សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

ហ៊ូហ្សៃហ្វោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «កាលពីមុន មានបុរសម្នាក់បានស្លាប់ ហើយត្រូវបានគេសួរថា “តើអ្នកធ្លាប់បាននិយាយ (ឬធ្វើ) អ្វីខ្លះក្នុងកាលនៅរស់?” គាត់បានឆ្លើយថា “ខ្ញុំជាអ្នកជំនួញម្នាក់ ហើយខ្ញុំតែងតែពន្យារពេលឱ្យអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិដើម្បីសងបំណុល និងតែងតែលើកលែងបំណុលមួយចំណែកដល់ជនក្រីក្រ”។ ដូច្នេះ គាត់ក៏ត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់អភ័យទោសចំពោះបាបកម្មទាំងឡាយ»។ អាប៊ូ ម៉ាស្អ៊ូដ បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំក៏បានឮព្យាការីមានប្រសាសន៍ដូចគ្នានេះដែរ។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ហើយទាមទារសត្វអូដ្ឋមួយក្បាល (ដែលព្យាការីជំពាក់គាត់)។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ពួកសហការីរបស់លោកឱ្យប្រគល់សត្វអូដ្ឋមួយក្បាលទៅគាត់។ ពួកគេបានជម្រាបថា៖ «ពួកយើងរកមិនឃើញសត្វអូដ្ឋដែលមានអាយុប៉ុននោះទេ គឺឃើញតែសត្វអូដ្ឋដែលមានអាយុចាស់ជាងប៉ុណ្ណោះ» (ព្យាការីក៏បានបង្គាប់ឱ្យប្រគល់អូដ្ឋនោះទៅគាត់)។ បុរសនោះបាននិយាយថា៖ «លោកបានសងខ្ញុំពេញលេញហើយ សូមព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់តបស្នងជូនលោកពេញលេញវិញដែរ»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរប្រគល់ឱ្យគាត់ចុះ ព្រោះមនុស្សដែលល្អប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមមនុស្ស គឺអ្នកដែលសងបំណុលបានល្អប្រសើរបំផុត»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានជំពាក់សត្វអូដ្ឋមួយក្បាលដែលមានអាយុជាក់លាក់មួយពីបុរសម្នាក់ ហើយបុរសនោះបានមកទាមទារយកវិញ។ ព្យាការីបានបង្គាប់ពួកសហការីឱ្យប្រគល់ឱ្យគាត់។ ពួកគេបានដើររកសត្វអូដ្ឋដែលមានអាយុប៉ុនគ្នានោះ ប៉ុន្តែរកឃើញតែសត្វអូដ្ឋដែលមានអាយុចាស់ជាងមួយឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ។ ព្យាការីបានបង្គាប់ឱ្យប្រគល់អូដ្ឋនោះទៅគាត់។ បុរសនោះបាននិយាយថា៖ «លោកបានសងខ្ញុំពេញលេញហើយ សូមព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់តបស្នងជូនលោកពេញលេញវិញដែរ»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកដែលល្អប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមពួកអ្នក គឺអ្នកដែលសងបំណុលបានល្អប្រសើរបំផុត»។

ចាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានទៅជួបព្យាការីខណៈដែលលោកកំពុងគង់នៅក្នុងវិហារ (មីស្អាើរ គិតថា ចាប៊ៀរ បានទៅនៅពេលព្រឹកព្រហាម)។ បន្ទាប់ពីព្យាការីបានប្រាប់ឱ្យខ្ញុំថ្វាយបង្គំព្រះចំនួនពីររ៉ាកអាត់រួច លោកក៏បានសងបំណុលដែលលោកជំពាក់ខ្ញុំ ព្រមទាំងបានបន្ថែមប្រាក់លើសពីនោះបន្តិចបន្តួចជូនខ្ញុំទៀតផង។

ចាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានពលីជីវិតក្នុងសមរភូមិអ៊ូហ៊ូដ ហើយគាត់នៅជាប់បំណុលគេ។ ម្ចាស់បំណុលទាំងឡាយបានទាមទារសិទ្ធិរបស់ពួកគេយ៉ាងទទូច។ ខ្ញុំបានទៅជួបព្យាការី (ហើយរៀបរាប់រឿងនោះប្រាប់លោក)។ លោកបានប្រាប់ពួកម្ចាស់បំណុលឱ្យទទួលយកផលផ្លែឈើក្នុងចម្ការរបស់ខ្ញុំ ហើយលើកលែងបំណុលឱ្យឪពុកខ្ញុំ ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធ។ ដូច្នេះ ព្យាការីមិនបានប្រគល់ចម្ការរបស់ខ្ញុំទៅពួកគេទេ ហើយលោកបានប្រាប់ខ្ញុំថាលោកនឹងមកជួបខ្ញុំនៅព្រឹកស្អែក។ លោកបានអញ្ជើញមកជួបពួកយើងនៅពេលព្រឹកព្រហាម ហើយបានដើរនៅក្នុងចំណោមដើមចាលម៉ា ព្រមទាំងបានបួងសួងសុំពរជ័យពីព្រះជាម្ចាស់ដល់ផលផ្លែទាំងនោះ។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំក៏បានបេះផ្លែចាលម៉ា ហើយសងទៅពួកម្ចាស់បំណុលទាំងអស់ ហើយផ្លែចាលម៉ានៅតែសេសសល់សម្រាប់ពួកយើងមួយចំនួនទៀតផង។

ចាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលឪពុករបស់ខ្ញុំទទួលមរណភាព គាត់បានជំពាក់ផ្លែចាលម៉ាជនជាតិជ្វីហ្វម្នាក់ចំនួន ៣០ អាវស៊ុក (រង្វាស់ទម្ងន់)។ ខ្ញុំបានសុំឱ្យគាត់ពន្យារពេលសងបំណុល ប៉ុន្តែគាត់បានបដិសេធ។ ខ្ញុំក៏បានស្នើសុំអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ឱ្យជួយសម្រុះសម្រួលជាមួយជនជាតិជ្វីហ្វនោះ។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានទៅជួបជនជាតិជ្វីហ្វនោះ ហើយសុំឱ្យគាត់ទទួលយកផលផ្លែឈើពីដើមចាលម៉ារបស់ខ្ញុំជំនួសបំណុល ប៉ុន្តែជនជាតិជ្វីហ្វនោះបានបដិសេធ។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចូលទៅក្នុងចម្ការចាលម៉ា ដោយដើរក្នុងចំណោមដើមឈើទាំងឡាយ ហើយបានបង្គាប់ខ្ញុំថា៖ «ចូរបេះផលផ្លែ ហើយប្រគល់ចំណែកដែលជំពាក់នោះឱ្យគាត់ទៅ»។ ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចាកចេញទៅ ខ្ញុំក៏បានបេះផលផ្លែឱ្យគាត់ចំនួន ៣០ អាវស៊ុកពេញលេញ ហើយនៅតែមានផ្លែចាលម៉ាសល់សម្រាប់ខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់ចំនួន ១៧ អាវស៊ុកទៀត។ ចាប៊ៀរ បានរៀបរាប់បន្តថា៖ ខ្ញុំបានទៅជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ដើម្បីជម្រាបអំពីរឿងរ៉ាវដែលបានកើតឡើង ស្រាប់តែឃើញលោកកំពុងថ្វាយបង្គំព្រះពេលរសៀល។ ក្រោយបញ្ចប់ការថ្វាយបង្គំព្រះ ខ្ញុំបានជម្រាបលោកអំពីផលផ្លែដែលនៅសេសសល់។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានប្រាប់ខ្ញុំឱ្យទៅប្រាប់ អ៊ូម៉ើរ អ៊ីប៊ីន អាល់-ខាត់តອບ អំពីរឿងនោះ។ នៅពេលខ្ញុំទៅជួប អ៊ូម៉ើរ ហើយរៀបរាប់ប្រាប់គាត់ អ៊ូម៉ើរ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានដើរក្នុងចម្ការរបស់អ្នក ខ្ញុំជឿជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា ព្រះជាម្ចាស់ប្រាកដជាប្រទានពរជ័យដល់ផលចម្ការនោះជាមិនខាន»។

អាអ៊ីសាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់តែងតែបួងសួងសុំការការពារពីព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការថ្វាយបង្គំព្រះ ដោយពោលថា៖ «ឱព្រះអម្ចាស់នៃខ្ញុំ! ទូលបង្គំសូមជ្រកកោននឹងទ្រង់ឱ្យរួចផុតពីបាបកម្មទាំងឡាយ និងឱ្យរួចផុតពីការជាប់បំណុល»។ មានគេបានជម្រាបសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ហេតុអ្វីបានជាលោកតែងតែបួងសួងសុំការការពារឱ្យរួចផុតពីការជាប់បំណុលញឹកញាប់យ៉ាងនេះ?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ឆ្លើយថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ នៅពេលមនុស្សម្នាក់ជាប់បំណុលគេ គេតែងតែនិយាយភូតកុហកនៅពេលគេនិយាយ ហើយក្បត់ពាក្យសន្យានៅពេលគេសន្យា»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់បន្សល់ទុកទ្រព្យសម្បត្តិ នោះទ្រព្យសម្បត្តិនោះគឺសម្រាប់ទាយាទទទួលមរតក ហើយប្រសិនបើគាត់បន្សល់ទុកកូនចៅទន់ខ្សោយ នោះគឺស្ថិតនៅលើពួកយើងជាអ្នកចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សាពួកគេ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំជិតស្និទ្ធនឹងពួកអ្នកមានជំនឿជាងខ្លួនពួកគេផ្ទាល់ ទាំងក្នុងលោកីយ៍នេះ និងបរលោក។ ប្រសិនបើពួកអ្នកចង់ដឹង ចូរពួកអ្នកអានបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលថា៖ “ព្យាការីគឺជិតស្និទ្ធនឹងពួកអ្នកមានជំនឿជាងខ្លួនរបស់ពួកគេទៅទៀត” (៣៣:៦)។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើអ្នកមានជំនឿពិតប្រាកដម្នាក់ទទួលមរណភាព ហើយបន្សល់ទុកទ្រព្យសម្បត្តិ នោះទ្រព្យសម្បត្តិនោះគឺសម្រាប់ទាយាទទទួលមរតករបស់គាត់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់បន្សល់ទុកបំណុលដែលត្រូវសង ឬកូនចៅខ្វះខាត នោះចូរឱ្យពួកគេមករកខ្ញុំចុះ ដ្បិតខ្ញុំជាអ្នកទំនុកបម្រុងការពាររបស់សពនោះ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការពន្យារពេលសងបំណុលដោយអ្នកមានលទ្ធភាព គឺជាអំពើអយុត្តិធម៌»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ហើយទាមទារបំណុលរបស់គាត់ដោយប្រើពាក្យសម្តីគំរោះគំរើយ។ ពួកសហការីរបស់ព្យាការីមានបំណងចង់ដាក់ទោសគាត់ ប៉ុន្តែព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរទុកឱ្យគាត់និយាយទៅ ព្រោះម្ចាស់សិទ្ធិ (ម្ចាស់បំណុល) មានសិទ្ធិនិយាយ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើបុរសម្នាក់បានប្រទះឃើញទ្រព្យសម្បត្តិជាក់ស្តែងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់នៅជាមួយកូនបំណុលដែលក្ស័យធន នោះគាត់មានសិទ្ធិជាងគេបំផុតក្នុងការយកទ្រព្យសម្បត្តិនោះត្រឡប់មកវិញ»។

ចាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានសន្យាដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះរបស់គាត់ឱ្យមានសេរីភាពក្រោយពេលគាត់ស្លាប់ (មុដាប់បារ) ប៉ុន្តែគាត់គ្មានទ្រព្យសម្បត្តិអ្វីក្រៅពីនោះឡើយ។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍សួរថា៖ «តើនរណានឹងទិញខ្ញុំកញ្ជះនេះពីខ្ញុំ?»។ នូអៃម អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ ក៏បានទិញខ្ញុំកញ្ជះនោះ ហើយព្យាការីបានយកប្រាក់ថ្លៃទិញនោះទៅប្រគល់ជូនម្ចាស់ដើម។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានលើកឡើងអំពីរឿងបុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមកូនចៅអ៊ីស្រាអែល ដែលបានសុំខ្ចីប្រាក់ពីបុរសកូនចៅអ៊ីស្រាអែលម្នាក់ទៀត ហើយបុរសនោះក៏បានឱ្យខ្ចីតាមកាលកំណត់ជាក់លាក់មួយ (អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ដំណើររឿងទាំងមូលបន្ត)។

ចាប៊ៀរ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេល អាប់ឌុលឡោះ (ឪពុករបស់ខ្ញុំ) បានទទួលមរណភាព គាត់បានបន្សល់ទុកកូនៗ និងបំណុលជាច្រើន។ ខ្ញុំបានស្នើសុំពួកម្ចាស់បំណុលឱ្យជួយបន្ធូរបន្ថយបំណុលរបស់គាត់ខ្លះ ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធ។ ខ្ញុំក៏បានទៅជួបព្យាការីដើម្បីឱ្យលោកជួយសម្រុះសម្រួលជាមួយពួកគេ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែបដិសេធ។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំថា៖ «ចូរអ្នកបែងចែកផ្លែចាលម៉ារបស់អ្នកទៅតាមប្រភេទនីមួយៗដាច់ដោយឡែកពីគ្នា គឺប្រភេទអ៊ិតកា អ៊ីប៊ីន ហ្សាអ៊ិដ មួយផ្នែក ប្រភេទលីន មួយផ្នែក និងប្រភេទអាជវ៉ា មួយផ្នែក រួចហើយចូរហៅពួកម្ចាស់បំណុលទាំងអស់មក ហើយរង់ចាំរហូតដល់ខ្ញុំទៅជួបអ្នក»។ ខ្ញុំក៏បានធ្វើតាមបង្គាប់ ហើយព្យាការីបានអញ្ជើញមក និងបានគង់នៅក្បែរគំនរផ្លែចាលម៉ា រួចលោកបានវាល់ទម្ងន់សងជូនមនុស្សម្នាក់ៗតាមចំនួនដែលត្រូវទទួលបាន រហូតទាល់តែបានសងពួកគេគ្រប់ៗគ្នាយ៉ាងពេញលេញ ហើយគំនរផ្លែចាលម៉ានៅតែមានបរិមាណដដែល ហាក់ដូចជាមិនត្រូវបានគេប៉ះពាល់ទាល់តែសោះ។ (នៅក្នុងឱកាសមួយទៀត) ខ្ញុំបានចូលរួមក្នុងយុទ្ធនាការមួយជាមួយព្យាការី ដោយខ្ញុំបានជិះលើសត្វអូដ្ឋដឹកទឹកមួយក្បាលរបស់ពួកយើង។ សត្វអូដ្ឋនោះមានសភាពនឿយហត់អស់កម្លាំង ហើយបានដើរយឺតយ៉ាវនៅខាងក្រោយគេ។ ព្យាការីក៏បានយកខ្សែរំពាត់គោះខ្នងរបស់វា រួចលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរលក់អូដ្ឋនោះឱ្យខ្ញុំមក ដោយអ្នកនៅតែមានសិទ្ធិជិះវាដដែលរហូតដល់ទៅដល់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ»។ នៅពេលពួកយើងធ្វើដំណើរជិតទៅដល់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ ខ្ញុំបានសុំការអនុញ្ញាតពីព្យាការីដើម្បីត្រឡប់ទៅផ្ទះ ដោយជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំទើបតែបានរៀបការថ្មីថ្មោង»។ ព្យាការីបានសួរថា៖ «តើអ្នកបានរៀបការជាមួយនារីក្រមុំ ឬស្រ្តីមេម៉ាយ?»។ ខ្ញុំបានជម្រាបថា៖ «ខ្ញុំបានរៀបការជាមួយស្រ្តីមេម៉ាយ ព្រោះឪពុករបស់ខ្ញុំបានស្លាប់ ហើយបន្សល់ទុកកូនស្រីៗតូចៗជាច្រើន ដូច្នេះហើយទើបខ្ញុំជ្រើសរើសរៀបការជាមួយស្រ្តីមេម៉ាយ ដើម្បីឱ្យនាងអាចជួយបង្រៀន និងអប់រំទូន្មានពួកគេបាន»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកត្រឡប់ទៅជួបក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកចុះ»។ នៅពេលខ្ញុំទៅដល់ផ្ទះ ហើយបានប្រាប់មាខាងម្តាយរបស់ខ្ញុំអំពីការលក់សត្វអូដ្ឋនោះ គាត់បានស្តីបន្ទោសឱ្យខ្ញុំ។ ពេលនោះ ខ្ញុំក៏បានរៀបរាប់ប្រាប់គាត់អំពីភាពទន់ខ្សោយ និងភាពនឿយហត់របស់អូដ្ឋ ព្រមទាំងអ្វីដែលព្យាការីបានជួយធ្វើចំពោះអូដ្ឋនោះ។ លុះព្រឹកឡើង នៅពេលព្យាការីបានមកដល់ ខ្ញុំបានដឹកសត្វអូដ្ឋនោះទៅជួបលោក ហើយលោកបានប្រគល់ទាំងប្រាក់ថ្លៃទិញអូដ្ឋ ទាំងសត្វអូដ្ឋនោះមកឱ្យខ្ញុំវិញ ព្រមទាំងបានចែកចំណែកផលសឹកដល់ខ្ញុំដូចជាមនុស្សដទៃទៀតផងដែរ។

ចាប៊ៀរ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេល អាប់ឌុលឡោះ (ឪពុករបស់ខ្ញុំ) បានទទួលមរណភាព គាត់បានបន្សល់ទុកកូនៗ និងបំណុលជាច្រើន។ ខ្ញុំបានស្នើសុំពួកម្ចាស់បំណុលឱ្យជួយបន្ធូរបន្ថយបំណុលរបស់គាត់ខ្លះ ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធ។ ខ្ញុំក៏បានទៅជួបព្យាការីដើម្បីឱ្យលោកជួយសម្រុះសម្រួលជាមួយពួកគេ ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែបដិសេធ។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំថា៖ «ចូរអ្នកបែងចែកផ្លែចាលម៉ារបស់អ្នកទៅតាមប្រភេទនីមួយៗដាច់ដោយឡែកពីគ្នា គឺប្រភេទអ៊ិតកា អ៊ីប៊ីន ហ្សាអ៊ិដ មួយផ្នែក ប្រភេទលីន មួយផ្នែក និងប្រភេទអាជវ៉ា មួយផ្នែក រួចហើយចូរហៅពួកម្ចាស់បំណុលទាំងអស់មក ហើយរង់ចាំរហូតដល់ខ្ញុំទៅជួបអ្នក»។ ខ្ញុំក៏បានធ្វើតាមបង្គាប់ ហើយព្យាការីបានអញ្ជើញមក និងបានគង់នៅក្បែរគំនរផ្លែចាលម៉ា រួចលោកបានវាល់ទម្ងន់សងជូនមនុស្សម្នាក់ៗតាមចំនួនដែលត្រូវទទួលបាន រហូតទាល់តែបានសងពួកគេគ្រប់ៗគ្នាយ៉ាងពេញលេញ ហើយគំនរផ្លែចាលម៉ានៅតែមានបរិមាណដដែល ហាក់ដូចជាមិនត្រូវបានគេប៉ះពាល់ទាល់តែសោះ។ (នៅក្នុងឱកាសមួយទៀត) ខ្ញុំបានចូលរួមក្នុងយុទ្ធនាការមួយជាមួយព្យាការី ដោយខ្ញុំបានជិះលើសត្វអូដ្ឋដឹកទឹកមួយក្បាលរបស់ពួកយើង។ សត្វអូដ្ឋនោះមានសភាពនឿយហត់អស់កម្លាំង ហើយបានដើរយឺតយ៉ាវនៅខាងក្រោយគេ។ ព្យាការីក៏បានយកខ្សែរំពាត់គោះខ្នងរបស់វា រួចលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរលក់អូដ្ឋនោះឱ្យខ្ញុំមក ដោយអ្នកនៅតែមានសិទ្ធិជិះវាដដែលរហូតដល់ទៅដល់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ»។ នៅពេលពួកយើងធ្វើដំណើរជិតទៅដល់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ ខ្ញុំបានសុំការអនុញ្ញាតពីព្យាការីដើម្បីត្រឡប់ទៅផ្ទះ ដោយជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំទើបតែបានរៀបការថ្មីថ្មោង»។ ព្យាការីបានសួរថា៖ «តើអ្នកបានរៀបការជាមួយនារីក្រមុំ ឬស្រ្តីមេម៉ាយ?»។ ខ្ញុំបានជម្រាបថា៖ «ខ្ញុំបានរៀបការជាមួយស្រ្តីមេម៉ាយ ព្រោះឪពុករបស់ខ្ញុំបានស្លាប់ ហើយបន្សល់ទុកកូនស្រីៗតូចៗជាច្រើន ដូច្នេះហើយទើបខ្ញុំជ្រើសរើសរៀបការជាមួយស្រ្តីមេម៉ាយ ដើម្បីឱ្យនាងអាចជួយបង្រៀន និងអប់រំទូន្មានពួកគេបាន»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកត្រឡប់ទៅជួបក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកចុះ»។ នៅពេលខ្ញុំទៅដល់ផ្ទះ ហើយបានប្រាប់មាខាងម្តាយរបស់ខ្ញុំអំពីការលក់សត្វអូដ្ឋនោះ គាត់បានស្តីបន្ទោសឱ្យខ្ញុំ។ ពេលនោះ ខ្ញុំក៏បានរៀបរាប់ប្រាប់គាត់អំពីភាពទន់ខ្សោយ និងភាពនឿយហត់របស់អូដ្ឋ ព្រមទាំងអ្វីដែលព្យាការីបានជួយធ្វើចំពោះអូដ្ឋនោះ។ លុះព្រឹកឡើង នៅពេលព្យាការីបានមកដល់ ខ្ញុំបានដឹកសត្វអូដ្ឋនោះទៅជួបលោក ហើយលោកបានប្រគល់ទាំងប្រាក់ថ្លៃទិញអូដ្ឋ ទាំងសត្វអូដ្ឋនោះមកឱ្យខ្ញុំវិញ ព្រមទាំងបានចែកចំណែកផលសឹកដល់ខ្ញុំដូចជាមនុស្សដទៃទៀតផងដែរ។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ហើយជម្រាបថា៖ «ខ្ញុំតែងតែត្រូវបានគេបោកប្រាស់ក្នុងការជួញដូរទិញលក់»។ ព្យាការីបានទូន្មានគាត់ថា៖ «នៅពេលអ្នកទិញទំនិញអ្វីមួយ ចូរអ្នកនិយាយ (ទៅកាន់អ្នកលក់) ថា “កុំបោកប្រាស់ឱ្យសោះ”»។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក បុរសនោះតែងតែពោលពាក្យនេះជានិច្ច។

អាល់-មូហ្គីរ៉ោះ អ៊ីប៊ីន ស៊ូអ៍ព្វះ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់ពួកអ្នកជាដាច់ខាតនូវ៖ ទីមួយ ការមិនដឹងគុណ និងការរមិលគុណចំពោះម្តាយ ទីពីរ ការកប់កូនស្រីទាំងរស់ ទីបី ការមិនព្រមប្រគល់សិទ្ធិ (និងទ្រព្យសម្បត្តិ) ដល់អ្នកដទៃ និងទីបួន ការទាមទារដើរសុំទានពីមនុស្សដទៃ។ ហើយព្រះអង្គទ្រង់មិនពេញព្រះហឫទ័យចំពោះពួកអ្នកនូវ៖ ទីមួយ ការនិយាយឥតប្រយោជន៍ និងការនិយាយដើមគេចុះឡើង ទីពីរ ការសួរសំណួរដេញដោលច្រើនហួសហេតុ និងទីបី ការខ្ជះខ្ជាយទ្រព្យសម្បត្តិ»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកអ្នកគ្រប់ៗរូបគឺជាអ្នកគង្វាល (អ្នកមើលការខុសត្រូវ) ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះអ្នកដែលស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួន។ មេដឹកនាំគឺជាអ្នកមើលការខុសត្រូវលើប្រជារាស្ត្ររបស់ខ្លួន ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះពួកគេ បុរសជាប្តីគឺជាអ្នកមើលការខុសត្រូវលើក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្លួន ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះពួកគេ ស្ត្រីជាភរិយាគឺជាអ្នកមើលការខុសត្រូវលើផ្ទះសម្បែងរបស់ប្តី ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះផ្ទះនោះ ហើយអ្នកបម្រើគឺជាអ្នកមើលការខុសត្រូវលើទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ចៅហ្វាយនាយខ្លួន ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះទ្រព្យនោះ»។ ខ្ញុំបានឮប្រសាសន៍នេះពីអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយខ្ញុំគិតថា ព្យាការីក៏បានមានប្រសាសន៍ផងដែរថា៖ «បុរសជាកូនគឺជាអ្នកមើលការខុសត្រូវលើទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ឪពុកខ្លួន ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះទ្រព្យនោះ។ ដូច្នេះ ពួកអ្នកគ្រប់ៗរូបសុទ្ធតែជាអ្នកមើលការខុសត្រូវ ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះអ្នកដែលស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួន»។

អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮបុរសម្នាក់សូត្រខគម្ពីរមួយ ប៉ុន្តែខ្ញុំធ្លាប់បានឮព្យាការីសូត្រខគម្ពីរនោះខុសប្លែកពីគាត់។ ដូច្នេះ ខ្ញុំក៏បានចាប់ដៃបុរសនោះនាំទៅជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកអ្នកទាំងពីរគឺសុទ្ធតែត្រឹមត្រូវដូចគ្នា»។ ស៊ូអ៍ព្វះ ដែលជាអ្នករៀបរាប់បន្តបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំគិតថាលោកបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ពួកគេថា៖ «កុំបែកបាក់ទាស់ទែងគ្នាឡើយ ព្រោះប្រជាជាតិជំនាន់មុនៗពួកអ្នកធ្លាប់បានបែកបាក់ទាស់ទែងគ្នា ហើយក៏បានវិនាសអន្តរាយ»។