សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីធ្លាប់លាងខ្លួន (ឬថា ងូតទឹក) ដោយប្រើទឹកមួយសាអ៍ រហូតដល់ប្រាំមុទ (សាអ៍ និងមុទ ជាឯកតារង្វាស់ទឹក) ហើយលោកធ្លាប់លាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំ ដោយប្រើទឹកមួយមុទ។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក សាអាដ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី វ៉ាក់ក៉ស បាននិយាយថា ព្យាការីបានយកដៃសើមជូតពីលើស្រោមជើងស្បែករបស់លោក (ជំនួសការលាងជើង)។ លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានសួរលោក អ៊ូម៉ារ អំពីរឿងនេះ។ លោក អ៊ូម៉ារ ឆ្លើយថា៖ «មែនហើយ។ ពេលណាលោក សាអាដ ប្រាប់អ្នកអំពីអ្វីមួយដែលមកពីព្យាការី ចូរកុំសួរអ្នកផ្សេងទៀតអំពីរឿងនោះឡើយ»។

លោក អាល់-មូហ្គីរ៉ះ អ៊ីប៊ីន ស្ហូអ្បះ បានរៀបរាប់ថា៖ ថ្ងៃមួយ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចេញទៅបន្ទោរបង់ ហើយខ្ញុំបានដើរតាមលោក ដោយកាន់ភាជនៈស្បែកមួយដែលមានដាក់ទឹក។ នៅពេលលោកបន្ទោរបង់រួច ខ្ញុំបានចាក់ទឹកឲ្យលោក ហើយលោកបានលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំ និងបានយកដៃសើមជូតពីលើស្រោមជើងស្បែករបស់លោក។

លោក ជះហ្វារ អ៊ីប៊ីន អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ៃយ៉ះ អាត់-ទ្ហមរី បានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានប្រាប់ថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញព្យាការីយកដៃសើមជូតពីលើស្រោមជើងស្បែករបស់លោក»។

លោក ជះហ្វារ អ៊ីប៊ីន អាមរ៍ បានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញព្យាការីយកដៃសើមជូតពីលើឈ្នួតក្បាល និងពីលើស្រោមជើងស្បែករបស់លោក»។

លោក អ៊ូរវ៉ះ អ៊ីប៊ីន អាល់-មូហ្គីរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំធ្លាប់នៅជាមួយព្យាការី ក្នុងដំណើរមួយ។ ខ្ញុំបានឱនចុះ ដើម្បីដោះស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់លោក។ ប៉ុន្តែលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទុកវាចុះ ព្រោះខ្ញុំបានពាក់វា នៅពេលដែលជើងទាំងពីររបស់ខ្ញុំស្អាត (ក្រោយពីលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំ)»។ បន្ទាប់មក លោកបានយកដៃសើមជូតពីលើស្រោមជើងទាំងពីរនោះ»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបរិភោគសាច់ស្មាចៀម បន្ទាប់មកលោកបានថ្វាយបង្គំព្រះ ដោយមិនបានលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំសាជាថ្មីទេ។

លោក ជះហ្វារ អ៊ីប៊ីន អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ៃយ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ កំពុងកាត់សាច់ពីស្មាចៀម (ដើម្បីបរិភោគ)។ ពេលនោះ មានគេហៅលោកឲ្យទៅថ្វាយបង្គំព្រះ។ លោកក៏ដាក់កាំបិតចុះ ហើយទៅថ្វាយបង្គំព្រះ ដោយមិនបានលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំសាជាថ្មីទេ»។

លោក ស៊ូវ៉ៃទ អ៊ីប៊ីន អាន់-នូអ៍ម៉ាន បានរៀបរាប់ថា៖ ក្នុងឆ្នាំដែលមានសង្គ្រាមនៅខៃបារ ខ្ញុំបានចេញដំណើរជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ រហូតដល់ពួកយើងមកដល់កន្លែងមួយឈ្មោះ អាស់-សះបាអ៍ ដែលជាកន្លែងជិតបំផុតនឹងខៃបារ។ នៅទីនោះ លោកបានថ្វាយបង្គំព្រះពេលរសៀល។ បន្ទាប់មក លោកបានឲ្យគេយកស្បៀងអាហារមក ប៉ុន្តែគេមិនបាននាំយកអ្វីមកក្រៅពីសាវីក (ម្សៅគ្រាប់ធញ្ញជាតិលីង) ឡើយ។ លោកបានបង្គាប់ឲ្យគេលាយវាជាមួយទឹក។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបរិភោគ ហើយពួកយើងក៏បានបរិភោគដែរ។ បន្ទាប់មក លោកបានក្រោកឡើងទៅថ្វាយបង្គំព្រះពេលថ្ងៃលិច។ លោកបានខ្ពុរមាត់ ហើយពួកយើងក៏បានខ្ពុរមាត់ដែរ។ រួចលោកបានថ្វាយបង្គំព្រះ ដោយមិនបានលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំសាជាថ្មីទេ។

លោកស្រី ម៉ៃមូណះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានបរិភោគសាច់ស្មា (ចៀម) នៅឯផ្ទះរបស់ខ្ញុំ បន្ទាប់មកលោកបានថ្វាយបង្គំព្រះ ដោយមិនបានលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំសាជាថ្មីទេ។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានផឹកទឹកដោះ រួចលោកបានខ្ពុរមាត់ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាមានជាតិខ្លាញ់»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកងងុយដេក ខណៈពេលកំពុងថ្វាយបង្គំព្រះ ចូរគាត់ទៅដេកសិន រហូតដល់បាត់ងងុយ។ ព្រោះប្រសិនបើអ្នកណាម្នាក់ថ្វាយបង្គំព្រះ ខណៈពេលគាត់កំពុងងងុយ គាត់មិនដឹងខ្លួនឡើយ ប្រហែលជាគាត់ចង់សុំការអភ័យទោស តែបែរជានិយាយជេរប្រទេចខ្លួនឯងទៅវិញ»។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកងងុយដេក ក្នុងពេលថ្វាយបង្គំព្រះ ចូរគាត់ទៅដេកសិន រហូតដល់គាត់ដឹងច្បាស់ថា គាត់កំពុងសូត្រអ្វី»។

លោក អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន អាមៀរ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាណាស បាននិយាយថា៖ «ព្យាការីធ្លាប់លាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំ សម្រាប់ការថ្វាយបង្គំព្រះគ្រប់ពេល»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ «ចុះពួកលោកវិញ ធ្លាប់ធ្វើយ៉ាងដូចម្ដេចដែរ?» លោក អាណាស ឆ្លើយថា៖ «ការលាងសម្អាតខ្លួនតែម្ដង គឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពួកយើងម្នាក់ៗ (សម្រាប់ថ្វាយបង្គំព្រះច្រើនដង) ដរាបណាគាត់មិនទាន់មានអ្វីដែលធ្វើឲ្យខូចការលាងសម្អាតនោះ»។

លោក ស៊ូវ៉ៃទ អ៊ីប៊ីន អាន់-នូអ៍ម៉ាន បានរៀបរាប់ថា៖ ក្នុងឆ្នាំដែលមានសង្គ្រាមនៅខៃបារ ពួកយើងបានចេញដំណើរជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ រហូតដល់ពួកយើងមកដល់កន្លែងមួយឈ្មោះ អាស់-សះបាអ៍។ នៅទីនោះ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានដឹកនាំពួកយើងថ្វាយបង្គំព្រះពេលរសៀល។ នៅពេលលោកថ្វាយបង្គំរួច លោកបានឲ្យគេយកអាហារមក ប៉ុន្តែគេមិនបាននាំយកអ្វីមកក្រៅពីសាវីក (ម្សៅគ្រាប់ធញ្ញជាតិលីង) ឡើយ។ ពួកយើងបានបរិភោគ និងបានផឹក។ បន្ទាប់មក ព្យាការីបានក្រោកឡើងទៅថ្វាយបង្គំព្រះពេលថ្ងៃលិច។ លោកបានខ្ពុរមាត់ រួចលោកបានដឹកនាំពួកយើងថ្វាយបង្គំព្រះពេលថ្ងៃលិច ដោយមិនបានលាងសម្អាតខ្លួនមុនថ្វាយបង្គំសាជាថ្មីទេ។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ថ្ងៃមួយ ព្យាការីបានដើរកាត់សួនមួយ ក្នុងចំណោមសួនទាំងឡាយនៃក្រុងម៉ាឌីណះ ឬក្រុងម៉ាក្កះ ហើយលោកបានឮសំឡេងមនុស្សពីរនាក់ ដែលកំពុងទទួលទណ្ឌកម្មនៅក្នុងផ្នូររបស់ពួកគេ។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកទាំងពីរនេះកំពុងទទួលទណ្ឌកម្ម ហើយពួកគេមិនមែនទទួលទណ្ឌកម្មដោយសាររឿងធំ (ដែលពិបាកជៀសវាង) នោះទេ»។ បន្ទាប់មក លោកមានប្រសាសន៍ទៀតថា៖ «ប៉ុន្តែពិតណាស់ (វាជាបាបធំ)! ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ មិនដែលប្រយ័ត្នការពារខ្លួនពីទឹកនោមរបស់ខ្លួនទេ ហើយម្នាក់ទៀត តែងតែដើរនិយាយដើមញុះញង់គេ (ឲ្យបែកបាក់គ្នា)»។ បន្ទាប់មក លោកបានឲ្យគេយកធាងល្មើមួយមក ហើយលោកបានកាច់វាជាពីរកំណាត់ រួចដាក់មួយកំណាត់លើផ្នូរនីមួយៗ។ មានគេសួរលោកថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ហេតុអ្វីបានជាលោកធ្វើដូច្នេះ?» លោកឆ្លើយថា៖ «ប្រហែលជាទណ្ឌកម្មរបស់ពួកគេ នឹងត្រូវបានបន្ធូរបន្ថយ ដរាបណាធាងទាំងពីរនេះមិនទាន់ស្ងួត» ឬថា «រហូតដល់វាស្ងួត»។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ថា៖ រាល់ពេលដែលព្យាការីចេញទៅបន្ទោរបង់ ខ្ញុំតែងយកទឹកទៅឲ្យលោក ហើយលោកយកទឹកនោះលាងសម្អាតខ្លួន។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ថ្ងៃមួយ ព្យាការីបានដើរកាត់ផ្នូរពីរ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកទាំងពីរនេះពិតជាកំពុងទទួលទណ្ឌកម្ម ហើយពួកគេមិនមែនទទួលទណ្ឌកម្មដោយសាររឿងធំ (ដែលពិបាកជៀសវាង) នោះទេ។ ចំពោះម្នាក់ គាត់មិនដែលប្រយ័ត្នការពារខ្លួនពីទឹកនោមទេ ហើយចំពោះម្នាក់ទៀត គាត់តែងតែដើរនិយាយដើមញុះញង់គេ (ឲ្យបែកបាក់គ្នា)»។ បន្ទាប់មក លោកបានយកធាងល្មើស្រស់មួយ ហើយពុះវាជាពីរ រួចដោតមួយចំណែកនៅលើផ្នូរនីមួយៗ។ មិត្តភក្ដិរបស់លោកបានសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ហេតុអ្វីបានជាលោកធ្វើដូច្នេះ?» លោកឆ្លើយថា៖ «ប្រហែលជាទណ្ឌកម្មរបស់ពួកគេ នឹងត្រូវបានបន្ធូរបន្ថយ ដរាបណាធាងទាំងពីរនេះមិនទាន់ស្ងួត»។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានឃើញអ្នកស្រុកវាលខ្សាច់ម្នាក់ កំពុងបត់ជើងតូចនៅក្នុងវិហារ។ លោកមានប្រសាសន៍ (ទៅកាន់មនុស្សម្នា) ថា៖ «ទុកឲ្យគាត់ចុះ»។ លុះគាត់បត់ជើងតូចរួច លោកបានឲ្យគេយកទឹកមក ហើយលោកបានចាក់ទឹកនោះពីលើកន្លែងដែលគាត់បត់ជើងតូច។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ មានអ្នកស្រុកវាលខ្សាច់ម្នាក់ បានក្រោកឈរ ហើយបត់ជើងតូចនៅក្នុងវិហារ។ មនុស្សម្នាក៏ស្ទុះទៅចាប់គាត់ (ដើម្បីបញ្ឈប់គាត់)។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ពួកគេថា៖ «ទុកឲ្យគាត់ចុះ ហើយយកទឹកមួយធុង ឬទឹកមួយក្រឡ មកចាក់ពីលើទឹកនោមរបស់គាត់។ ព្រោះពួកអ្នកត្រូវបានបញ្ជូនមក ដើម្បីធ្វើឲ្យកិច្ចការទាំងឡាយងាយស្រួល មិនមែនត្រូវបានបញ្ជូនមក ដើម្បីធ្វើឲ្យវាលំបាកនោះទេ»។