សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

អាប៊ូ អាល់-បាក់ថារី បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានសួរ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ អំពីការទិញផ្លែចាលម៉ាលើដើមដោយបង់ប្រាក់ជាមុន។ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានឆ្លើយថា៖ «ព្យាការីបានហាមឃាត់ការលក់ផលផ្លែរហូតទាល់តែវាទុំល្អសមរម្យ និងបានហាមឃាត់ការលក់ប្រាក់ដោះដូរនឹងមាសដោយជំពាក់»។ ខ្ញុំក៏បានសួរ អ៊ីប៊ីន អាបាប់ស អំពីរឿងនោះដែរ។ អ៊ីប៊ីន អាបាប់ស បានឆ្លើយថា៖ «ព្យាការីបានហាមឃាត់ការលក់ផ្លែចាលម៉ាលើដើម រហូតទាល់តែគេអាចបរិភោគវាបាន និងរហូតទាល់តែអាចថ្លឹងទម្ងន់បាន»។ ខ្ញុំបានសួរគាត់ថា៖ «តើថ្លឹងទម្ងន់យ៉ាងណាទៅ?» បុរសម្នាក់នៅក្បែរគាត់បានឆ្លើយថា៖ «គឺរហូតទាល់តែប្រមូលផល និងទុកដាក់ក្នុងឃ្លាំង»។

អាយសះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានទិញអាហារ (ស្រូវបាលី) ពីជនជាតិជ្វីហ្វម្នាក់ដោយជំពាក់ ហើយលោកបានបញ្ចាំអាវក្រោះដែករបស់លោកទុកជាទ្រព្យធានា។

អាល់-អាអ៍ម៉ាស បានរៀបរាប់ថា៖ យើងបានពិភាក្សាគ្នានៅផ្ទះរបស់ អ៊ីប្រាហ៊ីម អំពីការដាក់បញ្ចាំទ្រព្យធានាក្នុងការទិញទំនិញដោយបង់ប្រាក់ជាមុន។ គាត់បាននិយាយថា៖ អាល់-អាស្វ៉ាដ បានរៀបរាប់ប្រាប់ខ្ញុំពី អាយសះ ថា៖ «ព្យាការីបានទិញអាហារពីជនជាតិជ្វីហ្វម្នាក់ដោយជំពាក់រហូតដល់ពេលវេលាកំណត់ជាក់លាក់មួយ ហើយលោកបានបញ្ចាំអាវក្រោះដែករបស់លោកទុកជាទ្រព្យធានា»។

អ៊ីប៊ន អាបាប់ស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមកដល់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ ខណៈដែលប្រជាជននៅទីនោះធ្លាប់បានបង់ប្រាក់ជាមុនសម្រាប់ផលផ្លែឈើដែលត្រូវប្រគល់ជូនក្នុងរយៈពេលពីរឆ្នាំ ឬបីឆ្នាំខាងមុខ។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរបង់ថ្លៃផលផ្លែឈើជាមុន ក្រោមលក្ខខណ្ឌនៃរង្វាស់រង្វាល់ដែលបានកំណត់ច្បាស់លាស់ និងរហូតដល់ពេលវេលាកំណត់ជាក់លាក់មួយ»។ អ៊ីប៊ីន ណាជីហ៍ បានរៀបរាប់ថា៖ «... តាមរង្វាស់រង្វាល់ដែលបានកំណត់ច្បាស់លាស់ និងទម្ងន់ដែលបានកំណត់ច្បាស់លាស់»។

មូហាំម៉ាត់ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី អាល់-មូចាលីដ បានរៀបរាប់ថា៖ អាប៊ូ ប៊ុរដះ និងអាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន សាដដាដ បានចាត់ខ្ញុំឱ្យទៅជួប អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អាបហ្សា និងអាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី អោវហ្វា ដើម្បីសួរពួកគាត់អំពីការទិញទំនិញដោយបង់ប្រាក់ជាមុន។ ពួកគាត់ទាំងពីរបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «យើងធ្លាប់ទទួលបានផលជ័យជម្នះពីសង្គ្រាមនៅពេលយើងនៅជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយនៅពេលដែលកសិករស្រុកសាមបានមកជួបយើង យើងធ្លាប់បានបង់ប្រាក់ជាមុនទៅឱ្យពួកគាត់សម្រាប់ស្រូវសាលី ស្រូវបាលី និងផ្លែទំពាំងបាយជូរក្រៀម រហូតដល់ពេលវេលាកំណត់ជាក់លាក់មួយ»។ ខ្ញុំបានសួរពួកគាត់ថា៖ «តើកសិករទាំងនោះមានចម្ការដំណាំផ្ទាល់ខ្លួន ឬគ្មាន?» ពួកគាត់ទាំងពីរបានឆ្លើយថា៖ «យើងមិនដែលសួរនាំពួកគាត់អំពីរឿងនោះឡើយ»។

មូហាំម៉ាត់ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី អាល់-មូចាលីដ បានរៀបរាប់ថា៖ អាប៊ូ ប៊ុរដះ និងអាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន សាដដាដ បានចាត់ខ្ញុំឱ្យទៅជួប អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន អ៊ីប៊ីន អាបហ្សា និងអាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី អោវហ្វា ដើម្បីសួរពួកគាត់អំពីការទិញទំនិញដោយបង់ប្រាក់ជាមុន។ ពួកគាត់ទាំងពីរបានឆ្លើយថា៖ «យើងធ្លាប់ទទួលបានទ្រព្យជ័យជម្នះពីសង្គ្រាមនៅពេលយើងនៅជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយនៅពេលកសិករស្រុកសាមមកជួបយើង យើងធ្លាប់បានបង់ប្រាក់ជាមុនទៅឱ្យពួកគាត់សម្រាប់ស្រូវសាលី ស្រូវបាលី និងផ្លែទំពាំងបាយជូរក្រៀម រហូតដល់ពេលវេលាកំណត់ជាក់លាក់មួយ»។ ខ្ញុំបានសួរពួកគាត់ថា៖ «តើពួកគាត់មានចម្ការដំណាំ ឬគ្មាន?» ពួកគាត់ទាំងពីរបានឆ្លើយថា៖ «យើងមិនដែលសួរពួកគាត់អំពីរឿងនោះទេ»។

ចាប៊ីរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានកាត់សេចក្តីកំណត់សិទ្ធិជាអាទិភាពទិញមុន ចំពោះរាល់ទ្រព្យសម្បត្តិរួមដែលមិនទាន់បានបែងចែក ប៉ុន្តែនៅពេលដែលព្រំប្រទល់ត្រូវបានកំណត់ ហើយផ្លូវត្រូវបានបែងចែករួចរាល់ នោះគ្មានសិទ្ធិទិញមុនទៀតឡើយ។

ចាប៊ីរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានកាត់សេចក្តីកំណត់សិទ្ធិជាអាទិភាពទិញមុនចំពោះរាល់ទ្រព្យសម្បត្តិដែលមិនទាន់បែងចែក ប៉ុន្តែនៅពេលដែលព្រំប្រទល់ត្រូវបានកំណត់ និងផ្លូវត្រូវបានបែងចែករួច នោះគ្មានសិទ្ធិជាអាទិភាពទិញមុនទៀតឡើយ។

អាមរ៍ អ៊ីប៊ីន អាល់-សារីដ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំកំពុងឈរក្បែរ សាអ៍ដ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី វ៉ាកកស ស្រាប់តែ អាល់-មីស្វ៉ារ អ៊ីប៊ីន ម៉ាខ្រាម៉ះ បានមកដល់ ហើយដាក់ដៃលើស្មារបស់ខ្ញុំ។ ពេលនោះ អាប៊ូ រ៉ាហ៊្វិ ខ្ញុំបម្រើដែលត្រូវបានដោះលែងរបស់ព្យាការី បានមកដល់ហើយនិយាយថា៖ «ឱ សាអ៍ដ អើយ! ចូរទិញផ្ទះទាំងពីរខ្នងរបស់ខ្ញុំនៅក្នុងបរិវេណដីរបស់អ្នកចុះ»។ សាអ៍ដ បានតបថា៖ «ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំមិនទិញទេ»។ អាល់-មីស្វ៉ារ ក៏និយាយថា៖ «ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ អ្នកត្រូវតែទិញវា»។ សាអ៍ដ បាននិយាយថា៖ «ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ខ្ញុំមិនឱ្យតម្លៃលើសពី ៤.០០០ ឌៀរហាំ ដោយបង់រំលស់ជាដំណាក់កាលនោះឡើយ»។ អាប៊ូ រ៉ាហ៊្វិ បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំត្រូវបានគេឱ្យតម្លៃដល់ទៅ ៥០០ ឌីណា ហើយប្រសិនបើខ្ញុំមិនបានឮព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ “អ្នកជិតខាងមានសិទ្ធិអាទិភាពជាងគេដោយសារតែភាពនៅក្បែរជាប់គ្នា” ទេនោះ ខ្ញុំនឹងមិនលក់វាឱ្យអ្នកក្នុងតម្លៃ ៤.០០០ ឌៀរហាំ ខណៈដែលមានគេឱ្យខ្ញុំ ៥០០ ឌីណានោះឡើយ»។ បន្ទាប់មក គាត់ក៏បានលក់ផ្ទះទាំងពីរខ្នងនោះឱ្យទៅគាត់។

អាយសះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានជម្រាបសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំមានអ្នកជិតខាងពីរនាក់ តើខ្ញុំគួរជូនអំណោយទៅអ្នកណាជាង?» លោកបានមានប្រសាសន៍ឆ្លើយតបថា៖ «គឺជូនទៅអ្នកណាដែលមានទ្វារផ្ទះនៅជិតអ្នកជាងគេ»។

អាប៊ូ មូសា អាល់-អាសអារី បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកកាន់ឃ្លាំងដ៏ស្មោះត្រង់ ដែលប្រគល់នូវអ្វីដែលខ្លួនត្រូវបានបង្គាប់ឱ្យប្រគល់ ដោយចិត្តស្មោះស័គ្រ និងរីករាយ គឺជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកធ្វើទានទាំងពីរនាក់ (ម្នាក់ទៀតគឺម្ចាស់ទ្រព្យ)»។

អាប៊ូ មូសា បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានចូលទៅជួបព្យាការីដោយមានបុរសពីរនាក់មកពីកុលសម្ព័ន្ធ អាល់-អាសអ័រ មកជាមួយផង។ ខ្ញុំបានជម្រាប (ទៅកាន់ព្យាការី) ថា៖ «ខ្ញុំមិនបានដឹងថាពួកគាត់ទាំងពីរនាក់មកសុំការងារ (មុខតំណែង) នោះទេ»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «យើងមិនប្រគល់ការងាររបស់យើងទៅឱ្យអ្នកណាដែលទាមទារសុំ ឬចង់បានវានោះឡើយ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់មិនបានបញ្ជូនព្យាការីណាម្នាក់មកឡើយ លើកលែងតែរូបលោកធ្លាប់បានឃ្វាលចៀម»។ ពួកសហការីរបស់លោកបានសួរថា៖ «ចុះចំណែកលោកផ្ទាល់វិញ?» លោកបានមានប្រសាសន៍ឆ្លើយថា៖ «មែនហើយ ខ្ញុំធ្លាប់បានឃ្វាលចៀមយកប្រាក់កម្រៃឈ្នួលតិចតួច (គីរ៉ាត) ឱ្យអ្នកស្រុកម៉ាកកះ»។

អាយសះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការី និងអាប៊ូ បាក្រ បានជួលបុរសម្នាក់មកពីកុលសម្ព័ន្ធ បានី អ៊ែដ-ឌីល ពីពូជពង្ស បានី អាប់ឌី អ៊ីប៊ីន អាឌី ជាអ្នកនាំផ្លូវដ៏ជំនាញម្នាក់។ គាត់ជាអ្នកនាំផ្លូវដ៏ស្ទាត់ជំនាញ ហើយគាត់ធ្លាប់បានចងសម្ព័ន្ធភាពជាមួយគ្រួសារ អាល់-អាស អ៊ីប៊ីន វ៉ាអ៊ីល ហើយកាលនោះគាត់នៅកាន់ជំនឿរបស់អ្នកមិនជឿនៃពួកកួរ៉ែសនៅឡើយ។ ប៉ុន្តែព្យាការី និងអាប៊ូ បាក្រ មានទំនុកចិត្តលើគាត់ ទើបបានប្រគល់អូដ្ឋជិះទាំងពីររបស់ពួកលោកទៅគាត់ ហើយបានណាត់ជួបគ្នានៅរូងភ្នំថាវរ៍ បន្ទាប់ពីកន្លងផុតទៅបីយប់។ គាត់ក៏បាននាំអូដ្ឋទាំងពីរមកជួបពួកលោកនៅព្រឹកថ្ងៃទីបី។ បន្ទាប់មក ពួកលោកបានចេញដំណើរដោយមាន អាមៀរ អ៊ីប៊ីន ហ្វូហៃរ៉ោះ និងអ្នកនាំផ្លូវកុលសម្ព័ន្ធឌីលទៅជាមួយ ហើយអ្នកនាំផ្លូវនោះបាននាំពួកលោកធ្វើដំណើរតាមផ្លូវក្រោមនៃតំបន់ម៉ាកកះ ដែលជាផ្លូវឆ្នេរសមុទ្រ។

អាយសះ ភរិយារបស់ព្យាការី បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងអាប៊ូ បាក្រ បានជួលបុរសម្នាក់មកពីកុលសម្ព័ន្ធ បានី អាល់-ឌីល ធ្វើជាអ្នកនាំផ្លូវដ៏ជំនាញ ដែលកាលនោះគាត់នៅកាន់ជំនឿរបស់អ្នកមិនជឿនៃពួកកួរ៉ែសនៅឡើយ។ ពួកលោកបានប្រគល់សត្វអូដ្ឋជិះទាំងពីរទៅឱ្យគាត់ ហើយបានសន្យាណាត់ជួបគាត់នៅរូងភ្នំថាវរ៍ បន្ទាប់ពីបីយប់កន្លងផុតទៅ នៅពេលព្រឹកថ្ងៃទីបី។

យ៉ាក់ឡា អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ៃយ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានចូលរួមធ្វើសឹកជាមួយព្យាការីក្នុងកងទ័ពនៃការលំបាក (សមរភូមិតាប៊ុក) ហើយនោះគឺជាទង្វើដ៏មានតម្លៃបំផុតមួយក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំ។ ក្រោយមក ខ្ញុំមានកម្មករជួលម្នាក់ ហើយគាត់បានឈ្លោះទាស់ទែងជាមួយមនុស្សម្នាក់ទៀត។ ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេបានខាំម្រាមដៃរបស់ម្នាក់ទៀត ហើយនៅពេលអ្នករងការខាំបានកន្ត្រាក់ម្រាមដៃរបស់ខ្លួនមកវិញ ក៏បានបណ្ដាលឱ្យបាក់ធ្មេញមុខរបស់អ្នកខាំនោះរបូតចេញមក។ គាត់ក៏បានទៅប្ដឹងព្យាការី ប៉ុន្តែព្យាការីបានសម្រេចបដិសេធសំណងចំពោះការបាក់ធ្មេញនោះ ហើយបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់អ្នកខាំថា៖ «តើអ្នកចង់ឱ្យគេទុកម្រាមដៃរបស់គេនៅក្នុងមាត់របស់អ្នកឱ្យអ្នកខាំកាត់ (ដូចជាសត្វអូដ្ឋឈ្មោលខាំ) ឬ?»។ អ៊ីប៊ីន ជូរ៉ៃជ បានរៀបរាប់ពី អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី មូឡៃកះ ពីជីតារបស់គាត់នូវរឿងស្រដៀងគ្នានេះដែរថា៖ បុរសម្នាក់បានខាំដៃរបស់បុរសម្នាក់ទៀត ហើយពេលដកដៃមកវិញក៏បានធ្វើឱ្យរបូតធ្មេញមុខរបស់គាត់ ប៉ុន្តែ អាប៊ូ បាក្រ បានកាត់សេចក្តីថាមិនមានសំណងសងការបាក់ធ្មេញនោះឡើយ។

យ៉ាក់ឡា អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ៃយ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានចូលរួមធ្វើសឹកជាមួយព្យាការីក្នុងកងទ័ពនៃការលំបាក (សមរភូមិតាប៊ុក) ហើយនោះជាទង្វើដ៏ទុកចិត្តបំផុតមួយនៅក្នុងចិត្តខ្ញុំ។ កាលនោះ ខ្ញុំមានកម្មករស៊ីឈ្នួលម្នាក់ ហើយគាត់បានឈ្លោះគ្នាជាមួយមនុស្សម្នាក់។ ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេបានខាំម្រាមដៃរបស់ម្នាក់ទៀត ហើយពេលគាត់កន្ត្រាក់ម្រាមដៃចេញ ក៏បានបណ្ដាលឱ្យរបូតបាក់ធ្មេញមុខរបស់អ្នកខាំ។ គាត់ក៏បានទៅប្ដឹងព្យាការី ប៉ុន្តែព្យាការីបានចាត់ទុកការបាក់ធ្មេញនោះជាមោឃៈ (គ្មានសំណង) ហើយបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើអ្នកចង់ឱ្យគេទុកម្រាមដៃរបស់គេនៅក្នុងមាត់របស់អ្នកឱ្យអ្នកទំពាខាំ ដូចជាសត្វឈ្មោលទំពាខាំឬ?»។ អ៊ីប៊ីន ជូរ៉ៃជ បានរៀបរាប់ពី អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី មូឡៃកះ ពីជីតារបស់គាត់នូវរឿងស្រដៀងគ្នានេះថា បុរសម្នាក់បានខាំដៃរបស់បុរសម្នាក់ទៀត ហើយបានបណ្ដាលឱ្យបាក់ធ្មេញមុខ ប៉ុន្តែ អាប៊ូ បាក្រ បានសម្រេចថាមិនមានសំណងឡើយ។

អ៊ូបៃ អ៊ីប៊ីន កាអ៍ប បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកទាំងពីរ (មូសា និងអាល់-ខឌៀរ) បានបន្តដំណើរទៅមុខ រហូតដល់បានជួបជញ្ជាំងមួយដែលជិតនឹងបាក់រលំ»។ សាអ៊ិដ បានធ្វើកាយវិការដោយលើកដៃឡើងបែបនេះ ហើយជញ្ជាំងនោះក៏បានត្រង់រឹងមាំឡើងវិញ។ យ៉ាក់ឡា បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំគិតថា សាអ៊ិដ បាននិយាយថា៖ គាត់បានយកដៃអង្អែលជញ្ជាំងនោះ ហើយវាក៏បានត្រង់ឡើងវិញ។ (មូសាបានមានប្រសាសន៍ទៅគាត់ថា)៖ «ប្រសិនបើលោកចង់ លោកអាចទារប្រាក់ឈ្នួលសម្រាប់កិច្ចការនោះបាន»។ សាអ៊ិដ បានបញ្ជាក់ថា៖ «គឺប្រាក់ឈ្នួលដែលយើងអាចយកមកទិញអាហារបរិភោគ»។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការប្រៀបធៀបរវាងពួកអ្នក និងពួកអ្នកកាន់គម្ពីរទាំងពីរ (ជនជាតិជ្វីហ្វ និងគ្រិស្តសាសនិក) គឺប្រៀបដូចជាបុរសម្នាក់ដែលបានជួលកម្មករមួយក្រុម ហើយបាននិយាយថា៖ “តើនរណានឹងធ្វើការឱ្យខ្ញុំពីព្រលឹមរហូតដល់ថ្ងៃត្រង់ ដោយទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលមួយគីរ៉ាត?” ជនជាតិជ្វីហ្វក៏បានបំពេញការងារនោះ។ បន្ទាប់មក គាត់បាននិយាយថា៖ “តើនរណានឹងធ្វើការឱ្យខ្ញុំពីថ្ងៃត្រង់រហូតដល់ពេលថ្វាយបង្គំព្រះពេលរសៀល ដោយទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលមួយគីរ៉ាត?” គ្រិស្តសាសនិកក៏បានបំពេញការងារនោះ។ បន្ទាប់មក គាត់បាននិយាយថា៖ “តើនរណានឹងធ្វើការឱ្យខ្ញុំពីពេលរសៀលរហូតដល់ថ្ងៃលិច ដោយទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលពីរគីរ៉ាត?” ពួកអ្នកហើយគឺជាអ្នកដែលបានទទួលធ្វើការងារនោះ។ ពេលនោះ ជនជាតិជ្វីហ្វ និងគ្រិស្តសាសនិកបានខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំង ហើយបាននិយាយថា៖ “ហេតុអ្វីបានជាយើងធ្វើការច្រើនជាង ប៉ុន្តែទទួលបានប្រាក់កម្រៃតិចជាងទៅវិញ?” ព្រះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖ “តើខ្ញុំបានកាត់បន្ថយសិទ្ធិស្របច្បាប់ណាមួយរបស់អ្នកឬ?” ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ “ទេ”។ ព្រះអង្គបានមានបន្ទូលថា៖ “នោះគឺជាព្រះគុណរបស់ខ្ញុំ ដែលខ្ញុំប្រទានដល់អ្នកណាដែលខ្ញុំមានបំណង”»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ អ៊ីប៊ីន អាល់-ខាត់តប បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការប្រៀបធៀបរវាងពួកអ្នក ជនជាតិជ្វីហ្វ និងគ្រិស្តសាសនិក គឺដូចជាបុរសម្នាក់ដែលបានជួលកម្មករឱ្យធ្វើការ ហើយបាននិយាយថា៖ “តើនរណានឹងធ្វើការឱ្យខ្ញុំរហូតដល់ថ្ងៃត្រង់ ដោយទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលម្នាក់មួយគីរ៉ាត?” ជនជាតិជ្វីហ្វក៏បានធ្វើការងារនោះដោយទទួលបានម្នាក់មួយគីរ៉ាត។ បន្ទាប់មក គ្រិស្តសាសនិកក៏បានធ្វើការរហូតដល់ពេលថ្វាយបង្គំព្រះពេលរសៀល ដោយទទួលបានម្នាក់មួយគីរ៉ាត។ បន្ទាប់មក គឺពួកអ្នកនេះឯងដែលបានធ្វើការងារចាប់ពីពេលថ្វាយបង្គំព្រះពេលរសៀលរហូតដល់ថ្ងៃលិច ដោយទទួលបានម្នាក់ពីរគីរ៉ាត។ ពេលនោះ ជនជាតិជ្វីហ្វ និងគ្រិស្តសាសនិកមានការខឹងសម្បារ ហើយបាននិយាយថា៖ “យើងធ្វើការច្រើនជាង តែបែរជាទទួលបានកម្រៃតិចជាង”។ ព្រះជាម្ចាស់បានសួរថា៖ “តើខ្ញុំបានកាត់បន្ថយសិទ្ធិរបស់ពួកអ្នកណាមួយឬ?” ពួកគេឆ្លើយថា៖ “ទេ”។ ព្រះអង្គបានមានបន្ទូលថា៖ “នោះគឺជាព្រះមហាករុណាទិគុណរបស់ខ្ញុំ ដែលខ្ញុំប្រទានដល់អ្នកណាដែលខ្ញុំគាប់ព្រះហឫទ័យ”»។