សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អាឌី អ៊ីប៊ីន ហាតឹម បានរៀបរាប់ថា៖ នៅក្នុងខណៈដែលខ្ញុំកំពុងអង្គុយជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ស្រាប់តែមានបុរសពីរនាក់បានមកជួបលោក។ ម្នាក់បានត្អូញត្អែរអំពីភាពក្រីក្រ ហើយម្នាក់ទៀតបានត្អូញត្អែរអំពីការប្លន់តាមផ្លូវ។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចំពោះបញ្ហាប្លន់តាមផ្លូវនោះ ពេលដ៏ខ្លីខាងមុខនឹងមកដល់ ដែលក្បួនឈ្មួញអាចធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាក្កះ ដោយពុំចាំបាច់មានឆ្មាំការពារឡើយ។ ចំណែកបញ្ហាភាពក្រីក្រវិញ ថ្ងៃរស់ឡើងវិញនឹងមិនទាន់មកដល់ឡើយ រហូតទាល់តែអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក ដើរស្វែងរកមនុស្សដើម្បីចែកទានរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែរកមនុស្សទទួលមិនបានសោះឡើយ។ បន្ទាប់មក អ្នករាល់គ្នាពិតជានឹងត្រូវទៅឈរនៅចំពោះព្រះភក្ត្រព្រះជាម្ចាស់ ដោយគ្មានវាំងននបាំង និងគ្មានអ្នកបកប្រែនៅចន្លោះគាត់និងទ្រង់ឡើយ។ ពេលនោះ ព្រះជាម្ចាស់នឹងមានបន្ទូលសួរគាត់ថា៖ “តើយើងមិនបានប្រទានទ្រព្យសម្បត្តិដល់អ្នកទេឬ?” គាត់នឹងឆ្លើយថា៖ “ពិតជាបានប្រទានមែន”។ ទ្រង់នឹងសួរបន្តទៀតថា៖ “តើយើងមិនបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារទៅកាន់អ្នកទេឬ?” គាត់នឹងឆ្លើយថា៖ “ពិតជាបានបញ្ជូនមែន”។ បន្ទាប់មក គាត់នឹងក្រឡេកមើលទៅខាងស្ដាំដៃរបស់គាត់ គាត់នឹងមិនឃើញអ្វីក្រៅពីភ្លើងនរកឡើយ ហើយគាត់នឹងក្រឡេកមើលទៅខាងឆ្វេងដៃរបស់គាត់ គាត់ក៏នឹងមិនឃើញអ្វីក្រៅពីភ្លើងនរកដែរ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នករាល់គ្នាការពារខ្លួនពីភ្លើងនរក សូម្បីតែដោយការបរិច្ចាគទានត្រឹមតែចំណិតផ្លែចាលកន្លះផ្លែក៏ដោយ ហើយប្រសិនបើគ្មានអ្វីសោះ ចូរបរិច្ចាគទានដោយពាក្យសម្ដីល្អពិរោះចុះ»។

លោក អាប៊ូ មូសា បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «នឹងមានសម័យកាលមួយមកដល់មនុស្សលោក ដែលបុរសម្នាក់ដើរស្វែងរកមនុស្សដើម្បីចែកទានជាមាស ប៉ុន្តែរកមនុស្សទទួលមិនបានឡើយ។ ហើយគេនឹងឃើញបុរសតែម្នាក់ មានស្ត្រីចំនួនសែសិប (៤០) នាក់ដើរតាមពីក្រោយ ដើម្បីសុំការជ្រកកោនពីគាត់ ដោយសារតែការខ្សត់ខ្សោយបុរស និងការកើនឡើងយ៉ាងច្រើននៃស្ត្រី»។

លោក អាប៊ូ ម៉ាសអ៊ូដ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែលអាយ៉ាត់ស្ដីពីការធ្វើទានត្រូវបានបញ្ចុះមក ពួកយើងធ្លាប់ស៊ីឈ្នួលលីសែងអីវ៉ាន់។ ពេលនោះ មានបុរសម្នាក់បានមក ហើយគាត់បានធ្វើទាននូវទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងច្រើន មនុស្សមួយចំនួនក៏បាននិយាយថា៖ «គាត់ធ្វើនេះដើម្បីតែបង្អួតគេប៉ុណ្ណោះ»។ បន្ទាប់មក មានបុរសម្នាក់ទៀតបានមក ហើយគាត់បានធ្វើទាននូវគ្រាប់ធញ្ញជាតិត្រឹមតែមួយសាក (ប្រហែលមួយល្អីតូច) មនុស្សទាំងនោះក៏និយាយថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់មិនត្រូវការអាហារមួយសាករបស់បុរសនេះឡើយ»។ ពេលនោះ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ត្រូវបានបញ្ចុះមកថា៖ «ពួកអ្នកដែលរិះគន់ពួកអ្នកមានជំនឿដែលស្ម័គ្រចិត្តធ្វើទាន និងរិះគន់ពួកអ្នកដែលគ្មានអ្វីបរិច្ចាគក្រៅពីកម្លាំងញើសឈាមរបស់ពួកគេ...» (ស៊ូរ៉ាត់ អាត់-តាវបះ អាយ៉ាត់ ៧៩)។

លោក អាប៊ូ ម៉ាសអ៊ូដ អាល់-អាន់សារី បានរៀបរាប់ថា៖ កាលណាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បង្គាប់ពួកយើងឲ្យធ្វើទាន ពួកយើងម្នាក់ៗតែងតែចេញទៅផ្សារ ស៊ីឈ្នួលលីសែងអីវ៉ាន់ដើម្បីរកបានគ្រាប់ធញ្ញជាតិមួយមុដ (ប្រហែលមួយក្ដាប់ដៃ) រួចយកវាទៅធ្វើទាន។ ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃនេះ អ្នកខ្លះក្នុងចំណោមពួកគេ មានទ្រព្យសម្បត្តិរហូតដល់ទៅមួយសែន (១០០.០០០) ឯណោះ!»។

លោក អាឌី អ៊ីប៊ីន ហាតឹម បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរពួកអ្នកការពារខ្លួនពីភ្លើងនរក សូម្បីតែដោយការបរិច្ចាគទានត្រឹមតែចំណិតផ្លែចាលកន្លះផ្លែក៏ដោយ»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ មានស្ត្រីម្នាក់បាននាំកូនស្រីពីរនាក់របស់នាងមកសុំទានខ្ញុំ ប៉ុន្តែនាងមិនបានឃើញអ្វីនៅក្នុងផ្ទះខ្ញុំក្រៅពីផ្លែចាលមួយផ្លែប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំក៏បានប្រគល់ផ្លែចាលនោះទៅឲ្យនាង នាងក៏បានកាច់ផ្លែចាលនោះចែកជាពីរចំណែកឲ្យទៅកូនស្រីទាំងពីររបស់នាង ដោយនាងមិនបានហូបបន្តិចណាឡើយ រួចនាងក៏ក្រោកឡើងដើរចេញទៅ។ បន្ទាប់មក ព្យាការីបានចូលមកក្នុងផ្ទះ ហើយខ្ញុំបានរៀបរាប់រឿងរ៉ាវនោះប្រាប់លោក។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ជនណាដែលត្រូវបានសាកល្បងដោយសារកូនស្រីទាំងឡាយនេះ ហើយគាត់បានមើលថែទាំពួកគេដោយក្ដីមេត្តាករុណា នោះកូនស្រីទាំងនោះ នឹងក្លាយជារបាំងការពារគាត់ពីភ្លើងនរក»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានមកជួបព្យាការី រួចសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើការធ្វើទានបែបណាដែលមានផលបុណ្យធំបំផុត?»។ លោកមានប្រសាសន៍ឆ្លើយថា៖ «គឺការដែលអ្នកធ្វើទាន នៅក្នុងខណៈដែលអ្នកកំពុងមានសុខភាពល្អ និងមានចិត្តកំណាញ់ អ្នកខ្លាចភាពក្រីក្រ និងសង្ឃឹមថានឹងមានទ្រព្យសម្បត្តិស្ដុកស្ដម្ភ។ ហើយកុំពន្យារពេលរហូតដល់ដង្ហើមជិតដាច់ទើបអ្នកពោលថា៖ “ចូរឲ្យទៅអ្នកនេះប៉ុណ្ណេះ ចូរឲ្យទៅអ្នកនោះប៉ុណ្ណោះ” ខណៈដែលទ្រព្យសម្បត្តិនោះ បានក្លាយជារបស់អ្នកនោះ (អ្នកស្នងមរតក) រួចជាស្រេចទៅហើយ»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ភរិយាមួយចំនួនរបស់ព្យាការី បានសួរទៅកាន់លោកថា៖ «តើអ្នកណាក្នុងចំណោមពួកយើង ដែលនឹងស្លាប់ទៅតាមលោកមុនគេ?»។ លោកមានប្រសាសន៍ឆ្លើយថា៖ «គឺអ្នកណាដែលមានដៃវែងជាងគេក្នុងចំណោមពួកនាង»។ ដូច្នេះ ពួកគេក៏បានយកដើមបបុសមកវាស់ប្រវែងដៃគ្នា ហើយដៃរបស់លោកស្រី សាវដះ គឺវែងជាងគេ។ ប៉ុន្តែក្រោយមក (នៅពេលដែលលោកស្រី ហ្សៃណាប់ ប៊ីនទី ជះស្ហ បានទទួលមរណភាពមុនគេ ក្នុងសម័យកាលដឹកនាំរបស់លោក អ៊ូម៉ារ) ពួកយើងទើបតែដឹងថា ពាក្យដៃវែងនោះ គឺសំដៅទៅលើការឧស្សាហ៍ធ្វើទានសប្បុរសធម៌។ ហើយលោកស្រី ហ្សៃណាប់ គឺជាអ្នកដែលបានទទួលមរណភាពទៅតាមលោកមុនគេបង្អស់ ពីព្រោះគាត់ជាស្ត្រីដែលចូលចិត្តធ្វើទានយ៉ាងខ្លាំង»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានប្រសាសន៍ថា៖ «បុរសម្នាក់បានតាំងចិត្តថា៖ “ខ្ញុំប្រាកដជានឹងធ្វើទានឲ្យបាន!”។ គាត់ក៏បានចេញទៅជាមួយទ្រព្យទានរបស់គាត់ ហើយបានយកវាទៅដាក់ក្នុងដៃរបស់ចោរប្លន់ម្នាក់ (ដោយមិនដឹងខ្លួន)។ លុះព្រឹកឡើង មនុស្សម្នាបាននិយាយតៗគ្នាថា៖ “មានគេយកទានទៅឲ្យចោរ!”។ បុរសនោះបានពោលថា៖ “ឱព្រះជាម្ចាស់! រាល់ការសរសើរតម្កើងគឺចំពោះទ្រង់ ខ្ញុំនឹងធ្វើទានម្ដងទៀត!”។ គាត់ក៏បានចេញទៅជាមួយទ្រព្យទានម្ដងទៀត ហើយបានយកវាទៅដាក់ក្នុងដៃរបស់ស្ត្រីពេស្យាម្នាក់ (ដោយមិនដឹងខ្លួន)។ លុះព្រឹកឡើង មនុស្សម្នាបាននិយាយតៗគ្នាថា៖ “កាលពីយប់មិញ មានគេយកទានទៅឲ្យស្ត្រីពេស្យា!”។ បុរសនោះបានពោលថា៖ “ឱព្រះជាម្ចាស់! រាល់ការសរសើរតម្កើងគឺចំពោះទ្រង់ ដែលទានធ្លាក់ទៅលើស្ត្រីពេស្យា ខ្ញុំនឹងធ្វើទានម្ដងទៀត!”។ គាត់ក៏បានចេញទៅជាមួយទ្រព្យទានជាលើកទីបី ហើយបានយកវាទៅដាក់ក្នុងដៃរបស់សេដ្ឋីមានទ្រព្យម្នាក់ (ដោយមិនដឹងខ្លួន)។ លុះព្រឹកឡើង មនុស្សម្នាបាននិយាយតៗគ្នាថា៖ “មានគេយកទានទៅឲ្យអ្នកមាន!”។ បុរសនោះបានពោលថា៖ “ឱព្រះជាម្ចាស់! រាល់ការសរសើរតម្កើងគឺចំពោះទ្រង់ ទោះជាទាននោះធ្លាក់ទៅលើចោរ ធ្លាក់ទៅលើស្ត្រីពេស្យា និងធ្លាក់ទៅលើអ្នកមានក៏ដោយ!”។ បន្ទាប់មក មានអ្នកមកប្រាប់គាត់ក្នុងសុបិនថា៖ “ចំពោះទានដែលអ្នកបានឲ្យទៅចោរនោះ ប្រហែលជាអាចធ្វើឲ្យគេភ្ញាក់រលឹកឈប់លួចប្លន់ ចំណែកទានដែលឲ្យទៅស្ត្រីពេស្យា ប្រហែលជាអាចធ្វើឲ្យនាងភ្ញាក់រលឹកឈប់ប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ រីឯទានដែលឲ្យទៅអ្នកមាននោះ ប្រហែលជាអាចធ្វើឲ្យគេយកគំរូតាម ហើយចាប់ផ្ដើមបរិច្ចាគទ្រព្យសម្បត្តិដែលព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានដល់គេនោះវិញ”»។

លោក ម៉ាអ្ន៍ អ៊ីប៊ីន យ៉ាហ្ស៊ីដ បានរៀបរាប់ថា៖ «រូបខ្ញុំ ឪពុករបស់ខ្ញុំ និងជីតារបស់ខ្ញុំ បានធ្វើសច្ចាប្រណិធានភក្ដីភាពចំពោះអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ព្យាការីបានជួយស្ដីដណ្ដឹង និងរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ឲ្យខ្ញុំ។ នៅថ្ងៃមួយ ឪពុករបស់ខ្ញុំឈ្មោះ យ៉ាហ្ស៊ីដ បានយកប្រាក់ឌីណា (កាក់មាស) មួយចំនួនដើម្បីធ្វើទាន ហើយគាត់បានផ្ញើប្រាក់នោះទុកនៅនឹងបុរសម្នាក់ក្នុងវិហារ។ ខ្ញុំក៏បានទៅយកប្រាក់នោះ ហើយកាន់មកជួបឪពុកខ្ញុំ។ ឪពុកខ្ញុំបាននិយាយថា៖ “ខ្ញុំសូមស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំមិនបានមានបំណងឲ្យប្រាក់នោះទៅកូនឯងទេ!”។ ខ្ញុំក៏បាននាំរឿងក្ដីនេះទៅជម្រាបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពេលនោះ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “អ្នកទទួលបានផលបុណ្យតាមចេតនារបស់អ្នកហើយ ឱ យ៉ាហ្ស៊ីដ! ហើយអ្វីដែលអ្នកបានយកនោះ គឺជារបស់អ្នកហើយ ឱ ម៉ាអ្ន៍!”»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «មនុស្សប្រាំពីរ (៧) ជំពូក ដែលព្រះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត នឹងផ្ដល់ម្លប់ដល់ពួកគេក្រោមម្លប់របស់ទ្រង់ នៅថ្ងៃដែលគ្មានម្លប់ណាក្រៅពីម្លប់របស់ទ្រង់ឡើយ គឺ៖ ទីមួយ (១) អ្នកដឹកនាំប្រកបដោយយុត្តិធម៌ ទីពីរ (២) យុវជនដែលធំដឹងក្ដីឡើងក្នុងការគោរពសក្ការៈព្រះជាម្ចាស់ ទីបី (៣) បុរសដែលដួងចិត្តរបស់គាត់ជាប់ជំពាក់នឹងវិហារ ទីបួន (៤) មនុស្សពីរនាក់ដែលស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមកដើម្បីព្រះជាម្ចាស់ ពួកគេជួបជុំគ្នាដើម្បីទ្រង់ និងបែកគ្នាដើម្បីទ្រង់ ទីប្រាំ (៥) បុរសដែលត្រូវបានស្ត្រីមានឋានៈបុណ្យស័ក្តិនិងរូបសម្រស់ស្រស់ស្អាតល្បួងឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើអបាយមុខ ប៉ុន្តែគាត់ឆ្លើយថា “ខ្ញុំពិតជាកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់!” ទីប្រាំមួយ (៦) បុគ្គលដែលធ្វើទានដោយលាក់កំបាំង រហូតដល់ដៃឆ្វេងរបស់គាត់មិនដឹងអំពីអ្វីដែលដៃស្ដាំរបស់គាត់បានបរិច្ចាគ និងទីប្រាំពីរ (៧) បុគ្គលដែលរំលឹកដល់ព្រះជាម្ចាស់នៅកន្លែងស្ងប់ស្ងាត់តែម្នាក់ឯង រហូតដល់ស្រក់ទឹកភ្នែកដោយក្ដីរំជួលចិត្ត»។

លោក ហារីសះ អ៊ីប៊ីន វ៉ាហាប់ អាល់-ឃូហ្សាអ៊ី បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកអ្នកចូរធ្វើទានចុះ ពីព្រោះនឹងមានសម័យកាលមួយមកដល់ពួកអ្នក ដែលបុរសម្នាក់ដើរចេញទៅជាមួយទ្រព្យទានរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែមនុស្សដែលគេយកទៅឲ្យនោះ នឹងនិយាយតបវិញថា៖ “ប្រសិនបើអ្នកយកវាមកកាលពីម្សិលមិញ ខ្ញុំប្រាកដជាទទួលយកវាពីអ្នកហើយ ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃនេះ ខ្ញុំគ្មានសេចក្ដីត្រូវការវាទៀតឡើយ”»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលស្ត្រីម្នាក់ធ្វើទាននូវអាហារក្នុងផ្ទះរបស់នាង ដោយមិនបង្កការខូចខាតឬខ្ជះខ្ជាយ នាងនឹងទទួលបានផលបុណ្យចំពោះអ្វីដែលនាងបានចំណាយ ហើយស្វាមីរបស់នាងក៏នឹងទទួលបានផលបុណ្យចំពោះអ្វីដែលគាត់បានខិតខំរក រីឯអ្នកថែឃ្លាំងក៏នឹងទទួលបានផលបុណ្យដូចគ្នានោះដែរ ដោយផលបុណ្យរបស់ម្នាក់ៗ មិនបានកាត់បន្ថយផលបុណ្យរបស់អ្នកដទៃបន្តិចណាឡើយ»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការធ្វើទានដ៏ប្រសើរបំផុត គឺការធ្វើទានដែលចេញពីទ្រព្យសម្បត្តិដែលនៅសល់លើសពីតម្រូវការចាំបាច់ ហើយចូរចាប់ផ្ដើមធ្វើទានដល់អ្នកដែលស្ថិតក្រោមបន្ទុកចិញ្ចឹមបីបាច់របស់អ្នកមុនគេ»។

លោក ហាកឹម អ៊ីប៊ីន ហ៊ីហ្សាម បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ដៃខាងលើ (ដៃអ្នកឲ្យទាន) គឺប្រសើរជាងដៃខាងក្រោម (ដៃអ្នកសុំទាន)។ ចូរចាប់ផ្ដើមធ្វើទានដល់អ្នកដែលស្ថិតក្រោមបន្ទុកចិញ្ចឹមបីបាច់របស់អ្នកមុនគេ ហើយការធ្វើទានដ៏ប្រសើរបំផុត គឺការធ្វើទានដែលចេញពីទ្រព្យសម្បត្តិដែលនៅសល់លើសពីតម្រូវការចាំបាច់។ ហើយជនណាដែលអត់ធ្មត់មិនព្រមសុំទានគេ នោះព្រះជាម្ចាស់នឹងរក្សាភាពបរិសុទ្ធថ្លៃថ្នូរដល់គាត់ ហើយជនណាដែលស្កប់ស្កល់មិនពឹងពាក់លើអ្នកដទៃ នោះព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រទានភាពសម្បូរបែបដល់គាត់»។

លោក ហាកឹម អ៊ីប៊ីន ហ៊ីហ្សាម បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ដៃខាងលើ (ដៃអ្នកឲ្យទាន) គឺប្រសើរជាងដៃខាងក្រោម (ដៃអ្នកសុំទាន)។ ចូរចាប់ផ្ដើមធ្វើទានដល់អ្នកដែលស្ថិតក្រោមបន្ទុកចិញ្ចឹមបីបាច់របស់អ្នកមុនគេ ហើយការធ្វើទានដ៏ប្រសើរបំផុត គឺការធ្វើទានដែលចេញពីទ្រព្យសម្បត្តិដែលនៅសល់លើសពីតម្រូវការចាំបាច់។ ហើយជនណាដែលអត់ធ្មត់មិនព្រមសុំទានគេ នោះព្រះជាម្ចាស់នឹងរក្សាភាពបរិសុទ្ធថ្លៃថ្នូរដល់គាត់ ហើយជនណាដែលស្កប់ស្កល់មិនពឹងពាក់លើអ្នកដទៃ នោះព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រទានភាពសម្បូរបែបដល់គាត់»។

លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ បានមានប្រសាសន៍នៅលើវេទិកាទេសនា ដោយបានរំលឹកអំពីការធ្វើទាន ការអត់ធ្មត់មិនសុំទានគេ និងការដើរសុំទានថា៖ «ដៃខាងលើគឺប្រសើរជាងដៃខាងក្រោម។ ដៃខាងលើ គឺជាដៃដែលបរិច្ចាគទាន ហើយដៃខាងក្រោម គឺជាដៃដែលដើរសុំទាន»។

លោក ឧកបះ អ៊ីប៊ីន អាល់-ហារីស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានដឹកនាំពួកយើងថ្វាយបង្គំព្រះពេលរសៀល (អាសើរ) រួចហើយលោកបានប្រញាប់ប្រញាល់ដើរចូលទៅក្នុងផ្ទះ ហើយលោកក៏បានចេញមកវិញភ្លាមៗ។ ខ្ញុំ (ឬអ្នកណាម្នាក់) បានសួរលោកអំពីមូលហេតុ ហើយលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានបន្សល់ទុកមាសដុំមួយដុំដែលជាទ្រព្យទាននៅក្នុងផ្ទះ ហើយខ្ញុំមិនសព្វព្រះទ័យទុកឲ្យវានៅសល់មួយយប់ក្នុងផ្ទះរបស់ខ្ញុំឡើយ ដូច្នេះខ្ញុំក៏បានចាត់ចែងបែងចែកវាឲ្យអស់ភ្លាមៗតែម្ដង»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានចេញដំណើរទៅទីលាននៅថ្ងៃបុណ្យ រួចលោកបានថ្វាយបង្គំព្រះចំនួនពីរ (២) រ៉ាកអាត់ ដោយលោកមិនបានថ្វាយបង្គំព្រះមុនពេលនោះ ឬក្រោយពេលនោះឡើយ។ បន្ទាប់មក លោកបានដើរសំដៅទៅកាន់ក្រុមស្ត្រី ដោយមានលោក ប៊ីឡាល់ ទៅជាមួយ។ លោកបានទេសនាទូន្មានពួកគេ និងបានបង្គាប់ឲ្យពួកគេធ្វើទាន។ ពេលនោះ ពួកស្ត្រីទាំងឡាយក៏ចាប់ផ្ដើមដោះកងដៃ និងក្រវិលរបស់ពួកគេ បោះចូលក្នុងក្រណាត់ដើម្បីធ្វើទាន»។

លោក អាប៊ូ ប៊ុរដះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី មូសា បានរៀបរាប់ពីឪពុករបស់គាត់ថា៖ កាលណាមានអ្នកសុំទានមកជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឬមានគេមកសុំជំនួយពីលោក លោកតែងតែមានប្រសាសន៍ (ទៅកាន់សហការីរបស់លោក) ថា៖ «ចូរពួកអ្នកជួយអន្តរាគមន៍សម្របសម្រួលជួយគាត់ចុះ ពួកអ្នកនឹងទទួលបានផលបុណ្យ ហើយព្រះជាម្ចាស់នឹងសម្រេចនូវអ្វីដែលទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យ តាមរយៈព្រះឱស្ឋនៃព្យាការីរបស់ទ្រង់»។