អ៊ុមមុល គូរ៉ា (ក្បួនតារាសាស្ត្រ និងប្រតិទិនឥស្លាម)

កិច្ចប្រជុំលើកទីដប់ពីរ

ថ្ងៃចន្ទ ទីម្ភៃប្រាំបួន ខែហ្ស៊ុលក្អីដាស់ ឆ្នាំ

លក្ខន្តិកៈនៃសមាគមអប់រំអ្នកគោរពប្រតិបត្តិព្រះអល់ឡោះតែមួយគត់ (តូហ៊ីត)

កិច្ចប្រជុំលើកទីដប់ពីរ ថ្ងៃចន្ទ ទី២៩ ខែហ្ស៊ុលក្អីដះ ឆ្នាំ១៣១៦ នៅព្រឹកថ្ងៃដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ សមាគមបានរៀបចំកិច្ចប្រជុំតាមទម្លាប់ធម្មតា។ លោកប្រធានបានបញ្ជាឱ្យអានច្បាប់ដែលត្រូវបានសម្រេចនៅក្នុងកិច្ចប្រជុំទាំងបីលើកមុន ដោយអានតែខ្លឹមសារដើមសុទ្ធសាធ ហើយខ្លឹមសារនោះមានដូចតទៅ៖ ច្បាប់នៃសមាគមអប់រំអ្នកគោរពប្រតិបត្តិឯកភាពអល់ឡោះ (តូហ៊ីត) សេចក្តីផ្តើម នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំដែលបានប្រារព្ធឡើងនៅទីក្រុងមិកកះដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម ក្នុងខែហ្ស៊ុលក្អីដះ ឆ្នាំ១៣១៦ ដែលមានឈ្មោះថា (សមាគមអុំមុលគួរ៉ា) បានសម្រេចនូវលទ្ធផលដូចខាងក្រោម៖ ១- ប្រជាមូស្លីមកំពុងស្ថិតក្នុងសភាពនៃការថមថយស្មារតីយ៉ាងខ្លាំងជាទូទៅ។ ២- ចាំបាច់ត្រូវដោះស្រាយភាពថមថយនេះជាបន្ទាន់ បើពុំនោះទេ សាមគ្គីភាពរបស់ពួកគេនឹងត្រូវរលាយសាបសូន្យទាំងស្រុង។ ៣- មូលហេតុនៃភាពថមថយនេះ គឺបណ្តាលមកពីការធ្វេសប្រហែសរបស់ក្រុមអ្នកដឹកនាំ បន្ទាប់មកគឺក្រុមអ្នកប្រាជ្ញ (អ៊ូឡាម៉ា) និងបន្ទាប់មកទៀតគឺក្រុមមេដឹកនាំ។ ៤- មេរោគនៃជំងឺនេះ គឺភាពល្ងង់ខ្លៅទាំងស្រុង។ ៥- មែកធាងនៃភាពល្ងង់ខ្លៅដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់បំផុត គឺភាពល្ងង់ខ្លៅក្នុងកិច្ចការសាសនា។ ៦- ថ្នាំព្យាបាលគឺ៖ ទីមួយ បំភ្លឺគំនិតតាមរយៈការអប់រំ។ ទីពីរ បង្កើតឱ្យមានចំណង់ចង់រីកចម្រើននៅក្នុងចិត្តរបស់យុវជនជំនាន់ក្រោយ។ ៧- មធ្យោបាយនៃការព្យាបាល គឺការបង្កើតសមាគមអប់រំដែលមានច្បាប់ត្រឹមត្រូវ។ ៨- អ្នកដែលទទួលបន្ទុកក្នុងការចាត់ចែង គឺអ្នកប្រាជ្ញ និងបុគ្គលឆ្នើមរបស់ប្រជាជាតិ ដែលមកពីក្រុមអ្នកមានមុខមាត់ និងក្រុមអ្នកប្រាជ្ញសាសនា។ ៩- សមត្ថភាពក្នុងការលុបបំបាត់ភាពថមថយជាបណ្តើរៗនោះ មាននៅក្នុងចំណោមជនជាតិអារ៉ាប់ជាពិសេស។ ១០- ចាំបាច់ត្រូវបង្កើតសមាគមមួយដែលមានឋានៈ និងឥទ្ធិពល ស្ថិតក្នុងក្របខណ្ឌនៃច្បាប់ដែលបានបញ្ជាក់ខាងក្រោម ដោយដាក់ឈ្មោះថា៖ (សមាគមអប់រំអ្នកគោរពប្រតិបត្តិឯកភាពអល់ឡោះ)។

ជំពូកទីមួយ

ការបង្កើតសមាគម

បញ្ហា

ជំពូកទីមួយ ស្ដីពីការបង្កើតសមាគម មាត្រា ១ សមាគមត្រូវបង្កើតឡើងដោយមានសមាជិកចំនួនមួយរយនាក់។ ក្នុងនោះមានសមាជិកប្រតិបត្តិដប់នាក់ សមាជិកប្រឹក្សាដប់នាក់ និងសមាជិកកិត្តិយសប៉ែតសិបនាក់។ ក្រៅពីនេះ ក៏មានសមាជិកស្ម័គ្រចិត្តដែលមិនកំណត់ចំនួន ចូលរួមភ្ជាប់ជាមួយសមាគមផងដែរ។ មាត្រា ២ សមាជិកទាំងអស់ត្រូវតែមានលក្ខណៈសម្បត្តិទូទៅចំនួនប្រាំប្រការ៖ ១- មានសុខភាពកាយសម្បទាគ្រប់គ្រាន់ (មានវិញ្ញាណទាំងប្រាំល្អ) និងមានអាយុចាប់ពីសាមសិបឆ្នាំដល់ហុកសិបឆ្នាំ។ ២- ជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម ដោយមិនប្រកាន់ថាជាអ្នកដើរតាមមហ្សហាប់ណាមួយក្នុងចំណោមមហ្សហាប់ទាំងឡាយរបស់អហ្លុលគីប្លះ (អ្នកគោរពបូជាឆ្ពោះទៅកាន់ទិសកិប្លះ) ឡើយ។ ៣- មានភាពសុចរិត (អាដាលះ) ពោលគឺមិនមែនជាអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបដោយចំហដែលសាសនាបានហាមឃាត់ជាឯកច្ឆន្ទ ហើយក៏មិនមែនជាអ្នកដែលប្រព្រឹត្ត ឬមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះមិនល្អដែលផ្ទុយនឹងសីលធម៌ និងកិត្តិយស។ ៤- មានចំណេះដឹង មានឥទ្ធិពល ឬមានទ្រព្យសម្បត្តិ។ ៥- ចេះសរសេរយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ ក្នុងភាណាមួយ ទោះបីជាភាសានិយាយធម្មតាក៏ដោយ។

បញ្ហា (ឬករណី)

៦ - សកម្មភាព៖ ត្រូវមានឆន្ទៈខ្ពស់ មានភាពក្លាហាន និងមានភាពស្វាហាប់។ បញ្ហាទី ៣៖ សម្រាប់សមាជិកប្រតិបត្តិ និងទីប្រឹក្សា ត្រូវមានលក្ខខណ្ឌបន្ថែមចំនួនបួនចំណុចទៀត ក្រៅពីលក្ខខណ្ឌដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ រួមមាន៖ ១ - មានសមត្ថភាពក្នុងការនិយាយ និងសរសេរជាភាសាអារ៉ាប់។ ២ - មានលទ្ធភាពស្នាក់នៅរយៈពេលប្រាំបីខែនៅមជ្ឈមណ្ឌលនៃសមាគម ដោយមិនរាប់បញ្ចូលខែហ្ស៊ុលហ៊ីជ្ជៈ ខែមូហ័រប៊ី ខែសហ្វារ ឬខែរ៉ាប៊ីអ៊ុលអាវ៉ាល់ឡើយ។ ៣ - សមាជិកប្រតិបត្តិត្រូវមានពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីមកបំពេញការងារនៅទីស្នាក់ការសមាគមចំនួនបួនម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ លើកលែងតែថ្ងៃសុក្រ និងថ្ងៃបុណ្យទាននានា។ ៤ - ទីប្រឹក្សាត្រូវមានពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីចូលរួមប្រជុំចំនួនមួយថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍។ បញ្ហាទី ៤៖ សម្រាប់សមាជិកកិត្តិយស ត្រូវមានលក្ខខណ្ឌបន្ថែមចំនួនបីចំណុច រួមមាន៖ ១ - មានសមត្ថភាពក្នុងការសរសេរដោយប្រើភាណាមួយក្នុងចំណោមភាសាទាំងបួនគឺ៖ ភាសាអារ៉ាប់ ភាសាទួរគី ភាសាប៉ើស៊ី និងភាសាអ៊ូរឌូ។ ២ - មានឆន្ទៈក្នុងការផ្ញើលិខិតទៅកាន់សមាគមដោយប្រើភាណាមួយក្នុងចំណោមភាសាទាំងបួននេះ ក្នុងមួយខែម្តង ដោយផ្ញើជាអត្ថបទ សំបុត្រ ឬជំពូកសៀវភៅដែលខ្លួនបាននិពន្ធ ដែលប្រធានបទអាចមកពីការស្នើរបស់សមាគម ឬជាការជ្រើសរើសដោយខ្លួនឯង ដែលសមាគមយល់ព្រម និងអនុម័ត។

បញ្ហា ឬករណី

បញ្ហា

៣ - ការទទួលយកនូវរាល់ការរិះគន់ ការកែសម្រួល និងការកែតម្រូវនានារបស់សមាគម។ មាត្រា ៥៖ សមាគមនឹងរៀបចំមហាសន្និបាតមួយលើកជារៀងរាល់ឆ្នាំ នៅដើមខែហ្ស៊ុលក្អីដាស់ (Dhu អាល់-Qi'dah) ដោយអញ្ជើញសមាជិកទាំងអស់ឱ្យចូលរួម រួមទាំងសមាជិកកិត្តិយសផងដែរ។ ក្នុងនោះ សមាជិកប្រតិបត្តិត្រូវតែចូលរួមជាដាច់ខាត ចំណែកសមាជិកដទៃទៀតអាចចូលរួមបានតាមការស្ម័គ្រចិត្ត។ មាត្រា ៦៖ មហាសន្និបាត តាមរយៈការពិភាក្សា ការបោះឆ្នោតសម្ងាត់ និងសំឡេងភាគច្រើនដាច់ខាត ត្រូវធ្វើការជ្រើសរើសបេក្ខជនសម្រាប់ក្រុមប្រឹក្សាប្រតិបត្តិជាមុនសិន បន្ទាប់មកទើបជ្រើសរើសបេក្ខជនសម្រាប់ក្រុមប្រឹក្សាប្រឹក្សា។ មាត្រា ៧៖ ក្រុមប្រឹក្សាប្រតិបត្តិ និងក្រុមប្រឹក្សាប្រឹក្សាត្រូវជួបប្រជុំគ្នា ហើយតាមរយៈការពិភាក្សា និងសំឡេងភាគច្រើនពីរភាគបី ត្រូវធ្វើការកំណត់បេក្ខជនសម្រាប់តំណែងប្រធាន អនុប្រធាន លេខាធិការទីមួយ លេខាធិការទីពីរ និងហេរញ្ញិក។ បន្ទាប់មក ទើបធ្វើការបោះឆ្នោតជ្រើសរើសពីក្នុងចំណោមបេក្ខជនទាំងនោះ ដើម្បីតែងតាំងជាប្រធានសម្រាប់អាណត្តិមួយឆ្នាំ, អនុប្រធានសម្រាប់អាណត្តិពីរឆ្នាំ, លេខាធិការទីមួយសម្រាប់អាណត្តិបីឆ្នាំ, និងលេខាធិការទីពីរព្រមទាំងហេរញ្ញិកសម្រាប់អាណត្តិបួនឆ្នាំ។

បញ្ហា

បញ្ហា

បញ្ហា

មាត្រា ៨ គណៈកម្មាធិការប្រតិបត្តិ និងគណៈកម្មាធិការប្រឹក្សា ត្រូវពិនិត្យផ្ទៀងផ្ទាត់លក្ខណៈសម្បត្តិរបស់បុគ្គលដែលត្រូវបានស្នើឱ្យក្លាយជាសមាជិកកិត្តិយស ឬសមាជិកស្ម័គ្រចិត្ត បន្ទាប់មកត្រូវសម្រេចទទួលយក ឬបដិសេធតាមរយៈការបោះឆ្នោតសម្ងាត់ដោយសំឡេងភាគច្រើនដាច់ខាត។ មាត្រា ៩ គណៈកម្មាធិការទាំងពីរ (ប្រតិបត្តិ និងប្រឹក្សា) មានសិទ្ធិដកហូតសិទ្ធិសមាជិកភាពពីបុគ្គលណាដែលបានប្រព្រឹត្តសកម្មភាពដែលតម្រូវឱ្យមានការដកហូតនេះ ដោយការស៊ើបអង្កេតត្រូវធ្វើឡើងដោយសម្ងាត់ ហើយការសម្រេចដកហូតត្រូវមានការយល់ព្រមដោយសំឡេងភាគច្រើនពីរភាគបី។ មាត្រា ១០ មហាសន្និបាតមានតួនាទីចំនួនបួនគឺ៖ ១- ត្រួតពិនិត្យសរុបនូវរាល់សកម្មភាពទាំងអស់ដែលសមាគមបានអនុវត្តក្នុងឆ្នាំកន្លងទៅ។ ២- ត្រួតពិនិត្យរបាយការណ៍ហិរញ្ញវត្ថុឆ្នាំកន្លងទៅ។ ៣- កំណត់ផែនការសកម្មភាពធំៗដែលចាំបាច់ត្រូវអនុវត្តក្នុងឆ្នាំខាងមុខ។ ៤- កំណត់ថវិកាចំណាយសម្រាប់ឆ្នាំបន្ទាប់។ មាត្រា ១១ ទីស្នាក់ការកណ្តាលរបស់សមាគមស្ថិតនៅទីក្រុងម៉ាកកាស់ (ម៉ាក្កះ អាល់-Mukarramah) ហើយសមាគមមានសាខានៅតាមទីក្រុងកុងស្តង់ទីណូបល (Constantinople), អេហ្ស៊ីប, អាដេន (Aden), ហាអិល (Ha'il), ស៊ីរី (Ash-Sham), ទីហ្វលីស (Tiflis), តេអេរ៉ង់, ខីវ៉ា (Khiva), កាប៊ុល, កាល់កាតា, ដេលី, សិង្ហបុរី, ទុយនីស៊ី, ម៉ារ៉ុក និងទីតាំងសមស្របដទៃទៀត។

បញ្ហា

មាត្រា ១២៖ ការបង្កើតសាខាត្រូវធ្វើឡើងតាមលំនាំនៃការបង្កើតសមាគមមជ្ឈិមក្នុងទម្រង់តូចមួយ។ សាខាទាំងនោះត្រូវមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងពេញលេញជាមួយសមាគម លើកលែងតែផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងកិច្ចការលម្អិតមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះ ដែលសាខាមានសិទ្ធិជ្រើសរើសក្នុងការគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុ និងរដ្ឋបាលដោយឯករាជ្យ។ មាត្រា ១៣៖ ការបង្កើតសាខាត្រូវធ្វើឡើងជាបន្តបន្ទាប់តាមលំដាប់លំដោយ ហើយសាខាខ្លះដែលស្ថិតក្នុងទីតាំងសមស្រប នឹងត្រូវផ្តល់ជូននូវរចនាសម្ព័ន្ធមួយដែលអនុញ្ញាតឱ្យវាអាចក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលដើមបាន នៅពេលដែលមានតម្រូវការចាំបាច់។

ជំពូកទីពីរ