដែើកែង្ហាញមក។ ដោយការទទួលខញសរតូវក្នុង នាមជាសាេមីម្នាក់ផង ជានិសសិត្វិសេកមមផង ពេលនោះខ្ញុំទើបប្ត្មនអាយញ២១ឆ្នាំ ខ្ញុំពិត ជាមមញឹកខ្លាំងររូតោមនពេលនៅធ្វើអេីដ្សងទៀតដសាះ។ ែ៉ាញប្នតដោយការចងអញលែង្ហាញពីរពះអល់ឡោះ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមនឹកចង់ែដរងៀនែនតនូវចំដ ះដឹងសាសនាដែលខ្ញុំ មានែនតិចែនតួចនោះ។

នៅពេលខ្ញុំរត្ឡែ់នៅរែដទសដវដ រសញយដអ្ឡាវិញ រកុមរគួសារខ្ញុំមិនមាន នរណ្ដម្នាក់ដឹងពីសាសនាអ៊ីស្លាមដសាះឡើយ។ ពួកគាត់តែងតែដមើលខ្ញុំថាេយែងគំ ដោយមិនថាអី ឬែនតញះែង្ហអែ់ខ្ញុំឡើយ។ ខ្ញុំបានដចញពីរែដទសកំដើត្នៅសររដឋ អាដមរិកទាំងអស់ជាង៤ឆ្នាំ ដូចនេះហើយឪពញកមដយខ្ញុំនិងែងែអូនរែុសរសីទំងទាំងអស់ គិត្ប្ត្ពី រីករយចំពោះការវិលរត្ឡែ់មកជួែជញំោនវិញ ហើយពួកគាត់នៅប្ត្ទទួលយកខ្ញុំដូចមញន ដែរ។

ចំពោះការង្ហរខ្ញុំនៅដវដ រសញយដអ្ឡាវិញ ខ្ញុំបានសញំការអ្នញ្ញាត្ពីអ្នកចត់ ការទូនៅរបស់ខ្ញុំ ដើម្បីថាេយែងគំរែប្រលជា៥នាទីនៅក្នុងែនាែ់ធ្វើការ។ កាលនោះខ្ញុំ គិត្ថាមនប្ត្ខ្ញុំម្នាក់ដដៃែលជាអ្នកមូសាីមជនជាតិដវដ រសញយដអ្ឡា ហើយធ្វើការក្នុង ឧសារកមមដរែងនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៨២។ ខ្ញុំអ្ធិោឋនដល់រពះអល់ឡោះជាអ្មចស់ សូម រទង់ពរងឹងខ្ញុំឱ្យមានភាពខាែ់ខាួនក្នុងការែដិែត្តិ ដោយពេលនោះមនការលបួង អូសទញជាច្រើនបានកើតឡើងមកដលើខ្ញុំជាញឹកញាែ់។ ដោយរពះគញ និងសេចក្តី ដរបាសដមត្តតរបស់រពះអផងគ ខ្ញុំនៅប្ត្រក្សាបានដោយមិនឱ្យមានអេីមកដែៀត្ដែៀនឡើយ។

មកទល់ពេលនេះ ជាង៣០ឆ្នាំហើយដែលខ្ញុំបានមកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម ខ្ញុំ នៅប្ត្មនសេចក្តីអំ រជាពន់ដពកណាស់ ដែលខ្ញុំបានសដរមចចិត្តកាន់សាសនា អ៊ីស្លាម។ ខ្ញុំកាន់ប្ត្មនអារមម ៍កក់នៅដបផងមទៀត នៅពេលខ្ញុំដើញមនុស្សនៅជញំវិញ ខាួនខ្ញុំចូលសាសនាអ៊ីស្លាមដសាើរដរៀងរល់នងៃ។ រល់ការសរដសើរត្ដមេើងទំងទាំងអស់សូម ថាេយដល់រពះអល់ឡោះ! ជារពះអ្មចស់ននរល់សពេសារដពើ! សាសនាអ៊ីស្លាមបាន

កាយជាសាសនាដែលរីកដញះោលដលឿនជាងគេែំ្ញត្ដលើលោកនេះ! មកទល់ពេល នេះមនតួដលខកំដើនអ្នកចូលសាសនាច្រើនែំ្ញត99ដែើដទះជាសាសនាអ៊ីស្លាមមន អ្នកសពេាយសាសនា និងមដធាបាយកនុងការ្សពេាយតិចតួចដែើដរែៀែដធៀែនឹង សាសនាដនទជាពិដសសសាសនារគិសត។ ខ ៈពេលដែលសាសនាអ៊ីស្លាមកំពញងរីក សាយភាយយ៉ាងខ្លាំងដោយង្ហយនោះ សាសនារគិសតហក់មិនប្មនជាគូរែប្ជងឡើយ ដែើដទះជាពួកគេមនធនាននិងសកមមភាព្សពេាយដកាៀវកាយ៉ាងណ្ដកដី។ ខ្ញុំសូម លើកយករឿងមួយជាការដរែៀែដធៀែរវងការចូលសាសនាអ៊ីស្លាម និងការចូល សាសនារគិសត ដែលសាសនាទំងពីរនេះមនអ្នកែដិែត្តិនៅជញំវិញពិភពលោក ដើញ ថា សាសនារគិសតភាគច្រើនទក់ទញបានអ្នកដែលមានករមិត្ជីវភាព។ ពួកគេរតូវគេ អូសទញឱ្យចូលវិហរដោយសារប្ត្ភាពរកីរកហើយគេដល់ឱ្យនូវជំនួយនានា ហើយ គេតែងតែលើកឡើងពីភាពលអរបស់គេ ដោយសារប្ត្គេសញខចិត្តចកដចញពីាះ សប្មបងឯរែដទសអ្នកមន ហើយមកធ្វើការនៅរែដទសរកីរកវិញ។ ដែើយើងង្ហកមក ដមើលសាសនាអ៊ីស្លាមវិញ អ្នកដែលចូលសាសនាអ៊ីស្លាមគឺមនរគែ់ឋានៈសងគម ទំង អ្នករក អ្នកមន អ្នកលបីលាញ អ្នកវិទាសា្សតែញ្ញាវនត សូមបីប្ត្មនុស្សខាះដែល លះែង់ទាំងអស់សមបត្តិលោកិយ ដូចជាែពេជិត្សាសនារគិសដខាះក៏បានចូលសាសនា អ៊ីស្លាមដែរ។ យ៉ាងនេះហើយសេចក្តីជំដនឿរបស់ខ្ញុំកាន់រឹងមំខ្លាំងឡើងៗ ដោយខ្ញុំបានដើញ ថា រពះអល់ឡោះរទង់កំពញងែំដពញសេចក្តីសនារបស់រទង់ដូចមនប្ចងថា៖ ពួកគេ នោះចង់ពនាត់ពនាឺននរពះអល់ឡោះ ដោយសមដីរបស់ពួកគេ។ ែ៉ាញប្នតរពះអល់ឡោះរទង់ នៅប្តែំភាឺពនាឺននរទង់ឱ្យដពញែរិែូ ៍ ដទះជាពួកអ្នកដែលមិនដជឿមិនដពញចិត្តក៏ដោ

99 ចំនួនននកំដើនអ្នកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម គឺដសមើនឹងចំនួនកំដើនអ្នកកាន់សាសនាដ្សងៗទៀតែូកសរញែចូលោន។ ដយងត្តមកាប្សត Sunday Times ចំនួនអ្នកនៅរពះវិហរអ៊ីស្លាមនៅចរកភព អផង់គេាសមនរែម ៩៣០ ០០០ នាក់ ដែើដរែៀែនឹងចំនួនអ្នកនៅវិហរសាសនារគិសតដែលមាន រែម ៩១៦ ០០០ នាក់ ទំងដែលចរកភពអផង់គេាសជារែដទសដែលភាគច្រើនជារគិសតែរិស័ទ។

យ។ ហើយរពះអផងគជាអ្នកដែលចត់ែញ្ចូនអ្នកនាំសាររបស់រទង់ (ដោយនាំយកមក) ជាមួយនឹងការចងអញលែង្ហាញ និងសាសនាដ៏ពិត្របាកដ ដើម្បីឱ្យសាសនានេះដលច រត្ប្តែ្ឡើងដលើសាសនានានា ដទះជាអ្នកដែលដោរពពរញដទពមិនដពញក៏ដោយ។ (គួរអាន ៦១:៨-៩) អ្នកដែលសិកាពីគម្ពីរែរិសញទធ របាកដជានឹងបានដើញហើយ សេចក្តីែដរងៀន មួយចំនួននៅក្នុងគម្ពីរែរិសញទធគឺមនប្ត្អ្នកមូសាីមដដៃែលអ្នញវត្តន៍ខាែ់ខាួន។ នៅក្នុង គម្ពីរែរិសញទធ លោកយេស៊ូ ក៏ដូចជាព្យាការីជំនាន់មញនៗដែរ ពួកលោកតែងតែរក្សាែកាយ ចុះនៅពេលថាេយែងគំរពះ(លោកុប្បត្តិ ១៧:៣ និង ម៉ាថាយ ២៦:៣៦) អ្នកមូសាីមនៅ ប្ត្ថាេយែងគំរដែៀែនេះមកដល់សពេនងៃ។ ដូចោនដែរ មានប្ត្សតីមូសាីមដដៃែលនៅទទូរ រកណ្តែ់ែិទបាំងកាលរបស់នាង ដែលមានប្ចងក្នុងគម្ពីរែរិសញទធ ខ ៈដែលសតីជា រគិសតែរិស័ទភាគច្រើនមិនចាប់អារមម ៍ែដិែត្តិ ទំងដែលនាងម៉ារីជា្សតីវិដសស ដលើសគេនាងប្តផងទទូររកណ្តែ់បាំងជានិចច។(ែទចដរមៀង ៤:៩ និង ១កូរិនងូស ១១:៥) សូមបីប្តោាថា សូមឱ្យអ្នករល់ោនបានរែកែដោយសេចក្តីសញខសានត ជាពាកយ ដែលលោកយេស៊ូប្រើដើម្បីោរវកិច្ចនោះ(លូកា ២៤:៣៦) ក៏អ្នកមូសាីមនៅប្ត្ប្រើ រីឯ រគិសតែរិស័ទវិញតែងតែសាេគមន៍ោនដោយពាកយ សួសដី ឬ ជរមែសួរ វិញ។ ហើយក៏ នៅមនកិច្ចសាសនាមួយចំនួនដែលអ្នកមូសាីមនៅែដិែត្តិដល់សពេនងៃដូចជា ការយក ទឹក វូឌូ (ជាការយកទឹកសមអត្ខាួនមញនថាេយែងគំ), ការក្សាត់ប្សបកចញងអផងគជាតិែញរស, ដចៀសវងទទួលទនសាច់រជូក និងសតេដែលមិនបានសមាែ់រតឹមរតូវ ។ល។ ោមនអី គួរឱ្យសងស័យដសាះឡើយថា អ្នកដែលែដិែត្តិពិត្របាកតែ្តមព្យាការីយេស៊ូ និង ព្យាការីជំនាន់មញនដ្សងៗទៀត គឺអ្នកមូសាីមនេះហើយ។

ការផ្លេ់ក្រ្បជំសនឿ របេ់ខ្ញុំបានជះឥទធិពល ដ្ល់អនក្ដ្នទសទៀត

ទទួលបានការដរបាសរែទនដ៏នរកប្លង អំពីរពះអល់ឡោះ ជាអ្មចស់ ខ្ញុំមនកមាំងចិត្តជាខ្លាំងក្នុងការ្សពេាយរពះរជ សារចញងក្រោយរបស់រពះអផងគ នៅកាន់ទាំងអស់អ្នកដែលមិនាែ់ បានឮពីមញនមក។ កាលពីខ្ញុំដចញមក្សពេាយដំែូងនោះ ខ្ញុំមិនដជាគជ័យែ៉ាញនាមនដទ មានអ្នកនិយាយចំអ្កលែងដសើចមកខ្ញុំ ហើយអ្នកខាះទៀតប្រាប់ខ្ញុំឱ្យនៅសពេាយឱ្យ ដកមងៗសាដែ់នៅ ត្បិត្អីមនុស្សចស់មនាូវរបស់គាត់ហើយ។ មួយរយៈនោះ អ្នកដែលោំរទនិងដល់កមាំងចិត្តខ្ញុំគឺមនប្ត្ភរិយខ្ញុំម្នាក់គត់ ដែលរួមជំដនឿដលើសាសនាអ៊ីស្លាម ជាមួយខ្ញុំ។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៩០ ខ្ញុំក៏រត្ឡែ់មកសររដឋអាដមរិកវិញដើម្បីែនតថានក់អ្នញែ ឌិត ប្នកវិសេកមមនៅសាកលវិទាល័យ A&M ក្នុងរដឋតិចសាស់។ ការមកវិញលើកនេះ ខ្ញុំ ត្តំងចិត្តថានឹងខំរែឹងឱ្យទាំងអស់ពីលទធភាពក្នុងការែដងេើនចំដ ះដឹងអ៊ីស្លាម។ ខ្ញុំបាន អ្នញវត្តន៍ត្តមកមមវិធីរទឹករេឺនចំដ ះដឹងអ៊ីស្លាម ដែលខ្ញុំែដងេើត្ឡើងដោយខាួនឯង ដោយមនឯកសារជំនួយពីែណ្ដណល័យអ៊ីស្លាមននវិទាសាថនរែ ីយ៉ាន។ ខ្ញុំក៏តែងតែ សរដសរសំែញរត្ដើនៅរកុមរគូសាររបស់ខ្ញុំនៅដវដ រសញយដអ្ឡាអំពីអេីដែលខ្ញុំបានដរៀន នោយ

ងមីៗទក់ទងនឹងសាសនាអ៊ីស្លាម។ ជាកដីអំ រណាស់ នៅពេលខ្ញុំរត្ឡែ់នៅរសុក កំដើត្វិញក្នុងឆ្នាំ១៩៩២ ឳពញកមដយ និងែងរែុសរបស់ខ្ញុំបានទទួលយកសាសនា អ៊ីស្លាម ក្រោយមកទៀតែអូនរសីខ្ញុំ២នាក់ ែអូនរែុសម្នាក់ហើយមានកមួយរែុសរបស់ខ្ញុំ ម្នាក់ទៀតក៏បានទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាមផងដែរ។ កាលនោះមនរពះវិហរអ៊ីស្លាមងមីមួយទើបសាងសង់រួចរល់ នៅឯរកុង ការ៉ាកាស់រែដទសដវដ រសញយដអ្ឡា ដែលជារពះវិហរអ៊ីស្លាមធំជាងគេែំ្ញត្នៅ អាដមរិកឡាទីន។ ខ្ញុំបានោក់សំដើរមួយនៅលោកអ្ភិបាលរពះវិហរនោះ ដើម្បីសញំ អ្នញ្ញាត្អ្ដញាើញអ្នកមិនប្មនមូសាីមចូលនៅទសសនាក្នុងរពះវិហរ និងប្សេងយល់ពី សាសនាអ៊ីស្លាមផង។ លោកអ្ភិបាលក៏យល់រពមនឹងសំដើរនេះ ហើយខ្ញុំក៏បាន ចត់ប្ចងដរៀែចំកមមវិធីដោយមនការសរក្សារពីអ្ញីមញំរែចំរពះវិហរ។ ការខិត្ខំរែឹង ប្រែងដរៀែចំកមមវិធីរបស់ពួកយើងពិត្ជាដជាគជ័យប្មន ដោយមនអ្នកចូលរួមរែម ២៥០នាក់ ហើយខ្ញុំក៏បានធ្វើការអ្ធិែាយជាលើកដំែូង ក្នុងការ្សពេាយសាសនា អ៊ីស្លាមនៅកាន់ជនជាតិដវដ រសញយដអ្ឡា។ ខ្ញុំគិត្ថានេះជាលើកទីមួយកនុងរែវត្តិ សា្សតរបស់រែដទសដវដ រសញយដអ្ឡាហើយ ដែលមានទំងអ្នកកាន់សាសនាយូោ, សាសនារគិសត, អ្នកោមនសាសនា និងអ្នកដ្សងៗទៀតមកអផងគញយជាមួយោនសាដែ់ការ អ្ធិែាយអំពីសាសនាអ៊ីស្លាម។ ដោយរពះគញ ននរពះ កមមវិធីនេះដជាគជ័យមិននឹក សាមនដល់ ត្បិត្មនជនជាតិដវដ រសញយដអ្ឡាជាច្រើនបានទទួលយកសាសនា អ៊ីស្លាម។ កមមវិធីនេះនៅែនតររូត្ដល់សពេនងៃ នរណ្ដហើយដែលចង់សិកាអំពី សាសនាអ៊ីស្លាមនៅប្ត្អាចនៅចូលរួមបាន។ នៅពេលដែលខ្ញុំនៅធ្វើការអ្ធិែាយនៅកន្លែងដ្សងៗ ខ្ញុំកត់សមគល់ដើញថា មានមនុស្សច្រើនណាស់ដែលចាប់អារមម ៍មកដលើសាសនាអ៊ីស្លាម ហើយមនុស្សជា ច្រើនបានទទួលយកសាសនាមួយនេះ។ អ្នកខាះទៀតពាយមយកឯកសារនានានៅ សិកាឱ្យបានកាន់ប្ត្ចាស់ ដូចខ្ញុំកាលពី៣០ឆ្នាំមញនដែរ។ យ៉ាងណ្ដក៏នៅមនអ្នកខាះ

ទៀតដែលមិនទន់អាចទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាមបាន ដោយពួកគេនិយាយថាពួក គេនៅមនរឿងច្រើនណាស់ដែលពួកគេមិនអាចដបាះែង់ ឬឈែ់រែរពឹត្តបាន។ មក ដល់ចំ ញចនេះខ្ញុំចង់ជរមែដល់ទាំងអស់លោកអ្នកអានថា នៅពេលមនុស្សណ្ដម្នាក់ ទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាម ជីវិត្របស់គេនឹងមិនផ្លាស់ែដូររគែ់យ៉ាងភាមៗនោះទេ វ មានខាះដែរ ប្ត្ភាគច្រើនមិនបែរនឹងដទ។ ជាដរឿយៗ នៅពេលយើងែដរងៀនមនុស្ស ណ្ដម្នាក់ ហើយដឹកនាំគេឱ្យនៅដកៀកជិត្នឹងរពះ ឬនៅដកៀកជិត្នឹងអ្នកមនជំដនឿដូចោន ឬែដរងៀនពីមូលោឋនរគឹះននសេចក្តីជំដនឿកដី ភាគច្រើនអ្នកដែលមកសាដែ់ការ អ្ធិែាយរបស់ខ្ញុំ តែងតែសួរសំ ួរដូចជា៖

តែើដើម្បីឱ្យខ្ញុំកាយជាអ្នកមូសាីមបាន ទល់ប្ត្ខ្ញុំចេះនិយាយភាសាអារ៉ាែ់ប្មនដទ? តែើនៅពេលខ្ញុំកាយជាអ្នកមូសាីមហើយខ្ញុំ រតូវកាយជាជនជាតិអារ៉ាែ់ប្មនដទ? តែើនៅពេលខ្ញុំកាយជាអ្នកមូសាីមហើយខ្ញុំរតូវប្ត ឈែ់ដជឿដលើលោកយេស៊ូ និងអ្នកមដយម៉ារីប្មនដទ? ចដមាើយមួយម៉ាត់ដែលអាចដឆាើយសំ ួរទំង៣ខាងដលើនេះបានគឺ អ្ត់ដទ! ។ សាសនាអ៊ីស្លាមជាសាសនាសាកល អ្នកមូសាីមមននៅរគែ់រែដទសទំងទាំងអស់ជញំវិញ ពិភពលោក ហើយរឿងភាសាវិញមិនជាែញ្ញានោះទេ។ ក្នុងនាមជាអ្នកមូសាីម គឺ ចំបាច់រតូវប្ត្ដជឿដលើលោកយេស៊ូ ដោយដជឿថាលោកជាព្យាការីដ៏ពិសិដឋម្នាក់ក្នុង ចំដណ្ដមព្យាការីទំងទាំងអស់របស់រពះអល់ឡោះ រីឯអ្នកមដយម៉ារីវិញ គឺជាមដយរបស់ លោកយេស៊ូ ជានារីម្នាក់ដែលរពះអល់ឡោះជាអ្មចស់លើកត្ដមេើងនាងដលើសនារី ទំងឡាយ។ ជំហនទី១ដើម្បីកាយជាអ្នកមូសាីមគឺសាមញានិងង្ហយរសួលណាស់។ ោមនអេី ដែលពិបាកសមញគសាមញច្រើនោមនកិច្ចពិធី ហើយក៏មិនចំបាច់ត្តំងសមធិ ឬធ្វើអេីខញសពី ឆ្នាៈខាួនដែរ។ រឿងដែលរតូវការចំបាច់ែំ្ញត្ដើម្បីទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាមនោះគឺ ការមនជំដនឿដោយសញទធចិត្ត និងសាដែ់ែង្ហគែ់នៅចំពោះរពះពិត្ប្ត្មួយអផងគត់។ ហើយ ក៏ទទួលសាគល់ថារពះជារពះអាទិករែដងេើត្រល់សពេសារដពើ, ជារពះដែលរទរទង់

ចរកវឡនេះទំងមូល, ជារពះដែលជីវិត្ទំងឡាយសថិត្ដរក្សាមរពះរសថរទង់, ជារពះ អ្ភិបាលដលើសពេសារដពើ, ជារពះដែលស័កដិសមនឹងយើងដោរពសកាេរៈ, ជារពះដែល មានរពះនាមដែលរែដសើរនរកប្លង, រពះអផងគមនរពះដចសាដរញងរឿងជាអ្ដនកែបកា, រពះអផងគោមននគេូណ្ដែរែៀែដសមើ, ោមនែញរតោមនមត្តែិត្ត ហើយក៏ោមនអេីអាចដរែៀែ នឹងរទង់បានឡើយ។ ហើយក៏រតូវប្ត្ដបាះែង់ដចលឱ្យទាំងអស់នូវសេចក្តីជំដនឿខញសឆ្គង ទំងឡាយ។ ក្រោយពេលដែលបានសចចថា ោមនរពះឯណ្ដស័កដិសមនឹងដោរពសកាេរៈដរៅ ពីរពះអល់ឡោះ ហើយមូហាំម៉ាត់ជាអ្នកនាំសាររបស់រពះអល់ឡោះ ហើយអេីៗដ្សង ទៀតគឺអាចសិកាបានដោយការអ្ត់ធមត់និងការពាយម។ ដែើនរណ្ដហើយបាត់ែង់ ជីវិត្ក្រោយពីបានទទួលយកសេចក្តីជំដនឿទំងនេះហើយ អ្នកនោះរែ់ថាជាអ្នក មូសាីមហើយ ហើយសងឃឹមថាគេនឹងចូលសាថនសួគ៌ាែរមសញខ ដោយសេចក្តីដរបាស ដមត្តតននរពះអល់ឡោះជាអ្មចស់។ នៅពេលគេសចចថា មូហាំម៉ាត់ជាអ្នកនាំសាររបស់រពះអល់ឡោះ មិនប្មនមន ន័យថាលោកជាព្យាការីប្ត្ម្នាក់គត់របស់រពះអល់ឡោះឡើយែ៉ាញប្នតលោកគឺជាព្យាការី ចញងក្រោយែងអស់ដែលរពះបានចត់មកែនតពីព្យាការីជំនាន់មញនៗជាច្រើនរូែរែ់ត្តំងពី ជំនាន់ព្យាការីអាោំមក។

ោេនាប្ដ្លអាច ឈរសជើងបានសោេ សក្បើការបងខិតបងខំ

អល់ឡោះដ៏ដពញរពះដចសាដ បានមនរពះែនាូលថា ោមននរណ្ដម្នាក់ រតូវបានគេែងខិតែងខំឱ្យទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាមនោះឡើយ ដូច មានសេចក្តីែង្ហគែ់របស់រពះអផងគថា៖

ោមនការែងខិតែងខំឡើយនៅក្នុង សាសនា។ ពិត្របាកដណាស់ ភាពរតឹមរតូវបានដលចចាស់ជាងភាព ខញសឆ្គង។(គួរអាន ២:២៥៦) រពះអល់ឡោះក៏មនរពះែនាូលថា៖

ចូរអ្នកដពាលថា

សេចក្តីពិត្គឺមកពីរពះ អ្មចស់ននពួកអ្នក។ ហើយដែើអ្នកណ្ដចង់(ដជឿ)ចូរឱ្យគេដជឿចុះ។ ប្ត្ដែើអ្នកណ្ដមិនចង់ (ដជឿ)វិញ ចូរឱ្យគេមិនដជឿចុះ។(គួរអាន ១៨:២៩) សាសនាអ៊ីស្លាមក៏តែងតែជំរញ ឱ្យ មានការជប្ជកពិភាកា ដើម្បី្ដល់ជាចំដ ះដឹងមញននឹងទទួលយកសាសនានេះដូច ដែលរពះមនែនាូលថា៖ ចូរអ្នកអំពាវនាវ(មនុស្សលោក)នៅកាន់ មោ៌ាននមចស់របស់ អ្នកដោយែញ្ញាញា និងការែដរងៀនត្តមវិធីសា្សដ៏លអចុះ។ ហើយចូរអ្នកជប្ជក ជាមួយពួកគេត្តមរដែៀែណ្ដដែលរែដសើរែំ្ញត។(គួរអាន ១៦:១២៥) ព្រះ

វិហរក្សាតូលិកមួយចំនួនដែលអាចឈរដជើងមកដល់សពេនងៃនេះ ដោយសារប្តាែ់មនការក្សាែ់សមាែ់ែងាូរ មជនសាូត្រតផង់រែ់មញឺននាក់។ គួរឱ្យចប្មាកចិត្តណាស់ រោន់ប្ត្នៅរែដទសរូឡង់មួយ មានមនុស្សជាង៣ោននាក់រតូវបានសមាែ់ ដោយសារប្ត្ពួកគេមិនទទួលយកដោលជំដនឿននវិហរក្សាតូលិក។ នៅក្នុងនងៃទី ១៦ ប្ខ កញមភៈ ឆ្នាំ១៥៦៨ គ ៈដឹកនាំសាសនា(កាតូលិក)បាន សដរមចដចទរែកាន់ និងកាត់ដទសរែហរជីវិត្រែជាជនរូឡង់ទំងទាំងអស់ ដោយដចទ ពីែដៃលមើសភូត្កញរក។ អ្នកដែលរួច្ញត្ពីការក្សាត់ដទសនេះគឺមនតិចតួចប៉ុណ្ណោះ ជា ពិដសសអ្នកដែលមានដ មះលបីលាញ រតូវបានគេលើកប្លង។ ១០នងៃក្រោយមក ក៏ មានដចញរពះរជរកឹត្យអ្នញម័តឱ្យអ្នញវត្តន៍ជាែនាន់ត្តមការក្សាត់ដទសខាងដលើ ដោយ មិនខេល់ពីអាយញ, ដភទ ឬលកខ ឌយ៉ាងណ្ដនោះទេ។ នេះជាការសមាែ់រង្ហគលដ៏ធំ សដមបើមែំ្ញត្មិនាែ់មន មនុស្សដកមងចស់រែុសរសីជាង៣ោននាក់ រតូវបានគេ រែកាសដទសដោយសាលរកមមួយដែលមានអក្សរប្ត៣ែនាត់ប៉ុណ្ណោះ ហើយ ក្រោយពេលដែលដចញរពះរជរកឹត្យ ការក្សាែ់សមាែ់ធ្វើឡើងកាន់ប្ត្ដលឿនររ័ស។ មិនថាមនុស្សឋានៈខពស់ឬឋានៈតូចទែ រតូវបានគេអូសយកនៅសមាែ់ែនតែនាែ់ជា ដរៀងរល់នងៃ។ ក្នុងសេចក្តីសំែញរត្ដែលលោកអាល់វ៉ា សរដសរនៅដលើលោកភីលីព បាន បា៉ាន់រែម ថា ក្រោយអំឡញងពេលសបាដរ៍ែរិសញទធ ដែលមានរយៈពេល៧នងៃ មាន មនុស្ស៨០០នាក់រតូវបានគេសមាែ់។100 ក្រោយការរែរពឹត្តនៅននរកុមរែឹការកុងនីដសៀរ គេបានសដរមចថា នរណ្ដ ដែលកាន់កាែ់និងប្រើរបាស់ក គម្ពីរដែលរកុមរែឹកាមិនទទួលសាគល់ នឹងរតូវមន ដទស។ មួយឆ្នាំក្រោយការសដរមចនេះ មានរគិសតែរិស័ទជាងមួយោននាក់រតូវបាន សមាែ់។ នេះគឺជាយញទធសា្សតដែលសនត អាត្តណ្ដសឺស101យកមកប្រើដើម្បីែរងួែ

100 ដកស្រង់ពីដសៀវនៅ The Rise of the Ducth Republic, by John Lothrop Motley។ 101 Saint Athanasius of Alexandria ជាអ្នកដឹកនាំសាសនាកាតូលិក (ឆ្នាំ ២៩៣-៤៧៣ គ.ស.)។

ែរងួមរគិសតែរិស័ទកញំឱ្យបែកប្ប្ប្រាក់ោន។ ដែើយើងដមើលនៅភាគច្រើនននពួកឧរកិដឋជន រែល័យពូជសាសន៍ ពួកគេមិនមានការជំរញ ពីសាសនានោះឡើយែ៉ាញប្នតខ្ញុំរនធត់ចិត្តជា ខ្លាំងនៅពេលដែលខ្ញុំរកដើញថាឧរកិដឋកមម និងអំដពើសាហវយង់ នង គឺមនរូែភាព ដចញពីគម្ពីរែរិសញទធ ដូចមនសរដសរថា៖ ឥឡូវនេះ ចូរសមាែ់ដកមងរែុសទំងទាំងអស់ ក្នុង ចំដណ្ដមដកមងតូចៗ ហើយសមាែ់្សតីទំងែ៉ាញនាមនដែលាែ់បានរួមរស់ជាមួយ រែុសៗ ែ៉ាញប្នត រតូវទញកជីវិតឱ្យ្សតីរកមញំ សរមែ់អ្នករល់ោន គឺសតីដែលពញំបានរួមរស់ជា មួយែញរសណ្ដនៅឡើយ។(ជនគ នា ៣១:១៧-១៨) ហើយរពះមនែនាូលទៀតថា ៖ ចូរដដើរត្តមក្រោយគាត់ ហើយរែហរអ្នករកុងនេះនៅកញំអា ិត្ដមត្តត និងរត្តរែ ី ពួកគេឡើយ! ចូរសមាែ់ពួកគេទំងទាំងអស់ោនឱ្យ្ញត្ពូជ គឺទំងចស់ ទំងកំដោះ ទំង រកមញំ ទំងដកមង ទំង្សតី ប្ត្កញំែ៉ាះពាល់ទាំងអស់អ្នកដែលមានសញ្ញាដជើងក្រអកឡើយ។ ចូរ ចាប់ផ្តើមពីទីសកាេរៈរបស់យើងនៅ!។ អ្នកទំងនោះក៏ចាប់ផ្តើមសមាែ់ពួករពឹទធចរយ

ដែលនៅខាងមញខរពះដំណ្ដក់។(ដអ្ដសោស ៩:៥-៦) លោកយ៉ាូដសេនិយាយនៅកាន់ែណ្ដដជនអ្ញីរសាប្អ្លថា៖ ...ចូរប្រសកជ័យដោសឡើង!ត្បិត្រពះអ្មចស់បានរែគល់

ទីរកុងឱ្យអ្នករល់ោនហើយ។ ...រីឯមស រប្ប្ប្រាក់ និងវត្ថញធ្វើពីលងាិន ឬពីប្ដកទំងទាំងអស់

រតូវទញកជាចំប កថាេយរពះអ្មចស់ ហើយែញ្ចូលនៅក្នុងសមបត្តិរបស់រពះអផងគ។... ពួក

គេែំផ្លាញអេីៗទំងែ៉ាញនាមនដែលមាននៅក្នុងទីរកុង ថាេយផ្លដច់ដល់រពះអ្មចស់ គឺរែហរ មនុស្សទំងរែុស ទំងរសី ទំងដកមង ទំងចស់ ទំងដោ ដចៀម និងោដោយមញខោវ។102(យ៉ាូដសេ ៦:១៦-២១) ែនាូលរពះក្នុងគម្ពីរែរិសញទធមនប្ចងទៀតថា៖ ឥឡូវនេះ ចូរនៅវយរែហរជន ជាតិអាម៉ាដឡកចុះ។ រតូវែំផ្លាញអេីៗទំងែ៉ាញនាមនរបស់ពួកគេថាេយផ្លដច់ដល់រពះអ្មចស់ ឥត្រត្តរែ ីឡើយ គឺរតូវសមាែ់ដចលទំងទាំងអស់ ទំងរែុស ទំងរសី ទំងកូនដកមង

102 មានអ្នកខាះលើកឡើងជាការវយរែហរថា សាសនាអ៊ីស្លាមរីកសាយភាយដោយប្រើមញខោវ។ គួរចាប់អារមម ៍ផងដែរថា ក្នុងគម្ពីរែរិសញទធមនសរដសរពាកយថា ោវ ចំនួន ៤០៦ ដង រីឯក្នុងរពះ គម្ពីរគួរអានោមនសរដសរពាកយោវ សូមបីប្ត្មដង។

ទំងទរក ទំងដោ ទំងដចៀម ទំងអូដឋ និងោផង។(១សាំយ៉ាូប្អ្ល ១៥:៣) ទរក របស់គេនឹងរតូវចាប់ដបាកដខាចខាីនៅចំពោះមញខគេ ាះរបស់គេរតូវរឹែអូសយកអេីៗទំង ទាំងអស់ ហើយរែពនធរបស់គេក៏រតូវរំដោភដែរ។(ដអ្សាយ ១៣:១៦) អ្នករកុងសាម៉ារីនឹង ទទួលដទស ដរពាះគេបានែះដបាររែឆំងនឹងរពះរបស់ខាួន។ ពួកគេនឹងដួលសាែ់ ដោយមញខោវ កូនដកមងនឹងរតូវគេជាន់ដខាចខាី ហើយវះដពាះ្សតីមនគភ៌ា។103(រូដស ១៣:១៦) ជាក់ប្សដង គម្ពីរែរិសញទធ គឺជាគម្ពីរសាសនាប្ត្មួយគត់ដលើលោកនេះដែលលើក ឡើងពីការសមាែ់កញមរ, ដបាកកដមាចទរក និងវះដពាះ្សតីមនគភ៌ា។ ដោយមនខគម្ពីរ ទំងនេះក្នុងគម្ពីរែរិសញទធ វជាភសដញត្តងមួយយ៉ាងចាស់ថា គម្ពីរែរិសញទធរតូវបានមនុស្ស

103 សាសនាអ៊ីស្លាមអ្នញ្ញាតឱ្យធ្វើ ជីហត (ចមាំងក្នុងាូវរពះ) ដើម្បីទែ់ទល់និងការពារអ្នកទន់ ដខាយ ដូចជា្សតី និងកញមរជាដើម មិនប្មននៅសមាែ់ ឬជាន់កដមាចពួកគេឡើយ។ រពះអល់ឡោះ មានរពះែនាូលថា៖តែើហេតុអេីបានជាពួកអ្នកធ្វើចមាំងក្នុងាូវរពះ និង(ជួយ សដផង្ហគះ)ពួកដែលទន់ ដខាយ ក្នុងចំដណ្ដមែញរសនិងសដី ហើយនិងដកមងៗ(ដែលរតូវគេែំពាន)។(គួរអាន ៤:១៦) ការធ្វើ ជីហត ជាសកមមភាពននការក្សារពារខាួនមិនប្មនជាការរំដោភែំពាននោះឡើយ រពះអល់ឡោះមន រពះែនាូលថា៖

ហើយចូរពួកអ្នកធ្វើចមាំងក្នុងាូវរពះ តាំងទល់នឹងពួកដែលមកតាំងនឹងពួកអ្នក ហើយចូរពួកអ្នកកញំដលមើសែំពាន ពិត្របាកដណាស់ រពះអល់ឡោះ មិនសពេរពះទ័យពួកដែលដលមើសែំពានឡើយ។(គួរអាន ២:១៩០) ជីហត ក៏ជាកិច្ចការមួយដែលធ្វើឡើងដើម្បីានាបាននូវដសរីភាព យ៉ាងដពញដលញ ក្នុងការអំពាវនាវែណ្ដដជនទំងឡាយនៅកាន់ាូវរពះ ហើយ្ដល់ឱ្យពួកគេនូវ ជដរមើសក្នុងការទទួលយកជំដនឿដោយោមនការែងខិតែងខំឡើយ។ រពះអល់ឡោះមនរពះែនាូលថា៖

ោមនការែងខិតែងខំឡើយនៅក្នុងសាសនា។ ពិត្របាកដណាស់ ភាពរតឹមរតូវបានដលចចាស់ជាងភាព ខញសឆ្គង។(គួរអាន ២:២៥៦) ចូរអ្នកដពាលថា សេចក្តីពិត្គឺមកពីរពះអ្មចស់ននពួកអ្នក។ ហើយដែើ អ្នកណ្ដចង់(ដជឿ)ចូរឱ្យគេដជឿចុះ។ ប្ត្ដែើអ្នកណ្ដមិនចង់(ដជឿ)វិញ ចូរឱ្យគេមិនដជឿចុះ។(គួរអាន ១៨:

២៩)

ក្រប្រែំនភា និងភូត្កញរកថាជាែនាូលរពះ។104 រពះអល់ឡោះមនរពះែនាូលថា៖

ដូចនេះ កដីវិនាសអ្នដរយគឺដល់ពួកដែលសរដសរគម្ពីរដោយនដពួកគេផ្លាល់ រួចនិយាយ ថា គម្ពីរនេះមកពីរពះដើម្បីែដូរវនឹងកនរមែនដិចែនដួច។ ហើយភាពវិនាសអ្នដរយនោះ កើតមនដល់ពួកគេ គឺដោយសារប្ត្អេីដែលពួកគេបានសរដសរដោយផ្លាល់នដ។ ហើយការវិនាសនោះកើតមនដល់ពួកគេ ក៏ដោយសារប្ត្កនរមដែលពួកគេទទួលបាន ដែរ។(គួរអាន ២:៧៩) ការែងខិតែងខំមិនរតូវមនក្នុងសាសនាឡើយ ត្បិត្សាសនាគឺអារស័យដលើ

សេចក្តីជំដនឿនិងដសរីភាពននការសដរមចចិត្ត ដែើសាសនារតូវគេទទួលយកដោយការែងខិតែងខំនោះវោមនន័យអេីដសាះឡើយ។ មនុស្សរគែ់ោនរតូវប្ត្ទទួលបានឱ្កាសក្នុង ការដរជើសដរើសសាសនាណ្ដមួយដែលគេមនជំដនឿ ហើយជដរមើសទំងនោះគឺរតូវ្ដល់ ឱ្យពួកគេដោយោមនភាពលដមអៀង និងការែងខិតែងខំឡើយ។ ោវ កាំែិត អាវញធដ្សងៗ

104 ដោយសារែញ្ញាខគម្ពីរទំងនេះ និងខមួយចំនួនទៀត វជារឿងដ៏អារកក់មួយដែលពួកអ្នកក្រប្រែ អត្ថបទគម្ពីរដោយនដពួកគេផ្លាល់ ហើយនិយាយដោយោមនភាពដអៀនខាមសថា នេះជាែនាូលរពះ។ គេ ចត់ទញកគម្ពីរដូចដសៀវនៅដ្សងៗដែលមនុស្សជាអ្នកនិពនធ ហើយពួកគេហ នែប្នថមែនថយ ឬលញែ ត្តមប្ត្ចិត្តពួកគេ។ ជាឧទររ ៍ក្នុងក គម្ពីរ ១សាំយ៉ាូប្អ្ល ៦:១៩ សរដសរថា៖ រពះដយរូវ៉ា រែហរពួកដែត្ដសដម៉ាស ពីដរពាះពួកគេដែើកដមើលរិែរបស់រពះដយរូវ៉ា។ រពះអផងគបានរែហរជីវិត គេទាំងអស់របាំមញឺនចិត្សិែនាក់។ ខនេះជាការបកប្រែរបស់រពះគម្ពីរែរិសញទធភាសាប្ខមរឆ្នាំ២០១៦។ យ៉ាង ណ្ដមិញក្នុងរពះគម្ពីរប្ខមរសរមយឆ្នាំ១៩៩៧ និងការបកប្រែជាភាសាប្ខមរមួយចំនួនទៀត រពមទំង ការបកប្រែជាភាសាអផង់គេាស, បារំង, អាលាឺម៉ាង់ និងអារ៉ាែ់ បានសដរមចថា ដោយសារប្ត្ដមើលនៅខ នេះរពះមនលក្ខណៈដោរនៅដពកក៏បកប្រែដោយែដូរជា រែហរមនុស្សចិត្សិែនាក់ ឬ ចិត្សិែក្នុង ចំដណ្ដមរបាំមញឺននាក់ វិញ។ អ្នកបកប្រែទំងនេះយល់ថា រោន់ប្ត្ដែើកដមើលរិែ ពញំគួរណ្ដរពះោក់ ដទសដោយសមាែ់ច្រើនដល់នៅរបាំមញឺននាក់នោះទេ។ នៅពេលែចចញែបនននេះ ដទះជាមនឧែករ ៍ ជំនួយកនុងការបកប្រែឱ្យសញរកឹត្យ និងមនម៉ាសញីនដបាះពញមពឱ្យដូចដែះែិត្ហើយគម្ពីរនៅប្ត្មិនអាច រក្សាភាពដើមបាន ចុះទរមំកាលពីសម័យមញនដែលមានប្ត្ពួកែូជាចរយប៉ុណ្ណោះដែលគេអ្នញ្ញាតឱ្យ ដមើលគម្ពីរ តែើយ៉ាងណ្ដនៅវិញ?

មិនប្មនជារបស់ដែលរតូវប្រើដលើអ្នកដែលមិនទទួលយកសេចក្តីជំដនឿ105 ដោយការែងខិតែងខំពីវិហរក្សាតូលិកដែរ។ រពះអល់ឡោះរទង់បានដែើកែង្ហាញរួចហើយនូវរពះ រជសារចញងក្រោយរបស់រពះអផងគមកកាន់មនុស្សជាតិ៖ ោមនការែងខិតែងខំឡើយនៅក្នុង សាសនា។ ពិត្របាកដណាស់ ភាពរតឹមរតូវបានដលចចាស់ជាងភាពខញសឆ្គង។ (គួរអាន ២:២៥៦) សពេនងៃនេះយើងបានដើញរគែ់ោនហើយអំពីែញ្ញាថានំដញៀន, ែញ្ញាោត្កមម, ដចរកមម,ដពសាចរ, អំដពើពញករលួយ, រំដោភដសពសនថវៈ, ការស្រឡាញ់ដភដៃូចោន គឹ ជាដើមចមដចញពី កងេះការរែកាន់ខាែ់នឹងជំដនឿសាសនាក្នុងចិត្តគំនិត្មនុស្ស។ ដើម្បី ឱ្យរែដទសជាតិរីកចដរមើន មិនចំបាច់រតូវប្ត្រែកាន់ខាែ់នឹងជំដនឿពីដូនត្តមកនោះទេ។ ហេតុនេះហើយខ្ញុំសូមលើកឡើងនូវជដរមើសមួយ ដែលអាចជួយ សដផង្ហគះជីវិត្មនុស្ស

105 គម្ពីរែរិសញទធបានប្ចងដចទរែកាន់ដលើព្យាការី ោវីឌ ថាបានរែរពឹត្តអំដពើរែល័យពូជសាសន៍ ទំង ដែលត្តមពិត្លោកជាដសដច និងជាព្យាការីសញចរិត្ម្នាក់។ ក្នុងក គម្ពីរ ២សាំយ៉ាូប្អ្ល ១២:២៩- ៣១ សរដសរថា៖

រពះបាទោវីឌរែមូលទ័ពទំងទាំងអស់នៅវយរកុងរ៉ាបាត ហើយដដ ដើមយក បាន។ រពះបាទោវីឌយកបានមេញដដែលសថិត្នៅដលើរពះសិរសាដសដចរបស់ជនជាតិអាំម៉ាូន។ មេញដនោះ ធ្វើអំពីមស ទមៃន់ជាងសាមសិែរបាំគីឡូរក្សាម ហើយមានោំត្បូងដពរជទៀតផង។ គេយកមេញដនោះ មកែំពាក់ដលើរពះសិរសារបស់រពះបាទោវីឌ។ រពះបាទោវីឌក៏រឹែអូសយកជយភ័ ឌយ៉ាងច្រើនពី រកុងនោះ។ រីឯរែជាជននៅរកុងនោះវិញ រពះបាទោវីឌបានដកៀរយកមកធ្វើជាដឈាើយ រពមទំងែងខំ ពួកគេឱ្យអារដឈើោែ់ងម កាែ់អ្ញស និងធ្វើឥដឋ។ រពះបាទោវីឌធ្វើដូចនេះ ចំពោះរកុងឯទៀតៗរបស់ជន ជាតិអាំម៉ាូនដែរ។ ែនាែ់មក ដសដចវិលរត្ឡែ់នៅរកុងដយរូសាឡឹមវិញ ជាមួយកងទ័ពទំងមូល។ ដូចោនដែរដែើមកអានក គម្ពីរ ១របាកសរត ២០:៣ វិញសរដសរថា៖ រីឯរែជាជននៅក្នុងរកុងនោះវិញ រពះបាទោវីឌបានជដនាៀសយកមកជាដឈាើយ ហើយែងខំឱ្យអារដឈើ ោែ់ងម កាែ់អ្ញស។ រពះបាទោវីឌ រែរពឹត្តដូចនេះ ចំពោះរកុងឯទៀតៗរបស់ជនជាតិអាំម៉ាូនដែរ។ ែនាែ់មក ដសដចវិលរត្ឡែ់មករកុង ដយរូសាឡឹមវិញ ជាមួយកងទ័ពទំងមូល។ នៅពេលអានរួចធ្វើឱ្យយើងឆៃល់ថា តែើពិភពលោកមន សនតិភាពដមដចបានដែើអំដពើអ្មនុស្សធម៌ា អំដពើរែល័យពូជសាសន៍រតូវបានគេែញ្ចូលនៅក្នុងគម្ពីរ សាសនា ហើយបផងមទំងថាព្យាការីរពះជាអ្នករែរពឹត្តផងនោះ?

បាន អាចសាដរសមបទមនុស្សដញៀនរសាបាន ហើយសំខាន់ទៀតនោះគឺអាចែរងួែរងួមរកុមរគួសារ និងសងគមជាតិបាន។ ព័ត៌ាមនដ៏គួរឱ្យរនធត់ចិត្តមួយកាលពីឆ្នាំ២០០២ ទក់ទិននៅនឹងវិហរក្សាតូលិក នៅឯសររដឋអាដមរិក ដែលមានែូជាចរយមួយចំនួនបានរែរពឹត្តអំដពើរែទូសដករខាមស នៅលើកញមរសាូត្រតផង់។ អេីដែលគួរឱ្យភា្ក់ដ្អើលនោះគឺ ពួកគ ៈអ្ភិបាលននែញរី វ៉ាទីកង់106 មិនបានបផងាងសារដថាេលដទសថាជាអំដពើដោរនៅអ្មនុស្សធម៌ាឡើយ ាញយ នៅវិញពួកគេពាយមែិទបាំងរឿងនេះ ដោយប្រើលញយនៅែំែិទមត់ជនរងដរោះ។ របាយការ ៍មួយដែលដចញាយែ៉ាញនាមនឆ្នាំមញននេះែង្ហាញថា មានពួកែូជាចរយច្រើន ជាង៥ភាគរយនៅទូទំងសររដឋដែលមានែដៃលមើសរែទូសដករខាមសកញមរ។ យ៉ាង ណ្ដមិញ ច្រើនឆ្នាំកនាងនៅទើបដំ ឹងនេះកាយជាព័ត៌ាមនដែលដឹងសញសសាយទូលំ ទូោយ។ មនុស្សជញំវិញពិភពលោកកាន់ប្ត្មនការរនធត់ចិត្តបផងមទៀតនៅក្នុងឆ្នាំ ២០០៤ ដោយមនរបាយការ ៍មួយែង្ហាញថា ក្នុងរយៈកាល៥០ឆ្នាំកនាងនៅនេះ មានពួកែូជាចរយច្រើនជាង៤០០០នាក់នៅសររដឋ មានជាែ់ទក់ទងនឹងែដៃលមើសរែទូសដ ដករខាមសកញមរ។ សថិតិនេះគួរឱ្យចាប់អារមម ៍ខ្លាំងប្មនែ៉ាញប្នតមិនគួរឱ្យភា្ក់ដ្អើលនោះ ឡើយ។ ោមនអេីគួរឱ្យសងស័យឡើយ ដែើមនកត្តតណ្ដមួយគួរឱ្យែដនាសនោះ គឺគួរែដនាសគម្ពីរែរិសញទធប្ត្មដង។ វសំខាន់ដែលលោកអ្នកអានទំងទាំងអស់ោនរតូវដឹងថា ដៃងេើ អារកក់ដៃងេើបាែទំងឡាយ មិនប្មនសញទធប្ត្រែរពឹត្តដោយមនុស្សមិនដឹងអីនោះទេ។ គម្ពីរែរិសញទធប្ចង្ដល់គំនិតឱ្យរែរពឹត្តអ្សីលធម៌ា ដូចមនក្នុងសាច់រឿងននក គម្ពីរ អេសេគាល ២៣:១ ជាដើម។ អំដពើិត និងសាហយសមន់ គឺជាដៃងេើ២យ៉ាងដែល អារកក់ ហើយរតូវបានគេដចទរែកាន់នៅដលើព្យាការីរបស់រពះថាបានរែរពឹត្តរឿងទំង

106 ែញរីវ៉ាទីកង់ជារដឋសេយ័ត្មួយដែលដឹកនាំដោយគ ៈអ្ភិបាលននសាសនាកាតូលិក ជា មជឈម ឌលកណ្ដែលននសាសនាកាតូលិក។

នេះ។ ជាការពិត ក្នុងនាមយើងជាអ្នកមូសាីម យើងែដិដសធទំងរសុងចំពោះគំនិត្ថា ព្យាការីរបស់រពះបានរែរពឹត្តដៃងេើដ៏ដសាមគដរោកនេះ។ ខ្ញុំាែ់បានសួរសំនួរខាងដរក្សាមនេះ នៅកាន់រគិសតែរិស័ទខាះដែលកំពញងរស់នៅ ក្នុងរែដទស ឬសរគមន៍ដែលគេទទួលសាគល់ជាទូនៅថាគម្ពីរែរិសញទធជា គម្ពីរដ៏វិសញទធែំ្ញត។ ខ្ញុំបានសួរពួកគេថា៖ ហេតុអេីបានជាអ្រត្តននោត្កមម, ការរំដោភដសពសនថវៈ , ដចរកមម, ែញ្ញាមនុស្សដញៀនរសា107, ដពសាចរ, ការស្រឡាញ់ដភដៃូចោន, សាហយសមន់ និងអំដពើពញករលួយជាដើម មានអ្រត្តខពស់ដមា៉ាះ ដែើដធៀែនឹងរែដទសដែល យករពះគម្ពីរគួរអានជាដោល? នៅពេលខ្ញុំសួរយ៉ាងនេះ ពួកគេភាគច្រើនមនការភា្ក់ ដ្អើលដរពាះមិនដែលនឹកគិត្ដរែៀែដធៀែោនយ៉ាងរនឹងដសាះ។ ជាឧទររ ៍ នៅពេលដែលខ្ញុំសនានាជាមួយជនជាតិអាដមរិកាំងម្នាក់ ខ្ញុំលើក ឡើងពីរឿងមួយនៅរែដទសអារ៉ាែ ីសាអូឌីត្ដែលកាត់ដទសរែហរជីវិត្ដលើឧរកិដឋជន ៧នាក់ ដែលរំដោភ្សតីម្នាក់ដរក្សាមឥទធិពលននដរគឿងរសវឹង។ ខ្ញុំប្រាប់គាត់ថា នេះជា លទធ្លនៅពេលដែលចាែ់រតូវបានគេយកមកអ្នញវត្តន៍យ៉ាងដពញដលញ នោះអាច ជួយ សដផង្ហគះ្សតីជាច្រើនឱ្យរួច្ញត្ពីរកញាំពួកឧរកិដឋជនទំងនោះ។ គាត់សាដែ់ហើយ ក៏រែក្រកនឹងខ្ញុំថា ចាែ់នេះតឹងរឹងដពកមិនអាចយកមកអ្នញវត្តន៍នៅសររដឋបាន

107 អ្នកែំនភាគម្ពីរបានែំពានយ៉ាងខ្លាំងនៅដលើលោកយេស៊ូដោយការរែមងនិងដមើលង្ហយែំ្ញត ដែលោមនអ្នកមូសាីមណ្ដអាចរទំបាននោះគឺការនៅលោកថា ជាមនុស្សដោមភសញី និងរែមឹក ដោយ សរដសរថា៖ កូនមនុស្សបានមកទំងែរិដភាគ និងឹករសា ហើយអ្នករល់ោនថា ដមើលចុះ! អ្នកនេះជា មនុស្សដោមភសញីហើយជាមនុស្សរែមឹក ជាសមាញ់របស់អ្នកទរពនធនិងមនុស្សមនបាែ។ (លូកា ៧:

ឡើយ។ ខ្ញុំបានប្រាប់គាត់អំពីសថិតិាូវការមួយនៅក្នុងរែដទសរបស់គាត់ដែលែង្ហាញថា គិត្រតឹម៨ប្ខចញងក្រោយនេះ មានសតីច្រើនជាងកនាះោននាក់រតូវបានគេចាប់ រំដោភ។ គាត់ភា្ក់ដ្អើលយ៉ាងខ្លាំងហើយក៏ទទួលសាគល់ពីឥទធិពលនិងរែសិទធភាពនន ចាែ់សាសនាអ៊ីស្លាម។ ដែើខ្ញុំមនឱ្កាសជប្ជកនឹងគាត់មដងទៀត ខ្ញុំនឹងប្រាប់គាត់ថា នៅក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម ឧែមដែើមនអ្ញីមញំណ្ដម្នាក់រំដោភកញមរ ដូចពួកែូជាចរយវិញ គាត់នឹងរតូវគេរែហរជីវិត្ដោយមិនពនារពេលឡើយ ដើម្បីសដផង្ហគះកញមរដ្សងៗ ទៀតដែលមិនទន់បានជួែរឿងនេះ។ ដោយខ្ញុំបានទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាម ខ្ញុំពិត ជាមនអំ រក្នុងចិត្តរកនិយាយអេីមិនរតូវ ហើយខ្ញុំមនដមទនភាពណាស់ដែលបាន កាយជាអ្នកមូសាីម។

លិខិតចំហជ៊ូនដ្ល់េសមដចបា ្ប និង សមដឹក្នាំពិភពសោក

ខ្ញុំសូមចាប់ផ្តើម ក្នុងរពះនាមរពះអល់ឡោះ រទង់ដ៏សែបញរស ដ៏ដមត្តតករញណ្ដ។ សូមរពះអផងគរែទនពរដល់ទាំងអស់អ្នកដែលដដើរត្តមមោ៌ាដែលរតឹមរតូវ។ ខ្ញុំសូមសប្មដងការអំពាវនាវនិងអ្ដញាើញដល់សដមដចបា៉ាែ និងដមដឹកនាំពិភព- លោកទំងទាំងអស់ ជាពិដសសដល់អ្នកដែលដឹកនាំនិងរគែ់រគងដលើមនុស្សរែ់ោននាក់ ននសាសនាទំងទាំងអស់ និកាយលទធិនានា ខ្ញុំសូមអ្ដញាើញទាំងអស់លោកអ្នកឱ្យទទួលយក សាសនាអ៊ីស្លាម។ នៅពេលមកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាម លោកអ្នកនឹងបានសដផង្ហគះពី ទ ឌកមមននរពះ ហើយនឹងទទួលបានការដរបាសរែទនពីរពះអផងគនូវសាថនសួគ៌ាែរមសញខ។ ដែើលោកអ្នកជាសាសន៍យូោ ឬជារគិសតែរិស័ទ រពះអល់ឡោះនឹងដរបាស រែទនដល់លោកអ្នកដទេឡើងនៅពេលដែលអ្នកទទួលយកសាសនាអ៊ីស្លាម។108

108 ែណ្ដដជនននគម្ពីរ សំនៅដលើអ្នកកាន់សាសនាយូោ និងសាសនារគិសដ រតូវបានលើកឡើងយ៉ាង ពិដសសក្នុងរពះគម្ពីរគួរអានដើម្បីនឹងអំពាវនាវពួកគេដោយការជប្ជក និងដើម្បីឱ្យពួកគេទទួលយក សាសនាអ៊ីស្លាម រពះអល់ឡោះមនរពះែនាូលថា៖ ចូរពួកអ្នកកញំជប្ជករកខញសរតូវជាមួយនឹងែណ្ដដ ជនននគម្ពីរ ដរៅពីវិធី(ននការជប្ជក)ណ្ដដែលលអរែដសើរែំ្ញត។(គួរអាន ២៩:៤៦) រពះគម្ពីរគួរអានក៏ បានលើកឡើងថា រគិសដែរិស័ទជាអ្នកនៅដកៀកជិតែំ្ញត្នឹងអ្នកមូសាីម៖ អ្នកដែលនៅដកៀកជិត្ននពួក គេ ហើយមានចិត្ដស្រឡាញ់ចំពោះអ្នកមនជំដនឿ ដែលពួកគេបាននិយាយថា ពិត្របាកដណាស់ ពួក

ព្យាការីមូហាំម៉ាត់លោកបានមនរែសាសន៍ថា៖

អ្នកដែលមកពីែណ្ដដជនននគម្ពីរ (ពួកយូោ ឬរគិសតែរិស័ទ) ដែលគេនោះមនជំដនឿដលើព្យាការីរបស់ពួកគេ(លោក យេស៊ូ ឬលោកម៉ាូដស) ហើយែនាែ់មកគេដជឿដលើព្យាការីមូហាំម៉ាត់(ទទួលយក សាសនាអ៊ីស្លាម) នឹងទទួល្លែញ យដទេឡើង។109 យ៉ាងណ្ដមិញដែើសិនលោកអ្នកែដិដសធការអ្ដញាើញរបស់ខ្ញុំ លោកអ្នកនឹង ទទួលខញសរតូវដលើដៃងេើខាួន រពមទំងដៃងេើរបស់អ្នកដរក្សាមែង្ហគែ់និងអ្នកដដើរត្តមលោក អ្នកផង។ មិនខញសពីែងែអូនមូសាីមរួមជំដនឿរបស់ខ្ញុំឡើយ រពះអល់ឡោះរទង់បានរែទន ឱ្យខ្ញុំនូវកាត្ពេកិច្ចក្នុងការ្សពេាយរពះរជសាររបស់រពះអផងគ នៅកាន់មនុស្សជាតិ ទំងទាំងអស់នៅត្តមលទធភាពរបស់ខ្ញុំ។ រទង់មនរពះែនាូលថា៖ ចូរអ្នកដពាលថា ឱែណ្ដដ ជនននគម្ពីរ! ចូរពួកអ្នករត្ឡែ់មករកពាកយសំដីមួយដែលដសើមភាពោនរវងពួកយើង និង ពួកអ្នកគឺ ពួកយើងទំងទាំងអស់ោនមិនរតូវដោរពសកាេរៈមចស់ដ្សងពីរពះអល់ឡោះ និង មិនរតូវទញកអេីជារពះដសមើនឹងរទង់ឱ្យដសាះ ហើយពួកយើងក៏មិនរតូវយកោនឯងធ្វើជារពះ ជាមចស់ដ្សងពីរពះអល់ឡោះដែរ។ ប្ត្រែសិនដែើពួកគេនៅប្ត្បែរដចញ(ពីការអំពាវ នាវដ៏លអនេះ)ទៀត ចូរពួកអ្នក(អ្នកមនជំដនឿ) និយាយនៅកាន់ពួកគេថា ចូរធ្វើែនាល់ ងថា ពិត្របាកដណាស់ ពួកយើងគឺជាមូសាីម។ (គួរអាន ៣:៦៤) ក្រោយពីបានែង្ហាញភសដញត្តងសំខាន់ៗនៅក្នុងជំពូកមញនៗរួចមក លោកអ្នក ដែលមានចកខញវិស័យ និងែញ្ញាសាមរតីដែលអាចយល់បាននោះ របាកដជានឹងជួែ រែសពេនៅកន្លែងមួយដែលរពះអល់ឡោះរទង់បានដរៀែចំជាដរសច ដើម្បីឱ្យមនុស្ស

យើងជារគិសតែរិស័ទ។ នោះគឺដោយសារប្ត្ពួកគេមួយចំនួនជាអ្នកចេះដឹងដរៅរជះប្នកសាសនា និងជាអ្នកដោរពសកាេរៈ ហើយពិត្របាកដណាស់ ពួកគេនោះមិនរកអឺត្រកទមឡើយ។ (គួរអាន ៥:

រគែ់ោនបានទទួលយកសេចក្តីពិត។ ជាងមីមដងទៀត ខ្ញុំសូមែញ្ញាក់ថា នេះគឺជា កាត្ពេកិច្ចនិងជាការទទួលខញសរតូវរបស់ខ្ញុំ ក្នុងនាមជាមនុស្សម្នាក់ ដែលបានថាេយខាួន របានិងចិត្តគំនិត រជកដរក្សាមែញាតិនិងការែង្ហគែ់របស់រពះអល់ឡោះ ជារពះប្ត មួយអផងគត់ ដែលមហសែបញរស មហដមត្តតករញណ្ដ ដើម្បីនឹងអំពាវនាវដល់មនុស្ស រគែ់ោនឱ្យដបាះែង់ដចលការដោរពសកាេរៈរពះក្រាងកាយកដី, ជំដនឿជីវចល ឬអ្ជីវចលកដី និងអេីៗដ្សងទៀតដែលរោន់ប្ត្ជាការរែតិដឋឡើងរបស់មនុស្សប៉ុណ្ណោះ។ ក្រោយ ពេលសារភាពដទសកំរញសហើយ រគែ់ោនរតូវថាេយខាួនរបានិងចិត្តគំនិត្ទំងរសុង នៅកាន់រពះអល់ឡោះ ជារពះពិត្ប្ត្មួយអផងគត់ ជារពះអាទិករែដងេើត្នូវចរកវឡ ទំងមូល។ យើងក៏គួរចងចំដែរថា លញយកាក់ដ៏ច្រើនសនធឹកសនាធែ់, ដករតិ៍ដ មះ, ដំប ង តួនាទី និងអំណ្ដចដែលអ្នកមិនប្មនមូសាីមមននៅក្នុងនដែលើលោកិយនេះ ត្តមពិត នៅវមិនរគែ់រោន់ និងមិនអាចទិញសំែញរត្ចូលឧទានសាថនសួគ៌ាបានឡើយនៅនងៃែរលោក។110 អ្នកខាះជាអ្នកទីទ័លរកនៅដលើលោកិយនេះ ែ៉ាញប្នតគេបានធ្វើែនាល់ថា

110 មានប្ត្អ្នកដែលបានែំដពញដោលែំ ងននជីវិត្របស់គេ ដូចជាការដោរពសកាេរៈនៅចំពោះរពះ អល់ឡោះប្ត្មួយអផងគជាដើម ទើបអាចនឹងទទួលបានសញភមងគលពិត្របាកដ និងភាពសញខសានតទាំងអស់ កលប។ រពះអល់ឡោះមនរពះែនាូលថា៖ ទាំងអស់អ្នកណ្ដហើយដែលបានរែរពឹត្តអំដពើលអក្នុងចំដណ្ដមែញរស ឬ ្សដី ហើយគេជាអ្នកមនជំដនឿទៀតនោះ គឺយើងពិត្ជានឹងធ្វើឱ្យគេមនជីវិត្រស់នៅដ៏លអ រែដសើរ និងតែសនងឱ្យពួកគេនូវ្លែញ យរបស់ពួកគេ ដោយសារប្ត្អំដពើលអដែលពួកគេាែ់បាន សាង។ (គួរអាន ១៦:៩៧) រទង់មនរពះែនាូលទៀតថា៖ ទាំងអស់អ្នកដែលមានជំដនឿ និងបានរែរពឹត្តអំដពើលអ នោះ សញភមងគលនឹងមានសរមែ់ពួកគេ ហើយជាកន្លែងវិលរត្ឡែ់ដ៏លអរែនព។(គួរអាន ១៣:២៩) ក្នុងជំពូកទី២០ វកយខ ឌ ១២៣ ដល់ ១២៤មនប្ចងថា៖ នរណ្ដហើយដែលបានដដើរត្តមការ ចងអញលែង្ហាញរបស់យើងនោះ គឺគេមិនវដងេង និងមិនលំបាកឡើយ។ ប្ត្ដែើអ្នកណ្ដហើយបានង្ហក ដចញពីការដរកើនរំឭករបស់យើង ពិត្របាកដណាស់សរមែ់គេគឺការបស់នៅយ៉ាងលំបាកដវទនា។ វកយខ ឌចញងក្រោយនេះពនយល់យើងអំពីវិែត្តិាូវចិត្ត និងមូលហេតុដែលអ្នកខាះមនរទពយសដញកសដមភ ប្ត្ក៏ធ្វើអ្ត្តោត។

ោមនរពះឯណ្ដដែលរតូវដោរពសកាេរៈដរៅពីរពះអល់ឡោះ ហើយមូហាំម៉ាត់ជាព្យាការី របស់រទង់ គេនឹងមានសេចក្តីអំ រក្នុងជីវិត ហើយនឹងរតូវគេលើកត្ដមេើងជាងអ្នក ដែលមានរទពយសដញកសដមភ ដែលមិនទទួលយករពះរជសារចញងក្រោយរបស់រពះ អល់ឡោះមកកាន់មនុស្សជាតិ។ រពះអល់ឡោះមនរពះែនាូលក្នុងជំពូកទី ៣ វកយខ ឌទី ៨៥ ថា៖ ហើយ នរណ្ដដែលប្សេងរកសាសនាដ្សងដរៅពីសាសនាអ៊ីស្លាម រពះអល់ឡោះនឹងមិន ទទួលយកពីគេឡើយ។ ហើយនៅនងៃែរលោកគេនឹងសថិត្នៅក្នុងចំដណ្ដមពួកដែល ខាតែង់។ ហើយនៅជំពូកទី ៥ វកយខ ឌ ៣៦ ដល់ ៣៧ ប្ចងថា៖ ជាការពិត្ណាស់ ពួកដែលោមនជំដនឿ រែសិនដែើពួកគេមនអេីៗទំងទាំងអស់នៅដលើប្នដីនេះ និងមនអេីដូច នេះបផងមទៀតដើម្បីជានងាដោះខាួនពួកគេពីទ ឌកមមនៅនងៃែរលោកក៏ដោយ ក៏គេ (រពះ)មិនទទួលយកពីពួកគេដែរ ហើយពួកគេនឹងរតូវទទួលទ ឌកមមដ៏ឈឺចាប់។ ដូចនេះហើយ ខ ៈពេលដែលរពលឹងវិញ្ញា កំពញងសថិត្ក្នុងរងកាយនៅ ឡើយ ហើយគេអាចដកដដងាើមបាន អាចនិយាយបាន អាចរគែ់រគងសកមមភាពរបស់ ខាួនបាន នោះក៏មានន័យថា គេអាចសារភាពដទសកំរញសរបស់គេនៅចំពោះរពះ អល់ឡោះបានដែរ។ ដែើការសារភាពដទសកំរញសនោះធ្វើឡើងដោយចិត្តដសាមះស ហើយគេរពមធ្វើែនាល់ថាោមនរពះឯណ្ដរតូវគេដោរពសកាេរៈដរៅពីរពះអល់ឡោះ ហើយមូហាំម៉ាត់ជាអ្នកនាំសាររបស់រទង់ ហើយគេដបាះែង់ដចលការរែតិែត្តិសាសនា ខញសឆ្គង រពះអល់ឡោះនឹងលើកដទសដល់គេ ដទះែីជាគេខេះប្ត្មួយជំហនទៀត ចូលសាថននរកក៏ដោយ។ រពះអល់ឡោះនឹងផ្លាស់ដៃងេើអារកក់របស់គេមកជាអំដពើលអ វិញ ហើយរទង់អ្នញ្ញាតឱ្យគេបានចូលសាថនសួគ៌ាដ៏ទាំងអស់កលបផងដែរ។ រពះអល់ឡោះ មានរពះែនាូលថា៖

លើកប្លងប្ត្អ្នកណ្ដដែលបានសារភាពដទសកំរញសនិងមន ជំដនឿ រពមទំងបានរែរពឹត្តអំដពើលអរតឹមរតូវ គឺអ្នកទំងនោះហើយដែលរពះអល់ឡោះ នឹងែដូរអំដពើអារកក់របស់ពួកគេនៅជាអំដពើលអវិញ។ ហើយរពះអល់ឡោះមហអ្ភ័យ

ដទស មហអា ិត្ស្រឡាញ់។(គួរអាន ២៥:៧០) ទាំងអស់អ្នកដែលមានជំដនឿ និងបាន រែរពឹត្តអំដពើលអនោះ យើងនឹងែញ្ចូលពួកគេនៅក្នុងសាថនសួគ៌ាដែលមានដៃនាជាច្រើន រូបពីដរក្សាម ដោយពួកគេរស់នៅក្នុងនោះទាំងអស់កលប។ ការសនារបស់រពះអល់ឡោះគឺ ជាការពិត។ តែើនរណ្ដដែលមានពាកយសំដីពិត្ជាងរពះអល់ឡោះទៀតនោះ? (គួរអាន ៤:១២២) នេះជាការសនារបស់រពះអល់ឡោះ សរមែ់នរណ្ដហើយដែលចង់ សារភាពដទសកំរញសដោយចិត្តដសាមះស ហើយចាប់ផ្តើមជីវិត្សារជាងមី។ ខ្ញុំសូមែិទែញ្ចាប់លិខិត្អ្ដញាើញនេះ ដោយលើកយកវកយខ ឌមួយចំនួនដចញពីរពះគម្ពីរគួរអាន ដែលរពះអល់ឡោះរទង់្ដល់ឱ្កាសដល់មនុស្សរគែ់រូែដោយចិត្តដសាមះ ហើយរទង់ រត្តស់នៅមនុស្សមនបាែទំងឡាយឱ្យសារភាពកំរញស ដោយមិនគិត្ពីទំរំននបាែ ដែលគេបានបានរែរពឹត្តឡើយរទង់និងលើកដទសដល់គេ។ ក្នុងរពះគម្ពីរគួរអានជំពូកទី ៣៩ វកយខ ឌទី ៥៣ និង ៥៤ រទង់មនរពះែនាូល ថា៖

មានលអ្នកែដរមើទំងឡាយរបស់យើង ដែលបានែំពានដលើខាួនឯង(ដោយការ រែរពឹត្តបាែ)! ចូរពួកអ្នកកញំទាំងអស់សងឃឹមចំពោះកដីដមត្តដករញណ្ដរបស់រពះអល់ឡោះឱ្យ ដសាះ។ ពិត្របាកដណាស់ រពះអល់ឡោះនឹងអ្ភ័យដទសនូវរល់ដទសកំរញសទំង ទាំងអស់។ ពិត្របាកដណាស់ រទង់ជារពះអ្មចស់មហអ្ភ័យដទស មហអា ិត ស្រឡាញ់។ ចូរពួកអ្នកវិលរត្ឡែ់(មកវិញ)ដោយសារភាពដទសកំរញសនៅចំពោះ រពះអ្មចស់របស់ពួកអ្នក និងថាេយខាួនចំពោះរទង់មញននឹងទ ឌកមមកដល់ពួកអ្នក។ ែនាែ់ពីនោះ ពួកអ្នកនឹងមិនរតូវគេជួយ ឡើយ។ ជាមួយោននេះដែរ រពះអល់ឡោះរទង់បានឱ្យយើងដឹងថា ពេលដវោននការ សារភាពដទសកំរញសគឺមនកំ ត់ នៅពេលដែលសេចក្តីសាែ់បានចូលមកដល់ ហើយ អ្នកនឹងប្លងអាចទទួលបានការអ្ភ័យដទសហើយ។ ជាចញងក្រោយ រពះអល់ឡោះរទង់ែដងេើនការសនារបស់រទង់ចំពោះការលើក ដទសដល់អ្នកដែលមានជំដនឿនឹងនរ និងបានរែរពឹត្តអំដពើលអ ដោយរទង់មនរពះ

ែនាូលថា៖

ហើយពិត្របាកដណាស់ យើងគឺជារពះដែលមហអ្ភ័យដទសចំពោះ ទាំងអស់អ្នកដែលបានសារភាពកំរញស និងមនជំដនឿ ហើយនិងបានរែរពឹត្តអំដពើលអែនាែ់ មកគេរែកាន់ខាែ់ដលើាូវដែលរតឹមរតូវ(ររូត្ដល់សាែ់)។ ខ្ញុំសូមទូលអផងេរដល់រពះអល់ឡោះ ដែលជារពះអាទិករែដងេើត្សពេសារដពើទំង ទាំងអស់ សូមរពះអផងគចងអញលែង្ហាញ និងដឹកនាំាូវរតូវដល់អ្នកដែលប្សេងរកសេចក្តីពិត្ទំង ទាំងអស់ ដែលចិត្តគំនិត្របស់ពួកគេកំពញងដែើកចំរ។ ខ្ញុំទូលសញំដល់រពះអល់ឡោះ សូម រទង់ចងអញលែង្ហាញប នាំអ្នកទំងទាំងអស់ និងក្រប្រែសាថនភាពរបស់ពួកគេឱ្យរសែត្តមអេី ដែលោែ់រពះទ័យរទង់។

ហើយយើងបានរែទនចុះនូវរពះគម្ពីរគួរអានឱ្យអ្នកយ៉ាងពិត្របាកដ ដើម្បីែញ្ញាក់នូវអេីដែលមាន នៅក្នុងគម្ពីរពីមញនមក និងែពាក់ពីភាពរតឹមរតូវននគម្ពីរទំងនោះ។(គួរអាន ៥:៤៨) គម្ពីរបរិសុទធ ររះគម្ពីរគួរអាន អំរីររះ យើងជារពះអ្មចស់បានែដងេើត្នាដម និងប្នដី ទាំងអស់រយៈពេលរបាំមួយនងៃ ហើយនៅនងៃទីរបាំពីរ យើងឈែ់ធ្វើការហើយសរមក។ (និកខមនំ ៣១:១៧) ហើយជាការពិតណាស់យើងបានែដងេើត្ដម ជាច្រើនជាន់និងប្នដី ហើយនិងអេីៗដែល នៅរវងវទំងពីរក្នុងរយៈពេលរបាំមួយនងៃ ហើយយើងពញំមនការដនឿយរត់ឡើយ។ (គួរអាន ៥០:៣៨) ពេលនោះ រពះអ្មចស់តែើនឡើង ដូចគេដរក្សាកពី ដំដ ក ឬដូចអ្នកចំបាំងដ៏ពូក្រទើបនឹងសាេងរសា ឡើងវិញ។ (ទំនញកត្ដមេើង ៧៨:៦៥) រពះអល់ឡោះប្ត្មួយអផងគត់ ោមនរពះជា មចស់ណ្ដដែលរតូវគេដោរពសកាេរៈដ៏ពិត របាកដដ្សងពីរទង់ដែលគង់នៅជាអ្មតៈ ដែលជារពះអ្ភិបាលឡើយ។ រទង់ឥត្រពះ មិទធៈ(ងងញយ) ហើយក៏ឥតាំដែរ។ (គួរអាន ២:២៥៥) លោកយ៉ាកញែដបាកចំបាែ់ជាមួយរពះហើយ ទទួលបានជ័យជមនះ។ (លោកកញែបត្តិ ៣២:២៨) ពួកគេឥត្បានសាគល់សមត្ថភាពននរពះ អល់ឡោះពិត្របាកដឡើយ។ ពិត្របាកដ ណាស់ រពះអល់ឡោះមហខ្លាំងពូក្រ មាន អានញភាពែំ្ញត។(គួរអាន ២២:៧៤) រពះអ្មចស់គង់នៅជាមួយកញលសម្ព័ន្ធយូោ ហើយ រែទនឱ្យពួកគេរតួត្រត្ដែលើតំែន់ភនំ ែ៉ាញប្នតពួកគេពញំ អាចែដ ដញរែជាជនដែលរស់នៅត្តមតំែន់ រជលងភនំបានដទ ដរពាះអ្នកទំងនោះមនរដទះ ចមាំងធ្វើអំពីប្ដក។(នៅហេយ ១:១៩) ហើយរពះអល់ឡោះោមនអេីមួយនៅដលើដម ជាច្រើនជាន់ និងនៅដលើប្នដីធ្វើឱ្យរទង់អ សមត្ថភាពពីអេីមួយបានឡើយ។ ពិត្របាកដ ណាស់ រទង់មហដឹងរជាែ មហាមន អានញភាព។(គួរអាន ៣៥:៤៤)

...ខ្ញុំនឹងរសដីដចញមក ដោយឈឺចាប់ក្នុងចិត្ត។

...សូមប្រាប់ឱ្យទូលែងគំដឹងផងថា តែើរពះអផងគមន

មូលហេតុអេី ដចទរែកាន់ទូលែងគំ? តែើមន រែដយជន៍អេី បានជារពះអផងគសងេត់សងេិនទូលែងគំ (យ៉ាូែ ១០:១-៣) ពិត្របាកដណាស់ រពះអល់ឡោះរទង់មិនែំពានដលើមនុស្សលោកែនតិចណ្ដឡើយែ៉ាញប្នដ មនុស្សលោកដដៃែលែំពានដលើខាួនឯង នោះ។ (គួរអាន ១០:៤៤) ឱ្រពះអ្មចស់ដអើយ តែើរពះអផងគនៅប្ត្ដភាចទូលែងគំ ដល់ពេលណ្ដ?(ទំនញកត្ដមេើង ១៣:១) រពះអ្មចស់របស់ខ្ញុំមិនភាន់រចឡំ ហើយក៏មិន ដភាចភាំងដែរ។(គួរអាន ២០:៥២) រពះអ្មចស់ដអើយ តែើទូលែងគំរតូវប្រសកអផងេរ រពះ អផងគដល់កាលណ្ដទៀត ដែើរពះអផងគមិនសាដែ់ទូលែងគំដូចនេះ?(ហបាគូក ១:២) ពិត្របាកដណាស់ រពះអ្មចស់របស់ខ្ញុំរទង់ រពះសណ្ដដែ់នូវរល់ការែួងសួងសញំ។ (គួរអាន ១៤:៣៩)

...ររូត្ដល់នៅលញែំបាត់ពួកគេទំងរសុង ឬ

ផ្លដច់សមពនធដមរតី(ផ្លដច់សនា)ជាមួយពួកគេដែរ...

(ដលវីវិន័យ ២៦:៤៤) នេះជាការសនាននរពះអល់ឡោះ។ រពះ អល់ឡោះមិនដែលធ្វើឱ្យខញសការសនារបស់

រទង់ឡើយ... ។(គួរអាន ៣០:៦)

ដយងត្តមគម្ពីរលោកុប្បត្តិ ៣:៩ រពះឥត្បានដឹង ថាលោកអាោំនៅឯណ្ដ ហើយក៏ឥត្ដឹងពី ការ ៍ដែលលោកែរិដភាគបាដឈើនោះដែរ។ រទង់នៅលោកមករួចសួរថា៖ អ្នកនៅឯណ្ដ? រពះអល់ឡោះរទង់រជាែដឹងរល់ សពេសារដពើ។ នៅពេលលោកអាោំនិងភរិយ គាត់ែរិដភាគបាដឈើនោះ រទង់រត្តស់នៅពួក គាត់មក ដោយរជាែដឹងចាស់ថាពួគគាត់ បានធ្វើអេី។ រទង់មនរពះែនាូលថា៖ តែើយើង មិនបានហាមគាត់អ្នកទំងពីរដទឬ អំពីដើម ដឈើនោះ និងហើយយើងមិនបានប្រាប់អ្នក ទំងពីរដទឬថា អារកសែិសាចគឺជា សរតូវ យ៉ាងពិត្របាកដចំពោះអ្នកទំងពីរនោះ? (គួរអាន ៧:២២)

រពះរតូវការសញ្ញាសមគល់ដើម្បីងអាចដឹងថា ាះ ណ្ដជាះសាសន៍អ្ញីរសាប្អ្ល ាះណ្ដជាះ សាសន៍ដអ្សញីែ។(និកខមនំ ១២:១៣) វោមនកំបាំងពីរទង់ឡើយ សូមបីប្ត្វត្ថញដែល មានទមៃន់តូចនៅដលើដម ជាច្រើនជាន់ និង នៅដលើប្នដីក៏ដោយ ហើយក៏ោមនវត្ថញដែល តូច ឬធំជាងនោះ សញទធប្ត្មននៅក្នុងកំ ត់ រត្តយ៉ាងជាក់ចាស់។(គួរអាន ៣៤:៣) រពះឥត្បានដឹងថាមនរឿងអេីនៅប្នដីដទ ទល់ប្ត្យងចុះមកប្នដីសិន៖ ពាកយដែលគេ ដចទរែកាន់រកុងសូដញម និងរកុងកូម៉ាូរ៉ា ធៃន់ធៃរ ណាស់ ហើយអ្នករកុងនោះក៏បានរែរពឹត្តអំដពើ បាែជាច្រើនដែរ។ យើងរតូវប្ត្ចុះនៅដមើល ដើម្បី ដឹងថាអំដពើដែលគេរែរពឹត្តនោះ ពិត្ដូចពាកយ ដែលោន់ឮមកដល់យើងឬយ៉ាងណ្ដ។ ដែើពិត ឬមិនពិត យើងមញខជាដឹងមិនខាន។ (លោកុប្បត្តិ ១៨:២០-២១) រទង់ជារពះអ្មចស់ដែលដឹងអេីដែលោក់ កំបាំងនិងអេីដែលោត្រតោង (ហើយរទង់ជា រពះអ្មចស់)ដ៏មរិម មហឧត្ដញងគឧត្ដម។ គឺ (រទង់ដឹងរជាែ)ដូចប្តោនដទចំពោះអ្នកដែល បាននិយាយខសឹែ និងអ្នកដែលបាននិយាយ ខ្លាំង ហើយនិងអ្នកដែលោក់កំបាំង(ដៃងេើ) នៅពេលយែ់ និងដែើកចំរនៅពេលនងៃក្នុង ចំដណ្ដមពួកអ្នក។ (គួរអាន ១៣:៩-១០) ក្នុងគម្ពីរ ១កូរិនងូស ១:២៥ លោកែ៉ាូលនិយាយ ថា៖ គំនិត្ដលោរបស់រពះជាមចស់នោះ រែដសើរ ដលើសរបាជា្របស់មនុស្សនៅទៀត។ ហើយកូនដសាទំងឡាយននរែការអាង៌ាកំបាំង សថិត្នៅនឹងរទង់ ដែលោមននរណ្ដម្នាក់ដឹង ដរៅពីរទង់ឡើយ។ រទង់ដឹងនូវអេីដែលមាន នៅដលើលោក និងមននៅក្នុងសមញរទ។ រល់ សាឹកដឈើមួយសនាឹកដែលរជុះនោះ សញទធប្ត រទង់ដឹងទំងទាំងអស់ ហើយរោែ់ធញាជាតិដែល នៅក្នុងទីងងឹត្ននដី និងអេីដែលរសស់ ហើយ និងអេីដែលដរកៀមនោះ សញទធប្ត្រតូវបានកត់រត្ត យ៉ាងចាស់ោស់។(គួរអាន ៦:៥៩) ហើយ ពិត្របាកដណាស់ រពះអល់ឡោះដឹងរជាែំ្ញត្នូវសពេសារដពើទំងទាំងអស់។ (គួរអាន ៥:៩៧)

ក្នុងគម្ពីរដអ្សាយ ៧:២០ ព ៌ានាហក់ដូចជា រពះរកីរកណាស់ដោយរតូវនៅជួលកាំែិត្ដការពី គេមក៖ នៅរោនោះរពះអ្មចស់នឹងជួលកាំែិត ដការ ពីខាងនាយដៃនាអឺរបាត គឺដសដចរសុក អាសសញីរី មកដការសក់ ដការដរមដជើង និងដការពញក ចង្ហេរបស់រែជាជាតិនេះ។ មានលមនុស្សលោក! ពួកអ្នកគឺជាអ្នកដែលរតូវ ការរពះអល់ឡោះែំ្ញត។ ហើយរពះ អល់ឡោះរទង់មហាមនសដញកសដមភដលើសលែ់ ជាទីដកាត្សរដសើរ។(គួរអាន ៣៥:១៥) ជាការពិត្ណាស់ រពះអល់ឡោះរទង់រពះ សណ្ដដែ់ឮនូវពាកយសំដីពួក (យូោ)ដែលបាន និយាយថា ពិត្របាកដណាស់ រពះអល់ឡោះ រកីរក ហើយពួកយើង(ពូកយូោ)គឺជាអ្នក មន។ យើង(រពះ)នឹង កត់រត្តនូវពាកយសំដី

របស់ពួកគេ និងការសមាែ់របស់ពួកគេចំពោះែណ្ដដព្យាការីដោយអ្យញត្ដិធម៌ា...។

(គួរអាន ៣:១៨១) គេពិព ៌ានាអំពីរពះថា៖ មានផ្សែងរញយដចញ មកពីរពះនាសារបស់រពះអផងគរពះអផងគាញំដភាើងដែល ឆែដឆះដចញមក ហើយក៏មនរដងើកដភាើងខាត ដចញមក ពីរពះឱ្សឋរបស់រពះអផងគដែរ។(ទំនញក ត្ដមេើង ១៨:៨) នោះខ្ញុំ(រពះ)នឹងនៅពួនយំដសាក

សាដយ... ខ្ញុំនឹងែងាូរទឹកប្ភនក ដសាកសដរងង..។

(យេរេមា ១៣:១៧) ខ្ញុំ(រពះ)យំដសាកសដរងងខ្ញុំ ដដើរដជើងដៃទ និងខាួនដៃទ ខ្ញុំប្រសកលូដូចប្ឆេចចក ហើយងៃូរដូចអូរទីស..។(មីកា ១:៨) នៅរោនោះ រពះអ្មចស់នឹងរួចនៅរេូងរញយ ដែលនៅខាង ចញងដរជាយដៃនានីល និងរេូង មញំនៅរសុកអាសសញីរី ។(ដអ្សាយ ៧:១៨)ចំប កឯយើង(រពះ)វិញ យើងក៏នឹងទះនដដែរ ររូត្ទល់ប្ត្សៃែ់កំរឹង របស់យើង។(អេសេគាល ២១:១៧) រពះអ្មចស់របស់អ្នកមហសាអត្សអំ ជារពះ អ្មចស់មហខពង់ខពស់្ញត្ពីអេីដែលពួកគេ និយាយរែតិដឋ។(គួរអាន ៣៧:១៨០) ោមនអេី មករែដូចនឹងរពះអផងគបានឡើយ។ ហើយ រទង់មហសណ្ដដែ់ឮ មហទត្ដើញ។ (គួរអាន ៤២:១១) រទង់គឺរពះអល់ឡោះ ជាមចស់ ដែលោមនរពះណ្ដរតូវគេ ដោរព សកាេរៈដ៏ពិត្របាកដែរៅពីរពះអផងគដែលជា ដសដចដ៏វិសញទធសាអត្សអំរគែ់លកខ ៍ ្ដល់នូវ សញវត្ថិភាព រតួត្រត្តរល់ដៃងេើននអ្នកែដរមើរបស់ រទង់ មានអានញភាពខ្លាំងពូក្រ ខពង់ខពស់ ងេញំដងេើងែំ្ញត។ រពះអល់ឡោះរទង់មហសាអត្សអំអំពី អេីដែលពួកគេកំពញងធ្វើដោរពសកាេរៈខញសឆ្គង នោះ។ រទង់គឺរពះអល់ឡោះជារពះអ្មចស់ ដែលជាអ្នកែដងេើត្ជាអ្នកធ្វើឱ្យមានរូែរង។

រទង់មនរពះនាមជាច្រើនដ៏លអរែនព។ អេីៗ នៅដលើដម ជាច្រើនជាន់ និងប្នដីសរដសើរ ត្ដមេើងរទង់។ ហើយរទង់មហខ្លាំងពូក្រ មហែញ្ញាញា ។(គួរអាន ៥៩:២៣-២៤) អំរីលោកលេស ៊ូ លោកយេស៊ូរតូវបានគេែំនភាថា បាននៅមដយ ដោយមិនសមរមយដូចជា៖ ្សតីដអើយ នេះមិនប្មន ជារឿងរបស់យើងទំងពីរដទ។(យ៉ាូហន ២:៤) ហើយគេដចទថាលោកមនលក្ខណៈផ្លដច់ការ និងដោរនៅ ដូចជាមនសរដសរថា៖ កញំគិត្ថា ខ្ញុំ មកដើម្បីនាំសេចក្តីសញខសានតមកប្នដីឡើយ ខ្ញុំ មិនប្មននាំសេចក្តីសញខសានតមកដទ ប្ត្ខ្ញុំនាំោវ មកដដៃតើ! (ម៉ាថាយ ១០:៣៤) រពះគម្ពីរគួរអានបានការពារលោកយេស៊ូ្ញត ពីការដចទរែកាន់នានា ដូចមនរែសាសន៍ របស់លោកប្ចងថា៖ ហើយរពះអផងគបាន រែទនរពះពរដល់ខ្ញុំរគែ់ទីកន្លែងដែលខ្ញុំមន

វត្មែន... ហើយធ្វើឱ្យខ្ញុំកាយជាកូនកត្ញាូ

ចំពោះមដយរបស់ខ្ញុំ ហើយរទង់មិនបានធ្វើឱ្យ ខ្ញុំកាយជាអ្នកដកអងកាអងរែឆំង(នឹងរទង់) ឡើយ។ (គួរអាន ១៩:៣១-៣២) ការ ៍អ្សាចរយដែលលោកយេស៊ូបានសប្មដង ដំែូងែងអស់ក្នុងគម្ពីរែរិសញទធនោះ គឺការប្រែទឹកឱ្យ កាយជារសា ក្នុងពិធីមងគលការមួយ ក្នុងភូមិ កាណ្ដ រសុកកាលីដឡ។ (យ៉ាូហន ២:៧-១១) ការ ៍អ្សាចរយដែលលោកយេស៊ូបានសប្មដង ដំែូងែងអស់ក្នុងរពះគម្ពីរគួរអានគឺក្រោយកើត ភាម អាចនិយាយបានភាមដើម្បីការពារមដយ លោកពីការដចទរែកាន់ដ្ដសផ្លដស។ (គួរអាន ១៩:៣០-៣១) អំរីនាងមា ារី អ្នករល់ោនធ្វើអេីដែលឪពញករបស់អ្នករល់ោនធ្វើ។ ពួកគេជរមែលោក(យេស៊ូ)ថា យើងមិនប្មនជា

កូនឥត្រសែចាែ់(ដូចអ្នកដទ)...។

(យ៉ាូហន ៨:៤១) យ៉ាកញែជាឪពញករបស់យ៉ាូប្សែដែលជាែដីរបស់ រពះគម្ពីរគួរអានការពារនាងម៉ារី ហើយែរិយយថាអេីដែលគេនិយាយមកកាន់នាងជា ការដចទរែកាែ់ខញសឆ្គងែំ្ញត៖ ហើយ(យើង បានោក់ទ ឌកមម)ដោយសារប្ត្ការរែឆំង របស់ពួកគេ និងពាកយសំដីដចទរែកាន់របស់

ម៉ារី។ លោកយេស៊ូដែលនៅថារគិសតបានកើតពី ម៉ារី។(ម៉ាថាយ ១:១៦)

ពេលដែលលោកយេស៊ូ... ហើយគេចត់ទញក

លោកជាកូនយ៉ាូប្សែ យ៉ាូប្សែជាកូនដរលី។ (លូកា ៣:២៣) ពួកគេនៅដលើនាងម៉ារី ដោយការមួលែង្ហេច់ដ៏ ធៃន់ធៃរ។ (គួរអាន ៤:១៥៦) រពះគម្ពីរែញ្ញាក់ ទៀតថា នាងជា្សតីដែលរពះបានលើកត្ដមេើង ជាងគេែំ្ញត្ដលើលោកនេះ៖ ហើយនៅពេល ដែលដទវត្តបានដពាលថា ម៉ារីដអើយ! រពះ អល់ឡោះបានដរជើសដរើសនាង និងបានវិសញទធ នាង ហើយរទង់បានលើកត្ដមេើងនាងឱ្យ ដលើសពីសដីដ្សងៗនៅដលើលោក។ (គួរអាន ៣:១៤២) អំរីសាវ័កលោកលេស ៊ូ អ្នកសរដសរគម្ពីរបានពិព ៌ានាអំពីពួកសាវ័កថា៖

ពេលនោះ ពួកសិសសដបាះែង់រពះយេស៊ូដចល ហើយរត់បាត់ទាំងអស់នៅ។(ម៉ាកញស ១៤:៥០) អ្នកសរដសរខាះសរដសថា លោកយេស៊ូមន រែសាសន៍នៅកាន់ពួកសាវ័កថា៖ មនុស្សមន ជំដនឿតិចដអើយ! ហេតុអេីបានជាអ្នករល់ោនភិត ភ័យដូចនេះ?(ម៉ាថាយ ៨:២៦) ែ៉ាញប្នតលោកបែរដចញ រួចប្រាប់ដពរតុសថា៖ ប្ន! សាត្តំង ចូរនៅឱ្យឆៃយពីខ្ញុំនៅ! អ្នកកំពញងោក់ ឧែសគគររំងខ្ញុំ ពីដរពាះអ្នកមិនគិត្ត្តមគំនិត របស់រពះដទ ប្ត្គិត្ត្តមគំនិត្របស់មនុស្សវិញ។ (ម៉ាថាយ ១៦:២៣) លោកយូោសអ្ញីសាេរីយ៉ាញត ជាសាវ័កម្នាក់ដែរ បាន កបត់លោកយេស៊ូដោយសាររប្ប្ប្រាក់សាមសិែកាក់ ៖ ដែើខ្ញុំែញាូនអ្នកនោះ(លោកយេស៊ូ)មកឱ្យអ្នក រពះគម្ពីរគួរអានបានការពារពួកសាវ័កលោក យេស៊ូដោយែញ្ញាក់ពីការភាពោមនកំរញសក្នុង ការកបត់និងែញ្ញាជំដនឿទន់ដខាយ៖ ហើយ នៅពេលលោកយេស៊ូមនអារមម ៍ថាមន ការោមនជំដនឿកើតមនក្នុងចំដណ្ដមពួកគេ (ពួកសាវ័ក) លោកក៏បានដពាលថា តែើអ្នក ណ្ដជាអ្នកោំរទខ្ញុំដើម្បីរពះអល់ឡោះ? ពួក សាវ័កបានដឆាើយថា ពួកយើងគឺជាអ្នកោំរទ រពះអល់ឡោះ ពួកយើងមនជំដនឿនឹងរពះ អល់ឡោះ ដូចនេះសូមលោកធ្វើសាកសីផងថា៖

ពួកយើងជាមូសាីម(ថាេយខាួនដល់រពះ)។ ែពិរត្រពះអ្មចស់ននពួកយើង! ពួកយើងមន ជំដនឿដលើអេីដែលរទង់បានរែទនចុះមក ហើយពួកយើងបានែដិែត្ដិត្តមអ្នកនាំសារ ដូចនេះសូមរទង់ដមត្តដកត់រត្តពួកយើងឱ្យ នៅ ជាមួយែណ្ដដអ្នកដែលធ្វើសចច ង។(គួរអាន

រល់ោន តែើអ្នកនឹងឱ្យអេីមកខ្ញុំ?។ ពួកគេបានរពម ដរពៀងោនថា នឹងឱ្យ៣០កាក់ធ្វើពីរប្ប្ប្រាក់។ (ម៉ាថាយ ២៦:១៥) ៣:៥២-៥៣) មានលទាំងអស់អ្នកដែលដជឿដអើយ! ចូរពួកអ្នកោំរទ រពះអល់ឡោះ ដូចដែលយេស៊ូកូនម៉ារីបាន ដពាលនៅកាន់ពួកសាវ័ករបស់លោកថា តែើ អ្នកណ្ដខាះចូលរួមជាមួយខ្ញុំោំរទរពះ អល់ឡោះនោះ? ពួកសាវ័កបានដឆាើយថា ពួក យើង គឺជាអ្នកោំរទរពះអល់ឡោះ។ (គួរអាន ៦១:១៤) អំរីរា ការីររះ លោក( ូដអ)បានពិសារសាទំពាំងបាយជូរ ហើយរសវឹងរែូត្ដខាអាវនៅក្នុងជំរំរបស់លោក។ (លោកុប្បត្តិ ៩:២១) លោកអ្របាហំបានដពាល ភូត្កញរក។(លោកុប្បត្តិ ១២:១០-១៥ និង លោកុប្បត្តិ ២០:២) ពិត្របាកដណាស់ រពះអល់ឡោះបានដរជើស ដរើសអាោំ និងូដអ និងពូជពងសអ្របាហំ រពមទំងពូជពងសអ្ញិមរ៉ាន ជាមនុស្សដ៏រែដសើរែំ្ញត្នៅក្នុងសម័យកាលរបស់ពួកគេ។ (គួរអាន ៣:៣៣) លោកឡញត្បានឹករសារសវឹងរួចរួមដមរតីនឹងកូន រសីែដងេើត្ខាួនឯងទំង២នាក់ដើម្បីឱ្យមានគភ៌ា។ (លោកុប្បត្តិ ១៩:៣០-៣៦) រីឯអ៊ីស្លាមប្អ្ល ដអ្លីដស យ៉ាូណ្ដស និងឡញត យើងបានលើកត្ដមេើងអ្នកទំងនេះឱ្យខពង់ខពស់ ជាងគេនៅដលើពិភពលោកទំងមូល។ (គួរអាន ៦:៨៦) លោកយ៉ាកញែដបាកែដញ្ញេតឪពញកលោក ហើយ លួចរពះពរ និងសិទធិកូនចបងពីែងរបស់ខាួន។ (លោកុប្បត្តិ ២៧:៣៥) លោករូដែន ជាព្យាការីនិងជាកូនចបងរបស់លោក យ៉ាកញែ បានសាហយសមន់នឹងរែពនធមួយទៀត របស់ឪពញកខាួនឯង។(លោកុប្បត្តិ ៣៥:២២ និង លោកុប្បត្តិ ៤៩:៣-៤) ហើយចូរអ្នកចងចំពីែណ្ដដអ្នកែដរមើរបស់ យើង អ្របាហំ និងអ្ញីសាក ហើយនិងយ៉ាកញែ ដែលជាអ្នកខ្លាំងពូក្រ និងមនរបាជាស នវ។ ពិត្របាកដណាស់ យើងបានដរជើសដរើស ពួកគេដោយឱ្យពួកគេរំឭកចំពោះនងៃែរលោក និងមនជំដនឿនឹងវ។ ហើយពិត្របាកដ ណាស់ ពួកគេគឺសថិត្ក្នុងចំដណ្ដមអ្នកដែល

លោកយូោស ជាកូនទី៤របស់លោកយ៉ាកញែ សាហយសមន់នឹងកូនរែសាររសីខាួនឯងររូត បានកូន២នាក់ដ មះ ដពដរស និង ដសរ៉ាស។ (លោកុប្បត្តិ ៣៨:១៥-១៨) គម្ពីរែរិសញទធភាែ់វងសរត្កូលរបស់លោកយេស៊ូនៅ នឹងលោកដពដរស(ម៉ាថាយ ១:១-១៨) មិនរសែោននឹងគម្ពីរទញតិយកថា ២៣:២ ដែលប្ចងថា៖

កូនឥត្ខាន់សាមិនអាចចូលរួមក្នុងរកុមជំនញំរបស់ រពះអ្មចស់ដទ ដទះែីកូននៅរបស់គេររូត្ដល់ ដែ់តំ ក៏មិនអាចចូលរួមក្នុងរកុមជំនញំរបស់រពះ អ្មចស់បានដែរ។ រតូវគេដរជើសដរើសដ៏លអរែដសើរែំ្ញត្ចំពោះ យើង។(គួរអាន ៣៨:៤៥-៤៧) អ្នកទំងនោះ ហើយដែលរពះអល់ឡោះបានដរបាសរែទន ដល់ពួកគេឱ្យកាយជាព្យាការីក្នុងចំដណ្ដមពូជ ពងសអាោំ និងអំពីែណ្ដដអ្នកដែលយើងបាន សដផង្ហគះជាមួយនឹងូដអ និងពូជពងស អ្របាហំ និងអ្ញីរសាប្អ្ល ហើយនិងអំពីែណ្ដដអ្នកដែលយើងបានចងអញលែង្ហាញ និង បានដរជើសដរើស។ នៅពេលដែលមានគេសូរត វកយខ ឌ របស់រពះអ្មចស់មហសែបញរសឱ្យ ពួកគេសាដែ់ ពួកគេបានរក្សាែកាយចុះ និងែងាូរទឹកប្ភនក។(គួរអាន ១៩:៥៨) រពះបានដចទរែកាន់លោកម៉ាូដស និងលោកដអើរ៉ាញន ថាបានរែរពឹត្តខញសនឹងរពះ ៖ អ្នកទំងពីរបាន រែរពឹត្តខញសយ៉ាងធៃន់ចំពោះយើង នៅមញខជនជាតិ អ្ញីរសាប្អ្ល គឺអ្នកទំងពីរពញំបានលើកត្ដមេើងយើង ជារពះដ៏វិសញទធ នៅក្នុងចំដណ្ដមជនជាតិ អ្ញីរសាប្អ្លដទ។ (ទញតិយកថា ៣២:៥១) សូមសញខសនដិភាពកើតមនចំពោះម៉ាូដស និង ដអើរ៉ាញន។ ពិត្របាកដណាស់ យើងក៏តែសនង ដូចនេះដែរចំពោះអ្នកដែលសាងអំដពើលអ។ ពិត របាកដណាស់ គេទំងពីរគឺសថិត្ក្នុងចំដណ្ដម អ្នកែដរមើរបស់យើងដែលមានជំដនឿ។ (គួរអាន ៣៧:១២០-១២២) លោកម៉ាូដស សមាែ់ជនជាតិដអ្សញីែម្នាក់ដោយ ដចត្នា និងបានដរោងទញក។ (និកខមនំ ២:១២) លោកម៉ាូដស មិនបានសមាែ់ជនជាតិដអ្សញីែ ម្នាក់នោះដោយដចត្នាឡើយ។ (គួរអាន ២៨:១៥) មានលទាំងអស់អ្នកមនជំដនឿ! ចូរពួកអ្នកកញំធ្វើដូច ពួកដែលបានធ្វើបាែម៉ាូដសឱ្យដសាះ។ ហើយ រពះអល់ឡោះបានធ្វើឱ្យលោកសាអត្សអំពីអេី ដែលពួកគេបានដចទរែកាន់។ ហើយលោក មានឋានៈដ៏ឧត្ដញងគឧត្ដមចំពោះរពះ

អល់ឡោះ។ (គួរអាន ៣៣:៦៩) លោកដអើរ៉ាញន ជាអ្នកធ្វើរូែចមាក់កូនដោមសដើម្បី ឱ្យពួកអ្ញីរសាប្អ្លដោរពសកាេរៈនៅពេលលោក ម៉ាូដសមិននៅ។ (និកខមនំ ៣២:១-៦) រពះគម្ពីរគួរអានការពារលោកដអើរ៉ាញនពីដៃងេើ ទំងនេះដោយែញ្ញាក់ថាអ្នកដែលនាំោន ដោរពសកាេរៈកូនដោមសគឺពួក សាមីរី ឯដណ្ដះដទ។ (គួរអាន ២០:៨៥-៩៨) ដសដចោវីឌ សាហយសមន់នឹងរែពនធដមទ័ពខាួន រួចដរៀែឧបាយកលសមាែ់ដមទ័ពនោះ។ (២សាំយ៉ាូប្អ្ល ១១:៤-១៥) ហើយអ្នករតូវរំឭកអ្នកែដរមើរបស់យើងគឺោវីឌ ដែលមានអំណ្ដចខ្លាំងកា។ ពិត្របាកដ ណាស់គេជាអ្នកដែលតែងតែសារភាពកំរញស ជានិចច។ (គួរអាន ៣៨:១៧) ដសដចសាឡូម៉ាញន មានសនំមួយពាន់នាក់ហើយ សនំ ទំងនោះែបផងេរចិត្តគំនិត្ដសដចឱ្យង្ហកដចញពីរពះ ហើយ ដសដចបានសាងទីសកាេរៈសរមែ់ដោរព រពះខញសឆ្គងផង។(១ពងាវត្តកសរត ១១:១-៩) ែញរត្របស់ដសដចោវីឌ គឺសដមដចអាំ ូន បានចាប់ រំដោភែអូនរសីខាួនដ មះ ត្តម៉ា។ (២សាំយ៉ាូប្អ្ល ១៣:១១-១៤) ែញរត្ដសដចោវីឌម្នាក់ទៀតគឺ សដមដច អាែ់សាឡញម រួមដមរតីនឹងរែពនធចញងឪពញក ខាួន នៅចំពោះមញខមនុស្សរែជាជនទំងមូល។ (២សាំយ៉ាូប្អ្ល ១៦:២១-២២) ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានដល់ ចំដ ះដឹងដ៏ខពង់ខពស់ឱ្យោវីឌនិងសាឡូម៉ាញន។ ហើយលោកទំងពីរបានដពាលថា រល់ការ សរដសើរគឺថាេយដល់រពះអល់ឡោះដែលបាន លើកត្ដមេើងយើងខ្ញុំទំងពីរ ច្រើនជាងគេក្នុង ចំដណ្ដមអ្នកែដរមើរបស់រទង់ដែលមានជំដនឿ។ (គួរអាន ២៧:១៥)

លោកយ៉ាូែ ោមនការអ្ត់ធមត់ និងមិនទទួលយក ការកំ ត់របស់រពះ។ (យ៉ាូែ ១០:១-២២) ពិត្របាកដណាស់ យើងបានដើញគេ(យ៉ាូែ) ជាអ្នកអ្ត់ធមត់។ គេជាអ្នកែដរមើម្នាក់ដ៏លអ រែនព។ ពិត្របាកដណាស់ គេគឺជាអ្នកដែល តែងតែសារភាពកំរញស។(គួរអាន ៣៨:៤៤) លោកសាការី មិនដជឿនឹងការ ៍អ្សាចរយដែលរពះ បានធ្វើឱ្យលោកយ៉ាូហនចាប់កំដើត្ឡើយ។ រពះក៏ោក់ដទសគាត់ឱ្យនិយាយមិនរួចទាំងអស់ពេល ៩ប្ខ៖លោកនឹងនៅជាមនុស្សគ និយាយពញំកើត ររូត្ដល់នងៃដែលហេតុការ ៍ទំងនោះបាន សដរមចត្តមពេលកំ ត់។(លូកា ១:២០) រពះគម្ពីរគួរអានបានការពារលោកសាការី ដោយលើកឡើងថា ការដែលលោកនិយាយ មិនរួចទាំងអស់ពេល៣នងៃនោះ គឺជាទីសមគល់ថា នឹងមានការ ៍អ្សាចរយកើតឡើងយ៉ាងពិត មិនប្មនជាការោក់ដទសលោកឡើយ៖ គេ (សាការី)បានដពាលថា ែពិរត្រពះអ្មចស់នន ខ្ញុំ! សូមរទង់ដមត្តដ ដល់ជាទីសមគល់ណ្ដមួយ (ពីការមនគភ៌ា)ដល់ខ្ញុំផង។ រទង់មនែនាូល ថា ទីសមគល់របស់អ្នកគឺអ្នកមិនអាចនិយាយ នៅកាន់មនុស្សលោកបានដទក្នុងរយៈពេលែី យែ់ដោយមនសញខភាពធមមត្ត។ (គួរអាន ១៩:១០) លោកយេស៊ូ រតូវបានរែសាសន៍ថាព្យាការីមញន លោកទំងទាំងអស់គឺជាដចរ៖ អ្នកដែលមកមញនខ្ញុំ ទំងែ៉ាញនាមន សញទធប្ត្ជាដចរលួចដចរែាន់ទំងទាំងអស់ ដចៀមមិនបានសាដែ់សំដឡងអ្នកទំងនោះ ឡើយ។(យ៉ាូហន ១០:៨) រពះបានដចទរែកាន់ ព្យាការីទំងទាំងអស់ថាជាមនុស្សអារកក់ និងភូត្ភរ៖

ពួកព្យាការី និងពួកែូជាចរយសញទធប្ត្ទញចចរិត សូមបី ប្ត្នៅក្នុងដំណ្ដក់របស់យើង ក៏ដើញអំដពើ អារកក់របស់ពួកគេដែរ នេះជារពះែនាូលរបស់ រពះអ្មចស់។ ហេតុនេះហើយបានជាូវដែលគេ ដដើរក្សាយនៅជាូវរអិល និងងងឹត ពួកគេនឹង រពះគម្ពីរគួរអាន្ដល់ត្នមាដ៏ខពង់ខពស់ដល់ ព្យាការីរគែ់រូែរបស់រពះ និងមិននិទនរឿង ខញសឆ្គងចំពោះពួកលោកឡើយ។ ការដជឿនិង ការដោរពដល់ព្យាការីទំងទាំងអស់ជាកាត្ពេកិច្ចដ៏ សំខាន់ក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម។ រពះអល់ឡោះ មានរពះែនាូលថា៖ ចូរពួកអ្នក(អ្នកមនជំដនឿ) និយាយថា ពួកយើងមន ជំដនឿនឹងរពះ អល់ឡោះ និងអេីៗដែលបានរែទនចុះមកឱ្យ ពួកយើង ហើយនិងអេីៗដែលបានរែទនចុះ មកឱ្យអ្របាហំ និងអ៊ីស្លាមប្អ្ល និងអ្ញីសាក

ជំពែ់ដជើងដួល ត្បិត្នៅឆ្នាំដែលយើងរតូវោក់ ដទសពួកគេ យើងនឹងធ្វើឱ្យដរោះកាចកើតមន ដល់ពួកគេ នេះជារពះែនាូលរបស់រពះអ្មចស់។ នៅរកុងសាម៉ារី យើងបានដើញពួកព្យាការី រែរពឹត្តអំដពើដ៏អារសូវ គឺពួកគេនាំោនទយកនុងនាម រពះបាល ពួកគេនាំអ្ញីរសាប្អ្លជារែជារ្សត របស់យើង ឱ្យវដងេង។ រីឯនៅរកុងដយរូសាឡឹម វិញ យើងដើញអំដពើគួរឱ្យសអែ់ដខពើម គឺពួកព្យាការី រែរពឹត្តអំដពើិត្កបត់ ពួកគេនិយមការកញរក ពួក គេលើកទឹកចិត្តអ្នករែរពឹត្តអំដពើអារកក់ ដូចនេះោមន នរណ្ដអាចង្ហកដចញពីាូវអារកក់របស់ខាួនបាន ឡើយ។ ចំពោះយើង ពួកគេទំងទាំងអស់ោនដរែៀែ ដូចជា អ្នករកុងសូដញម ហើយអ្នករកុងដយរូសា- ឡឹមក៏ដរែៀែដូចជា អ្នករកុងកូម៉ាូរ៉ាដែរ។ ហេតុនេះ រពះអ្មចស់ននពិភពទំងមូលមនរពះែនាូលសដី អំពីពួកព្យាការីថា៖ យើងនឹងឱ្យពួកគេែរិដភាគបាន ប្សាង និងឱ្យពួកគទឹកទឹកដែលមានជាតិពញល ត្បិត្អំដពើទញចចរិត្បានរលោលពាសដពញរសុក ទំងមូល ដរពាះប្ត្ពួកព្យាការីនៅរកុង ដយរ៉ាូសាឡឹមនេះឯង។ រពះអ្មចស់ននពិភពទំង មូលមនរពះែនាូលថា៖ កញំសាដែ់ពាកយដែល ព្យាការីទំងនោះ បផងាងប្រាប់អ្នករល់ោនឡើយ! ពួកគេធ្វើឱ្យអ្នករល់ោនយល់ខញស ពួកគេដរៀែរែ់ អំពីនិមិត្តហេតុ ត្តមប្ត្ចិត្តរបស់គេនឹកដើញ គឺ មិនប្មនជាពាកយរបស់យើងដទ។ (យេរេមា ២៣:១១-១៦) និងយ៉ាកញែ រពមទំងកូននៅយ៉ាកញែ និងអេីៗ ដែលបានរែទនឱ្យម៉ាូដស និងយេស៊ូ និងអេីៗ ដែលគេបានរែទនដល់ែណ្ដដព្យាការីដ្សងៗ ទៀតពីរពះអ្មចស់របស់ពួកគេ។ ពួកយើងពញំ ដរើសដអើងព្យាការី ណ្ដម្នាក់ក្នុងចំដណ្ដម ព្យាការីទំងទាំងអស់នោះឡើយ ហើយចំពោះ រទង់ប្ត្មួយអផងគត់ដែលពួកយើងបានថាេយ ខាួន។(គួរអាន ២:១៣៦) រពះអល់ឡោះរទង់បានលើកត្ដមេើងព្យាការី របស់រទង់ថា៖ ជាការពិត្ណាស់ យើងបានែញាូនែណ្ដដអ្នកនាំសាររបស់ យើងជាមួយ នឹងែណ្ដដភសដញត្តងយ៉ាងចាស់ោស់ ហើយ យើងបានរែទនចុះមកជាមួយពួកគេនូវគម្ពីរ និងជញាីងយញត្ដិធម៌ា ដើម្បីឱ្យមនុស្សលោក ទំនាក់ទំនងោនដោយយញត្ដិធម៌ា។ (គួរអាន ៥៧:២៥) រពះអល់ឡោះមនរពះែនាូលទៀតថា៖

ហើយយើងបានធ្វើឱ្យពួកគេកាយនៅជាអ្នក ដឹកនាំដើម្បីចងអញលែង្ហាញាូវ(ដល់មនុស្ស លោក)ត្តមែទែញ្ញារបស់យើង។ ហើយ យើងបានដែើកែង្ហាញដល់ពួកគេឱ្យសាងអំដពើ លអ និងអ្ធិោឋនថាេយែងគំ ហើយនិងែង់ រាកាត់។ ហើយពួកគេគឺជាអ្នកដែល បាន ដោរពសកាេរៈមកចំពោះយើង។ (គួរអាន ២១:៧៣) រពះអល់ឡោះរទង់ែង្ហគែ់ឱ្យព្យាការីមូហាំម៉ាត់ យកព្យាការីមញនៗធ្វើជាគរមូ រទង់មនរពះែនាូលថា៖ អ្នកទំងនោះ គឺជាអ្នកដែលរពះ

អល់ឡោះបានចងអញលែង្ហាញ។ ដូចនេះ ចូរអ្នក (មូហាំម៉ាត់)អ្នញវត្តែ្តមការចងអញលែង្ហាញរបស់ ពួកគេចុះ។(គួរអាន ៦:៩០) រពះគម្ពីរគួរអាន បានសដផង្ហគះជំដនឿមនុស្សឱ្យោងជរមះកិត្តិយសរបស់ព្យាការីរពះ។ យើង សាករសនមនៅដមើលថាសងគមមនុស្សនឹងាក់ ចុះសីលធម៌ាែ៉ាញណ្ដណ រែសិនដែើព្យាការីរពះ រែរពឹត្តរឿងដូចដែលគម្ពីរែរិសញទធបានលើក ឡើង។ អំរីសម្ភារ ត្បិត្យើងដែលជារពះអ្មចស់ននពួកពលែរិវរ ជា រពះននជនជាតិអ្ញីរសាប្អ្ល។ (យេរេមា ១៦:៩) អេីៗសពេសារដពើសរដសើរត្ដមេើងនៅចំពោះរពះ អល់ឡោះ ជារពះអ្មចស់ននពិភពទំងទាំងអស់។ (គួរអាន ១:២) ខ្ញុំបាដៃឹងចាស់ថា នៅដលើប្នដីទំងមូល ដរៅ ពីរពះរបស់ជនជាតិអ្ញីរសាប្អ្លោមនរពះណ្ដ ដ្សងទៀតឡើយ! (២ពងាវត្តកសរត ៥:១៥) ហើយរល់រែជាជាតិនីមួយៗគឺតែងតែមន អ្នកោស់តែឿនរពមននៅដល់ពួកគេ។ (គួរអាន ៣៥:២៤) រពះបានែង្ហគែ់ឱ្យជនជាតិដ្សងទៀត ថាេយែងគំ ជនជាតិយូោ ហើយលិឍធូលីននបាត្ដជើងគេផង ៖ គេនឹងរក្សាែមញខដល់ដីនៅមញខអ្នក ហើយលិឍ

ធូលីដីដែលជាែ់ដជើងអ្នក...។

(ដអ្សាយ ៤៩:២៣) ហើយជាការពិតណាស់ រល់រែជាជាតិ នីមួយៗយើងបានប្តផងត្តំងអ្នកនាំសារម្នាក់ ដោយែង្ហគែ់ពួកគេឱ្យដោរពសកាេរៈចំពោះ រពះអល់ឡោះ និងដចៀសវងពីរពះក្រាង កាយ។(គួរអាន ១៦:៣៦) ដយងត្តម វកយខ ឌនេះ រពះបានចត់ត្តំងព្យាការីនៅ រគែ់រែជាជាតិទំងទាំងអស់ មិនប្មនសរមែ់ប្ត

ជនជាតិយូោឡើយ ហើយកនុងែំ ងដោរព ថាេយែងគំនៅចំពោះរពះ។ មួយភាគែីននមនុស្សលោកបានជាែ់ែណ្ដដសាជា ទសករ នៅពេលដែលលោកហំ ជាែញពេែញរស ជនជាតិកាណ្ដនបានរតូវែណ្ដដសាហើយកាយ ជាទសកររបស់លោកសិម និងយ៉ាដ្ត។ (លោកុប្បត្តិ ២៣:១៨-២៧) លោកយេស៊ូក៏បានែង្ហាញពីការដរើសដអើងនៅ ពេលដែលមានសតីជនជាតិកាណ្ដនម្នាក់មកសញំ ឱ្យលោកជួយ ពាបាលកូនរសីដែលអារកសចូល។ លោកយេស៊ូនិយាយនៅកាន់្សតីនោះថា៖ មិនគួរ យកអាហររបស់កូននៅដបាះនៅឱ្យកូនប្ឆេសញី ឡើយ។(ម៉ាថាយ ១៥:២២-២៦) មានលមនុស្សលោក! ពិត្របាកដណាស់ យើង បានែដងេើត្ពួកអ្នកពីែញរសនិងសដី(អាោំ និង ដអ្វ៉ា) ហើយយើងធ្វើឱ្យពួកអ្នកមនជនជាតិ និងកញលសម្ព័ន្ធជាច្រើន ដើម្បីឱ្យពួកអ្នកសាគល់ោននៅវិញនៅមក។ ពិត្របាកដណាស់ អ្នក ដែលងេញំដងេើងជាងគេចំពោះរពះអល់ឡោះ ក្នុង ចំដណ្ដមពួកអ្នក គឺអ្នកដែលដកាត្ខាចរពះអ ល់ឡោះជាងគេក្នុង ចំដណ្ដមពួកអ្នក។ ពិត របាកដណាស់ រពះអល់ឡោះមហដឹង មហ រជួត្រជាែ។ (គួរអាន ៤៩:១៣) គម្ពីរែរិសញទធមនការដរើសដអើងរវងែញរសនឹង្សតី ដូចមនប្ចងថា៖ មា៉ាងទៀត អាោមមិនបានរតូវ ដបាកែដញ្ញេត្ដទ ប្ត្សតីបានចញ់ដបាកទំងរសុង ហើយបានធ្វើខញសនឹងែង្ហគែ់របស់រពះ។ (១ធីម៉ាូដង ២:១៤) ដយងត្តមគម្ពីរែរិសញទធ ភាព កខេក់របស់្សតីដែលសរមលកូន គឺកខេក់ដលើស មនុស្សរែុសដទេរដង ដូចមនប្ចងថា៖ រែសិនដែើ សតីម្នាក់មននាដពាះ ហើយសំរលបានកូនរែុស នោះនាងនឹងនៅជាមិនែរិសញទធ ក្នុងរយៈពេល របាំពីរនងៃ។.. ែនាែ់មក នាងរតូវរង់ចំទាំងអស់រយៈ ពេលសាមសិែីនងៃទៀត ដើម្បីធ្វើពិធីជរមះកាយ ដោយសារក្សាប្ប្រាក់ ម ក្នុងឱ្កាសដែលនាង សំរលកូន។ រែសិនដែើនាងសំរលបានកូនរសី ដយងត្តមរពះគម្ពីរគួរអាន ទំងអាោំ និង ភរិយ សញទធប្ត្រែរពឹត្តបាែដូចោន ហើយក៏ បានសារភាពដទសកំរញស និងទទួលខញស រតូវដូចោនដែរ៖ ហើយអារកសែិសាចបានធ្វើ ឱ្យពួកគាត់ទំងពីរោាត្ដចញពីសាថនសួគ៌ា និង ធ្វើឱ្យោាត្ឆៃយពីអេីៗដែលពួកគេទំងពីរាែ់

មាននៅទីនោះ។...

(គួរអាន ២:៣៦) ែពិរត្រពះអ្មចស់ននពួក យើង! ពួកយើងបានែំពានដលើខាួនឯងហើយ ប្ត្ដែើរទង់មិនអ្ភ័យដទស និង ដមត្តតករញណ្ដ ដល់ពួកយើងដទនោះ ពួកយើងចាស់ជាសថិត ក្នុងចំដណ្ដមអ្នកដែលខាតែង់ជាមិនខាន។ (គួរអាន ៧:២៣) ហើយអាោំបានធ្វើខញសនឹង

នោះនាងនឹងនៅជាមិនែរិសញទធ ក្នុងរយៈពេលពីរ

សបាដរ៍... នាងរតូវរង់ចំទាំងអស់រយៈពេលរញកសិែ

របាំមួយនងៃទៀត ដើម្បីធ្វើពិធីជរមះកាយ ។ (ដលវីវិន័យ ១២:២-៥) ែទែញ្ញាននរពះអ្មចស់របស់គេ និងបានវដងេង (ពីការពិត)។ ក្រោយមក រពះអ្មចស់របស់ គាត់បានដរជើសដរើសគាត់ ហើយ រទង់បាន អ្ភ័យដទសឱ្យគាត់ និងបានចងអញលែង្ហាញ គាត់វិញ។ (គួរអាន ២០:១២១-១២២) គម្ពីរែរិសញទធដរែៀែដធៀែថា រពះគឺជាកាលរបស់ លោកយេស៊ូ រីឯែញរសគឺជាកាលរបស់្សតី។ ហើយ្សតីមិនរតូវបានរពះលើកត្ដមេើងដូចែញរស ហើយរតូវរពះែដងេើត្មកសរមែ់ែញរស។ (១កូរិនងូស ១១:៣-៩) ហើយរែពនធមនសិទធិ(ចំពោះែដី) ដូចដែលពួក នាងមនភារកិច្ច(រែតិែត្តិចំពោះែដី)ដោយអំដពើ លអ។ (គួរអាន ២:២២៨) ដើម្បីសិកាែប្នថមពី តួននាទី្សតីក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម លោកអ្នក អាចអានជំពូកទី ៤ និងទី ៦៥ ក្នុងរពះគម្ពីរ គួរអាន។ អំរីវិទា សាស្តសរ គម្ពីរែរិសញទធមនចំ ញចប្ខេងោនច្រើនជាមួយនឹង វិទាសា្សត ដូចជាការលើកឡើងថា ដែើគិត្ត្តំង ពីដើមដំែូងននប្នដីររូត្ដល់សត្វត្សរ៍ទី២១ ប្នដីមនអាយញកាលរតឹមប្ត្ជាង៦០០០ឆ្នាំ ហើយថាមនុស្សកើតក្រោយប្នដីប្តែ៉ាញនាមននងៃ ប៉ុណ្ណោះ។ ដយងត្តមភូគពវិទា ប្នដីមនអាយញ កាលរែម ៤៥៥០ោនឆ្នាំ ហើយរយៈពេល ដែលមនុស្សមនវត្តមនដលើប្នដីគឺឆៃយោនខ្លាំង ណាស់។ រពះគម្ពីរគួរអានមិនមានការប្ខេងោននឹងវិទា សា្សតទំដនើែឡើយ។ រពះគម្ពីរមនាញក ព័ត៌ាមនអំពីវិទាសា្សតជាច្រើនដែលគេទើប រកដើញក្នុងពេលែចចញែបនននេះដោយប្រើ ឧែករ ៍ទំដនើែៗជាជំនួយផង។ សូមដែើក ដមើលែណ្ដដវកយខ ឌខាងដរក្សាមជា ឧទររ ៍៖ ២:៧៤, ២:១៧៣, ២:២២២, ៤:៥៦, ៦:៩៩, ៦,១២៥, ១០:៩២, ១២:

៤៧, ១៣:៤១, ១៥:១៤-២២, ១៦:៦៦, ១៧:១២, ២១:៣០-៣២, ២២:៥, ២៣:

១២-១៤, ២៤:៤០, ២៤:៤៣, ២៧:៨៨, ៣០:១-៤, ៣៦:៣៧-៤០, ៣៩:៥-៦, ៤១:

១១, ៥១:៤៧, ៥២:៦, ៥៥:១៩-២០, ៥៥:

៣៧, ៥៧:២៥, ៧៨:៦-៧, ៨៦:១-៣ និង ៩៦:១៦ ជាដើម។ គម្ពីរែរិសញទធលើកឡើងថា រពះែដងេើត្ពនាឺ, នងៃ និង យែ់(លោកុប្បត្តិ ១:៣-៥) មញនពេលែដងេើត្ភព រពះចនា និងរពះអាទិត្យ(លោកុប្បត្តិ ១:១៤-១៨) ក្នុងគម្ពីរវិវរ ៈ ៧:១១ មានសរដសរថា៖ ក្រោយ នោះមក ខ្ញុំដើញដទវត្ត៤រូែ ឈរនៅរជុងប្នដី

ទំង៤ ទំងទែ់ខយល់នៅប្នដីទំង៤ទិស...។

ដែលមានន័យថាប្នដីមនរងរជុង រីឯគម្ពីរ ម៉ាថាយ ៤:៨ ឯដណ្ដះវិញលើកឡើងថាប្នដី មានរងសំបែ៉ាត ដោយប្ចងថា៖ មរក៏នាំរពះអផងគ នៅលើកំពូលភនំមួយយ៉ាងខពស់ ហើយចងអញលែង្ហាញនគរទំងែ៉ាញនាមនក្នុងពិភពលោក រពមទំង ឱ្យរពះអផងគដើញដភាគរទពយរបស់នគរទំងនោះ ង។ រពះគម្ពីរប្រើពាកយសនៅដយ៉ាងចាស់រងមូល របស់ប្នដី ដោយែង្ហាញពីការរតួត្ឈមោន រវងយែ់និងនងៃ៖ រទង់ធ្វើឱ្យពេលយែ់រគែ ព័ទធដលើពេលនងៃ ហើយរទង់ធ្វើឱ្យពេលនងៃរគែ ព័ទធដលើពេលយែ់។ (គួរអាន ៣៩:៥) គម្ពីរែរិសញទធលើកឡើងពីជនជាតិអ្ញីរសាប្អ្ល ដែលធ្វើដំដើរនៅរសុកដអ្សញីែជាមួយលោក យ៉ាកញែ ហើយពេលនោះមនែញរស្សតីសរញែប្ត ៧០នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ២ជំនាន់ក្រោយមក រោន់ប្ត ចំនួនែញរសដកើនឡើងដល់ ៦០៣៥៥០នាក់ ហើយដែើយើងគិត្ទំងចំនួនដកមងរែុសដែលដសដច ផ្លរ៉ាអ្ញងបានសមាែ់ទៀតនោះ សរញែទំងែញរស ទំង្សតី ទំងដកមងផង រែប្រល៣ោននាក់ ឯដណ្ដះ។ តែើក្នុងពេលប្ត២ជំនាន់ មនុស្ស៧០ នាក់អាចែដងេើត្កូននៅបាន៣ោននាក់បាន យ៉ាងដូចដមដច? រពះអល់ឡោះមនរពះែនាូលថា៖ យើងនឹងែង្ហាញឱ្យពួកគេដើញនូវែណ្ដដភសដញត្តង នានារបស់យើង នៅក្នុងពិភពលោកនេះ និង ក្នុងខាួនរបស់ពួកគេផ្លាល់ររូត្ទល់ប្ត្វជាក់ ចាស់សរមែ់ពួកគេថា ពិត្របាកដណាស់ វ គឺជាសេចក្តីពិត។(គួរអាន ៤១:៥៣) ហើយ ទាំងអស់អ្នកដែលបាននូវចំដ ះដឹងនឹងដើញថា អេី(រពះគម្ពីរ)ដែលគេបានរែទនចុះ ឱ្យអ្នកពី រពះអ្មចស់របស់អ្នក វជាការពិត។ ហើយវ ចងអញលែង្ហាញនៅរកមោ៌ារបស់រពះអ្មចស់

(ទញតិយកថា ១០:២២ និង និកខមនំ ១២:៣៧ និង ជនគ នា ១:៤៦) ចំ ញចាញយពីវិទាសា្សតមួយទៀតនោះគឺក្នុង គម្ពីរដលវីវិន័យ ១១:៦ ប្ចងថា៖ ទនាយនរព ត្បិត្វទំពាដអៀង ប្តោមនរកចកប្ឆ្កដទ ដូចនេះ រតូវ

ចត់ទញកវជាសតេមិនែរិសញទធ។...

ដែលមហខ្លាំងពូក្រ ជាទីដកាត្សរដសើរ។ (គួរអាន ៣៤:៦) សូមរកអានដសៀវនៅ The Bible, The Qur’an & Science និពនធដោយលោក Maurice Bucaille។ មានែញាវនតលបីលាញ ជាច្រើនរូែទៀតអ្ពភូត្ហេតុដ៏មរសាចរយកនុង រពះគម្ពីរគួរអាន ដូចជា៖ ែ ឌិត. Keith Moore, ែ ឌិត. G.C. Goeringer, ែ ឌិត. Marshall Johnson, ែ ឌិត. Tagatat Tejasen, ែ ឌិត. Alfred Kroner, ែ ឌិត. William W. Hay, ែ ឌិត.Yoshihide Kozai ហើយនិងែ ឌិត. Joe Leigh Simpson ជាដើម។ អំរីការរក្សា អ្តថបទគម្ពីរ តែើធ្វើដមដចឱ្យអ្នករល់ោនអាចដពាលថា ពួកយើង ជាមនុស្សមនរបាជា ត្បិត្ពួកយើងមនរកឹត្យ វិន័យរបស់រពះអ្មចស់ ដែើដសមៀនចមាងគម្ពីរ វិន័យ នាំោនចមាងទំងែងខញសដូចនេះ? (យេរេមា ៨:៨) នេះគឺជារពះគម្ពីរ(គួរអាន)ដែលឥត្មនអេីរតូវ សងស័យឡើយ។ វគឺជាការចងអញលែង្ហាញ ចំពោះទាំងអស់អ្នកដែលដកាត្ខាចរពះ អល់ឡោះ។ (គួរអាន ២:២) គឺមិនរតូវដពាលពាកយ រពះអ្មចស់រពមន ទៀត ឡើយ ត្បិត្អ្នកណ្ដដពាលពាកយនេះ អ្នកនោះនឹង ទទួលដទសត្តមពាកយរបស់ខាួន។ អ្នករល់ោន បានែងខូចរពះែនាូលរបស់រពះជាមចស់ដែលមាន រពះជនមគង់នៅ គឺរពះអ្មចស់ននពិភពទំងមូល ពិត្របាកដណាស់ រពះគម្ពីរគួរអានជារពះ គម្ពីរដ៏ពិសិដឋ។ សេចក្តីខញសឆ្គងមិនអាចមក ដល់ទំងនៅ ពីមញខនិងពីក្រោយវ(រពះគម្ពីរ) ឡើយ។ វជាការរែទនចុះមកពីរពះអ្មចស់ មហែញ្ញាញា ជាទីដកាត្សរដសើរែំ្ញត។ (គួរអាន ៤១:៤១-៤២) ពិត្របាកដណាស់

ជារពះននយើង។ (យេរេមា ២៣:៣៦) យើង(រពះ)បានរែទនចុះរពះគម្ពីរគួរអាន ហើយពិត្របាកណាស់ យើងជាអ្នកបផងរក្សា វ។(គួរអាន ១៥:៩) គេថាេយែងគំយើងឥត្បានការអេីដសាះ ដរពាះគេែដរងៀនប្ត្កបួនចាែ់របស់មនុស្សប៉ុណ្ណោះ។ (ម៉ាថាយ ១៥:៩) ហើយរពះគម្ពីរគួរអាននេះមិនអាចរតូវគេែដងេើត្ដ្សងពីរពះអល់ឡោះបានឡើយែ៉ាញប្នដ វែញ្ញាក់ពីអេីដែលមានពីមញនវ(គម្ពីរមញនៗ) ហើយវ អ្ធិែាយែញ្ញាក់ពីកបួនចាែ់ដោយ ឥត្មនមនាិល សងស័យដសាះ មកពីរពះ អ្មចស់ននពិភពទំងទាំងអស់។(គួរអាន ១០:

រតូវអ្ភ័យដទសដទ។ (យ៉ាូហន ២០:២២-២៣) និងទូលអផងេរគឺធ្វើនៅចំពោះរពះអផងគដោយ ផ្លាល់ប្ត្មដង៖ ហើយនៅពេលអ្នកែដរមើរបស់ យើងសួរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)អំពីយើង (ចូរអ្នក ដឆាើយថា) ពិត្របាកដណាស់ យើងនៅដកៀក ជិតែំ្ញត។ យើងទទួលយកការែួងសួងសញំ របស់អ្នកដែលទូលអផងេរនៅពេលដែលគេបានែួងសួងសញំពីយើង។(គួរអាន ២:១៨៦) អំរីរទរាយសមាបតរិ អ្នកមនរទពយច្រើនមិនអាចបានចូលរជាណ្ដ ចរករបស់រពះឡើយ៖ ខ្ញុំសញំប្រាប់អ្នករល់ោនទៀត ថា សតេអូដឋចូលត្តមរែដហងមាញល ង្ហយជាងអ្នក មានចូលនៅក្នុងរពះរជយននសាថនែរមសញខនៅ ទៀត។(ម៉ាថាយ ១៩:២៤) ហើយចូរអ្នកប្សេងរក្លែញ យចុះ សរមែ់ នងៃែរលោកនូវអេីដែលរពះអល់ឡោះបាន រែទនឱ្យអ្នកចុះ ប្ត្កញំដភាចនូវចំប ក(រទពយ សមបត្តិ) របស់អ្នកនៅក្នុងលោកិយនេះឱ្យ ដសាះ។ ហើយចូរអ្នករែរពឹត្តអំដពើលអដូចអេី ដែលរពះអល់ឡោះបានធ្វើលអចំពោះអ្នក។ (គួរអាន ២៨:៧៧) អំរីការបងកវិនាសកម្ម ឥឡូវនេះ ចូរនៅវយជនជាតិអាម៉ាដឡកចុះ។ រតូវែំផ្លាញអេីៗទំងែ៉ាញនាមនរបស់ពួកគេថាេយផ្លដច់ ដល់រពះអ្មចស់ ឥត្រត្តរែ ីឡើយ គឺរតូវ សមាែ់ដចលទំងទាំងអស់ ទំងរែុស ទំងរសី ទំង កូនដកមង ទំងទរក ទំងដោ ទំងដចៀម ទំងអូដឋ និងោផង។(១សាំយ៉ាូប្អ្ល ១៥:៣) ដោយមូលហេតុនេះហើយ ទើបយើងបានោក់ែញាត្ដិនៅ ដលើសាសន៍អ្ញីរសាប្អ្លថា ជា ការពិត្ណាស់ អ្នកណ្ដហើយបានសមាែ់ែញគគលណ្ដម្នាក់ដោយោមនមូលហេតុ ឬែងេ វិនាសកមមនៅដលើ ប្នដី គឺហក់ែីដូចជាគេ បានសមាែ់មនុស្សលោកទំងទាំងអស់។ ហើយ អ្នកណ្ដបានសដផង្ហគះជីវិតែញគគលណ្ដម្នាក់ គឺ

ហក់ែីដូចជាគេបានជួយ សដផង្ហគះជីវិត មនុស្សលោកទំងទាំងអស់។(គួរអាន ៥:៣២) អំរីចំលណះដឹង និងរបាជាញា ប្ត្មិនរតូវែរិដភាគបាដឈើពីដើម ដែលនាំឱ្យចេះ ដឹងសាគល់លអសាគល់អារកក់ឡើយ ត្បិត្នងៃណ្ដអ្នកែរិដភាគបានោះ អ្នកមញខជាសាែ់មិនខាន។ (លោកុប្បត្តិ ២:១៧) ហើយចូរអ្នកដពាលថា ែពិរត្រពះអ្មចស់ននខ្ញុំ! សូមរទង់ដមត្តដែប្នថមចំដ ះដឹងដល់ខ្ញុំផង។ (គួរអាន ២០:១១៤) ត្បិត្មនរបាជា្ច្រើនមនទញកខកងេល់ក៏ច្រើន ហើយមានការចេះដឹងច្រើន មានទញកខរពួយក៏ច្រើន ដែរ។(សាសាត ១:១៨) រពះអល់ឡោះនឹង លើកឋានៈទាំងអស់អ្នកដែល មានជំដនឿនៅក្នុងចំដណ្ដមពួកអ្នក និងែណ្ដដ អ្នកដែលរតូវបានគេដល់ឱ្យនូវចំដ ះដឹង ឱ្យ។ (គួរអាន ៥៨:១១) ចញងែញ្ចាប់របស់ខ្ញុំ ក៏ដូចជាចញងែញ្ចាប់របស់មនុស្ស ដលោដែរ។ ដូចនេះ ដែើខ្ញុំមនរបាជា្ច្រើនតែើបាន រែដយជន៍អេី? (សាសាត ២:១៥) អល់ឡោះរែទននូវសមមទិដឋិដល់អ្នកណ្ដ ដែលរទង់ មានដចត្នា។ ហើយអ្នកណ្ដដែល រតូវបានគេរែទនឱ្យនូវសមមទិដឋិ អ្នកនោះ របាកដជារតូវគេរែទនឱ្យនូវកញសលដ៏ច្រើន ដលើសលែ់។ ហើយការដរកើនរំឭកោមន រែដយជន៍ឡើយ លើកប្លង ប្ត្ពួកដែល មានសតិែញ្ញាប៉ុណ្ណោះ។(គួរអាន ២:២៦៩) អំរីសាសនាដែលមានលកខណៈលរញលលញ សពេនងៃនេះ យើងចេះដឹងរតឹមប្ត្មួយប្នក ប៉ុណ្ណោះ ហើយយើងក៏បផងាងរពះែនាូល បានរតឹម ប្ត្មួយប្នកប៉ុណ្ណោះដែរ។ លញះដល់ពេលយើង នងៃនេះ យើងបានែំដពញលក្ខណៈសរមែ់ ពួកអ្នកនូវសាសនារបស់ពួកអ្នក និងបានែផងគែ់សរមែ់សពួកអ្នកនូវការដរបាសរែទន

ដឹងសពេរគែ់ហើយ អេីៗដែលយើងសាគល់ប្ត្មួយ ប្នកនឹងទាំងអស់ខាឹមសារ។(១កូរិនងូស ១៣:៩-១០) របស់យើងឱ្យពួកអ្នក ហើយយើងបានដរជើស ដរើសសាសនាអ៊ីស្លាមជាសាសនារបស់ពួក អ្នក។(គួរអាន ៥:៣)

ប្ននកបប្នថម បញ្ជីរាេនាម្បណ្ដារា ការី គម្ពីរបរិសុទធ ររះគម្ពីរគួរអាន សំលណរប្មមរ សំលណរអផង់លគេស សំលណរប្មមរ សំលណរអផង់លគេស អោំ/អាោំ/អ័ោំ Adam អាោំ/អាោម Adam ដរ ញក/ដអ ញក Enoch អ្ញីរទីស Idries ូដអ Noah ួរ Nuh ឡញត Lot លូត Lut អ្របាហំ/អ័របាហំ Abraham អ្ញីរពរញីម Ibrahim អ៊ីស្លាមប្អ្ល Ishmael អ៊ីស្លាមអ្ញីល Ismail អ្ញីសាក Isaac អ្ញីសាក Ishaq យ៉ាកញែ Jacob យ៉ាក់កូែ Yaqqub យ៉ាូែ Job នអ្យ៉ាូែ Ayyub យ៉ាូប្សែ Joseph យូសញរេ Yusuf

អេសេគាល Ezekiel រសញលគីរេលី Dhul-Kifl ម៉ាូដស/ម៉ាូដសស Moses មូសា Musa ដអើរ៉ាញន Aaron ហរូន Harun ោវីឌ David ោវូត Dawud សាឡូម៉ាញន Solomon សូនឡម៉ាន Sulayman ដអ្លីយ៉ា Elijah អ្ញីលយ៉ាស Ilyas ដអ្លីដស Elisha អ្ញីលយ៉ាសាក់ Al-Yasa យ៉ាូណ្ដស Jonah យូនូស Yunus សាការី Zachariah រាការីយ៉ា Zakariyya យ៉ាូហន John យ៉ាះយ៉ា Yahya យេស៊ូ Jesus អ្ញីសា Isa

មូហាំម៉ាត់ Muhammad

ឯកសាររិលររះកនុងការបកប្រប − គម្ពីរអាល់គួរអាន បកប្រែជាភាសាប្ខមរ − មហគម្ពីរអាល់គួរអាននញលការីម − រពះគម្ពីរដ៏វិសញទធ ភាសាប្ខមរែចចញែបនន − រពះគម្ពីរប្ខមរសរមយ ឆ្នាំ១៩៩៧ − រពះគម្ពីរែរិសញទធ ឆ្នាំ១៩៥៤ − រពះគម្ពីរដ៏វិសញទធ ឆ្នាំ២០០៥ − រពះគម្ពីរែរិសញទធ (ក្រសរមួលងមីឆ្នាំ២០១៦) − គម្ពីរែរិសញទធ សេចក្តីបកប្រែពិភពលោកងមី − The Meaning of The Holy Quran by Abdullah Yusuf Ali − Qur an English by Sahih International − The Clear Quran − Translation of the meaning of The Noble Quran − King James Bible

ចុំណផងនើងនើម “My Great Love For Jesus Led me to Islam” by Simon Alfredo Caraballo

នោក្អនក្អាចអាននសៀវនៅននះជាភាសា អង់នេស នអស្ប្ញ បារុំង ហ្វីលីរីន នោយចូលនៅកាន់នេហ្ទុំរ័រ៖

myloveforjesus.com ឬទាញយកក្មមវិធីទូរស័រទសពាប់អាននសៀវនៅននះក្នុង

ផលិរនោយ ឧបរថមភនោយ