ការប្រមូលផ្តុំហ្វាតវ៉ា និងសេចក្តីសម្រេចច្បាប់ឥស្លាម

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)តាហារ៉ោះ (ភាពស្អាតបរិសុទ្ធ)

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)តាហារ៉ោះច្បាប់នៃទឹកស្អាតបរិសុទ្ធដែលលាយឡំនឹងសារធាតុណាជិះស្សំណួរ៖ តើអ្វីជាច្បាប់វិន័យប្រសិនបើទឹកស្អាតបរិសុទ្ធ (តាហួរ) ត្រូវបានលាយឡំនឹងសារធាតុណាជិះស្ (កខ្វក់តាមច្បាប់សាសនា)? ចម្លើយ៖ កម្រិតដែលអ្នកប្រាជ្ញទាំងអស់បានឯកភាពគ្នាជាឯកច្ឆន្ទ (អ៊ីជម៉ាក) គឺថាប្រសិនបើសារធាតុណាជិះស្បានធ្វើឱ្យប្រែប្រួលនូវលក្ខណ៖ណាមួយក្នុងចំណោមលក្ខណ៖ទាំងបីរបស់ទឹកគឺរសជាតិពណ៌ឬក្លិននោះទឹកនោះត្រូវបានចាត់ទុកជាណាជិះស្ទាំងស្រុង។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើសារធាតុណាជិះស្បានធ្លាក់ចូលក្នុងទឹកហើយមិនបានធ្វើឱ្យទឹកប្រែប្រួលលក្ខណ៖ណាមួយឡើយ៖ ប្រសិនបើទឹកនោះជាទឹកច្រើនដែលលើសពីពីរកុលឡះហ៍ (ប្រហែល ២០០ លីត្រឡើង) នោះទឹកនោះនៅតែជាទឹកស្អាតបរិសុទ្ធ (តាហួរ) ដដែលដោយការឯកភាពគ្នារបស់អ្នកប្រាជ្ញ។ ចំណែកប្រសិនបើទឹកនោះតិចជាងពីរកុលឡះហ៍នោះជាចំណុចខ្វែងគំនិតគ្នាប៉ុន្តែជាការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់គឺគប្បីចៀសវាងការប្រើប្រាស់វាផ្អែកលើបន្ទូលរបស់ព្យាការី ﷺ ថា៖ «នៅពេលដែលទឹកឡើងដល់ពីរកុលឡះហ៍វាមិនផ្ទុកនូវភាពកខ្វក់ឡើយ»។ *** ការមិនតឹងតែងជ្រុលក្នុងភាពស្អាតសំណួរ៖ នៅក្បែរផ្ទះពួកយើងមានស្រះទឹកមួយដែលពួកយើងដងយកមកទទួលទាននិងយកមកផ្ទះ។ ប៉ុន្តែទឹកដែលហៀរចេញពីកន្លែងដងទឹកនោះជ្រាបហូរលើដីហើយជួនកាលមានសត្វឆ្កែមកផឹកទឹកដែលដក់នោះ...

...ដូច្នេះនៅពេលយើងមកយកទឹកឬយកទឹកមកធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន) (ទឹកថ្វាយបង្គំ) ជួនកាលទឹកដែលដក់នោះខ្ទាតត្រូវសម្លៀកបំពាក់ឬត្រូវធុងទឹកតើវាប៉ះពាល់ដល់ភាពស្អាតនៃសម្លៀកបំពាក់ដែរឬទេហើយត្រូវលាងប៉ុន្មានដង? ហើយប្រសិនបើណាជិះស្ឆ្កែត្រូវសម្លៀកបំពាក់ផ្ទាល់តើត្រូវលាងប៉ុន្មានដង? ចម្លើយ៖ យើងយល់ឃើញថាមិនចាំបាច់តឹងតែងជ្រុលបែបនេះឡើយ។ ដរាបណាទឹកនោះជាទឹកច្រើនដែលជ្រាបហូរដក់នោះការដែលឆ្កែមកផឹកឬដើរកាត់មិនធ្វើឱ្យទឹកនោះប្រែជាណាជិះស្ឡើយពីព្រោះព្យាការី ﷺ ត្រូវបានគេសួរអំពីទឹកនៅក្នុងទីវាលដែលសត្វសាហាវមកផឹកលោកបានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលទឹកឡើងដល់ពីរកុលឡះហ៍វាមិនផ្ទុកនូវភាពកខ្វក់ឡើយ» និងបានមានបន្ទូលថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ទឹកគឺស្អាតបរិសុទ្ធគ្មានអ្វីអាចធ្វើឱ្យវាប្រែជាណាជិះស្បានឡើយ»។ ដូច្នេះគោលការណ៍គ្រឹះនៃទឹកនោះគឺភាពស្អាតបរិសុទ្ធ។ រីឯប្រសិនបើណាជិះស្ឆ្កែបានប៉ះពាល់សម្លៀកបំពាក់ផ្ទាល់ដូចជាទឹកនោមឬទឹកមាត់របស់វានោះត្រូវលាងជម្រះឱ្យជ្រះស្អាតរហូតដល់អស់ស្លាកស្នាមណាជិះស្ដូចការលាងសម្អាតណាជិះស្ដទៃទៀតដែរ។ អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ទ្រង់ដឹងបំផុត។

គោលការណ៍គ្រឹះនៃភាពស្អាតនៃសម្លៀកបំពាក់ស្ត្រីសំណួរ៖ ជាទម្លាប់ស្ត្រីតែងតែស្លៀកសម្លៀកបំពាក់វែងអូសដីដែលជួនកាលអាចប៉ះពាល់នឹងដីឬភាពកខ្វក់តើអនុញ្ញាតឱ្យនាងសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ក្នុងសម្លៀកបំពាក់នោះដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ជាការពិតណាស់ស្ត្រីត្រូវការសម្លៀកបំពាក់វែងដែលគ្របដណ្តប់ជិតល្អរហូតដល់អូសដីដើម្បីបិទបាំងរាងកាយ (អោរ៉ាត់) របស់នាងហើយនេះជារឿងដ៏ប្រពៃនិងជាអ្វីដែលសាសនាលើកទឹកចិត្តដើម្បីការពារកិត្តិយសរបស់នាង។ ការដែលជាយសម្លៀកបំពាក់អូសដីគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយហើយនាងអាចសឡាតក្នុងសម្លៀកបំពាក់នោះបានលើកលែងតែនាងដឹងច្បាស់ថាវាបានប៉ះនឹងសារធាតុណាជិះស្ទើបនាងត្រូវលាងសម្អាតកន្លែងណាជិះស្ចេញមុនពេលសឡាត។ ដរាបណានាងមិនដឹងច្បាស់គោលការណ៍គ្រឹះគឺភាពស្អាតបរិសុទ្ធ (តាហារ៉ោះ) ហើយការសង្ស័យមិនអាចបដិសេធភាពស្អាតបានឡើយ។ *** ការលើកលែងចំពោះស្នាមខាំរបស់ឆ្កែប្រមាញ់សំណួរ៖ តើសត្វព្រៃដែលឆ្កែប្រមាញ់បានខាំចាប់ដោយមាត់របស់វាតម្រូវឱ្យលាងសម្អាតប្រាំពីដងដោយលាយដីដែរឬទេឬមួយច្បាប់នេះអនុវត្តចំពោះតែចានដែលឆ្កែស៊ីផឹកប៉ុណ្ណោះ? ចម្លើយ៖ ការលាងសម្អាតប្រាំពីដងដោយលាយដីម្តងគឺកំណត់ចំពោះតែចានឬភាជន៍ដែលឆ្កែលិទ្ធឬស៊ីប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកសត្វដែលឆ្កែប្រមាញ់ (ដែលបានបង្ហាត់បង្រៀនត្រឹមត្រូវ) បានខាំចាប់គឺត្រូវបានលើកលែងដោយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ បានមានបន្ទូលថា៖ ﴿ចូរពួកអ្នកបរិភោគនូវអ្វីដែលសត្វប្រមាញ់បានចាប់ឱ្យពួកអ្នកហើយចូររំឭកព្រះនាមអល់ឡោះលើវា﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់ម៉ាអ៊ីដះហ៍: ៤] ហើយទ្រង់មិនបានបញ្ជាឱ្យលាងប្រាំពីដងឡើយ។...

...ដូចគ្នានេះដែរព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «នៅពេលដែលអ្នកព្រលែងឆ្កែប្រមាញ់ដែលបានបង្ហាត់ត្រឹមត្រូវហើយបានបន្លឺព្រះនាមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ចូរអ្នកបរិភោគចុះ» ដោយលោកមិនបានបញ្ជាឱ្យលាងប្រាំពីដងឡើយ។ ចំណែកការលាងប្រាំពីដងដោយលាយដីម្តងគឺអនុវត្តចំពោះតែភាជន៍ឬចានដែលឆ្កែបានលិទ្ធឬស៊ីប៉ុណ្ណោះ។ *** ចំណីអាហារដែលចម្រាញ់ចេញពីឆ្អឹងឬខ្លាញ់ជ្រូកសំណួរ៖ តើអ្វីជាច្បាប់វិន័យក្នុងការទទួលទានចំណីអាហារដែលចម្រាញ់ចេញពីឆ្អឹងសាច់ឬខ្លាញ់របស់សត្វជ្រូក? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើមូស្លីមដឹងច្បាស់ថាចំណីអាហារនោះត្រូវបានចម្រាញ់ចេញពីសត្វជ្រូកឬមានលាយផ្នែកណាមួយនៃសត្វជ្រូកនោះការទទួលទានវាគឺជាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ហាមឃាត់ជាដាច់ខាត) ផ្អែកលើបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ﷻ ថា៖ ﴿ត្រូវបានហាមឃាត់លើពួកអ្នកនូវសត្វងាប់ឈាមនិងសាច់ជ្រូក﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់ម៉ាអ៊ីដះហ៍: ៣] ហើយនេះជាការឯកភាពគ្នាយ៉ាងដាច់ណាត់ក្នុងចំណោមប្រជាជាតិឥស្លាម។ *** ភាជន៍ដែលឆ្កែស៊ីផឹកសំណួរ៖ តើអ្វីជាច្បាប់ក្នុងការទទួលទានអាហារពីចានដែលឆ្កែធ្លាប់ស៊ីផឹកដោយយើងមិនដឹងហើយតើយើងត្រូវធ្វើដូចម្តេចដើម្បីប្រើប្រាស់ចាននោះឡើងវិញ? ចម្លើយ៖ ជាបឋមមូស្លីមគប្បីប្រើប្រាស់ភាជន៍ស្អាតៗ និងចៀសវាងភាជន៍ដែលឆ្កែធ្លាប់ស៊ី។...

...ប៉ុន្តែប្រសិនបើមានតម្រូវការចាំបាច់ត្រូវប្រើប្រាស់ចានដែលឆ្កែបានលិទ្ធឬស៊ីនោះព្យាការី ﷺ បានបញ្ជាឱ្យយើងលាងសម្អាតវាចំនួនប្រាំពីដងដោយលាងមួយដងដំបូងដោយលាយដី (ដីស្អាត)។ បន្ទាប់ពីលាងសម្អាតតាមរបៀបនេះរួចហើយទើបអនុញ្ញាតឱ្យយកមកប្រើប្រាស់បាន។ សំណួរ៖ ចុះប្រសិនបើបានបរិភោគដោយមិនដឹងតើមានទោសពៃរ៍ដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់មិនបានដឹងនោះគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយពីព្រោះគោលការណ៍គ្រឹះគឺភាពស្អាតនិងភាពស្របច្បាប់។ ការសង្ស័យមិននាំឱ្យកើតជាច្បាប់ឡើយលុះត្រាតែដឹងច្បាស់។ *** ការគ្រៀវសត្វពាហន៖ និងការបោះត្រាកម្ដៅលើសត្វសំណួរ៖ អ្នកចិញ្ចឹមសត្វពាហន៖មួយចំនួនតែងតែធ្វើការគ្រៀវសត្វឈ្មោលដើម្បីឱ្យវាធាត់ធំនិងការបោះត្រាសម្គាល់ដោយកម្ដៅភ្លើងលើត្រចៀកសត្វដែលបង្កការឈឺចាប់តើការណ៍នេះអនុញ្ញាតដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ជាកាតព្វកិច្ចត្រូវតែមានសេចក្តីមេត្តាករុណានិងមិនត្រូវបង្កការឈឺចាប់ដល់សត្វដោយគ្មានផលប្រយោជន៍ស្របច្បាប់ឡើយ។...

...រីឯការគ្រៀវសត្វពាហន៖ដើម្បីឱ្យវាធាត់ឬការបោះត្រាសម្គាល់លើត្រចៀកដើម្បីកុំឱ្យបាត់បង់គឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយពីព្រោះវាធ្វើឡើងដើម្បីផលប្រយោជន៍ស្របច្បាប់។ ប៉ុន្តែត្រូវតែប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រដែលងាយស្រួលនិងកាត់បន្ថយការឈឺចាប់បំផុតចំពោះសត្វ។ លើសពីនេះគឺត្រូវបានហាមឃាត់ជាដាច់ខាតមិនឱ្យបោះត្រាឬវាយដំលើមុខរបស់សត្វឡើយ។ ចំណែកការបោះត្រាលើត្រចៀកគឺត្រូវបានអនុញ្ញាត។ *** ការសម្លាប់សត្វដោយអចេតនាពេលបើកបរសំណួរ៖ ជួនកាលពេលខ្ញុំបើកបររថយន្តមានសត្វឆ្មាឬឆ្កែរត់កាត់មុខហើយខ្ញុំជាន់ហ្វ្រាំងមិនទាន់ក៏បានបុកកិនវាស្លាប់ដោយអចេតនាតើខ្ញុំមានបាបដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ សត្វលោកមានសិទ្ធិការពារជីវិតរបស់វាមិនអនុញ្ញាតឱ្យសម្លាប់វាឡើយលើកលែងតែសត្វដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ (ដូចជាសត្វសាហាវឬពស់)។ ដូច្នេះពេលបើកបរអ្នកត្រូវព្យាយាមប្រុងប្រយ័ត្នបញ្ចៀសកុំឱ្យបុកវា។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមិនអាចបញ្ចៀសបានហើយបានបុកកិនវាដោយអចេតនានោះគ្មានទោសពៃរ៍លើអ្នកឡើយដ្បិតអ្នកមិនមានចេតនា។ អ្នកនឹងមានបាបលុះត្រាតែអ្នកមានចេតនាបុកសម្លាប់វាដោយគ្មានហេតុផលត្រឹមត្រូវ។

សំណួរ៖ សត្វឆ្មាគឺជាសត្វចិញ្ចឹមប៉ុន្តែប្រសិនបើវាបង្កការបំផ្លិចបំផ្លាញទ្រព្យសម្បត្តិឬស៊ីកូនមាន់តើអនុញ្ញាតឱ្យកម្ចាត់វាដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ បាទរាល់សត្វដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់មិនថាសត្វឆ្មាឬសត្វដទៃឡើយប្រសិនបើវាបង្កការខូចខាតហើយមិនព្រមរាងចាលតាមរយ៖ការដេញនោះអនុញ្ញាតឱ្យកម្ចាត់វាបានដើម្បីការពារការខូចខាត។ *** សាច់អារករបស់ពួក اهل الكتاب (Ahl អាល់-Kitab: ពួកយូដូនិងគ្រិស្តសាសនិក) សំណួរ៖ ពួកយើងរស់នៅក្នុងភូមិមួយដែលមានអ្នកកាប់សាច់ជាគ្រិស្តសាសនិកជាច្រើនហើយពួកយើងទិញសាច់របស់ពួកគេមកទទួលទានតើការណ៍នេះហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)ដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ការណ៍នេះមិនមែនជាហារ៉ាមឡើយ។ សាច់អារករបស់ពួក Ahl អាល់-Kitab (ពួកយូដូនិងគ្រិស្តសាសនិក) គឺហាឡាល់ (អនុញ្ញាត) ផ្អែកលើបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ថា៖ ﴿ហើយចំណីអាហាររបស់បណ្តាអ្នកដែលត្រូវបានប្រទានគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម) គឺហាឡាល់សម្រាប់ពួកអ្នក...﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់ម៉ាអ៊ីដះហ៍: ៥] ដែលពាក្យ «ចំណីអាហារ» នៅទីនេះសំដៅលើសត្វដែលពួកគេបានអារក។ ប៉ុន្តែត្រូវស្ថិតនៅក្រោមលក្ខខណ្ឌថាពួកគេត្រូវអារកសត្វនោះស្របតាមក្បួនច្បាប់សាសនា (គឺកាត់សរសៃក)។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេសម្លាប់សត្វដោយការឆក់ខ្សែភ្លើងការច្របាច់កឬការវាយក្បាលនោះសាច់នោះមិនអនុញ្ញាតឱ្យទទួលទានឡើយដូចគ្នានឹងសាច់របស់មូស្លីមដែរបើមូស្លីមសម្លាប់តាមរបៀបនោះគឺមិនហាឡាល់ដូចគ្នា។

...ដូច្នេះប្រសិនបើពួក Ahl អាល់-Kitab បានអារកសត្វស្របតាមក្បួនច្បាប់សាសនានោះសាច់នោះគឺហាឡាល់ពេញលេញ។ *** ការទទួលទានអាហារដែលចម្អិនដោយអ្នកគ្មានជំនឿ (កាហ្វៀរ) សំណួរ៖ ពួកយើងជាពលករមកពីប្រទេសស៊ូដង់ហើយធ្វើការនៅប្រទេសអ៊ីរ៉ាក់ដោយមានជនដែលមិនកាន់សាសនាឥស្លាមជាអ្នកចម្អិនអាហារឱ្យពួកយើងតើច្បាប់សាសនាយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះការទទួលទានអាហារដែលពួកគេចម្អិន? ចម្លើយ៖ ជាការពិតណាស់មូស្លីមគប្បីចៀសវាងការស្និទ្ធស្នាលជ្រុលឬការយកអ្នកគ្មានជំនឿមកធ្វើជាអ្នកចម្អិនផ្ទាល់ខ្លួនពីព្រោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ បានមានបន្ទូលថា៖ ﴿ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយចូរពួកអ្នកកុំយកអ្នកក្រៅពីពួកអ្នកធ្វើជាមិត្តជិតស្និទ្ធឡើយ...﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាលីអ៊ីមរ៉ន: ១១៨]។ ប៉ុន្តែចំពោះការទទួលទានអាហារដែលពួកគេបានចម្អិនគឺស្របច្បាប់ (អនុញ្ញាត) លើកលែងតែពួកគេបានដាក់សារធាតុហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) ដូចជាសាច់ជ្រូកខ្លាញ់ជ្រូកឬសាច់សត្វដែលអារកដោយពួកមិនមែន Ahl អាល់-Kitab (ដូចជាពួកមិនជឿព្រះឬពួកហិណ្ឌូ) ពីព្រោះសាច់សត្វអារកដោយពួកមិនមែន Ahl អាល់-Kitab គឺជាសត្វងាប់ (ហារ៉ាម)។...

...ប្រសិនបើអាហារដែលពួកគេចម្អិនរួចផុតពីសារធាតុហាមឃាត់ទាំងនេះនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការទទួលទាន។ *** ការបន្លឺពាក្យ «ប៊ីស្មីលឡាហ៍» ក្នុងពេលធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)ក្នុងបន្ទប់ទឹកសំណួរ៖ ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់នៅក្នុងបន្ទប់ទឹកហើយចង់ធ្វើវូឌូ (ទឹកថ្វាយបង្គំ) តើគេត្រូវពោលប៊ីស្មីលឡាហ៍យ៉ាងដូចម្តេចក្នុងបន្ទប់ទឹក? ហើយតើវូឌូត្រឹមត្រូវដែរឬទេបើគ្មានពាក្យប៊ីស្មីលឡាហ៍? ចម្លើយ៖ ការពោលប៊ីស្មីលឡាហ៍នៅពេលចាប់ផ្តើមធ្វើវូឌូគឺជាកាតព្វកិច្ច (វ៉ាជីប) តាមទស្សន៖របស់អ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) Ahmad ផ្អែកលើបន្ទូលរបស់ព្យាការី ﷺ ថា៖ «គ្មានវូឌូឡើយចំពោះអ្នកដែលមិនបានរំឭកព្រះនាមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)លើវា»។ ចំណែកអ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើនយល់ឃើញថាជាស៊ុណ្ណះហ៍ (មូស្ដាហាប់)។ ក៏ប៉ុន្តែបន្ទប់ទឹកឬកន្លែងបន្ទោបង់មិនមែនជាទីកន្លែងសម្រាប់រំឭកព្រះនាមអល់ឡោះ ﷻ ឡើយពីព្រោះវាជាកន្លែងកខ្វក់ហើយព្រះនាមរបស់អល់ឡោះត្រូវតែគោរពលើកតម្កើងឱ្យផុតពីទីកន្លែងបែបនោះ។ ដូច្នេះដំណោះស្រាយគឺ៖ អ្នកត្រូវពោល «Bismillah» នៅខាងក្រៅមុនពេលឈានជើងចូលបន្ទប់ទឹកឬពោលរំឭកក្នុងចិត្តដោយមិនកម្រើកអណ្តាតនៅពេលចាប់ផ្តើមវូឌូនោះវាគ្រប់គ្រាន់ហើយអ៊ីនស្ហាកអល់ឡោះ។

ការប៉ះកេរ្តិ៍ខ្មាសនិងផលប៉ះពាល់លើទឹកវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន) សំណួរ៖ តើការប៉ះកេរ្តិ៍ខ្មាសកុមារតូច (ក្នុងពេលសម្អាតឬថែទាំ) ធ្វើឱ្យដាច់ទឹកវូឌូ (ទឹកថ្វាយបង្គំ) ដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ការប៉ះកេរ្តិ៍ខ្មាសដោយដៃទទេគឺធ្វើឱ្យដាច់ទឹកវូឌូមិនថាចំពោះមនុស្សពេញវ័យឬកុមារតូចឡើយគឺមិនមានការបែងចែកឡើយតាមទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួន។ *** ការប៉ះពាល់ដោយអចេតនារវាងបុរសនិងស្ត្រីមិនធ្វើឱ្យដាច់ទឹកវូឌូឡើយសំណួរ៖ ប្រសិនបើស្ត្រីម្នាក់បានប៉ះពាល់បុរសដោយអចេតនាដូចជានៅក្នុងកន្លែងមនុស្សកកកុញឬពេលទិញដូរទំនិញតើការណ៍នេះធ្វើឱ្យដាច់ទឹកវូឌូរបស់នាងដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ជាបឋមយើងសូមណែនាំឱ្យស្ត្រីចៀសវាងការប្រជ្រៀតឬការប៉ះពាល់ជាមួយបុរសនិងចៀសវាងកន្លែងមនុស្សកកកុញដែលអាចនាំឱ្យកើតមានបញ្ហា។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមានការប៉ះពាល់ដោយចៃដន្យនិងឥតចេតនានោះតាមទស្សន៖ដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់អ្នកប្រាជ្ញគឺមិនធ្វើឱ្យដាច់ទឹកវូឌូឡើយ។ ទឹកវូឌូនឹងដាច់លុះត្រាតែមានការប៉ះពាល់ដោយចេតនាស្រើបស្រាលប៉ុណ្ណោះ។

ការហូរឈាមនិងផលប៉ះពាល់លើទឹកវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន) សំណួរ៖ ប្រសិនបើមានឈាមហូរចេញពីសារពាង្គកាយរបស់មនុស្សដូចជាពីផ្ទៃមុខឬដៃតើវាធ្វើឱ្យដាច់ទឹកវូឌូដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើឈាមហូរចេញពីផ្លូវបន្ទោបង់ទាំងពីរនោះវាធ្វើឱ្យដាច់ទឹកវូឌូជាដាច់ខាតមិនថាតិចឬច្រើនឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើឈាមហូរចេញពីផ្នែកផ្សេងទៀតនៃរាងកាយដូចជារបួសលើមុខឬដៃនោះប្រសិនបើវាហូរតិចតួចគឺមិនធ្វើឱ្យដាច់ទឹកវូឌូឡើយ។ វានឹងធ្វើឱ្យដាច់ទឹកវូឌូលុះត្រាតែវាហូរច្រើនខុសពីធម្មតាតាមទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញមួយចំនួន។ *** ការធ្វើវូឌូពីទឹកអាងដែលប្រែប្រួលដោយសារនៅដក់យូរសំណួរ៖ នៅក្នុងភូមិរបស់យើងមានអាងទឹកមួយសម្រាប់ធ្វើវូឌូនៅឯវិហារដែលទឹកនោះនៅដក់យូររហូតដល់ប្រាំខែហើយបានប្រែប្រួលពណ៌ឬក្លិនបន្តិចបន្តួចតើអាចបន្តយកមកធ្វើវូឌូបានដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការយកទឹកនោះមកធ្វើវូឌូដរាបណាការធ្វើវូឌូធ្វើឡើងនៅខាងក្រៅអាងទឹក។ ការដែលទឹកប្រែប្រួលដោយសារតែនៅដក់យូរគឺមិនធ្វើឱ្យខូចភាពស្អាតបរិសុទ្ធរបស់វាឡើយលើកលែងតែវាប្រែប្រួលដោយសារតែសារធាតុណាជិះស្ (កខ្វក់) ទើបមិនអនុញ្ញាត។...

...លើសពីនេះមិនត្រូវចុះទៅងូតជម្រះកាយ (ហ្គុស្ហុល) ក្នុងអាងទឹកដក់នោះឡើយដ្បិតព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់ការចុះងូតក្នុងទឹកដក់ដែលមិនហូរ។ ដរាបណាពួកគាត់ដងទឹកមកធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)នៅខាងក្រៅនោះទឹកក្នុងអាងនៅតែជាទឹកស្អាតបរិសុទ្ធ។ *** ការរួមបញ្ចូលរវាងការធ្វើវូឌូការជូតលើបង់រុំនិងការធ្វើតាយ៉ាំមូមសំណួរ៖ ខ្ញុំបានជួបគ្រោះថ្នាក់បាក់ជើងហើយគ្រូពេទ្យបានវះកាត់ដាក់ដែកនិងរុំបង់រឹងការពារដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំពិបាកលាងទឹកដូច្នេះខ្ញុំបានធ្វើតាយ៉ាំមូម (Tayammum) ជំនួសការធ្វើវូឌូទាំងស្រុងតើការធ្វើបែបនេះត្រឹមត្រូវដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ មិនត្រឹមត្រូវឡើយ។ អ្វីដែលជាកាតព្វកិច្ចលើរូបអ្នកគឺត្រូវលាងសម្អាតបណ្តាអវយវ៖ដែលជាសះស្បើយនិងអាចលាងទឹកបាន។ រីឯអវយវ៖ដែលមានរបួសនិងមានបង់រុំពីលើអ្នកត្រូវយកដៃសើមជូតពីលើបង់រុំនោះ (ម៉ាសាហ៍) ដោយការជូតនេះគឺគ្រប់គ្រាន់ជំនួសឱ្យការលាងទឹកហើយដោយមិនបាច់ធ្វើតាយ៉ាំមូមឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគ្មានបង់រុំហើយមិនអាចប៉ះទឹកបានទើបត្រូវធ្វើតាយ៉ាំមូមជំនួសអវយវ៖នោះបន្ទាប់ពីលាងអវយវ៖ដទៃរួចរាល់។

ការជូតលើបង់រុំរបួស (ជ៖ប៊ីរ៉ោះ) គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយដោយមិនចាំបាច់ធ្វើតាយ៉ាំមូមឡើយ។ *** ការធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)របស់អ្នកជំងឺពិការភាពសំណួរ៖ ខ្ញុំជាមនុស្សម្នាក់ដែលអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)បានសាកល្បងដោយជំងឺពិការមួយកំណាត់ខ្លួនខាងក្រោមចាប់ពីពោះចុះក្រោមធ្វើឱ្យខ្ញុំពិបាកធ្វើវូឌូនិងគ្មានអ្នកជួយដងទឹកឱ្យតើខ្ញុំត្រូវធ្វើដូចម្តេច? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើអ្នកអាចធ្វើវូឌូបានដោយមានជំនួយពីអ្នកដទៃ (ដូចជាឱ្យគេជួយដងទឹកឬចាក់ទឹកឱ្យ) នោះអ្នកត្រូវតែធ្វើវូឌូ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកមិនអាចរកទឹកបានឬគ្មាននរណាម្នាក់ជួយសម្រួលដល់អ្នកទេនោះអ្នកអាចធ្វើតាយ៉ាំមូមដោយប្រើដីស្អាតដែលមាននៅក្បែរខ្លួន។ អ្នកយកដីស្អាតមកដាក់ក្បែរខ្លួនហើយនៅពេលដល់ម៉ោងសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) អ្នកធ្វើតាយ៉ាំមូមលើដីនោះហើយសឡាតតាមលទ្ធភាពរបស់អ្នក។ សំណួរ៖ ប្រសិនបើអាចលាងបានតែអវយវ៖មួយចំនួនតើត្រូវធ្វើដូចម្តេច? ចម្លើយ៖ ត្រូវលាងអវយវ៖ណាដែលខ្លួនអាចលាងបានហើយធ្វើតាយ៉ាំមូមជំនួសអវយវ៖ដែលមិនអាចលាងបាន។

ការធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)របស់អ្នកដែលដាច់ដៃឬគ្មានដៃពីកំណើតសំណួរ៖ តើមនុស្សដែលដាច់ដៃទាំងពីរឬគ្មានដៃពីកំណើតត្រូវធ្វើវូឌូដូចម្តេចប្រសិនបើគ្មានអ្នកជួយ? ចម្លើយ៖ គេត្រូវធ្វើវូឌូទៅតាមលទ្ធភាពរបស់គេផ្អែកលើបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ថា៖ ﴿ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះតាមលទ្ធភាពដែលពួកអ្នកអាចធ្វើបាន﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាត់តាហ្កាប៊ុន: ១៦]។ គេត្រូវលាងសម្អាតបណ្តាអវយវ៖ដែលនៅសល់គឺលាងមុខជូតក្បាលនិងលាងជើងទាំងពីរ។ ប្រសិនបើមានទុយោទឹកគេអាចបើកទុយោឱ្យទឹកហូរស្រោចលើមុខនិងជើងរបស់គេ។ ប៉ុន្តែបើគ្មានលទ្ធភាពទាំងស្រុងគេអាចសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)តាមស្ថានភាពជាក់ស្តែងរបស់គេ។ *** ការសង្ស័យលើភាពស្អាត (តាហារ៉ោះ) សំណួរ៖ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់បានធ្វើវូឌូរួចរាល់ហើយពេលកំពុងសឡាតឬក្រោយពេលសឡាតគេស្រាប់តែកើតមានការសង្ស័យថាតើខ្លួនដាច់ទឹកវូឌូឬនៅតើគេត្រូវធ្វើដូចម្តេច? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់បានធ្វើវូឌូដោយភាពច្បាស់លាស់ (យ៉ាក្វ៊ីន) រួចហើយក្រោយមកកើតមានការសង្ស័យនោះគេមិនត្រូវខ្វល់ខ្វាយនឹងការសង្ស័យនោះឡើយពីព្រោះភាពច្បាស់លាស់មិនអាចត្រូវបានលុបបំបាត់ដោយការសង្ស័យឡើយដ្បិតព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា...

...ព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកមានអារម្មណ៍មិនស្រួលក្នុងពោះហើយសង្ស័យថាតើមានអ្វីមួយចេញមកក្រៅឬអត់នោះកុំឱ្យគេចាកចេញពីការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ឡើយរហូតទាល់តែគេឮសំឡេងឬធុំក្លិនយ៉ាងច្បាស់»។ ដូច្នេះភាពច្បាស់លាស់មិនអាចត្រូវលុបបំបាត់ដោយការសង្ស័យឡើយ។ *** របៀបងូតទឹកជម្រះកាយ (ហ្គុស្ហុលអាល់ចាណាបះហ៍) ដ៏ល្អបំផុតសំណួរ៖ តើអ្វីជារបៀបដ៏ល្អបំផុតក្នុងការងូតទឹកជម្រះកាយ (ហ្គុស្ហុល)? ចម្លើយ៖ របៀបដ៏ល្អនិងពេញលេញបំផុតតាមស៊ុណ្ណះហ៍របស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ) ﷺ គឺ៖ ១. តាំងចេតនា (នៀត) ក្នុងចិត្តនិងបន្លឺ «ប៊ីស្មីលឡាហ៍»។ ២. លាងដៃទាំងសងខាងចំនួនបីដង។ ៣. លាងសម្អាតកេរ្តិ៍ខ្មាសនិងកន្លែងកខ្វក់ឱ្យជ្រះស្អាត។ ៤. ធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)ដូចវូឌូសឡាតដោយពន្យារពេលលាងជើងទុកនៅចុងក្រោយ។ ៥. ដងទឹកស្រោចលើក្បាលបីដងដោយជ្រៀតម្រាមដៃសើមឱ្យសព្វគល់សក់។ ៦. ស្រោចទឹកលើសារពាង្គកាយទាំងមូលឱ្យសព្វដោយចាប់ផ្តើមពីចំហៀងខាងស្តាំរួចខាងឆ្វេង។ ៧. លាងជើងទាំងពីរជាកិច្ចបញ្ចប់។ រីឯកម្រិតគ្រប់គ្រាន់ (មូជហ្ស៊ី) គឺគ្រាន់តែតាំងចេតនាក្នុងចិត្តរួចស្រោចទឹកឱ្យសព្វរាងកាយទាំងមូលតែម្តងគត់នោះគឺត្រឹមត្រូវគ្រប់គ្រាន់ហើយ។

លក្ខណ៖នៃការធ្វើតាយ៉ាំមូមនិងលក្ខខណ្ឌរបស់វាសំណួរ៖ តើអ្វីជារបៀបនៃការធ្វើតាយ៉ាំមូម (Tayammum) និងអ្វីជាលក្ខខណ្ឌរបស់វា? ចម្លើយ៖ របៀបស្របច្បាប់នៃតាយ៉ាំមូមគឺ៖ យកបាតដៃទាំងពីរប៉ះនឹងដីស្អាតមួយដងដោយលាតម្រាមដៃរួចយកបាតដៃនោះមកជូតផ្ទៃមុខនិងជូតខ្នងដៃទាំងសងខាង។ ហើយប្រសិនបើទះដីពីរដង (មួយដងសម្រាប់មុខនិងមួយដងសម្រាប់ដៃ) ក៏អនុញ្ញាតដូចគ្នាដ្បិតមានរបៀបទាំងពីរពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ) ﷺ ប៉ុន្តែការទះដីមួយដងសម្រាប់មុខនិងដៃគឺជាទស្សន៖ដ៏ល្អប្រសើរបំផុត។ រីឯលក្ខខណ្ឌនៃតាយ៉ាំមូមគឺ៖ ១. គ្មានទឹកប្រើប្រាស់ឬមិនអាចប្រើប្រាស់ទឹកបានដោយសារតែជំងឺឬគ្រោះថ្នាក់។ ២. ខ្លាចមានគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពឬខ្លាចខ្វះទឹកសម្រាប់ទទួលទាននិងចម្អិនអាហារ។ ៣. ត្រូវធ្វើតាយ៉ាំមូមលើផ្ទៃដីស្អាតបរិសុទ្ធ (ដីធូលីឬថ្មធម្មជាតិ) ផ្អែកលើបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ថា៖ ﴿...ចូរពួកអ្នកធ្វើតាយ៉ាំមូមលើដីដ៏ស្អាតបរិសុទ្ធ...﴾ [ស៊ូរ៉ាត់អាល់ម៉ាអ៊ីដះហ៍: ៦]។

ស្ថានភាពដែលអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើតាយ៉ាំមូមសំណួរ៖ តើពេលណាខ្លះដែលអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើតាយ៉ាំមូម? ចម្លើយ៖ តាយ៉ាំមូមត្រូវបានអនុញ្ញាតក្នុងករណីពីរយ៉ាង៖ ទីមួយ៖ នៅពេលគ្មានទឹកឬទឹកដែលមានគឺត្រូវការសម្រាប់តែការទទួលទាននិងការចម្អិនអាហារចាំបាច់។ ទីពីរ៖ នៅពេលមានជំងឺដែលការប្រើប្រាស់ទឹកអាចបណ្តាលឱ្យជំងឺកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរឬពន្យារពេលនៃការជាសះស្បើយផ្អែកលើអាយ៉ាត់ទី ៦ នៃស៊ូរ៉ាត់អាល់ម៉ាអ៊ីដះហ៍និងអាយ៉ាត់ទី ៤៣ នៃស៊ូរ៉ាត់អាន់នីសា។ *** ការធ្វើតាយ៉ាំមូមសម្រាប់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ហ្វាហ្សើរក្នុអាកាសធាតុត្រជាក់ខ្លាំងសំណួរ៖ ពួកយើងរស់នៅក្នុងតំបន់ត្រជាក់ខ្លាំងហើយពេលក្រោកសឡាតហ្វាហ្សើរទឹកត្រជាក់ខ្លាំងមិនអាចទ្រាំបានជួនកាលពួកយើងធ្វើតាយ៉ាំមូមតើការណ៍នេះត្រឹមត្រូវដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើភាពត្រជាក់នៃទឹកអាចទ្រាំទ្របានបើទោះបីជាពិបាកបន្តិចក្តីគឺត្រូវតែធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើទឹកត្រជាក់ខ្លាំងហួសហេតុដែលបណ្តាលឱ្យមានគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពហើយគ្មានមធ្យោបាយកម្តៅទឹកទេនោះទើបអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើតាយ៉ាំមូម...

...ប្រសិនបើមានមធ្យោបាយកម្តៅទឹក (ដូចជាភ្លើងឧសឬឧបករណ៍កម្តៅ) គឺចាំបាច់ត្រូវតែកម្តៅទឹកដើម្បីធ្វើវូឌូ (ការលាងសម្អាតខ្លួន)។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគ្មានមធ្យោបាយកម្តៅទឹកទាល់តែសោះហើយទឹកត្រជាក់ខ្លាំងអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់នោះអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើតាយ៉ាំមូមហើយសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ទាន់ពេលវេលាដោយមិនត្រូវពន្យារពេលសឡាតរហូតដល់ថ្ងៃរះឡើយ។ សំណួរ៖ តើច្បាប់នេះអនុវត្តចំពោះទាំងវូឌូនិងការងូតទឹកជម្រះកាយ (ហ្គុស្ហុល) ដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ បាទអនុវត្តចំពោះទាំងពីរ។ សំណួរ៖ ចុះប្រសិនបើពួកគេមានលទ្ធភាពកម្តៅទឹកបានប៉ុន្តែមិនព្រមធ្វើបែរជាធ្វើតាយ៉ាំមូមតើត្រូវសងសឡាតឡើងវិញដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ បាទប្រសិនបើពួកគេមានលទ្ធភាពកម្តៅទឹកប៉ុន្តែបែរជាធ្វើតាយ៉ាំមូមនោះតាយ៉ាំមូមមិនត្រឹមត្រូវឡើយហើយពួកគេត្រូវតែសងសឡាតទាំងនោះឡើងវិញ។

ការធ្វើតាយ៉ាំមូមនិងការបូកបញ្ចូលការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)របស់អ្នកជំងឺសំណួរ៖ តើអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកជំងឺបូកបញ្ចូលការសឡាត (ហ្សុហុរជាមួយអាសើរនិងម៉ាហ្ហ្រិបជាមួយអ៊ីស្ហា) ហើយធ្វើតាយ៉ាំមូមដាច់ដោយឡែកសម្រាប់ហ្វ័រឌូនិមួយៗដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ ចំពោះការធ្វើតាយ៉ាំមូមគឺអនុញ្ញាតប្រសិនបើអ្នកជំងឺមិនអាចប្រើប្រាស់ទឹកបាន។ ហើយដរាបណាគេមិនទាន់ដាច់តាយ៉ាំមូមគេអាចសឡាតច្រើនជាងមួយពេលបាន។ រីឯការបូកបញ្ចូលការសឡាត (ចាម៉ាក) គឺអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកជំងឺបូកបញ្ចូលគ្នារវាងហ្សុហុរនិងអាសើរឬម៉ាហ្ហ្រិបនិងអ៊ីស្ហាតាមពេលវេលាណាមួយដែលងាយស្រួលសម្រាប់គេ (បូកបញ្ចូលមុនឬបូកបញ្ចូលក្រោយ) ប្រសិនបើគេត្រូវការភាពងាយស្រួលនោះ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេមិនមានការលំបាកទេគេត្រូវសឡាតតាមម៉ោងកំណត់រៀងៗខ្លួន។ *** ការធ្វើតាយ៉ាំមូមដោយគ្មានហេតុផលសមស្របសំណួរ៖ មានមនុស្សមួយចំនួនតែងតែធ្វើតាយ៉ាំមូមសឡាតរាល់ពេលដោយគ្មានហេតុផលជំងឺឬខ្វះទឹកឡើយតើការសឡាតរបស់ពួកគេត្រឹមត្រូវដែរឬទេ? ចម្លើយ៖ មិនត្រឹមត្រូវជាដាច់ខាត។ ការធ្វើតាយ៉ាំមូមដោយមានទឹកប្រើប្រាស់និងមានសុខភាពល្អគឺជាមោឃ៖ ហើយការសឡាតរបស់ពួកគេគឺមិនត្រឹមត្រូវឡើយដ្បិតតាយ៉ាំមូមត្រូវបានអនុញ្ញាតចំពោះតែអ្នកដែលខ្វះទឹកឬមិនអាចប្រើប្រាស់ទឹកបានប៉ុណ្ណោះ។