អ៊ុមដាតុល អាហ៍កាម (សសរស្តម្ភនៃច្បាប់ឥស្លាម)

១៥ - គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ស្ដីពីទណ្ឌកម្មកំណត់នៃច្បាប់ឥស្លាម (កិតាបុល-ហ៊ូឌូដ) ជំពូកទី ១៖ ទណ្ឌកម្មនៃអំពើផិតក្បត់ (ហ្ស៊ីណា) ៧០៩ (៣៥៧) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាប៊ូហ៊ូរ៉យរ៉ោះនិងលោកហ្សែដពិញខាលីដ ﵄ ថាបុរសពីរនាក់បានមកជួបព្យាការី ﷺ ដោយម្នាក់ជម្រាបថាកូនប្រុសរបស់ខ្លួនបានប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាជាមួយប្រពន្ធរបស់បុរសម្នាក់ទៀតព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលវិនិច្ឆ័យតាមគម្ពីររបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ថា៖ «ចំពោះកូនប្រុសរបស់អ្នកដែលនៅលីវត្រូវទទួលទោសរំពាត់មួយរយខ្សែនិងនិរទេសខ្លួនមួយឆ្នាំហើយចំពោះស្ត្រីដែលធ្លាប់រៀបការហើយប្រសិនបើនាងសារភាពត្រូវទទួលទោសគប់ដុំថ្មរហូតដល់ស្លាប់ (រ៉ាចម៍)» លុះស្ត្រីនោះបានសារភាពនាងក៏ត្រូវបានគេអនុវត្តទោសរ៉ាចម៍តាមច្បាប់។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម) ៧១០-៧១៤ - បណ្តាហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ស្តីពីការសារភាពកំហុសរបស់លោកម៉ាអ៊ីសនិងស្ត្រីកុលសម្ព័ន្ធហ្គាមីឌីយ៉ះដែលបានមកសុំឱ្យព្យាការី ﷺ សម្អាតបាបកម្មរបស់ពួកគេក្នុងលោកិយនេះហើយព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលសរសើរពីការតައព៉ាត់វិប្បដិសារីដ៏ស្មោះត្រង់របស់ពួកគេថា៖ «នាងពិតជាបានតައព៉ាត់នូវការតައព៉ាត់មួយដែលប្រសិនបើបែងចែកដល់អ្នកក្រុងម៉ាឌីណះចំនួនចិតសិបនាក់ក៏នៅតែគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពួកគេទាំងអស់គ្នាដែរ!»។ (រាយការណ៍ដោយមុស្លិម)

ជំពូកទី ២៖ ទណ្ឌកម្មនៃការចោទប្រកាន់គេដោយគ្មានភស្តុតាង (ក្វាឌហ្វ) និងការសេពគ្រឿងស្រវឹង (ខាំរ) ៧១៧ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាលីពិញអាប៊ីត្វលិប ﵁ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានវាយរំពាត់អ្នកសេពគ្រឿងស្រវឹងចំនួនសែសិបខ្សែ, លោកអាប៊ូបាក់របានវាយសែសិបខ្សែ, និងលោកឧមើរបានបំពេញវាឱ្យដល់ប៉ែតសិបខ្សែហើយការអនុវត្តទាំងអស់នេះសុទ្ធតែជាស៊ុណ្ណាត្រឹមត្រូវប៉ុន្តែការអនុវត្តសែសិបខ្សែគឺជាទីពេញចិត្តបំផុតសម្រាប់ខ្ញុំ»។ (រាយការណ៍ដោយមុស្លិម) អ្នកប្រាជ្ញបានបញ្ជាក់ថាការចោទប្រកាន់ស្ត្រីបរិសុទ្ធថាប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាដោយគ្មានសាក្សីបួននាក់ត្រូវទទួលទោសរំពាត់ប៉ែតសិបខ្សែនិងមិនទទួលយកសក្ខីកម្មរបស់គេជារៀងរហូត។

ជំពូកទី ៣៖ ទណ្ឌកម្មនៃអំពើលួចប្លន់ (អាល់-សារីក្វះ) ៧១៨ (៣៦២) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកស្រីអាអ៊ីស្យះ ﵂ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ដៃរបស់ចោរត្រូវកាត់ផ្តាច់ក្នុងតម្លៃចោរកម្មចាប់ពីមួយភាគបួនឌីណារឡើងទៅ (ស្មើនឹងប្រហែល ៣ ឌៀរហាំឬប្រហែល ១ ក្រាមមាស)»។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម) ៧២១ (៣៦៤) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកស្រីអាអ៊ីស្យះ ﵂ ថាកុលសម្ព័ន្ធគូរ៉ៃស្យមានការព្រួយបារម្ភពីរឿងស្ត្រីត្រកូលម៉ាក់ហ្ស៊ូមដែលបានលួចទ្រព្យគេពួកគេក៏បានពឹងពាក់លោកឧសាម៉ះពិញហ្សែដ (ជាទីស្រឡាញ់របស់ព្យាការី) ឱ្យជួយអង្វរពេលនោះរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានប្រែទឹកមុខក្រហមខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំងហើយមានបន្ទូលថា៖ «តើអ្នកហ៊ានមកជួយអង្វរក្នុងរឿងទណ្ឌកម្មកំណត់ (ហ៊ូឌូដ) មួយរបស់អល់ឡោះផងឬ?!» បន្ទាប់មកទ្រង់បានឡើងថ្លែងទេសនកថាថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ប្រជាជាតិជំនាន់មុនពួកអ្នកបានវិនាសហិនហោចក៏ដោយសារតែនៅពេលដែលអ្នកមានអំណាចក្នុងចំណោមពួកគេលួចពួកគេបានលើកលែងទោសឱ្យប៉ុន្តែនៅពេលដែលជនទន់ខ្សោយលួចពួកគេបានអនុវត្តទោសកាត់ដៃលើគេ! ខ្ញុំសូមស្បថនឹងអល់ឡោះប្រសិនបើហ្វាទីម៉ះជាកូនស្រីបង្កើតរបស់មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)លួចទ្រព្យគេខ្ញុំប្រាកដជានឹងកាត់ដៃនាងដោយផ្ទាល់ដៃជាក់ជាមិនខាន!»។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម) ៧២២ - ពីរាយការណ៍ដោយលោករ៉ាហ្វៀពិញខាឌីជ ﵁ ថាព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «មិនត្រូវកាត់ដៃចោរឡើយចំពោះការលួចផ្លែឈើដែលនៅលើដើមឬបណ្តូលដើមល្មើ (ដែលមិនទាន់បានប្រមូលទុកក្នុងជង្រុក)»។ (រាយការណ៍ដោយអាប៊ូដាវូតនិងទីរមីហ្ស៊ី)

១៦ - គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ស្ដីពីការប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងពួកក្បត់សាសនាពួកបះបោរនិងចោរប្លន់ប្រដាប់អាវុធ (ក្វិតាលុអះលិរ-រ៉ីដ្ដះវ៉ាល់-ពុហ្គាត) ៧២៦ (៣៦៦) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាណាស់ពិញម៉ាលិក ﵁ អំពីក្រុមមនុស្សមកពីកុលសម្ព័ន្ធអ៊ុរ៉ៃណះដែលបានចូលមកក្រុងម៉ាឌីណះហើយមានជំងឺព្យាការី ﷺ បានឱ្យពួកគេទៅផឹកទឹកដោះនិងទឹកនោមសត្វអូដ្ឋសប្បុរសធម៌រហូតជាសះស្បើយប៉ុន្តែបន្ទាប់មកពួកគេបានក្បត់សាសនាឥស្លាមបានសម្លាប់គង្វាលអូដ្ឋរបស់ព្យាការី ﷺ យ៉ាងព្រៃផ្សៃនិងបានប្លន់យកសត្វអូដ្ឋរត់គេចខ្លួនព្យាការី ﷺ ក៏បានចាត់កងទ័ពតាមចាប់ពួកគេមកវិញនិងអនុវត្តទោសប្រហារជីវិតតាមច្បាប់ឧក្រិដ្ឋកម្មប្រដាប់អាវុធ (ហ៊ីរ៉ាព៉ះ)។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម) ៧២៧ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអ៊ីព្នូអាព្ពាស ﵄ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលផ្លាស់ប្តូរសាសនា (ក្បត់សាសនាឥស្លាម) របស់ខ្លួនចូរប្រហារជីវិតគេ»។ (រាយការណ៍ដោយពូខរី)

១៧ - គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ស្ដីពីការស្បថនិងការឌូអា (ការអង្វរសុំព្រះ) (កិតាបុល-អៃម៉ានវ៉ាន-នូហ្ស៊ូរ) ៧២៨ (៣៦៧) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាប់ឌុលឡោះពិញឧមើរ ﵄ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ចូរពួកអ្នកកុំស្បថដោយយកឈ្មោះឪពុកម្តាយរបស់ពួកអ្នកមកស្បថឱ្យសោះ! អ្នកណាដែលចង់ស្បថចូរឱ្យគេស្បថដោយនាមរបស់អល់ឡោះឬបើពុំនោះសោតទេចូរឱ្យគេនៅស្ងៀម»។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម) ៧៣២ (៣៦៩) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាប៊ូហ៊ូរ៉យរ៉ោះ ﵁ ថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលបានស្បថលើរឿងអ្វីមួយរួចហើយគេបានមើលឃើញរឿងមួយផ្សេងទៀតល្អប្រសើរជាងការស្បថនោះនោះចូរឱ្យគេសងកាហ្វារ៉ាត់លុបលាងការស្បថរបស់គេហើយចូរឱ្យគេធ្វើនូវអ្វីដែលល្អប្រសើរនោះចុះ»។ (រាយការណ៍ដោយមុស្លិម) ៧៣៧ (៣៧៣) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកស្រីអាអ៊ីស្យះ ﵂ ថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលបានឌូអាថានឹងគោរពស្តាប់បង្គាប់អល់ឡោះនោះចូរឱ្យគេគោរពស្តាប់បង្គាប់ទ្រង់ចុះ (ត្រូវតែបំពេញការឌូអានោះ) ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលបានឌូអាថានឹងប្រព្រឹត្តអំពើបាបប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះនោះកុំឱ្យគេប្រព្រឹត្តអំពើបាបប្រឆាំងនឹងទ្រង់ឱ្យសោះ (ហាមបំពេញការឌូអានោះជាដាច់ខាត)»។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម)

ជំពូកទី ២៖ ទោសកំណត់ចំពោះអ្នកសេពគ្រឿងស្រវឹង ៧២៦ (៣៥៨) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាន៉ាស់ ﵁ ថា៖ គេបាននាំបុរសម្នាក់ដែលបានសេពគ្រឿងស្រវឹងមកកាន់ព្យាការី ﷺ ហើយលោកក៏បានបញ្ជាឱ្យវាយទណ្ឌកម្មបុរសនោះដោយធាងល្មើប្រមាណសែសិបដង។ លោកបានមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ លោកអាពូពក្កើរ ﵁ ក៏ធ្លាប់បានអនុវត្តបែបនោះដែរ។ លុះដល់សម័យកាលរបស់លោកអាមើរ ﵁ លោកបានពិគ្រោះយោបល់ជាមួយបណ្តាអ្នកស្រុកពេលនោះលោកអាប់ឌុររ៉ោះម៉ានពិនអោហ្វបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ទោសកំណត់កម្រិតទាបបំផុតគឺប៉ែតសិបដង (ប្រដូចទៅនឹងទោសចោទប្រកាន់បរិហារកេរ្តិ៍) ទើបលោកអាមើរបានបញ្ជាឱ្យអនុវត្តទោសកម្រិតនោះ។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧២៧ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកហ៊ូឌ័យនពិនអាល់ម៉ូនហ្សៀរបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញផ្ទាល់ភ្នែកនៅពេលដែលគេបាននាំខ្លួនអាល់វ៉ាលីដមកចំពោះមុខលោកឧស្មានពិនអាហ្វាន ﵁ ដោយសារគាត់បានដឹកនាំសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ស៊ូបុហ្ហចំនួនបួនរ៉កអាត់រួចសួរទៅកាន់អ្នកឌូអា (ការអង្វរសុំព្រះ)ថា៖ «តើអ្នករាល់គ្នាចង់ឱ្យខ្ញុំបន្ថែមទៀតទេ?»។ គ្រានោះមានបុរសពីរនាក់បានធ្វើជាសាក្សីប្រឆាំងនឹងគាត់ម្នាក់គឺលោកហ៊ូមរ៉ានបានធ្វើជាសាក្សីថាគាត់បានសេពគ្រឿងស្រវឹងហើយម្នាក់ទៀតបានធ្វើជាសាក្សីថាបានឃើញគាត់ក្អួតចេញមក។ លោកឧស្មានបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គាត់មិនអាចក្អួតចេញមកបានទេលុះត្រាតែគាត់បានផឹកវា!»។ បន្ទាប់មកលោកឧស្មានបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱអាលី! ចូរអ្នកក្រោកឡើងទៅវាយទណ្ឌកម្មគាត់ទៅ!»។ លោកអាលីក៏បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់កូនប្រុសរបស់លោកថា៖ «ឱហាស្សាន! ចូរអ្នកក្រោកឡើងទៅវាយទណ្ឌកម្មគាត់ទៅ!»។ លោកហាស្សានបានឆ្លើយតបវិញថា៖ «ចូរឱ្យអ្នកណាដែលទទួលផលត្រជាក់នៃអំណាចទទួលរ៉ាប់រងកម្ដៅនៃទណ្ឌកម្មនេះចុះ!» (មានន័យថាចូរឱ្យអ្នកកាន់កាប់កិច្ចការដឹកនាំផ្ទាល់ជាអ្នកអនុវត្ត)។ លោកអាលីក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱអាប់ឌុលឡោះពិនយ៉ាអ៍ហ្វើរ! ចូរអ្នកក្រោកឡើងទៅវាយទណ្ឌកម្មគាត់ទៅ!»។ គាត់ក៏បានវាយទណ្ឌកម្មរីឯលោកអាលីជាអ្នករាប់ចំនួនរហូតដល់គ្រប់សែសិបដងទើបលោកអាលីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរឈប់!»។ បន្ទាប់មកលោកអាលីបានមានប្រសាសន៍បញ្ជាក់ថា៖ «ព្យាការី ﷺ បានវាយទណ្ឌកម្មសែសិបដងលោកអាពូពក្កើរបានវាយសែសិបដងហើយលោកអាមើរបានវាយប៉ែតសិបដង។ ទាំងអស់នេះសុទ្ធសឹងជាស៊ុនណះប៉ុន្តែចំនួននេះ (សែសិបដង) គឺជាទីគាប់ចិត្តបំផុតសម្រាប់ខ្ញុំ»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៧២៨ (៣៥٩) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូពូរដះអាល់ពូឡាវីថា៖ លោកបានឮរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវវាយទណ្ឌកម្មលើសពីដប់រំពាត់ឡើយលើកលែងតែក្នុងការអនុវត្តទោសកំណត់ណាមួយក្នុងចំណោមទោសកំណត់ជាកាតព្វកិច្ច (ហ៊ូឌូដ) របស់អល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម)

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ទី ១៦៖ ការស្បថសច្ចានិងបំណន់ (គីតាបអាល់អៃម៉ានវ៉ាន-នូហ្ស៊ូរ) ៧២៩ (៣៦០) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុររ៉ោះម៉ានពិនសាមូរ៉ោះថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំថា៖ «ឱអាប់ឌុររ៉ោះម៉ានពិនសាមូរ៉ោះ! ចូរអ្នកកុំទាមទារសុំតំណែងដឹកនាំឱ្យសោះពីព្រោះប្រសិនបើអ្នកត្រូវបានគេប្រគល់តំណែងឱ្យដោយសារការទាមទារសុំអ្នកនឹងត្រូវគេបោះបង់ទុកឱ្យរ៉ាប់រងតែម្នាក់ឯងប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកត្រូវបានគេប្រគល់ឱ្យដោយមិនមានការទាមទារសុំទេនោះអ្នកនឹងទទួលបានការជួយជ្រោមជ្រែងលើកិច្ចការនោះ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកបានស្បថសច្ចាលើរឿងអ្វីមួយរួចក្រោយមកអ្នកមើលឃើញថារឿងផ្សេងទៀតប្រសើរជាងនោះចូរអ្នកធ្វើការលោះបាបចំពោះពាក្យស្បថរបស់អ្នក (កាហ្វារ៉ោះ) ហើយចូរអនុវត្តនូវអ្វីដែលប្រសើរជាងនោះចុះ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរី, មូស្លីម, អាពូដាវូដ, អាល់ណាស្សាអ៊ី, អាត-ទិរមីហ្ស៊ីនិងឥព្នូម៉ាចះ) ៧៣០ (៣៦១) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូមូសា ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ខ្ញុំស្បថចំពោះអល់ឡោះ—ប្រសិនបើអល់ឡោះមានចេតនា (អ៊ិនស្ហrecords) — ខ្ញុំមិនដែលស្បថលើរឿងអ្វីមួយរួចមើលឃើញថារឿងផ្សេងទៀតប្រសើរជាងនោះឡើយលើកលែងតែខ្ញុំនឹងអនុវត្តនូវអ្វីដែលប្រសើរជាងហើយខ្ញុំនឹងស្រាយពាក្យស្បថនោះចេញ (ដោយការធ្វើកាហ្វារ៉ោះ)»។ (ដកស្រង់សង្ខេបពីហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)វែងកត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៣១ (៣៦២) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាមើរពិនអាល់ខាត់តហ្វ ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់អល់ឡោះ ﷻ ទ្រង់បានហាមឃាត់អ្នករាល់គ្នាមិនឱ្យស្បថដោយលើកឈ្មោះឪពុកដូនតារបស់អ្នករាល់គ្នាឡើយ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) - ក្នុងកំណត់ត្រារបស់មូស្លីម៖ «ដូច្នេះអ្នកណាដែលត្រូវស្បថចូរឱ្យគេស្បថដោយលើកព្រះនាមអល់ឡោះឬបើមិនដូច្នោះទេចូរឱ្យគេនៅស្ងៀម»។ - ក្នុងកំណត់ត្រាមួយទៀតលោកអាមើរបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្បថចំពោះអល់ឡោះ! ចាប់តាំងពីខ្ញុំបានឮរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ហាមឃាត់កិច្ចការនេះមកខ្ញុំមិនដែលយកឈ្មោះឪពុកដូនតាមកស្បថម្តងណាឡើយមិនថានិយាយចេញពីចិត្តខ្លួនឯងឬនិទានរៀបរាប់ពាក្យរបស់អ្នកដទៃនោះទេ»។ ៧៣២ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពាក្យស្បថរបស់អ្នកគឺផ្អែកទៅលើអ្វីដែលដៃគូរបស់អ្នកយល់ស្របនិងជឿជាក់លើភាពស្មោះត្រង់របស់អ្នក»។ - ក្នុងកំណត់ត្រាមួយទៀត៖ «ការស្បថគឺផ្អែកទៅលើបំណងចេតនារបស់អ្នកដែលតម្រូវឱ្យស្បថ»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៧៣៣ (៣៦៣) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះថា៖ ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្យាការីស៊ូឡៃម៉ានពិនដាវូដ ﵇ ធ្លាប់បានមានបន្ទូលថា៖ នៅយប់នេះខ្ញុំពិតជានឹងដើរជួបភរិយាទាំងចិតសិបនាក់របស់ខ្ញុំដោយភរិយាម្នាក់ៗនឹងប្រសូតបានបុត្រាម្នាក់ដែលនឹងចេញប្រយុទ្ធក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ។ គ្រានោះមានអ្នកក្បែរព្រះអង្គ (ឬម៉ាឡាអ៊ីកាត់) បានទូលថា៖ សូមព្រះអង្គមានបន្ទូលពាក្យ 'អ៊ិនស្ហrecords' (ប្រសិនបើអល់ឡោះមានចេតនា)។ ប៉ុន្តែព្រះអង្គពុំបានមានបន្ទូលឡើយដោយសារការភ្លេចភ្លាំងហើយព្រះអង្គក៏បានយាងទៅជួបភរិយាទាំងនោះតែគ្មានភរិយាណាម្នាក់ប្រសូតបុត្រឡើយលើកលែងតែស្ត្រីម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលប្រសូតបានទារកតែពាក់កណ្តាលរូបកាយ»។ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ «ប្រសិនបើព្រះអង្គមានបន្ទូលពាក្យ 'អ៊ិនស្ហrecords' នោះព្រះអង្គនឹងមិនខុសពាក្យស្បថឡើយហើយទ្រង់នឹងទទួលបាននូវបំណងប្រាថ្នារបស់ព្រះអង្គយ៉ាងពិតប្រាកដ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៣៤ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបានស្បថហើយបានភ្ជាប់ពាក្យស្បថដោយ 'អ៊ិនស្ហrecords' នោះប្រសិនបើគេចង់បំពេញតាមពាក្យស្បថក៏បានឬប្រសិនបើគេចង់បោះបង់ចោលក៏បានដោយមិនចាត់ទុកថាជាការបំពានពាក្យស្បថឡើយ»។ (កត់ត្រាដោយអាហ្ហម៉ាត់, អាពូដាវូដ, អាល់ណាស្សាអ៊ីនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៧៣៥ (៣៦៤) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនម៉ាស្សអ៊ូដ ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលស្បថដោយបង្ខំចិត្តឬស្បថបំពាន (យាមីនសព្វើរ) ដើម្បីដណ្តើមយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់មូស្លីមម្នាក់ដោយទុច្ចរិតនោះគេនឹងជួបអល់ឡោះ ﷻ នៅថ្ងៃបរលោកក្នុងសភាពដែលទ្រង់ខឹងសម្បារនឹងគេជាទីបំផុត»។ ពេលនោះអល់ឡោះបានបញ្ចុះអាយ៉ាត់គម្ពីរ៖ {ពិតប្រាកដណាស់អស់អ្នកដែលលក់ដូរកតិកាសញ្ញារបស់អល់ឡោះនិងពាក្យស្បថរបស់ពួកគេដើម្បីតម្លៃតិចតួច...} រហូតដល់ចុងបញ្ចប់នៃអាយ៉ាត់ [អាលីអ៊ីមរ៉ន៖ ៧៧]។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) - ហាឌីសបន្ថែម ៣៦៥៖ លោកអាល់អាស្ហអាសពិនកៃសបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំនិងបុរសម្នាក់មានទំនាស់នឹងគ្នាលើបញ្ហាអណ្តូងទឹកមួយហើយយើងក៏បាននាំទំនាស់នោះមកកាន់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ។ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកយកសាក្សីពីរនាក់របស់អ្នកមកឬឱ្យគាត់ស្បថ»។ ខ្ញុំក៏បានទូលថា៖ «បើដូច្នោះគាត់ច្បាស់ជាហ៊ានស្បថដោយមិនខ្វល់ខ្វាយអ្វីឡើយ!»។ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលស្បថបំពានដោយកុហកដើម្បីកាត់យកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់មូស្លីមនោះគេនឹងជួបអល់ឡោះក្នុងសភាពដែលទ្រង់ខឹងសម្បារចំពោះគេ»។ (អាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៣៦ (៣៦៦) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្ហាប៊ីតពិនអាឌ-ឌហ្ហាកអាល់អាន់ស៊រីថា៖ លោកធ្លាប់បានធ្វើសច្ចាប្រណិធានជាមួយរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ នៅក្រោមដើមឈើ (ពៃអាត់រីឌវ៉ាន) ហើយរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលស្បថលើសាសនាផ្សេងក្រៅពីឥស្លាមដោយចេតនាកុហកបោកប្រាស់នោះគេនឹងក្លាយទៅដូចអ្វីដែលគេបាននិយាយ។ ហើយអ្នកណាដែលសម្លាប់ខ្លួនឯងដោយវត្ថុអ្វីមួយគេនឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មដោយវត្ថុនោះនៅថ្ងៃស្អែកនៃបរលោក។ ហើយគ្មានបំណន់ជាប់កាតព្វកិច្ចលើបុគ្គលណាម្នាក់ចំពោះអ្វីដែលគេមិនមានកម្មសិទ្ធិលើនោះឡើយ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម)

- បន្តពីហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)មុន៖ ក្នុងកំណត់ត្រាមួយបានបញ្ជាក់ថា៖ «ហើយការដាក់បណ្តាសាលើអ្នកមានជំនឿគឺប្រៀបដូចជាការសម្លាប់គេដូច្នោះដែរ»។ - និងក្នុងកំណត់ត្រាមួយទៀត៖ «ហើយអ្នកណាដែលទាមទារពាក្យបណ្តឹងដោយភូតកុហកដើម្បីបង្កើនទ្រព្យសម្បត្តិឱ្យខ្លួនឯងនោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)នឹងមិនបន្ថែមអ្វីដល់គេឡើយក្រៅតែពីភាពក្រីក្រខ្វះខាតប៉ុណ្ណោះ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ជំពូកទី ១៖ ការឌូអា (ការអង្វរសុំព្រះ) (បំណន់ - អាល់ណាស្សើរ) ៧៣៧ (៣៦៧) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាមើរ ﵁ ថា៖ ខ្ញុំបានទូលសួរថា៖ ឱរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ! ខ្ញុំធ្លាប់បានបន់ក្នុងសម័យកាលមុនឥស្លាម (ចាហ៊ីលីយ៉ះ) ថានឹងចូលរួមសមាធិ (អៀកទីកាហ្វ) មួយយប់—ក្នុងកំណត់ត្រាមួយទៀតថា៖ មួយថ្ងៃ—នៅក្នុងវិហារពិសិដ្ឋអាល់ម៉ាស្ជិឌិលហារ៉ម? លោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍តបថា៖ «ចូរអ្នកបំពេញតាមបំណន់របស់អ្នកចុះ!»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៣៨ (៣៦٨) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរពីព្យាការី ﷺ ថា៖ លោកបានហាមឃាត់ការឌូអាហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ការឌូអាមិនអាចនាំមកនូវសេចក្តីល្អណាមួយឡើយហើយវាគ្រាន់តែជាមធ្យោបាយទាញយកទ្រព្យចេញពីមនុស្សកំណាញ់ស្វិតស្វាញប៉ុណ្ណោះ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៣៩ (៣៦៩) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឧកព៉ះពិនអាមៀរថា៖ បងស្រីរបស់ខ្ញុំបានឌូអាថានាងនឹងដើរដោយជើងទទេទៅកាន់ព្រះវិហារកាអ៍បះរបស់អល់ឡោះហើយនាងបានបញ្ជាឱ្យខ្ញុំសុំសេចក្តីសម្រេច (ហ្វាត់វ៉ា) ពីរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ។ ខ្ញុំក៏បានទៅសួរលោកហើយលោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរឱ្យនាងដើរខ្លះនិងជិះជំនិះខ្លះចុះ (កុំធ្វើបាបខ្លួនឯង)»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៤០ (៣៧៥) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឥព្នូអាបព៉ាសថា៖ លោកសាអ៍ដពិនឧបាដះបានសួររ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ អំពីបំណន់មួយដែលម្តាយរបស់គាត់បានជាប់ជំពាក់ហើយគាត់បានទទួលមរណភាពមុនពេលបានបំពេញបំណន់នោះ? រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកបំពេញបំណន់នោះជំនួសគាត់ចុះ!»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៤១ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះ ﵂ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបានបន់ថានឹងគោរពប្រតិបត្តិចំពោះអល់ឡោះចូរឱ្យគេបំពេញការគោរពប្រតិបត្តិនោះចុះប៉ុន្តែអ្នកណាដែលបានបន់ថានឹងប្រព្រឹត្តអំពើបាបល្មើសចំពោះអល់ឡោះចូរគេកុំប្រព្រឹត្តអំពើបាបល្មើសនោះឱ្យសោះ»។ (កត់ត្រាដោយអាល់ពូខរីនិងអាពូដាវូដ) ៧៤២ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអ៊ីមរ៉នពិនហ៊ូស្វ័យន ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានការបំពេញបំណន់ណាដែលប្រព្រឹត្តក្នុងអំពើបាបល្មើសនោះឡើយហើយក៏គ្មានការបំពេញបំណន់លើអ្វីដែលមនុស្សម្នាក់មិនមានសិទ្ធិកាន់កាប់នោះដែរ»។ (ដកស្រង់សង្ខេបពីហាឌីសវែងកត់ត្រាដោយមូស្លីមនិងអាពូដាវូដ) ៧៤៣ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឧកព៉ះពិនអាមៀរ ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការលោះបាបចំពោះការមិនបានបំពេញបំណន់គឺដូចគ្នានឹងការលោះបាបចំពោះការបំពានពាក្យស្បថដែរ (កាហ្វារ៉ត៊ុលយាមីន)»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៧៤៤ (៣៧១) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកកាអ៍ពពិនម៉ាលីកថា៖ ខ្ញុំបានទូលថា៖ ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ! ផ្នែកមួយនៃតൗព៉ាត់សារភាពកំហុសរបស់ខ្ញុំគឺខ្ញុំសុំលះបង់ទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់របស់ខ្ញុំធ្វើជាទានសប្បុរសធម៌ជូនចំពោះអល់ឡោះនិងរ៉សូលរបស់ទ្រង់។ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍តបវិញថា៖ «ចូរអ្នករក្សាទុកទ្រព្យសម្បត្តិមួយចំនួនសម្រាប់ខ្លួនអ្នកចុះពីព្រោះវាប្រសើរជាងសម្រាប់អ្នក»។ ក្នុងកំណត់ត្រារបស់អាពូដាវូដបានបញ្ជាក់ថា៖ «មួយភាគបីគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកហើយ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរី, មូស្លីមនិងអាពូដាវូដ) ៧៤៥ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឥព្នូអាបព៉ាស ﵁ ថា៖ ខណ៖ដែលព្យាការី ﷺ កំពុងថ្លែងឃុតពះស្រាប់តែលោកបានក្រឡេកឃើញបុរសម្នាក់កំពុងឈរហាលថ្ងៃ។ លោកក៏បានសួរអំពីបុរសនោះហើយគេបានជម្រាបថា៖ «គាត់ឈ្មោះអាពូអ៊ីស្រាអែលគាត់បានឌូអាថានឹងឈរហាលថ្ងៃមិនអង្គុយមិនជ្រកម្លប់មិននិយាយស្តីនិងបួសទៀតផង!»។ ព្យាការី ﷺ ក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នករាល់គ្នាប្រាប់គាត់ឱ្យនិយាយស្តីឱ្យចូលជ្រកម្លប់ឱ្យអង្គុយចុះហើយចូរឱ្យគាត់បន្តបួសរបស់គាត់ឱ្យបានពេញលេញចុះ!»។ (កត់ត្រាដោយអាល់ពូខរី) ៧៤៦ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកយ៉ាពិរពិនអាប់ឌុលឡោះ ﵄ ថា៖ នៅថ្ងៃជ័យជម្នះរំដោះទីក្រុងម៉ាក្កះមានបុរសម្នាក់បានក្រោកឈរឡើងហើយទូលថា៖ ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ! ខ្ញុំបានឌូអាថាប្រសិនបើអល់ឡោះប្រទានជ័យជម្នះដល់លោកលើទីក្រុងម៉ាក្កះខ្ញុំនឹងទៅសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ពីររ៉កអាត់នៅវិហារអាល់ម៉ាក់ឌីស (យេរូសាឡិម)? លោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរសឡាតនៅទីនេះចុះ»។ បុរសនោះបានទូលសួរម្តងទៀតលោកក៏មានប្រសាសន៍ដដែលថា៖ «ចូរសឡាតនៅទីនេះចុះ»។ លុះបុរសនោះទូលសួរជាលើកទីបីលោក ﷺ ក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បើដូច្នោះតាមការសម្រេចចិត្តរបស់អ្នកចុះ»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ)

៧៤៧ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាមើរពិនស្ហ៊ូអៃពពីឪពុកពីជីតារបស់លោកថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានបំណន់ជាប់កាតព្វកិច្ចឡើយលើកលែងតែចំពោះអ្វីដែលត្រូវបានធ្វើឡើងដើម្បីស្វែងរកការយល់ព្រមពីអល់ឡោះហើយគ្មានការស្បថជាប់កាតព្វកិច្ចក្នុងការកាត់ផ្តាច់ចំណងញាតិសន្តាននោះឡើយ»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ) ជំពូកទី ២៖ ការកាត់ក្តីនិងតុលាការ (អាល់កាដហ្វ) ៧៤៨ (៣៧២) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះ ﵂ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបង្កើតគំនិតចម្លែកថ្មីចូលមកក្នុងកិច្ចការសាសនារបស់យើងនេះដែលមិនមែនជាផ្នែកនៃសាសនានោះទេនោះកិច្ចការនោះត្រូវបានបដិសេធចោល»។ - ក្នុងកំណត់ត្រាមួយទៀត៖ «អ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តអំពើណាមួយដែលមិនមានការបញ្ជាពីកិច្ចការសាសនារបស់យើងនោះអំពើនោះត្រូវបានច្រានចោល»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៤៩ (៣៧៣) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះ ﵂ ថា៖ លោកស្រីហ៊ីនដ៍ប៊ីនទីឧតព៉ះដែលជាភរិយារបស់លោកអាពូស៊ូហ្វយ៉ានបានចូលជួបរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ហើយជម្រាបថា៖ ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ! អាពូស៊ូហ្វយ៉ានគឺជាបុរសម្នាក់ដែលមានចិត្តកំណាញ់ស្វិតស្វាញគាត់មិនបានផ្តល់ប្រាក់ចំណាយចិញ្ចឹមជីវិតឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ខ្ញុំនិងកូនៗរបស់ខ្ញុំឡើយក្រៅតែពីអ្វីដែលខ្ញុំបានលួចដកយកពីទ្រព្យរបស់គាត់ដោយគាត់មិនដឹងខ្លួន។ តើមានបាបមកលើរូបខ្ញុំចំពោះរឿងនេះដែរឬទេ? រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ឆ្លើយតបថា៖ «ចូរនាងយកពីទ្រព្យរបស់គាត់ដោយត្រឹមត្រូវសមរម្យនូវអ្វីដែលគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់នាងនិងកូនៗរបស់នាងចុះ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៥០ (៣៧៤) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្រីអ៊ុំមូសាឡាម៉ះថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានឮសូរសំឡេងឈ្លោះប្រកែកគ្នារបស់គូភាគីវិវាទនៅមុខទ្វារបន្ទប់របស់លោកពេលនោះលោកក៏បានចេញមកជួបពួកគេហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរដឹងចុះថាខ្ញុំគ្រាន់តែជាមនុស្សលោកម្នាក់ប៉ុណ្ណោះហើយពិតប្រាកដណាស់គូភាគីវិវាទបាននាំគ្នាមកតវ៉ានៅចំពោះមុខខ្ញុំ។ ប្រហែលជាមានអ្នកខ្លះក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាពូកែវោហាសាស្ត្រលើកហេតុផលជាងអ្នកដទៃទើបខ្ញុំស្មានថាគេនិយាយពិតហើយកាត់ក្តីឱ្យគេឈ្នះផ្អែកលើអ្វីដែលខ្ញុំបានឮ។ ដូច្នេះអ្នកណាដែលខ្ញុំបានកាត់សេចក្តីឱ្យគេទទួលបានសិទ្ធិរបស់បងប្អូនមូស្លីមម្នាក់ដោយខុសឆ្គងនោះតាមពិតវាគ្រាន់តែជាដុំភ្លើងនរកប៉ុណ្ណោះដូច្នេះចូរឱ្យគេយកដុំភ្លើងនោះទៅឬចូរឱ្យគេបោះបង់វាចោលចុះ!»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៥១ (៣៧៥) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុររ៉ោះម៉ានពិនអាពីពក្កើរ៉ោះបានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានសរសេរសំបុត្រ—ហើយខ្ញុំជាអ្នកកត់ត្រាជូនគាត់—ផ្ញើទៅកាន់កូនប្រុសរបស់គាត់គឺឧពៃឌុលឡោះពិនអាពីពក្កើរ៉ោះខណ៖ដែលគាត់កំពុងបំពេញតួនាទីជាចៅក្រមកាត់ក្តីនៅតំបន់ស៊ីជីស្តានថា៖ កុំកាត់សេចក្តីរវាងមនុស្សពីរនាក់ក្នុងពេលដែលកូនកំពុងខឹងសម្បារឱ្យសោះពីព្រោះពុកបានឮរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំឱ្យបុគ្គលណាម្នាក់កាត់សេចក្តីរវាងមនុស្សពីរនាក់ក្នុងខណ៖ពេលដែលខ្លួនកំពុងខឹងសម្បារឱ្យសោះ»។ - ក្នុងកំណត់ត្រាមួយទៀត៖ «ចៅក្រមមិនត្រូវកាត់សេចក្តីរវាងមនុស្សពីរនាក់ក្នុងខណ៖ពេលដែលគាត់កំពុងខឹងសម្បារឡើយ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាលើបណ្តាហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ទាំងនេះដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៥២ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាមើរពិនអាល់អាស ﵁ ថា៖ លោកបានឮរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលចៅក្រមកាត់សេចក្តីដោយខិតខំប្រឹងប្រែងស្រាវជ្រាវ (អៀជទីហាត) រួចការវិនិច្ឆ័យនោះត្រូវចំការពិតនោះគាត់ទទួលបានផលបុណ្យពីរចំណែក។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់កាត់សេចក្តីដោយខិតខំប្រឹងប្រែងស្រាវជ្រាវរួចការវិនិច្ឆ័យនោះខុសឆ្គងនោះគាត់ទទួលបានផលបុណ្យមួយចំណែក»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៥៣ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាលី ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំថា៖ «នៅពេលដែលមានមនុស្សពីរនាក់មករកអ្នកឱ្យកាត់ក្តីកុំទាន់អាលសម្រេចក្តីឱ្យភាគីទីមួយរហូតទាល់តែអ្នកបានស្តាប់សម្តីរបស់ភាគីម្ខាងទៀតសិនពីព្រោះតាមរយ៖ការធ្វើបែបនេះអ្នកនឹងដឹងយ៉ាងច្បាស់អំពីរបៀបដែលអ្នកត្រូវកាត់សេចក្តី»។ លោកអាលីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចាប់តាំងពីពេលនោះមកខ្ញុំតែងតែកាត់ក្តីប្រកបដោយភាពត្រឹមត្រូវជានិច្ច។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៧៥៤ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកមូអាហ្សពិនយ៉ាបល់ ﵁ ថា៖ នៅពេលដែលរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានចាត់តាំងលោកឱ្យទៅកាន់ស្រុកយេម៉ែនលោក ﷺ បានសួរថា៖ «តើអ្នកនឹងកាត់ក្តីដោយរបៀបណា?»។ លោកមូអាហ្សឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំនឹងកាត់ក្តីផ្អែកលើអ្វីដែលមាននៅក្នុងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)របស់អល់ឡោះ»។ លោក ﷺ សួរថា៖ «ចុះប្រសិនបើអ្នករកមិនឃើញនៅក្នុងគម្ពីររបស់អល់ឡោះ?»។ លោកឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំនឹងកាត់ក្តីផ្អែកលើស៊ុនណះរបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ»។ លោក ﷺ សួរទៀតថា៖ «ចុះប្រសិនបើអ្នករកមិនឃើញនៅក្នុងស៊ុនណះរបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ទៀត?»។ លោកឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំនឹងខិតខំប្រឹងប្រែងប្រើប្រាស់ការត្រិះរិះវិនិច្ឆ័យផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ (អៀជទីហាត) ដោយមិនធ្វេសប្រហែសឡើយ»។ ពេលនោះរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានទះទ្រូងរបស់លោកមូអាហ្សដោយក្តីពេញចិត្តហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការសរសើរគ្រប់យ៉ាងជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះដែលបានប្រទានការណែនាំដល់បេសកជនរបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះឱ្យស្របតាមអ្វីដែលរ៉សូលរបស់អល់ឡោះពេញចិត្ត»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៧៥៥ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលត្រូវបានតែងតាំងឱ្យកាន់តំណែងតុលាការឬត្រូវបានគេចាត់តាំងឱ្យធ្វើជាចៅក្រមកាត់សេចក្តីរវាងមនុស្សលោកនោះពិតជាប្រៀបដូចជាត្រូវបានគេអារកដោយគ្មានកាំបិតដូច្នោះដែរ (ដោយសារតែទម្ងន់នៃទំនួលខុសត្រូវដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ)»។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៧៥៦ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាន៉ាស់ពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «អ្នកណាដែលស្វែងរកតំណែងចៅក្រមតុលាការហើយបានពឹងពាក់អ្នកអន្តរាគមន៍ដើម្បីទទួលបានវានោះគេនឹងត្រូវគេទុកឱ្យរ៉ាប់រងជាមួយ نفس ខ្លួនឯងតែម្នាក់ឯង។ ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលត្រូវបានគេបង្ខំចិត្តឱ្យទទួលកាន់តំណែងនោះអល់ឡោះ ﷻ នឹងបញ្ចុះម៉ាឡាអ៊ីកាត់មួយរូបមកជួយតម្រង់ទិសនិងជួយជ្រោមជ្រែងគេ»។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៧៥៧ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរពិនអាល់អាសថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានដាក់បណ្តាសាលើអ្នកសូកប៉ាន់និងអ្នកទទួលសំណូក។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី)

ជំពូកទី ៣៖ ពាក្យបណ្តឹងនិងភស្តុតាងបញ្ជាក់ (អាដ-ដាអ៍វ៉ាវ៉ាល់ពៃយីណះ) ៧៥៨ (៣៧៦) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូពក្កើរ៉ោះ ﵁ ថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានប្រសាសន៍បីដងថា៖ «តើគប្បីឱ្យខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាអំពីបាបកម្មដ៏ធំធេងបំផុតក្នុងចំណោមបាបកម្មធំៗដែរឬទេ?»។ ពួកយើងបានទូលឆ្លើយថា៖ ពិតជាគប្បីណាស់ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ! លោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គឺការប្រកាន់ដៃគូជាមួយអល់ឡោះ (ស្ហ៊ីរិក) និងការរមិលគុណចំពោះឪពុកម្តាយ»។ ខណ៖នោះលោកកំពុងផ្អែកខ្នងរួចលោកក៏បានអង្គុយត្រង់ខ្លួនឡើងហើយមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ «ចូរប្រុងប្រយ័ត្ន! និងពាក្យសម្តីភូតកុហកព្រមទាំងការធ្វើសាក្សីក្លែងក្លាយ!»។ លោកនៅតែបន្តមានប្រសាសន៍ពាក្យនេះដដែលៗ រហូតដល់ពួកយើងគិតក្នុងចិត្តថា៖ សូមឱ្យលោកនៅស្ងៀមទៅ (ដោយសារក្តីអាណិតអាសូរចំពោះការនឿយហត់របស់លោក)។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៥៩ (៣៧៧) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឥព្នូអាបព៉ាសថា៖ ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើមនុស្សលោកត្រូវបានគេផ្តល់ឱ្យតាមតែការទាមទារបណ្តឹងរបស់ពួកគេនោះច្បាស់ជាមានមនុស្សទាមទារយកឈាម (ជីវិត) និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់មនុស្សដទៃមិនខានប៉ុន្តែការស្បថគឺត្រូវធ្លាក់លើភាគីចុងចោទ (អ្នកដែលរងការចោទប្រកាន់)»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៦០ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកហ្សៃដពិនខាលីដអាល់ជូហានី ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើគប្បីឱ្យខ្ញុំប្រាប់អ្នករាល់គ្នាអំពីសាក្សីដ៏ល្អបំផុតដែរឬទេ? គឺសាក្សីដែលមកផ្តល់សក្ខីកម្មរបស់ខ្លួនមុនពេលដែលគេសុំឱ្យខ្លួនផ្តល់សក្ខីកម្មនោះ»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៧៦១ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឥព្នូអាបព៉ាសថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានកាត់ក្តីវិនិច្ឆ័យដោយផ្អែកលើការស្បថមួយនិងសាក្សីម្នាក់។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីមនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៧៦២ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាមើរពិនស្ហ៊ូអៃពពីឪពុកពីជីតារបស់លោកថា៖ ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍នៅក្នុងឃុតពះរបស់លោកថា៖ «ភស្តុតាងបញ្ជាក់គឺត្រូវធ្លាក់ជាបន្ទុកលើដើមចោទ (អ្នកប្តឹងទាមទារ) រីឯការស្បថគឺត្រូវធ្លាក់ជាបន្ទុកលើចុងចោទ (អ្នកបដិសេធ)»។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ីនិងមានខ្សែសង្វាក់ត្រឹមត្រូវនៅអាល់ពៃហាកី)

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ទី ១៧៖ ចំណីអាហារ (គីតាបអាល់អ័តអ៊ីម៉ះ) ៧៦៣ (៣៧៩) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាន៉ាស់ ﵁ ថា៖ ពួកយើងបានដេញទន្សាយមួយក្បាលនៅឯតំបន់ម៉ាររ៉ុដ-ហ្សហរ៉នពេលនោះក្រុមមនុស្សបានរត់ដេញតាមរហូតដល់អស់កម្លាំងល្វើយរីឯខ្ញុំបានដេញតាមទាន់ហើយចាប់វាបាន។ ខ្ញុំក៏បានយកវាទៅជូនលោកអាពូតែលហះហើយគាត់បានអារកវារួចផ្ញើត្រគាកនិងភ្លៅទាំងពីររបស់វាទៅថ្វាយរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ហើយលោកក៏បានទទួលយកវា។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) - ហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)បន្ថែម ៣៧៨៖ លោកនូហ៍ម៉ានពិនពះស្ហៀរ ﵁ បានរាយការណ៍ថា៖ ខ្ញុំបានឮរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់អ្វីដែលហាឡាល់គឺច្បាស់លាស់ហើយអ្វីដែលហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)ក៏ច្បាស់លាស់ដែររីឯនៅចន្លោះនោះគឺជាកិច្ចការស្រពិចស្រពិល (ស៊ូប៊ូហាត់) ដែលមនុស្សភាគច្រើនមិនបានដឹងឡើយ...»។ ៧៦៤ (៣៨៥) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្រីអាស្មាប៊ីនទីអាពីពក្កើរបានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបានកាប់សម្លាប់សត្វសេះមួយក្បាលក្នុងសម័យកាលរបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ហើយពួកយើងបានបរិភោគសាច់របស់វា។ ក្នុងកំណត់ត្រាមួយទៀតបញ្ជាក់ថា៖ គឺនៅក្នុងពេលដែលពួកយើងស្ថិតនៅម៉ាឌីណះ។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៦៥ (៣៨១) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកយ៉ាពិរពិនអាប់ឌុលឡោះ ﵄ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានហាមឃាត់ការបរិភោគសាច់លាស្រុកហើយបានអនុញ្ញាតឱ្យបរិភោគសាច់សេះ។ ក្នុងកំណត់ត្រារបស់មូស្លីមបញ្ជាក់ថា៖ នៅសម័យសង្គ្រាមខៃពើរពួកយើងបានបរិភោគសាច់សេះនិងលាព្រៃហើយព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់សាច់លាស្រុក។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៦៦ (៣៨២) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាពីអោហ្វាថា៖ ពួកយើងបានជួបប្រទះគ្រោះទុរភិក្សអត់ឃ្លានក្នុងរាត្រីនានានៅខៃពើរ។ លុះដល់ថ្ងៃចម្បាំងខៃពើរពួកយើងបានចាប់លាស្រុកមកកាប់សម្លាប់ហើយនៅពេលដែលឆ្នាំងកំពុងពុះសាច់លានោះស្រាប់តែមានអ្នកស្រែកប្រកាសរបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានស្រែកប្រកាសថា៖ «ចូរអ្នករាល់គ្នាក្រឡាប់ឆ្នាំងចោលហើយកុំបរិភោគអ្វីទាំងអស់ពីសាច់លាស្រុក!»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៦៧ (៣៨៤) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឥព្នូអាបព៉ាស ﵁ ថា៖ ខ្ញុំនិងលោកខាលីដពិនអាល់វ៉ាលីដបានចូលរួមដំណើរជាមួយរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ទៅកាន់ផ្ទះរបស់លោកស្រីមៃមូណះពេលនោះគេបានលើកយកសត្វត្រកួតដុត (ដហ្ហាប់ម៉ះនូហ្ស) មកជូនលោក។ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ក៏បានលូកព្រះហស្តទៅរកវាប៉ុន្តែស្ត្រីមួយចំនួនដែលនៅក្នុងផ្ទះលោកស្រីមៃមូណះបានពោលថា៖ «ចូរអ្នករាល់គ្នាប្រាប់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ នូវអ្វីដែលលោកបម្រុងនឹងសោយសិន!»។ លោក ﷺ ក៏បានដកព្រះហស្តចេញវិញ។ ខ្ញុំបានទូលសួរថា៖ «តើវាជាហារ៉ាមឬឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ?»។ លោក ﷺ បានឆ្លើយតបថា៖ «ទេវាមិនមែនជាហារ៉ាមទេប៉ុន្តែដោយសារវាមិនមែនជាចំណីនៅក្នុងទឹកដីនៃជាតិសាសន៍របស់ខ្ញុំទើបខ្ញុំមានអារម្មណ៍មិនសូវចូលចិត្តវា»។ លោកខាលីដបានរៀបរាប់បន្តថា៖ «ខ្ញុំក៏បានទាញវាឆ្ពោះមករកខ្ញុំហើយបរិភោគវាខណ៖ដែលរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ កំពុងទតមើល»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៦៨ (៣៨៥) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាពីអោហ្វាថា៖ ពួកយើងបានចូលរួមធ្វើសឹកសង្គ្រាមជាមួយរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ចំនួនប្រាំពីរលើក (ឬប្រាំមួយលើក) ដោយពួកយើងបានបរិភោគសត្វកណ្តូប។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៦៩ (៣៨៦) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកហ្សះដាំពិនម៉ូឌ័ររ៉ីពអាល់ចារមីបានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងធ្លាប់បាននៅជាមួយលោកអាពូមូសាពេលនោះគេបានលើកតុអាហារមកដោយមានសាច់មាន់នៅលើនោះ។ ស្រាប់តែមានបុរសម្នាក់មកពីកុលសម្ព័ន្ធពានីតៃមិលឡោះបានដើរចូលមកហើយគាត់មានការស្ទាក់ស្ទើរមិនហ៊ានហូប។ លោកអាពូមូសាបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់គាត់ថា៖ «ចូរអញ្ជើញមកបរិភោគចុះពីព្រោះពិតប្រាកដណាស់ខ្ញុំធ្លាប់បានឃើញរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ សោយសាច់មាន់នេះដោយផ្ទាល់»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៧០ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុររ៉ោះម៉ានពិនអាពីអាំមើរថា៖ ខ្ញុំបានសួរលោកយ៉ាពិរថា៖ «តើសត្វឆ្កែព្រៃ (ហ៊ីយ៉ាណា) ចាត់ទុកជាសត្វព្រៃបរបាញ់ដែរឬទេ?»។ គាត់ឆ្លើយថា៖ «បាទពិតមែនហើយ»។ ខ្ញុំសួរទៀតថា៖ «តើខ្ញុំអាចបរិភោគវាបានទេ?»។ គាត់ឆ្លើយថា៖ «បាទអាចបរិភោគបាន»។ ខ្ញុំសួរថា៖ «តើរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ធ្លាប់មានប្រសាសន៍បែបនេះមែនទេ?»។ គាត់ឆ្លើយថា៖ «បាទពិតមែនហើយ»។ ក្នុងកំណត់ត្រារបស់អាពូដាវូដ៖ «វាគឺជាសត្វបរបាញ់ហើយត្រូវបង់សំណងជាចៀមឈ្មោលមួយក្បាលប្រសិនបើអ្នកស្លៀកពាក់អៀហ៍រ៉មបានបរបាញ់សម្លាប់វា»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ, អាល់ណាស្សាអ៊ីនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) - ហាឌីសបន្ថែម ៣៨៧៖ លោកឥព្នូអាបព៉ាសបានរាយការណ៍ថាព្យាការី ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាបរិភោគអាហារកុំទាន់អាលជូតដៃរបស់ខ្លួនរហូតទាល់តែបានលិទ្ធម្រាមដៃឬឱ្យគេលិទ្ធវាជាមុនសិន»។ ៧៧១ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានហាមឃាត់ការបរិភោគសាច់សត្វអាល់ចាឡាឡះ (សត្វស្រុកដែលស៊ីលាមកជាអាហារ) និងការទទួលទានទឹកដោះរបស់វា។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៧៧២ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះ ﵁ ថា៖ នៅថ្ងៃជ័យជម្នះខៃពើររ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានហាមឃាត់ជាដាច់ខាតនូវសត្វសាហាវទាំងឡាយណាដែលមានចង្កូម, សត្វអាល់មូចាស្សាម៉ះ (សត្វដែលត្រូវគេចងទុកធ្វើជាផ្ទាំងស៊ីបបាញ់សម្លាប់) និងសត្វលាស្រុក។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៧៧៣ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកសាហ្វីណះថា៖ ខ្ញុំធ្លាប់បានបរិភោគសាច់សត្វស្លាបហ៊ូបារ៉ា (សត្វទោមធំ) ជាមួយរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៧៧៤ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាមើរពិនស្ហ៊ូអៃពពីឪពុកពីជីតារបស់លោកថា៖ នៅថ្ងៃខៃពើររ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានហាមឃាត់សាច់លាស្រុកនិងសត្វអាល់ចាឡាឡះមិនឱ្យជិះនិងមិនឱ្យបរិភោគសាច់របស់វាឡើយ។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ) ៧៧៥ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឥព្នូអាបព៉ាសថា៖ ព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់ការបរិភោគសត្វសាហាវទាំងឡាយណាដែលមានចង្កូមនិងសត្វបក្សីទាំងឡាយណាដែលមានក្រញាំស្រួច។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីមនិងអាពូដាវូដ) ៧៧៦ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូសាឡាបះអាល់ឃូស្ហានីថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានហាមឃាត់ការបរិភោគសត្វសាហាវទាំងឡាយណាដែលមានចង្កូម។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៧៧ (៣៨៣) - ពីលោកផងដែរបានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានហាមឃាត់ជាដាច់ខាតនូវសាច់លាស្រុក។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៧៨ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាល់មិកដាមពិនម៉ាអ៍ឌីករិពពីរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ថា៖ «ចូរដឹងចុះ! មិនអនុញ្ញាតជាហាឡាល់ឡើយនូវសត្វសាហាវដែលមានចង្កូម, សត្វលាស្រុក, ទ្រព្យដែលជ្រុះបាត់របស់អ្នកកតិកាសញ្ញាសន្តិភាព (មូអាហាត់) លើកលែងតែម្ចាស់គេមិនត្រូវការវាវិញ...»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ) ៧៧៩ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូវ៉ាគីដអាល-ឡៃស៊ីថា៖ នៅពេលដែលព្យាការី ﷺ បានយាងមកដល់ម៉ាឌីណះពួកអ្នកស្រុកតែងតែកាត់យកបូកសត្វអូដ្ឋនិងកាត់យកកន្ទុយខ្លាញ់របស់សត្វចៀមទាំងរស់។ ពេលនោះលោក ﷺ ក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្វីៗដែលត្រូវបានកាត់ចេញពីសត្វធាតុក្នុងខណ៖ពេលដែលវានៅរស់នោះវាត្រូវបានចាត់ទុកជាសាកសពសត្វងាប់ស្តូក (ម៉ៃតះ - ហារ៉ាម)»។

- បន្តពីហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)មុន៖ «...អ្វីៗដែលត្រូវបានកាត់ចេញពីសត្វធាតុក្នុងខណ៖ពេលដែលវានៅរស់នោះវាត្រូវបានចាត់ទុកជាសាកសពសត្វងាប់ស្តូក (ម៉ៃតះ)»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ជំពូកទី ១៖ ការបរបាញ់សត្វ (អាល់សាយដ៍) ៧៨០ (៣៨៨) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូសាឡាបះអាល់ឃូស្ហានី ﵁ ថា៖ ខ្ញុំបានមកជួបរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ហើយទូលថា៖ ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ! ពួកយើងស្ថិតនៅក្នុងទឹកដីរបស់ក្រុមជន اهل الكتاب (ពួកគ្រីស្ទាននិងយូដា) តើពួកយើងអាចបរិភោគអាហារក្នុងចានក្បានរបស់ពួកគេបានដែរឬទេ? ហើយខ្ញុំស្ថិតនៅក្នុងទឹកដីដែលខ្ញុំត្រូវបរបាញ់ដោយធ្នូរបស់ខ្ញុំដោយសត្វឆ្កែដែលមិនទាន់បានបង្ហាត់និងដោយសត្វឆ្កែដែលបានបង្ហាត់រួចតើអ្វីខ្លះដែលស្របច្បាប់សម្រាប់រូបខ្ញុំ? លោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ឆ្លើយតបថា៖ «ចំពោះអ្វីដែលអ្នកបានលើកឡើងទាក់ទងនឹងចានក្បានរបស់ اهل الكتاب ប្រសិនបើអ្នករកឃើញចានក្បានផ្សេងក្រៅពីនោះចូរកុំបរិភោគក្នុងចានក្បានរបស់ពួកគេឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នករកមិនឃើញចានផ្សេងទេចូរលាងសម្អាតវាឱ្យស្អាតសិនរួចសឹមបរិភោគក្នុងចាននោះចុះ។ រីឯសត្វណាដែលអ្នកបរបាញ់បានដោយធ្នូរបស់អ្នកដោយបានរំលឹកព្រះនាមអល់ឡោះ (ពោលប៊ីស្មីលឡោះ) លើវាចូរអ្នកបរិភោគវាចុះ។ ហើយសត្វណាដែលអ្នកបរបាញ់បានដោយសត្វឆ្កែដែលបានបង្ហាត់រួចដោយបានរំលឹកព្រះនាមអល់ឡោះចូរអ្នកបរិភោគវាចុះ។ ប៉ុន្តែសត្វណាដែលអ្នកបរបាញ់បានដោយសត្វឆ្កែដែលមិនទាន់បង្ហាត់លុះត្រាតែអ្នកទៅទាន់វាកំពុងនៅរស់ហើយបានអារកវាទើបអ្នកអាចបរិភោគវាបាន»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៨១ (៣៨٩) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកហាំម៉ាមពិនអាល់ហារីសពីលោកអាឌីពិនហាតឹម ﵁ ថា៖ ខ្ញុំបានទូលសួរថា៖ ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ! ខ្ញុំបានលែងសត្វឆ្កែដែលបានបង្ហាត់រួចឱ្យទៅបរបាញ់ហើយពួកវាបានខាំចាប់សត្វទុកឱ្យខ្ញុំដោយខ្ញុំបានរំលឹកព្រះនាមអល់ឡោះ (ពោលប៊ីស្មីលឡោះ)? លោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកលែងសត្វឆ្កែដែលបានបង្ហាត់របស់អ្នកដោយបានរំលឹកព្រះនាមអល់ឡោះចូរអ្នកបរិភោគនូវអ្វីដែលវាបានខាំចាប់ទុកឱ្យអ្នកចុះ»។ ខ្ញុំបានសួរទៀតថា៖ «ទោះបីជាពួកវាបានខាំសម្លាប់សត្វនោះហើយក៏ដោយឬ?»។ លោក ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ទោះបីជាពួកវាបានសម្លាប់សត្វនោះហើយក៏ដោយឱ្យតែគ្មានសត្វឆ្កែដទៃផ្សេងទៀតដែលមិនមែនជាឆ្កែរបស់អ្នកចូលរួមជាមួយវា»។ ខ្ញុំបានទូលសួរលោកទៀតថា៖ «ខ្ញុំបានបាញ់សត្វដោយព្រួញគ្មានផ្លែដែក (មីអ៍រ៉ដ) តើខ្ញុំអាចបរិភោគបានទេ?»។ លោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកបាញ់ដោយព្រួញមីអ៍រ៉ដហើយចុងស្រួចរបស់វាបានមុតទម្លុះសាច់សត្វចូរអ្នកបរិភោគវាចុះប៉ុន្តែប្រសិនបើវាត្រូវចំដោយផ្នែកទទឹងនៃដងព្រួញ (ធ្វើឱ្យសត្វងាប់ដោយសារទម្ងន់ទង្គិច) ចូរកុំបរិភោគវាឱ្យសោះ»។ - នៅក្នុងកំណត់ត្រារបស់អាល់ស្ហាក់ពីពីលោកអាឌីមានអត្ថន័យស្រដៀងគ្នាដោយបន្ថែមថា៖ «លើកលែងតែសត្វឆ្កែនោះបានស៊ីសាច់សត្វនោះប្រសិនបើវាបានស៊ីចូរកុំបរិភោគវាឱ្យសោះពីព្រោះខ្ញុំបារម្ភក្រែងលោវាខាំចាប់សត្វនោះសម្រាប់តែខ្លួនវាផ្ទាល់ប៉ុណ្ណោះ។ ហើយប្រសិនបើមានសត្វឆ្កែដទៃមកលាយឡំជាមួយឆ្កែរបស់អ្នកចូរកុំបរិភោគវាឡើយពីព្រោះអ្នកបានពោលព្រះនាមអល់ឡោះលើតែសត្វឆ្កែរបស់អ្នកប៉ុណ្ណោះមិនបានពោលលើសត្វឆ្កែដទៃឡើយ»។ - ហើយក្នុងកំណត់ត្រានោះក៏មានបញ្ជាក់ទៀតថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកបាញ់ព្រួញរបស់អ្នកចូររំលឹកព្រះនាមអល់ឡោះ។ ប្រសិនបើសត្វនោះបានរត់បាត់ពីភ្នែកអ្នកអស់មួយថ្ងៃឬពីរថ្ងៃរួចអ្នកប្រទះឃើញវាដោយគ្មានស្លាកស្នាមអ្វីក្រៅតែពីស្នាមព្រួញរបស់អ្នកចូរអ្នកបរិភោគវាចុះប្រសិនបើអ្នកចង់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកប្រទះឃើញសត្វនោះលង់ទឹកស្លាប់ចូរកុំបរិភោគវាឱ្យសោះពីព្រោះអ្នកមិនដឹងថាទឹកធ្វើឱ្យវាស្លាប់ឬព្រួញរបស់អ្នកធ្វើឱ្យវាស្លាប់នោះឡើយ»។ ៧៨២ (៣៩០) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកសាលីមពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរ ﵄ ថា៖ ខ្ញុំបានឮព្យាការី ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលចិញ្ចឹមសត្វឆ្កែ—លើកលែងតែឆ្កែសម្រាប់បរបាញ់ឬឆ្កែសម្រាប់ឃ្វាលសត្វពាហន៖—នោះផលបុណ្យរបស់គេនឹងត្រូវកាត់បន្ថយជារៀងរាល់ថ្ងៃចំនួនពីរគីរ៉ាត់»។ លោកសាលីមបានបញ្ជាក់ថា៖ លោកអាពូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះតែងតែបន្ថែមថា «ឬឆ្កែសម្រាប់ការពារចម្ការដំណាំ» ពីព្រោះគាត់ផ្ទាល់មានចម្ការដំណាំ។ (បណ្តាហាឌីសទាំងនេះត្រូវបានកត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម)

ជំពូកទី ២៖ ការអារកសត្វឱ្យស្របតាមក្បួនច្បាប់ឥស្លាម (អាដ-ហ្សាខាត់) ៧៨៣ (៣៩១) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោករ៉ាហ្វីអ៍ពិនខាឌីជ ﵁ ថា៖ ពួកយើងបានរួមដំណើរជាមួយព្យាការី ﷺ នៅឯតំបន់ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះក្នុងដែនដីទីហាម៉ះ។ គ្រានោះក្រុមមនុស្សបានជួបប្រទះនឹងការអត់ឃ្លានយ៉ាងខ្លាំងហើយពួកគេបានដណ្តើមបានសត្វអូដ្ឋនិងសត្វចៀមពីសង្គ្រាម។ ព្យាការី ﷺ ស្ថិតនៅខាងក្រោយគេបង្អស់នៃក្បួនទ័ពពេលនោះពួកគេបានប្រញាប់ប្រញាល់អារកសត្វនិងដាក់ឆ្នាំងដាំស្ល។ ព្យាការី ﷺ ក៏បានបញ្ជាឱ្យក្រឡាប់ឆ្នាំងទាំងនោះចោល (ដោយសារតែពួកគេបានអារកមុនពេលបែងចែកផលសង្គ្រាម)។ បន្ទាប់មកលោកបានបែងចែកផលសង្គ្រាមដោយកំណត់សត្វចៀមដប់ក្បាលស្មើនឹងសត្វអូដ្ឋមួយក្បាល។ ស្រាប់តែមានសត្វអូដ្ឋមួយក្បាលបានផ្អើលរត់គេចខ្លួនហើយក្រុមមនុស្សបាននាំគ្នារត់ដេញតាមរហូតដល់អស់កម្លាំងល្វើយ—ដោយសារកងទ័ពមានសេះតិចតួចប៉ុណ្ណោះ។ ពេលនោះមានបុរសម្នាក់បានបាញ់ព្រួញមួយគ្រាប់ទៅលើវាហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)បានឃាត់សត្វអូដ្ឋនោះឱ្យនៅស្ងៀម។ ព្យាការី ﷺ ក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ក្នុងចំណោមសត្វពាហន៖ទាំងនេះមានសត្វខ្លះផ្អើលរត់គេចដូចជាសត្វព្រៃដូច្នោះដែរដូច្នេះប្រសិនបើសត្វណាមួយពិបាកគ្រប់គ្រងចូរអ្នករាល់គ្នាអនុវត្តចំពោះវាដូចគ្នានេះចុះ (បាញ់ព្រួញសម្លាប់វា)»។ លោករ៉ាហ្វីអ៍បានរៀបរាប់បន្តថា៖ ខ្ញុំបានទូលសួរថា៖ ឱរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ! ពួកយើងប្រហែលជានឹងត្រូវប្រឈមមុខជាមួយសត្រូវនៅថ្ងៃស្អែកខណ៖ដែលពួកយើងគ្មានកាំបិតជាប់នឹងខ្លួនឡើយតើពួកយើងអាចអារកសត្វដោយបន្ទះឫស្សីស្រួចបានដែរឬទេ? ព្យាការី ﷺ បានឆ្លើយតបថា៖ «អ្វីៗដែលធ្វើឱ្យឈាមហូរចេញមកនិងបានរំលឹកព្រះនាមអល់ឡោះ (ពោលប៊ីស្មីលឡោះ) លើវាចូរអ្នកបរិភោគវាចុះលើកលែងតែធ្មេញនិងក្រចក។ ចំពោះធ្មេញពីព្រោះវាជាឆ្អឹងរីឯក្រចកគឺជាកាំបិតរបស់ពួកជនជាតិហាបាស្ហះ (អេត្យូពី)»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៨៤ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកកាអ៍ពពិនម៉ាលីកថា៖ ពួកគាត់មានហ្វូងចៀមដែលកំពុងស៊ីស្មៅនៅឯភ្នំសាល់អ៍ពេលនោះមានក្មេងស្រីបម្រើម្នាក់បានឃើញចៀមមួយក្បាលជិតដាច់ខ្យល់ស្លាប់នាងក៏បានយកថ្មបំបែកជាបន្ទះស្រួចរួចអារកចៀមនោះ។ លោកកាអ៍ពបានប្រាប់អ្នកផ្ទះថា៖ «កុំទាន់អាលបរិភោគរហូតទាល់តែខ្ញុំបានទៅសួរនាំរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ឬចាត់មនុស្សឱ្យទៅសួរលោកសិន»។ នៅពេលដែលបានសួររ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ លោក ﷺ ក៏បានបញ្ជាឱ្យបរិភោគសាច់ចៀមនោះ។ (កត់ត្រាដោយអាល់ពូខរី) ៧៨៥ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូសាអ៊ីដពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «ការអារកមេរបស់សត្វគឺចាត់ទុកជាការអារកកូនក្នុងផ្ទៃរបស់វាផងដែរ (កូនក្នុងផ្ទៃគឺហាឡាល់ដោយស្វ័យប្រវត្តិ)»។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៧៨៦ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាឌីពិនហាតឹមថា៖ ខ្ញុំបានទូលសួរថា៖ ឱរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ! ខ្ញុំបានលែងសត្វឆ្កែរបស់ខ្ញុំទៅចាប់សត្វព្រៃប៉ុន្តែខ្ញុំរកអ្វីអារកសត្វនោះមិនបានតើខ្ញុំអាចអារកវាដោយដុំថ្មស្តើងឬមែកឈើបានទេ? លោក ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរធ្វើឱ្យឈាមហូរចេញដោយវត្ថុណាដែលអ្នកចង់ហើយចូររំលឹកព្រះនាមអល់ឡោះ ﷻ ចុះ»។ (កត់ត្រាដោយអាល់ណាស្សាអ៊ី) ៧៨៧ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្ហាដដាដពិនអោស ﵁ ថា៖ ខ្ញុំបានឮរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់អល់ឡោះ ﷻ បានកំណត់ឱ្យមានសេចក្តីមេត្តាករុណានិងភាពល្អប្រពៃលើគ្រប់កិច្ចការទាំងអស់។ ដូច្នេះនៅពេលដែលអ្នករាល់គ្នាសម្លាប់ចូរសម្លាប់ដោយសេចក្តីមេត្តាករុណាហើយនៅពេលដែលអ្នករាល់គ្នាអារកសត្វចូរអារកដោយរបៀបដ៏ល្អប្រពៃបំផុតដោយចូរឱ្យអ្នកម្នាក់ៗសំលៀងកាំបិតរបស់ខ្លួនឱ្យមុតស្រួចនិងចូរផ្តល់នូវភាពសុខស្រួល (កាត់បន្ថយការឈឺចាប់) ដល់សត្វដែលត្រូវអារកនោះ»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម, អាពូដាវូដ, អាល់ណាស្សាអ៊ីនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី)

៧៨៨ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកយ៉ាពិរពិនអាប់ឌុលឡោះថា៖ មានបុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមកុលសម្ព័ន្ធរបស់គាត់បានបរបាញ់បានសត្វទន្សាយមួយឬពីរក្បាលរួចគាត់បានយកបន្ទះថ្មសស្តើងមកអារកវាហើយគាត់បានព្យួរទុកសត្វនោះរហូតដល់បានជួបព្យាការី ﷺ និងសាកសួរលោកហើយលោក ﷺ បានបញ្ជាឱ្យគាត់បរិភោគសាច់នោះ។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ជំពូកទី ៣៖ សត្វពលីគូរបាន (អាល់អឌ-ហាហ៊ី) ៧៨٩ (៣៩២) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាន៉ាស់ពិនម៉ាលីក ﵁ ថា៖ ព្យាការី ﷺ បានធ្វើពិធីពលីសត្វគូរបានដោយសត្វចៀមឈ្មោលពីរក្បាលដែលមានស្នែងនិងមានរោមពណ៌សលាយខ្មៅ។ លោកបានអារកវាទាំងពីរដោយផ្ទាល់ដៃរបស់លោកដោយបានពោលព្រះនាមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) (ប៊ីស្មីលឡោះ) និងពោលតាក់ពៀរ (អល់ឡហ៊ូអាកពើរ) ព្រមទាំងបានដាក់ជើងរបស់លោកនៅលើកញ្ចឹងករបស់សត្វទាំងពីរនោះ។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៧៩០ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះ ﵂ ថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ បានបញ្ជាឱ្យគេយកសត្វចៀមឈ្មោលមួយក្បាលដែលមានស្នែងជើងខ្មៅពោះខ្មៅនិងរង្វង់ភ្នែកខ្មៅមកធ្វើជាសត្វគូរបាន។ លោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱអាអ៊ីស្ហះ! ចូរយកកាំបិតមក» បន្ទាប់មកលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរសំលៀងវាជាមួយដុំថ្មឱ្យមុត»។ លោកស្រីក៏បានធ្វើតាម។ បន្ទាប់មកលោក ﷺ បានយកកាំបិតនោះរួចផ្តួលសត្វចៀមនោះចុះហើយអារកវាដោយមានប្រសាសន៍បួងសួងថា៖ «ក្នុងព្រះនាមអល់ឡោះ! ឱអល់ឡោះ! សូមទ្រង់មេត្តាទទួលយកការបរិច្ចាគនេះពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ), ពីក្រុមគ្រួសាររបស់មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) និងពីសហគមន៍អ៊ុម្ម៉ាត់របស់មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)ផងចុះ» រួចលោកបានធ្វើពិធីពលីវា។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៧៩១ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកយ៉ាពិរពិនអាប់ឌុលឡោះ ﵄ ថា៖ នៅថ្ងៃបុណ្យអារកសត្វ (យ៉ាវមុន-ណាហ៍រ) ព្យាការី ﷺ បានអារកសត្វចៀមឈ្មោលពីរក្បាលដែលមានស្នែងមានរោមសលាយខ្មៅនិងត្រូវបានគ្រៀវរួច។ នៅពេលដែលលោកបានតម្រង់មុខសត្វទាំងពីរឆ្ពោះទៅកាន់ទិសគីបឡះលោកបានសូត្របួងសួងថា៖ {ពិតប្រាកដណាស់ខ្ញុំបានតម្រង់ផ្ទៃមុខរបស់ខ្ញុំឆ្ពោះទៅកាន់អង្គដែលបានបង្កើតផ្ទៃមេឃនិងផែនដីដោយភាពបរិសុទ្ធស្មោះត្រង់ហើយខ្ញុំមិនមែនជាពួកពហុទេវនិយមឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)របស់ខ្ញុំការពលីសត្វរបស់ខ្ញុំការរស់នៅរបស់ខ្ញុំនិងការស្លាប់របស់ខ្ញុំគឺសម្រាប់អល់ឡោះជាម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងមូល...}។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ) ៧៩២ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូសាអ៊ីដថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានពលីសត្វចៀមឈ្មោលមួយក្បាលដែលមានស្នែងពេញវ័យមានជើងខ្មៅមាត់ខ្មៅនិងភ្នែកខ្មៅ។ (កត់ត្រាដោយអាល់ណាស្សាអ៊ី) ៧៩៣ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្រីអ៊ុំមូសាឡាម៉ះ ﵂ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលមានសត្វសម្រាប់អារកពលីគូរបាននៅពេលដែលខែថ្មីនៃខែហ្ស៊ុល-ហ៊ីជ្ជះបានចូលមកដល់ចូរកុំកាត់សក់និងកុំកាត់ក្រចករបស់ខ្លួនឡើយរហូតទាល់តែគេបានអារកសត្វគូរបាននោះរួចរាល់»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីមនិងអាល់ណាស្សាអ៊ី) ៧៩៤ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកពូ his-សៃពថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពីមុនខ្ញុំធ្លាប់បានហាមឃាត់អ្នករាល់គ្នាមិនឱ្យរក្សាទុកសាច់គូរបានលើសពីបីថ្ងៃប៉ុន្តែឥឡូវនេះចូរអ្នករាល់គ្នាបរិភោគរក្សាទុកនិងចែករំលែកធ្វើទានតាមតែការគួរចុះ»។ ៧៩៥ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឧពៃដពិនហ្វៃរ៉ូសថា៖ ពួកយើងបានសួរលោកអាល់ពារ៉ាពិនអាហ្ស៊ីព ﵄ អំពីសត្វដែលមិនអនុញ្ញាតឱ្យយកមកធ្វើជាសត្វគូរបាន? គាត់បានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានក្រោកឈរឡើងក្នុងចំណោមពួកយើងហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «សត្វបួនប្រភេទដែលមិនអនុញ្ញាតឱ្យយកមកធ្វើជាសត្វគូរបានឡើយ៖ សត្វដែលខ្វាក់ភ្នែកម្ខាងយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែត, សត្វដែលមានជំងឺយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែត, សត្វដែលខ្វិនជើងដើរមិនរួចយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែតនិងសត្វដែលស្គមរីងស្ងួតគ្មានខួរក្នុងឆ្អឹង»។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី, អាពូដាវូដ, អាល់ណាស្សាអ៊ីនិងឥព្នូម៉ាចះ) ៧៩៦ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាលី ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានបញ្ជាពួកយើងឱ្យពិនិត្យមើលភ្នែកនិងត្រចៀករបស់សត្វឱ្យបានច្បាស់លាស់ដោយកុំអារកសត្វណាដែលខ្វាក់ភ្នែកសត្វដែលដាច់ត្រចៀកពីខាងមុខដាច់ត្រចៀកពីខាងក្រោយឬត្រចៀកធ្លុះធ្លាយឡើយ។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៧៩៧ - ពីលោកអាលី ﵁ ផងដែរថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានហាមឃាត់មិនឱ្យអារកសត្វណាដែលបាក់ស្នែងឬដាច់ត្រចៀកលើសពីពាក់កណ្តាលឡើយ។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ) ៧៩៨ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរ ﵁ ថា៖ ព្យាការី ﷺ តែងតែអារកសត្វគូរបានរបស់លោកនៅឯទីលានសឡាត (មុសល់ឡា) ហើយលោកឥព្នូអាមើរក៏តែងតែអនុវត្តបែបនោះដែរ។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ) ៧៩៩ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកហាណាស់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញលោកអាលី ﵁ ធ្វើពិធីអារកសត្វចៀមឈ្មោលពីរក្បាលហើយគាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានផ្តាំផ្ញើឱ្យខ្ញុំអារកសត្វជំនួសលោកដូច្នេះខ្ញុំនឹងបន្តអារកសត្វជំនួសលោកជានិច្ច»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី)

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ទី ១៨៖ ភេសជ្ជ៖ និងគ្រឿងស្រវឹង (គីតាបអាល់អាស្ហរ៉ូពះ) ៨០០ (៣៩៣) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរពិនអាល់ខាត់តហ្វ ﵁ ថា៖ លោកអាមើរ ﵁ បានថ្លែងឃុតពះនៅលើមីនពាររបស់ព្យាការី ﷺ ថា៖ «ជាកិច្ចបន្ទាប់៖ ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ! ពិតប្រាកដណាស់បទបញ្ជាហាមឃាត់គ្រឿងស្រវឹង (ខមើរ) ត្រូវបានបញ្ចុះមកហើយវាត្រូវបានផលិតចេញពីវត្ថុប្រាំយ៉ាង៖ ផ្លែទំពាំងបាយជូរ, ផ្លែល្មើ, ទឹកឃ្មុំ, ស្រូវសាលីនិងស្រូវបាឡេ។ ហើយគ្រឿងស្រវឹងគឺជាអ្វីៗទាំងឡាយណាដែលធ្វើឱ្យបាត់បង់ស្មារតីនិងគ្របដណ្តប់លើបញ្ញាញាណ។ មានកិច្ចការបីយ៉ាងដែលខ្ញុំប្រាថ្នាចង់ឱ្យរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានបញ្ជាក់ណែនាំយ៉ាងច្បាស់លាស់ដល់ពួកយើងជាទីបំផុតដើម្បីឱ្យពួកយើងអាចប្រកាន់ខ្ជាប់បាន៖ គឺកេរមរតករបស់ជីតា, បញ្ហាកាឡាឡះ (សពដែលស្លាប់ទៅដោយគ្មានឪពុកម្តាយនិងគ្មានកូនចៅ) និងទ្វារមួយចំនួនក្នុងចំណោមទ្វារនៃការប្រាក់ (រីព៉ា)»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨០១ (៣៩៤) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះ ﵂ ពីព្យាការី ﷺ ថា៖ គេបានសួរលោកអំពីស្រាទឹកឃ្មុំ (អាល់ពិតអ៍)? លោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រាល់ភេសជ្ជ៖ណាដែលធ្វើឱ្យស្រវឹងគឺសុទ្ធសឹងតែជាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ខុសច្បាប់) ទាំងអស់»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨០២ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «រាល់សារធាតុដែលធ្វើឱ្យស្រវឹងគឺជាខមើរ (គ្រឿងស្រវឹង) ហើយរាល់គ្រឿងស្រវឹងគឺសុទ្ធតែជាហារ៉ាម។ ហើយអ្នកណាដែលសេពគ្រឿងស្រវឹងនៅក្នុងលោកិយនេះរួចទទួលមរណភាពក្នុងសភាពដែលញៀននឹងវាដោយមិនបានតൗព៉ាត់សារភាពកំហុសនោះគេនឹងមិនបានទទួលទានវានៅថ្ងៃបរលោកឡើយ»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីមនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៨០៣ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកពូរ៉ៃដះពិនអាល់ហ៊ូស៊ៃពថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កាលពីមុនខ្ញុំធ្លាប់បានហាមឃាត់អ្នករាល់គ្នាមិនឱ្យទៅសួរសុខទុក្ខផ្នូរប៉ុន្តែឥឡូវនេះចូរអ្នករាល់គ្នាទៅសួរសុខទុក្ខផ្នូរចុះ។ ហើយខ្ញុំធ្លាប់បានហាមឃាត់អ្នករាល់គ្នាមិនឱ្យរក្សាទុកសាច់គូរបានលើសពីបីថ្ងៃប៉ុន្តែឥឡូវនេះចូរអ្នករាល់គ្នារក្សាទុកតាមការគួរចុះ។ ហើយខ្ញុំធ្លាប់បានហាមឃាត់អ្នករាល់គ្នាមិនឱ្យត្រាំភេសជ្ជ៖ណាប៊ីហ្សលើកលែងតែក្នុងថង់ស្បែកប៉ុន្តែឥឡូវនេះចូរអ្នករាល់គ្នាទទួលទានភេសជ្ជ៖ក្នុងភាជន៍ទាំងអស់ចុះឱ្យតែអ្នករាល់គ្នាកុំសេពនូវសារធាតុណាដែលធ្វើឱ្យស្រវឹងស្រា»។ (កត់ត្រាដោយអាល់ណាស្សាអ៊ី) - ហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)បន្ថែម ៣៩៥៖ លោកឥព្នូអាបព៉ាស ﵄ បានរៀបរាប់ថា៖ ដំណឹងបានឮទៅដល់លោកអាមើរ ﵁ ថាមានបុរសម្នាក់បានលក់ស្រា។ លោកអាមើរក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សូមអល់ឡោះបំផ្លាញបុរសនោះចុះ! តើគាត់មិនបានដឹងទេឬថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ធ្លាប់មានប្រសាសន៍ថា៖ សូមអល់ឡោះដាក់ទោសពួកជនជាតិយូដាពីព្រោះនៅពេលដែលខ្លាញ់សត្វត្រូវបានហាមឃាត់លើពួកគេពួកគេបានយកវាទៅរំលាយធ្វើជាប្រេងរួចយកទៅលក់ដើម្បីស៊ីកម្រៃពីវា!»។ (អាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨០៤ (៤០៨) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកយ៉ាពិរពិនអាប់ឌុលឡោះថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្វីៗដែលសេពក្នុងបរិមាណច្រើនធ្វើឱ្យស្រវឹងនោះបរិមាណតិចតួចរបស់វាក៏ត្រូវបានចាត់ទុកជាហារ៉ាមដែរ»។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៨០៥ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រាល់សារធាតុដែលធ្វើឱ្យស្រវឹងគឺជាហារ៉ាមហើយអ្វីៗដែលផឹកមួយធុងធំ (ហ្វារ៉ាក់) ធ្វើឱ្យស្រវឹងនោះទោះបីជាផឹកមួយក្តាប់ដៃឬមួយក្អឹកតូចក៏ជាហារ៉ាមដែរ»។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី)

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ទី ១៩៖ ការស្លៀកពាក់និងគ្រឿងលម្អ (គីតាបអាល់លីពាស) ៨០៦ (៣៩៦) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាមើរពិនអាល់ខាត់តហ្វ ﵁ ថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំស្លៀកពាក់សូត្រឱ្យសោះពីព្រោះអ្នកណាដែលស្លៀកពាក់វានៅក្នុងលោកិយនេះគេនឹងមិនបានស្លៀកពាក់វានៅថ្ងៃបរលោកឡើយ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨០៧ (៣៩៧) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកហ៊ូហ្សៃហ្វះថា៖ ខ្ញុំបានឮរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំស្លៀកពាក់សូត្រនិងកុំស្លៀកពាក់ព្រែឌីប៉ាចហើយកុំទទួលទានទឹកក្នុងកែវមាសនិងកែវប្រាក់ព្រមទាំងកុំបរិភោគអាហារក្នុងចានមាសនិងប្រាក់ឱ្យសោះពីព្រោះរបស់របរទាំងនោះគឺសម្រាប់ពួកអ្នកគ្មានជំនឿនៅក្នុងលោកិយនេះហើយវានឹងក្លាយជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នករាល់គ្នានៅថ្ងៃបរលោក»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨០៨ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូមូសាអាល់អាស្ហអ៉ារី ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការស្លៀកពាក់សូត្រនិងការពាក់គ្រឿងមាសត្រូវបានហាមឃាត់ជាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)ចំពោះបុរសៗនៃសហគមន៍អ៊ុម្ម៉ាត់របស់ខ្ញុំប៉ុន្តែត្រូវបានអនុញ្ញាតជាហាឡាល់ចំពោះស្ត្រីៗរបស់ពួកគេ»។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៨០៩ (៤០១) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាមើរ ﵁ ថា៖ លោកបានថ្លែងឃុតពះទៅកាន់ប្រជាជននៅឯតំបន់អាល់ចាព៊ីយ៉ះដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ ព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់ការស្លៀកពាក់សូត្រលើកលែងតែទំហំប្រវែងពីរធ្នាប់ដៃបីធ្នាប់ដៃឬបួនធ្នាប់ដៃប៉ុណ្ណោះ (សម្រាប់ធ្វើជាជាយឬថ្នេរលម្អ)។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីមនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) - ហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)បន្ថែម ៤០១៖ ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាមើរពិនអាល់ខាត់តហ្វ ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានលើកម្រាមដៃចង្អុលនិងម្រាមដៃកណ្តាលបង្ហាញពួកយើងដោយបញ្ជាក់ថាសូត្រត្រូវបានអនុញ្ញាតត្រឹមតែទំហំប៉ុណ្ណោះ។ (អាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨១០ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាលីពិនអាពីតែលិព ﵁ ថា៖ ព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់ខ្ញុំមិនឱ្យពាក់ចិញ្ចៀនមាស, មិនឱ្យស្លៀកសម្លៀកបំពាក់សូត្រលាយ (កាសស៊ីយ៍), មិនឱ្យសូត្រគម្ពីរក្នុងពេលរូកួអ៍និងមិនឱ្យស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់ជ្រលក់ពណ៌លឿងផ្កាកុឡាប (មូអាសហ្វារ)។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៨១២ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឥព្នូអាមើរពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «ខណ៖ដែលបុរសម្នាក់កំពុងដើរអូសជាយសារុងរបស់ខ្លួនដោយក្តីអំនួតក្អេងក្អាងស្រាប់តែផែនដីបានស្រូបលេបយករូបគេហើយគេនឹងបន្តធ្លាក់ចុះក្នុងស្រទាប់ផែនដីរហូតដល់ថ្ងៃកាត់សេចក្តីបរលោក»។ (កត់ត្រាដោយអាល់ពូខរី) ៨១៣ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរពិនអាល់អាស ﵄ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានទតឃើញខ្ញុំស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ជ្រលក់ពណ៌លឿងក្រហមពីរផ្ទាំងលោក ﷺ ក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់នេះគឺជាសម្លៀកបំពាក់របស់ពួកអ្នកគ្មានជំនឿដូច្នេះចូរកុំស្លៀកពាក់វាឱ្យសោះ»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៨១៤ (៣៩៨) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាល់ពារ៉ាពិនអាហ្ស៊ីពថា៖ ខ្ញុំមិនដែលឃើញបុរសណាដែលមានសក់វែងរលកដល់ទងត្រចៀកស្លៀកអាវផាយពណ៌ក្រហម (ហ៊ុលឡះហាំរ៉ា) ស្រស់សង្ហាជាងរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ឡើយ។ សក់របស់លោកធ្លាក់ដល់ស្មាទាំងពីរស្មារបស់លោកទូលាយហើយលោកមិនខ្ពស់ពេកនិងមិនទាបពេកនោះឡើយ។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨១៥ (៤០០) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ធ្លាប់បានធ្វើចិញ្ចៀនមាសមួយពាក់ដោយលោកបានបង្វិលគ្រាប់ត្បូងនៃចិញ្ចៀននោះបែរចូលក្នុងបាតដៃ។ ពេលដែលមនុស្សម្នាបាននាំគ្នាធ្វើចិញ្ចៀនមាសពាក់តាមលោកលោក ﷺ ក៏បានដោះចិញ្ចៀនមាសនោះគ្រវែងចោលហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំនឹងមិនពាក់វាជារៀងរហូត!» មនុស្សម្នាក៏បាននាំគ្នាដោះចិញ្ចៀនមាសរបស់ពួកគេគ្រវែងចោលដែរ។ បន្ទាប់មកលោកក៏បានធ្វើចិញ្ចៀនប្រាក់ពាក់ជំនួសវិញ។ - ហាឌីសបន្ថែម ៣៩៩៖ លោកអាល់ពារ៉ាពិនអាហ្ស៊ីព ﵁ បានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានបញ្ជាពួកយើងប្រាំពីរកិច្ចការនិងហាមឃាត់ពួកយើងប្រាំពីរកិច្ចការ៖ បញ្ជាឱ្យសួរសុខទុក្ខអ្នកជំងឺ, ជូនដំណើរសព, ជូនពរអ្នកកណ្តាស់, គោរពពាក្យស្បថ, ជួយជនរងគ្រោះអយុត្តិធម៌, ទទួលការអញ្ជើញនិងផ្សព្វផ្សាយសន្តិភាពស៊ឡាម។ ហើយលោកបានហាមឃាត់ពួកយើង៖ ពីការពាក់ចិញ្ចៀនមាស, ការផឹកទឹកក្នុងកែវប្រាក់, កម្រាលពូកសូត្រ, សម្លៀកបំពាក់កាសស៊ីយ៍, ការស្លៀកពាក់សូត្រ, ព្រែនិងឌីប៉ាច។ ៨១៦ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាបព៉ាស ﵄ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានទតឃើញចិញ្ចៀនមាសនៅលើដៃរបស់បុរសម្នាក់លោកក៏បានដោះវាចេញរួចគ្រវែងចោលហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើមានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាចង់យកដុំរងើកភ្លើងនរកមកដាក់នៅលើដៃរបស់ខ្លួនឬ?»។ នៅពេលដែលរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានចាកចេញទៅមានគេប្រាប់បុរសនោះថា៖ «ចូរយកចិញ្ចៀនរបស់អ្នកទៅលក់ដូរយកប្រយោជន៍ទៅ»។ បុរសនោះឆ្លើយតបវិញថា៖ «ទេស្បថចំពោះអល់ឡោះ! ខ្ញុំនឹងមិនរើសយករបស់ដែលរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានគ្រវែងចោលនោះមកវិញជាដាច់ខាត!»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៨១៧ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកពូរ៉ៃដះថា៖ មានបុរសម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ﷺ ដោយពាក់ចិញ្ចៀនដែកលោក ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំឃើញអ្នកពាក់គ្រឿងលម្អរបស់ពួកអ្នកនរកដូច្នេះ?»។ ក្រោយមកគាត់បានមកជួបដោយពាក់ចិញ្ចៀនស្ពាន់លោក ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំធុំក្លិនរូបចម្លាក់ចេញពីរូបអ្នក?»។ ក្រោយមកទៀតគាត់បានមកជួបដោយពាក់ចិញ្ចៀនមាសលោក ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំឃើញអ្នកពាក់គ្រឿងលម្អរបស់ពួកអ្នកឋានសួគ៌ (នៅក្នុងលោកិយនេះ)?»។ គាត់ក៏សួរថា៖ «តើឱ្យខ្ញុំធ្វើចិញ្ចៀនពីអ្វីទៅ?»។ លោក ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរធ្វើវាពីប្រាក់សុទ្ធហើយកុំឱ្យទម្ងន់របស់វាដល់មួយមីសកាល់ឡើយ»។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៨១៨ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាន៉ាស់ថា៖ ចិញ្ចៀនរបស់ព្យាការី ﷺ គឺធ្វើអំពីប្រាក់សុទ្ធហើយក្បាលចិញ្ចៀននោះក៏ធ្វើពីប្រាក់សុទ្ធជាប់គ្នាផងដែរ។ (កត់ត្រាដោយអាល់ពូខរី) ៨១៩ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់ការពាក់ស្បែកជើងចូរចាប់ផ្តើមពាក់ខាងស្តាំមុនហើយនៅពេលដែលដោះស្បែកជើងចូរចាប់ផ្តើមដោះខាងឆ្វេងមុនដោយទុកឱ្យជើងស្តាំជាជើងដែលពាក់មុនគេនិងជាជើងដែលដោះក្រោយគេបង្អស់»។ (កត់ត្រាដោយអាល់ពូខរីនិងអាត-ទិរមីហ្ស៊ី)

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ទី ២០៖ ការតស៊ូក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) (គីតាបអាល់ជីហាត) ៨២០ (៤០៤) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះ ﵁ ពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «អល់ឡោះ ﷻ បានធានារ៉ាប់រងចំពោះបុគ្គលណាដែលចេញដំណើរក្នុងមាគ៌ារបស់ទ្រង់—ដោយគ្មានអ្វីជំរុញឱ្យគេចេញដំណើរក្រៅតែពីការតស៊ូ (ជីហាត) ក្នុងមាគ៌ារបស់យើង, ការមានជំនឿលើរូបយើងនិងការជឿជាក់លើបណ្តារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់យើងនោះឡើយ—ថា៖ យើងនឹងធានាបញ្ចូលរូបគេទៅកាន់ឋានសួគ៌ឬក៏នាំគេត្រឡប់មកកាន់លំនៅឋានដែលគេបានចេញដំណើរវិញដោយទទួលបានផលបុណ្យឬផលសង្គ្រាម»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨២១ (៤០៥) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកសាអ៊ែលពិនសាអ៍ដ ﵁ ថា៖ ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការឈរយាមការពារព្រំដែន (រីព៉ាត់) មួយថ្ងៃក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះគឺប្រសើរជាងលោកិយនេះនិងអ្វីៗទាំងអស់ដែលមាននៅក្នុងនោះ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨២២ (៤០៦) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូអៃយូបអាល់អាន់ស៊រី ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការចេញដំណើរមួយពេលព្រឹកឬមួយពេលល្ងាចក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះគឺប្រសើរជាងអ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះអាទិត្យរះនិងលិចពីលើ»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៨២៣ (៤០៧) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាន៉ាស់ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការចេញដំណើរមួយពេលព្រឹកឬមួយពេលល្ងាចក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះគឺប្រសើរជាងលោកិយនេះនិងអ្វីៗទាំងអស់ដែលមាននៅក្នុងនោះ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨២៤ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបានទទួលមរណភាពដោយមិនធ្លាប់បានចូលរួមប្រយុទ្ធក្នុងសង្គ្រាមហើយក៏មិនធ្លាប់មានបំណងប្រាថ្នាក្នុងចិត្តចង់ចូលរួមប្រយុទ្ធនោះដែរនោះគេបានស្លាប់ទៅលើផ្នែកមួយនៃចរិតពុតត្បុត (នីហ្វាក)»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៨២៥ (៤១៧) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរ ﵄ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានបែងចែកផលសង្គ្រាមដោយកំណត់ពីរចំណែកសម្រាប់សេះចម្បាំងនិងមួយចំណែកសម្រាប់ទាហានថ្មើរជើង។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨២៦ (៤១៨) - ពីលោកផងដែរថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ធ្លាប់បានផ្តល់រង្វាន់លើកទឹកចិត្តពិសេស (ណាហ្វាល់) ដល់កងទ័ពតូចៗមួយចំនួនដែលលោកបានចាត់ឱ្យទៅបំពេញបេសកកម្មដោយឡែកពីការបែងចែកផលសង្គ្រាមទូទៅរបស់កងទ័ពទាំងមូល។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨២៧ (៤១៩) - ពីលោកផងដែរបានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានចាត់កងទ័ពតូចមួយទៅកាន់ដែនដីណាចដ៍ហើយចំណែកផលសង្គ្រាមរបស់ពួកគេទទួលបានសត្វអូដ្ឋដប់ពីរក្បាលក្នុងម្នាក់ៗ ព្រមទាំងទទួលបានសត្វអូដ្ឋមួយក្បាលបន្ថែមជារង្វាន់លើកទឹកចិត្តពិសេស។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) - ហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)បន្ថែម ៤១៩៖ ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាពូមូសា ﵁ ពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «អ្នកណាដែលលើកអាវុធគំរាមកំហែងមកលើពួកយើងនោះគេមិនមែនជាពួកយើងឡើយ»។ (អាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) - ហាឌីសបន្ថែម ៤២០៖ លោកអាពូមូសា ﵁ បានរៀបរាប់ថា៖ គេបានសួររ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ អំពីបុរសដែលប្រយុទ្ធដោយសារភាពក្លាហាន, ប្រយុទ្ធដោយសារកំហឹងជាតិសាសន៍និងប្រយុទ្ធដើម្បីបង្អួតគេតើមួយណាជាការប្រយុទ្ធក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ? ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលប្រយុទ្ធដើម្បីឱ្យព្រះបន្ទូលរបស់អល់ឡោះស្ថិតនៅខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតនោះហើយទើបជាការប្រយុទ្ធក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ»។ (អាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨២៨ (៤០៨) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូកាតាដះអាល់អាន់ស៊រី ﵁ បានរៀបរាប់អំពីព្រឹត្តិការណ៍សង្គ្រាមហ៊ូណៃនថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលសម្លាប់សត្រូវម្នាក់ហើយមានភស្តុតាងបញ្ជាក់ច្បាស់លាស់នោះទ្រព្យសម្បត្តិជាប់ខ្លួនរបស់សត្រូវនោះ (សាល៉ាប់) គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់គេ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨២៩ (៤០៩) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកសាឡាម៉ះពិនអាល់អាកវ៉ាអ៍ ﵁ ថា៖ មានចារបុរសម្នាក់របស់ពួកពហុទេវនិយមបានមកជួបព្យាការី ﷺ ក្នុងអំឡុងពេលធ្វើដំណើររួចអង្គុយជជែកលេងជាមួយសហការីរបស់លោកបន្ទាប់មកក៏គេចខ្លួនបាត់។ ព្យាការី ﷺ ក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរតាមចាប់គេហើយសម្លាប់គេចោលទៅ!»។ ខ្ញុំក៏បានដេញតាមសម្លាប់គេបានហើយព្យាការី ﷺ បានប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិជាប់ខ្លួនទាំងអស់របស់សត្រូវនោះមកឱ្យខ្ញុំជារង្វាន់។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) - ហាឌីសបន្ថែម ៤១៣៖ លោកអាន៉ាស់ពិនម៉ាលិកបានរាយការណ៍ថាលោកអាប់ឌុររ៉ោះម៉ានពិនអោហ្វនិងលោកអាល់ហ្ស៊ូបៃរពិនអាល់អាវ៉ាមបានត្អូញត្អែរពីរឿងចៃរមាស់ទៅកាន់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ក្នុងអំឡុងពេលធ្វើសឹកសង្គ្រាមហើយលោក ﷺ ក៏បានអនុញ្ញាតឱ្យពួកគាត់ស្លៀកពាក់អាវសូត្របាន។ (អាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨៣១ (៤១១) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «នៅពេលដែលអល់ឡោះប្រមូលផ្តុំមនុស្សជំនាន់មុននិងជំនាន់ក្រោយនៅថ្ងៃបរលោកទង់ជាតិមួយនឹងត្រូវលើកឡើងសម្រាប់ជនក្បត់គ្រប់រូបហើយគេនឹងប្រកាសថា៖ នេះគឺជាអំពើក្បត់របស់ជនឈ្មោះនេះកូនរបស់ជនឈ្មោះនោះ!»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨៣២ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរ ﵄ ថា៖ នៅក្នុងការធ្វើសឹកសង្គ្រាមនានារបស់ពួកយើងពួកយើងធ្លាប់បានប្រទះឃើញទឹកឃ្មុំនិងផ្លែទំពាំងបាយជូរហើយពួកយើងក៏បានបរិភោគវាដោយមិនចាំបាច់លើកយកទៅបែងចែកជាផលសង្គ្រាមឡើយ។ (កត់ត្រាដោយអាល់ពូខរី) ៨៣៣ (៤១២) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរថា៖ គេបានប្រទះឃើញស្ត្រីម្នាក់ត្រូវបានគេសម្លាប់នៅក្នុងសមរភូមិមួយចំនួនរបស់ព្យាការី ﷺ ពេលនោះព្យាការី ﷺ បានថ្កោលទោសយ៉ាងដាច់អហង្ការចំពោះការសម្លាប់ស្ត្រីនិងកុមារ។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨៣៤ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានចាត់ពួកយើងឱ្យចេញទៅបំពេញបេសកកម្មមួយដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាប្រទះឃើញជនឈ្មោះនេះនិងជនឈ្មោះនោះចូរដុតសម្លាប់ពួកគេទាំងពីរដោយភ្លើង»។ លុះដល់ពេលដែលពួកយើងបម្រុងនឹងចេញដំណើររ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍វិញថា៖ «កាលពីមុនខ្ញុំបានបញ្ជាអ្នករាល់គ្នាឱ្យដុតសម្លាប់ជនទាំងពីរនោះដោយភ្លើងប៉ុន្តែពិតប្រាកដណាស់គ្មានបុគ្គលណាម្នាក់មានសិទ្ធិដាក់ទណ្ឌកម្មដោយភ្លើងក្រៅពីអល់ឡោះ ﷻ នោះឡើយដូច្នេះប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាប្រទះឃើញពួកគេទាំងពីរចូរសម្លាប់ពួកគេដោយវិធីធម្មតាចុះ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨៣៥ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាល់សាប់ពិនយ៉ាស្សាម៉ះថា៖ ព្យាការី ﷺ ធ្លាប់បានយាងកាត់ជិតខ្ញុំហើយមានគេបានទូលសួរលោកអំពីកូនចៅនិងស្ត្រីរបស់ពួកពហុទេវនិយមដែលរងគ្រោះក្នុងការវាយប្រហារពេលរាត្រី (បាយ៉ាត)? លោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកគេគឺជាផ្នែកមួយនៃឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ (ក្នុងស្ថានភាពច្របូកច្របល់ដោយអចេតនា)»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨៣៦ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្រីអ៊ុំមូអាតីយ៉ះបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំធ្លាប់បានចូលរួមក្នុងសឹកសង្គ្រាមជាមួយរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ចំនួនប្រាំពីរលើកដោយខ្ញុំនៅចាំមើលការខុសត្រូវជំរំធ្វើម្ហូបអាហារជូនកងទ័ពព្យាបាលរបួសជនរងគ្រោះនិងថែទាំអ្នកជំងឺ។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៨៣៧ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកយ៉ាហ្ស៊ីដពិនហ៊ួរមូសថា៖ ណាចដះអាល់ហារូរី (មេដឹកនាំក្រុមខាវ៉ារិច) បានសរសេរសំបុត្រមកកាន់លោកឥព្នូអាបព៉ាសដើម្បីសាកសួរអំពីបញ្ហាប្រាំប្រការ។ លោកឥព្នូអាបព៉ាសក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារខ្លាចការលាក់បាំងចំណេះដឹងទេខ្ញុំមុខជាមិនឆ្លើយតបសំបុត្រទៅកាន់គាត់ឡើយ»។ ក្នុងនោះមានបញ្ជាក់ថាស្ត្រីនិងកុមារដែលចូលរួមក្នុងកងទ័ពមិនទទួលបានចំណែកផលសង្គ្រាមពេញលេញទេតែទទួលបានរង្វាន់លើកទឹកចិត្តហើយមិនត្រូវសម្លាប់កុមារឡើយ។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៨៣៨ (៤១៤) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាមើរពិនអាល់ខាត់តហ្វ ﵁ ថា៖ ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់កុលសម្ព័ន្ធពានីអាល់ណាឌៀរគឺជាផ្នែកមួយនៃទ្រព្យសម្បត្តិដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់រ៉សូលរបស់ទ្រង់ (ហ្វៃអ៍) ដោយសារកងទ័ពមូស្លីមមិនបានប្រើប្រាស់សេះឬអូដ្ឋក្នុងការប្រយុទ្ធឡើយដូច្នេះវាជាកម្មសិទ្ធិផ្តាច់មុខរបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ។ លោក ﷺ តែងតែដកយកប្រាក់ចំណាយចិញ្ចឹមជីវិតសម្រាប់ក្រុមគ្រួសាររបស់លោកសម្រាប់រយ៖ពេលមួយឆ្នាំរីឯទ្រព្យដែលនៅសេសសល់លោកបានយកទៅទិញសេះចម្បាំងនិងគ្រឿងសព្វាវុធសម្រាប់ត្រៀមខ្លួនក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ﷻ។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨៣៩ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឧបាដះពិនអាល់ស៊មីត ﵁ ថា៖ ព្យាការី ﷺ តែងតែផ្តល់រង្វាន់លើកទឹកចិត្តមួយភាគបួននៃផលសង្គ្រាមនៅពេលចេញដំណើរវាយប្រហារដំបូងនិងមួយភាគបីនៅពេលត្រឡប់មកវិញ។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៨៤០ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឥព្នូអាបព៉ាសថា៖ ព្យាការី ﷺ ធ្លាប់បានជ្រើសរើសដាវហ្ស៊ុល-ហ្វាករជារង្វាន់ផ្ទាល់ខ្លួននៅថ្ងៃចម្បាំងបាឌើរហើយដាវនោះហើយដែលលោកបានឃើញនៅក្នុងសុបិន្តនៅថ្ងៃចម្បាំងអ៊ូហ៊ូដ។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) - ហាឌីសបន្ថែម ៤១៦៖ លោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរ ﵄ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំត្រូវបានគេនាំទៅបង្ហាញខ្លួនចំពោះមុខព្យាការី ﷺ នៅថ្ងៃចម្បាំងអ៊ូហ៊ូដខណ៖ដែលខ្ញុំមានអាយុដប់បួនឆ្នាំលោកពុំបានអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំចូលរួមឡើយ។ ប៉ុន្តែនៅថ្ងៃចម្បាំងលេណដ្ឋាន (ខាន់ដាក) ខ្ញុំត្រូវបានគេនាំទៅបង្ហាញខ្លួនខណ៖ដែលខ្ញុំមានអាយុដប់ប្រាំឆ្នាំពេលនោះលោកក៏បានអនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំចូលរួម។ (អាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨៤១ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូសាអ៊ីដអាល់ឃូឌ្រី ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានហាមឃាត់ការទិញលក់ផលសង្គ្រាមរហូតទាល់តែផលសង្គ្រាមនោះត្រូវបានបែងចែករួចរាល់សិន។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៨៤២ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរ ﵄ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានចាត់ពួកយើងឱ្យចេញទៅក្នុងកងទ័ពមួយ... ៨៤៣ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះ ﵂ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានចេញដំណើរឆ្ពោះទៅកាន់សមរភូមិបាឌើរលុះដល់តំបន់ហារ៉តុល-វ៉ាពារស្រាប់តែមានបុរសម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកពហុទេវនិយមដែលល្បីខាងក្លាហាននិងរហ័សរហួនបានតាមមកទាន់ហើយសុំចូលរួមប្រយុទ្ធជាមួយ។ ព្យាការី ﷺ បានសួរគាត់ថា៖ «តើអ្នកមានជំនឿលើអល់ឡោះនិងរ៉សូលរបស់ទ្រង់ដែរឬទេ?» គាត់ឆ្លើយថា៖ ទេ! ព្យាការី ﷺ ក៏មានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកត្រឡប់ទៅវិញចុះពីព្រោះខ្ញុំមិនពឹងពាក់ជំនួយពីពួកពហុទេវនិយមឡើយ»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីម) ៨៤៤ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូអៃយូបអាល់អាន់ស៊រីថា៖ ខ្ញុំបានឮរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបំបែកបំបាក់រវាងម្តាយនិងកូនរបស់នាង (ក្នុងការចាប់ឈ្លើយឬទាសករ) អល់ឡោះនឹងបំបែកបំបាក់រូបគេចេញពីមនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់គេនៅថ្ងៃបរលោក»។ (កត់ត្រាដោយអាត-ទិរមីហ្ស៊ី) ៨៤៥ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាន៉ាស់ពិនម៉ាលិក ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កិច្ចការបីយ៉ាងគឺជាឫសគល់នៃជំនឿអ៊ីម៉ាន៖ ការទប់ចិត្តមិនបំពានលើអ្នកដែលបានពោលពាក្យ 'ឡាអ៊ីឡាហាអ៊ីលល៉ាល់ឡោះ' ដោយមិនចោទប្រកាន់គេថាជាអ្នកគ្មានជំនឿដោយសារអំពើបាបណាមួយឡើយ...»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ) ៨៤៦ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាន៉ាស់ពិនម៉ាលិកថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នករាល់គ្នាចេញដំណើរដោយព្រះនាមអល់ឡោះដោយសារអល់ឡោះនិងនៅលើមាគ៌ាសាសនារបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ៖ កុំសម្លាប់មនុស្សចាស់ជរាទ្រុឌទ្រោម, កុំសម្លាប់កូនក្មេងតូចៗ, កុំសម្លាប់ស្ត្រី, កុំលួចបន្លំផលសង្គ្រាម, ចូរប្រមូលផ្តុំផលសង្គ្រាមរបស់អ្នករាល់គ្នា, ចូរផ្សះផ្សាគ្នានិងចូរប្រព្រឹត្តអំពើល្អប្រពៃចុះពីព្រោះពិតប្រាកដណាស់អល់ឡោះស្រឡាញ់អស់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើល្អប្រពៃ»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ) ៨៤៧ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកសាលិហ៍ពិនមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីលោកសាលីមពិនអាប់ឌុលឡោះពីឪពុករបស់លោកថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលអ្នករាល់គ្នាប្រទះឃើញថាលួចបន្លំផលសង្គ្រាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ﷻ (ហ្គាល់ឡា) ចូរអ្នករាល់គ្នាដុតកម្ទេចទ្រព្យសម្បត្តិសម្ភារ៖របស់គេចោលទៅ»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ)

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ទី ២១៖ ការប្រណាំងសេះនិងការប្រកួតកីឡា (គីតាបអាល់សាបាក) ៨៤៨ (៤១៥) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរ ﵄ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការី ﷺ បានរៀបចំការប្រណាំងសេះចម្បាំងដែលត្រូវបានហ្វឹកហាត់សម្រកទម្ងន់រួច (ឌ៉ុមមីរ៉ត) ដោយចាប់ផ្តើមចេញដំណើរពីតំបន់អាល់ហាហ្វយ៉ារហូតដល់ទីទួលសានីយ៉ាតុល-វ៉ាដាអ៍ (ប្រមាណប្រាំឬប្រាំមួយម៉ាយល៍) ហើយលោកបានរៀបចំការប្រណាំងសេះធម្មតាដែលមិនទាន់សម្រកទម្ងន់ចាប់ពីទីទួលសានីយ៉ាតុល-វ៉ាដាអ៍រហូតដល់វិហាររបស់កុលសម្ព័ន្ធពានីហ្ស៊ូរ៉ៃក (ប្រមាណមួយម៉ាយល៍)។ លោកឥព្នូអាមើរបានមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ «ហើយខ្ញុំផ្ទាល់ក៏ស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលបានចូលរួមប្រណាំងសេះនោះដែរ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨៤៩ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានរង្វាន់ប្រកួត (សាបាក) ត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយលើកលែងតែក្នុងការប្រណាំងសត្វអូដ្ឋ (ឃុហ្វ), ការប្រណាំងសេះ (ហាហ៊្វៀរ) ឬការបាញ់ព្រួញ (ណាសល់)»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ) ៨៥០ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអ៊ីមរ៉នពិនហ៊ូស្វ័យន ﵁ ពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «គ្មានការស្រែកបំភ័យសត្វ (ចាឡាប់) និងគ្មានការនាំសេះជំនួយមកផ្លាស់ប្តូរកណ្តាលផ្លូវ (ចាណាប់) នៅក្នុងការប្រណាំងភ្នាល់ឡើយ»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ) ៨៥១ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «អ្នកណាដែលបញ្ចូលសេះទីបីចូលទៅក្នុងការប្រណាំងរវាងសេះពីរ—ដោយមិនប្រាកដថាវាច្បាស់ជាឈ្នះឬចាញ់នោះឡើយ—នោះមិនចាត់ទុកជាល្បែងស៊ីសងទេប៉ុន្តែប្រសិនបើគេបញ្ចូលសេះមួយចូលទៅដោយដឹងច្បាស់ថាវានឹងឈ្នះដាច់គេនោះទើបជាល្បែងស៊ីសង»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ)

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ទី ២២៖ ការដោះលែងទាសករ (គីតាបអាល់អៀតក់) ៨៥២ (៤២១) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាប់ឌុលឡោះពិនអាមើរ ﵄ ថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបានដោះលែងចំណែកភាគហ៊ុនរបស់ខ្លួននៅក្នុងខ្លួនទាសករម្នាក់ប្រសិនបើគេមានទ្រព្យសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ស្មើនឹងតម្លៃពេញលេញនៃទាសករនោះនោះទាសករនោះនឹងត្រូវវាយតម្លៃតាមតម្លៃទីផ្សារដ៏ត្រឹមត្រូវយុត្តិធម៌រួចគេត្រូវសងចំណែកភាគហ៊ុនទៅឱ្យបណ្តាម្ចាស់ភាគហ៊ុនដទៃទៀតហើយទាសករនោះនឹងទទួលបានសេរីភាពពេញលេញទាំងស្រុង។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេគ្មានទ្រព្យគ្រប់គ្រាន់ទេនោះទាសករនោះនឹងទទួលបានសេរីភាពត្រឹមតែចំណែកដែលត្រូវបានដោះលែងប៉ុណ្ណោះ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨៥៣ (៤២២) - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាពូហ៊ូរ៉ៃរ៉ោះពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «អ្នកណាដែលដោះលែងចំណែកណាមួយនៃទាសករនោះគេមានកាតព្វកិច្ចត្រូវដោះលែងទាសករនោះឱ្យមានសេរីភាពទាំងស្រុងពីទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេ។ ប្រសិនបើគេគ្មានទ្រព្យសម្បត្តិទេនោះទាសករនោះត្រូវវាយតម្លៃតាមតម្លៃយុត្តិធម៌ហើយទាសករនោះត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យចេញទៅធ្វើការរកប្រាក់ (ឥស្ទិសអា) ដើម្បីលោះសេរីភាពដែលនៅសេសសល់ដោយគ្មានការគាបសង្កត់លំបាកឡើយ»។ (កត់ត្រាស្របគ្នាដោយអាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) - ហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)បន្ថែម ៤២៣៖ លោកយ៉ាពិរពិនអាប់ឌុលឡោះ ﵄ បានរៀបរាប់ថា៖ មានបុរសម្នាក់មកពីក្រុមអាន់ស៊របានសន្យាដោះលែងទាសកររបស់គាត់នៅពេលគាត់ស្លាប់ (តាត់ពៀរ) ដោយគាត់គ្មានទ្រព្យសម្បត្តិអ្វីផ្សេងក្រៅពីទាសករនោះឡើយ។ ពេលដំណឹងនេះឮដល់ព្យាការី ﷺ លោកក៏បានយកទាសករនោះទៅលក់ក្នុងតម្លៃប្រាំបីរយឌៀរហាំរួចផ្ញើប្រាក់នោះទៅឱ្យគាត់វិញ។ (អាល់ពូខរីនិងមូស្លីម) ៨៥៤ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអ៊ីមរ៉នពិនហ៊ូស្វ័យន ﵁ ថា៖ មានបុរសម្នាក់បានប្រកាសដោះលែងទាសករទាំងប្រាំមួយនាក់របស់គាត់នៅពេលគាត់ជិតស្លាប់ដោយគាត់គ្មានទ្រព្យសម្បត្តិអ្វីផ្សេងក្រៅពីទាសករទាំងនោះឡើយ។ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ក៏បានហៅទាសករទាំងនោះមករួចបែងចែកពួកគេជាបីក្រុម (ក្រុមពីរនាក់) ហើយបានចាប់ឆ្នោតក្នុងចំណោមពួកគេដោយលោកបានដោះលែងទាសករពីរនាក់ឱ្យមានសេរីភាពនិងរក្សាទុកបួននាក់ទៀតឱ្យនៅជាទាសករដដែលព្រមទាំងបានមានបន្ទូលស្តីបន្ទោសបុរសនោះយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ក្នុងកំណត់ត្រាមួយទៀតបានបញ្ជាក់ថា៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំបានដឹងរឿងនេះមុនពេលបញ្ចុះសពគាត់គាត់មុខជាមិនត្រូវបានគេបញ្ចុះនៅក្នុងកន្លែងកប់សពរបស់មូស្លីមឡើយ»។ (កត់ត្រាដោយមូស្លីមនិងអាពូដាវូដ) ៨៥៥ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកសាមូរ៉ោះពិនជុនឌុព ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលទទួលបានកម្មសិទ្ធិលើសាច់ញាតិជិតស្និទ្ធដែលត្រូវហាមឃាត់ការរៀបការ (ហ្សារ៉ាហ៊ីមមះរ៉ម) នោះសាច់ញាតិនោះនឹងក្លាយជាអ្នកមានសេរីភាពដោយស្វ័យប្រវត្តិ»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ, អាត-ទិរមីហ្ស៊ីនិងឥព្នូម៉ាចះ)

៨៥៦ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអាមើរពិនស្ហ៊ូអៃពពីឪពុកពីជីតារបស់លោកថា៖ ព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទាសករដែលធ្វើកិច្ចសន្យាលោះខ្លួន (អាល់មូខាតាប់) នៅតែបន្តស្ថិតក្នុងភាពជាទាសករដដែលដរាបណាប្រាក់កិច្ចសន្យារបស់គេនៅសល់សូម្បីតែមួយឌៀរហាំមិនទាន់បានសងគ្រប់»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ) ៨៥៧ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកស្រីអ៊ុំមូសាឡាម៉ះបានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមស្ត្រីៗរបស់អ្នករាល់គ្នាមានទាសករកិច្ចសន្យា (មូខាតាប់) ហើយទាសករនោះមានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់សងថ្លៃកិច្ចសន្យានោះចូរឱ្យនាងពាក់ហ៊ីجابបិទបាំងកាយពីគេចុះ»។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដនិងឥព្នូម៉ាចះ) ជំពូកស្តីពីទាសីដែលមានកូនជាមួយចៅហ្វាយនាយ (អ៊ុម្ម៉ាហាតុល-អោវឡាដ) ៨៥៨ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកយ៉ាពិរពិនអាប់ឌុលឡោះ ﵄ បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងធ្លាប់បានលក់ដូរទាសីដែលមានកូនជាមួយចៅហ្វាយនាយ (អ៊ុម្ម៉ាហាតុល-អោវឡាដ) នៅក្នុងសម័យកាលរបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ និងសម័យកាលរបស់លោកអាពូពក្កើរ ﵁ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលលោកអាមើរ ﵁ បានឡើងកាន់តំណែងលោកបានហាមឃាត់ពួកយើងហើយពួកយើងក៏បានបញ្ឈប់ការលក់ដូរនោះ។ (កត់ត្រាដោយអាពូដាវូដ) ៨៥៩ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកអ៊ីករីម៉ះពីលោកឥព្នូអាបព៉ាសបានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់បុរសម្នាក់ដែលទាសីរបស់គាត់បានសម្រាលកូនជាមួយគាត់ថា៖ «នាងនឹងទទួលបានសេរីភាពបន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់គាត់ (ចៅហ្វាយនាយ)»។ (កត់ត្រាដោយឥព្នូម៉ាចះ) ៨៦០ - មានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកឥព្នូអាបព៉ាសបានរៀបរាប់ថា៖ គេបានរំលឹកអំពីអ៊ុំមូអ៊ីពរ៉ាហ៊ីម (លោកស្រីម៉ារីយ៉ះអាល់គីពទីយ៉ះ) នៅចំពោះមុខរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ពេលនោះលោក ﷺ ក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កូនប្រុសរបស់នាងបានដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាពរួចហើយ»។ (កត់ត្រាដោយឥព្នូម៉ាចះ) --- ចុងបញ្ចប់នៃគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)៖ ការសរសើរគ្រប់បែបយ៉ាងជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះយ៉ាងបរិបូរណ៍ស័ក្តិសមបំផុតចំពោះទ្រង់។ សូមអល់ឡោះប្រទានពរជ័យនិងសន្តិភាពដល់មេដឹកនាំរបស់យើងគឺព្យាការីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ព្រមទាំងក្រុមគ្រួសាររបស់លោក។ ហើយការចម្លងគម្ពីរនេះត្រូវបានបញ្ចប់ដោយ៖ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពិនអាមើរពិនអាពីពក្កើរអាល់ម៉ាក់ឌីស៊ីនៅថ្ងៃសុក្រមុនពេលសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) ថ្ងៃទី ៤ ខែរ៉ព៊ីអ៊ុល-អាឃៀរឆ្នាំ ៦០៥ នៃប្រតិទិនហ៊ីចរ៉ោះនៅឯទីក្រុងសារូចប្រកបដោយសុវត្ថិភាពដោយការថ្លែងអំណរអរគុណចំពោះអល់ឡោះនិងការសូមពរជ័យលើព្យាការីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) និងក្រុមគ្រួសាររបស់លោក។ ហើយអល់ឡោះគឺគ្រប់គ្រាន់បំផុតសម្រាប់ពួកយើងហើយទ្រង់គឺជាអ្នកការពារនិងរៀបចំកិច្ចការដ៏ប្រសើរបំផុត។