ព្យាការី យូនុស (Yunus / Jonah)

ព្យាការី យូនុស (Yunus / Jonah - عليه السلام) (ដែលត្រូវបានប្រសិទ្ធនាមក្នុងគម្ពីរគួរអានថា «ហ្ស៊ូន-នូន» - ម្ចាស់នៃត្រីបាឡែន ឬ «សាហ៊ីពុល ហ៊ូត») ត្រូវបានអល់ឡោះចាត់តាំងឱ្យទៅកាន់ប្រជាជននៃទីក្រុង និនីវេ (Nineveh) ក្នុងតំបន់ម៉ូស៊ូល (Mosul ក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ាក់សព្វថ្ងៃ)។

ទីក្រុង និនីវេ គឺជាទីក្រុងដ៏ធំដែលមានប្រជាជនរស់នៅជាង ១០ ម៉ឺននាក់ (ស៊ូរ៉ោះ អាស-សាហ្វហ្វាត់: ១៤៨) ប៉ុន្តែពួកគេបានលង់លប់ក្នុងការគោរពបូជារូបសំណាក និងប្រព្រឹត្តអំពើបាបយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ព្យាការី យូនុស បានអំពាវនាវពួកគេអស់រយៈពេល ៣៣ ឆ្នាំ ដោយភាពស្មោះត្រង់ ប៉ុន្តែមានមនុស្សត្រឹមតែ ២ នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលជឿតាមគាត់ (ម្នាក់ជាអ្នកប្រាជ្ញឈ្មោះ រ៉ូប៊ីល និងម្នាក់ទៀតជាអ្នកបួសឈ្មោះ តានូខ)។

ដោយឃើញប្រជាជននៅតែរឹងរូស និងចំអកឡកឡឺយ ព្យាការី យូនុស មានការខឹងសម្បារ និងអស់សង្ឃឹមយ៉ាងខ្លាំង។ គាត់បានប្រកាសការព្រមានថា ៖ «ទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះនឹងធ្លាក់មកលើពួកអ្នកក្នុងរយៈពេល ៣ ថ្ងៃទៀត!»។

បន្ទាប់មក ដោយសារក្តីខឹងសម្បារ និងការប្រញាប់ប្រញាល់ ព្យាការី យូនុស បានសម្រេចចិត្ត ចាកចេញពីទីក្រុងនោះភ្លាមៗ ដោយមិនទាន់ទទួលបានការអនុញ្ញាត ឬព្រះបញ្ជាពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ឡើយ (ស៊ូរ៉ោះ អាល់-អង់ប៊ីយ៉ា: ៨៧)។ នេះគឺជាការភ្លាត់ភ្លាំងរបស់គាត់ ព្រោះកាតព្វកិច្ចរបស់ព្យាការី គឺត្រូវនៅជាមួយប្រជាជនរហូតដល់មានបញ្ជាពីអល់ឡោះ។

បន្ទាប់ពី យូនុស ចាកចេញទៅផុត នៅថ្ងៃទី ៣ ផ្ទៃមេឃលើទីក្រុង និនីវេ បានប្រែជាងងឹតស្លុប ពពកខ្មៅដូចផ្សែងភ្លើងបានធ្លាក់ចុះមកជិតដំបូលផ្ទះ ហើយក្លិនស្អុយនៃទណ្ឌកម្មបានចាប់ផ្តើមភាយឡើង។ ប្រជាជនបានដឹងច្បាស់ថា ទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះបានមកដល់ហើយ ហើយពាក្យសម្តីរបស់ យូនុស គឺពិតប្រាកដ។

ភ្លាមៗនោះ ពួកគេទាំងអស់គ្នា (ទាំងស្តេច មន្ត្រី ប្រជាជន ស្ត្រី កុមារ រហូតដល់សត្វពាហនៈ) បានរត់ចេញទៅកាន់វាលរហោស្ថាន។ ពួកគេបានស្លៀកសម្លៀកបំពាក់រយ៉ីករយ៉ៃ ស្រែកយំទូលសុំការអភ័យទោសពីអល់ឡោះដោយបេះដូងស្មោះត្រង់បំផុត។ ដោយសារតែការសារភាពកំហុស (Tawbah) ដ៏ស្មោះត្រង់នេះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បាន លើកលែងទណ្ឌកម្មទាំងអស់ចេញពីពួកគេ! គម្ពីរគួរអានបានកត់ត្រាថា នេះគឺជាប្រជាជាតិតែមួយគត់ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលការតវ៉បះនៅចំពោះមុខទណ្ឌកម្មត្រូវបានអល់ឡោះទទួលយក ៖

«فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَهَا إِيمَانُهَا إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّា آمَنُوا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ» (ហេតុអ្វីបានជាគ្មានភូមិស្រុកណាដែលជឿ ហើយជំនឿរបស់ពួកគេផ្តល់ប្រយោជន៍ដល់ពួកគេ លើកលែងតែប្រជាជាតិនៃ យូនុស? នៅពេលដែលពួកគេបានជឿ យើងបានដកចេញពីពួកគេនូវទណ្ឌកម្មដ៏អាម៉ាស់ក្នុងជីវិតលោកិយ ហើយយើងបានឱ្យពួកគេរស់នៅសប្បាយរីករាយមួយរយៈកាល! - ស៊ូរ៉ោះ យូនុស: ៩៨)

ចំណែកឯ ព្យាការី យូនុស វិញ គាត់បានធ្វើដំណើរទៅដល់មាត់សមុទ្រ ហើយបានឡើងជិះលើសំពៅដឹកទំនិញមួយ។ នៅពេលសំពៅចេញទៅដល់កណ្តាលមហាសមុទ្រ ខ្យល់ព្យុះកំណាចបានបក់បោកយ៉ាងខ្លាំង រលកយក្សបានវាយប្រហារ ហើយសំពៅចាប់ផ្តើមធ្ងន់ជិតលិច។

អ្នកដំណើរបានសម្រេចចិត្តបោះទំនិញចោល ប៉ុន្តែនៅតែមិនស្រាល។ ពួកគេបានសម្រេចចិត្តថា ត្រូវតែចាប់ឆ្នោតទម្លាក់មនុស្សម្នាក់ចោល ដើម្បីសង្គ្រោះមនុស្សទាំងអស់។ ពួកគេបានចាប់ឆ្នោត ៖

• លើកទី ១ ៖ ឈ្មោះ យូនុស បានចេញមក! ដោយឃើញគាត់ជាមនុស្សសុច្ចរិត ពួកគេមិនដាច់ចិត្តទម្លាក់ឡើយ ហើយសុំចាប់ឆ្នោតម្តងទៀត។
• លើកទី ២ ៖ ឈ្មោះ យូនុស នៅតែចេញមកដដែល!
• លើកទី ៣ ៖ ឈ្មោះ យូនុស នៅតែចេញមកដដែល! (ស៊ូរ៉ោះ អាស-សាហ្វហ្វាត់: ១៤១)។ ព្យាការី យូនុស បានដឹងភ្លាមថា នេះគឺជាព្រះបញ្ជា និងការព្រមានពីអល់ឡោះ។ គាត់មិនរង់ចាំឱ្យគេរុញឡើយ គាត់បានស្ទុះលោតចូលទៅក្នុងរលកយក្សនៃមហាសមុទ្រដ៏ត្រជាក់ និងងងឹតភ្លាមៗ។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ជា សត្វត្រីបាឡែនយក្សមួយក្បាល (Al-Hut) ឱ្យហែលមកលេប ព្យាការី យូនុស ចូលទៅក្នុងពោះរបស់វា ដោយមានបញ្ជាយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ថា ៖ «ចូរកុំកិនឆ្អឹងរបស់គេ និងកុំធ្វើឱ្យសាច់របស់គេរងរបួសឱ្យសោះ ព្រោះគេមិនមែនជាអាហាររបស់អ្នកឡើយ ប៉ុន្តែពោះរបស់អ្នកគឺជាគុកឃុំឃាំងគេប៉ុណ្ណោះ!»។

ព្យាការី យូនុស បានភ្ញាក់ដឹងខ្លួននៅក្នុងពោះត្រីបាឡែន។ គាត់បានស្ទាបខ្លួនឯង ហើយឃើញថាសរីរាង្គកាយនៅមានជីវិតនៅឡើយ។ គាត់បានលុតជង្គង់សូជូទភ្លាមៗនៅក្នុងពោះត្រី ហើយពោលថា ៖ «ឱអល់ឡោះ! ខ្ញុំបានធ្វើកន្លែងសូជូទថ្វាយទ្រង់នៅកន្លែងដែលគ្មានមនុស្សណាធ្លាប់សូជូទពីមុនមកឡើយ!»។

គាត់បានស្ថិតនៅក្នុង ភាពងងឹតទាំង ៣ ជាន់ (Thulumat) ៖ ១. ភាពងងឹតនៃ ពោះត្រីបាឡែន ២. ភាពងងឹតនៃ បាតសមុទ្រដ៏ជ្រៅ ៣. ភាពងងឹតនៃ ពេលរាត្រីអន្ធការ។ នៅបាតសមុទ្រ យូនុស បានឮសំឡេងចម្លែកដូចជាការរំញ័រ។ អល់ឡោះបានប្រាប់គាត់ថា នោះគឺជាសំឡេងគ្រួសដីខ្សាច់ និងសត្វល្អិតបាតសមុទ្រកំពុងសូត្រធម៌សរសើរអល់ឡោះ (Tasbih)។

នៅកណ្តាលភាពងងឹតទាំង ៣ ជាន់ ព្យាការី យូនុស បានស្រែកបួងសួងទូលសុំអល់ឡោះដោយពាក្យទូអាដ៏ល្បីល្បាញ និងពិសិដ្ឋបំផុតក្នុងលោក ៖

«فَنَادَىٰ فِي الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلَٰهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ» (ហើយគាត់បានស្រែកបួងសួងនៅក្នុងភាពងងឹតទាំងឡាយថា ៖ «គ្មានព្រះពិតណាមួយក្រៅពីទ្រង់ឡើយ! មហាសុទ្ធសាធចំពោះទ្រង់! ពិតណាស់ ខ្ញុំពិតជាស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តកំហុសបំពាន!» - ស៊ូរ៉ោះ អាល់-អង់ប៊ីយ៉ា: ៨៧)

សំឡេងបួងសួងនេះបានហោះឡើងទៅកាន់បល្ល័ង្កអល់ឡោះ (Arsh)។ បណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានពោលថា ៖ «ឱព្រះអម្ចាស់នៃពួកយើង! ពួកយើងបានឮសំឡេងដ៏ទន់ខ្សោយ និងស៊ាំធ្លាប់ ចេញពីទីកន្លែងដ៏ចម្លែក និងឆ្ងាយសែនឆ្ងាយ!»។ អល់ឡោះបានមានព្រះបន្ទូលថា ៖ «នោះគឺជាសំឡេងរបស់អ្នកបម្រើរបស់យើង គឺ យូនុស!»។

អល់ឡោះបានទទួលយកការតវ៉បះរបស់គាត់ ៖

«فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ ۚ وَكَذَٰلِكَ نُنجِي الْمُؤْمِنِينَ» (ហើយយើងបានឆ្លើយតបចំពោះគាត់ ហើយយើងបានសង្គ្រោះគាត់ចេញពីក្តីទុក្ខសោកដ៏ធំធេង! ហើយដូចច្នេះហើយដែលយើងសង្គ្រោះបណ្តាអ្នកមានជំនឿ! - ស៊ូរ៉ោះ អាល់-អង់ប៊ីយ៉ា: ៨៨) ព្យាការី មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា ៖ «គ្មានមូស្លីមណាម្នាក់ដែលជួបទុក្ខលំបាក ហើយបួងសួងដោយពាក្យទូអារបស់ យូនុស នេះឡើយ លើកលែងតែអល់ឡោះនឹងដោះស្រាយទុក្ខលំបាកនោះឱ្យគេជាមិនខាន» (Jami' at-Tirmidhi)។

អល់ឡោះបានបញ្ជាឱ្យត្រីបាឡែនហែលទៅកាន់មាត់ឆ្នេរសមុទ្ររហោស្ថានមួយ ហើយបាន ខ្ជាក់ ព្យាការី យូនុស ចេញមកលើដីខ្សាច់ដោយសុវត្ថិភាព។ នៅពេលនោះ រាងកាយរបស់គាត់ទន់ខ្សោយ ស្លេកស្លាំង គ្មានកម្លាំង និងស្តើងដូចកូនសត្វបក្សីទើបនឹងញាស់ចេញពីពង ដោយសារតែទឹកអាស៊ីតក្នុងពោះត្រី។

ដើម្បីការពារ និងព្យាបាលគាត់ អល់ឡោះបានធ្វើឱ្យ ដើមឃ្លោកមួយដើម (Shajaratan min Yaqtin) ដុះឡើងភ្លាមៗគ្របពីលើរូបគាត់ (ស៊ូរ៉ោះ អាស-សាហ្វហ្វាត់: ១៤៦)។ ស្លឹកឃ្លោកដ៏ធំទូលាយបានជួយបាំងកម្តៅថ្ងៃ មិនឱ្យរុយឬសត្វល្អិតមករោមរោល ហើយផ្លែឃ្លោកបានផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹម និងទឹកដ៏ត្រជាក់ ជួយឱ្យរាងកាយរបស់គាត់ជាសះស្បើយ និងមានកម្លាំងឡើងវិញយ៉ាងឆាប់រហ័ស។

បន្ទាប់ពីបានជាសះស្បើយទាំងស្រុង ព្យាការី យូនុស បានធ្វើដំណើរត្រឡប់ទៅកាន់ទីក្រុង និនីវេ វិញ។ គាត់មានការភ្ញាក់ផ្អើល និងរំភើបចិត្តយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលឃើញថា ទីក្រុងទាំងមូលមិនត្រូវបានបំផ្លាញឡើយ ហើយប្រជាជនទាំងអស់ជាង ១០ ម៉ឺននាក់ បានបោះបង់ចោលរូបសំណាក និងកំពុងរង់ចាំការវិលត្រឡប់របស់គាត់ដោយក្តីគោរពស្រឡាញ់!

ពួកគេបានទទួលស្វាគមន៍ ព្យាការី យូនុស យ៉ាងកក់ក្តៅ ហើយបានរស់នៅលើជំនឿតាវហ៊ីទ ថ្វាយបង្គំព្រះអល់ឡោះតែមួយរហូតដល់អស់អាយុសង្ខារ។ ជីវិតរបស់ ព្យាការី យូនុស គឺជាមេរៀនកំពូលនៃការមិនអស់សង្ឃឹម និងអំណាចមហិមានៃការសារភាពកំហុសចំពោះអល់ឡោះ។