សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់បានចេញដំណើរ (ទៅធ្វើធម្មយាត្រា) តាមផ្លូវ អាស្ហ-ស្ហាជារ៉ោះ ហើយវិលត្រឡប់មកវិញតាមផ្លូវ អាល់-មូអារ៉ាស។ ហើយកាលណាអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ចេញដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាក្កះ លោកតែងតែថ្វាយបង្គំព្រះនៅក្នុងវិហារនៃ អាស្ហ-ស្ហាជារ៉ោះ ហើយនៅពេលត្រឡប់មកវិញ លោកបានថ្វាយបង្គំព្រះនៅ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ ក្នុងបាតជ្រលងភ្នំ ហើយបានសម្រាកមួយយប់នៅទីនោះរហូតដល់ព្រឹក។

លោក អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮព្យាការីមានប្រសាសន៍នៅក្នុងជ្រលងភ្នំ អាល់-អាគីក ថា៖ «នៅយប់មិញនេះ មានអ្នកនាំសារម្នាក់ (ទេវទូត ជីព្រីល) មកពីព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំ បានមកជួបខ្ញុំ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ “ចូរអ្នកថ្វាយបង្គំព្រះនៅក្នុងជ្រលងភ្នំដ៏មានពរជ័យនេះចុះ ហើយចូរពោលថា៖ ខ្ញុំសូមតាំងចិត្តបំពេញធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) រួមជាមួយធម្មយាត្រាធំ (ហាជ្ជ)”»។

លោក សាលីម អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ពីឪពុករបស់គាត់ថា៖ ព្យាការីបានទទួលការប្រាប់នៅក្នុងសុបិន ខណៈពេលដែលលោកកំពុងឈប់សម្រាកនៅពេលយប់ (មូអារ៉ាស) ក្នុងតំបន់ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ ត្រង់បាតជ្រលងភ្នំថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកកំពុងស្ថិតនៅលើវាលដីខ្សាច់ដ៏មានពរជ័យ»។ ហើយ សាលីម បានឲ្យពួកយើងទម្លាក់សត្វអូដ្ឋចុះនៅត្រង់កន្លែងដែល អាប់ឌុលឡោះ ធ្លាប់បានទម្លាក់សត្វចុះ ដោយគាត់ផ្ចិតផ្ចង់ស្វែងរកកន្លែងដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់បានឈប់សម្រាក ដែលទីនោះស្ថិតនៅក្រោមវិហារក្នុងបាតជ្រលងភ្នំ ចន្លោះកណ្ដាលរវាងទីតាំងនោះនិងផ្លូវដើរ។

លោក សាហ្វវ៉ាន អ៊ីប៊ីន យ៉ាអ៍ឡា បានរៀបរាប់ពីឪពុករបស់គាត់ថា៖ យ៉ាអ៍ឡា បានជម្រាបទៅកាន់លោក អ៊ូម៉ើរ ថា៖ «សូមលោកមេត្តាបង្ហាញខ្ញុំនូវព្យាការីនៅពេលដែលលោកកំពុងទទួលវិវរណៈផង»។ ខណៈពេលដែលព្យាការីកំពុងគង់នៅ ជីអៀររ៉ានះ ជាមួយសហការីមួយចំនួន មានបុរសម្នាក់បានចូលមកជួបលោក ហើយសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើលោកយល់ឃើញយ៉ាងណាដែរ ចំពោះបុរសម្នាក់ដែលបានចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) ដោយខ្លួនប្រឡាក់ជោកជាំទៅដោយទឹកអប់ ហើយស្លៀកអាវធំវែង (ជុព្វះ)?»។ ព្យាការីបាននៅស្ងៀមមួយសន្ទុះ ស្រាប់តែវិវរណៈបានធ្លាក់មកលើលោក។ លោក អ៊ូម៉ើរ ក៏បានធ្វើសញ្ញាប្រាប់ យ៉ាអ៍ឡា។ យ៉ាអ៍ឡា ក៏បានមកដល់ ខណៈដែលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ត្រូវបានគេបាំងដោយក្រណាត់មួយផ្ទាំង គាត់ក៏បានលូកក្បាលចូលទៅមើល ស្រាប់តែឃើញអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានផ្ទៃមុខឡើងក្រហមព្រឿងៗ ហើយកំពុងដកដង្ហើមធំៗយ៉ាងលំបាក។ លុះស្ថានភាពទទួលវិវរណៈបានរសាត់ផុតទៅ លោកក៏មានប្រសាសន៍សួរថា៖ «តើបុរសដែលបានសួរអំពីរឿងធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) នៅឯណា?»។ គេក៏បាននាំបុរសនោះមក ហើយលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកលាងជម្រះទឹកអប់ដែលជាប់នៅលើខ្លួនរបស់អ្នកឲ្យបាន ៣ ដង ដោះអាវធំវែង (ជុព្វះ) នោះចេញ ហើយចូរប្រតិបត្តិក្នុងការធ្វើធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) របស់ខ្លួន ដូចដែលអ្នកប្រតិបត្តិក្នុងការធ្វើធម្មយាត្រាធំ (ហាជ្ជ) ដូច្នោះដែរ»។

លោក សាអ៊ីដ អ៊ីប៊ីន ជូប៊ែរ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ ធ្លាប់បានលាបប្រេងលើសក់របស់គាត់។ ខ្ញុំបានលើកយករឿងនេះទៅប្រាប់ អ៊ីប្រាហ៊ីម គាត់ក៏បាននិយាយថា៖ «តើអ្នកចង់ធ្វើអ្វីជាមួយពាក្យសម្ដីរបស់គាត់? ដ្បិត អាល់-អាស្វាដ បានដំណាលប្រាប់ខ្ញុំពីលោកស្រី អាយស្ហះ ថា នាងបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ហាក់ដូចជាខ្ញុំកំពុងតែក្រឡេកឃើញពន្លឺភ្លឺផ្លេកនៃទឹកអប់នៅលើចន្លោះវែកសក់របស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ខណៈពេលដែលលោកកំពុងស្ថិតក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រា (អ៊ីហរ៉ម) នៅឡើយ”»។

លោក សាអ៊ីដ អ៊ីប៊ីន ជូប៊ែរ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ ធ្លាប់បានលាបប្រេងលើសក់របស់គាត់។ ខ្ញុំបានលើកយករឿងនេះទៅប្រាប់ អ៊ីប្រាហ៊ីម គាត់ក៏បាននិយាយថា៖ «តើអ្នកចង់ធ្វើអ្វីជាមួយពាក្យសម្ដីរបស់គាត់? ដ្បិត អាល់-អាស្វាដ បានដំណាលប្រាប់ខ្ញុំពីលោកស្រី អាយស្ហះ ថា នាងបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ហាក់ដូចជាខ្ញុំកំពុងតែក្រឡេកឃើញពន្លឺភ្លឺផ្លេកនៃទឹកអប់នៅលើចន្លោះវែកសក់របស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ខណៈពេលដែលលោកកំពុងស្ថិតក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រា (អ៊ីហរ៉ម) នៅឡើយ”»។

លោកស្រី អាយស្ហះ ភរិយារបស់ព្យាការី បានរៀបរាប់ថា៖ «នាងខ្ញុំធ្លាប់បានលាបទឹកអប់ជូនអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ សម្រាប់សភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) របស់លោក នៅពេលដែលលោកចាប់ផ្ដើមចូលក្នុងសភាពតម និងសម្រាប់ពេលដែលលោកបានរួចផុតពីសភាពតម មុនពេលដែលលោកធ្វើដំណើរទៅដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប (តៈវ៉ាហ្វ អាល់-អ៊ីហ្វាដោះ)»។

លោក សាលីម បានរៀបរាប់ពីឪពុករបស់គាត់ថា៖ «ខ្ញុំបានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចាប់ផ្ដើមចូលក្នុងសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) ដោយពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះ ខណៈដែលសក់ក្បាលរបស់លោកត្រូវបានបិទស្អិតភ្ជាប់គ្នា (ដោយជ័រស្អិត ឬប្រេង ដើម្បីការពារកុំឲ្យហុយធូលី)»។

លោក សាលីម អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា គាត់បានឮឪពុករបស់គាត់មានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មិនដែលចាប់ផ្ដើមចូលក្នុងសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) ដោយពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះពីកន្លែងណាឡើយ ក្រៅតែពីក្បែរវិហារ ពោលគឺវិហារនៃ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ មានបុរសម្នាក់បានសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! តើមនុស្សដែលស្ថិតក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រា (អ្នកអ៊ីហរ៉ម) អាចស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់បែបណាខ្លះ?»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ឆ្លើយថា៖ «គេមិនត្រូវស្លៀកអាវវែង មិនត្រូវពាក់ឈ្នួតក្បាល មិនត្រូវស្លៀកខោវែង មិនត្រូវពាក់អាវរងាមានមួកភ្ជាប់ (អាវប៊ុរនុស) និងមិនត្រូវពាក់ស្រោមជើងស្បែកឡើយ លើកលែងតែជនណាដែលរកស្បែកជើងផ្ទាត់មិនបាន នោះគេអាចពាក់ស្រោមជើងស្បែកបាន ដោយត្រូវកាត់វាឲ្យនៅក្រោមភ្នែកគោ។ ហើយពួកអ្នកមិនត្រូវស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់ណាដែលប្រឡាក់ដោយរមៀតគង្គា (សាហ្វ្រាន) ឬលម្អងផ្កាវ៉ារស៍ (ទឹកអប់ពណ៌លឿង) ឡើយ»។

លោក អ៊ូបៃឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានមានប្រសាសន៍ថា លោក អ៊ូសាម៉ះ បានជិះនៅលើខ្នងសត្វពាហនៈពីក្រោយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពីតំបន់ អារ៉ាហ្វាត ទៅកាន់ អាល់-មុស្វដាលីហ្វះ បន្ទាប់មក អាល់-ហ្វាដុល បានជិះពីក្រោយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពី អាល់-មុស្វដាលីហ្វះ ទៅកាន់ មីណា។ លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា លោកទាំងពីរបានដំណាលថា៖ ព្យាការីនៅតែបន្តពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះ រហូតដល់លោកបានគប់គ្រួសលើសសរថ្ម អាល់-អាកាបះ (ចាមរ៉ោះ អាល់-អាកាបះ)។

លោក អ៊ូបៃឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានមានប្រសាសន៍ថា លោក អ៊ូសាម៉ះ បានជិះនៅលើខ្នងសត្វពាហនៈពីក្រោយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពីតំបន់ អារ៉ាហ្វាត ទៅកាន់ អាល់-មុស្វដាលីហ្វះ បន្ទាប់មក អាល់-ហ្វាដុល បានជិះពីក្រោយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពី អាល់-មុស្វដាលីហ្វះ ទៅកាន់ មីណា។ លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា លោកទាំងពីរបានដំណាលថា៖ ព្យាការីនៅតែបន្តពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះ រហូតដល់លោកបានគប់គ្រួសលើសសរថ្ម អាល់-អាកាបះ (ចាមរ៉ោះ អាល់-អាកាបះ)។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីព្រមទាំងបណ្ដាសហការីរបស់លោក បានចេញដំណើរពីទីក្រុងម៉ាឌីណះ បន្ទាប់ពីលោកបានសិតសក់ លាបប្រេង និងស្លៀកសំពត់ព្រមទាំងពាក់កន្សែងពានសម្រាប់សភាពតមធម្មយាត្រា (អ៊ីហរ៉ម)។ លោកមិនបានហាមឃាត់អ្នកណាម្នាក់ចំពោះប្រភេទសំពត់ស្លៀកនិងកន្សែងពានដែលត្រូវពាក់នោះឡើយ លើកលែងតែសម្លៀកបំពាក់ដែលជ្រលក់ពណ៌ដោយរមៀតគង្គា (សាហ្វ្រាន) ដែលបន្សល់ក្លិនជាប់លើស្បែកប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលព្រឹកព្រលឹម ព្យាការីបានឡើងជិះលើសត្វពាហនៈរបស់លោកនៅឯ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ ហើយធ្វើដំណើររហូតដល់វាលដី អាល់-បៃដា ដែលនៅទីនោះលោកនិងសហការីបានពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះ ហើយលោកបានបំពាក់កម្រងសម្គាល់លើកសត្វអូដ្ឋដែលត្រូវបូជា (តាកលីដ)។ ហេតុការណ៍ទាំងអស់នោះបានកើតឡើងនៅថ្ងៃទី ២៥ នៃខែ ហ្ស៊ុល-កាអ៍ដះ។ លុះដល់ពេលលោកបានទៅដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ នៅថ្ងៃទី ៤ នៃខែ ហ្ស៊ុល-ហិជ្ជះ លោកបានដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប (តៈវ៉ាហ្វ) និងដើរទៅមកចន្លោះភ្នំស្វាហ្វា និងភ្នំម៉ារវ៉ា (សះយី)។ ដោយសារតែលោកមានសត្វអូដ្ឋសម្រាប់បូជាដែលបានបំពាក់កម្រងសម្គាល់ លោកមិនបានរួចផុតពីសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) ឡើយ។ បន្ទាប់មក លោកបានចុះសម្រាកនៅតំបន់ខ្ពស់នៃទីក្រុងម៉ាក្កះ ក្បែរ អាល់-ហាជូន ដោយលោកនៅតែស្ថិតក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រាហាជ្ជ ហើយលោកមិនបានចូលទៅជិតវិហារកាអ៍បទៀតឡើយ បន្ទាប់ពីការដើរព័ទ្ធជុំវិញលើកដំបូងនោះ រហូតទាល់តែលោកត្រឡប់មកពីតំបន់ អារ៉ាហ្វាត វិញ។ ក្រោយមក លោកបានបង្គាប់ឲ្យបណ្ដាសហការីរបស់លោកដើរព័ទ្ធជុំវិញវិហារកាអ៍ប និងដើរទៅមករវាងភ្នំស្វាហ្វានិងភ្នំម៉ារវ៉ា រួចកាត់សក់ក្បាលឲ្យខ្លី ហើយរួចផុតពីសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម)។ ការអនុញ្ញាតនេះ គឺសម្រាប់តែអ្នកដែលមិនមានសត្វអូដ្ឋបូជាដែលបានបំពាក់កម្រងសម្គាល់ជាមួយខ្លួនប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកអ្នកដែលមានភរិយាទៅជាមួយ ក៏ត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យរួមរស់ជាមួយភរិយាឡើងវិញបាន ព្រមទាំងការប្រើប្រាស់ទឹកអប់និងសម្លៀកបំពាក់ធម្មតា ក៏ត្រូវបានអនុញ្ញាតសម្រាប់ពួកគេវិញដែរ។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានថ្វាយបង្គំព្រះនៅទីក្រុងម៉ាឌីណះចំនួនបួន (៤) រ៉ាកអាត់ ហើយនៅ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ ចំនួនពីរ (២) រ៉ាកអាត់ បន្ទាប់មកលោកបានសម្រាកមួយយប់នៅ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ រហូតដល់ព្រឹក។ នៅពេលលោកឡើងជិះលើសត្វពាហនៈរបស់លោក ហើយសត្វនោះក្រោកឈរត្រង់ លោកក៏បានចាប់ផ្ដើមពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះ (ចូលក្នុងសភាពតមធម្មយាត្រា)។

លោក អាប៊ូ ក៊ីឡាបះ បានរៀបរាប់ថា លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ព្យាការីបានថ្វាយបង្គំព្រះពេលរសៀល (ហ្សូហរ៍) នៅទីក្រុងម៉ាឌីណះចំនួនបួន (៤) រ៉ាកអាត់ និងថ្វាយបង្គំព្រះពេលថ្ងៃជ្រេ (អាសរ៍) នៅ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ ចំនួនពីរ (២) រ៉ាកអាត់»។ គាត់បានបន្តថា៖ «ហើយខ្ញុំយល់ឃើញថាលោកបានសម្រាកមួយយប់នៅទីនោះរហូតដល់ព្រឹក»។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានថ្វាយបង្គំព្រះពេលរសៀល (ហ្សូហរ៍) នៅទីក្រុងម៉ាឌីណះចំនួនបួន (៤) រ៉ាកអាត់ និងថ្វាយបង្គំព្រះពេលថ្ងៃជ្រេ (អាសរ៍) នៅ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ ចំនួនពីរ (២) រ៉ាកអាត់ ហើយខ្ញុំបានឮពួកគេ (បណ្ដាសហការី) ស្រែកពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះរួមគ្នាឮៗយ៉ាងកងរំពង។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ការពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺ៖ «លាប់បៃកាឡាហុម្ម៉ា លាប់បៃក, លាប់បៃកា ឡាស្ហារីកា ឡាកា លាប់បៃក, អ៊ិនណាល់ ហាំដា វ៉ាន់នីកម៉ាតា ឡាកា វ៉ាល់មុលក, ឡា ស្ហារីកា ឡាក (ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបតាមការត្រាស់ហៅរបស់ទ្រង់ហើយ ឱព្រះអម្ចាស់! ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបតាមការត្រាស់ហៅរបស់ទ្រង់ហើយ។ ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបតាមការត្រាស់ហៅរបស់ទ្រង់ហើយ ទ្រង់គ្មានដៃគូរួមផ្សំឡើយ ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបតាមការត្រាស់ហៅរបស់ទ្រង់ហើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ រាល់ការសរសើរតម្កើង ភាពអនុគ្រោះប្រោសប្រណី និងអំណាចគ្រប់គ្រង គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទ្រង់តែមួយគត់ ទ្រង់គ្មានដៃគូរួមផ្សំឡើយ)»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំដឹងច្បាស់អំពីរបៀបដែលព្យាការីធ្លាប់បានពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះ គឺ៖ “លាប់បៃកាឡាហុម្ម៉ា លាប់បៃក, លាប់បៃកា ឡាស្ហារីកា ឡាកា លាប់បៃក, អ៊ិនណាល់ ហាំដា វ៉ាន់នីកម៉ាតា ឡាក (ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបតាមការត្រាស់ហៅរបស់ទ្រង់ហើយ ឱព្រះអម្ចាស់! ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបតាមការត្រាស់ហៅរបស់ទ្រង់ហើយ។ ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបតាមការត្រាស់ហៅរបស់ទ្រង់ហើយ ទ្រង់គ្មានដៃគូរួមផ្សំឡើយ ទូលបង្គំមកឆ្លើយតបតាមការត្រាស់ហៅរបស់ទ្រង់ហើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ រាល់ការសរសើរតម្កើង និងភាពអនុគ្រោះប្រោសប្រណី គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទ្រង់)”»។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានថ្វាយបង្គំព្រះពេលរសៀល (ហ្សូហរ៍) នៅទីក្រុងម៉ាឌីណះចំនួនបួន (៤) រ៉ាកអាត់ ដោយពួកយើងបានរួមថ្វាយបង្គំជាមួយលោក ហើយបានថ្វាយបង្គំព្រះពេលថ្ងៃជ្រេ (អាសរ៍) នៅ ហ្ស៊ុល-ហ៊ូឡៃហ្វះ ចំនួនពីរ (២) រ៉ាកអាត់ បន្ទាប់មកលោកបានសម្រាកមួយយប់នៅទីនោះរហូតដល់ព្រឹក។ ក្រោយមក លោកបានឡើងជិះលើសត្វពាហនៈ ហើយនៅពេលឡើងទៅដល់វាលដី អាល់-បៃដា លោកបានថ្លែងសរសើរ លើកតម្កើង និងសូត្រតាក់បៀរលើកតម្កើងភាពអស្ចារ្យនៃព្រះជាម្ចាស់ បន្ទាប់មកលោកបានពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះដោយតាំងចិត្តបំពេញទាំងធម្មយាត្រាហាជ្ជ និងធម្មយាត្រាតូច (អ៊ូមរ៉ោះ) ហើយមនុស្សទាំងឡាយក៏បានពោលតាល់ប៊ីយ៉ះបំពេញកិច្ចទាំងពីរនោះដែរ។ លុះពេលពួកយើងបានមកដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ លោកបានបង្គាប់ឲ្យមនុស្សទាំងឡាយរួចផុតពីសភាពតម (អ៊ីហរ៉ម) បន្ទាប់ពីបំពេញធម្មយាត្រាតូចរួច (សម្រាប់អ្នកដែលមិនមានសត្វបូជា) រហូតដល់ថ្ងៃតាវីយ៉ះ (ថ្ងៃទី ៨ នៃខែ ហ្ស៊ុល-ហិជ្ជះ) ទើបពួកគេចាប់ផ្ដើមចូលក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រាហាជ្ជឡើងវិញ។ លោក អាណាស បានបន្តថា៖ ព្យាការីបានអារកសត្វអូដ្ឋបូជាជាច្រើនក្បាលដោយផ្ទាល់ព្រះហស្តរបស់លោកក្នុងសភាពឈរ។ ចំណែកកាលនៅទីក្រុងម៉ាឌីណះ ព្យាការីធ្លាប់បានអារកសត្វចៀមឈ្មោលមានស្នែងពណ៌សលាយខ្មៅចំនួនពីរ (២) ក្បាល។

លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានចាប់ផ្ដើមពោលពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះ នៅពេលដែលសត្វពាហនៈរបស់លោកក្រោកឈរត្រង់រួចរាល់ដើម្បីចេញដំណើរ។