បណ្តាបញ្ហាច្បាប់សង្គ្រាម និងសន្តិភាពក្នុងឥស្លាម

ជំពូកស្តីអំពីការយកទឹកអាបដាសដោយសារការនិយាយដើមគេ៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្របញ្ជាក់ថាការនិយាយដើមគេជាបាបកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរប៉ុន្តែវាមិនធ្វើឱ្យខូចទឹកអាបដាសតាមផ្លូវច្បាប់ឡើយទោះបីជាការយកទឹកអាបដាសឡើងវិញជារឿងគួរឱ្យសរសើរក៏ដោយ។

ជំពូក៖ ការយកទឹកអាបដាសដោយសារការនិយាយដើមគេ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមអំពីការយកទឹកអាបដាសដោយសារការនិយាយដើមគេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើគេយកទឹកអាបដាសឡើងវិញនោះគឺជារឿងដែលខ្ញុំពេញចិត្តជាងប៉ុន្តែមិនមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់បញ្ជាក់ពីកាតព្វកិច្ចត្រូវធ្វើឡើងវិញឡើយ»។ ២៣៥ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអាប៊ីបាក្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់មូសាន់ណាពីអាប់បាដពីអៀករីម៉ាស់ពីអ៊ីប៊ិនអាបបាសថាបុរសពីរនាក់បានថ្វាយបង្គំព្រះជាមួយព្យាការី ﷺ នូវការថ្វាយបង្គំឡូហើរឬអាសើរខណ៖ដែលអ្នកទាំងពីរបានបួសលុះពេលទ្រង់ថ្វាយបង្គំរួចទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «ចូរអ្នកទាំងពីរយកទឹកអាបដាសនិងថ្វាយបង្គំឡើងវិញហើយចូរបន្តការបួសរបស់អ្នកទាំងពីរហើយចូរបួសសងមួយថ្ងៃទៀតជំនួសថ្ងៃនេះ»។ អ្នកទាំងពីរបានទូលសួរថា៖ ហេតុអ្វីទៅឱរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)? ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «អ្នកទាំងពីរបាននិយាយដើមបុគ្គលម្នាក់»។ ជំពូក៖ ចេតនា (នីយ៉ាត់) នៅក្នុងការយកទឹកអាបដាស៖ មានគេសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់ថា៖ អ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ច (ជូណុប) បានមុជទឹកឱ្យត្រជាក់កាយដោយមិនបានតាំងចេតនាងូតទឹកជម្រះជ៉ាណាបាស់ឡើយ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «វាមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយ»។ មានគេសួរថា៖ ចុះការយកទឹកអាបដាសនៅពេលដែលគេយកដើម្បីបង្រៀនបុរសម្នាក់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទវាមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយហើយចំពោះការធ្វើតាយ៉ាំមុំក៏ដូច្នោះដែរពីព្រោះរាល់ការងារទាំងឡាយគឺអាស្រ័យលើចេតនា» ដោយលោកផ្អែកលើហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់លោកអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាល់ខាត់ត្វ ﵁ ពីព្យាការី ﷺ ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់រាល់ការងារទាំងឡាយគឺអាស្រ័យលើចេតនា»។ ២៣៦ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ពីហ៊ីស្ហាមពីអាល់ហាស្សានទាក់ទងនឹងអ្នកដែលមុជចូលក្នុងដងស្ទឹងខណ៖ដែលគេមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចថា៖ «វាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គេទាំងការងូតទឹកនិងការយកទឹកអាបដាស»។

២៣៧ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ូមើរពីស្ហ៊ុអៃពពីអាប៊ូអាល់អាលីយ៉ាស់ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការមុជទឹកតែម្តងគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ច»។ ជំពូក៖ របៀបនៃការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចជម្រះជ៉ាណាបាស់៖ ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលគេមានបំណងងូតទឹកជម្រះជ៉ាណាបាស់គេត្រូវចាប់ផ្តើមដោយការលាងសម្អាតអង្គជាតរបស់គេបីដងនិងលាងសម្អាតអ្វីដែលប្រឡាក់លើភ្លៅរបស់គេហើយប្រសិនបើគេត្រូវការលាងជម្រះកាយគេត្រូវលាងកន្លែងបត់ជើងធំពីបីទៅប្រាំពីរដងរហូតដល់ស្អាតល្អដោយមិនត្រូវបន្ថែមលើសពីនេះឡើយលើកលែងតែវាមិនទាន់ស្អាតបន្ទាប់មកត្រូវខ្ពុរមាត់ស្រូបទឹកចូលច្រមុះលាងមុខនិងលាងកំភួនដៃទាំងពីរដូចដែលយើងបានពណ៌នាក្នុងការយកទឹកអាបដាសរួចយកទឹកមកចាក់ស្រោចលើក្បាលបីដងនិងលើរាងកាយបីដងហើយលាងត្រង់កន្លែងផ្ចិតនិងក្លៀកឱ្យសព្វល្អរួចទើបដកថយទៅលាងជើងទាំងពីរ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាប៊ូយ៉ាក្វូបមានប្រសាសន៍ម្តងទៀតថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកចង់ងូតទឹកជម្រះជ៉ាណាបាស់ចូរចាក់ទឹកលើដៃទាំងពីរពីភាជន៍រួចលាងបាតដៃទាំងពីរបីដងបន្ទាប់មកយកដៃស្តាំចាក់ទឹកហើយយកដៃឆ្វេងលាងសម្អាតអង្គជាតនៅពេលលាងរួចចូរយកដៃដុសខាត់នឹងដីឬនឹងជញ្ជាំងរួចលាងបាតដៃទាំងពីរខ្ពុរមាត់បីដងស្រូបទឹកចូលច្រមុះបីដងលាងផ្ទៃមុខបីដងលាងដៃទាំងពីរដល់កែងដៃបីដងរួចលាងក្បាលបីដងឱ្យជ្រាបដល់គល់សក់និងពុកចង្ការលាងត្រចៀកទាំងសងខាងរួចចាក់ស្រោចទឹកលើរាងកាយទាំងមូលបន្ទាប់មកដកថយពីកន្លែងនោះហើយលាងជើងទាំងពីរពីព្រោះគេតែងពោលថា៖ ក្រោមរោមនីមួយៗគឺសុទ្ធតែមានជ៉ាណាបាស់ដូច្នេះចូរជ្រលក់សក់ឱ្យសព្វនិងសម្អាតស្បែកឱ្យបានស្អាតល្អ»។

២៣៨ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូមូអាវីយ៉ាស់ពីហ៊ីស្ហាមអ៊ីប៊ិនអ៊ុវ៉ាស់ពីឪពុករបស់គាត់ពីនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ ﵂ ថានាងបានរៀបរាប់ថា៖ «រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ នៅពេលដែលទ្រង់ងូតទឹកជម្រះជ៉ាណាបាស់ទ្រង់បានចាប់ផ្តើមដោយការលាងព្រះហស្តទាំងពីររួចចាក់ទឹកដោយព្រះហស្តស្តាំលើព្រះហស្តឆ្វេងហើយលាងសម្អាតអង្គជាតបន្ទាប់មកទ្រង់បានយកទឹកអាបដាសដូចការយកទឹកអាបដាសសម្រាប់ការថ្វាយបង្គំព្រះរួចទ្រង់បានយកទឹកមកស៊កម្រាមព្រះហស្តចូលទៅក្នុងគល់ព្រះកេសា (សក់) រហូតទាល់តែទ្រង់ឃើញថាជ្រាបដល់គល់សព្វល្អទើបទ្រង់បានក្បង់ទឹកស្រោចលើព្រះកេសាចំនួនបីក្បង់រួចចាក់ស្រោចលើរាងកាយទាំងមូលហើយទើបលាងជើងទាំងពីរ»។ ជំពូក៖ អ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចត្រូវយកទឹកអាបដាសនៅពេលគេង៖ មានគេសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់ថា៖ តើអ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចអាចគេងបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយលើកលែងតែគេយកទឹកអាបដាសជាមុនសិន»។ ហើយលោកត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលរួមដំណេករួចចង់រួមដំណេកម្តងទៀត? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវយកទឹកអាបដាសប្រសិនបើគេអាចធ្វើបាន»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើគេចង់បរិភោគឬផឹកទឹក? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ក៏ត្រូវយកទឹកអាបដាសដូចគ្នាដែរ»។ ២៣៩ - អាប៊ូអាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ូអ៍ពាស់ពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ពីអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរថាលោកអ៊ូមើរបានមកជួបរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ រួចទូលសួរថា៖ ខ្ញុំមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចនៅពេលយប់តើខ្ញុំត្រូវធ្វើយ៉ាងណា? ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ «ចូរលាងអង្គជាតរបស់អ្នករួចយកទឹកអាបដាសហើយគេងចុះ»។ ២៤០ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនយូនូសបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីឡៃស៍ពីអ៊ីប៊ិនស្ហ៊ីហាបពីអាប៊ូសាឡាម៉ាស់ពីនាងអាយស៊ីយ៉ាស់ ﵂ ថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាចង់គេងខណ៖ដែលមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចចូរឱ្យគេយកទឹកអាបដាសដូចការយកទឹកអាបដាសសម្រាប់ការថ្វាយបង្គំព្រះមុនពេលដែលគេគេង»។ ២៤១ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមួអ៍តាមៀរពីឡៃស៍ពីអាស៊ិមពីអ៊ូមើរថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នារួមដំណេកជាមួយភរិយារបស់គេរួចចង់រួមដំណេកម្តងទៀតចូរឱ្យគេលាងសម្អាតអង្គជាតរបស់គេចុះ»។ ២៤២ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់បានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហៃវ៉ាស់ពីបាគីយ៉ាស់ពីស៊ូអ៍ពាស់ពីហ៊ីស្ហាមពីអាណាស់អ៊ីប៊ិនម៉ាលិកថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ធ្លាប់បានវិលជុំជួបភរិយាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ដោយការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចតែម្តង។

ជំពូកស្តីអំពីការបង្ហូរទឹកកាមនៅខាងក្រៅ (អាល់អាស៊ុល)៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីការអនុញ្ញាតឱ្យបង្ហូរទឹកកាមនៅខាងក្រៅដោយមានការយល់ព្រមពីស្ត្រីជាភរិយាមានសេរីភាព។

២៤៣ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអាល់វ៉ាហ្សៀរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដពីណាស្ហ៊ីហ៍ពីយ៉ះយ៉ាពីម៉ាកហ៊ូលទាក់ទងនឹងបុរសដែលយល់សប្តិបញ្ចេញទឹកកាមនៅពេលយប់រួចចង់រួមដំណេកជាមួយប្រពន្ធមុនពេលងូតទឹកថា៖ «គេត្រូវបត់ជើងតូចហើយលាងសម្អាតអង្គជាតនិងពងស្វាសរបស់គេរួចទើបអាចរួមដំណេកបាន»។ ២៤៤ - អាល់វ៉ាលីដត្រូវបានគេសួរអំពីមូលហេតុនៃការបត់ជើងតូចលោកបានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើគេមិនបត់ជើងតូចទេកូនរបស់គេអាចកើតមកមានជំងឺឆ្កួតជ្រូកឬជំងឺផ្សេងៗ។ ២៤៥ - អាល់វ៉ាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាំរូទាក់ទងនឹងបុរសនិងប្រពន្ធដែលគេងក្នុងភួយតែមួយលុះព្រឹកឡើងឃើញមានសំណើមក្នុងភួយដោយមិនដឹងថាជារបស់អ្នកណាថា៖ «អ្នកទាំងពីរត្រូវតែងូតទឹកកាតព្វកិច្ចទាំងពីរនាក់»។ ជំពូក៖ ការបង្ហូរទឹកកាមនៅខាងក្រៅ (អាល់អាស៊ុល)៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់ត្រូវបានគេសួរអំពីការបង្ហូរទឹកកាមនៅខាងក្រៅលោកបានឆ្លើយថា៖ «ចំពោះស្ត្រីមានសេរីភាពគឺមិនត្រូវធ្វើឡើយលើកលែងតែមានការអនុញ្ញាតពីនាង» ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើនាងអនុញ្ញាតគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយចំពោះការបង្ហូរទឹកកាមនៅខាងក្រៅដោយត្រូវសុំការអនុញ្ញាតពីស្ត្រីមានសេរីភាព»។ ជំពូក៖ អ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចរំលឹកដល់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)៖ ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ច (ជូណុប) អាចរំលឹកដល់អល់ឡោះបានប៉ុន្តែមិនត្រូវអានគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គម្ពីរគួរអានឡើយ»។ ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអានគម្ពីរគម្ពីរគួរអានក្នុងគ្រប់ស្ថានភាពលើកលែងតែកាលណាអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពជ៉ាណាបាស់ហើយចូរចូលវិហារក្នុងគ្រប់ស្ថានភាពលើកលែងតែកាលណាអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពជ៉ាណាបាស់។ រីឯអ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចនិងស្ត្រីមានរដូវគឺអាចសូត្រតាស៊ប៊ីហ៍និងរំលឹកដល់អល់ឡោះបានហើយប្រសិនបើបុរសម្នាក់ចង់ដើរកាត់កាត់វិហារខណ៖ដែលមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចហើយគ្មានជម្រើសផ្សេងនោះចូរឱ្យគេធ្វើតាយ៉ាំមុំដោយដីខ្សាច់រួចដើរកាត់ចុះ»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហើយអ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចនិងស្ត្រីមានរដូវមិនត្រូវអានសូម្បីតែមួយតួអក្សរនៃគម្ពីរគម្ពីរគួរអានឡើយលើកលែងតែពាក្យនោះជាពាក្យសូត្រតាស៊ប៊ីហ៍ឬពាក្យរំលឹកដល់អល់ឡោះ។ ហើយមូលហេតុដែលយើងពោលថាមិនត្រូវអានសូម្បីតែមួយតួអក្សរគឺដោយសារប្រសាសន៍របស់លោកអាលីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីត្វាលិប៖ ២៤៦ - យ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនស៖អ៊ីដអាល់ក្វាត់ត្វានបានប្រាប់យើងពីអាមៀរពីអាប៊ូអាល់ហ្គារីហ្វពីអាលីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីត្វាលិបថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចមិនត្រូវអានគម្ពីរគម្ពីរគួរអានសូម្បីតែមួយតួអក្សរឡើយ»»។ ២៤៧ - អាប់ឌុសសាឡាមនិងអាប៊ូអ៊ូមើរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីស៊ូអ៍ពាស់ពីអាំរូពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ពីអាលីអ៊ីប៊ិនអាប៊ីត្វាលិបថាលោកបានរៀបរាប់ថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ ធ្លាប់បានបត់ជើងធំរួចមកសោយសាច់ជាមួយយើងនិងអានគម្ពីរគម្ពីរគួរអានហើយគ្មានអ្វីមួយអាចរារាំងទ្រង់ពីការអានគម្ពីរគម្ពីរគួរអានបានឡើយក្រៅពីស្ថានភាពជ៉ាណាបាស់។ ២៤៨ - អ៊ីសាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ៊ីស្ហាមពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ថាលោកបានសួរអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីអំពីបុរសជូណុបនិងស្ត្រីមានរដូវដែលរកមិនបានទឹកសម្រាប់ងូតហើយបានធ្វើតាយ៉ាំមុំដោយដីតើអ្នកទាំងពីរអាចអានគម្ពីរគួរអានបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទបាន»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះតើអ្នកទាំងពីរអាចប៉ះពាល់គម្ពីរគម្ពីរគួរអានបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេមិនបានឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះតើអាចកាន់ខ្សែយួររបស់វាបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទបាន»។ ហើយលោកត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសជូណុបដែលបួងសួងសុំពរ (ឌុអា (ការអង្វរសុំព្រះ)) ដោយពាក្យដែលមានក្នុងគម្ពីរគម្ពីរគួរអានដូចជា៖ ﴿ឱម្ចាស់របស់យើងសូមប្រទានសេចក្តីល្អដល់យើងក្នុងលោកិយនិងសេចក្តីល្អក្នុងបរលោកនិងសូមការពារយើងឱ្យផុតពីទារុណកម្មនៃភ្លើងនរក﴾ តើបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយពីព្រោះវាជាការបួងសួងសុំពរ»។

ជំពូកស្តីអំពីអ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចសរសេរហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី) និងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គម្ពីរគួរអាន៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីការអនុញ្ញាតឱ្យសរសេរកត់ត្រាចំណេះដឹងនិងហាឌីសប៉ុន្តែហាមឃាត់ការសរសេរបន្ទូលគម្ពីរគម្ពីរគួរអានខណ៖កំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពជ៉ាណាបាស់។

២៤៩ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរៀបរាប់ថា៖ ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសបានប្រាប់ខ្ញុំថាស្ត្រីមានរដូវនិងអ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចត្រូវបានផ្តល់ការអនុញ្ញាតលើអាយ៉ាត់ទាំងពីរនេះ៖ នៅពេលជិះយានយន្ត៖ ﴿មហាស្អាតបរិសុទ្ធទ្រង់ហើយដែលបានបង្ក្រាបវត្ថុនេះឱ្យយើងខណ៖ដែលយើងមិនអាចបង្ក្រាបវាបានឡើយ﴾ និងនៅពេលចុះចត៖ ﴿ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំសូមទម្លាក់ទូលបង្គំនៅទីកន្លែងដ៏មានពរជ័យហើយទ្រង់គឺជាអ្នកផ្តល់ទីកន្លែងដ៏ប្រសើរបំផុត﴾។ ជំពូក៖ អ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចសរសេរហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី) និងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គម្ពីរគួរអាន៖ លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីអ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ច (ជូណុប) សរសេរហាឌីសនិងសៀវភៅ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយដរាបណាវាមិនមែនជាគម្ពីរគម្ពីរគួរអាន» ហាក់បីដូចជាលោកស្អប់ខ្ពើមការសរសេរគម្ពីរគម្ពីរគួរអាន។ ២៥០ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់ហ្វារយ៉ាប៊ីពីស៊ុហ្វយ៉ានពីឡៃស៍ពីមូចាហ៊ីដថាលោកធ្លាប់ស្អប់ខ្ពើមការសរសេរ «ប៊ីស្មៀលឡោះហៀររ៉ោះហ៍ម៉ានៀររ៉ោហ៊ីម» ខណ៖ដែលគេកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពជ៉ាណាបាស់។ ជំពូក៖ ការប៉ះពាល់កាក់ប្រាក់ឌៀរហាំពណ៌សដោយគ្មានទឹកអាបដាស៖ ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេស្អប់ខ្ពើមការប៉ះពាល់កាក់ប្រាក់ឌៀរហាំពណ៌ស (ដែលមានឆ្លាក់ព្រះនាមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)) ខណ៖ដែលអ្នកគ្មានទឹកអាបដាសប៉ុន្តែអ្នកអាចប៉ះវាពីលើសម្លៀកបំពាក់បានប្រសិនបើអ្នកចង់»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហើយគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការដែលអ្នកមានថង់ប្រាក់ដាក់កាក់ប្រាក់ឌៀរហាំពណ៌សជាប់នឹងខ្លួនហើយចូលបន្ទប់ទឹកខណ៖ដែលថង់ប្រាក់នោះនៅជាមួយអ្នកពីព្រោះមនុស្សទូទៅមិនអាចខ្វះការចំណាយប្រាក់កាសរបស់ពួកគេបានឡើយដូចដែលលោកអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសបានមានប្រសាសន៍»។

ជំពូកស្តីអំពីអ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចអង្គុយនៅក្នុងវិហារ៖ បទបញ្ញត្តិនីតិសាស្ត្រស្តីអំពីការហាមឃាត់មិនឱ្យអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពជ៉ាណាបាស់អង្គុយក្នុងវិហារលើកលែងតែបានយកទឹកអាបដាសជាមុនសិន។

២៥១ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុសសាឡាមពីអ៊ីសហាកពីហ្គៃឡានថាលោកបាននិយាយទៅកាន់លោកអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសថា៖ ប្រសិនបើលោកផ្លាស់ប្តូរកាក់ប្រាក់ឌៀរហាំពណ៌សទាំងនេះចេញពីព្រោះវាធ្លាក់ទៅក្នុងដៃរបស់ជនជ្វីហ្វគ្រិស្តសាសនិកនិងអ្នកមានជ៉ាណាបាស់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «តើអ្នកចង់ឱ្យបណ្តាប្រជាជាតិនានាយកជាលេសប្រឆាំងនឹងយើងថាយើងបានផ្លាស់ប្តូរការរួបរួមជំនឿតែមួយ (តាវហ៊ីដ (ការគោរពព្រះមួយអង្គ)) នៃម្ចាស់របស់យើងនិងនាមនៃព្យាការីរបស់យើងឬ?»។ ជំពូក៖ អ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចអង្គុយនៅក្នុងវិហារ៖ ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចនិងស្ត្រីមានរដូវអាចលូកដៃយករបស់របរចេញពីវិហារឬដាក់របស់ចូលក្នុងវិហារបានប៉ុន្តែមិនត្រូវចូលទៅក្នុងវិហារឡើយ»។ ២៥២ - អាំរូអ៊ីប៊ិនអូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាលោកបានឮអាល់អ៊ោវហ្សាអ៊ីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្ត្រីមានរដូវមិនត្រូវដើរកាត់ក្នុងវិហារឡើយរីឯអ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការដើរកាត់កាត់វិហារ»។ ជំពូក៖ បុរសដែលកើតមានស្ថានភាពជ៉ាណាបាស់នៅក្នុងវិហារ៖ ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ បុរសម្នាក់គេងលក់ក្នុងវិហាររួចបានកើតមានស្ថានភាពជ៉ាណាបាស់ (យល់សប្តិបញ្ចេញទឹកកាម)? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើគេអាចចេញទៅងូតទឹកបានគេត្រូវតែចេញទៅប៉ុន្តែបើមិនអាចទេគេអាចស្នាក់នៅក្នុងវិហារបានពីព្រោះប្រសិនបើគេចេញទៅគេអាចនឹងរងភាពរងាត្រជាក់ខ្លាំងឬជួបប្រទះបញ្ហាដែលនាំឱ្យមានទុក្ខព្រួយ» ហើយលោកបានផ្តល់ការបន្ធូរបន្ថយឱ្យគេគេងក្នុងវិហារ។ មានគេសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើគេធ្វើតាយ៉ាំមុំ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «មិនទាន់មានដំណឹងដល់ខ្ញុំទេ»។ ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ តើអ្នកមានតម្រូវការងូតទឹកកាតព្វកិច្ចអាចគេងក្នុងវិហារបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេមិនបានឡើយលើកលែងតែគេបានកើតមានជ៉ាណាបាស់ខណ៖កំពុងនៅក្នុងវិហារ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះតើគេអាចស្នាក់នៅបន្តក្នុងវិហារបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេគប្បីចេញទៅក្រៅ»។ ២៥៣ - ស៖អ៊ីដអ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសពីហ៊ីស្ហាមពីហ្សែដពីអាត្វាអ៊ីប៊ិនយ៉ាសារថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញបុរសៗជាច្រើនក្នុងចំណោមសហការីរបស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ធ្លាប់បានអង្គុយនៅក្នុងវិហារខណ៖ដែលពួកគេស្ថិតក្នុងស្ថានភាពជ៉ាណាបាស់នៅពេលដែលពួកគេបានយកទឹកអាបដាសដូចការយកទឹកអាបដាសសម្រាប់ការថ្វាយបង្គំព្រះ។

ជំពូក៖ ការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរ៖ • លោកអាះហ៍ម៉ាដ ﵀ ត្រូវបានគេសួរអំពីការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរលោកបានឆ្លើយថា៖ «ចូរជូតចុះ»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរគឺជាច្បាប់ស៊ុនណាស់ដ៏ប្រពៃដែលប្រជាមូស្លីមទាំងអស់មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យរំលងទៅរកវិធីផ្សេងឡើយហើយពិតប្រាកដណាស់ការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរគឺប្រសើរជាងការលាងជើងទាំងពីរពីព្រោះស៊ុនណាស់គឺប្រសើរជាងអ្វីៗទាំងអស់។ រីឯអ្នកដែលនិយាយថា៖ ខ្ញុំលាងជើងទាំងពីរប៉ុន្តែខ្ញុំទទួលស្គាល់ការជូតលើស្រោមជើងស្បែកនោះគ្មានអ្វីក្រៅពីជំងឺនៅក្នុងបេះដូងឡើយតើអាចបែរចេញពីស៊ុនណាស់ទៅរកវិធីផ្សេងហើយអះអាងថាខ្លួនដើរតាមស៊ុនណាស់យ៉ាងដូចម្តេចកើត?!»។ • គេបានសួរទៅកាន់លោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់ថា៖ តើហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ណាមួយដែលលោកយល់ឃើញថារឹងមាំបំផុតស្តីពីការជូត? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ហាឌីសរបស់ស៊ុគីកពីរាយការណ៍ពីហ៊ូដៃហ្វាស់និងហាឌីសរបស់ចារីរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍ហើយមានហាឌីសជាច្រើនផ្សេងទៀតស្តីពីរឿងនេះ»។ • លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតអំពីការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បីថ្ងៃបីយប់សម្រាប់អ្នកធ្វើដំណើរគិតចាប់ពីការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៅការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៀតគឺស្មើនឹងដប់ប្រាំវ៉ាកទូនៃការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) ហើយសម្រាប់អ្នកស្នាក់នៅគឺមួយថ្ងៃមួយយប់គិតចាប់ពីការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៅការដាច់ទឹកអាបដាសមួយទៀត»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស៊ុនណាស់បានកំណត់យ៉ាងច្បាស់លាស់ក្នុងការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរគឺ៖ សម្រាប់អ្នកធ្វើដំណើរមានរយ៖ពេលបីថ្ងៃបីយប់និងសម្រាប់អ្នកស្នាក់នៅមានរយ៖ពេលមួយថ្ងៃមួយយប់»។ ២៥៤ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ដាស់អ៊ីប៊ិនស៊ូឡៃម៉ានពីសាលីដអ៊ីប៊ិនអាប៊ីអារូបាស់ពីអាប៊ូម៉ាអ៍សើរពីអ៊ីប្រាហ៊ីមអាល់ណាក់ខអ៊ីពីអាប៊ូអាប់ឌុលឡោះហ៍អាល់ចាដាលីពីឃូហ្សៃម៉ាស់អ៊ីប៊ិនសាបិត ﵁ ពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «សម្រាប់អ្នកធ្វើដំណើរមានរយ៖ពេលបីថ្ងៃបីយប់និងសម្រាប់អ្នកស្នាក់នៅមានរយ៖ពេលមួយថ្ងៃមួយយប់»។

ជំពូក៖ ការជូតលើស្រោមជើងសំពត់ទាំងសងខាង

ជំពូក៖ ការជូតលើស្រោមជើងសំពត់ទាំងសងខាង៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអំពីការជូតលើស្រោមជើងសំពត់ទាំងពីរលោកបានឆ្លើយថា៖ «គេអាចជូតលើវាបានប្រសិនបើស្រោមជើងទាំងពីរនោះជាប់ស្អិតមាំនឹងប្រអប់ជើងរបស់គេ»។ • ហើយខ្ញុំបានឃើញលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតលោកបានឃើញស្រោមជើងស្តើងមួយនៅជើងរបស់ខ្ញុំដែលរបូតធ្លាក់ពីស្មងជើងលោកក៏បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យជូតលើវាឡើយពីព្រោះវាមិនជាប់មាំនៅនឹងកន្លែងរបស់វាទេ»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្បែកជើងដែលពាក់រួមជាមួយស្រោមជើងគឺមានឋាន៖ដូចជាស្រោមជើងស្បែកដែរគេអាចជូតលើវាទាំងពីរបានហើយគេក៏អាចជូតលើស្រោមជើងបានដែរទោះបីជាគ្មានស្បែកជើងនៅលើវាក៏ដោយពីព្រោះវាជាស៊ុនណាស់ដែលបានអនុវត្តបន្តបន្ទាប់មកប៉ុន្តែគេមិនត្រូវជូតលើស្បែកជើងឡើយប្រសិនបើគ្មានស្រោមជើងនៅខាងក្នុងនោះ»។ ២៥៥ - រ៉ាហUpSyncអ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ្សាអ៊ីដាស់ពីអាល់អាអ៍ម៉ាស់ពីអ៊ីស្មាអ៊ីលអ៊ីប៊ិនរ៉ាចាពីឪពុករបស់លោកដែលបានរៀបរាប់ថា៖ លោកអាល់បារ៉ាអ៊ីប៊ិនអាហ្ស៊ីប ﵁ ស្ថិតនៅក្នុងវិហារបន្ទាប់ពីលោកបាត់បង់គំហើញភ្នែកខ្ញុំក៏បាននាំលោកទៅកាន់ដំណាក់។ លោកបានបត់ជើងតូចបន្ទាប់មកខ្ញុំបាននាំលោកទៅកាន់កន្លែងយកទឹកអាបដាសលោកបានលូកដៃចូលរួចយកទឹកអាបដាសនិងបានជូតលើស្រោមជើងទាំងពីររបស់លោកនិងស្បែកជើងដែលពាក់ពីលើបន្ទាប់មកខ្ញុំបាននាំលោកទៅកាន់វិហារហើយលោកក៏បានឈរសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)។ ជំពូក៖ ការជូតលើកន្សែងរុំក្បាល៖ • លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរអំពីការជូតលើកន្សែងរុំក្បាលលោកបានឆ្លើយថា៖ «គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការជូតលើវា»។ • លោកអ៊ីសហាកត្រូវបានគេសួរអំពីការជូតលើកន្សែងរុំក្បាលលោកបានឆ្លើយថា៖ «ត្រូវបានអនុញ្ញាតយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់សម្រាប់តែកាល៖ទេស៖ធ្វើដំណើរប៉ុណ្ណោះ»។ ២៥៦ - ហ៊ីសាមអ៊ីប៊ិនអាមម៉ារបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនហាំហ្សាពីអាល់អាឡាអ៊ីប៊ិនអាល់ហារីសពីម៉ាកហូលពីអាល់ហារីសអ៊ីប៊ិនមូអាវីយ៉ាស់អាល់គីនឌីនិងអាប៊ូចាន់ដាល់អ៊ីប៊ិនស៊ូហៃលពីរាយការណ៍ពីប៊ីឡាល់ ﵁ ថាពិតប្រាកដណាស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរនិងកន្សែងរុំក្បាល។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតថា៖ បុរសម្នាក់បានជូតលើកន្សែងរុំក្បាលរបស់គេរួចហើយគេបានដោះកន្សែងរុំក្បាលនោះចេញ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវតែយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ o ហារព់បានកត់សម្គាល់ថា៖ លោកបានចាត់ទុកកន្សែងរុំក្បាលមានឋាន៖ដូចជាស្រោមជើងស្បែកដែរ។ ២៥៧ - អាំរ៉ូអ៊ីប៊ិនអ៊ូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដថាអាប៊ូអាំរ៉ូអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីបានមានប្រសាសន៍ចំពោះអ្នកដែលបានជូតលើកន្សែងរុំក្បាលរួចដោះវាចេញថា៖ «គេត្រូវជូតក្បាលរបស់គេឡើងវិញសម្រាប់សឡាតខាងមុខរបស់គេ»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតថា៖ ប្រសិនបើគេបានជូតលើកន្សែងរុំក្បាលនិងបានជូតចុងសក់ខាងមុខឬផ្នែកខ្លះនៃក្បាលរួចហើយគេដោះកន្សែងរុំក្បាលចេញតើគេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ការជូតក្បាលគឺត្រូវជូតពេញក្បាលទាំងមូលដូចដែលមានចែងក្នុងហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ថាព្យាការី ﷺ បានជូតក្បាលទាំងមូល» ហាក់បីដូចជាលោកយល់ឃើញថាការជូតផ្នែកខ្លះនៃក្បាលគឺមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយ។ • គេបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតថា៖ ប្រសិនបើគេជូតលើកន្សែងរុំក្បាលប៉ុន្តែមិនបានជូតស្លឹកត្រចៀកទាំងសងខាង? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ត្រចៀកទាំងពីរគឺជាចំណែកនៃក្បាល» ហាក់ដូចជាលោកមិនឃើញមានបញ្ហាអ្វីធ្ងន់ធ្ងរឡើយ។ គេបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើគេលើកកន្សែងរុំក្បាលបន្តិចពីរលើក្បាលដើម្បីអេះក្បាល? លោកបានអនុគ្រោះឱ្យដរាបណាគេមិនបានស្រាយកន្សែងរុំក្បាលនោះចេញ។

២៥៨ - យ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនអ៊ូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនកាថៀរថាអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីត្រូវបានគេសួរថា៖ តើត្រូវជូតលើកន្សែងរុំក្បាលយ៉ាងដូចម្តេច? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បែបនេះ» ហើយអ៊ីប៊ិនកាថៀរបានធ្វើកាយវិការបង្ហាញដោយដាក់ដៃទាំងសងខាងលើផ្នែកសងខាងនៃក្បាលរបស់លោកដោយមិនកម្រើកដៃឡើយ។ • គេបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ ប្រសិនបើគេបានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររួចហើយទើបចងកន្សែងរុំក្បាលតើគេអាចជូតលើកន្សែងរុំក្បាលបានដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងឡើយ»។ ២៥៩ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនយ៉ះយ៉ាអាល់ណៃសាប៊ូរីបានរៀបរាប់ពីអាប់ដុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនណាហ្វៀថាលោកម៉ាលិកត្រូវបានគេសួរអំពីការជូតលើកន្សែងរុំក្បាលនិងកន្សែងបិទបាំងរបស់ស្ត្រីលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនសមគួរបុរសឬស្ត្រីជូតលើកន្សែងរុំក្បាលឬលើកន្សែងបិទបាំងឡើយផ្ទុយទៅវិញពួកគេទាំងពីរត្រូវតែជូតលើក្បាលផ្ទាល់របស់ពួកគេ»។ ជំពូក៖ កាលកំណត់នៃការជូតលើស្រោមជើងនិងស្បែកជើង៖ • គេបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ ចុះកាលកំណត់ក្នុងការជូតលើស្រោមជើងនិងស្បែកជើងមានរយ៖ពេលប៉ុន្មានដែរ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «មានឋាន៖ដូចជាស្រោមជើងស្បែកដែរ»។ គេបានសួរថា៖ ចុះកន្សែងរុំក្បាលវិញ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «មិនមានដំណឹងណាមួយស្តីពីកន្សែងរុំក្បាលមកដល់ខ្ញុំទេប៉ុន្តែចំពោះទស្សន៖របស់ខ្ញុំគឺវាមានឋាន៖ដូចជាស្រោមជើងស្បែកដែរ» ពោលគឺបីថ្ងៃបីយប់សម្រាប់អ្នកធ្វើដំណើរនិងមួយថ្ងៃមួយយប់សម្រាប់អ្នកស្នាក់នៅ។

២៦០ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអាប៊ីបាក្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌូសសាម៉ាដពីម៉ារវ៉ានអាប៊ូសាឡាម៉ាស់ពីសាហ្រអ៊ីប៊ិនហាវសាប់ពីរាយការណ៍ពីអាប៊ូអ៊ូម៉ាម៉ាស់ថាព្យាការី ﷺ ធ្លាប់បានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរនិងលើកន្សែងរុំក្បាលរយ៖ពេលបីថ្ងៃក្នុងការធ្វើដំណើរនិងមួយថ្ងៃមួយយប់សម្រាប់អ្នកស្នាក់នៅ។ ជំពូក៖ ការជូតលើមួកកាឡាន់ស៊ូវ៉ាស់មួកក៊ូមម៉ាស់និងកន្សែងរុំក្បាល៖ • លោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលពាក់កន្សែងរុំក្បាលក្នុងស្ថានភាពមិនទាន់មានទឹកអាបដាសតើគេអាចជូតលើវាបានដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេមិនអាចជូតបានឡើយ»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអំពីការជូតលើមួកកាឡាន់ស៊ូវ៉ាស់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេមិនត្រូវជូតលើវាឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើវាមិនដូចជាកន្សែងរុំក្បាលទេឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេវាមិនដូចគ្នាទេ»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ តើបុរសអាចជូតលើមួកក៊ូមម៉ាស់ដូចជាការជូតលើកន្សែងរុំក្បាលបានដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេគេមិនត្រូវជូតលើមួកក៊ូមម៉ាស់ឡើយ»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអំពីការជូតលើមួកកាឡាន់ស៊ូវ៉ាស់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេ» ហើយលោកមិនបានអនុញ្ញាតក្នុងរឿងនេះឡើយ។ ២៦១ - អាំរ៉ូអ៊ីប៊ិនអ៊ូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអ៊ីស្មាអ៊ីលអ៊ីប៊ិនអាយយ៉ាសពីស៊ូរ៉ះប៊ីលអ៊ីប៊ិនមូស្លីមពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនអៃម៉ានដែលបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបាននិយាយទៅកាន់លោកអាប៊ូអައްឌើរដា ﵁ ថា៖ ខ្ញុំបានយកទឹកអាបដាសរួចហើយខ្ញុំបានពាក់កន្សែងរុំក្បាលរបស់ខ្ញុំបន្ទាប់មកខ្ញុំមានបំណងចង់យកទឹកអាបដាសជាថ្មីតើខ្ញុំអាចជូតលើកន្សែងរុំក្បាលរបស់ខ្ញុំបានទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ចូរជូតលើកន្សែងរុំក្បាលរបស់អ្នកនិងអាវឃ្លុំមានមួក (អាល់ប៊ុរនុស) របស់អ្នកចុះ»។

២៦២ - មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនសាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលអាឡាពីសាលីដពីអាល់អាសអាសអ៊ីប៊ិនស៊ូឡៃមពីឪពុករបស់លោកដែលបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញលោកអាប៊ូមូសា ﵁ បានចេញពីការដាច់ទឹកអាបដាសរួចលោកបានជូតលើមួកកាឡាន់ស៊ូវ៉ាស់និងលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់លោក។ ២៦៣ - អាំរ៉ូអ៊ីប៊ិនអ៊ូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនអីសាពីអាល់អាអ៍ម៉ាស់ពីអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនឌីរ៉ារដែលបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញលោកអាណាស់អ៊ីប៊ិនម៉ាលិក ﵁ បានចូលបន្ទប់ទឹករួចចេញមកវិញនិងបានយកទឹកអាបដាសដោយលោកបានជូតលើមួកកាឡាន់ស៊ូវ៉ាស់របស់លោកនិងលើស្រោមជើងសំពត់ទាំងពីររបស់លោកបន្ទាប់មកលោកបានបោះជំហានទៅមុខធ្វើជាអ្នកដឹកនាំយើងក្នុងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ហ្វើរឌូ។ ជំពូក៖ អ្នកដែលបានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររួចហើយដោះវាចេញ៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់ថា៖ បុរសម្នាក់បានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់គេរួចហើយគេបានដោះវាចេញ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវតែយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ លោកបានមានប្រសាសន៍បន្តថា៖ «ហើយលោកអាល់ហ្ស៊ុហរីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើគេដោះស្រោមជើងម្ខាងចេញគេត្រូវលាងជើងម្ខាងនោះនិងជូតលើជើងម្ខាងទៀតហើយប្រសិនបើគេដោះវាចេញទាំងពីរគេត្រូវយកទឹកអាបដាសពេញលេញ»។ លោកអាះហ៍ម៉ាដបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហើយអ្នកណាដែលនិយាយថា៖ ប្រសិនបើគេដោះវាចេញគេគ្រាន់តែលាងប្រអប់ជើងទាំងពីរនោះតាមពិតទៅគេចាំបាច់ត្រូវតែនិយាយថា៖ គេត្រូវយកទឹកអាបដាសឡើងវិញទាំងស្រុង»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគេបានជូតរួចហើយដោះវាចេញគេត្រូវតែយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកបានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់អ្នករួចហើយអ្នកដោះវាចេញអ្នកត្រូវតែយកទឹកអាបដាសឡើងវិញទាំងអស់។ អ្នកប្រាជ្ញបានខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងរឿងនេះហើយទស្សន៖នីមួយៗសុទ្ធតែមានមូលហេតុប៉ុន្តែទស្សន៖ដែលត្រឹមត្រូវបំផុតគឺការយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតមានប្រសាសន៍ថា៖ «រីឯលោកអ៊ីប្រាហ៊ីមអាល់ណាក់ខអ៊ីមានសេចក្តីរាយការណ៍ពីលោកចំនួនបីបែប៖ ក្នុងចំណោមពួកគេមានអ្នកនិយាយថាអ៊ីប្រាហ៊ីមបានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានកាតព្វកិច្ចអ្វីលើគេឡើយហើយពិតប្រាកដណាស់មានសេចក្តីរាយការណ៍យ៉ាងត្រឹមត្រូវពីលោកនូវទស្សន៖ពីរគឺ៖ ការយកទឹកអាបដាសឡើងវិញនិងការមិនត្រូវលាងជើងទាំងពីររបស់គេទាល់តែសោះ។ រីឯការលាងប្រអប់ជើងទាំងពីរត្រូវបានគេលើកឡើងពីលោកដោយគ្មានខ្សែស្រឡាយរាយការណ៍ត្រឹមត្រូវឡើយ»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាលីអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍ថា៖ បុរសម្នាក់បានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររួចហើយគេដោះវាចេញ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវលាងប្រអប់ជើងទាំងពីររបស់គេ» ហើយលោកបានបន្តថា៖ «លោកអាប់ឌុររ៉ះហ៍ម៉ានអ៊ីប៊ិនម៉ះឌីក៏បានមានប្រសាសន៍បែបនោះដែរហើយក្នុងរឿងនេះមានទស្សន៖ជាច្រើន»។ • ខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដមានប្រសាសន៍ថា៖ «លោកអាល់ហាកាមហាំម៉ាដអាល់សាអ៍ប៊ីអាល់ហ្ស៊ុហរីនិងម៉ាកហូលបានយល់ឃើញថា៖ ប្រសិនបើគេជូតរួចហើយដោះវាចេញគេត្រូវតែយកទឹកអាបដាសឡើងវិញ» ហើយនេះជាទស្សន៖របស់លោកអាះហ៍ម៉ាដ។ ២៦៤ - អ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនអាដាំពីយ៉ាហ្ស៊ីដអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសអ៊ីប៊ិនស៊ិយ៉ាហ៍ពីអាល់អាអ៍ម៉ាស់ពីអាប៊ូហ្ស៊ុបយ៉ានដែលបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញលោកអាលី ﵁ បានជូតលើស្បែកជើងទាំងពីររបស់លោករួចហើយលោកបានដោះវាចេញហើយដាក់វានៅក្នុងដៃអាវរបស់លោករួចលោកបានដឹកនាំពួកគេសឡាតហ្វើរឌូ។ អាល់អាអ៍ម៉ាស់បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានដំណាលរឿងនេះប្រាប់លោកអ៊ីប្រាហ៊ីមលោកបានសួរថា៖ «តើអាប៊ូហ្ស៊ុបយ៉ាននៅរស់ទេ?» ខ្ញុំឆ្លើយថា៖ បាទនៅរស់ទេ។ លោកបានផ្តាំថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកជួបគាត់ចូរប្រាប់ខ្ញុំផង»។ នៅពេលដែលខ្ញុំបានជួបគាត់ខ្ញុំបានទៅប្រាប់លោកអ៊ីប្រាហ៊ីមលោកអ៊ីប្រាហ៊ីមក៏បានមកជួបគាត់ហើយសួរគាត់អំពីរឿងនោះហើយគាត់ក៏បានរៀបរាប់ប្រាប់លោក។ លោកអ៊ីប្រាហ៊ីមបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើអ្នកមិនឃើញលោកអាលីទេឬដែលលោកបានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់លោករួចហើយលោកបានដោះវាចេញ?»។

ជំពូក៖ ការជូតលើស្រោមជើងស្បែកខ្លី

២៦៥ - សាលីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាវ៉ាណាស់ពីកាតាដាស់ពីអាល់ហាស្សានដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគេបានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់គេរួចដោះវាចេញគេអាចសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)បាន»។ ជំពូក៖ ការជូតលើស្រោមជើងស្បែកខ្លី៖ • លោកអាះហ៍ម៉ាដបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើស្រោមជើងស្បែកនោះគ្របដណ្តប់ហួសពីកន្លែងដែលត្រូវលាងគេអាចជូតលើវាបាន»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតមានប្រសាសន៍អំពីស្រោមជើងស្បែកខ្លីថា៖ «ប្រសិនបើវាគ្របដណ្តប់ដល់កន្លែងដែលត្រូវលាងគឺត្រង់កែងជើងនោះគេអាចជូតលើវាបាន»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកអំពីការជូតលើស្រោមជើងស្បែកខ្លីលោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើវាគ្របដណ្តប់លើកជើងទាំងសងខាងគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យជូត» ហើយលោកអ៊ីសហាកបានលើកឡើងនូវហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់ព្យាការី ﷺ ទាក់ទងនឹងអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មដែលរកស្បែកជើងមិនបានដោយលោក ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរពាក់ស្រោមជើងស្បែកចុះហើយកាត់វាឱ្យនៅក្រោមភ្នែកគោលកជើង» មានន័យថាប្រសិនបើវាគ្របពីលើភ្នែកគោបន្តិចនោះវាគឺជាស្រោមជើងស្បែកពេញលេញ។ • លោកអ៊ីសហាកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កាក់ព៍ (ភ្នែកគោ) គឺជាឆ្អឹងដែលលៀនចេញមកក្រៅ» ពោលគឺសំដៅលើសរសៃកែងជើង។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ តើភ្នែកគោមិនមែននៅចំកណ្តាលខ្នងជើងទេឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នោះគឺសម្រាប់ការកាត់ផ្តាច់»។ ២៦៦ - អាប៊ូម៉ាអ៍នបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអាលីអាល់ហាណាហ្វីពីអ៊ីស្រាអែលអ៊ីប៊ិនយូណូសពីហ្គviewអាប៊ូអាល់ហ៊ូហ្សែលដែលបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអាលីមានប្រសាសន៍ថា៖ «កាក់ព៍គឺនៅចំកណ្តាលខ្នងជើង»។ ជំពូក៖ ការជូតលើស្រោមជើងស្បែកដែលធ្លុះធ្លាយ៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដថា៖ ចុះប្រសិនបើស្រោមជើងស្បែកនោះធ្លុះធ្លាយ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើផ្នែកណាមួយនៃប្រអប់ជើងត្រូវបានលេចចេញមកក្រៅខ្ញុំមិនពេញចិត្តឱ្យគេជូតលើវាទាំងពីរឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើម្រាមជើងខ្លះលេចចេញមកក្រៅ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំបានប្រាប់ហើយថា៖ ប្រសិនបើផ្នែកណាមួយនៃប្រអប់ជើងលេចចេញមកក្រៅពីស្រោមជើងស្បែកគេមិនត្រូវជូតឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើវាគ្រាន់តែជាស្នាមរហែកបន្តិចបន្តួចនៅផ្នែកចំហៀងនៃស្រោមជើងស្បែកគេអាចជូតលើវាបានហើយប្រសិនបើនៅជើងរបស់គេមានពាក់ស្រោមជើងសំពត់ខាងក្នុងនោះគេអាចជូតលើវាបានទោះបីជាស្រោមជើងស្បែកនោះធ្លុះធ្លាយក៏ដោយ»។ គេបានសួរថា៖ ចុះការជូតលើស្រោមជើងសំពត់? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេអាចជូតបាន»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើស្រោមជើងស្បែកនោះធ្លុះធ្លាយចូរអ្នកជូតលើវាចុះដរាបណាស្រោមជើងស្បែកនោះនៅតែជាប់នឹងប្រអប់ជើងពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរហើយស្រោមជើងស្បែកថ្មីមិនមែនសមស្របនឹងឈ្មោះនេះជាងស្រោមជើងស្បែកដែលរហែកនោះឡើយពីព្រោះស្រោមជើងទាំងពីរសុទ្ធតែត្រូវបានហៅថាស្រោមជើងស្បែកដូចគ្នា»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការជូតលើស្រោមជើងស្បែកត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកហើយអ្នកទាំងឡាយណាដែលកំណត់កម្រិតនៃការរហែកត្រឹមបីម្រាមដៃគឺជាអ្នកដែលល្ងង់ខ្លៅរហូតដល់ពួកគេនិយាយថា៖ ប្រសិនបើស្នាមរហែកនោះនៅកន្លែងផ្សេងៗគ្នាត្រូវយកវាមកបូកបញ្ចូលគ្នាដើម្បីពិចារណាប្រសិនបើសរុបទាំងអស់ស្មើនឹងទំហំបីម្រាមដៃគឺមិនត្រូវជូតលើវាឡើយ។ នេះគឺជាពាក្យសំដីដែលគ្មានអ្នកប្រាជ្ញណាម្នាក់ធ្លាប់និយាយពីមុនមកទាល់តែសោះហើយលោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូយៃណាស់បានបដិសេធយ៉ាងដាច់អហង្ការរហូតដល់លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មាននរណាបង្រៀនពួកគេក្រៅពីស្យាយតនឡើយដែលថាទំហំប៉ុនបីម្រាមដៃនោះ!»។ ២៦៧ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងថា៖ ខ្ញុំបានឮស៊ុហ្វយ៉ានអ៊ីប៊ិនអ៊ូយៃណាស់ត្រូវបានគេសួរអំពីការជូតលើស្រោមជើងស្បែកដែលធ្លុះធ្លាយលោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទគេអាចជូតលើវាបាន»។ គេបានសួរស៊ុហ្វយ៉ានថា៖ ចុះប្រសិនបើនៅក្នុងនោះមានស្នាមរហែកទំហំប៉ុនបីម្រាមដៃ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេអាចជូតលើវាបាន»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាលីអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍អំពីស្រោមជើងស្បែកដែលធ្លុះធ្លាយ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទោះបីជាវារហែករហូតដល់ទាក់នៅត្រឹមម្រាមជើងតែមួយក៏ដោយក៏គេអាចជូតលើវាបានដែរ»។

២៦៨ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនឌូរ៉ៃសថាខ្ញុំបានឮស៊ុហ្វយ៉ានអាល់សាវរីត្រូវបានគេសួរអំពីស្នាមរហែកនៅក្នុងស្រោមជើងស្បែកលោកបានឆ្លើយថា៖ «ចូរជូតលើស្រោមជើងស្បែកចុះដរាបណាវាត្រូវបានគេហៅថាជាស្រោមជើងស្បែក»។ • លោកអ៊ីប៊ិនអាល់មូស្បារ៉កក៏បានមានប្រសាសន៍ដូចគ្នានេះដែរដោយលោកបានបញ្ជាក់ថា៖ «តើអ្នកមិនឃើញទេឬថាស្រោមជើងស្បែករបស់សហការីរបស់មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) ﷺ សុទ្ធតែមានស្នាមរហែក?»។ ២៦៩ - អាល់មូសៃយ៉ាប់អ៊ីប៊ិនវ៉ាឌិហបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូអ៊ីសហាកអាល់ហ្វាហ្សារីថាស៊ុហ្វយ៉ានបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេអាចជូតលើស្រោមជើងស្បែកដែលធ្លុះធ្លាយបានដរាបណាស្នាមរហែកនោះមិនស្ថិតនៅក្នុងទីតាំងដែលត្រូវជូត»។ ២៧០ - អាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវលាងផ្នែកដែលលេចចេញនៃប្រអប់ជើងរបស់គេហើយជូតលើផ្នែកដែលនៅសេសសល់»។ ២៧១ - អាបបាសអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្សីមបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីយ៉ាហ្ស៊ីដអ៊ីប៊ិនហារូនថាខ្ញុំបានឮស៊ុហ្វយ៉ានអាល់សាវរីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការជូតលើស្រោមជើងស្បែកគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតដរាបណាវាអាចប្រើប្រាស់ជាប្រយោជន៍បាន»។ ជំពូក៖ របៀបនៃការជូត៖ • ខ្ញុំបានសួរលោកអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់បាល់ថា៖ តើការជូតគឺត្រូវជូតដោយម្រាមដៃឬ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «បាទពិតមែនហើយ»។ • លោកអាះហ៍ម៉ាដត្រូវបានគេសួរម្តងទៀតអំពីការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរលោកបានឆ្លើយថា៖ «ជូតដោយម្រាមដៃពីខាងក្រោមពោលគឺពីចុងម្រាមជើងឡើងទៅកាន់គល់នៃប្រអប់ជើង (ស្មងជើង)»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកថា៖ តើការជូតដោយម្រាមដៃបីគ្រប់គ្រាន់ដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ត្រូវជូតដោយបាតដៃ» ហើយលោកបានលើកឡើងពីព្យាការី ﷺ ថាទ្រង់ធ្លាប់បានជូតលើស្រោមជើងស្បែកខាងក្រៅដោយបាតដៃរបស់ទ្រង់។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគេជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរដោយម្រាមដៃពីរឬបីម្រាមឬដោយពាក់កណ្តាលម្រាមនៃបាតដៃទាំងពីរនោះវាមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយរហូតទាល់តែគេជូតដោយបាតដៃទាំងពីររបស់គេលើកលែងតែមានជំងឺនៅបាតដៃម្ខាងក្នុងករណីនោះគឺគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការជូតដោយអ្វីដែលគេអាចធ្វើបានពីបាតដៃក្នុងគ្រាចាំបាច់»។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកដែលជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរបានជូតលើវាដោយម្រាមដៃតែមួយនោះមិនត្រូវបានចាត់ទុកជាការជូតឡើយរហូតទាល់តែគេជូតដោយដៃទាំងពីររបស់គេដូចដែលត្រូវបានបញ្ជាលើកលែងតែមានជំងឺនៅដៃទាំងពីរឬនៅដៃម្ខាងពីព្រោះស៊ុនណាស់បានបញ្ជាក់ថាការជូតលើវាទាំងពីរគឺត្រូវធ្វើឡើងដោយដៃទាំងសងខាងលើកលែងតែកន្លែងណាដែលដៃមិនអាចប៉ះដល់»។ ២៧២ - អាំរ៉ូអ៊ីប៊ិនអ៊ូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមថាគេបានសួរទៅកាន់អាប៊ូអាំរ៉ូអាល់អ៊ោហ្សាអ៊ីអំពីអ្នកដែលជូតដោយម្រាមដៃតែមួយជាគន្លងមួយខ្សែលោកបានឆ្លើយថា៖ «វាមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើគេជូតចុះឡើងច្រំដែលដោយម្រាមដៃនោះគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយតែគេមិនត្រូវចេតនាធ្វើបែបនោះឡើយ»។ ២៧៣ - អាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនណាស៊្របានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ៊ីបបានអ៊ីប៊ិនមូសាពីអាប់ឌុលឡោះហ៍ថាស៊ុហ្វយ៉ានបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការជូតដោយម្រាមដៃពីរតាមបណ្តោយនៃម្រាមជើងគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ»។ ២៧៤ - អាប៊ូម៉ាអ៍នបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុររ៉ះហ៍ម៉ានពីប៊ីសរ៍អ៊ីប៊ិនម៉ាន់ស៊ូរពីខាលីដអាប៊ូអាល់ហ្វាឌីលដែលបានរៀបរាប់ថា៖ អាល់កាស៊ីមអ៊ីប៊ិនរ៉ាប៊ីអាជាស្មៀនបានសួរលោកអាល់ហាស្សានថា៖ ឱអាប៊ូសាលីដបុរសម្នាក់ពាក់ស្រោមជើងស្បែកថ្មីពណ៌សទាំងពីរដែលប្រឡាក់ធូលីតើគេត្រូវជូតលើវាទាំងពីរយ៉ាងដូចម្តេច? លោកបានឆ្លើយថា៖ «គេគូសជាខ្សែលើវាទាំងពីរ» ហើយលោកបានបង្ហាញដោយម្រាមដៃចង្អុលរបស់លោកតែមួយបែបនេះដូចដែលអាប៊ូម៉ាអ៍នបានពណ៌នា។ • ហើយខ្ញុំបានឃើញលោកអាះហ៍ម៉ាដម្តងទៀតលោកបានពណ៌នាអំពីការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរដោយលោកបានចាប់ផ្តើមពីចុងម្រាមជើងឡើងទៅកាន់គល់នៃប្រអប់ជើងហើយខ្ញុំគិតថាលោកបានរំឭកពីលោកអាល់សាអ៍ប៊ីថាលោកធ្លាប់បានជូតពីគល់នៃប្រអប់ជើងចុះមកកាន់ចុងម្រាមជើង។

២៧៥ - អាំរ៉ូអ៊ីប៊ិនអ៊ូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមថាអាប៊ូអាំរ៉ូបានមានប្រសាសន៍អំពីការជូតថា៖ «ជូតមួយលើកដោយអូសឡើងទៅកាន់ស្មងជើង»។ ២៧៦ - អាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនអ៊ីសហាកអាល់ចាហ្សារីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ្ស៊ីយ៉ាដអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍ពីអាល់ហ្វាឌីលអ៊ីប៊ិនម៊ូបាស់ស៊ិរដែលបានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញលោកចាប៊ីរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍ ﵁ បានយកទឹកអាបដាសនិងបានជូតលើខ្នងនៃស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់លោកមួយលើកនៅពេលដែលយើងបានសួរលោកលោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ធ្វើបែបនេះ»។ ២៧៧ - ហ្សែដអ៊ីប៊ិនយ៉ាហ្ស៊ីដបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុររ៉ះហ៍ម៉ានពីចាហ្វើរអ៊ីប៊ិនហ្ស៊ីយ៉ាដពីហ៊ូសសាយនពីអាល់សាអ៍ប៊ីដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ជូតមួយលើកប្រសិនបើអ្នកមានបំណងគឺធ្វើបែបនេះហើយប្រសិនបើអ្នកមានបំណងគឺធ្វើបែបនោះ» ដោយលោកបានយកម្រាមដៃរបស់លោកអូសទៅមុខនិងថយក្រោយនិងអូសទទឹង។ ជំពូក៖ អ្នកដែលជូតផ្នែកខាងលើនិងផ្នែកបាតខាងក្រោមនៃស្រោមជើងស្បែក៖ • ខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកអ៊ីប៊ិនអ៊ីប្រាហ៊ីមត្រូវបានបុរសម្នាក់សួរអំពីការជូតលើស្រោមជើងស្បែកលោកបានឆ្លើយថា៖ «ការជូតផ្នែកខាងលើនិងផ្នែកបាតខាងក្រោមនៃស្រោមជើងស្បែកគឺខ្ញុំពេញចិត្តបំផុត»។ • ខ្ញុំបានសួរលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតអំពីការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរលោកបានឆ្លើយថា៖ «ជូតពីខាងលើនិងពីខាងក្រោម» ហើយលោកបានបង្ហាញរូបភាពដល់យើង។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកម្តងទៀតមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគេមានបំណងជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរគេត្រូវជូតផ្នែកខាងលើនិងផ្នែកខាងក្រោមរបស់វាពីព្រោះ៖ ២៧៨ - អាល់វ៉ាលីដអ៊ីប៊ិនមូស្លីមបានប្រាប់យើងពីស៊ាវរ៍អ៊ីប៊ិនយ៉ាហ្ស៊ីដពីរ៉ាចាអ៊ីប៊ិនហៃវ៉ាស់ពីស្មៀនរបស់អាល់មូហ្គីរ៉ោះហ៍ពីរាយការណ៍ពីអាល់មូហ្គីរ៉ោះហ៍អ៊ីប៊ិនស៊ូអ៍បាស់ ﵁ ថាពិតប្រាកដណាស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានជូតផ្នែកខាងលើនិងផ្នែកបាតខាងក្រោមនៃស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរ»។ • លោកអ៊ីសហាកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នេះជាទស្សន៖របស់លោកម៉ាលិកនិងអ្នកស្រុកហ៊ីចាហ៊្សហើយអ្នកស្រុកអ៊ីរ៉ាក់មួយចំនួនក៏បានប្រកាន់យកទស្សន៖នេះដែរ។ រីឯអ្នកដែលយល់ឃើញថាត្រូវជូតតែផ្នែកខាងលើភស្តុតាងរបស់ពួកគេគឺដូចអ្វីដែលយើងបានលើកឡើងពីកាយស៍អ៊ីប៊ិនសាអ៍ដនៅពេលដែលគេបានឃើញលោកនៅលើច្រាំងទន្លេដីគ្លីសបានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីររបស់លោកហើយគេបានឃើញស្នាមម្រាមដៃនៅលើខ្នងនៃស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរប៉ុន្តែភស្តុតាងនោះមិនទាន់ច្បាស់លាស់ឡើយពីព្រោះអ្នកដែលជូតផ្នែកខាងលើនិងផ្នែកខាងក្រោមក៏បានធ្វើឱ្យការជូតផ្នែកខាងលើជាខ្សែបន្ទាត់ដោយម្រាមដៃដែរហើយពិតប្រាកដណាស់មានសេចក្តីរាយការណ៍យ៉ាងត្រឹមត្រូវថាអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានជូតផ្នែកខាងលើនិងផ្នែកខាងក្រោមរបស់វាហើយលោកអាល់ហ្ស៊ុហរីក៏បានប្រកាន់យកទស្សន៖នេះនិងបានមានប្រសាសន៍ថា៖ វាជាស៊ុនណាស់»។ ២៧៩ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីអាប៊ូរ៉ាវហ៍ថាគាត់បានឃើញលោកអ៊ីប៊ិនអាល់មូស្បារ៉កបានជូតផ្នែកខាងលើនិងផ្នែកខាងក្រោមនៃស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរ។ ២៨០ - អ៊ីសហាកបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនបាក្រពីអ៊ីប៊ិនជូរ៉ៃជដែលបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរណាហ្វៀថា៖ តើលោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរធ្លាប់ជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរយ៉ាងដូចម្តេច? លោកបានឆ្លើយថា៖ «លោកបានជូតខ្នងខាងលើនិងបាតខាងក្រោមរបស់វាដោយបាតដៃទាំងពីររបស់លោកខ្ញុំបានឃើញលោកធ្វើបែបនោះនៅពេលដែលលោកត្រូវបានគេអញ្ជើញទៅបុណ្យសពលោកបានយកទឹកអាបដាសនិងបានជូតលើវាទាំងពីរ»។ ២៨១ - អាំរ៉ូអ៊ីប៊ិនអ៊ូសម៉ានបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីឪពុករបស់លោកពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ)អ៊ីប៊ិនមូហាជីរពីអាំរ៉ូអ៊ីប៊ិនមូហាជីរពីរាយការណ៍ពីអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសថាលោកធ្លាប់បានជូតលើផ្នែកខាងលើនិងផ្នែកខាងក្រោមនៃស្រោមជើងស្បែក។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ)បានបញ្ជាក់ថា៖ អ្នកត្រូវដាក់ដៃស្តាំរបស់អ្នកលើខ្នងនៃស្រោមជើងស្បែកនិងដាក់ដៃឆ្វេងរបស់អ្នកលើបាតខាងក្រោមរបស់វា។ • ហើយខ្ញុំបានឮលោកអ៊ីសហាកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគេជូតផ្នែកខាងលើប៉ុន្តែមិនបានជូតផ្នែកខាងក្រោមហើយគេធ្វើវាឡើងវិញនោះគឺខ្ញុំពេញចិត្តជាងដោយមិនបានកំណត់ថាជាកាតព្វកិច្ចដាច់ខាតឡើយពីព្រោះមានសេចក្តីរាយការណ៍នៅក្នុងហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ជាច្រើនពីអាល់មូហ្គីរ៉ោះហ៍អ៊ីប៊ិនស៊ូអ៍បាស់ថាលោក ﷺ បានជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរដោយមិនបានបញ្ជាក់ពីផ្នែកខាងលើឬផ្នែកខាងក្រោមឡើយដូច្នេះអ្នកណាដែលយល់ឃើញបែបនោះនិងអនុវត្តតាមក៏មិនចាំបាច់តម្រូវឱ្យធ្វើឡើងវិញជាកាតព្វកិច្ចដែរ»។ ២៨២ - អាល់អាឡាអ៊ីប៊ិនអាំរ៉ូអាល់ហាណាហ្វីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហ្វូឌៃលពីហ៊ីសាមពីអាល់ហាស្សានដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការជូតលើស្រោមជើងស្បែកទាំងពីរគឺជាការគូសជាខ្សែបន្ទាត់ដោយម្រាមដៃ»។ ២៨៣ - យ៉ះយ៉ាអាល់ហ៊ីមមានីបានរៀបរាប់ប្រាប់យើងពីហាហ្វសនិងអ៊ីសាអ៊ីប៊ិនយូណូសពីអាល់អាអ៍ម៉ាស់ពីអាប៊ូអ៊ីសហាកពីអាប់ឌូខៃរពីរាយការណ៍ពីអាលី ﵁ ដែលបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កាលពីមុនខ្ញុំធ្លាប់យល់ឃើញថាបាតខាងក្រោមនៃប្រអប់ជើងទាំងពីរសមគួរនឹងការជូតជាងខ្នងខាងលើរហូតដល់ខ្ញុំបានឃើញព្យាការី ﷺ ជូតលើខ្នងខាងលើនៃជើងទាំងពីររបស់ទ្រង់»។