បញ្ហាច្បាប់រៀបរាប់ដោយអាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាហ៍ម៉ាត់

ការរួមដំណេកដោយស្មានថានៅពេលយប់តែធាតុពិតជាពេលថ្ងៃ ៧១២ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានរួមដំណេកជាមួយភរិយាក្នុងខែរ៉ាម៉ាដានដោយគាត់គិតថានៅពេលយប់នៅឡើយប៉ុន្តែធាតុពិតទាបភ្លឺបានរះឡើងទៅហើយ៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់ត្រូវតែបួសសងមួយថ្ងៃនិងត្រូវចេញកាហ្វារ៉ោះហ៍ (បង់ទោស) ដូចដែលព្យាការី ﷺ បានបង្គាប់ដល់បុគ្គលដែលបានរួមដំណេកក្នុងខែរ៉ាម៉ាដាន។ ករណីដែលអ្នកដទៃចេញកាហ្វារ៉ោះហ៍ជំនួសគាត់ ៧១៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ ចុះប្រសិនបើគាត់គ្មានអ្វីទាំងអស់ក្នុងដៃ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើមានគេចេញកាហ្វារ៉ោះហ៍ (ស្បៀងអាហារ) ជំនួសគាត់ហើយគាត់កំពុងតែខ្វះខាតខ្លាំងគាត់និងក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់អាចយកស្បៀងនោះមកទទួលទានបានប្រសិនបើគាត់ជាជនក្រីក្រគ្មានលទ្ធភាពអ្វីទាំងអស់។ ជំពូកស្តីពីការប៉ះពាល់ក្រៅពីការរួមដំណេកឬការបរិភោគដោយចេតនា ៧១៤ - ឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលរួមដំណេកក្នុងខែរ៉ាម៉ាដាន៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់ត្រូវមានកាតព្វកិច្ចកាហ្វារ៉ោះហ៍ដោយយោងតាមហាឌីޘរបស់អាប៊ូហ៊ូរ៉ាយរ៉ោះ ﵁។ ៧១៥ - ឪពុកខ្ញុំត្រូវបានគេសួរថា៖ ចុះប្រសិនបើការរួមរ័ក្សនោះនៅក្រៅទ្វារមាស? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ក្នុងទ្វារមាសឬក្រៅទ្វារមាសគឺមានតម្លៃស្មើគ្នាប្រសិនបើមានការបញ្ចេញទឹកកាមនោះគាត់ត្រូវតែជាប់កាតព្វកិច្ចកាហ្វារ៉ោះហ៍ដូចគ្នា។

ជំពូកស្តីពីអ្នកជំងឺដែលបារម្ភពីគ្រោះថ្នាក់ដល់អាយុជីវិត

ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលបរិភោគដោយស្មានថានៅពេលយប់តែធាតុពិតជាពេលថ្ងៃ

៧១៦ - ឪពុកខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីអ្នកដែលបរិភោគអាហារដោយចេតនាក្នុងខែរ៉ាម៉ាដាន៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើគាត់ចេញកាហ្វារ៉ោះហ៍គឺជាការប្រសើរជាងហើយគាត់ត្រូវតែបួសសងមួយថ្ងៃឡើងវិញ។ ជំពូកស្តីពីអ្នកជំងឺដែលបារម្ភពីគ្រោះថ្នាក់ដល់អាយុជីវិត ៧១៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីស្ត្រីម្នាក់ដែលមានជំងឺរលាកបំពង់កយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ (រលាកអាមីដាល) តើនាងអាចស្រាយបួសក្នុងខែរ៉ាម៉ាដានបានទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើនាងបារម្ភពីគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពឬជីវិតនាងត្រូវតែស្រាយបួសហើយចាំបួសសងនៅពេលក្រោយ។ ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលបរិភោគដោយស្មានថានៅពេលយប់តែធាតុពិតជាពេលថ្ងៃ ៧១៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានបរិភោគអាហារដោយគិតថានៅពេលយប់នៅឡើយ៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់ត្រូវបួសសងមួយថ្ងៃជំនួសវិញហើយខ្ញុំមិនយល់ឃើញថាគាត់ត្រូវជាប់កាហ្វារ៉ោះហ៍ឡើយ។ ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលភ្លេចខ្លួនបរិភោគក្នុងខែរ៉ាម៉ាដាន ៧១៩ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកដែលបានស្រាយបួសដោយភ្លេចខ្លួនក្នុងខែរ៉ាម៉ាដាន៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គាត់មិនត្រូវបួសសងមិនជាប់កាហ្វារ៉ោះហ៍និងគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយស្របតាមហាឌីޘរបស់អាប៊ូហ៊ូរ៉ាយរ៉ោះ ﵁ (ដែលព្យាការី ﷺ បានបញ្ជាក់ថាអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជាអ្នកបញ្ចុកអាហារនិងទឹកដល់គាត់)។ ៧២០ - ចំពោះអ្នកដែលបរិភោគដោយចេតនាក្នុងខែរ៉ាម៉ាដាន៖ គាត់ត្រូវតែបួសសងមួយថ្ងៃហើយការចេញកាហ្វារ៉ោះហ៍គឺជាការប្រសើរនិងប្រុងប្រយ័ត្នជាង។

ជំពូកស្តីពីអ្នកដែលបានឌូអា (ការអង្វរសុំព្រះ) (ណាឌើរ) ថានឹងកាន់បួសមួយខែជាប់ៗគ្នារួចគាត់បានខកខានមួយថ្ងៃ

ជំពូកស្តីពីការបន្តការកាន់បួស ៦ ថ្ងៃនៃខែសައްវ៉ាល់បន្ទាប់ពីរ៉ាម៉ាដាន

អ្នកដែលបានឌូអា (ការអង្វរសុំព្រះ)ថានឹងកាន់បួសមួយខែជាប់ៗគ្នារួចខកខានមួយថ្ងៃ ៧២១ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍អំពីអ្នកដែលឌូអា (ណាឌើរ) ថានឹងកាន់បួសមួយខែជាប់ៗគ្នារួចគាត់បានខកខានមួយថ្ងៃ៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើដោយសារមានឧបសគ្គចាំបាច់ (ដូចជាជំងឺ) គាត់ត្រូវបន្តការបួសខែនោះឱ្យចប់ហើយបួសសងមួយថ្ងៃជំនួសវិញដោយមិនបាច់រាប់សារជាថ្មីឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ខកខានដោយចេតនាគ្មានហេតុផលចំពោះខែជាក់លាក់ដែលគាត់បានកំណត់នោះគាត់ត្រូវបួសសងថ្ងៃនោះនិងត្រូវចេញកាហ្វារ៉ោះហ៍លោះពាក្យសច្ចាប្រណិធាន (យាមីន) របស់គាត់។ ជំពូកស្តីពីការបន្តការកាន់បួស ៦ ថ្ងៃនៃខែសައްវ៉ាល់ ៧២២ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការកាន់បួស ៦ ថ្ងៃបន្ទាប់ពីខែរ៉ាម៉ាដាន៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការកាន់បួសនេះពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា «អ្នកណាដែលបួសខែរ៉ាម៉ាដានហើយបន្តដោយ ៦ ថ្ងៃនៃខែសައްវ៉ាល់» ដូច្នេះនៅពេលដែលគាត់បួស ៦ ថ្ងៃក្នុងខែសައްវ៉ាល់គាត់មិនបាច់ខ្វល់ថាបួសដាច់ដោយឡែកពីគ្នាឬបួសជាប់ៗគ្នានោះឡើយ (បានបុណ្យកុសលដូចគ្នា)។ ជំពូកស្តីពីអ្នកកាន់បួសដែលវេញខ្សែអំបោះ ៧២៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកកាន់បួសដែលវេញខ្សែអំបោះ (ដោយដាក់ក្នុងមាត់ផ្សើមទឹកមាត់)៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ការពេញចិត្តជាងចំពោះខ្ញុំគឺកុំឱ្យគាត់លេបជាតិអំបោះឬជាតិសរសៃចូលក្នុងបំពង់កឡើយ។

ជំពូកស្តីពីករណីដែលមានពពកបាំងការមើលព្រះចន្ទអឌ្ឍចន្ទនៅរាត្រីនៃចុងខែស្វះបាន ៧២៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ ប្រសិនបើនៅថ្ងៃទី ២៩ នៃខែស្វះបានហើយមានពពកបាំងមើលព្រះចន្ទមិនឃើញតើត្រូវធ្វើដូចម្តេច? គាត់បានឆ្លើយថា៖ អ្នករាល់គ្នាត្រូវក្រោកឡើងកាន់បួសនៅពេលព្រឹកដោយផ្អែកលើទម្លាប់របស់ Ibn 'អ៊ូម៉ារ ﵁ ដែលកាលណាមានពពកបាំងលោកតែងតែក្រោកឡើងកាន់បួសការពារ។ ខ្ញុំបានសួរទៀតថា៖ ចុះបើផ្ទៃមេឃស្រឡះគ្មានអ្វីបាំងសោះតែមើលមិនឃើញព្រះចន្ទ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ត្រូវបំពេញខែស្វះបានឱ្យគ្រប់ ៣០ ថ្ងៃ។ ៧២៥ - ប្រសិនបើមានពពកឬធូលីបាំងព្រះចន្ទគាត់ត្រូវតែតាំងចេតនាកាន់បួសឱ្យដាច់ស្រេចតាំងពីពេលយប់ស្របតាមហាឌីޘរបស់លោកស្រី Hafsah ﵂ ថា «គ្មានការបួសឡើយចំពោះអ្នកដែលមិនបានតាំងចេតនាតាំងពីពេលយប់»។ ប្រសិនបើគាត់ស្ទាក់ស្ទើរថា «ស្អែកបើគេបួសខ្ញុំបួសបើគេមិនបួសខ្ញុំក៏មិនបួស» នេះជាការស្ទាក់ស្ទើរមិនដាច់ស្រេចគឺមិនត្រឹមត្រូវឡើយ។ ៧២៦ - ការស្ទាក់ស្ទើរនៅថ្ងៃសង្ស័យដោយមិនតាំងចិត្តដាច់ស្រេចមិនចាត់ទុកជាការតាំងចេតនាត្រឹមត្រូវតាមទស្សន៖របស់ Ibn 'អ៊ូម៉ារនិងលោកស្រី Hafsah ឡើយ។

៧២៧ - បុរសម្នាក់ដែលបានកាន់បួសនៅថ្ងៃសង្ស័យនៅពេលផ្ទៃមេឃមានពពកបាំងដោយបានតាំងចេតនាដាច់ស្រេចតាំងពីពេលយប់ហើយក្រោយមកស្រាប់តែថ្ងៃនោះជាខែរ៉ាម៉ាដានពិតប្រាកដនោះការបួសរបស់គាត់គឺត្រឹមត្រូវពេញលេញដោយមិនបាច់បួសសងឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់មិនបានតាំងចេតនាដាច់ស្រេចតាំងពីពេលយប់ទេគាត់ត្រូវតែបួសសងមួយថ្ងៃឡើងវិញ។ ជំពូកស្តីពីបញ្ហានានាក្នុងការស្នាក់ធម៌ស្មឹងស្មាធិ៍ក្នុងវិហារ (អាល់អៀកទិកាហ្វ) ៧២៨ - អ្នកដែលកំពុងស្នាក់ធម៌ក្នុងវិហារ (មួអ៊ុគតាហ្គីហ្វ) អាចចេញទៅសួរសុខទុក្ខអ្នកជំងឺបានមួយភ្លែតគឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ៧២៩ - ការស្នាក់ធម៌ស្មឹងស្មាធិ៍ (អៀកទិកាហ្វ) គឺត្រឹមត្រូវនៅក្នុងគ្រប់វិហារឥស្លាមទាំងអស់ដែលមានការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ជាជុំ (ចាម៉ាអាះហ៍)។ ៧៣០ - បុរសម្នាក់ដែលបានសច្ចាថានឹងធ្វើអៀកទិកាហ្វរួចស្រាប់តែធ្លាក់ខ្លួនឈឺ៖ គាត់ត្រូវបំពេញការស្នាក់ធម៌សងនៅពេលក្រោយក្នុងខែផ្សេងក្រៅពីរ៉ាម៉ាដានក៏បានដែរ។ ៧៣១ - ស្ត្រីម្នាក់ដែលបានឌូអា (ការអង្វរសុំព្រះ)ថានឹងធ្វើអៀកទិកាហ្វក្នុងវិហារធំ (ម៉ាស្ជិដចាមៀ) រួចត្រូវគេហាមឃាត់៖ ឪពុកខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថានាងត្រូវធ្វើអៀកទិកាហ្វនៅវិហារផ្សេង។ Shurayh បានបញ្ជាក់ថាបើនាងត្រូវបានគេរារាំងទាំងស្រុងនាងត្រូវកាន់បួសនិងផ្តល់អាហារដល់ជនក្រីក្រម្នាក់ក្នុងមួយថ្ងៃ។ ៧៣២ - អ្នកដែលកំពុងធ្វើអៀកទិកាហ្វអាចចេញទៅរៀបចំខ្លួនដើម្បីចូលរួមសឡាតថ្ងៃសុក្រ (ជូមូ'អាះហ៍) បានប៉ុន្តែមិនត្រូវអង្គុយរង់ចាំក្នុងវិហារធំនោះរហូតដល់ពេលអាសើរឡើយគឺត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់កន្លែងអៀកទិកាហ្វរបស់គាត់វិញភ្លាមៗក្រោយសឡាតចប់។ ៧៣៣ - អ៊ីប៊ីនអាប់បាស ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានការធ្វើអៀកទិកាហ្វត្រឹមត្រូវឡើយលើកលែងតែនៅក្នុងវិហារដែលបង្កើតឱ្យមានការសឡាតជាជុំជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ ៧៣៤ - អ្នកកំពុងធ្វើអៀកទិកាហ្វអាចចូលរួមសឡាតជូនដំណើរសពបានដោយមិនត្រូវនៅយូរឡើយ។

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ឬក្បួនស្តីពីពិធីបុណ្យហាជជីនិងអ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍ (គីតាបពុលម៉ាណាស្ស៊ិក)៖ បណ្តុំបញ្ហានីតិសាស្ត្រឥស្លាមទាក់ទងនឹងកាតព្វកិច្ចហាជជីអ៊ុមរ៉ោះហ៍ការស្លៀកពាក់កាហ្វាន់/សម្លៀកបំពាក់អ៊ីហរ៉មច្បាប់មីក្វាត់ការដើរត៖វ៉ាហ្វការស្នាក់នៅអារ៉ាហ្វាត់និងការបូជាសត្វ។

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ឬក្បួនស្តីពីពិធីបុណ្យហាជជីនិងអ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍ (គីតាបពុលម៉ាណាស្ស៊ិក) បន្ទូលរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ﴿ហើយជាកាតព្វកិច្ចចំពោះអល់ឡោះលើមនុស្សលោកក្នុងការធ្វើពិធីបុណ្យហាជជីទៅកាន់វិហារបៃតុលឡោះហ៍សម្រាប់ជនណាដែលមានលទ្ធភាពធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីនោះបាន﴾ (ស៊ូរ៉ាត់ហ៍អាលី 'អ៊ីមរ៉ន ៣:៩៧) ៧៣៥-៧៣៦ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ ﷻ «សម្រាប់ជនណាដែលមានលទ្ធភាពធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីនោះបាន» តើមានអត្ថន័យដូចម្តេច? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គឺស្បៀងអាហារ (ហ្សាដ) និងមធ្យោបាយធ្វើដំណើរ (រ៉ាហ៊ីឡោះហ៍) ចេញពីទីកន្លែងដែលគាត់រស់នៅ។ ៧៣៧ - Hasan អាល់-Basri បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលដែលអាយ៉ាត់នេះត្រូវបានបញ្ចុះមកបុរសម្នាក់បានសួរថា៖ ឱរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ! តើអ្វីទៅជាលទ្ធភាពធ្វើដំណើរ (អាល់សាប៊ីល)? លោក ﷺ បានមានបន្ទូលឆ្លើយថា៖ «គឺស្បៀងអាហារនិងមធ្យោបាយជិះធ្វើដំណើរ»។ ៧៣៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលមានប្រាក់ ៥០០ ឌៀរហាំប៉ុន្តែគាត់ជាមនុស្សខ្វះការយល់ដឹងសាសនាតើគាត់គួរយកប្រាក់នោះទៅធ្វើពិធីបុណ្យហាជជីឬយកទៅស្វែងរកចំណេះដឹងសាសនា?...

...៧៣៨ (ត) - ឪពុករបស់ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ គាត់មិនត្រូវទៅធ្វើហាជជីភ្លាមៗឡើយពីព្រោះទោះបីជាហាជជីជាកាតព្វកិច្ចក៏ពិតមែនប៉ុន្តែការស្វែងរកចំណេះដឹងហាឌីޘដើម្បីប្រតិបត្តិសាសនាក៏ជាកាតព្វកិច្ចលើគាត់ដែរដូច្នេះគាត់ត្រូវតែស្វែងរកចំណេះដឹងជាមុនសិន។ ជំពូកស្តីពីការចូលទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាកកាស់ដោយមិនស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉ម ៧៣៩ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើជនណាម្នាក់អាចចូលទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាកកាស់ដោយមិនស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់អ៊ីហរ៉មបានដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មាននរណាម្នាក់អាចចូលទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាកកាស់បានឡើយលើកលែងតែស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉ម។ ៧៤០ - ការឆ្លងកាត់ទីតាំងមីក្វាត់ហ្សុលហ៊ុល័យហ្វះហ៍ (Dhu អាល់-Hulayfah) ដោយមិនស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉ម៖ ឪពុកខ្ញុំបានបញ្ជាក់ថាមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយគឺអ្នកដែលឆ្លងកាត់ទីនោះត្រូវតែស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មជាដាច់ខាត។ ៧៤១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ តើការស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មក្រោយពេលសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)រួចគឺជាការពេញចិត្តជាងចំពោះលោកឪពុកដែរឬទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ការសឡាតពីររ៉កអាត់មុននឹងស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មគឺជាការពេញចិត្តជាងប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់មិនបានសឡាតក៏គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ។ ៧៤២ - ឪពុកខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំយល់ឃើញថាគាត់ត្រូវស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មចេញពីទីតាំងហ្សាតអៀរក៍ (Dhat 'Irq)។

ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំបានស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មចេញពីយ៉ាឡាំឡាំ (Yalamlam) នៅពេលដែលខ្ញុំវិលត្រឡប់មកពីសំណាក់ 'Abd អាល់-Razzaq (នៅយេម៉ែន)។ ជំពូកស្តីពីអ្វីដែលអ្នកធ្វើពិធីបុណ្យហាជជីត្រូវបានបង្គាប់ឱ្យប្រតិបត្តិ ៧៤៣ - ឪពុករបស់ខ្ញុំបានទន្ទេញប្រាប់ខ្ញុំនៅពេលដែលខ្ញុំចេញដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាកកាស់ថា៖ អ្នកស្រុកអ៊ីរ៉ាក់ត្រូវស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មចេញពីហ្សាតអៀរក៍។ អ្វីដែលត្រូវបានលើកទឹកចិត្តបំផុតគឺការតាំងចិត្តធ្វើអ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍ (តាម៉ាតទួអាក់) នៅពេលចូលដល់ម៉ាកកាស់។ គាត់ត្រូវដើរត៖វ៉ាហ្វជុំវិញវិហារកា'ពះហ៍ចំនួន ៧ ជុំដោយបោះជំហានញាប់ៗ (រ៉ាម៉ាល់) នៅ ៣ ជុំដំបូងនិងដើរធម្មតានៅ ៤ ជុំចុងក្រោយ។ ប្រសិនបើអាចគាត់ត្រូវប៉ះថើបដុំថ្មខ្មៅ (អាល់ហាជើរអាល់អាស្វវ៉ាដ) ហើយបើមិនអាចទេត្រូវបែរមុខទៅកាន់ដុំថ្មខ្មៅបន្លឺពាក្យតាក់បៀរលើកដៃទាំងពីរឡើងរួចបន្តដំណើរ។ ហើយត្រូវប៉ះជ្រុងយ៉ាម៉ានី (រូកុនយ៉ាម៉ានី) ដោយមិនត្រូវប៉ះជ្រុងផ្សេងទៀតឡើយ។ បន្ទាប់មកចេញទៅកាន់ភ្នំសហ្វាប៉ះដុំថ្មខ្មៅម្តងទៀតបើអាចរួចឈរលើភ្នំសហ្វាបែរមុខទៅកា'ពះហ៍បួងសួងឌុអា (ការអង្វរសុំព្រះ)។ បន្ទាប់មកដើរទៅកាន់ភ្នំម៉ាវ៉ះហ៍បែរមុខទៅកា'ពះហ៍បួងសួងសុំពរយ៉ាងច្រើន។ នៅពេលរត់សាកអៀររវាងសហ្វានិងម៉ាវ៉ះហ៍ចប់ត្រូវកាត់សក់បន្តិច (តាក់សៀរ) រួចស្រាយអ៊ីហរ៉មជាមនុស្សធម្មតារហូតដល់ថ្ងៃទី ៨ ឌុលហ៊ីជ្ជះហ៍ (ថ្ងៃតារវីយ៉ះហ៍)។ នៅថ្ងៃតារវីយ៉ះហ៍ត្រូវតាំងចេតនាធ្វើហាជជីចេញទៅកាន់មីណាសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ហ្សុហួរអាសើរម៉ាហ្ហ្រិបអ៊ីស្វានិងស៊ូបហ៊ីនៅទីនោះ។ លុះព្រឹកឡើងថ្ងៃទី ៩ ត្រូវទៅកាន់វាលអារ៉ាហ្វាត់សឡាតហ្សុហួរនិងអាសើររួមគ្នាជាមួយមេដឹកនាំរួចឈរបួងសួងឌុអាលើវាលអារ៉ាហ្វាត់រហូតដល់ថ្ងៃលិច។ ពេលថ្ងៃលិចត្រូវធ្វើដំណើរទៅកាន់មុស្វដាលីហ្វះហ៍សឡាតម៉ាហ្ហ្រិបនិងអ៊ីស្វារួមគ្នាហើយសម្រាករហូតដល់ទាបភ្លឺរួចបួងសួងមុនថ្ងៃរះ។ បន្ទាប់មកធ្វើដំណើរទៅកាន់មីណាចោលគ្រួស ៧ គ្រាប់លើចាមរ៉ោះហ៍អាល់អាក្វាបះហ៍អារកសត្វបូជាកោរសក់រួចធ្វើត៖វ៉ាហ្វអ៊ីហ្វាដោះហ៍នៅវិហារកា'ពះហ៍។ បន្ទាប់មកវិលត្រឡប់ទៅស្នាក់នៅមីណានិងចោលគ្រួសបន្តបន្ទាប់ហើយបញ្ចប់ដោយត៖វ៉ាហ្វលា (ត៖វ៉ាហ្វអាល់វ៉ាដា')។ ៧៤៤ - នៅពេលស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មត្រូវងូតទឹកស្លៀកសំពត់អ៊ីហរ៉មក្រោមនិងពាក់ស្បៃលើរួចបន្លឺពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះហ៍ថា៖ «ឡាបបៃកអល់ឡាហុម្ម៉ាឡាបបៃក, ឡាបបៃកាឡាសារីកាឡាកាឡាបបៃក, អ៊ិនណាល់ហាមដាវ៉ាន់នៀកម៉ាតាឡាកាវ៉ាល់មុលក, ឡាសារីកាឡាក»។ ៧៤៥ - ត្រូវបន្លឺពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះហ៍នៅពេលជួបជុំក្បួនដំណើរពេលឡើងទីទួលខ្ពស់ពេលចុះជ្រលងភ្នំនិងពេលចេញផុតពីផ្ទះសម្បែង។ ៧៤៦ - អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ មានបន្ទូលថា «អ្នកណាដែលបានកំណត់កាតព្វកិច្ចហាជជីក្នុងខែទាំងនោះគឺគ្មានការប៉ះពាល់ផ្លូវភេទ (រ៉ាហ្វាត់) គ្មានអំពើបាបកម្ម (ហ៊្វូស៊ូក) និងគ្មានការឈ្លោះប្រកែកគ្នា (ជីដាល់) ក្នុងពិធីបុណ្យហាជជីឡើយ»។

មានការរាយការណ៍ពី Shurayh ថាកាលណាគាត់ស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មគាត់មានភាពស្ងប់ស្ងាត់ស្មើនឹងភ្នំដ៏រឹងមាំមួយ។ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើអ្នកមានបំណងអ្នកអាចបន្លឺពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះហ៍សម្រាប់ទាំងហាជជីនិងអ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍ (គីរ៉ន) ឬសម្រាប់តែអ៊ុមរ៉ោះហ៍ (តាម៉ាតទួអាក់) ដោយចាប់ផ្តើមពីអ៊ុមរ៉ោះហ៍ជាមុនថា៖ «ឡាបបៃកាប៊ីអ៊ុមរ៉ោះទីនវ៉ាហាជ»។ ជំពូកស្តីពីទស្សន៖របស់ Abu 'Abdillah លើការធ្វើហាជជីបែបតាម៉ាតទួអាក់ ៧៤៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការធ្វើហាជជីបែបគីរ៉នអ៊ីហ្វ្ររ៉ាដនិងតាម៉ាតទួអាក់៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ ការធ្វើហាជជីបែបតាម៉ាតទួអាក់ (Tamattu') គឺជាបញ្ជាចុងក្រោយនិងជាទង្វើដែលរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានបង្គាប់ដល់សហការី។ ៧៤៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ តើអ្នកធ្វើហាជជីបែបតាម៉ាតទួអាក់ត្រូវរត់សាកអៀររវាងសហ្វានិងម៉ាវ៉ះហ៍ប៉ុន្មានដង? គាត់បានឆ្លើយថា៖ ប្រសិនបើគាត់រត់សាកអៀរពីរដង (ម្តងសម្រាប់អ៊ុមរ៉ោះហ៍និងម្តងទៀតសម្រាប់ហាជជី) គឺជាការប្រសើរបំផុតប៉ុន្តែបើរត់សាកអៀរតែម្តងក៏គ្មានបញ្ហាអ្វីដែរ។ ឪពុកខ្ញុំបានបញ្ជាក់ថា៖ ការធ្វើហាជជីបែបតាម៉ាតទួអាក់គឺជាបញ្ជាចុងក្រោយរបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ដែលអល់ឡោះបានរួមបញ្ចូលទាំងហាជជីនិងអ៊ុមរ៉ោះហ៍ហើយព្យាការី ﷺ ថែមទាំងមានបន្ទូលថាប្រសិនបើលោកមិនបាននាំយកសត្វបូជាមកជាមួយទេលោកពិតជានឹងធ្វើតាម៉ាតទួអាក់ដូចគ្នា។

៧៤៩ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ តើគេត្រូវបន្លឺពាក្យតាល់ប៊ីយ៉ះហ៍សម្រាប់ហាជជីចេញពីកន្លែងណា? គាត់បានឆ្លើយថា៖ នៅពេលដែលគាត់បែរខ្នងដាក់វិហារកា'ពះហ៍ (ចេញដំណើរឆ្ពោះទៅមីណា)។ ៧៥០ - អ្នកដែលធ្វើអ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍ត្រូវធ្វើត៖វ៉ាហ្វរត់សាកអៀរកាត់សក់និងស្រាយអ៊ីហរ៉ម។ លុះដល់ថ្ងៃតារវីយ៉ះហ៍ត្រូវតាំងចេតនាធ្វើហាជជីចេញទៅមីណាសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)នៅទីនោះរួចព្រឹកឡើងទៅកាន់អារ៉ាហ្វាត់ឈរបួងសួងលើកដៃឡើងចំពោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)។ ៧៥១ - អ្នកធ្វើហាជជីបែបតាម៉ាតទួអាក់ត្រូវបំពេញកិច្ចសម្រាប់អ៊ុមរ៉ោះហ៍ដោយឡែកនិងសម្រាប់ហាជជីដោយឡែក។ ជំពូកស្តីពីការតាំងចេតនាក្នុងការស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉ម ៧៥២ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉មដោយពោលថា «ឱអល់ឡោះ! ខ្ញុំមានបំណងធ្វើអ៊ុមរ៉ោះហ៍រួមជាមួយហាជជី» ប៉ុន្តែចេតនាក្នុងចិត្តរបស់គាត់គឺចង់ធ្វើតាម៉ាតទួអាក់៖ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ ចេតនាក្នុងចិត្តរបស់គាត់ត្រូវបានទទួលស្គាល់លើតាម៉ាតទួអាក់ដូច្នេះគាត់ចាត់ទុកជាអ្នកធ្វើតាម៉ាតទួអាក់ពីព្រោះការវិនិច្ឆ័យគឺផ្អែកលើចេតនាក្នុងចិត្ត។ ហើយគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការធ្វើហាជជីជំនួសអ្នកដទៃដោយមិនបាច់បន្លឺឈ្មោះរបស់គេខ្លាំងៗឡើយពីព្រោះ Ibn 'អ៊ូម៉ារបានបញ្ជាក់ថាចេតនាក្នុងចិត្តគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ ៧៥៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានបំពេញកាតព្វកិច្ចហាជជីផ្ទាល់ខ្លួនរួចហើយប៉ុន្តែគាត់តែងតែទទួលប្រាក់ឈ្នួលដើម្បីទៅធ្វើហាជជីជំនួសគេជារៀងរាល់ឆ្នាំ...

ជំពូកស្តីពីការប្រើប្រាស់ទឹកអប់សម្រាប់អ្នកស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉ម

...៧៥៣ (ត) - ឪពុករបស់ខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ ខ្ញុំមិនពេញចិត្តនឹងទង្វើនេះឡើយ (ការយកពិធីបុណ្យហាជជីធ្វើជាមុខរបររកស៊ី)។ ៧៥៤ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីលក្ខខណ្ឌកំណត់ (អ៊ីស្វទីរ៉ត) ក្នុងពិធីបុណ្យហាជជី (បួងសួងថា «បើមានឧបសគ្គរារាំងកន្លែងដែលខ្ញុំស្រាយអ៊ីហរ៉មគឺនៅទីនោះ»)៖ គាត់បានឆ្លើយថា៖ នេះជាស៊ុណ្ណះហ៍ដ៏ល្អនិងត្រឹមត្រូវពិតប្រាកដ។ ជំពូកស្តីពីការប្រើប្រាស់ទឹកអប់សម្រាប់អ្នកស្លៀកពាក់អ៊ីហរ៉ម ៧៥៥-៧៥៦ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការដែលបុរសម្នាក់លាបទឹកអប់លើរាងកាយរបស់គាត់នៅមុនពេលដែលគាត់ចូលក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មដោយយោងតាមហាឌីޘរបស់លោកស្រី 'អាយស្ហះ ﵂ ដែលបានរៀបរាប់ថា៖ «ខ្ញុំបានលាបទឹកអប់ថ្វាយរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ សម្រាប់ស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មរបស់លោកនៅពេលដែលលោកចូលក្នុងអ៊ីហរ៉មនិងសម្រាប់ពេលដែលលោកបានស្រាយអ៊ីហរ៉ម»។ ជំពូកស្តីពីការប្តូរចេតនាពីហាជជីទៅជាអ៊ុមរ៉ោះ (ការដើរយាងតូច)ហ៍ (ហ្វាសាឃុលហាជ) ៧៥៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការប្តូរចេតនាពីហាជជីទៅជាអ៊ុមរ៉ោះហ៍ (ហ្វាសាឃុលហាជ)៖ គាត់បានពន្យល់ថា៖ គឺបុរសម្នាក់ដែលបានតាំងចេតនាធ្វើហាជជីសុទ្ធ (អ៊ីហ្វ្ររ៉ាដ) ហើយគ្មាននាំសត្វបូជាមកជាមួយលុះមកដល់ម៉ាកកាស់គាត់បានដើរត៖វ៉ាហ្វ ៧ ជុំរត់សាកអៀរ ៧ ជុំរួចកាត់សក់បន្តិចហើយប្តូរទៅជាអ៊ុមរ៉ោះហ៍វិញដោយស្រាយអ៊ីហរ៉មស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ធម្មតារួមដំណេកជាមួយភរិយាបានរួចទើបតាំងចេតនាធ្វើហាជជីជាថ្មីនៅថ្ងៃតារវីយ៉ះហ៍នេះហើយជាការប្តូរចេតនាហាជជីទៅជាអ៊ុមរ៉ោះហ៍...

...៧៥៧ (ត) - ឪពុកខ្ញុំបានបញ្ជាក់ថា៖ ខ្ញុំប្រកាន់យកទស្សន៖នេះដោយផ្អែកលើសហការី ១០ រូបរួមមានអ៊ីប៊ីនអាប់បាស, ចាបៀរ, អាល់-Bara', Asma' និងអាណាស ibn ម៉ាលីក ﵄។ ៧៥៨ - ហាឌីޘរបស់ Bilal ibn អាល់-Harith អាល់-Muzani ដែលជំទាស់នឹងការប្តូរចេតនានេះគឺមិនអាចយកជាការបានឡើយដោយសារខ្សែសង្វាក់ទន់ខ្សោយ។ ជំពូកស្តីពីអ្វីៗដែលអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នចៀសវាង ៧៥៩ - អ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មអាចចូលបន្ទប់ទឹកសាធារណ៖បានប៉ុន្តែកុំញីសក់ខ្លាំងៗឱ្យសោះគឺត្រូវលាងថ្នមៗ។ គាត់អាចជោះឈាមបានដរាបណាមិនកាត់ផ្តាច់សក់ក្បាលឡើយ។ គាត់អាចដណ្តប់ភួយការពាររងាបានដោយកុំគ្របក្បាល។ គាត់មិនត្រូវសម្លាប់ចៃមិនត្រូវកេះទាញសក់មិនត្រូវសិតសក់ឬលាបប្រេងលើសក់ឡើយ។ គាត់អាចកាត់ក្រចកដែលបាក់បានអាចឆ្លុះកញ្ចក់បាននិងអាចបន្តក់ថ្នាំភ្នែកបានដរាបណាមិនមានជាតិទឹកអប់។ ៧៦០ - ការបាំងម្លប់សម្រាប់អ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉ម (ដូចជាជិះរទេះមានដំបូល)៖ ឪពុកខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថាគប្បីចៀសវាងកុំបាំងម្លប់គ្របពីលើក្បាលស្របតាមទស្សន៖របស់ Ibn 'អ៊ូម៉ារប៉ុន្តែបើគាត់បានជ្រកម្លប់ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ។ ៧៦១ - ការថើបរបស់អ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មគឺត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចអារសត្វបូជា (ដាំម៍)។ ៧៦២ - ប្រសិនបើអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ (ហ្ស៊ីណា)...

ជំពូកស្តីពីសត្វដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មសម្លាប់បាន

...៧៦២ (ត) - ប្រសិនបើគាត់មិនទាន់រៀបការគាត់ត្រូវទទួលទោសតាមច្បាប់ឥស្លាម (ហាត) ពិធីបុណ្យហាជជីរបស់គាត់ត្រូវខូចបង់ទាំងស្រុងហើយគាត់ត្រូវតែមកធ្វើហាជជីសងនៅឆ្នាំក្រោយនិងត្រូវអារសត្វបូជា (ហាដ្យី)។ ៧៦៣ - អ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មដែលបានកោរសក់និងស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់កាត់ដេរ៖ គាត់ត្រូវជាប់កាហ្វារ៉ោះហ៍ពីរគឺហ្វីឌយ៉ះហ៍សម្រាប់ក្បាលមួយនិងហ្វីឌយ៉ះហ៍សម្រាប់រាងកាយមួយ។ ជំពូកស្តីពីសត្វដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មសម្លាប់បាន ៧៦៤ - ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ អ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យសម្លាប់សត្វចង្រៃ ៥ ប្រភេទនិងសត្វសាហាវរួមមាន៖ សត្វក្អែក, សត្វខ្លែង, សត្វខ្យាដំរី, សត្វឆ្កែឆ្កួត, សត្វពស់និងរាល់សត្វសាហាវណាដែលចូលមកខាំឬយាយីអ្នកដោយគ្មានជាប់ទោសកាហ្វារ៉ោះហ៍ឡើយ។ ប៉ុន្តែគាត់ដាច់ខាតមិនត្រូវសម្លាប់សត្វព្រៃមិនត្រូវអារកមិនត្រូវចង្អុលបង្ហាញឬបាញ់ប្រហារសត្វព្រៃឡើយ។ ជំពូកស្តីពីអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មដែលបានអារកសត្វព្រៃ ៧៦៥ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉មដែលបានអារកសត្វចៀមឬអារកសត្វព្រៃតើអាចបរិភោគសាច់នោះបានទេ? គាត់បានឆ្លើយថា៖ គ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការដែលគាត់អារកសត្វស្រុកធម្មតាដែលមិនមែនជាសត្វព្រៃ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់អារកសត្វព្រៃគឺមិនអាចបរិភោគសាច់នោះបានឡើយពីព្រោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ បានមានបន្ទូលថា ﴿ចូរកុំសម្លាប់សត្វព្រៃខណ៖ពេលដែលអ្នករាល់គ្នាកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអ៊ីហរ៉ម﴾ ដោយទ្រង់បានចាត់ទុកវាជាការសម្លាប់សត្វខុសច្បាប់ដូច្នេះសាច់នោះក្លាយជាសត្វងាប់ដែលមិនអនុញ្ញាតឱ្យនរណាម្នាក់បរិភោគឡើយ។