បញ្ហាច្បាប់រៀបរាប់ដោយអាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាហ៍ម៉ាត់

ជំពូក៖ អ្វីដែលគ្រប់លក្ខណ៖សម្រាប់ធ្វើគូរបាន់។ (ការបញ្ជាក់អំពីអាយុកាលអប្បបរមានិងប្រភេទសត្វពាហន៖ដែលគ្រប់លក្ខណ៖សម្រាប់ធ្វើគូរបាន់)។

សត្វដែលអារកាត់ដោយកុមារនិងស្ត្រី៖ ៩៨៨ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសត្វដែលអារកាត់ដោយកុមារនិងស្ត្រី។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើពួកគេមានកម្លាំងលទ្ធភាពអារបាននិងបានបន្លឺព្រះនាមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) គឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ»។ ហើយត្រូវបានរាយការណ៍ថាស្ត្រីបម្រើម្នាក់របស់កាអាប់អ៊ីប៊ិនម៉ាលីកបានអារសត្វចៀមដោយប្រើថ្មមុតស្រួចដូច្នេះពួកគេបានសួរព្យាការី ﷺ ហើយលោកបានបង្គាប់ពួកគេឱ្យបរិភោគវា។ ៩៨៩ - ឪពុកខ្ញុំបានប្រាប់ខ្ញុំថាមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊ិនហ្សាOffar បានដំណាលពីស៊ូអ៍ពះពីកៃស៍ពីអាប៊ូហ៊ូសស័យនពីអាប៊ូប៊ុរដះពីអាប៊ូមូសា (អាល់អាស្ហអារី) ថាលោកធ្លាប់បានបង្គាប់កូនស្រីៗរបស់លោកឱ្យអារសត្វគូរបាន់របស់ពួកគេដោយដៃផ្ទាល់។ អ្វីដែលគ្រប់លក្ខណ៖សម្រាប់ធ្វើគូរបាន់៖ ៩៩០ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានអានជូនឪពុកខ្ញុំស្តាប់លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «សត្វពាហន៖មិនគ្រប់លក្ខណ៖សម្រាប់ធ្វើគូរបាន់ឡើយលើកលែងតែសត្វថានីយ្យ៍ (សត្វដែលបាក់ធ្មេញកណ្តាលផ្លាស់ប្តូរធ្មេញពេញវ័យ) លើកលែងតែសត្វចៀមប៉ុណ្ណោះដែលសត្វហ្សាដាអា (ចៀមអាយុ ៦ ខែឡើងទៅ) គឺគ្រប់គ្រាន់»។ អំពីការធ្វើអាគីកោះហ៍៖ ៩៩១ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការធ្វើអាគីកោះហ៍នៅពេលអារសត្វតើត្រូវយកឈាមលាបក្បាលក្មេងប្រុសឬក្មេងស្រីដែរឬទេ? ឪពុកខ្ញុំឆ្លើយថា៖ «មិនត្រូវលាបឈាមឡើយ។ ហើយសម្រាប់ក្មេងប្រុសគឺចៀមពីរចំណែកក្មេងស្រី...»។

«...សម្រាប់ក្មេងស្រីគឺចៀមមួយ។ សាច់នៃអាគីកោះហ៍ត្រូវពន្លះចេញតាមសន្លាក់ឆ្អឹងដោយមិនបំបាក់ឆ្អឹងឡើយហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ត្រូវបរិភោគខ្លះនិងចែកជាកាដូជូនអ្នកដទៃខ្លះ»។ ៩៩២ - លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «តើត្រូវបែងចែកសាច់អាគីកោះហ៍ប៉ុន្មាន?» លោកឆ្លើយថា៖ «តាមការពេញចិត្តរបស់ខ្លួន»។ ៩៩៣ - លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «តើត្រូវចាត់ចែងសាច់អាគីកោះហ៍យ៉ាងដូចម្តេច?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ត្រូវពន្លះតាមសន្លាក់ដោយមិនបំបាក់ឆ្អឹងឡើយហើយត្រូវបរិភោគខ្លះនិងចែកជូនអ្នកដទៃជាកាដូខ្លះ»។ ៩៩៤ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការធ្វើអាគីកោះហ៍នៅថ្ងៃបុណ្យអារកាត់ (អ៊ីដុលអ័ទហា) តើអាចចាត់ទុកសត្វមួយក្បាលជាទាំងគូរបាន់ផងនិងជាអាគីកោះហ៍ផងបានដែរឬទេ? លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនបានឡើយគឺត្រូវជ្រើសរើសមួយថាតើជាអាគីកោះហ៍ឬជាគូរបាន់ទៅតាមចេតនាដែលបានកំណត់»។ គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)នៃការបរបាញ់និងអាហារ៖ ៩៩៥ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍អំពីការចាប់ត្រីដោយសំណាញ់ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយគ្មានការខ្វែងគំនិតគ្នាអំពីរឿងនេះទេហើយវាជាទីពេញចិត្តសម្រាប់ខ្ញុំជាងការបាញ់គ្រួស»។ ៩៩៦ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ «តើអាចបាចចំណីឱ្យត្រីជួបជុំគ្នាដើម្បីចាប់វាបានដែរឬទេ?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយលើកលែងតែចំណីនោះជាសាកសពសត្វងាប់ព្រោះខ្ញុំមិនចូលចិត្តឱ្យចាប់សត្វដោយប្រើសាកសពសត្វងាប់ទេ»។ ៩៩៧ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីសាច់សេះតើអាចបរិភោគបានដែរឬទេ? លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍ក្នុងការបរិភោគវាឡើយ»។

ជំពូក៖ អំពីការបរិភោគប្រចៀវនិងសត្វត្រចៀកកាំ។ (វិធានច្បាប់ស្តីពីការបរិភោគសត្វស្លាបតូចៗ និងសត្វប្រចៀវ)។

៩៩៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «ចុះសេះធ្វើការ (បារ៉ាហ្ស៊ីន)?» លោកឆ្លើយថា៖ «ពួកយើងមិនបានឮអ្វីច្បាស់លាស់អំពីវាទេគឺយើងគ្រាន់តែឮទាក់ទងនឹងសេះទូទៅ។ លោកស្រីអាស្មាបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ពួកយើងបានអារសត្វសេះមួយក្បាលក្នុងសម័យរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ហើយបានបរិភោគវា»។ ៩៩៩ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីសាច់សេះតើអាចបរិភោគបានដែរឬទេ? លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍ក្នុងការបរិភោគវាឡើយ»។ អំពីការបរិភោគប្រចៀវនិងសត្វត្រចៀកកាំ៖ ១០០០ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសត្វត្រចៀកកាំ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងទេ» ប៉ុន្តែចំពោះលោកវាហាក់ដូចជាស្រាលជាងសត្វប្រចៀវ។ ១០០១ - លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការបរិភោគប្រចៀវ។ លោកឆ្លើយថា៖ «តើអ្នកណាគេបរិភោគប្រចៀវ?» ហាក់ដូចជាលោកស្អប់ខ្ពើមការបរិភោគវាណាស់។ អំពីការបរិភោគកណ្តូប៖ ១០០២ - លោកបាននិយាយថា៖ ឪពុកខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីកណ្តូបដែលគេស្ងោរទាំងរស់ក្នុងទឹកនិងអំបិលរហូតដល់វាស្លាប់។ លោកឆ្លើយថា៖ «នោះហើយជាការអារសម្លាប់របស់វា»។ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «ចុះប្រសិនបើគេបោះវាចូលក្នុងភ្លើងទាំងរស់ដើម្បីអាំង?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយខ្ញុំមិនដឹងថាវានិងត្រីត្រូវការការអារកាត់តាមក្បួននោះទេ»។ ១០០៣ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសាច់ដំរី។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាមិនមែនជាអាហាររបស់ជនមូស្លីមឡើយ»។ ១០០៤ - លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីសត្វត្រចៀកកាំម្យ៉ាង (ស៊ូណូនូ)។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំមិនពេញចិត្តការបរិភោគវាទេតើវាមិនស្រដៀងនឹងសត្វសាហាវទេឬ?» ១០០៥ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីទន្សាយ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំសង្ឃឹមថាគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ»។ ១០០៦ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុកខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍ក្នុងការបរិភោគសត្វទន្សងវាលខ្សាច់ (ឡាប់) ឡើយវាត្រូវបានគេបរិភោគនៅលើកន្ទេលអាហាររបស់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ»។ ១០០៧ - លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «តើលោកយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះការបរិភោគសត្វកញ្ជ្រោង?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់ការបរិភោគរាល់សត្វសាហាវដែលមានចង្កូម។ ខ្ញុំមិនដឹងថាមានអ្នកណាអនុញ្ញាតឡើយលើកលែងតែអាត្វាដែលគាត់បាននិយាយថាគ្មានទោសពៃរ៍ក្នុងការយកស្បែករបស់វាមកថ្វាយបង្គំនោះទេ»។ ១០០៨ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសត្វកំប្រុកដី (អ៊ីប៊ិនអៀរស្យ)។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «រាល់សត្វដែលខាំហែកដោយចង្កូមគឺស្ថិតក្នុងប្រភេទសត្វសាហាវហើយរាល់សត្វដែលចាប់ចំណីដោយក្រញ៉ាំគឺស្ថិតក្នុងប្រភេទសត្វស្លាបដែលមានក្រញ៉ាំដែលត្រូវបានហាមឃាត់»។ ១០០៩ - លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីកណ្តុរវាលខ្សាច់ (យើរបួអ៍)។ លោកឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងថាវាជាសត្វអ្វីនោះទេ»។ ១០១០ - លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីសត្វថ្លាន់វាលខ្សាច់ (វ៉ារ៉ាល់)។ លោកឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងទេហើយរាល់អ្វីដែលអ្នកសង្ស័យចូរអ្នកបោះបង់វាចោលចុះ»។ ១០១១ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីអណ្តើក។ លោកឆ្លើយថា៖ «អាត្វាមិនយល់ថាមានទោសពៃរ៍អ្វីទេ»។ ឪពុកខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើគេអារកាត់វាគឺគ្មានទោសពៃរ៍ក្នុងការបរិភោគឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «ចុះប្រសិនបើគេបោះវាចូលក្នុងភ្លើងដោយមិនបានអារកាត់?» លោកឆ្លើយថា៖ «មិនបានឡើយលុះត្រាតែអារកាត់វា»។ ១០១២ - លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីការបរិភោគឆ្កែទឹក (ភេ)។ លោកបានដំណាលពីយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនសាអ៊ីដពីអ៊ីប៊ិនជូរ៉ៃជពីអាំរអ៊ីប៊ិនឌីណារនិងអាប៊ូអាល់ឌូន័យនដែលបានឮស៊ូរ៉ៃហ៍ដែលជាបុរសទាន់សម័យព្យាការី ﷺ និយាយថា៖ «រាល់អ្វីៗនៅក្នុងសមុទ្រគឺចាត់ទុកថាត្រូវបានអារកាត់រួចហើយ»។ ខ្ញុំបានលើកឡើងរឿងនេះប្រាប់អាត្វាហើយគាត់បាននិយាយថា៖ «ចំពោះសត្វស្លាបសមុទ្រខ្ញុំយល់ថាត្រូវតែអារកាត់វា»។ ១០១៣ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីក្តាម។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ «តើមិនបាច់អារកាត់ទេឬ?» លោកឆ្លើយថា៖ «មិនបាច់ទេ»។ ១០១៤ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីក្អែកខ្មៅ (អាល់អាប់តាក)។ លោកឆ្លើយថា៖ «រាល់សត្វដែលស៊ីសាកសពសត្វងាប់គឺមិនត្រូវបរិភោគឡើយហើយអ្វីដែលមិនស៊ីសាកសពគឺគ្មានទោសពៃរ៍ក្នុងការបរិភោគទេ»។ ឪពុកខ្ញុំបានបញ្ជាក់ថា៖ «គេស្អប់ខ្ពើមសត្វស្លាបណាដែលស៊ីសាកសពសត្វងាប់»។ ១០១៥ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីកង្កែប។ លោកឆ្លើយថា៖ «មិនត្រូវបរិភោគនិងមិនត្រូវសម្លាប់វាឡើយពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់ការសម្លាប់កង្កែបតាមហាដីសរបស់អាប់ឌុររ៉ោះហ៍ម៉ានពីព្យាការី ﷺ»។ ១០១៦ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសាច់ត្មាតតូច (រ៉ាខាំ)។ លោកឆ្លើយថា៖ «រាល់សត្វដែលស៊ីសាកសពគឺមិនត្រូវបរិភោគឡើយហើយសត្វនេះវាស៊ីសាកសព»។ ១០១៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីការបរិភោគពស់និងខ្យាដំរី។ លោកឆ្លើយថាអ៊ីប៊ិនស៊ីរីនបានរៀបរាប់ថាអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានបញ្ចុកថ្នាំបន្សាបពិសដល់កូនរបស់លោកហើយប្រសិនបើលោកដឹងថាមានសារធាតុអ្វីនៅក្នុងនោះលោកច្បាស់ជាមិនបញ្ចុកឡើយ។ ឪពុកខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំស្អប់ខ្ពើមពស់និងខ្យាដំរីពីព្រោះខ្យាដំរីមានទ្រនិចពិសហើយពស់មានចង្កូមពិស»។ ១០១៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីចំណែកនៃចៀមតើមានអ្វីដែលហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)ដែរឬទេ? លោកឆ្លើយថា៖ «គឺឈាមរបស់វារីឯអណ្តើក (ក្រលៀន/លំពែង) គឺគ្មានទោសពៃរ៍ឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ «ចុះដុំកូនកណ្តុរ (ក្រពេញ)?» លោកឆ្លើយថា៖ «ព្យាការី ﷺ មិនពេញចិត្តវាឡើយយោងតាមហាដីសរបស់មូចាហ៊ីដពីអាល់អ៊ូហ្សាអ៊ី»។ ១០១៩ - លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការទទួលទានឪឡឹកដែលមានដង្កូវ។ លោកឆ្លើយថា៖ «គេត្រូវបរិភោគផ្នែកដែលល្អហើយបោះបង់ផ្នែកដែលខូចចោល»។ ១០២០ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីសណ្តែកដែលមានដង្កូវ។ លោកឆ្លើយថា៖ «ការចៀសវាងវាជាទីស្រឡាញ់សម្រាប់ខ្ញុំជាងប៉ុន្តែប្រសិនបើគេមិនខ្ពើមរអើមទេខ្ញុំសង្ឃឹមថាគ្មានទោសពៃរ៍ឡើយ»។

១០២១ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរអំពីការបរិភោគកណ្តុរ។ លោកឆ្លើយថា៖ «តើអ្នកណាគេបរិភោគកណ្តុរ? រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានប្រសិទ្ធនាមវាថាអាល់ហ្វូវ៉ៃស៊ីកោះហ៍ (សត្វចង្រៃបង្កគ្រោះថ្នាក់)»។ ១០២២ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីសាច់នៅពេលក្លិនរបស់វាប្រែប្រួលនិងមានក្លិនស្អុយប៉ុន្តែបុរសម្នាក់មានលទ្ធភាពទ្រាំបរិភោគវាបានតើមួយណាដែលលោកពេញចិត្តជាងរវាងការបរិភោគវាឬការបោះវាចោល? លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហាដីសរបស់អាណាស់បានបញ្ជាក់ថាគេបានយកខ្លាញ់សត្វដែលមានក្លិនខះមកជូនព្យាការី ﷺ ហើយលោកបានសោយវា។ នេះគ្រាន់តែជារឿងដែលមនុស្សខ្ពើមរអើមប៉ុណ្ណោះប្រសិនបើគេបរិភោគវាដោយផ្អែកលើហាដីសរបស់អាណាស់គឺហាក់ដូចជាគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ»។ បុរសម្នាក់ដែលលែងឆ្កែប្រមាញ់របស់ខ្លួនរួចហើយប្រទះឃើញឆ្កែផ្សេងទៀតនៅជាមួយវា៖ លោកបានបន្តថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «ប្រសិនបើមូស្លីមម្នាក់បានលែងឆ្កែប្រមាញ់របស់ខ្លួនរួចហើយប្រទះឃើញឆ្កែមួយផ្សេងទៀតនៅជាមួយវាហើយឆ្កែទាំងពីរបានសម្លាប់សត្វព្រៃនោះ?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេមិនត្រូវបរិភោគវាឡើយ»។ ១០២៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «ចុះសត្វដែលប្រមាញ់បានដោយកូនព្រួញគ្មានផ្លែ (មីរ៉ាដ)?» លោកឆ្លើយថា៖ «វាប្រហាក់ប្រហែលនឹងព្រួញដែរប្រសិនបើចុងស្រួចរបស់វាទម្លុះនិងមុតសត្វនោះអាចបរិភោគបាន។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើវាត្រូវនឹងផ្នែកសំប៉ែតទទឹង (សម្លាប់ដោយកម្លាំងទង្គិច) នោះវាមានលក្ខណ៖ដូចជាសត្វដែលត្រូវវាយនឹងដំបងស្លាប់ (វ៉ាគីហ្ស) ដែលមិនអាចបរិភោគបានឡើយ»។

ជំពូក៖ គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)នៃការលក់ដូរនិងប្រតិបត្តិការពាណិជ្ជកម្ម (គីតាបអាល់ពូយូអ៍)។ (គោលការណ៍គ្រឹះលក្ខខណ្ឌនិងវិធាននានាដែលគ្រប់គ្រងលើការធ្វើពាណិជ្ជកម្មការទិញលក់និងប្រតិបត្តិការអាជីវកម្មក្នុងនីតិសាស្ត្រឥស្លាម)។

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)នៃការលក់ដូរ៖ ១០២៤ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានរារាំងបុរសម្នាក់ទៀតមិនឱ្យផឹកទឹករហូតដល់បុរសនោះភ័យខ្លាចគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិតខ្ញុំបានសួរលោកថា៖ «តើលោកយល់ឃើញថាគេគួរតែប្រយុទ្ធតតាំងជាមួយគាត់ដើម្បីបានផឹកទឹកដែរឬទេ?» លោកឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំយល់ឃើញថាគេគួរតែទិញទឹកពីគាត់» ហើយលោកមិនចូលចិត្តឱ្យគេប្រយុទ្ធតតាំងឡើយព្រោះខ្លាចក្រែងគេសម្លាប់គាត់ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សូមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ប្រទានទឹកដល់រូបគេ»។ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «ចុះប្រសិនបើគេអាចលួចយកទឹកនោះពីគាត់ដោយស្ងាត់ៗ?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាជាទីពេញចិត្តសម្រាប់ខ្ញុំជាងដែលគេត្រូវសងឬផ្គាប់ចិត្តគាត់នៅពេលក្រោយហើយខ្ញុំសង្ឃឹមថាគេមានហេតុផលលើកលែង»។ ការលក់ស្រូវសាលីសដោះដូរនឹងស្រូវសាលីគ្មានសំបក (ស៊ុលត៍)៖ ១០២៥ - អាប៊ូអាប់ឌុររ៉ោះហ៍ម៉ានអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអាះហ៍ម៉ាដអ៊ីប៊ិនហាន់ពាល់បានដំណាលប្រាប់ពួកយើងនៅឆ្នាំ ៨៦ ក្នុងទីក្រុងបាកដាដដោយលោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំ ﵀ អំពីការលក់ស្រូវសាលីសដោះដូរនឹងស៊ុលត៍។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្រូវសាលីស (អាល់បៃដា) ខ្ញុំគិតថាជាប្រភេទស្រូវសាលីម្យ៉ាងហើយស៊ុលត៍គឺស្រដៀងនឹងស្រូវបាឡេ»។ ឪពុកខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សាអ័ដមិនពេញចិត្តការនេះទេដោយសារតែមួយជាប្រភេទស្ងួតហើយមួយទៀតជាប្រភេទស្រស់ពីព្រោះសាអ័ដបានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការី ﷺ ត្រូវបានគេសួរអំពីការដោះដូរផ្លែចាលស្ងួតជាមួយផ្លែចាលស្រស់រួចលោកបានសួរថា៖ «តើផ្លែចាលស្រស់ស្រកទម្ងន់នៅពេលវាស្ងួតដែរឬទេ?» គេឆ្លើយថា៖ «បាទ» ដូច្នេះព្យាការី ﷺ បានហាមឃាត់វាដោយសារការស្រកទម្ងន់នេះ»។ ១០២៦ - លោកបានដំណាលថា៖ ឪពុកខ្ញុំបានប្រាប់ខ្ញុំថាស៊ូហ្វយ៉ានអ៊ីប៊ិនអ៊ូយ៉ៃណាស់បានដំណាលពី...

ជំពូក៖ សម្លៀកបំពាក់និងអាហារដែលត្រូវបានប្រើជាតម្លៃទំនិញ។ (ភាពអនុញ្ញាតក្នុងការប្រើប្រាស់ទំនិញសម្លៀកបំពាក់ឬអាហារជាតម្លៃទូទាត់ក្នុងការដោះដូរទំនិញ)។

«...អ៊ីស្មាអ៊ីលអ៊ីប៊ិនអ៊ូម៉ៃយ៉ាស់អ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនយ៉ាហ្ស៊ីដពីអ៊ីប៊ិនអាប់បាស៖ សាអ័ដត្រូវបានគេសួរអំពីការលក់ស៊ុលត៍ដោះដូរនឹងស្រូវបាឡេឬរបស់ស្រដៀងគ្នានេះរួចលោកបានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការី ﷺ ត្រូវបានគេសួរអំពីការដោះដូរផ្លែចាលស្ងួតជាមួយផ្លែចាលស្រស់ហើយលោកបានសួរថា៖ «តើផ្លែចាលស្រស់ស្រកទម្ងន់នៅពេលវាស្ងួតដែរឬទេ?» គេឆ្លើយថា៖ «បាទ» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «បើដូច្នោះកុំធ្វើឡើយ»។ សម្លៀកបំពាក់និងអាហារដែលត្រូវបានប្រើជាតម្លៃទំនិញ៖ ១០២៧ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីរុក្ខជាតិដំណាំនិងអាហារដែលត្រូវបានយកមកធ្វើជាតម្លៃទូទាត់សម្រាប់គ្នាទៅវិញទៅមក។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «បាន (គឺអនុញ្ញាត)»។ ១០២៨ - ខ្ញុំបានសួរថា៖ «បុរសម្នាក់និយាយទៅកាន់បុរសម្នាក់ទៀតថា៖ ខ្ញុំលក់កួររ៍ (រង្វាស់ធញ្ញជាតិដ៏ធំ) នេះឱ្យអ្នកក្នុងតម្លៃមួយពាន់ឌៀរហាំឬមួយពាន់ឌៀរហាំសម្រាប់កួររ៍មួយដោយទាំងពីរត្រូវបានចាត់ទុកជាតម្លៃទំនិញសម្រាប់ម្ចាស់រៀងៗខ្លួន?» លោកឆ្លើយថា៖ «បាន»។ ការធ្វើពាណិជ្ជកម្មលើស្រូវសាលី៖ ១០២៩ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ «តើគេស្អប់ខ្ពើមការធ្វើពាណិជ្ជកម្មលើស្រូវសាលីដែរឬទេមិនថាអ្នកនាំចូលទំនិញឬអ្នកដទៃ?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកនាំចូលទំនិញមកកាន់ទីផ្សារគឺមានស្ថានភាពល្អប្រសើរជាងនៅក្នុងទស្សន៖របស់ខ្ញុំហើយខ្ញុំសង្ឃឹមថាគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ»។

ជំពូក៖ ការខ្វែងគំនិតគ្នារវាងភាគីអ្នកទិញនិងអ្នកលក់។ (វិធានច្បាប់ស្តីពីការដោះស្រាយវិវាទរវាងភាគីអ្នកទិញនិងអ្នកលក់ទាក់ទងនឹងតម្លៃឬទំនិញនៅពេលគ្មានភស្តុតាងច្បាស់លាស់)។

ការខ្វែងគំនិតគ្នារវាងភាគីអ្នកទិញនិងអ្នកលក់៖ ១០៣០ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ «ប្រសិនបើភាគីទាំងពីរនៃការលក់ដូរខ្វែងគំនិតគ្នាលើតម្លៃទំនិញហើយទំនិញនោះត្រូវបានប្រើប្រាស់អស់ទៅហើយតើសម្តីរបស់អ្នកណាត្រូវយកជាការឬត្រូវមានភស្តុតាង?» លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកគេទាំងពីរត្រូវសម្រុះសម្រួលគ្នាលើអ្វីមួយទាក់ទងនឹងការខ្វែងគំនិតគ្នានោះ។ ប្រសិនបើពួកគេមិនត្រូវរ៉ូវគ្នាទេសម្តីដែលត្រូវយកជាការគឺសម្តីរបស់អ្នកលក់រួមជាមួយនឹងការស្បថរបស់គាត់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមានភស្តុតាងច្បាស់លាស់នោះត្រូវវិនិច្ឆ័យតាមភស្តុតាង»។ ការលក់ដោយដាក់លក្ខខណ្ឌរួចផុតពីទំនួលខុសត្រូវលើរាល់វិការ៖៖ ១០៣១ - លោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលលក់ទំនិញដោយដាក់លក្ខខណ្ឌរួចផុតពីទំនួលខុសត្រូវលើរាល់វិការ៖ (គុណវិបត្តិ) ទាំងអស់មិនថាក្នុងឬក្រៅតើការធ្វើបែបនេះអនុញ្ញាតដែរឬទេឬមួយក៏ត្រូវបញ្ជាក់ឈ្មោះវិការ៖ និងបញ្ជាក់ឱ្យច្បាស់? លោកឆ្លើយថា៖ «ធ្លាប់មានបុរសម្នាក់បានទិញទាសករម្នាក់ដែលមានពិការភាពពីលោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរដោយលោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានលក់ដោយដាក់លក្ខខណ្ឌរួចផុតពីទំនួលខុសត្រូវលើវិការ៖។ ក្រោយមកបុរសនោះបានយកទាសករនោះមកប្រគល់ត្រឡប់មកវិញពោលគឺគេចង់ឱ្យលោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរស្បថថាលោកមិនបានលក់ដោយដឹងថាមានជំងឺនោះទេ។ លោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានបដិសេធមិនព្រមស្បថឡើយដូច្នេះទាសករនោះបាននៅជាមួយលោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើររហូតដល់ជាសះស្បើយហើយលោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានលក់គេនៅពេលក្រោយក្នុងតម្លៃទ្វេដងឬប្រហាក់ប្រហែលនោះ»។ ១០៣២ - លោកបានដំណាលថា៖ ខាឡាហ្វអ៊ីប៊ិនហ៊ីស្យាមអាល់បាហ្សហ្សារបានដំណាលប្រាប់ពួកយើងថាហាំម៉ាដអ៊ីប៊ិនហ្សៃដបានដំណាលពីយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊ិនសាអ៊ីដពីសាលីមអ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលឡោះហ៍អ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរថាឪពុករបស់លោកបានលក់ទាសករម្នាក់ក្នុងតម្លៃប្រាំបីរយឌៀរហាំដោយដាក់លក្ខខណ្ឌរួចផុតពីជំងឺទាំងអស់។ បុរសជាអ្នកទិញបានប្រទះឃើញវិការ៖នៅក្នុងខ្លួនទាសករនោះហើយបានមកប្តឹងជំទាស់នៅចំពោះមុខលោកអ៊ូស្មាន់។ លោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានជម្រាបថា៖ «ខ្ញុំបានលក់គេដោយរួចផុតពីជំងឺទាំងអស់»។ លោកអ៊ូស្មាន់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកស្បថមកថាអ្នកបានលក់គេដោយគ្មានជំងឺណាមួយដែលអ្នកបានដឹងឡើយ»។ លោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរមិនព្រមស្បថឡើយដូច្នេះទាសករនោះបានស្នាក់នៅជាមួយលោករហូតដល់ជាសះស្បើយហើយលោកបានលក់គេវិញក្នុងតម្លៃមួយពាន់ប្រាំរយឌៀរហាំ។

ជំពូក៖ ត្រូវបានគេសួរអំពីការដាក់លក្ខខណ្ឌពីរនៅក្នុងការលក់ដូរមួយ។ (ការបកស្រាយនីតិសាស្ត្រឥស្លាមទាក់ទងនឹងបម្រាមរបស់ព្យាការីស្តីពីការដាក់លក្ខខណ្ឌពីរនៅក្នុងកិច្ចសន្យាលក់ដូរតែមួយ)។

ត្រូវបានគេសួរអំពីការដាក់លក្ខខណ្ឌពីរនៅក្នុងការលក់ដូរមួយ៖ ១០៣៣ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំថា៖ «ស៊ូរ៉ៃហ៍បាននិយាយអំពីការដាក់លក្ខខណ្ឌពីរនៅក្នុងការលក់ដូរមួយគឺការដែលគេនិយាយថា៖ ខ្ញុំលក់ឱ្យអ្នកក្នុងតម្លៃដប់រហូតដល់មួយខែប៉ុន្តែប្រសិនបើពន្យារពេលមួយខែនោះត្រូវយកតម្លៃលើសពីនេះ។ ស៊ូរ៉ៃហ៍បានបញ្ជាក់ថា៖ ត្រូវយកតម្លៃដែលទាបជាងនិងកាលបរិច្ឆេទដែលវែងជាងបើពុំនោះទេគឺជារីបា (ការប្រាក់)»។ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីរឿងនេះហើយលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការលក់ដូរបែបនេះគឺមិនត្រឹមត្រូវ (ហ្វាស៊ីដ) ឡើយ»។ ១០៣៤ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីការដាក់លក្ខខណ្ឌពីរនៅក្នុងការលក់ដូរមួយ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «នោះគឺដូចជាការដែលគេនិយាយថា៖ ខ្ញុំលក់ទាសីនេះឱ្យអ្នកដោយមានលក្ខខណ្ឌថាប្រសិនបើអ្នកលក់នាងខ្ញុំមានសិទ្ធិទិញមុនគេហើយអ្នកត្រូវបម្រើខ្ញុំរយ៖ពេលប៉ុណ្ណេះប៉ុណ្ណោះ»។ ឪពុកខ្ញុំបានបញ្ជាក់ថា៖ «នោះហើយជាការដាក់លក្ខខណ្ឌពីរនៅក្នុងការលក់ដូរតែមួយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមានលក្ខខណ្ឌត្រឹមតែមួយគឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយដូចដែលលោកហ្សាពិរបានលក់អូដ្ឋមួយក្បាលជូនព្យាការី ﷺ ដោយលោកបានលើកលែងសិទ្ធិជិះលើខ្នងរបស់វា (រហូតដល់ម៉ាឌីណាស់) ហើយព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់លោកស្រីអាអ៊ីស្ហះថា៖ ចូរដាក់លក្ខខណ្ឌនៃសិទ្ធិស្វាមីភក្តិ (វ៉ាឡា) ចុះព្រោះសិទ្ធិវ៉ាឡាគឺជារបស់អ្នកដែលបានដោះលែងប៉ុណ្ណោះ»។ ការលក់ទាសករមូដាប់បារ៖ ១០៣៥ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការលក់ទាសករមូដាប់បារ (ទាសករដែលម្ចាស់សន្យាដោះលែងក្រោយពេលខ្លួនស្លាប់) តើម្ចាស់របស់គេអាចលក់គេបានដែរឬទេប្រសិនបើមានបំណងចង់លក់? លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយប្រសិនបើគាត់មានតម្រូវការចាំបាច់»។ ១០៣៦ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការលក់ទាសករមូដាប់បារហើយលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចំពោះទាសករបុរសគឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ...»។

ជំពូក៖ ការលក់ដោយដាក់លក្ខខណ្ឌលើអ្នកទិញថាមិនត្រូវលក់បន្តនិងមិនត្រូវធ្វើអំណោយ។ (សុពលភាពនៃកិច្ចសន្យានិងភាពមោឃ៖នៃលក្ខខណ្ឌរារាំងសិទ្ធិជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិ)។

«...គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយប្រសិនបើគាត់ត្រូវការប្រាក់កាស»។ ១០៣៧ - ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «ចុះទាសីមូដាប់បារ៉ោះហ៍?» លោកឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនហ៊ានសម្រេចអនុញ្ញាតឡើយពីព្រោះនាងជាប្រដាប់ភេទដែលអាចរួមដំណេកជាមួយបានប៉ុន្តែលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះនៅពេលដែលទាសីរបស់លោកស្រីបានធ្វើអំពើអាបធ្មប់លើលោកស្រីលោកស្រីបានលក់នាងទាំងដែលនាងជាទាសីមូដាប់បារ៉ោះហ៍ហើយបានយកប្រាក់នោះទៅ...»។ ការលក់ដោយដាក់លក្ខខណ្ឌលើអ្នកទិញថាមិនត្រូវលក់បន្តនិងមិនត្រូវធ្វើអំណោយ៖ ១០៣៨ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសម្នាក់ដែលបានលក់ទាសីទៅឱ្យបុរសម្នាក់ទៀតដោយដាក់លក្ខខណ្ឌថាមិនត្រូវលក់បន្តនិងមិនត្រូវធ្វើអំណោយឡើយ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការលក់គឺត្រឹមត្រូវមានសុពលភាពប៉ុន្តែគេមិនត្រូវរួមដំណេកជាមួយនាងឡើយពីព្រោះលោកអ៊ូមើរអ៊ីប៊ិនអាល់ខាត់ត្វបបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចូរកុំប៉ះពាល់ប្រដាប់ភេទដែលនៅមានលក្ខខណ្ឌជាប់ជំពាក់ជាមួយអ្នកដទៃឡើយ»។ មានគេសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «ដូច្នេះការលក់គឺមានសុពលភាពឬ?» លោកឆ្លើយថា៖ «ការលក់គឺមានសុពលភាព»។ ភាគីទាំងពីរនៃការលក់ដូរមានជម្រើស៖ ១០៣៩ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីជម្រើសរបស់ភាគីទាំងពីរ (ខ៊ីយ៉ារ៉ុលម៉ាជលីស)។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ភាគីទាំងពីរនៃការលក់ដូរគឺមានសិទ្ធិសម្រេចចិត្តជ្រើសរើស (ថាតើយកឬលុបចោល) ដរាបណាពួកគេមិនទាន់បែកចេញពីគ្នា»។

ជំពូក៖ ការលក់ត្រីក្នុងបឹងត្រពាំងនិងផលដំណាំដែលដុះចេញពីដី។ (ការហាមឃាត់ការលក់ត្រីក្នុងបឹងធម្មជាតិដែលមិនទាន់ចាប់បាននិងដើមត្រែងដោយសារតែភាពមិនច្បាស់លាស់និងហានិភ័យ - ហ្គារ៉រ)។

ការលក់ត្រីក្នុងបឹងត្រពាំងនិងផលដំណាំដែលដុះចេញពីដី៖ ១០៤០ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីការលក់ដើមត្រែងក្នុងបឹងត្រពាំង។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍ក្នុងការលក់ដើមត្រែងដែលដុះឡើងផុតទឹកនិងមើលឃើញច្បាស់ឡើយប៉ុន្តែអ្វីដែលទុកឱ្យដុះបន្តទៀតគឺមិនអនុញ្ញាតឱ្យទិញឡើយ។ ហើយខ្ញុំស្អប់ខ្ពើមការលក់ត្រីក្នុងបឹងត្រពាំងពីព្រោះវាមានភាពមិនច្បាស់លាស់និងប្រថុយប្រថាន (ហ្គារ៉រ)»។ ១០៤១ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីហាដីសរបស់លោកស្រីអាអ៊ីស្ហះដែលថាព្យាការី ﷺ បានសម្រេចវិនិច្ឆ័យថា៖ «ផលកម្រៃគឺអាស្រ័យលើការទទួលខុសត្រូវធានា (អាល់ខារ៉ាច៊ូប៊ីដដ្វាម៉ាន)»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំប្រកាន់យកហាដីសនេះករណីទាសករគឺមានទិដ្ឋភាពច្បាប់របស់វាហើយករណីសត្វដែលចងក្បាលដោះទុកទឹកដោះ (អាល់មូស័ររ៉ោះហ៍) ដែលត្រូវប្រគល់សត្វត្រឡប់វិញរួមជាមួយផ្លែចាលមួយស័រអ៍ក៏មានទិដ្ឋភាពច្បាប់របស់វាដែរគឺខ្ញុំប្រកាន់យកទាំងពីរ»។ មូដ្ដនៃផ្លែចាលអាជវ៉ាស់៖ ១០៤២ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេសួរអំពីដាវដែលមានដាំគ្រឿងលម្អមាសឬប្រាក់ដែលត្រូវបានយកទៅលក់ដូរជាមាសឬប្រាក់។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំមិនពេញចិត្តឡើយ»។ មានគេសួរថា៖ «តើលោកប្រកាន់យកតាមហាដីសរបស់ហ្វាដ្វាឡាស់អ៊ីប៊ិនអ៊ូបៃដពីព្យាការី ﷺ ឬ?» លោកឆ្លើយថា៖ «បាទ»។

ការលក់ដូរដោយមានប្រាក់កក់ (បៃអុលអ៊ុរប៊ូន)៖ ១០៤៣ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីអត្ថន័យនៃអាល់អ៊ុរប៊ូន។ លោកឆ្លើយថា៖ «នេះគឺជាប្រាក់កក់ក្នុងការលក់ដូរ»។ ១០៤៤ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំស៊ូហ្វយ៉ានអ៊ីប៊ិនអ៊ូយ៉ៃណាស់បានដំណាលប្រាប់ពួកយើងច្រើនដងពីអាំរ (អ៊ីប៊ិនឌីណារ) ដែលបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំបានឮអាប់ឌុររ៉ោះហ៍ម៉ានអ៊ីប៊ិនហ្វាររូខនិយាយថាណាភីអ៍អ៊ីប៊ិនអាប់ឌុលហារីសដែលជាអភិបាលរបស់លោកអ៊ូមើរប្រចាំក្រុងម៉ាកកាស់បានទិញផ្ទះមួយធ្វើជាគុកពីសាហ្វវ៉ានអ៊ីប៊ិនអ៊ូម៉ៃយ៉ាស់ក្នុងតម្លៃបួនពាន់ឌៀរហាំដោយដាក់លក្ខខណ្ឌថាប្រសិនបើលោកអ៊ូមើរយល់ព្រមនោះការលក់ត្រូវសម្រេចប៉ុន្តែប្រសិនបើលោកអ៊ូមើរមិនយល់ព្រមទេសាហ្វវ៉ានទទួលបានបួនរយឌៀរហាំ (ជាប្រាក់កក់)។ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំថា៖ «តើលោកយល់ឃើញយ៉ាងណា?» លោកឆ្លើយថា៖ «ចូរចៀសវាងវាចុះ»។ ១០៤៥ - លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ «ករណីនេះក៏កើតឡើងផងដែរនៅពេលបុរសម្នាក់ជួលផ្ទះហើយបានផ្តល់ប្រាក់កក់ខ្លះប្រសិនបើគេចូលស្នាក់នៅនោះប្រាក់នោះត្រូវរាប់បញ្ចូលជាថ្លៃឈ្នួលប៉ុន្តែប្រសិនបើគេមិនចូលស្នាក់នៅទេប្រាក់ឌៀរហាំទាំងនោះបានទៅម្ចាស់ផ្ទះ»។ ១០៤៦ - លោកបាននិយាយថា៖ អាប់ឌុលអាឡាបានដំណាលពីហាំម៉ាដដោយលោកបាននិយាយថា៖ ហ៊ូម៉ៃដ (អាល់ត្វាវីល) យល់ថាមិនមានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយនៅពេលបុរសម្នាក់និយាយទៅកាន់បុរសម្នាក់ទៀតថា៖ «ខ្ញុំចង់បានទំនិញប្រភេទនេះនៅពេលមានទំនិញមកដល់ហាងរបស់អ្នកចូរប្រាប់ខ្ញុំផងព្រោះខ្ញុំចង់បានរបស់ស្រដៀងគ្នានេះ» ប៉ុន្តែមិនត្រូវនិយាយថា៖ «ចូរអ្នកទិញទំនិញនេះមកដើម្បីខ្ញុំទិញវាបន្តពីអ្នក» ឡើយ។ ខ្ញុំបានសួរឪពុកខ្ញុំអំពីរឿងនេះហើយលោកបានយល់ស្របតាមសម្តីរបស់ហ៊ូម៉ៃដដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ»។

ការធ្វើករណីលើកលែងក្នុងការលក់ដូរ៖ ១០៤៧ - លោកបានដំណាលថា៖ ឪពុកខ្ញុំបានប្រាប់ខ្ញុំថាអាប់ឌុររ៉ោះហ៍ម៉ានអ៊ីប៊ិនម៉ះឌីបានដំណាលពីស៊ូហ្វយ៉ានពីបាសៀរពីអាំរអ៊ីប៊ិនរ៉ាស៊ីដអាល់អាស្ហចាអ៊ីថាបុរសម្នាក់បានលក់អូដ្ឋបាកទ្រី (ពូជអូដ្ឋខ្នងពីរ) ដោយបានដាក់លក្ខខណ្ឌលើកលែងកូនរបស់វាប៉ុន្តែភាគីទាំងពីរចង់បានវារួចក៏បានយកវិវាទនេះទៅជម្រាបលោកអ៊ូមើរ។ លោកអ៊ូមើរបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកទាំងពីរទៅជួបលោកអាលីចុះ»។ លោកអាលីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកទាំងពីរយកវាទៅផ្សារហើយនៅពេលវាឈានដល់តម្លៃខ្ពស់បំផុតក្នុងទីផ្សារចូរប្រគល់ប្រាក់តាមសមាមាត្រនៃចំណែកលើកលែងនោះពីតម្លៃរបស់វា»។ លោកបានដំណាលថា៖ ខ្ញុំបានឮឪពុករបស់ខ្ញុំមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំក៏ប្រកាន់យកទស្សន៖នេះដែរ»។ អាប៊ូស៊ាវើរបានសួរលោកថា៖ «ឱអាប៊ូអាប់ឌុលឡោះហ៍តើអាំរអ៊ីប៊ិនរ៉ាស៊ីដជានរណា?» ឪពុកខ្ញុំបានឆ្លើយថា៖ «ស៊ុបហាន៉ល់ឡោះ! តើអ្នកមិនធ្លាប់ឮហាដីសរបស់ស៊ូអ៍ពះពីអាំរអ៊ីប៊ិនមួររ៉ោះពីហ៊ីឡាលអ៊ីប៊ិនយ៉ាសារពីអាំរអ៊ីប៊ិនរ៉ាស៊ីដពីវ៉ាពិស្វះដែលថាបុរសម្នាក់បានថ្វាយបង្គំនៅពីក្រោយជួរតែម្នាក់ឯងទេឬ?» បន្ទាប់មកឪពុកខ្ញុំបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គាត់គឺជាអ្នករាយការណ៍ហាដីសដ៏ល្បីល្បាញម្នាក់»។ ១០៤៨ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលលក់ផលផ្លែឈើលើដីរបស់គាត់ដោយលើកលែងមួយកួររ៍ឬពីរកួររ៍ទុកសម្រាប់ខ្លួនគាត់។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំសង្ឃឹមថាគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ»។ ១០៤៩ - ខ្ញុំបានសួរឪពុករបស់ខ្ញុំអំពីបុរសម្នាក់ដែលលក់ទាសីហើយលើកលែងកូននៅក្នុងផ្ទៃរបស់នាងក្នុងខណ៖ដែលនាងមានគភ៌បានមួយខែឬលើសពីនេះ។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ហាដីសរបស់លោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរបានបញ្ជាក់ថាលោកបានដោះលែងទាសីម្នាក់ហើយបានលើកលែងកូននៅក្នុងផ្ទៃរបស់នាង។ សម្តីរបស់លោកអ៊ីប៊ិនអ៊ូមើរគឺប្រហាក់ប្រហែលឬជិតស្និទ្ធនឹងករណីនេះ»។