សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានដើរកាត់ផ្លែចាលម៉ាមួយផ្លែដែលជ្រុះធ្លាក់តាមផ្លូវ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំមិនបារម្ភខ្លាចក្រែងផ្លែនេះជាទានបរិច្ចាគ (ដែលហាមឃាត់សម្រាប់វង្សត្រកូលខ្ញុំ) នោះទេ ខ្ញុំច្បាស់ជាបានរើសយកវាមកសោយបាត់ទៅហើយ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ជួនកាល នៅពេលខ្ញុំត្រឡប់ទៅដល់ផ្ទះវិញ ហើយបានប្រទះឃើញផ្លែចាលម៉ាមួយផ្លែធ្លាក់នៅលើគ្រែរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំក៏បានរើសវាយកមកបម្រុងនឹងសោយ ប៉ុន្តែខ្ញុំបារម្ភខ្លាចក្រែងផ្លែនេះជាទានបរិច្ចាគ ខ្ញុំក៏បានបោះវាចោលវិញ»។

អ៊ីប៊ន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏បានមានប្រសាសន៍ផងដែរថា៖ «ព្រៃបន្លានៃដែនដីពិសិដ្ឋម៉ាកកាស់មិនត្រូវកាប់ឆ្ការឡើយ សត្វព្រៃរបស់វាមិនត្រូវដេញតាមបរបាញ់ឡើយ របស់របរដែលជ្រុះធ្លាក់របស់វាមិនអនុញ្ញាតឱ្យនរណាម្នាក់រើសយកឡើយ លើកលែងតែអ្នកដែលរើសដើម្បីប្រកាសស្វែងរកម្ចាស់ជាសាធារណៈប៉ុណ្ណោះ ហើយស្មៅស្រស់របស់វាមិនត្រូវកាត់ឡើយ»។ អាល់-អាប់បាស បានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! លើកលែងតែស្មៅអ៊ិតឃៀរ (ស្មៅក្រអូប) ចេញ»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «លើកលែងតែស្មៅអ៊ិតឃៀរ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលព្រះជាម្ចាស់បានប្រទានជ័យជម្នះដល់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះអង្គលើអ្នកស្រុកម៉ាកកាស់ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានក្រោកឈរឡើងក្នុងចំណោមមនុស្សលោក ហើយបន្ទាប់ពីបានសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់រួច លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់ការកាប់សម្លាប់គ្នានៅក្នុងដែនដីម៉ាកកាស់ ហើយទ្រង់បានប្រគល់អំណាចលើដែនដីនេះដល់អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ និងពួកអ្នកមានជំនឿ។ ដូច្នេះ ការធ្វើសង្គ្រាមមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យបុគ្គលណាម្នាក់ពីមុនខ្ញុំឡើយ ហើយត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំត្រឹមតែមួយរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយថ្ងៃ ហើយវានឹងមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យបុគ្គលណាម្នាក់ក្រោយពីខ្ញុំទៀតឡើយ។ សត្វព្រៃរបស់វាមិនត្រូវដេញតាមបរបាញ់ឡើយ ព្រៃបន្លារបស់វាមិនត្រូវកាប់ឆ្ការឡើយ របស់របរដែលជ្រុះធ្លាក់របស់វាមិនអនុញ្ញាតឱ្យរើសយកឡើយ លើកលែងតែអ្នកដែលរើសដើម្បីប្រកាសស្វែងរកម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ ហើយអ្នកណាដែលសាច់ញាតិរបស់ខ្លួនត្រូវបានគេសម្លាប់ នោះគេមានជម្រើសពីរ គឺជ្រើសរើសយកសំណងជំងឺចិត្ត ឬក៏សងសឹកជីវិតសងជីវិត»។ អាល់-អាប់បាស បានជម្រាបថា៖ «លើកលែងតែស្មៅអ៊ិតឃៀរ ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ព្រោះពួកយើងយកវាទៅប្រើប្រាស់ក្នុងផ្នូរ និងក្នុងផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកយើង»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «លើកលែងតែស្មៅអ៊ិតឃៀរ»។ បុរសជនជាតិយេម៉ែនម្នាក់ឈ្មោះ អាប៊ូ សាហ៍ បានក្រោកឈរឡើង ហើយជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! សូមឱ្យគេកត់ត្រាប្រសាសន៍នេះទុកឱ្យខ្ញុំផង»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ថា៖ «ចូរកត់ត្រាទុកឱ្យ អាប៊ូ សាហ៍ ទៅ»។ អ្នករៀបរាប់បន្តបានសួរ អាល់-អ៊ាវហ្សាអ៊ី ថា៖ តើគាត់ចង់មានន័យយ៉ាងណាចំពោះពាក្យ “សូមឱ្យគេកត់ត្រាទុកឱ្យខ្ញុំផង”? គាត់បានឆ្លើយថា៖ សំដៅលើសុន្ទរកថាដែលគាត់បានឮពីអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះឯង។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវច្របាច់យកទឹកដោះសត្វពាហនៈណាមួយដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីម្ចាស់របស់វាឡើយ។ តើមាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកពេញចិត្តឱ្យគេចូលទៅក្នុងជង្រុកស្តុកអាហាររបស់ខ្លួន ហើយគាស់កកាយធុងស្តុកអាហាររបស់ខ្លួនយកម្ហូបអាហារទៅដែរឬទេ? ពិតប្រាកដណាស់ ដោះរបស់សត្វពាហនៈគឺជាជង្រុកស្តុកអាហារូបត្ថម្ភរបស់ម្ចាស់សត្វទាំងនោះ ដូច្នេះគ្មានបុគ្គលណាម្នាក់ត្រូវច្របាច់ទឹកដោះសត្វពាហនៈរបស់អ្នកដទៃដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីម្ចាស់របស់វាឡើយ»។

ហ្សាអ៊ិដ អ៊ីប៊ីន ខាលិដ អាល់-ជូហានី បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានសួរអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់អំពីរបស់របរដែលរើសបាន។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកប្រកាសស្វែងរកម្ចាស់ជាសាធារណៈឱ្យបានរយៈពេលមួយឆ្នាំពេញ បន្ទាប់មកចូរចងចាំសម្ភារដាក់របស់នោះ និងខ្សែចំណងរបស់វាឱ្យបានច្បាស់ រួចអ្នកអាចយកប្រាក់នោះទៅប្រើប្រាស់បាន ហើយប្រសិនបើម្ចាស់របស់វាមកទាមទារនៅពេលក្រោយ ចូរប្រគល់ឱ្យគាត់វិញទៅ»។ មនុស្សទាំងឡាយបានសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ចុះចំពោះសត្វចៀមដែលវង្វេងបាត់វិញ?»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកយកវាចុះ ព្រោះវាគឺសម្រាប់អ្នក ឬសម្រាប់បងប្អូនរបស់អ្នក ឬសម្រាប់សត្វចចក»។ បុរសនោះបានសួរបន្តថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ចុះចំពោះសត្វអូដ្ឋដែលវង្វេងបាត់វិញ?»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានខឹងសម្បារ ហើយថ្ពាល់ ឬផ្ទៃមុខរបស់លោកបានប្រែជាក្រហម រួចលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកគ្មានការពាក់ព័ន្ធអ្វីជាមួយវានោះទេ ព្រោះវាមានជើងទាំងបួន និងមានថង់ស្តុកទឹកក្នុងខ្លួន រហូតទាល់តែម្ចាស់របស់វាប្រទះឃើញវា»។

ស៊ូវ៉ៃដ អ៊ីប៊ីន ហ្គាហ្វាឡាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ ខណៈពេលដែលខ្ញុំកំពុងស្ថិតនៅក្នុងក្រុមជាមួយ សាល់ម៉ាន អ៊ីប៊ីន រ៉ាប៊ីអា និង ស៊ូហាន នៅក្នុងយុទ្ធនាការមួយ ខ្ញុំបានរើសបានខ្សែរំពាត់មួយ។ ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេបានប្រាប់ខ្ញុំឱ្យបោះវាចោល ប៉ុន្តែខ្ញុំបានបដិសេធ ហើយនិយាយថា ប្រសិនបើខ្ញុំរកឃើញម្ចាស់ ខ្ញុំនឹងប្រគល់ឱ្យគាត់វិញ បើពុំនោះទេ ខ្ញុំនឹងយកវាទៅប្រើប្រាស់។ នៅពេលពួកយើងត្រឡប់មកវិញ ពួកយើងបានទៅបំពេញធម្មយាត្រាហាចជី ហើយនៅពេលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ទីក្រុងម៉ាឌីណះ ខ្ញុំក៏បានសួរ អ៊ុបៃ អ៊ីប៊ីន កាអ៍ប អំពីរឿងនោះ។ គាត់បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំធ្លាប់រើសបានថង់មួយដែលមានប្រាក់ចំនួន ១០០ ឌីណាកាលពីសម័យអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយខ្ញុំបានយកទៅជម្រាបព្យាការី។ លោកបានមានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំថា៖ “ចូរអ្នកប្រកាសស្វែងរកម្ចាស់របស់វាឱ្យបានរយៈពេលមួយឆ្នាំពេញ”។ ខ្ញុំក៏បានប្រកាសអស់រយៈពេលមួយឆ្នាំពេញ រួចហើយបានត្រឡប់ទៅជួបព្យាការីម្តងទៀត ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ចូរប្រកាសស្វែងរកម្ចាស់របស់វាមួយឆ្នាំទៀតទៅ”។ ខ្ញុំក៏បានប្រកាសបន្តមួយឆ្នាំទៀត ហើយនៅពេលខ្ញុំទៅជួបលោកម្តងទៀត លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ចូរប្រកាសមួយឆ្នាំទៀតទៅ”។ ខ្ញុំក៏បានប្រកាសបន្តមួយឆ្នាំទៀត។ នៅពេលខ្ញុំទៅជួបលោកជាលើកទីបួន លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ចូរអ្នកចងចាំចំនួនប្រាក់ សម្ភារដាក់របស់នោះ និងខ្សែចំណងរបស់វាឱ្យបានច្បាស់ ហើយប្រសិនបើម្ចាស់របស់វាមកដល់ ចូរប្រគល់ឱ្យគាត់វិញទៅ បើពុំនោះទេ អ្នកអាចយកវាទៅប្រើប្រាស់ចុះ”»។

សាឡាម៉ាស់ បានរៀបរាប់នូវដំណើររឿងខាងលើពី អ៊ុបៃ អ៊ីប៊ីន កាអ៍ប ដោយបានបន្ថែមថា៖ «ក្រោយមក ខ្ញុំបានជួបអ្នករៀបរាប់បន្តនៅទីក្រុងម៉ាកកាស់ ប៉ុន្តែគាត់មិនចាំច្បាស់ថា តើ កាអ៍ប បានប្រកាសស្វែងរកម្ចាស់របស់ដែលរើសបាននោះអស់រយៈពេលបីឆ្នាំ ឬត្រឹមតែមួយឆ្នាំនោះទេ»។

ហ្សាអ៊ិដ អ៊ីប៊ីន ខាលិដ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសជនបទម្នាក់បានសួរព្យាការីអំពីរបស់របរដែលរើសបាន។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកប្រកាសស្វែងរកម្ចាស់ឱ្យបានរយៈពេលមួយឆ្នាំពេញ ហើយប្រសិនបើក្រោយពីនោះមាននរណាម្នាក់មក និងពណ៌នាពីសម្ភារដាក់របស់នោះ និងខ្សែចំណងរបស់វាបានត្រឹមត្រូវ (ចូរប្រគល់ឱ្យគាត់ទៅ) បើពុំនោះទេ អ្នកអាចយកវាទៅចាយវាយចុះ»។ បន្ទាប់មក បុរសនោះបានសួរព្យាការីអំពីសត្វអូដ្ឋដែលវង្វេងបាត់។ ទឹកព្រះភក្ត្ររបស់ព្យាការីបានប្រែជាក្រហម ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកគ្មានការពាក់ព័ន្ធអ្វីជាមួយវានោះទេ ព្រោះវាមានពោះស្តុកទឹក និងមានជើងទាំងបួន ហើយវានឹងដើរទៅដល់ប្រភពទឹកផឹក និងស៊ីស្លឹកឈើ។ ចូរអ្នកទុកវាចោលទៅ រហូតទាល់តែម្ចាស់របស់វាប្រទះឃើញវា»។ បន្ទាប់មក បុរសនោះបានសួរព្យាការីអំពីសត្វចៀមដែលវង្វេងបាត់។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាគឺសម្រាប់អ្នក ឬសម្រាប់បងប្អូនរបស់អ្នក ឬសម្រាប់សត្វចចក»។

អាប៊ូ បាក្រ បានរៀបរាប់ថា៖ ខណៈដែលខ្ញុំកំពុងធ្វើដំណើរតាមផ្លូវ ស្រាប់តែខ្ញុំបានប្រទះឃើញអ្នកគង្វាលម្នាក់កំពុងកៀងហ្វូងចៀមរបស់គាត់។ ខ្ញុំបានសួរគាត់ថាតើគាត់ជាអ្នកបម្រើរបស់នរណា។ គាត់បានឆ្លើយថាគាត់ជាអ្នកបម្រើរបស់បុរសម្នាក់មកពីកុលសម្ព័ន្ធគួរ៉ែស ហើយគាត់បានបញ្ចេញឈ្មោះបុរសនោះ ហើយខ្ញុំក៏បានស្គាល់គាត់។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ «តើសត្វចៀមរបស់អ្នកមានទឹកដោះដែរឬទេ?»។ គាត់បានឆ្លើយថាមាន។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ «តើអ្នកអាចច្របាច់ទឹកដោះឱ្យខ្ញុំបានទេ?»។ គាត់បានឆ្លើយថាបាន។ ខ្ញុំបានប្រាប់គាត់ ហើយគាត់ក៏បានចងជើងចៀមមួយក្បាល។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានប្រាប់គាត់ឱ្យសម្អាតធូលីដីចេញពីក្បាលដោះចៀម និងឱ្យសម្អាតធូលីដីចេញពីដៃរបស់គាត់។ គាត់ក៏បានទះដៃទាំងសងខាងដើម្បីជម្រុះធូលីដីចេញ។ បន្ទាប់មក គាត់បានច្របាច់ទឹកដោះបានបន្តិចបន្តួច។ ខ្ញុំបានចាក់ទឹកដោះនោះដាក់ក្នុងក្អមមួយសម្រាប់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានយកក្រណាត់មួយផ្ទាំងមកគ្របមាត់ក្អម រួចបានចាក់ទឹកត្រជាក់ពីលើក្អមនោះរហូតទាល់តែទឹកដោះត្រជាក់ស្រួល។ ខ្ញុំបានយកទឹកដោះនោះទៅជូនព្យាការី ហើយជម្រាបថា៖ «សូមអញ្ជើញសោយចុះ ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់!»។ លោកក៏បានសោយទឹកដោះនោះរហូតទាល់តែខ្ញុំមានចិត្តសប្បាយរីករាយយ៉ាងខ្លាំង។

អាប៊ូ សាអ៊ិដ អាល់-ខុទរី បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលពួកអ្នកមានជំនឿបានឆ្លងផុតពីលើស្ពាននៃឋាននរកដោយសុវត្ថិភាព ពួកគេនឹងត្រូវបញ្ឈប់នៅលើស្ពានមួយនៅចន្លោះឋាននរក និងឋានសួគ៌ ជាកន្លែងដែលពួកគេនឹងទូទាត់សងសឹកគ្នាទៅវិញទៅមកចំពោះអំពើអយុត្តិធម៌ដែលបានកើតឡើងរវាងពួកគេកាលពីនៅក្នុងលោកីយ៍។ លុះត្រាតែពួកគេត្រូវបានសម្អាតឱ្យបរិសុទ្ធពីបាបកម្មទាំងឡាយហើយ ទើបពួកគេត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យចូលទៅក្នុងឋានសួគ៌។ ស្បថនឹងព្រះដែលជីវិតរបស់ មូហាំម៉ាត់ ស្ថិតក្នុងព្រះហស្តរបស់ព្រះអង្គ មនុស្សម្នាក់ៗនឹងស្គាល់ទីលំនៅរបស់ខ្លួននៅក្នុងឋានសួគ៌ច្បាស់ជាងគេស្គាល់ផ្ទះសម្បែងរបស់ខ្លួននៅក្នុងលោកីយ៍នេះទៅទៀត»។

ស័ហ្វវ៉ាន អ៊ីប៊ីន មូហ៍រ៉ិស អាល់-ម៉ាហ្ស៊ីនី បានរៀបរាប់ថា៖ ខណៈដែលខ្ញុំកំពុងដើរជាមួយ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ ដោយកាន់ដៃរបស់គាត់ ស្រាប់តែមានបុរសម្នាក់បានដើរមកពីមុខពួកយើង ហើយសួរថា៖ «តើលោកបានឮអ្វីខ្លះពីអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់អំពីការសន្ទនាជាសម្ងាត់ (អាន់-ណាចវ៉ា)?»។ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្រះជាម្ចាស់នឹងនាំអ្នកមានជំនឿម្នាក់មកក្បែរព្រះអង្គ ហើយទ្រង់នឹងបាំងបិទរូបគេដោយវាំងននបិទបាំងរបស់ទ្រង់ រួចទ្រង់នឹងសួរគេថា “តើអ្នកបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបបែបនេះៗមែនទេ?” គេនឹងទូលឆ្លើយថា “មែនហើយ ឱព្រះអម្ចាស់នៃទូលបង្គំ!”។ ព្រះជាម្ចាស់នឹងបន្តសួរដេញដោលគេរហូតទាល់តែគេសារភាពរាល់បាបកម្មទាំងអស់របស់ខ្លួន ហើយគិតក្នុងចិត្តថាខ្លួនត្រូវវិនាសហើយ។ ពេលនោះ ព្រះជាម្ចាស់នឹងមានបន្ទូលថា៖ “យើងបានបិទបាំងបាបកម្មទាំងឡាយរបស់អ្នកកាលនៅក្នុងលោកីយ៍ ហើយនៅថ្ងៃនេះ យើងនឹងអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មទាំងនោះឱ្យអ្នក” ហើយគេក៏ត្រូវបានប្រគល់សៀវភៅកត់ត្រាកុសលផលបុណ្យរបស់ខ្លួន។ ចំណែកឯពួកអ្នកដែលបដិសេធជំនឿ និងពួកមនុស្សលាក់ពុតវិញ (អំពើអាក្រក់របស់ពួកគេនឹងត្រូវលាតត្រដាងជាសាធារណៈ) ហើយពួកសាក្សីនឹងនិយាយថា៖ ទាំងនេះហើយជាពួកអ្នកដែលបានភូតកុហកចំពោះព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេ! ចូរដឹងចុះថា ការដាក់បណ្តាសារបស់ព្រះជាម្ចាស់គឺធ្លាក់ទៅលើពួកអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ជនមូស្លីមម្នាក់គឺជាបងប្អូនរបស់ជនមូស្លីមម្នាក់ទៀត ដូច្នេះគេមិនត្រូវជិះជាន់សង្កត់សង្កិនបងប្អូនខ្លួនឡើយ ហើយក៏មិនត្រូវប្រគល់បងប្អូនខ្លួនទៅឱ្យអ្នកជិះជាន់ធ្វើបាបដែរ។ អ្នកណាដែលបំពេញសេចក្តីត្រូវការរបស់បងប្អូនខ្លួន ព្រះជាម្ចាស់នឹងបំពេញសេចក្តីត្រូវការរបស់គេវិញ អ្នកណាដែលជួយរំដោះបងប្អូនមូស្លីមរបស់ខ្លួនឱ្យរួចផុតពីការលំបាកវេទនាណាមួយ ព្រះជាម្ចាស់នឹងជួយរំដោះគេឱ្យរួចផុតពីការលំបាកវេទនានៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ ហើយអ្នកណាដែលបិទបាំងកំហុសឆ្គងរបស់ជនមូស្លីមម្នាក់ ព្រះជាម្ចាស់នឹងបិទបាំងកំហុសឆ្គងរបស់គេនៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ»។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរជួយបងប្អូនរបស់អ្នក មិនថាគេជាអ្នករងការជិះជាន់សង្កត់សង្កិន ឬជាអ្នកជិះជាន់សង្កត់សង្កិនគេនោះឡើយ»។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរជួយបងប្អូនរបស់អ្នក មិនថាគេជាអ្នករងការជិះជាន់ ឬជាអ្នកជិះជាន់គេនោះឡើយ»។ មនុស្សទាំងឡាយបានជម្រាបសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ចំពោះការជួយគេក្នុងពេលគេរងការជិះជាន់គឺពួកយើងយល់ស្របហើយ ប៉ុន្តែតើពួកយើងត្រូវជួយគេយ៉ាងដូចម្តេចប្រសិនបើគេជាអ្នកជិះជាន់គេនោះ?»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គឺដោយការឃាត់ឃាំង និងរារាំងគេកុំឱ្យទៅជិះជាន់ធ្វើបាបអ្នកដទៃ»។

មូអាវីយ៉ាស់ អ៊ីប៊ីន ស៊ូវ៉ៃដ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮ អាល់-បារ៉ា អ៊ីប៊ីន អាហ្ស៊ីប និយាយថា៖ «ព្យាការីបានបង្គាប់ពួកយើងឱ្យធ្វើនូវរឿងប្រាំពីរយ៉ាង និងបានហាមឃាត់ពួកយើងមិនឱ្យធ្វើនូវរឿងប្រាំពីរយ៉ាងផ្សេងទៀត»។ បន្ទាប់មក អាល់-បារ៉ា បានលើកឡើងនូវរឿងប្រាំពីរយ៉ាងនោះគឺ៖ ទីមួយ ការទៅសួរសុខទុក្ខអ្នកជំងឺ ទីពីរ ការដើរហែហមពិធីបុណ្យសព ទីបី ការបួងសួងពរជ័យ “សូមព្រះជាម្ចាស់មេត្តាប្រណីដល់អ្នក” ចំពោះអ្នកកណ្តាស់ (ដែលពោលសរសើរព្រះជាម្ចាស់) ទីបួន ការឆ្លើយតបការសួរសុខទុក្ខ ទីប្រាំ ការជួយសង្គ្រោះអ្នករងការជិះជាន់ ទីប្រាំមួយ ការទទួលយកការអញ្ជើញ និងទីប្រាំពីរ ការជួយមនុស្សឱ្យបំពេញពាក្យសច្ចារបស់ខ្លួន។

អាប៊ូ មូសា បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកមានជំនឿម្នាក់ចំពោះអ្នកមានជំនឿម្នាក់ទៀត គឺប្រៀបដូចជាសំណង់អគារមួយដែលផ្នែកនីមួយៗជួយទ្រទ្រង់ និងពង្រឹងកម្លាំងឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមក»។ ព្យាការីបានយកម្រាមដៃទាំងសងខាងប្រទាក់បញ្ចូលគ្នា (ខណៈពេលមានប្រសាសន៍បែបនេះ)។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អំពើអយុត្តិធម៌ និងការជិះជាន់សង្កត់សង្កិន នឹងក្លាយជាភាពងងឹតស្លុបនៅថ្ងៃជំនុំជម្រះ»។

អ៊ីប៊ន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានចាត់បញ្ជូន មូអាហ្ស ទៅកាន់ស្រុកយេម៉ែន ហើយបានផ្តាំផ្ញើថា៖ «ចូរអ្នកប្រុងប្រយ័ត្ន និងកោតខ្លាចចំពោះពាក្យបួងសួងបណ្តាសារបស់អ្នកដែលរងការជិះជាន់ ដ្បិតគ្មានវាំងននបាំងបិទរវាងការបួងសួងរបស់គេ និងព្រះជាម្ចាស់ឡើយ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌លើអ្នកដទៃ ទាក់ទងនឹងកិត្តិយសកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ឬរឿងរ៉ាវអ្វីផ្សេងទៀត នោះចូរគេសុំការលើកលែងទោសពីបុគ្គលនោះឱ្យបានរួចរាល់មុនពេលថ្ងៃជំនុំជម្រះមកដល់ ជាថ្ងៃដែលគ្មានប្រាក់ឌីណា ឬឌៀរហាំសម្រាប់សងឡើយ។ ប្រសិនបើគេមានកុសលផលបុណ្យ កុសលផលបុណ្យទាំងនោះនឹងត្រូវដកហូតពីគេទៅតាមទំហំនៃអំពើអយុត្តិធម៌ដែលគេបានប្រព្រឹត្ត ហើយប្រសិនបើគេគ្មានកុសលផលបុណ្យសេសសល់ទេ នោះបាបកម្មរបស់អ្នកដែលរងការជិះជាន់នឹងត្រូវយកមកទម្លាក់លើរូបគេវិញ»។