អ៊ុមដាតុល អាហ៍កាម (សសរស្តម្ភនៃច្បាប់ឥស្លាម)

ជំពូកទី ៦៖ កាតព្វកិច្ចហ្សាខាត់លើទំនិញអាជីវកម្ម (អាល់-អ៊ូរូឌអាល់-ទិជ្ជារ៉ោះ)

ជំពូកទី ៦៖ កាតព្វកិច្ចហ្សាខាត់លើទំនិញអាជីវកម្ម (អាល់-អ៊ូរូឌអាល់-ទិជ្ជារ៉ោះ) ៣៣៥ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកសាមុរ៉ោះពិញជុនដាប់ ﵁ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ធ្លាប់បានបញ្ជាពួកយើងឱ្យបញ្ចេញទានហ្សាខាត់ពីទំនិញទាំងឡាយណាដែលពួកយើងបានត្រៀមទុកសម្រាប់ធ្វើអាជីវកម្មលក់ដូរ (២,៥% នៃតម្លៃទំនិញសរុបបន្ទាប់ពីគម្រប់ខួបមួយឆ្នាំ)។ (រាយការណ៍ដោយអាប៊ូដាវូត) ជំពូកទី ៧៖ ការយកហ្សាខាត់ចេញពីប្រភេទទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ ៣៣៦ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកមូអាហ្សពិញជ៖ព៉ាល់ ﵁ ថានៅពេលដែលរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានចាត់លោកឱ្យទៅកាន់ស្រុកយេម៉ែនទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «ចូរអ្នកប្រមូលយកគ្រាប់ធញ្ញជាតិពីគ្រាប់ធញ្ញជាតិ, សត្វចៀមពីសត្វចៀម, សត្វអូដ្ឋពីសត្វអូដ្ឋ, និងសត្វគោពីសត្វគោ»។ (រាយការណ៍ដោយអាប៊ូដាវូតនិងអ៊ីព្នូម៉ាចាស់)

ជំពូកទី ៨៖ ការទុកមួយភាគបីឬមួយភាគបួនក្នុងការប៉ាន់ប្រមាណផលដំណាំ (អាល់-ខារស្វ)

ជំពូកទី ៨៖ ការទុកមួយភាគបីឬមួយភាគបួនក្នុងការប៉ាន់ប្រមាណផលដំណាំ (អាល់-ខារស្វ) ៣៣៧ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកសាហ៍លពិញអាប៊ីហាសម៉ះ ﵁ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ធ្លាប់បានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលពួកអ្នកប៉ាន់ប្រមាណភោគផលផ្លែឈើ (ល្មើឬទំពាំងបាយជូរ) ចូរពួកអ្នកគិតគូរយកហ្សាខាត់ហើយទុកមួយភាគបី (សម្រាប់ម្ចាស់ចម្ការក្រុមគ្រួសារនិងអ្នកដំណើរ) ប្រសិនបើមិនទុកមួយភាគបីទេចូរទុកមួយភាគបួន»។ (រាយការណ៍ដោយអាប៊ូដាវូតនិងទីរមីហ្ស៊ី) ជំពូកទី ៩៖ ការប៉ាន់ប្រមាណផលផ្លែឈើ (អាល់-ខារស្វ) ៣៣៨ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកស្រីអាអ៊ីស្យះ ﵂ ថានៅពេលរំលឹកពីរឿងរ៉ាវនៅខៃពារនាងបានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការី ﷺ ធ្លាប់បានចាត់លោកអាប់ឌុលឡោះពិញរ៉ាវ៉ាហះឱ្យទៅជួបពួកជ្វីហ្វនៅខៃពារដើម្បីប៉ាន់ប្រមាណទិន្នផលផ្លែល្មើលើដើមនៅពេលវាចាប់ផ្តើមទុំល្អមុនពេលដែលគេបេះហូប។ (រាយការណ៍ដោយអាប៊ូដាវូត)

៣៣៩ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាត់តាបពិញអាស៊ីដ ﵁ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ព្យាការី ﷺ បានបញ្ជាឱ្យប៉ាន់ប្រមាណផលផ្លែទំពាំងបាយជូរដូចការប៉ាន់ប្រមាណផលផ្លែល្មើដែរហើយយកហ្សាខាត់របស់វាជាផ្លែទំពាំងបាយជូរក្រៀមដូចដែលយកហ្សាខាត់ផ្លែល្មើជាផ្លែល្មើស្ងួតដូច្នោះដែរ។ (រាយការណ៍ដោយអាប៊ូដាវូតនិងទីរមីហ្ស៊ី) ជំពូកទី ១០៖ ទ្រព្យសម្បត្តិកប់ក្នុងដីពីសម័យបុរាណ (អាល់-រីកាស) ៣៤០ (១៧៨) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាប៊ូហ៊ូរ៉យរ៉ោះ ﵁ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «គ្រោះថ្នាក់ដែលបង្កឡើងដោយសត្វពាហន៖ដែលរួចផុតពីម្ចាស់នៅពេលថ្ងៃគឺមិនមានសំណងឡើយ, អណ្តូងទឹកដែលជីកសម្រាប់សាធារណ៖ហើយមានគេធ្លាក់ចូលគឺមិនមានសំណងឡើយ, រ៉ែក្នុងដីដែលដួលរលំគឺមិនមានសំណងឡើយ, ហើយចំពោះទ្រព្យសម្បត្តិកប់ក្នុងដីពីសម័យបុរាណអវិជ្ជា (អាល់-រីកាស) គឺត្រូវបង់មួយភាគប្រាំ (២០%) ចូលក្នុងរតនាគារឥស្លាម»។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម)

ជំពូកទី ១១៖ ហ្សាខាត់លើសត្វពាហន៖ (អូដ្ឋគោចៀមនិងពពែ) ៣៤១-៣៤៤ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាណាស់ពិញម៉ាលិក ﵁ អំពីសារលិខិតច្បាប់ហ្សាខាត់ដែលលោកអាប៊ូបាក់រអាល់-ស៊ីដឌីក ﵁ បានកត់ត្រាជូនលោកតាមបញ្ជារបស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ៖ - ចំពោះសត្វអូដ្ឋ៖ ពី ៥ ដល់ ៩ ក្បាលត្រូវបង់ចៀម ១ ក្បាល; ពី ១០ ដល់ ១៤ ក្បាលត្រូវបង់ចៀម ២ ក្បាល; ពី ១៥ ដល់ ១៩ ក្បាលត្រូវបង់ចៀម ៣ ក្បាល; ពី ២០ ដល់ ២៤ ក្បាលត្រូវបង់ចៀម ៤ ក្បាល; លុះដល់ ២៥ ដល់ ៣៥ ក្បាលត្រូវបង់កូនអូដ្ឋញីអាយុ ១ ឆ្នាំ (ពិនតុម៉ាខ្វាឌ)... - ចំពោះសត្វចៀមនិងពពែ៖ ពី ៤០ ដល់ ១២០ ក្បាលត្រូវបង់ចៀម ១ ក្បាល; ពី ១២១ ដល់ ២០០ ក្បាលត្រូវបង់ចៀម ២ ក្បាល; ពី ២០១ ដល់ ៣០០ ក្បាលត្រូវបង់ចៀម ៣ ក្បាលហើយរាល់ ១០០ ក្បាលបន្ទាប់ទៀតត្រូវបង់ចៀម ១ ក្បាល។ - ការហាមឃាត់មិនឱ្យយកសត្វចាស់ជរាសត្វខ្វាក់ភ្នែកឬសត្វឈ្មោលមកធ្វើជាហ្សាខាត់ឡើយហើយក៏មិនត្រូវយកសត្វដែលល្អឯកបំផុតរបស់ម្ចាស់ទ្រព្យដែរគឺត្រូវយកកម្រិតមធ្យម។ (រាយការណ៍ដោយពូខរី)

ជំពូកទី ១២៖ ហ្សាខាត់លើប្រាក់និងមាស ៣៤៥-៣៤៨ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាលីពិញអាប៊ីត្វលិប ﵁ និងលោកអ៊ីព្នូឧមើរ ﵄ ពីព្យាការី ﷺ ថា៖ - កម្រិតនីសក្វាប់នៃប្រាក់សុទ្ធគឺ ២០០ ឌៀរហាំ (ប្រហែល ៥៩៥ ក្រាម) ដោយត្រូវបង់ ៥ ឌៀរហាំ (ស្មើនឹង ២,៥%)។ - កម្រិតនីសក្វាប់នៃមាសសុទ្ធគឺ ២០ ឌីណារ (ប្រហែល ៨៥ ក្រាម) ដោយត្រូវបង់កន្លះឌីណារ (ស្មើនឹង ២,៥%) បន្ទាប់ពីទ្រព្យទាំងនោះបានគម្រប់ខួបមួយឆ្នាំពេញ។

ជំពូកទី ១៣៖ ការបង់ហ្សាខាត់មុនពេលកំណត់ (តាក់ឌីមុហ្សាខាត់) ៣៤៩-៣៥១ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាលី ﵁ ថាលោកអាល់-អាព្ពាស ﵁ (ពូរបស់ព្យាការី ﷺ) បានសុំការអនុញ្ញាតពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ក្នុងការបង់ប្រាក់ហ្សាខាត់របស់គាត់មុនពេលគម្រប់ខួបមួយឆ្នាំសម្រាប់រយ៖ពេលពីរឆ្នាំទៅមុខហើយរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ក៏បានអនុញ្ញាតឱ្យគាត់ធ្វើដូច្នេះដើម្បីជួយសម្រាលការលំបាកដល់ជនក្រីក្រទាន់ពេលវេលា។ (រាយការណ៍ដោយអាប៊ូដាវូតនិងទីរមីហ្ស៊ី)

ជំពូកទី ១៤៖ ការព្រមានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរចំពោះអ្នកដែលមិនព្រមបង់ហ្សាខាត់ ៣៥២-៣៥៤ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាប៊ូហ៊ូរ៉យរ៉ោះ ﵁ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលអល់ឡោះបានប្រទានទ្រព្យសម្បត្តិដល់គេហើយគេមិនបានបង់ហ្សាខាត់នៃទ្រព្យនោះទេនៅថ្ងៃបរលោកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គេនឹងត្រូវប្រែក្លាយទៅជាសត្វពស់វែកដ៏ធំក្បាលរលោងមានពិសពុលយ៉ាងសាហាវនិងមានចំណុចខ្មៅពីលើភ្នែកទាំងពីរវានឹងមូររឹតករបស់គេរួចចឹកខាំថ្ពាល់ទាំងសងខាងរបស់គេហើយនិយាយថា៖ ខ្ញុំជាទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នក! ខ្ញុំជាកំណប់ទ្រព្យរបស់អ្នក!» បន្ទាប់មកទ្រង់បានសូត្រព្រះបន្ទូលគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គម្ពីរគួរអាន (ស៊ូរ៉ាត់អាលីអ៊ីមរ៉នទី ១៨០)។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម)

ជំពូកទី ១៥៖ ជនទាំង ៨ ជំពូកដែលមានសិទ្ធិទទួលបានហ្សាខាត់ ៣៥៥-៣៥៧ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកហ្ស៊ីយ៉ាដពិញអាល់-ហារិស ﵁ ថាបុរសម្នាក់បានមកសុំទានហ្សាខាត់ពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ពេលនោះទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់អល់ឡោះ ﷻ មិនបានទុកការវិនិច្ឆ័យបែងចែកទានហ្សាខាត់ទៅឱ្យព្យាការីណាម្នាក់ឬមនុស្សណាម្នាក់ឡើយប៉ុន្តែទ្រង់ផ្ទាល់បានកំណត់ការបែងចែកវាជាប្រាំបីជំពូក (ដូចមានចែងក្នុងស៊ូរ៉ាត់អាត់-តាវព៉ះអាយ៉ាត់ ៦០ គឺ៖ អ្នកក្រីក្រខ្វះខាត, អ្នកទ័លក្រខ្លាំង, បុគ្គលិកប្រមូលហ្សាខាត់, អ្នកទើបចូលកាន់ឥស្លាមដែលត្រូវសម្រាលចិត្ត, ការរំដោះទាសករ, អ្នកជាប់បំណុលវ័ណ្ឌកដោយសុចរិត, ក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ, និងអ្នកដំណើរដែលដាច់ស្បៀង) ដូច្នេះប្រសិនបើអ្នកស្ថិតក្នុងចំណោមជំពូកទាំងនេះខ្ញុំនឹងផ្តល់ឱ្យអ្នក»។ (រាយការណ៍ដោយអាប៊ូដាវូត)

ជំពូកទី ១៦៖ ការហាមឃាត់ការទទួលទានហ្សាខាត់ចំពោះក្រុមគ្រួសាររបស់ព្យាការី ﷺ (អាលុមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)) ៣៥៨-៣៥៩ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាប៊ូហ៊ូរ៉យរ៉ោះ ﵁ ថាលោកអាល់-ហាសានពិញអាលី (ចៅប្រុសរបស់ព្យាការី ﷺ កាលនៅក្មេង) បានរើសយកផ្លែល្មើមួយគ្រាប់ចេញពីកញ្ជើទានហ្សាខាត់មកដាក់ក្នុងមាត់ស្រាប់តែរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានទាញវាចេញពីមាត់របស់គាត់យ៉ាងរហ័សហើយមានបន្ទូលថា៖ «ខាក់! ខាក់! (ខ្ជាក់ចេញ!) តើអ្នកមិនដឹងទេឬថាពួកយើង (វង្សត្រកូលព្យាការី) គឺមិនទទួលទានទានហ្សាខាត់ឡើយ?! ព្រោះការពិតទានហ្សាខាត់គឺជាកាកសំណល់លាងសម្អាតទ្រព្យសម្បត្តិរបស់មនុស្សលោក»។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម)

ជំពូកទី ១៧៖ ហ្សាខាត់ហ្វ៊ីត្រ (ហ្សាខាតុល-ហ្វ៊ីត្រ) ៣៦០ (១៧៩) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាប់ឌុលឡោះពិញឧមើរ ﵄ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានកំណត់ជាកាតព្វកិច្ចនូវទានហ្សាខាត់ហ្វ៊ីត្រក្នុងខែរ៉ម៉ាឌននូវផ្លែល្មើមួយស្វាអ៍ឬស្រូវបាលីមួយស្វាអ៍លើរាល់បុគ្គលជាមុស្លិមមិនថាអ្នកមានសេរីភាពឬទាសករ, បុរសឬស្ត្រី, ក្មេងឬចាស់ឡើយហើយទ្រង់បានបង្គាប់ឱ្យបញ្ចេញទាននេះឱ្យបានរួចរាល់មុនពេលដែលមនុស្សម្នាចេញទៅថ្វាយបង្គំសឡាតបុណ្យអ៊ីឌុល-ហ្វ៊ីត្រ។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម)

៣៦១-៣៦២ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាប៊ូសreader អាល់-ឃុឌរី ﵁ ថា៖ កាលពីសម័យរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ពួកយើងតែងតែបញ្ចេញហ្សាខាត់ហ្វ៊ីត្រនូវអាហារមួយស្វាអ៍ (ស្មើនឹងបួនមុដ្ដឬប្រហែល ២,៥ ទៅ ៣ គីឡូក្រាម) ពីអាហារទូទៅដូចជាផ្លែល្មើ, ស្រូវសាលី, ផ្លែទំពាំងបាយជូរក្រៀម, ឬទឹកដោះគោជូរស្ងួត (អាគីត) សម្រាប់មនុស្សម្នាក់ៗ។ ហើយលោកអាមរ៉ូពិញស្យុអៃពពីឪពុកពីជីតារបស់លោកបានរាយការណ៍ថាព្យាការី ﷺ បានចាត់អ្នកស្រែកប្រកាសតាមច្រកផ្លូវនៃទីក្រុងម៉ាកកះថា៖ «ចូរដឹងចុះថាទានហ្សាខាត់ហ្វ៊ីត្រគឺជាកាតព្វកិច្ចលើមុស្លិមគ្រប់រូប!»។ (រាយការណ៍ដោយទីរមីហ្ស៊ី)

ជំពូកទី ១៨៖ ការលួងលោមចិត្តអ្នកទើបកាន់ឥស្លាមឬអ្នករៀបនឹងចូលឥស្លាម (អាល់-មូអាល្លាហ្វាតុកុលូប៊ុហ៊ុម) ៣៦៣ (១៨០) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាប់ឌុលឡោះពិញហ្សែដពិញអាស្វិម ﵁ ថានៅពេលដែលរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ទទួលបានជ័យជម្នះក្នុងសមរភូមិហ៊ុនៃនទ្រង់បានបែងចែកទ្រព្យឈ្លើយសឹកយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដល់ក្រុមមនុស្សដែលទើបនឹងចូលកាន់ឥស្លាម (អាល់-មូអាល្លាហ្វាតុកុលូប៊ុហ៊ុម) ដើម្បីពង្រឹងជំនឿចិត្តរបស់ពួកគេប៉ុន្តែទ្រង់មិនបានផ្តល់អ្វីសោះដល់ជនជាតិអាន់ស្វារ (អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ) ពេលនោះជនជាតិអាន់ស្វារមួយចំនួនមានការអន់ចិត្តព្យាការី ﷺ ក៏បានប្រជុំពួកគេហើយថ្លែងទៅកាន់ពួកគេដោយក្តីរំជួលចិត្តថា៖ «ឱជនជាតិអាន់ស្វារទាំងឡាយ! តើពួកអ្នកមិនពេញចិត្តទេឬអីដែលមនុស្សម្នាដទៃវិលត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញជាមួយនឹងសត្វចៀមនិងសត្វអូដ្ឋចំណែកឯពួកអ្នកវិញវិលត្រឡប់ទៅផ្ទះជាមួយនឹងរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ?! ខ្ញុំសូមស្បថនឹងម្ចាស់ដែលជីវិតរបស់ខ្ញុំស្ថិតក្នុងកណ្តាប់ដៃទ្រង់ប្រសិនបើគ្មានការធ្វើហ៊ីជរ៉ោះទេខ្ញុំប្រាកដជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមជនជាតិអាន់ស្វារជាក់ជាមិនខាន!» ពេលនោះជនជាតិអាន់ស្វារទាំងអស់បានយំស្រែករហូតជោកពុកចង្កាហើយពោលថា៖ ពួកយើងពេញចិត្តជាទីបំផុតដែលមានរ៉សូលរបស់អល់ឡោះជាចំណែករបស់ពួកយើង! (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម) ៣៦៤ - និងពីរាយការណ៍ដោយលោកស្វាហ្វវ៉ានពិញអ៊ុម៉ៃយ៉ះ ﵁ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានប្រទានទ្រព្យដល់ខ្ញុំនៅថ្ងៃសមរភូមិហ៊ុនៃនខណ៖ដែលទ្រង់ជាមនុស្សដែលខ្ញុំស្អប់បំផុតប៉ុន្តែទ្រង់បានបន្តប្រទានដល់ខ្ញុំម្តងហើយម្តងទៀតរហូតទាល់តែទ្រង់បានក្លាយជាមនុស្សដែលខ្ញុំស្រឡាញ់បំផុតក្នុងចំណោមមនុស្សលោកទាំងអស់!»។ (រាយការណ៍ដោយទីរមីហ្ស៊ីនិងមុស្លិម)

៥ - គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ស្ដីពីការកាន់បួស (កិតាបុស្-ស្យាម)

៥ - គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ស្ដីពីការកាន់បួស (កិតាបុស្-ស្យាម) ជំពូកទី ១៖ ការចាប់ផ្តើមនៃការបួសនិងការមើលឃើញព្រះចន្ទខែថ្មី (រុអ៊យ៉ាតុល-ហ៊ីឡាល) ៣៦៥ (១៨១) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាប៊ូហ៊ូរ៉យរ៉ោះ ﵁ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលពួកអ្នកបានមើលឃើញព្រះចន្ទខែថ្មី (ហ៊ីឡាល) ចូរពួកអ្នកចាប់ផ្តើមកាន់បួសហើយនៅពេលដែលពួកអ្នកបានមើលឃើញព្រះចន្ទខែថ្មី (ហ៊ីឡាលខែស្យាវ៉ាល់) ចូរពួកអ្នកស្រាយបួសចុះប៉ុន្តែប្រសិនបើផ្ទៃមេឃស្រអាប់មានពពកបាំងមើលមិនឃើញទេនោះចូរពួកអ្នករាប់ចំនួនថ្ងៃនៃខែស្យាក់ពានឱ្យគ្រប់សាមសិបថ្ងៃ»។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម) ៣៦៦ (១៨២) - និងពីរាយការណ៍ដោយលោកអាប់ឌុលឡោះពិញឧមើរ ﵄ ពីព្យាការី ﷺ លោកបានមានបន្ទូលថា៖ «ខែមួយ (តាមចន្ទគតិ) គឺមានម្ភៃប្រាំបួនថ្ងៃដូច្នេះចូរពួកអ្នកកុំទាន់កាន់បួសឡើយរហូតទាល់តែមើលឃើញព្រះចន្ទខែថ្មីហើយកុំទាន់ស្រាយបួសឡើយរហូតទាល់តែមើលឃើញព្រះចន្ទខែថ្មីប៉ុន្តែប្រសិនបើមានពពកបាំងនោះចូរពួកអ្នកប៉ាន់ប្រមាណវា (រាប់ឱ្យគ្រប់សាមសិបថ្ងៃ)»។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម)

ជំពូកទី ២៖ ការមិនទទួលទានអាហារនៅថ្ងៃសង្ស័យទី ៣០ នៃខែស្យាក់ពាន (យោមិស-ស្យាក) ៣៧៤ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកស៊ីឡះពិញហ្សុហ្វារពីលោកអាមម៉ារពិញយ៉ាសៀរ ﵁ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបានកាន់បួសនៅថ្ងៃដែលមនុស្សម្នាមានការសង្ស័យ (ថ្ងៃទី ៣០ នៃខែស្យាក់ពានដោយមិនទាន់ឃើញចន្ទ) នោះគេពិតជាបានប្រឆាំងនឹងលោកអាប៊ូអាល់-ក្វាស៊ីម (ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ﷺ) បាត់ទៅហើយ»។ (រាយការណ៍ដោយអាប៊ូដាវូត, ទីរមីហ្ស៊ីនិងអាន់ណាស្យាអ៊ី)

ជំពូកទី ៣៖ ការតាំងចេតនាកាន់បួសនៅពេលយប់ (តាប់យីតុន-នីយ៉ះ) ៣៧៥ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកស្រីហាហ្វស្វោះ ﵂ ពីព្យាការី ﷺ លោកបានមានបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលមិនបានតាំងចេតនាក្នុងចិត្តថានឹងកាន់បួសមុនពេលពន្លឺថ្ងៃព្រាង (ហ្វាហ្សើរ) នោះគ្មានការបួស (ត្រឹមត្រូវ) សម្រាប់គេឡើយ»។ (រាយការណ៍ដោយអាប៊ូដាវូត, ទីរមីហ្ស៊ីនិងអាន់ណាស្យាអ៊ី)

ជំពូកទី ៤៖ ការទទួលទានអាហារស៊ូហ៊ួរ (អាហារមុនពេលហ្វាហ្សើរ) ៣៧៦ (១៨៥) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាណាស់ពិញម៉ាលិក ﵁ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ចូរពួកអ្នកទទួលទានអាហារស៊ូហ៊ួរព្រោះពិតប្រាកដណាស់នៅក្នុងអាហារស៊ូហ៊ួរគឺមានពរជ័យ (ពារ៉ូកាត់) ដ៏ធំធេង»។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម) ៣៧៧ (១៨៦) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកហ្សែដពិញសាពិត ﵁ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ពួកយើងធ្លាប់ទទួលទានអាហារស៊ូហ៊ួរជាមួយព្យាការី ﷺ រួចហើយទ្រង់បានក្រោកឈរឡើងថ្វាយបង្គំសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ស៊ុពហ៍គេបានសួរលោកថា៖ តើចន្លោះពេលរវាងការបន្លឺអាហ្សាននិងការហូបស៊ូហ៊ួរមានប្រវែងប៉ុណ្ណាដែរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រហែលជាការសូត្រគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គម្ពីរគួរអានបានហាសិបអាយ៉ាត់»។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម)

ជំពូកទី ៥៖ ការពន្លឿនការស្រាយបួស (អ៊ិហ្វត្វារ) ៣៧៩ (១៨៨) - ពីរាយការណ៍ដោយលោកសាហ៍លពិញសាអ៍ដ ﵁ ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «មនុស្សលោកនឹងបន្តស្ថិតនៅក្នុងភាពល្អប្រសើរជានិច្ចដរាបណាពួកគេប្រញាប់ប្រញាល់ស្រាយបួស (នៅពេលដល់ម៉ោងភ្លាម)»។ (ឯកភាពដោយពូខរីនិងមុស្លិម) ៣៨០-៣៨១ - ពីរាយការណ៍ដោយលោកអាប៊ូហ៊ូរ៉យរ៉ោះ ﵁ ថាអល់ឡោះ ﷻ បានមានបន្ទូល (ហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)កូដស៊ី)៖ «អ្នកបម្រើជាទីស្រឡាញ់បំផុតរបស់ទ្រង់គឺអ្នកណាដែលប្រញាប់ស្រាយបួសទាន់ពេលវេលាជាងគេ»។