បញ្ហាច្បាប់រៀបរាប់ដោយអាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាហ៍ម៉ាត់

ជំពូកស្តីពីអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មរៀបការនិងទទួលយកភរិយាត្រឡប់មកវិញ ៨៧៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មដែលមានបំណងរៀបការ៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់មិនត្រូវរៀបការឡើយនិងមិនត្រូវរៀបការឱ្យអ្នកដទៃឡើយ (មិនអាចរៀបការកូនស្រីឬបងប្អូនស្រីរបស់គាត់ឱ្យគេឡើយ)។ ៨៧៨ - 'អាលី, 'អ៊ូម៉ារនិង Zayd ibn Thabit ﵄ ទាំងអស់សុទ្ធតែបានវិនិច្ឆ័យថាប្រសិនបើអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មបានរៀបការនោះនរកនោះត្រូវតែរំលាយចោល (ញែកពួកគេទាំងពីរចេញពីគ្នា)។ Ibn 'អ៊ូម៉ារបានបញ្ជាក់ថាអ្នកក្នុងអ៊ីហរ៉មមិនត្រូវរៀបការនិងមិនត្រូវធ្វើមេបាផ្សំផ្គុំឱ្យគេឡើយ។ 'Uthman ﵁ បានរាយការណ៍ពីព្យាការី ﷺ ថា «អ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មមិនត្រូវរៀបការមិនត្រូវរៀបការឱ្យគេនិងមិនត្រូវស្តីដណ្តឹងឡើយ»។ ៨៧៩ - ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំប្រកាន់យកតាមហាឌីޘរបស់ 'Uthman ﵁។ ប៉ុន្តែអ្នកក្នុងអ៊ីហរ៉មត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យទិញទាសីបាននិងត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យទទួលយកភរិយាដែលបានលែងលះត្រឡប់មកវិញ (រ៉ូចូ' - Ruj'ah) ក្នុងអំឡុងពេលត្រួតពិនិត្យ ('អ៊ីដដះហ៍) ពីព្រោះការទទួលយកត្រឡប់មកវិញមិនមែនជាកិច្ចសន្យានរកថ្មីឡើយ។ ៨៨០ - Shawdhab (ទាសកររួចខ្លួនរបស់ Zayd ibn Thabit) បានរៀបការខណ៖ពេលដែលគាត់កំពុងស្ថិតក្នុងអ៊ីហរ៉មពេលនោះ Zayd ibn Thabit បានវិនិច្ឆ័យឱ្យបែកបាក់រំលាយនរកនោះចោល។

ជំពូកស្តីពីការធ្វើហាជជីជំនួសអ្នកស្លាប់តាមបណ្តាំជីវិតនិងអ្នកដែលគ្មានលទ្ធភាពធ្វើហាជជី ៨៨១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការធ្វើហាជជីជំនួសអ្នកដែលនៅមានជីវិត៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ បាទគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតដូចកាលដែលស្ត្រីម្នាក់បានជម្រាបសួរថា «ឱរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)! ឪពុករបស់ខ្ញុំជាមនុស្សចាស់ជរាណាស់គាត់មិនអាចអង្គុយជាប់លើខ្នងសត្វជិះធ្វើដំណើរបានឡើយតើខ្ញុំអាចទៅធ្វើហាជជីជំនួសគាត់បានទេ?» ព្យាការី ﷺ បានឆ្លើយថា៖ «បាទចូរអ្នកទៅធ្វើហាជជីជំនួសគាត់ចុះ»។ ដូច្នេះប្រសិនបើជាមនុស្សចាស់ជរាឬអ្នកជំងឺរ៉ាំរ៉ៃដែលគ្មានសង្ឃឹមថានឹងជាសះស្បើយដើម្បីធ្វើដំណើរនោះគេអាចធ្វើហាជជីជំនួសគាត់បាន។ ៨៨២ - ម្តាយម្នាក់បានធ្វើបណ្តាំជីវិតឱ្យកូនប្រុសរបស់គាត់ធ្វើហាជជីជំនួសគាត់ប៉ុន្តែកូនប្រុសនោះបានចេញទៅសមរភូមិការពារព្រំដែនរួចចំណាយប្រាក់អស់ខ្លះហើយបារម្ភថានឹងមិនគ្រប់ប្រាក់ទៅម៉ាកកាស់ស្រាប់តែបងប្អូនប្រុសរបស់គាត់បានស្ម័គ្រចិត្តទៅធ្វើហាជជីជំនួសម្តាយដើម្បីដោះបន្ទុកបងប្អូន៖ ឪពុកខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថាខ្ញុំសង្ឃឹមថាការស្ម័គ្រចិត្តនេះនឹងគ្រប់គ្រាន់ពេញលេញជាបណ្តាំជីវិតនោះ។ ៨៨៣ - បុរសម្នាក់បានផ្ញើប្រាក់ ២៦ ឌីណារកន្លះដោយបង្គាប់ឱ្យយក ២០ ឌីណារទៅធ្វើហាជជីនិងចំណែកនៅសល់ចែកទាន...

...៨៨៣ (ត) - ប្រសិនបើស្លាប់ទៅមានកូនប្រុសនោះកូនប្រុសទទួលកេរមរតកទាំងអស់រីឯបងប្អូនប្រុសបង្កើតមិនទទួលបានអ្វីឡើយ។ ហើយប្រាក់ធ្វើហាជជីត្រូវដកចេញពីចំណែកមួយភាគបីនៃកេរមរតក។ ៨៨៤ - បុរសម្នាក់បានទទួលប្រាក់បណ្តាំជីវិតឱ្យទៅធ្វើហាជជីជំនួសគេប៉ុន្តែគាត់ធ្លាក់ខ្លួនឈឺធ្ងន់ជិតស្លាប់រួចគាត់បានប្រគល់ប្រាក់នោះទៅឱ្យបុរសម្នាក់ទៀត៖ បុរសដែលទទួលប្រាក់ត្រូវតែចេញទៅធ្វើហាជជីជំនួសក្នុងឆ្នាំនោះភ្លាមស្របតាមបញ្ជារបស់ម្ចាស់ដើម។ ជំពូកស្តីពីការស្នាក់នៅពេលយប់ក្នុងទីក្រុងម៉ាកកាស់ក្នុងអំឡុងរាត្រីនៃមីណា ៨៨៥ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានចោលគ្រួសលើចាមរ៉ោះហ៍នៅថ្ងៃចាកចេញលើកទីមួយ (ថ្ងៃទី ១២ ឌុលហ៊ីជ្ជះហ៍) រួចគាត់មានការងារចាំបាច់នៅម៉ាកកាស់ហើយបានទទួលការវិនិច្ឆ័យថាគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយគាត់ក៏បានទៅស្នាក់នៅពេលយប់នៅម៉ាកកាស់ដោយយល់ច្រឡំលើអត្ថន័យអាយ៉ាត់ ﴿អ្នកណាដែលប្រញាប់ចាកចេញក្នុងរយ៖ពេលពីរថ្ងៃគឺគ្មានបាបកម្មលើគាត់ឡើយ﴾៖ ឪពុកខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ អ៊ីប៊ីនអាប់បាស ﵁ បានពោលថានៅពេលអ្នកចោលគ្រួសរួចអ្នកអាចសម្រាកនៅទីណាក៏បានតាមចិត្ត។ រីឯ 'Abbas (លោកពូរបស់ព្យាការី ﷺ) ត្រូវបានព្យាការី ﷺ អនុញ្ញាតឱ្យស្នាក់នៅម៉ាកកាស់ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ទឹកផឹកដល់អ្នកធ្វើហាជជី។ 'អ៊ូម៉ារ ﵁ ធ្លាប់បានដេញប្រជាជនកុំឱ្យស្នាក់នៅក្រៅមីណា។ ឪពុកខ្ញុំបានសន្និដ្ឋានថា៖ ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីលើគាត់ឡើយហើយប្រសិនបើគាត់ចង់គាត់អាចធ្វើទានបន្តិចបន្តួចជាការស្រេច។

ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលសន្លប់បាត់បង់ស្មារតីនៅវាលអារ៉ាហ្វាត់ ៨៨៦ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកដែលបានសន្លប់បាត់បង់ស្មារតីនៅវាលអារ៉ាហ្វាត់ (ពេញមួយថ្ងៃរហូតដល់ទាបភ្លឺ)៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់ត្រូវតែមកធ្វើពិធីបុណ្យហាជជីសងនៅឆ្នាំក្រោយ (ពីព្រោះគាត់ខកខានការឈរនៅអារ៉ាហ្វាត់ដោយស្មារតី)។ ៨៨៧ - អ្នកណាដែលបានជាន់ដីអារ៉ាហ្វាត់នៅពេលយប់ឬពេលថ្ងៃក្រោយពេលដែលប្រជាជនបានឈរនៅទីនោះក្នុងស្ថានភាពដឹងខ្លួននោះពិធីបុណ្យហាជជីរបស់គាត់គឺពេញលេញបរិបូរណ៍។ ៨៨៨ - ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)សងរបស់អ្នកដែលសន្លប់៖ 'Ammar ﵁ បានសន្លប់អស់ ៣ ថ្ងៃហើយលោកបានសឡាតសងទាំងអស់។ 'Imran និង Samurah ﵄ បានបញ្ជាក់ថាអ្នកសន្លប់ត្រូវសឡាតសង។ ហើយព្យាការី ﷺ ក៏ធ្លាប់បានគេងលក់ភ្លេចពេលស៊ូបហ៊ីរួចលោកបានសឡាតសងក្រោយពេលព្រះអាទិត្យរះ។ ៨៨៩ - ឪពុកខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីអ្នកដែលសន្លប់នៅអារ៉ាហ្វាត់ដោយមិនដឹងខ្លួនរហូតដល់ទាបភ្លឺរះឡើង៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់គ្មានហាជជីឡើយស្របតាមទស្សន៖របស់អាល់-Hasan និង 'Ata។ ៨៩០ - ឪពុកខ្ញុំបានបញ្ជាក់ថាប្រសាសន៍ «ហាជជីគឺអារ៉ាហ្វាត់» គឺមានន័យថាជាសសរទ្រូងដ៏ធំបំផុតប៉ុន្តែត្រូវតែបំពេញកិច្ចកាតព្វកិច្ចបន្តបន្ទាប់ទៀតឱ្យបានពេញលេញដូចជាការដើរត៖វ៉ាហ្វហ្ស៊ីយ៉ារ៉ោះហ៍ជាដើម។

ជំពូកស្តីពីប្រសាសន៍របស់ 'អ៊ូម៉ារ ﵁ «អ្នកណាដែលបញ្ជូនឥវ៉ាន់របស់ខ្លួនទៅមុនគឺគ្មានហាជជីសម្រាប់គាត់ឡើយ» ៨៩១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីប្រសាសន៍របស់ 'អ៊ូម៉ារ ﵁ ថា «អ្នកណាដែលបញ្ជូនឥវ៉ាន់របស់ខ្លួនទៅមុនគឺគ្មានហាជជីសម្រាប់គាត់ឡើយ»៖ គាត់បានពន្យល់ថា៖ នេះជាការព្រមានយ៉ាងតឹងរ៉ឹងបំផុតដើម្បីកុំឱ្យប្រជាជនប្រញាប់ចាកចេញមុនកាលកំណត់ហើយទុកឱ្យទឹកដីមីណានៅទទេស្អាត។ ហើយប្រសាសន៍របស់ព្យាការី ﷺ «ហាជជីគឺអារ៉ាហ្វាត់» គឺមានន័យថាវាជាកិច្ចដ៏ធំបំផុតនិងឧត្តមបំផុតនៃពិធីបុណ្យហាជជី។

ជំពូកស្តីពីថ្ងៃអារ៉ាហ្វាត់នៅពេលដែលមានការសង្ស័យលើការកំណត់កាលបរិច្ឆេទ ៨៩២ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីថ្ងៃដែលមានការសង្ស័យដោយមនុស្សមួយក្រុមថាថ្ងៃនេះជាថ្ងៃអារ៉ាហ្វាត់និងមួយក្រុមទៀតថាជាថ្ងៃអារសត្វ (ថ្ងៃទី ១០) ហើយមេដឹកនាំបាននាំប្រជាជនទៅឈរនៅអារ៉ាហ្វាត់ដោយស្មានថាជាថ្ងៃទី ៩ ប៉ុន្តែធាតុពិតជាថ្ងៃទី ១០ តើហាជជីរបស់ប្រជាជនត្រូវខូចបង់ដែរឬទេ? ឪពុករបស់ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាវាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពួកគេហើយរឿងនេះត្រូវបានបន្ធូរបន្ថយដោយបញ្ហានេះមានភាពទូលំទូលាយអ៊ីនស្វាអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)។ ៨៩៣ - ឪពុកខ្ញុំបានលើកភស្តុតាងតាមហាឌីޘរបស់ព្យាការី ﷺ ថា៖ «ថ្ងៃអារ៉ាហ្វាត់គឺជាថ្ងៃដែលប្រជាជនទូទៅទទួលស្គាល់ថាជាថ្ងៃអារ៉ាហ្វាត់» (ការវិនិច្ឆ័យរួមរបស់សហគមន៍ជាធរមាន)។

ជំពូកស្តីពីអ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍របស់អ្នករស់នៅម៉ាកកាស់ (ចេញទៅកាន់តាន់អ៊ីមឬមីក្វាត់)

ជំពូកស្តីពីអ្នកធ្វើហាជជីតើត្រូវចាប់ផ្តើមដោយការបន្លឺពាក្យតាក់បៀរឬតាល់ប៊ីយ៉ះហ៍ក្នុងបណ្តាថ្ងៃតាសរីក

អ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍របស់អ្នករស់នៅម៉ាកកាស់ ៨៩៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការធ្វើអ៊ុមរ៉ោះហ៍របស់អ្នកនៅម៉ាកកាស់តើចេញទៅធ្វើពីវិហាររបស់ 'អាយស្ហះ (នៅតាន់អ៊ីម) ឬចេញទៅមីក្វាត់ឬតាំងនៅម៉ាកកាស់? គាត់បានឆ្លើយថា៖ លោកស្រី 'អាយស្ហះ ﵂ បានបញ្ជាក់អំពីអ៊ុមរ៉ោះហ៍នៅតាន់អ៊ីមថា «កុសលផលបុណ្យគឺទៅតាមទំហំនៃការចំណាយនិងការលំបាកនឿយហត់របស់ខ្លួន»។ ការចាប់ផ្តើមដោយតាក់បៀរឬតាល់ប៊ីយ៉ះហ៍ក្នុងថ្ងៃតាសរីក ៨៩៥ - ចំពោះប្រជាជនតាមទីក្រុងនានាការបន្លឺតាក់បៀរគឺចាប់ផ្តើមពីពេលព្រឹកព្រលឹមនៃថ្ងៃអារ៉ាហ្វាត់រហូតដល់ពេលអាសើរនៃថ្ងៃចុងក្រោយនៃថ្ងៃតាសរីកស្របតាមទស្សន៖របស់ 'អាលី ﵁។ ចំណែកឯអ្នកធ្វើហាជជីនៅមីណាវិញនៅពេលដែលគាត់ចោលគ្រួសលើចាមរ៉ោះហ៍នៅថ្ងៃអារសត្វនោះពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះហ៍ត្រូវកាត់ផ្តាច់ហើយគាត់ចាប់ផ្តើមបន្លឺតាក់បៀរនៅពេលហ្សុហួរនៃថ្ងៃអារសត្វ។ ជំពូកស្តីពីអ្នកក្នុងអ៊ីហរ៉មដែលរួមដំណេកឬប៉ះពាល់ក្រៅពីការរួមដំណេក ៨៩៦ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់បានរួមដំណេកមុនពេលចោលគ្រួសលើចាមរ៉ោះហ៍នោះពិធីបុណ្យហាជជីរបស់គាត់ត្រូវបានខូចបង់ទាំងស្រុងហើយគាត់ត្រូវតែមកធ្វើហាជជីសងនៅឆ្នាំក្រោយដោយយោងតាមហាឌីޘរបស់ Ibn 'អ៊ូម៉ារ ﵁។

៨៩៧ - ប្រសិនបើអ្នកក្នុងអ៊ីហរ៉មបានប៉ះពាល់ភរិយាក្រៅពីការរួមដំណេកហើយបណ្តាលឱ្យចេញទឹកកាមនោះហាជជីរបស់គាត់ត្រូវបានខូចបង់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមិនចេញទឹកកាមទេគាត់ត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចអារសត្វអូដ្ឋមួយក្បាល (បាដាណះហ៍)។ ហើយចំពោះការថើបគឺត្រូវអារសត្វចៀមមួយក្បាល (ដាំម៍)។ ជំពូកស្តីពីបញ្ហាផ្សេងៗចម្រុះក្នុងក្បួនពិធីបុណ្យហាជជីនិងអ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍ ៨៩៨ - អ្នកក្នុងអ៊ីហរ៉មដែលត្រូវបានអាជ្ញាធរឃាត់ដំណើរត្រឡប់មកវិញហើយគ្មានប្រាក់៖ គាត់នៅតែស្ថិតក្នុងអ៊ីហរ៉មរហូតទាល់តែបានដើរត៖វ៉ាហ្វវិហារកា'ពះហ៍ (មិនដូចសត្រូវឡោមព័ទ្ធឡើយ)។ ៨៩៩ - ស្ត្រីដែលដើរត៖វ៉ាហ្វបាន ៥ ជុំរួចធ្លាក់ឈាមរដូវ៖ ការត៖វ៉ាហ្វមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយរហូតទាល់តែនាងស្អាតបរិសុទ្ធហើយដើរត៖វ៉ាហ្វបំពេញ ៧ ជុំពេញលេញ។ ៩០០ - អ្នកដែលឈរនៅអារ៉ាហ្វាត់ធ្វើត៖វ៉ាហ្វហ្ស៊ីយ៉ារ៉ោះហ៍រួចត្រឡប់ទៅផ្ទះដោយមិនបានទៅមីណានិងមិនបានចោលគ្រួស៖ គាត់ត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចអារសត្វបូជា (ដាំម៍)។ ៩០១ - ការជួលធ្វើហាជជីដោយកំណត់ប្រាក់ ១,០០០ ឌៀរហាំ៖ ប្រាក់ដែលនៅសល់ជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកធ្វើហាជជី។ ប៉ុន្តែបើមិនបានកំណត់ប្រាក់ជាក់លាក់ទេប្រាក់សេសសល់ត្រូវប្រគល់ជូនម្ចាស់គេវិញ។ ៩០២ - អ្នកក្នុងអ៊ីហរ៉មដែលទាល់ច្រកគ្មានអាហារទទួលទានរវាងសត្វងាប់ (ម៉ៃតះហ៍) និងសត្វព្រៃ៖ គាត់ត្រូវបរិភោគសត្វងាប់។ បើទាល់ច្រកត្រូវបរបាញ់សត្វព្រៃគាត់អាចបរបាញ់បរិភោគបានប៉ុន្តែត្រូវចេញកាហ្វារ៉ោះហ៍សង។ ៩០៨ - នៅពេលដែលថ្ងៃអារ៉ាហ្វាត់ចំថ្ងៃសុក្រគឺគ្មានការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ថ្ងៃសុក្រ (ជូមូ'អាះហ៍) នៅអារ៉ាហ្វាត់ឬនៅមីណាឡើយ (គឺសឡាតកាត់បន្ថយហ្សុហួរ ២ រ៉កអាត់)។ ៩១១ - ដែនពិសិដ្ឋម៉ាឌីណះហ៍គឺនៅចន្លោះភ្នំ 'Ayr ដល់ភ្នំ Thawr។ ៩១២ - ឪពុកខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំបានធ្វើហាជជីចំនួន ៥ ដង (ពីរដងជិះសត្វនិងបីដងដោយថ្មើរជើង)។ មានលើកមួយខ្ញុំបានវង្វេងផ្លូវពេលដើរថ្មើរជើងហើយខ្ញុំបានស្រែកបួងសួងថា «ឱអ្នកបម្រើរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)! សូមបង្ហាញផ្លូវឱ្យពួកយើងផង» រហូតទាល់តែខ្ញុំរកឃើញផ្លូវត្រឹមត្រូវវិញ។

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ឬក្បួនស្តីពីការធ្វើសឹកសង្គ្រាមនិងច្បាប់អន្តរជាតិឥស្លាម (គីតាបពុលស៊ីយ៉ារ)៖ បណ្តុំបញ្ហានីតិសាស្ត្រឥស្លាមទាក់ទងនឹងការការពារជាតិការបែងចែកផលសង្គ្រាម (ឃូនីម៉ះហ៍) ច្បាប់ឈ្លើយសឹកកិច្ចសន្យាសន្តិភាពការស្នាក់នៅតាមបន្ទាយការពារព្រំដែន (រីបាត) និងទំនាក់ទំនងជាមួយជនមិនមែនមូស្លីម។

ជំពូកស្តីពីឧត្តមភាពនៃការការពារសាសនានិងការរស់នៅក្នុងចំណោមពួកសត្រូវសង្គ្រាម (ដារុលហារប)

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ឬក្បួនស្តីពីការធ្វើសឹកសង្គ្រាម (គីតាបពុលស៊ីយ៉ារ) ឧត្តមភាពនៃការការពារសាសនានិងការរស់នៅក្នុងចំណោមពួកសត្រូវ ៩១៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីក្រុមមនុស្សដែលរស់នៅក្នុងទឹកដីមួយដែលមានសមុទ្រខណ្ឌចែករវាងពួកគេនិងកម្លាំងជំនួយរបស់ប្រជាមូស្លីមហើយសត្រូវរបស់ពួកគេរស់នៅលើកោះប៉ុន្តែមូស្លីមជាអ្នកគ្រប់គ្រងលើពួកគេ៖ ឪពុកខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើច្បាប់និងនិមិត្តរូបនៃសាសនាឥស្លាមត្រូវបានអនុវត្តយ៉ាងលេចធ្លោលើពួកគេហើយមូស្លីមមានអំណាចខ្លាំងជាងខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការរស់នៅទីនោះ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមិនមែនដូច្នោះទេគឺមិនត្រូវរស់នៅក្នុងចំណោមពួកមនុស្សដែលគ្រប់គ្រងដោយច្បាប់ក្រៅពីឥស្លាមឡើយ។ ៩១៤ - ឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីកិច្ចការល្អប្រពៃបំផុតបន្ទាប់ពីពិធីបុណ្យហាជជីឥស្លាម៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គឺការការពារសាសនា (ជីហាត) ក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) បន្ទាប់មកគឺការយាមល្បាតការពារព្រំដែន (រីបាត) នៅតាមតំបន់គ្រោះថ្នាក់។ ជំពូកស្តីពីចំណែកមួយភាគប្រាំនៃផលសង្គ្រាម (អាល់ឃូមុស) តើត្រូវបែងចែកយ៉ាងដូចម្តេច? ៩១៥ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីចំណែកមួយភាគប្រាំ (ឃូមុស ២០%) តើត្រូវបែងចែកយ៉ាងដូចម្តេច? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវបែងចែកជា ៥ ចំណែកស្របតាមបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ﷻ ﴿ហើយចូរអ្នករាល់គ្នាដឹងចុះថារាល់ផលសង្គ្រាមដែលអ្នកទទួលបានមួយភាគប្រាំគឺសម្រាប់អល់ឡោះសម្រាប់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ) សម្រាប់សាច់ញាតិជិតស្និទ្ធសម្រាប់ក្មេងកំព្រាសម្រាប់ជនទុគ៌តនិងសម្រាប់អ្នកធ្វើដំណើរដែលខ្វះខាត﴾ (ស៊ូរ៉ាត់ហ៍អាល់អាន់ហ្វាល់ ៨:៤១)។

៩១៥ (ត) - ចំណែក ៤ ភាគ ៥ ទៀតនៃផលសង្គ្រាមគឺត្រូវចែកជូនដល់កងទ័ពដែលបានចូលរួមប្រយុទ្ធ។ ៩១៦ - ភូមិដែលត្រូវបានវាយដណ្តើមដោយកម្លាំងយោធា ('អានវ៉ាតាន)៖ ៤ ភាគ ៥ គឺសម្រាប់កងទ័ពប្រយុទ្ធនិង ១ ភាគ ៥ ត្រូវបែងចែកជា ៥ ចំណែកតាមបញ្ជារបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)។ ជំពូកស្តីពីការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)លើខ្នងសត្វពាហន៖ក្នុងពេលច្បាំងនិងបញ្ហាផ្សេងៗ ៩១៧ - ការសឡាតលើខ្នងសត្វក្នុងពេលដេញតាមសត្រូវនៅពេលព្រឹក៖ ឪពុកខ្ញុំស្អប់ខ្ពើមលើកលែងតែមានការភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំងគឺត្រូវចុះសឡាតលើដីហើយប្រញាប់តាមកងទ័ពឱ្យទាន់។ ៩១៨ - បុរសម្នាក់ទិញឈ្លើយសឹកក្នុងទឹកដីប៊ីហ្សង់ទីនហើយសត្រូវដណ្តើមយកទៅវិញ៖ គាត់នៅតែត្រូវសងថ្លៃឈ្លើយនោះទៅរដ្ឋដដែល។ ៩២០-៩២៣ - ការលក់ឈ្លើយសឹកឱ្យទៅពួកគ្រិស្តសាសនិកឬពួកយូដា៖ ត្រូវហាមឃាត់ដាច់ខាត! ពួកមិនមែនមូស្លីមគ្មានសិទ្ធិទិញឈ្លើយសឹកដែលមូស្លីមចាប់បានឡើយស្របតាមបញ្ជារបស់ 'អ៊ូម៉ារ ﵁ ទៅកាន់អ្នកស្រុកសាមដើម្បីការពារកុំឱ្យឈ្លើយធ្លាក់ទៅក្នុងភាពគ្មានជំនឿវិញ។ ហើយដាច់ខាតមិនត្រូវលក់បំបែករវាងម្តាយនិងកូនឡើយ! ៩២៥ - មេដឹកនាំដែលជួលទាហានស៊ីឈ្នួល៖ ពួកគេទទួលបានតែប្រាក់ឈ្នួលកិច្ចសន្យាប៉ុណ្ណោះដោយគ្មានសិទ្ធិទទួលចំណែកផលសង្គ្រាមឡើយ។ ៩២៦-៩២៧ - ទាសករដែលចូលរួមក្នុងសមរភូមិ៖ ទទួលបានចំណែករង្វាន់បន្តិចបន្តួច (រ៉ាដាឃ) ប៉ុន្តែគ្មានចំណែកកងទ័ពពេញលេញឡើយ។ ៩២៨ - ផលសង្គ្រាមជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកដែលបានមានវត្តមានក្នុងសមរភូមិដូចដែល 'អ៊ូម៉ារ ﵁ បានបញ្ជាក់។ ៩២៩-៩៣៣ - ឧត្តមភាពនៃកងទ័ពស៊ើបការណ៍ពិសេសកងទ័ពការពារខាងក្រោយ (សាគ្វះហ៍) កងទ័ពបង្កប់ (កាមីន) និងការលោះឈ្លើយសឹកមូស្លីម (ហ្វីដា')។ ៩៣៦ - មិនត្រូវនាំស្ត្រីចាស់ជរាឬកូនក្មេងទៅរស់នៅក្នុងបន្ទាយការពារព្រំដែនដែលគ្រោះថ្នាក់ឡើយ។

៩៣៧ - អ្នកយាមល្បាតព្រំដែន (រីបាត) មិនត្រូវកាត់បន្ថយសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ឡើយលុះត្រាតែចម្ងាយល្បាតលើសពី ៤៨ ម៉ាយល៍ (៤ ប៊ុរុដ)។ ៩៣៨ - ការចេញទៅប្រឈមមុខនឹងសត្រូវដោយផ្ទាល់គឺជាអំពើឧត្តមបំផុតដែលគ្មានអ្វីអាចប្រៀបផ្ទឹមបានឡើយបន្ទាប់មកទើបជាការយាមល្បាតព្រំដែន (រីបាត)។ ជំពូកស្តីពីឈ្លើយសឹកដែលសត្រូវដោះលែងដោយមានលក្ខខណ្ឌសន្យា ៩៣៩ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលត្រូវសត្រូវចាប់ជាឈ្លើយហើយពួកសត្រូវដោះលែងគាត់ដោយយកកិច្ចសន្យាចំពោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ថាគាត់នឹងវិលត្រឡប់ទៅរកពួកគេវិញ៖ ឪពុកខ្ញុំបានពន្យល់ថា៖ បញ្ហានេះពួកអ្នកប្រាជ្ញមានការខ្វែងគំនិតគ្នា។ ព្យាការី ﷺ ធ្លាប់បានគោរពកិច្ចសន្យាសន្តិភាពហ៊ូដាយប៊ីយ៉ះហ៍ដោយបញ្ជូនបុរសត្រឡប់ទៅវិញប៉ុន្តែទ្រង់មិនបានបញ្ជូនស្ត្រីត្រឡប់ទៅវិញឡើយស្របតាមអាយ៉ាត់ ﴿កាលណាអ្នករាល់គ្នាដឹងថានាងជាអ្នកមានជំនឿពិតប្រាកដចូរកុំបញ្ជូននាងត្រឡប់ទៅពួកគ្មានជំនឿវិញឡើយ﴾ (ស៊ូរ៉ាត់ហ៍អាល់មុមតាហាណះហ៍ ៦០:១០)។ 'Ata បានមានប្រសាសន៍ថាគាត់ត្រូវតែគោរពពាក្យសន្យាចំពោះពួកគេដោយផ្អែកលើអាយ៉ាត់ ﴿ហើយចូរអ្នករាល់គ្នាបំពេញកិច្ចសន្យាចំពោះអល់ឡោះនៅពេលដែលអ្នកបានសន្យា﴾។

ជំពូកស្តីពីការរៀបការនៅក្នុងដែនដីសង្គ្រាម (ដារុលហារប)

៩៤០ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានចូលទៅកាន់ដែនដីសត្រូវដោយមានកិច្ចសន្យាការពារសុវត្ថិភាព (អាម៉ាន) តើគាត់អាចលួចទ្រព្យសម្បត្តិឬសត្វពាហន៖របស់ពួកគេបានទេ? ឪពុករបស់ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ នៅពេលដែលគាត់ចូលទៅដោយមានសេចក្តីទុកចិត្តការពារសុវត្ថិភាព (អាម៉ាន) គាត់ដាច់ខាតមិនត្រូវលួចមិនត្រូវប្លន់យកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេមិនត្រូវយកការប្រាក់ (រីបា) និងមិនត្រូវប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ (ហ្ស៊ីណា) ក្នុងស្រុករបស់ពួកគេឡើយ! ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ចូលទៅដោយគ្មានអាម៉ាន (ក្នុងនាមជាកងទ័ពប្រយុទ្ធ) នោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការដណ្តើមយកទ្រព្យសម្បត្តិសត្រូវ។ ជំពូកស្តីពីការរៀបការនៅក្នុងដែនដីសង្គ្រាម ៩៤១ - ការរៀបការជាមួយស្ត្រីមូស្លីមនៅក្នុងដែនដីសង្គ្រាម៖ ឪពុកខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយលើកលែងតែគាត់ស្ថិតក្នុងភាពទាល់ច្រកខ្លាចធ្លាក់ក្នុងអំពើហ្ស៊ីណាហើយគាត់មិនត្រូវស្វែងរកកូនចៅនៅក្នុងដែនដីសង្គ្រាមឡើយ (ដើម្បីកុំឱ្យកូនចៅធ្លាក់ក្នុងកណ្តាប់ដៃសត្រូវ)។ ជំពូកស្តីពីការគាស់កកាយផ្នូរសពពួកពហុទេវនិយម ៩៤២ - ការគាស់ផ្នូររបស់ពួកអ្នកថ្វាយភ្លើង (ម៉ាជូស) តាំងពីសម័យស្តេចពែរ្ស (គីស្រា) ដែលមានកប់មាសប្រាក់និងត្បូងពេជ្រ៖ ឪពុកខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចំពោះខ្ញុំទ្រព្យនោះមានឋាន៖ស្មើនឹងកំណប់បុរាណក្នុងដី (រីកាស/កានហ្ស) គឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការយកវា។ 'Abd អាល់-Rahman ibn Ghanm ធ្លាប់បានស្អប់ខ្ពើមការគាស់ផ្នូរនៅស្រុកសាមពីព្រោះមុអាទ ibn Jabal បានប្រាប់គាត់ថាផ្នូរទាំងនោះប្រហែលជាផ្នូររបស់បណ្តាព្យាការីប៉ុន្តែចំពោះពួកអ្នកថ្វាយភ្លើងគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។

ជំពូកស្តីពីអ្នកពលីជីវិតក្នុងសមរភូមិ (ស្វាហ៊ីដ) ដែលនៅជាប់ជំពាក់បំណុលគេ

អ្នកពលីជីវិតក្នុងសមរភូមិដែលនៅជាប់ជំពាក់បំណុលគេ ៩៤៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកពលីជីវិតក្នុងសមរភូមិ (ស្វាហ៊ីដ) ដែលត្រូវបានអភ័យទោសរាល់បាបកម្មទាំងអស់លើកលែងតែបំណុលនិងទ្រព្យបញ្ញើ (អាម៉ាណះហ៍)៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានបញ្ជាក់ថាហាឌីޘនេះរាយការណ៍ដោយ Sufyan អាល់-Thawri និង Abu Sinan អាល់-Shaybani ហើយខ្សែសង្វាក់ដំណាលរបស់វាគឺល្អត្រឹមត្រូវពិតប្រាកដ (សិទ្ធិរបស់មនុស្សត្រូវតែទូទាត់សងទោះជាអ្នកពលីក៏ដោយ)។ ជំពូកស្តីពីការហាមឃាត់ការបំបែកបំបាក់រវាងឈ្លើយសឹក ៩៤៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានទិញទាសីជាជនជាតិយូដាដែលមានកូនតើគាត់អាចលក់បំបែករវាងម្តាយនិងកូនបានដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយយ៉ាងដាច់អហង្ការថា៖ «ទេ! ចូរប្រកាន់យកតាមហាឌីޘរបស់ 'Uthman ﵁ គឺមិនត្រូវបំបែករវាងម្តាយនិងកូនឡើយ!»។ ខ្ញុំបានសួរទៀតថា៖ ចុះបើម្តាយនោះយល់ព្រមឱ្យបំបែក? គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ទេដាច់ខាតមិនត្រូវបំបែកឡើយទោះបីជាម្តាយនោះយល់ព្រមក៏ដោយ!»។ ៩៤៥ - ឪពុកខ្ញុំបានបញ្ជាក់ថា៖ ខ្ញុំមិនអនុញ្ញាតឱ្យមានការបំបែកបំបាក់រវាងឈ្លើយសឹកឡើយ។ ៩៤៦ - ខាលីហ្វះហ៍ 'Uthman ibn 'Affan ﵁ បានផ្ញើសំបុត្របង្គាប់ថា៖ «ចូរទិញក្រុមគ្រួសារឈ្លើយសឹកចំនួនមួយរយគ្រួសារហើយដាច់ខាតកុំបំបែករវាងម្តាយនិងកូនឱ្យសោះ»។ ៩៤៧ - ឈ្លើយស្រីពីរនាក់ដែលជាបងប្អូនបង្កើត៖ ឪពុកខ្ញុំបានហាមឃាត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងបំផុតមិនឱ្យលក់បំបែកបងប្អូនស្រីទាំងពីរឡើយទោះបីជាពួកគេយល់ព្រមក៏ដោយ។ ៩៤៨ - ឪពុកខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ មិនត្រូវបំបែករវាងឪពុកម្តាយនិងកូនឡើយទោះបីជាពួកគេព្រមព្រៀងគ្នាក៏ដោយពីព្រោះហាឌីޘរបស់ព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់ការបំបែកបំបាក់គ្រួសារឈ្លើយសឹកយ៉ាងដាច់អហង្ការ។

ជំពូកស្តីពីពួកគ្រិស្តសាសនិកដែលបានបំបាក់សន្ធិសញ្ញាសន្តិភាពហើយបានចេញមកច្បាំងតទល់នឹងប្រជាមូស្លីម