ព្យាការី សឡិហ៍ (Salih)

បន្ទាប់ពីការបំផ្លិចបំផ្លាញនៃកុលសម្ព័ន្ធ អាត (Aad) ព្រះអល់ឡោះបានប្រទានអំណាច និងភាពសម្បូរសប្បាយដល់កុលសម្ព័ន្ធមួយទៀត ឈ្មោះថា ថាមូត (Thamud)។ ពួកគេបានតាំងទីលំនៅនៅតំបន់ អាល់ហ៊ីជើរ (Al-Hijr) ស្ថិតនៅចន្លោះទីក្រុងម៉ាឌីណាស់ (Madinah) និងប្រទេសស៊ីរី។

ប្រជាជន ថាមូត គឺជាស្ថាបត្យករដ៏អស្ចារ្យ។ ព្រះអល់ឡោះបានប្រទានឲ្យពួកគេនូវជំនាញដ៏ពិសេស គឺពួកគេអាចដាប់ចាំងផ្ទាំងថ្មភ្នំដ៏រឹងមាំ ដើម្បីធ្វើជាផ្ទះសម្បែង និងវិមានដ៏ស្រស់ស្អាត សម្រាប់ជាកន្លែងជ្រកកោនដ៏សុវត្ថិភាពក្នុងរដូវរងា និងប្រើប្រាស់តំបន់វាលទំនាបសម្រាប់ធ្វើកសិកម្ម (Surah Al-A'raf: 74)។ ប៉ុន្តែ ទោះបីជាមានភាពរុងរឿងយ៉ាងណាក៏ដោយ ពួកគេបានងាកទៅគោរពបូជារូបសំណាកដែលធ្វើពីថ្មដូចគ្នា និងបានភ្លេចព្រះអល់ឡោះទាំងស្រុង។

ព្រះអល់ឡោះបានបញ្ជូន ព្យាការី សឡេះ (AS) ដែលជាបុរសម្នាក់មានប្រាជ្ញា និងទទួលបានការគោរពស្រឡាញ់យ៉ាងខ្លាំងពីប្រជាជនរបស់លោក ធ្វើជារ៉សូល។ មុនពេលលោកទទួលបានវ៉ាហ៊ី ពួកគេធ្លាប់មានក្តីសង្ឃឹមយ៉ាងធំធេងលើលោកថា លោកនឹងក្លាយជាមេដឹកនាំរបស់ពួកគេ។

ប៉ុន្តែនៅពេលដែលលោកចាប់ផ្តើមអំពាវនាវថា ៖ «ឱ ប្រជាជនរបស់ខ្ញុំเอើយ! ចូរអ្នករាល់គ្នាគោរពប្រតិបត្តិព្រះអល់ឡោះទៅ! អ្នករាល់គ្នាគ្មានព្រះជាម្ចាស់ណាផ្សេងក្រៅពីទ្រង់ឡើយ» (Surah Hud: 61) ពួកគេមានការខកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ ពួកគេបានប្រាប់លោកថា ៖ «ឱ សឡេះ! ពិតណាស់ ពីមុនអ្នកធ្លាប់ជាក្តីសង្ឃឹមរបស់ពួកយើង។ តើអ្នកចង់ហាមឃាត់ពួកយើងមិនឲ្យគោរពអ្វីដែលបុព្វបុរសពួកយើងធ្លាប់គោរពឬ? ពិតណាស់ ពួកយើងកំពុងតែមានការសង្ស័យយ៉ាងខ្លាំងចំពោះអ្វីដែលអ្នកកំពុងអំពាវនាវនេះ!» (Surah Hud: 62)។

ដើម្បីបញ្ជាក់ពីភាពជាព្យាការីរបស់លោក ប្រជាជន ថាមូត បានទាមទារនូវរឿងដែលមិនអាចទៅរួច។ ពួកគេបានចង្អុលទៅផ្ទាំងថ្មដ៏ធំមួយ ហើយប្រាប់ ព្យាការី សឡេះ ថា ៖ «ប្រសិនបើអ្នកពិតជាព្យាការីមែន ចូរអ្នកធ្វើឲ្យមានសត្វអូដ្ឋញីមួយក្បាល ដែលមានរោមក្រាស់ និងកំពុងមានផ្ទៃពោះ ចេញពីផ្ទាំងថ្មនេះមក!»

ព្យាការី សឡេះ បានសួរពួកគេថា ៖ «ចុះបើខ្ញុំអាចធ្វើបាន តើអ្នករាល់គ្នានឹងជឿលើព្រះអល់ឡោះទេ?» ពួកគេទាំងអស់គ្នាបានយល់ព្រម។ ព្យាការី សឡេះ បានបួងសួងសុំពីព្រះអល់ឡោះ។ ភ្លាមៗនោះ ផ្ទាំងថ្មដ៏ធំនោះក៏ប្រេះបែក ហើយសត្វអូដ្ឋញីដ៏ស្រស់ស្អាតមួយក្បាល ដូចដែលពួកគេបានទាមទារ បានដើរចេញមកយ៉ាងពិតប្រាកដ! មនុស្សមួយចំនួនបានជឿ ប៉ុន្តែភាគច្រើននៅតែរឹងរូសបដិសេធ (Surah Al-A'raf: 73)។

សត្វអូដ្ឋញីនោះ (Naqatullah - សត្វអូដ្ឋរបស់ព្រះអល់ឡោះ) គឺជាអព្ភូតហេតុដ៏អស្ចារ្យ។ វាមិនស៊ីចំណីធម្មតាទេ វាស៊ីតែស្មៅ និងផឹកទឹកពីអណ្តូងរបស់ទីក្រុង។ ដោយសារវាមានមាឌធំ វាផឹកទឹកអស់មួយអណ្តូងនៅថ្ងៃដែលជាវេនរបស់វា ហើយនៅថ្ងៃបន្ទាប់ ទើបប្រជាជនអាចផឹកទឹកពីអណ្តូងនោះបាន។ ជាការដោះដូរ អូដ្ឋនោះបានផ្តល់ទឹកដោះយ៉ាងច្រើនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា។

ព្យាការី សឡេះ បានព្រមានយ៉ាងតឹងរ៉ឹងថា ៖ «នេះគឺជាសត្វអូដ្ឋរបស់ព្រះអល់ឡោះ ទុកជាភស្តុតាងសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា។ ដូច្នេះ ចូរទុកឲ្យវាស៊ីស្មៅលើផែនដីរបស់ព្រះអល់ឡោះចុះ ហើយកុំធ្វើបាបវាឲ្យសោះ បើពុំនោះទេ ទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់នឹងធ្លាក់មកលើអ្នករាល់គ្នា!» (Surah Al-A'raf: 73)។ ទោះជាយ៉ាងណា ពួកមេដឹកនាំទុច្ចរិតទាំង ៩ នាក់ នៅក្នុងទីក្រុង បានឃុបឃិតគ្នារៀបចំផែនការសម្លាប់អូដ្ឋនោះ ដើម្បីបំបាត់ភស្តុតាង។

ពួកមេដឹកនាំទុច្ចរិតបានបញ្ចុះបញ្ចូលបុរសម្នាក់ឈ្មោះ Qudar ibn Salif ឲ្យធ្វើសកម្មភាព។ នៅពេលដែលអូដ្ឋកំពុងផឹកទឹក Qudar បានបាញ់ព្រួញចំជើងរបស់វា ហើយអ្នកផ្សេងទៀតបានចូលមកកាប់សម្លាប់វាដោយគ្មានក្តីមេត្តា។

នៅពេលដែល ព្យាការី សឡេះ បានឃើញហេតុការណ៍នេះ លោកមានការសោកសង្រេងយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានប្រាប់ពួកគេថា ៖ «ចូរអ្នករាល់គ្នាសប្បាយនៅក្នុងផ្ទះរបស់អ្នករាល់គ្នារយៈពេល ៣ ថ្ងៃទៀតចុះ! នេះគឺជាការសន្យាដែលមិនអាចកុហកបានឡើយ» (Surah Hud: 65)។ ពួកជនទុច្ចរិតមិនត្រឹមតែមិនកែប្រែទេ ពួកគេថែមទាំងបានរៀបចំផែនការសម្ងាត់ ដើម្បីចូលទៅសម្លាប់ ព្យាការី សឡេះ និងគ្រួសាររបស់លោកនៅពេលយប់ទៀតផង ប៉ុន្តែព្រះអល់ឡោះបានបញ្ជូនផ្ទាំងថ្មធ្លាក់សង្កត់ពួកគេស្លាប់មុននឹងពួកគេអាចធ្វើសកម្មភាពបាន។

បន្ទាប់ពី ៣ ថ្ងៃកន្លងផុតទៅ ព្រះអល់ឡោះបានបញ្ជាឲ្យ ព្យាការី សឡេះ និងអ្នកជឿ ចាកចេញពីទីក្រុង។ នៅព្រឹកព្រលឹមថ្ងៃទី ៤ ទណ្ឌកម្មដ៏គួរឲ្យរន្ធត់បានកើតឡើង។

ព្រះអល់ឡោះមិនបានបញ្ជូនទឹកជំនន់ ឬខ្យល់ព្យុះទេ ប៉ុន្តែទ្រង់បានបញ្ជូនសម្លេងស្រែកដ៏ខ្លាំងរន្ធត់ពីលើមេឃ (Sayhah) និងការរញ្ជួយដីពីខាងក្រោម ដែលធ្វើឲ្យបេះដូងរបស់ពួកគេបែកខ្ទេច។ ពួកគេទាំងអស់គ្នាបានដេកស្លាប់នៅនឹងកន្លែង ក្នុងផ្ទះថ្មដ៏រឹងមាំរបស់ពួកគេដែលពួកគេធ្លាប់អួតអាងថាមានសុវត្ថិភាពបំផុត (Surah Hud: 67)។ ផ្ទះថ្មភ្នំទាំងនោះបានក្លាយជាទីបញ្ចុះសពរបស់ពួកគេ ហើយនៅសេសសល់រហូតដល់សព្វថ្ងៃជាមេរៀនប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចគេចផុតពីអំណាចរបស់ព្រះអល់ឡោះឡើយ។