សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតបានមានបន្ទូលថា៖ “មានមនុស្សបីប្រភេទដែលខ្ញុំនឹងធ្វើជាគូសត្រូវទល់នឹងពួកគេនៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ៖ ទីមួយ បុរសដែលបានធ្វើសច្ចាប្រណិធានក្នុងនាមខ្ញុំ រួចហើយបែរជាក្បត់ពាក្យសច្ចា។ ទីពីរ បុរសដែលបានលក់មនុស្សមានសេរីភាពជាទាសករ ហើយយកប្រាក់នោះមកស៊ីចាយ។ និងទីបី បុរសដែលបានជួលកម្មករឱ្យធ្វើការ ហើយបានប្រើកម្លាំងរបស់គេយ៉ាងពេញលេញ ប៉ុន្តែមិនព្រមបើកប្រាក់ឈ្នួលឱ្យគេ”»។

អាប៊ូ មូសា បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការប្រៀបធៀបរវាងជនមូស្លីម ជនជាតិជ្វីហ្វ និងគ្រិស្តសាសនិក គឺដូចជាបុរសម្នាក់ដែលបានជួលមនុស្សមួយក្រុមឱ្យធ្វើការឱ្យខ្លួនពេញមួយថ្ងៃរហូតដល់យប់ ដោយទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលជាក់លាក់មួយ។ ពួកគេបានធ្វើការរហូតដល់ថ្ងៃត្រង់ រួចហើយនិយាយថា៖ “យើងមិនត្រូវការប្រាក់ឈ្នួលដែលអ្នកបានកំណត់ឱ្យយើងទេ ហើយអ្វីដែលយើងបានធ្វើទុកជាមោឃៈចុះ”។ បុរសនោះបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថា៖ “កុំធ្វើដូច្នេះអី ចូរបន្តធ្វើការឱ្យចប់សព្វគ្រប់ចុះ ហើយអ្នកនឹងទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលពេញលេញ” ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធ ហើយចាកចេញទៅ។ បន្ទាប់មក គាត់បានជួលកម្មករពីរនាក់ទៀតជំនួសវិញ ហើយនិយាយទៅកាន់ពួកគេថា៖ “ចូរបំពេញការងារដែលនៅសល់ក្នុងថ្ងៃនេះចុះ ហើយអ្នកទាំងពីរនឹងទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលដូចដែលខ្ញុំបានកំណត់ឱ្យក្រុមមុនដែរ”។ ពួកគេក៏បានធ្វើការរហូតដល់ពេលវេលាថ្វាយបង្គំព្រះពេលរសៀល រួចហើយបាននិយាយថា៖ “ទុកឱ្យអ្វីដែលយើងបានធ្វើជាមោឃៈចុះ ហើយប្រាក់ឈ្នួលដែលអ្នកបានសន្យា គឺទុកសម្រាប់អ្នកវិញចុះ”។ បុរសនោះបាននិយាយថា៖ “ចូរបំពេញការងារដែលនៅសេសសល់ឱ្យចប់ចុះ ព្រោះពេលវេលាដែលនៅសល់ក្នុងថ្ងៃនេះមានតិចតួចប៉ុណ្ណោះ” ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធ។ ក្រោយមក គាត់បានជួលមនុស្សមួយក្រុមទៀតឱ្យធ្វើការសម្រាប់ពេលវេលាដែលនៅសល់ក្នុងថ្ងៃនោះ ហើយពួកគេបានខិតខំធ្វើការរហូតដល់ថ្ងៃលិច រួចហើយពួកគេទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលពេញលេញស្មើនឹងប្រាក់ឈ្នួលរបស់ក្រុមទាំងពីរមុនបូកបញ្ចូលគ្នា។ នោះហើយគឺជាការប្រៀបធៀបនៃមនុស្សទាំងនោះ (ជនមូស្លីម) និងពន្លឺនៃការណែនាំដែលពួកគេបានទទួលយកដោយស្ម័គ្រចិត្ត»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «កាលពីមុន មានបុរសបីនាក់បានធ្វើដំណើរជាមួយគ្នា រហូតដល់យប់ក៏បានចូលទៅជ្រកកោននៅក្នុងរូងភ្នំមួយ។ ស្រាប់តែមានផ្ទាំងថ្មដ៏ធំមួយបានរមៀលធ្លាក់ពីលើភ្នំមកបិទជិតមាត់រូងភ្នំនោះ។ ពួកគេបាននិយាយគ្នាថា៖ “គ្មានអ្វីអាចជួយសង្គ្រោះពួកយើងឱ្យរួចផុតពីផ្ទាំងថ្មនេះបានឡើយ ក្រៅតែពីការបួងសួងសុំជំនួយពីព្រះជាម្ចាស់ ដោយយកអំពើល្អដ៏បរិសុទ្ធដែលពួកយើងធ្លាប់បានសាងមកជាសក្ខីភាព”។ បុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេបានបួងសួងថា៖ “ឱព្រះអម្ចាស់នៃទូលបង្គំ! ទូលបង្គំមានឪពុកម្តាយជាមនុស្សចាស់ជរាខ្លាំងណាស់ ហើយទូលបង្គំមិនដែលយកទឹកដោះគោទៅឱ្យកូនប្រពន្ធ ឬអ្នកបម្រើផឹកមុនឪពុកម្តាយរបស់ទូលបង្គំឡើយ។ នៅថ្ងៃមួយ ទូលបង្គំបានដើរស្វែងរកចំណីឆ្ងាយណាស់ ហើយមិនបានត្រឡប់មកវិញទាន់ពេល រហូតដល់ឪពុកម្តាយរបស់ទូលបង្គំបានដេកលក់បាត់ទៅ។ ទូលបង្គំក៏បានច្របាច់ទឹកដោះគោសម្រាប់ពួកគាត់ទាំងពីរ ប៉ុន្តែបានឃើញពួកគាត់កំពុងដេកលក់ ហើយទូលបង្គំមិនដាច់ចិត្តដាស់ពួកគាត់ ឬយកទឹកដោះគោទៅឱ្យកូនប្រពន្ធផឹកមុនពួកគាត់ឡើយ។ ទូលបង្គំបានកាន់ចានទឹកដោះគោនៅក្នុងដៃ រង់ចាំរហូតដល់ពួកគាត់ភ្ញាក់ឡើង រហូតដល់ពន្លឺព្រឹកព្រាងឡើង ទើបពួកគាត់ភ្ញាក់ឡើង ហើយបានផឹកទឹកដោះគោនោះ។ ឱព្រះជាម្ចាស់! ប្រសិនបើទូលបង្គំបានធ្វើទង្វើនោះឡើងដោយសារតែស្វែងរកការគាប់ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ សូមព្រះអង្គមេត្តាបើកផ្ទាំងថ្មនេះឱ្យពួកយើងបន្តិចផង”។ ផ្ទាំងថ្មក៏បានរបើកបន្តិច ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែមិនទាន់អាចចេញរួចឡើយ។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ បុរសទីពីរបានបួងសួងថា៖ “ឱព្រះអម្ចាស់នៃទូលបង្គំ! ទូលបង្គំមានបងប្អូនជីដូនមួយស្រីម្នាក់ដែលទូលបង្គំស្រឡាញ់ជាងគេបំផុត។ ទូលបង្គំបានព្យាយាមល្បួងនាងដើម្បីរួមរ័ក ប៉ុន្តែនាងបានបដិសេធ រហូតដល់ឆ្នាំមួយមានគ្រោះទុរភិក្សកើតឡើងលើរូបនាង។ នាងក៏បានមករកទូលបង្គំដើម្បីសុំជំនួយ ហើយទូលបង្គំបានឱ្យប្រាក់ចំនួន ១២០ ឌីណាទៅនាង ដោយមានលក្ខខណ្ឌថានាងត្រូវព្រមប្រគល់ខ្លួនឱ្យទូលបង្គំ។ នាងក៏បានយល់ព្រម ប៉ុន្តែនៅពេលទូលបង្គំរៀបនឹងប្រព្រឹត្ត នាងបាននិយាយថា៖ ‘ខ្ញុំមិនអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកបំបែកព្រហ្មចារីយ៍ឡើយ លើកលែងតែតាមផ្លូវត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ប៉ុណ្ណោះ’។ ឮដូច្នេះ ទូលបង្គំមានការខ្មាសអៀន និងកោតខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង ទើបដកខ្លួនថយចេញពីនាង ទោះបីជានាងជាមនុស្សស្រីដែលទូលបង្គំស្រឡាញ់ជាងគេក៏ដោយ ហើយទូលបង្គំបានទុកមាសដែលបានឱ្យទៅនាងនោះទាំងអស់។ ឱព្រះជាម្ចាស់! ប្រសិនបើទូលបង្គំបានធ្វើទង្វើនោះដើម្បីស្វែងរកការគាប់ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ សូមព្រះអង្គបើកផ្ទាំងថ្មនេះឱ្យពួកយើងបន្ថែមទៀតផង”។ ផ្ទាំងថ្មក៏បានរបើកបន្ថែមទៀត ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែមិនទាន់អាចចេញរួចដដែល។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ បុរសទីបីបានបួងសួងថា៖ “ឱព្រះអម្ចាស់នៃទូលបង្គំ! ទូលបង្គំធ្លាប់បានជួលកម្មករជាច្រើននាក់ ហើយបានបើកប្រាក់ឈ្នួលឱ្យពួកគេគ្រប់ៗគ្នា លើកលែងតែបុរសម្នាក់ដែលបានចាកចេញទៅដោយមិនបានទទួលយកប្រាក់ឈ្នួលរបស់ខ្លួន។ ទូលបង្គំបានយកប្រាក់ឈ្នួលរបស់គាត់ទៅវិនិយោគបង្កើតមុខរបរ រហូតដល់បានកើនឡើងជាទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។ ក្រោយមក បុរសនោះបានត្រឡប់មករកទូលបង្គំវិញ ហើយនិយាយថា៖ ‘ឱអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់អើយ! សូមប្រគល់ប្រាក់ឈ្នួលរបស់ខ្ញុំមកឱ្យខ្ញុំវិញមក’។ ទូលបង្គំបានប្រាប់គាត់ថា៖ ‘អ្វីៗទាំងអស់ដែលអ្នកឃើញនេះ រួមមានសត្វអូដ្ឋ គោ ចៀម និងអ្នកបម្រើ គឺជាប្រាក់ឈ្នួលរបស់អ្នកទាំងអស់’។ បុរសនោះបាននិយាយថា៖ ‘ឱអ្នកបម្រើរបស់ព្រះជាម្ចាស់អើយ! សូមកុំចំអកឱ្យខ្ញុំអី’។ ទូលបង្គំបានឆ្លើយថា៖ ‘ខ្ញុំពិតជាមិនបានចំអកឱ្យអ្នកឡើយ’។ គាត់ក៏បានទទួលយកទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់នោះទៅ ដោយមិនបានបន្សល់ទុកអ្វីបន្តិចសោះឡើយ។ ឱព្រះជាម្ចាស់! ប្រសិនបើទូលបង្គំបានធ្វើទង្វើនោះឡើងដោយស្វែងរកការគាប់ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ សូមព្រះអង្គមេត្តាបើកផ្ទាំងថ្មនេះឱ្យពួកយើងរួចផុតផង”។ ពេលនោះ ផ្ទាំងថ្មក៏បានរបើកឡើងយ៉ាងធំ ហើយពួកគេទាំងអស់គ្នាក៏បានដើរចេញមករួចផុតដោយសុវត្ថិភាព»។

អាប៊ូ ម៉ាស្អ៊ូដ អាល់-អាន់ស្វ៉ារី បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលណាដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ឱ្យយើងធ្វើទាន ពួកយើងម្នាក់ៗបានចេញទៅកាន់ផ្សារ ហើយធ្វើការជាអ្នកស៊ីឈ្នួលលីសែង ដើម្បីរកប្រាក់កម្រៃបានស្រូវមួយមុដ្ដ (ពីរដៃក្ដាប់) យកមកធ្វើទាន ប៉ុន្តែសព្វថ្ងៃនេះ អ្នកខ្លះក្នុងចំណោមពួកយើងមានទ្រព្យសម្បត្តិដល់ទៅ ១០០.០០០ ឌៀរហាំ ឬឌីណា។ សាក៊ីក បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំយល់ថា អាប៊ូ ម៉ាស្អ៊ូដ សំដៅលើខ្លួនគាត់ផ្ទាល់»។

តាវូស បានរៀបរាប់ថា អ៊ីប៊ីន អាបាប់ស បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់មិនឱ្យស្ទាក់ផ្លូវទិញទំនិញពីក្បួនឈ្មួញនៅតាមផ្លូវឡើយ ហើយបានបង្គាប់ថាមិនឱ្យអ្នកក្រុងលក់ទំនិញជំនួសឱ្យអ្នកស្រុកស្រែចម្ការ (អ្នកជនបទ) ឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរ អ៊ីប៊ីន អាបាប់ស ថា៖ «តើពាក្យដែលថាមិនឱ្យអ្នកក្រុងលក់ជំនួសឱ្យអ្នកស្រុកស្រែចម្ការនោះមានន័យដូចម្តេច?» គាត់បានឆ្លើយថា៖ «គឺមិនត្រូវធ្វើជាឈ្មួញកណ្តាល (មេខ្យល់) ឱ្យគាត់ឡើយ»។

ខាប់បាប បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំជាជាងដែកម្នាក់ ហើយខ្ញុំបានធ្វើការងារខ្លះឱ្យ អាល់-អាស អ៊ីប៊ីន វ៉ាអ៊ីល។ នៅពេលគាត់ជំពាក់ប្រាក់ថ្លៃឈ្នួលការងាររបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំក៏បានទៅជួបគាត់ដើម្បីទារប្រាក់នោះ។ គាត់បាននិយាយថា៖ «ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំនឹងមិនសងប្រាក់អ្នកឡើយ លុះត្រាតែអ្នកបដិសេធមិនជឿលើមូហាំម៉ាត់»។ ខ្ញុំបានតបថា៖ «ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំនឹងមិនធ្វើបែបនោះជាដាច់ខាត ទោះបីជាអ្នកស្លាប់ ហើយត្រូវគេប្រោសឱ្យរស់ឡើងវិញក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំមិនធ្វើដែរ»។ គាត់បានសួរថា៖ «តើខ្ញុំនឹងត្រូវស្លាប់ ហើយបន្ទាប់មកត្រូវគេប្រោសឱ្យរស់ឡើងវិញក្រោយពេលស្លាប់ឬ?» ខ្ញុំឆ្លើយថា៖ «ពិតមែនហើយ»។ គាត់បាននិយាយថា៖ «នៅទីនោះ ខ្ញុំនឹងមានទ្រព្យសម្បត្តិ និងកូនចៅយ៉ាងច្រើន ហើយពេលនោះខ្ញុំនឹងសងប្រាក់អ្នក»។ ពេលនោះ ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតបានបញ្ចុះខគម្ពីរថា៖ «(ឱព្យាការី!) តើអ្នកបានឃើញអ្នកដែលបដិសេធមិនជឿលើភស្តុតាងនានារបស់យើង ហើយបែរជានិយាយថា៖ “ខ្ញុំប្រាកដជានឹងត្រូវបានប្រទានទ្រព្យសម្បត្តិ និងកូនចៅជាមិនខាន” នោះទេ?»។

អាប៊ូ សាអ៊ិដ បានរៀបរាប់ថា៖ ក្រុមសហការីមួយចំនួនរបស់ព្យាការីបានធ្វើដំណើររហូតដល់បានទៅដល់កុលសម្ព័ន្ធអារ៉ាប់មួយក្រុម ហើយពួកគេបានសុំការស្វាគមន៍ស្នាក់នៅ ប៉ុន្តែកុលសម្ព័ន្ធនោះបានបដិសេធមិនទទួលពួកគេជាភ្ញៀវឡើយ។ បន្ទាប់មក មេកុលសម្ព័ន្ធនោះត្រូវបានសត្វពស់ចឹក (ឬខ្យាដំរីទិច) ហើយពួកគេបានព្យាយាមព្យាបាលគាត់តាមគ្រប់វិធី ប៉ុន្តែគ្មានប្រសិទ្ធភាពសោះ។ អ្នកខ្លះក្នុងចំណោមពួកគេបាននិយាយថា៖ «គ្មានអ្វីជួយគាត់បានទេ ចុះបើពួកយើងទៅជួបមនុស្សមួយក្រុមដែលបានមកស្នាក់នៅទីនេះ ប្រហែលជាមានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេមានថ្នាំព្យាបាល?»។ ពួកគេក៏បានទៅជួបក្រុមសហការី (របស់ព្យាការី) ហើយនិយាយថា៖ «មេកុលសម្ព័ន្ធរបស់យើងត្រូវបានសត្វចឹក ហើយយើងបានព្យាយាមគ្រប់វិធីតែគ្មានបានផលសោះ តើមានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកមានវិធីព្យាបាលទេ?»។ ម្នាក់ក្នុងចំណោមសហការីបានឆ្លើយថា៖ «ពិតមែនហើយ ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំចេះសូត្រធម៌ព្យាបាល ប៉ុន្តែដោយសារពួកអ្នកបានបដិសេធមិនព្រមទទួលពួកយើងជាភ្ញៀវ ដូច្នេះខ្ញុំនឹងមិនសូត្រព្យាបាលឱ្យអ្នកឡើយ លុះត្រាតែពួកអ្នកកំណត់ប្រាក់កម្រៃឈ្នួលឱ្យយើងជាមុនសិន»។ ពួកគេក៏បានព្រមព្រៀងគ្នាក្នុងការប្រគល់ហ្វូងចៀមមួយហ្វូង។ បន្ទាប់មក គាត់បានទៅផ្លុំលើមេកុលសម្ព័ន្ធនោះ និងសូត្រធម៌ (ស៊ូរ៉ាត់ អាល់-ហ្វាទីហះ)៖ «រាល់ការសរសើរទាំងឡាយ គឺចំពោះព្រះជាម្ចាស់ ដែលជាព្រះអម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងមូល» ស្រាប់តែគាត់បានជាសះស្បើយភ្លាមៗ ប្រៀបដូចជាត្រូវបានគេដោះលែងពីចំណង ហើយគាត់បានក្រោកឈរឡើងដើរបានដោយគ្មានសញ្ញានៃជំងឺអ្វីឡើយ។ ពួកគេក៏បានប្រគល់ហ្វូងចៀមតាមការសន្យា។ សហការីមួយចំនួនបាននិយាយថា៖ «ចូរពួកយើងបែងចែកចៀមទាំងនេះទៅ» ប៉ុន្តែអ្នកដែលបានសូត្រធម៌ព្យាបាលបាននិយាយថា៖ «កុំទាន់អាលបែងចែកអី រហូតទាល់តែយើងត្រឡប់ទៅជួបព្យាការី ហើយរៀបរាប់ដំណើររឿងទាំងអស់ប្រាប់លោកសិន ដើម្បីរង់ចាំមើលថាតើលោកនឹងបង្គាប់យើងយ៉ាងណា»។ ដូច្នេះ ពួកគេក៏បានទៅជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានរៀបរាប់រឿងរ៉ាវនោះប្រាប់លោក។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍សួរថា៖ «តើអ្វីដែលធ្វើឱ្យអ្នកដឹងថា ស៊ូរ៉ាត់ អាល់-ហ្វាទីហះ អាចប្រើជាធម៌ព្យាបាលបាន?» បន្ទាប់មកលោកបានមានប្រសាសន៍បន្ថែមថា៖ «អ្នកទាំងអស់គ្នាបានធ្វើត្រឹមត្រូវហើយ ចូរបែងចែកផលនោះចុះ ហើយសូមបែងចែកមួយចំណែកសម្រាប់ខ្ញុំផងដែរ»។ ពេលនោះ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏បានញញឹមឡើង។

អានัส អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេល អាប៊ូ តយបះ បានជោះឈាមព្យាបាល (កោសជប់យកឈាម) ថ្វាយព្យាការី ព្យាការីបានបង្គាប់ឱ្យគេបើកអាហារចំនួនមួយសាក ឬពីរដុំសាកជូនគាត់ ហើយលោកបានជួយនិយាយសម្របសម្រួលជាមួយចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់ឱ្យជួយបន្ធូរបន្ថយពន្ធកាតព្វកិច្ច (កម្រៃដែលទាសករត្រូវបង់ជូនម្ចាស់) របស់គាត់។

អ៊ីប៊ន អាបាប់ស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានឱ្យគេជោះឈាមព្យាបាលថ្វាយលោក ហើយលោកបានបើកប្រាក់ឈ្នួលជូនដល់អ្នកជោះឈាមនោះ។

អ៊ីប៊ន អាបាប់ស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានឱ្យគេជោះឈាមព្យាបាលថ្វាយលោក ហើយលោកបានបើកប្រាក់ឈ្នួលជូនអ្នកជោះឈាមនោះ។ ប្រសិនបើលោកដឹងថាទង្វើនោះមិនគប្បី ឬគួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមទេនោះ លោកនឹងមិនបើកប្រាក់ឈ្នួលឱ្យគាត់ឡើយ។

អានัส បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីតែងតែឱ្យគេជោះឈាមព្យាបាលថ្វាយលោក ហើយលោកមិនដែលកេងប្រវ័ញ្ច ឬបដិសេធប្រាក់ឈ្នួលរបស់អ្នកណាម្នាក់ឡើយ។

អានัส អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានហៅក្មេងបម្រើម្នាក់ដែលមានជំនាញជោះឈាមឱ្យមកជោះឈាមព្យាបាលថ្វាយលោក។ ព្យាការីបានបង្គាប់ឱ្យគេបើកអាហារមួយសាក ឬពីរដុំសាក ឬមួយមុដ្ដ ឬពីរដុំមុដ្ដជូនគាត់ ហើយលោកបានជួយនិយាយអង្វរជាមួយចៅហ្វាយរបស់គាត់ឱ្យជួយបន្ធូរបន្ថយពន្ធកាតព្វកិច្ចរបស់គាត់។

អាប៊ូ ម៉ាស្អ៊ូដ អាល់-អាន់ស្វ៉ារី បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់មិនឱ្យយកតម្លៃលក់សត្វឆ្កែ ប្រាក់ចំណូលរបស់ស្ត្រីពេស្យា និងថ្លៃឈ្នួលរបស់អ្នកទស្សន៍ទាយ (គ្រូទាយ) ឡើយ។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានហាមឃាត់ប្រាក់ចំណូលរបស់ស្ត្រីបម្រើ (តាមរយៈអំពើពេស្យាចារ)។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានហាមឃាត់ការយកប្រាក់កម្រៃឈ្នួលសម្រាប់ការបង្កាត់ពូជសត្វឈ្មោល។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានប្រគល់ដីធ្លីនៃតំបន់ខៃបារឱ្យទៅជនជាតិជ្វីហ្វដើម្បីធ្វើការ និងដាំដុះ ដោយពួកគាត់ទទួលបានចំណែកពាក់កណ្តាលនៃផលដែលប្រមូលបានពីដីនោះ។ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់បន្ថែមថា ដីចម្ការកាលនោះត្រូវបានជួលសម្រាប់ចំណែកជាក់លាក់មួយនៃទិន្នផល ដែល ណាហ៊្វិ បានបញ្ជាក់ពីឈ្មោះរបស់វា ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនចាំទេ។ ហើយ រ៉ាហ្វៀ អ៊ីប៊ីន ខាឌីជ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានហាមឃាត់ការជួលដីស្រែចម្ការ។ អ៊ូបៃឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ពី ណាហ៊្វិ ពី អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ ថា៖ (កិច្ចសន្យានៅខៃបារនេះបានបន្ត) រហូតដល់ អ៊ូម៉ើរ បានបណ្តេញជនជាតិជ្វីហ្វចេញ (ពីខៃបារ)។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានប្រគល់ដីធ្លីនៃតំបន់ខៃបារទៅឱ្យជនជាតិជ្វីហ្វដើម្បីធ្វើការ និងដាំដុះដំណាំ ដោយពួកគាត់ទទួលបានចំណែកពាក់កណ្តាលនៃផលដែលកើតចេញពីដីនោះ។ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានបន្ថែមថា ដីស្រែចម្ការធ្លាប់ត្រូវបានជួលយកចំណែកជាក់លាក់មួយ ដែល ណាហ៊្វិ បានបញ្ជាក់ឈ្មោះវា ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនចាំឡើយ។ ហើយ រ៉ាហ្វៀ អ៊ីប៊ីន ខាឌីជ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានហាមឃាត់ការជួលដីស្រែចម្ការ។ អ៊ូបៃឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ពី ណាហ៊្វិ ពី អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ ថា៖ (កិច្ចព្រមព្រៀងនេះបានបន្ត) រហូតដល់ អ៊ូម៉ើរ បានបណ្តេញជនជាតិជ្វីហ្វចេញ។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការពន្យារពេលសងបំណុលរបស់ជនមានទ្រព្យសម្បត្តិ គឺជាអំពើអយុត្តិធម៌។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើបំណុលរបស់អ្នកត្រូវបានផ្ទេរឱ្យទៅអ្នកមានទ្រព្យធនសងជំនួស ចូរអ្នកយល់ព្រមទទួលយកចុះ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការពន្យារពេលសងបំណុលរបស់ជនមានទ្រព្យធន គឺជាអំពើអយុត្តិធម៌។ ហើយប្រសិនបើបំណុលរបស់នរណាម្នាក់ត្រូវបានផ្ទេរទៅឱ្យអ្នកមានទ្រព្យសងជំនួស ចូរឱ្យគេយល់ព្រមទទួលយកចុះ»។

សាឡាម៉ះ អ៊ីប៊ីន អាល់-អាកវ៉ាក់ បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងកំពុងអង្គុយជុំវិញព្យាការី ស្រាប់តែមានគេសែងសពម្នាក់មក ហើយពួកគេបានស្នើសុំថា៖ «សូមលោកដឹកនាំការថ្វាយបង្គំព្រះសម្រាប់សពនេះផង»។ លោកបានសួរថា៖ «តើគាត់មានជំពាក់បំណុលគេឬទេ?» ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ លោកបានសួរទៀតថា៖ «តើគាត់មានបន្សល់ទុកទ្រព្យសម្បត្តិអ្វីខ្លះដែរឬទេ?» ពួកគេឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ ដូច្នេះ លោកក៏បានដឹកនាំការថ្វាយបង្គំព្រះសម្រាប់សពនោះ។ បន្ទាប់មក មានគេសែងសពម្នាក់ទៀតមក ហើយពួកគេបានស្នើសុំថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមលោកដឹកនាំការថ្វាយបង្គំព្រះសម្រាប់សពនេះផង»។ ព្យាការីបានសួរថា៖ «តើគាត់មានជំពាក់បំណុលគេឬទេ?» គេឆ្លើយថា៖ «បាទ មាន»។ លោកសួរថា៖ «តើគាត់មានបន្សល់ទុកទ្រព្យសម្បត្តិអ្វីខ្លះដែរឬទេ?» គេឆ្លើយថា៖ «មានចំនួន ៣ ឌីណា»។ ដូច្នេះ លោកក៏បានដឹកនាំការថ្វាយបង្គំព្រះជូនសពនោះ។ បន្ទាប់មក មានគេសែងសពទីបីមកទៀត ហើយពួកគេបានស្នើសុំថា៖ «សូមលោកដឹកនាំការថ្វាយបង្គំព្រះសម្រាប់សពនេះផង»។ លោកបានសួរថា៖ «តើគាត់មានបន្សល់ទុកទ្រព្យសម្បត្តិអ្វីដែរឬទេ?» គេឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ លោកសួរថា៖ «តើគាត់មានជំពាក់បំណុលគេឬទេ?» គេឆ្លើយថា៖ «(បាទ មាន) គាត់ជំពាក់ចំនួន ៣ ឌីណា»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរពួកអ្នកថ្វាយបង្គំព្រះសម្រាប់មិត្តភក្តិរបស់ពួកអ្នកចុះ»។ អាប៊ូ ក្វាតាដះ បានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមលោកដឹកនាំការថ្វាយបង្គំព្រះសម្រាប់គាត់ចុះ ហើយចំណែកបំណុលរបស់គាត់ ខ្ញុំជាអ្នកធានាសងជំនួស»។ ដូច្នេះ លោកក៏បានដឹកនាំការថ្វាយបង្គំព្រះសម្រាប់សពនោះ។