សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ អាល់-ហ្វាដុល បានជិះនៅលើខ្នងសត្វពាហនៈពីក្រោយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ស្រាប់តែមានស្ត្រីម្នាក់មកពីកុលសម្ព័ន្ធ ខាត់អាម បានមកជួប។ អាល់-ហ្វាដុល បានសម្លឹងមើលទៅនាង ហើយនាងក៏សម្លឹងមើលមកគាត់វិញ ភ្លាមនោះ ព្យាការីបានយកព្រះហស្តបង្វែរមុខរបស់ អាល់-ហ្វាដុល ទៅទិសម្ខាងទៀត។ ស្ត្រីនោះបានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! កាតព្វកិច្ចដែលព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់លើអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ក្នុងការធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជ បានធ្លាក់មកលើឪពុករបស់នាងខ្ញុំក្នុងវ័យចាស់ជរាខ្លាំង រហូតដល់គាត់មិនអាចអង្គុយឲ្យនឹងនៅលើខ្នងសត្វពាហនៈបានឡើយ។ តើនាងខ្ញុំអាចធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជជំនួសគាត់បានដែរឬទេ?»។ លោកមានប្រសាសន៍ឆ្លើយតបថា៖ «បាន!»។ ហេតុការណ៍នេះបានកើតឡើងក្នុងអំឡុងពេលនៃការធ្វើធម្មយាត្រាលាគ្នា (ហាជ្ជុលវ៉ាដា)។

លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ កាលណាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានឡើងជិះលើសត្វពាហនៈរបស់លោក ហើយសត្វនោះក្រោកឈរត្រង់នៅក្បែរវិហារនៃ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ លោកក៏បានចាប់ផ្ដើមចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រា (អ៊ីហរ៉ម) ដោយពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះថា៖ «លាប់បៃកាឡាហុម្ម៉ា លាប់បៃក, លាប់បៃកា ឡាស្ហារីកា ឡាកា លាប់បៃក, អ៊ិនណាល់ ហាំដា វ៉ាន់នីកម៉ាតា ឡាកា វ៉ាល់មុលក, ឡា ស្ហារីកា ឡាក (ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបតាមការត្រាស់ហៅរបស់ទ្រង់ហើយ ឱព្រះអម្ចាស់! ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបតាមការត្រាស់ហៅរបស់ទ្រង់ហើយ។ ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបតាមការត្រាស់ហៅរបស់ទ្រង់ហើយ ទ្រង់គ្មានដៃគូរួមផ្សំឡើយ ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបតាមការត្រាស់ហៅរបស់ទ្រង់ហើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ រាល់ការសរសើរតម្កើង ភាពអនុគ្រោះប្រោសប្រណី និងអំណាចគ្រប់គ្រង គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទ្រង់តែមួយគត់ ទ្រង់គ្មានដៃគូរួមផ្សំឡើយ)»។

លោក សាលីម បានរៀបរាប់ពីឪពុករបស់គាត់ថា៖ ការពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺ៖ «លាប់បៃកាឡាហុម្ម៉ា លាប់បៃក, លាប់បៃកា ឡាស្ហារីកា ឡាកា លាប់បៃក, អ៊ិនណាល់ ហាំដា វ៉ាន់នីកម៉ាតា ឡាកា វ៉ាល់មុលក, ឡា ស្ហារីកា ឡាក»។ គាត់បានបន្តថា៖ លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ ធ្លាប់បានបន្ថែមពាក្យថា៖ «លាប់បៃកា លាប់បៃកា វ៉ាសាអ៍ដៃក, វ៉ាល់ខៃរុ ប៊ីយ៉ាដៃក, លាប់បៃកា វ៉ាររ៉ោហ្គ៍បាអ៊ូ អ៊ីឡៃកា វ៉ាល់អាម៉ាល់ (ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបចំពោះទ្រង់ម្ដងហើយម្ដងទៀតដោយក្ដីសោមនស្ស រាល់សេចក្ដីល្អទាំងអស់ស្ថិតក្នុងព្រះហស្តទ្រង់ ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបចំពោះទ្រង់ ហើយសេចក្ដីប៉ងប្រាថ្នានិងអំពើល្អទាំងអស់គឺសំដៅចំពោះទ្រង់)»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីតែងតែចាប់ផ្ដើមពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះ (ចូលក្នុងសភាពតមធម្មយាត្រា) នៅពេលដែលសត្វពាហនៈរបស់លោកក្រោកឈរត្រង់។

លោក ធូម៉ាម៉ះ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាណាស បានធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជដោយជិះលើកែបសត្វសាមញ្ញមួយ ហើយគាត់មិនមែនជាមនុស្សកំណាញ់ស្វិតស្វាញឡើយ។ គាត់បានដំណាលថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់បានធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជដោយជិះលើកែបសត្វសាមញ្ញមួយ ហើយសត្វពាហនៈដដែលនោះក៏ជាអ្នកផ្ទុកស្បៀងអាហារនិងសម្ភារៈរបស់លោកផងដែរ។

លោក អាល់-កាស៊ីម អ៊ីប៊ីន មូហាំម៉ាត់ បានរៀបរាប់ពីលោកស្រី អាយស្ហះ ថា៖ នាងបានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ពួកលោកទាំងអស់គ្នាបានបំពេញធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនទាន់បានបំពេញធម្មយាត្រាតូចនៅឡើយទេ»។ លោកក៏មានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱ អាប់ឌុររ៉ោះហ៍ម៉ាន! ចូរអ្នកទៅជាមួយប្អូនស្រីរបស់អ្នក ហើយនាំនាងឲ្យទៅចាប់ផ្ដើមធម្មយាត្រាតូចពីទីតាំង តានអ៊ីម ចុះ»។ អាប់ឌុររ៉ោះហ៍ម៉ាន ក៏បានឲ្យនាងជិះពីក្រោយលើខ្នងសត្វអូដ្ឋញីមួយក្បាល ហើយនាងក៏បានបំពេញធម្មយាត្រាតូចដោយជោគជ័យ។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីត្រូវបានគេសួរថា៖ «តើអំពើណាដែលប្រសើរបំផុត?»។ លោកមានប្រសាសន៍ឆ្លើយថា៖ «ការមានជំនឿលើព្រះជាម្ចាស់និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់»។ គេសួរទៀតថា៖ «បន្ទាប់មក តើជាអ្វី?»។ លោកឆ្លើយថា៖ «ការតស៊ូពុះពារក្នុងមាគ៌ារបស់ព្រះជាម្ចាស់ (ជីហាត)»។ គេសួរទៀតថា៖ «បន្ទាប់មក តើជាអ្វី?»។ លោកឆ្លើយថា៖ «ធម្មយាត្រាហាជ្ជដែលបរិសុទ្ធនិងទទួលបានការទទួលស្គាល់ (ហាជ្ជ ម៉ាប់រូរ)»។

លោកស្រី អាយស្ហះ មាតានៃបណ្ដាអ្នកមានជំនឿ បានរៀបរាប់ថា៖ នាងបានជម្រាបថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ពួកយើងយល់ឃើញថា ការតស៊ូពុះពារ (ជីហាត) ជាអំពើដ៏ប្រសើរបំផុត តើពួកយើង (ស្ត្រី) មិនត្រូវចេញទៅតស៊ូទេឬ?»។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ឆ្លើយថា៖ «ទេ! ក៏ប៉ុន្តែការតស៊ូដ៏ប្រសើរបំផុត (សម្រាប់ស្ត្រី) គឺធម្មយាត្រាហាជ្ជដែលបរិសុទ្ធនិងទទួលបានការទទួលស្គាល់ (ហាជ្ជ ម៉ាប់រូរ)»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ជនណាដែលបានធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជដើម្បីព្រះជាម្ចាស់ ដោយមិនបានរួមមេត្រីភាព មិនបានប្រព្រឹត្តអំពើអាសអាភាស និងមិនបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបខុសឆ្គងឡើយ នោះគេនឹងត្រឡប់មកវិញ (ដោយបរិសុទ្ធរួចផុតពីបាបទាំងពួង) ដូចថ្ងៃដែលម្ដាយរបស់គេទើបនឹងសម្រាលគេមកដូច្នោះដែរ»។

លោក ហ្សៃដ អ៊ីប៊ីន ជូប៊ែរ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានទៅជួប លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ នៅឯគេហដ្ឋានរបស់គាត់ ដែលនៅទីនោះមានកូនតង់និងរបងក្រណាត់ព័ទ្ធជុំវិញ ហើយខ្ញុំបានសួរគាត់ថា៖ «តើទីកន្លែងណាខ្លះដែលអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំចាប់ផ្ដើមចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ)?»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ទីតាំងព្រំប្រទល់ (មីកត) សម្រាប់អ្នកស្រុកណាជទ៍ គឺ ក័រន់, សម្រាប់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ គឺ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ, និងសម្រាប់អ្នកស្រុកស្ហាម គឺ អាល់-ជូហ្វះ»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកស្រុកយ៉េមែនធ្លាប់បានចេញទៅធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជដោយមិនបានត្រៀមស្បៀងអាហារគ្រប់គ្រាន់ឡើយ ដោយពួកគេនិយាយថា៖ «ពួកយើងជាអ្នកផ្ញើការទុកចិត្តលើព្រះជាម្ចាស់»។ ប៉ុន្តែនៅពេលពួកគេទៅដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ ពួកគេបែរជាដើរសុំទានពីមនុស្សម្នាទៅវិញ។ ហេតុដូច្នេះហើយ ព្រះជាម្ចាស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បានបញ្ចុះបន្ទូលថា៖ «ហើយចូរពួកអ្នកត្រៀមស្បៀងចុះ ដ្បិតស្បៀងដ៏ប្រសើរបំផុតនោះ គឺការកោតខ្លាចចំពោះព្រះជាម្ចាស់» (ជំពូក អាល់-បាករ៉ោះ ៖ ១៩៧)។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ ព្យាការីបានកំណត់ទីតាំងព្រំប្រទល់ (មីកត) សម្រាប់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ គឺ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ, សម្រាប់អ្នកស្រុកស្ហាម គឺ អាល់-ជូហ្វះ, សម្រាប់អ្នកស្រុកណាជទ៍ គឺ ក័រនុល ម៉ាណាហ្ស៊ីល, និងសម្រាប់អ្នកស្រុកយ៉េមែន គឺ យ៉ាឡាំឡាំ។ ទីតាំងទាំងនេះ គឺសម្រាប់អ្នករស់នៅតំបន់ទាំងនោះផ្ទាល់ និងសម្រាប់អ្នកដំណើរដទៃទៀតដែលឆ្លងកាត់ទីនោះដោយមានបំណងបំពេញធម្មយាត្រាហាជ្ជ និងធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ)។ ចំណែកអ្នកដែលរស់នៅខាងក្នុងព្រំប្រទល់ទាំងនោះ ត្រូវចាប់ផ្ដើមចូលក្នុងសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) ចេញពីកន្លែងដែលគេចេញដំណើរទៅ រហូតដល់អ្នកស្រុកម៉ាក្កះ គឺត្រូវចាប់ផ្ដើមពីទីក្រុងម៉ាក្កះផ្ទាល់តែម្ដង។

លោក ណាភីរ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានមានប្រសាសន៍ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ ត្រូវចាប់ផ្ដើមចូលក្នុងសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) ពី ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ, អ្នកស្រុកស្ហាម ពី អាល់-ជូហ្វះ, និងអ្នកស្រុកណាជទ៍ ពី ក័រន់»។ លោក អាប់ឌុលឡោះ បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា៖ «ហើយខ្ញុំបានទទួលដំណឹងថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏បានមានប្រសាសន៍ដែរថា៖ “ហើយអ្នកស្រុកយ៉េមែន ត្រូវចាប់ផ្ដើមពី យ៉ាឡាំឡាំ”»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ទីតាំងព្រំប្រទល់ (មីកត) សម្រាប់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ គឺ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ, សម្រាប់អ្នកស្រុកស្ហាម គឺ អាល់-ជូហ្វះ, សម្រាប់អ្នកស្រុកណាជទ៍ គឺ ក័រនុល ម៉ាណាហ្ស៊ីល, និងសម្រាប់អ្នកស្រុកយ៉េមែន គឺ យ៉ាឡាំឡាំ។ ទីតាំងទាំងនេះ គឺសម្រាប់អ្នករស់នៅតំបន់ទាំងនោះ និងសម្រាប់អ្នកដែលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ទីនោះដោយមិនមែនជាអ្នកស្រុកដើម ដែលមានបំណងចង់បំពេញធម្មយាត្រាហាជ្ជ និងធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ)។ ចំណែកអ្នកដែលរស់នៅខាងក្នុងព្រំប្រទល់ទាំងនោះ ត្រូវចាប់ផ្ដើមចូលក្នុងសភាពតមចេញពីលំនៅឋានរបស់ខ្លួន រហូតដល់អ្នកស្រុកម៉ាក្កះ ក៏ត្រូវចាប់ផ្ដើមចេញពីទីក្រុងម៉ាក្កះដែរ។

លោក សាលីម បានរៀបរាប់ពីឪពុករបស់គាត់ថា៖ ព្យាការីបានកំណត់ទីតាំងព្រំប្រទល់ (មីកត) សម្រាប់ធ្វើធម្មយាត្រា (ដូចមានរៀបរាប់ក្នុងប្រសាសន៍មុនៗ)។

លោក សាលីម អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ពីឪពុករបស់គាត់ថា៖ ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ទីតាំងចាប់ផ្ដើមចូលក្នុងសភាពតម (មីកត) របស់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ គឺ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ, របស់អ្នកស្រុកស្ហាម គឺ ម៉ះយ៉ាអាះ (ដែលជា អាល់-ជូហ្វះ), និងរបស់អ្នកស្រុកណាជទ៍ គឺ ក័រន់»។ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេបានអះអាងថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ដែរថា៖ “ហើយទីតាំងរបស់អ្នកស្រុកយ៉េមែន គឺ យ៉ាឡាំឡាំ” ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនបានឮផ្ទាល់ត្រចៀកឡើយ»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានកំណត់ទីតាំងព្រំប្រទល់ (មីកត) សម្រាប់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ គឺ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ, សម្រាប់អ្នកស្រុកស្ហាម គឺ អាល់-ជូហ្វះ, សម្រាប់អ្នកស្រុកយ៉េមែន គឺ យ៉ាឡាំឡាំ, និងសម្រាប់អ្នកស្រុកណាជទ៍ គឺ ក័រន់។ ទីតាំងទាំងនេះ គឺសម្រាប់អ្នករស់នៅតំបន់ទាំងនោះផ្ទាល់ និងសម្រាប់អ្នកដែលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ទីនោះដោយមិនមែនជាអ្នកស្រុកដើម ដែលមានបំណងចង់បំពេញធម្មយាត្រាហាជ្ជ និងធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ)។ ចំណែកអ្នកដែលរស់នៅខាងក្នុងព្រំប្រទល់ទាំងនោះ ត្រូវចាប់ផ្ដើមចូលក្នុងសភាពតមចេញពីលំនៅឋានរបស់ខ្លួន រហូតដល់អ្នកស្រុកម៉ាក្កះ ក៏ត្រូវចាប់ផ្ដើមចេញពីទីក្រុងម៉ាក្កះដែរ។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានកំណត់ទីតាំងព្រំប្រទល់ (មីកត) សម្រាប់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ គឺ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ, សម្រាប់អ្នកស្រុកស្ហាម គឺ អាល់-ជូហ្វះ, សម្រាប់អ្នកស្រុកណាជទ៍ គឺ ក័រនុល ម៉ាណាហ្ស៊ីល, និងសម្រាប់អ្នកស្រុកយ៉េមែន គឺ យ៉ាឡាំឡាំ។ ទីតាំងទាំងនេះ គឺសម្រាប់អ្នករស់នៅតំបន់ទាំងនោះផ្ទាល់ និងសម្រាប់អ្នកដំណើរទាំងអស់ដែលឆ្លងកាត់ទីនោះដោយមិនមែនជាអ្នកស្រុកដើម ដែលមានបំណងចង់បំពេញធម្មយាត្រាហាជ្ជ និងធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ)។ ចំណែកអ្នកដែលរស់នៅខាងក្នុងព្រំប្រទល់ទាំងនោះ ត្រូវចាប់ផ្ដើមចូលក្នុងសភាពតមពីកន្លែងដែលខ្លួនចេញដំណើរ រហូតដល់អ្នកស្រុកម៉ាក្កះ គឺចេញពីទីក្រុងម៉ាក្កះ។

លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលទីក្រុងទាំងពីរនេះ (បាសរ៉ោះ និង គូហ្វះ) ត្រូវបានរំដោះ មនុស្សម្នាបានមកជួបលោក អ៊ូម៉ើរ ហើយជម្រាបថា៖ «ឱមេដឹកនាំនៃបណ្ដាអ្នកមានជំនឿ! អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានកំណត់ទីតាំង ក័រន់ សម្រាប់អ្នកស្រុកណាជទ៍ ប៉ុន្តែទីតាំងនោះខុសផ្លូវដំណើររបស់យើង ហើយប្រសិនបើយើងត្រូវវាងទៅកាន់ ក័រន់ វានឹងបង្កការលំបាកយ៉ាងខ្លាំងដល់ពួកយើង»។ លោក អ៊ូម៉ើរ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរពួកអ្នករកមើលទីតាំងណាដែលនៅទន្ទឹមគ្នាស្របនឹងផ្លូវដំណើរធម្មតារបស់ពួកអ្នកទៅ»។ ដូច្នេះហើយ លោក អ៊ូម៉ើរ ក៏បានកំណត់ទីតាំង ហ្សាតុ អៀរក៍ ធ្វើជាព្រំប្រទល់ (មីកត) សម្រាប់ពួកគេ។

លោក ណាភីរ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានដំណាលថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានឲ្យសត្វអូដ្ឋរបស់លោកលុតជង្គង់ចុះនៅឯវាលខ្សាច់ អាល់-បាតហា ក្នុងតំបន់ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ ហើយលោកបានថ្វាយបង្គំព្រះនៅទីនោះ។ ហើយលោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ តែងតែអនុវត្តតាមរបៀបនោះជានិច្ច។