សេចក្តីសង្ខេបហ្វាតវ៉ាប្រទេសអេហ្ស៊ីប

ហេតុដូច្នេះហើយទើបព្យាការីបានបង្គាប់ឱ្យអ្នកដែលគ្មានលទ្ធភាពឱ្យធ្វើការតមអាហារ (ស៊ោម) ពីព្រោះការតមអាហារគឺជាខែលការពារកាត់បន្ថយចំណង់ (វីចា)។ ហើយចំពោះបុគ្គលដែលគ្មានទ្រព្យសម្បត្តិ៖ តើគប្បីឱ្យគាត់ខ្ចីបុលគេដើម្បីរៀបការដែរឬទេ? ក្នុងបញ្ហានេះមានការខ្វែងគំនិតគ្នារវាងលោកអះម៉ាត់និងអ្នកដទៃ។ ហើយបុគ្គលណាដែលជាមនុស្សខ្វះស្មារតី (សាហ្វីហ៍) ដែលស្ថិតក្រោមអាណាព្យាបាលគឺការរៀបការរបស់គាត់ដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីអាណាព្យាបាលមិនមានសុពលភាពឡើយហើយពួកគេទាំងពីរត្រូវតែបែកគ្នា។ ហើយប្រសិនបើប្តីប្រពន្ធមានវិវាទនឹងគ្នាថា៖ តើគាត់បានរៀបការក្នុងពេលដែលគាត់មានស្មារតីពេញលេញ (រ៉ាស្ហ៊ីដ) ឬខ្វះស្មារតី (សាហ្វីហ៍)? នោះពាក្យសម្តីរបស់អ្នកដែលអះអាងពីសុពលភាពត្រូវចាត់ទុកជាបានការ។ ហើយបញ្ហារបស់លោកអ៊ីព្នូស៊ុរ៉ៃជ៍គឺគ្មានអ្នកប្រាជ្ញជំនាន់មុនណាម្នាក់ធ្លាប់ចេញហ្វាតវ៉ាឡើយហើយគេបានបដិសេធចំពោះអ្នកដែលបានចេញហ្វាតវ៉ាលើបញ្ហានេះ។ ហើយនរករបស់បណ្តាមូស្លីមមិនដូចជានរករបស់ពួកគ្រិស្តសាសនិកឡើយ។ ហើយរង្វង់វិលវល់ (ដាវើរ) ដែលពួកគេស្មាននោះគឺទុកជាមោឃ៖ ពីព្រោះពួកគេគិតថានៅពេលការលែងលះភ្លាមៗកើតឡើងនោះការលែងលះតាមលក្ខខណ្ឌក៏កើតឡើងហើយនៅពេលការលែងលះតាមលក្ខខណ្ឌកើតឡើងនោះការលែងលះភ្លាមៗមិនកើតឡើងឡើយ។ នេះគឺជាការយល់ខុសស្រឡះពីព្រោះការលែងលះតាមលក្ខខណ្ឌនឹងកើតឡើងបានលុះត្រាតែការចងលក្ខខណ្ឌនោះត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ចំណែកការចងលក្ខខណ្ឌនៅទីនេះគឺទុកជាមោឃ៖ ពីព្រោះវាជាអ្វីដែលមិនអាចទៅរួចទាំងក្នុងហេតុផលនិងក្នុងច្បាប់សាសនាពោលគឺការកើតឡើងនៃការលែងលះមួយដងដែលត្រូវមានការលែងលះបីដងកើតឡើងមុននោះ។ ហើយប្រសិនបើគាត់ធ្លាប់បានប្រើរូបមន្តតាសរីជនិងបានស្បថលែងលះដោយជឿជាក់ថាគាត់មិនបំពានពាក្យស្បថឡើយហើយក្រោយមកទើបដឹងច្បាស់ថាការធ្វើតាសរីជមិនអនុញ្ញាតតាមច្បាប់នោះគាត់ត្រូវរក្សាភរិយារបស់ខ្លួនទុកហើយគ្មានការលែងលះធ្លាក់លើគាត់ឡើយចំពោះអ្វីដែល...

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការទាមទារយកអំណោយមុននរកមកវិញប្រសិនបើស្ត្រីបានស្លាប់ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០២៤]

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការហាមឃាត់នរកក្លែងក្លាយ (តាហ៍លីល) - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០២៤]

...បានកន្លងផុតទៅហើយគាត់ត្រូវតައព៉ាត់ (ប្រែចិត្ត) សម្រាប់ពេលអនាគត។ បុគ្គលណាដែលបានផ្តល់ទ្រព្យសម្បត្តិមួយចំនួនដល់ក្រុមគ្រួសារមួយហើយពួកគេបានព្រមព្រៀងគ្នារៀបការកូនស្រីឱ្យគាត់ប៉ុន្តែក្រោយមកកូនស្រីនោះបានស្លាប់នោះគាត់គ្មានសិទ្ធេទាមទារយកទ្រព្យសម្បត្តិដែលគាត់បានផ្តល់ឱ្យនោះត្រឡប់មកវិញឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេមិនបានបំពេញតាមការសន្យាដែលគាត់បានស្នើសុំទេនោះគាត់មានសិទ្ធេទាមទារយកមកវិញបាន។ នរកតាហ៍លីលគឺត្រូវបានហាមឃាត់ដាច់ខាត (ហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)) ហើយមិនធ្វើឱ្យនាងស្របច្បាប់ (ហាឡាល់) ឡើងវិញឡើយ។ ប៉ុន្តែបុគ្គលណាដែលបានធ្វើតាមអ្នកដែលចេញហ្វាតវ៉ាអនុញ្ញាតឬបានធ្វើដោយសារការយល់ច្រឡំក្នុងការខិតខំស្រាវជ្រាវ (អ៊ិចទីហាដ) ហើយក្រោយមកទើបដឹងច្បាស់ពីការហាមឃាត់នោះនោះទស្សន៖ខ្លាំងបំផុតគឺថាគាត់មិនចាំបាច់បែកបាក់ពីភរិយារបស់ខ្លួនឡើយប៉ុន្តែគាត់ត្រូវតែបញ្ឈប់ទង្វើបែបនោះនៅពេលអនាគតហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)បានអភ័យទោសចំពោះអ្វីដែលបានកន្លងផុតទៅហើយ។ បុគ្គលណាដែលបានរៀបការជាមួយស្ត្រីម្នាក់មួយរយ៖ បន្ទាប់មកបានលែងលះនាងហើយបានអះអាងថារូបគេជាទាសករនោះពាក្យសម្តីរបស់គាត់មិនត្រូវបានទទួលយកដោយគ្រាន់តែការអះអាងរបស់គាត់នោះឡើយ។ ពីព្រោះប្រសិនបើគាត់អះអាងថាខ្លួនជាទាសករដោយគ្មានភស្តុតាងហើយគ្មាននរណាដឹងផ្ទុយពីនេះ៖ មានទស្សន៖ថា៖ ទទួលយកពាក្យរបស់គាត់ចំពោះអ្វីដែលជាបន្ទុកលើគាត់តែមិនទទួលយកចំពោះអ្វីដែលជាផលប្រយោជន៍ដល់គាត់ដូចមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់របស់លោកអាប៊ូហានីហ្វាស់លោកចាហ្វិអីនិងលោកអះម៉ាត់ក្នុងទស្សន៖មួយរបស់ពួកលោក។ មានទស្សន៖ថា៖ មិនទទួលយកជាដាច់ខាតដូចទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញម៉ាលីគីមួយចំនួននិងរិវ៉ាយ៉ាត់មួយពីលោកអះម៉ាត់។ និងទស្សន៖ទីបី៖ ទទួលយកពាក្យរបស់គាត់ជាទូទៅដែលជាទស្សន៖របស់លោកចាហ្វិអីនិងរិវ៉ាយ៉ាត់មួយពីលោកអះម៉ាត់។ ប៉ុន្តែស្ត្រីមានសិទ្ធិទទួលបានសិទ្ធិរបស់នាងទោះបីជាសន្មតថាគាត់ជាទាសករក៏ដោយពីព្រោះគាត់ជាអ្នកប្រព្រឹត្តបទល្មើសបោកប្រាស់ដូច្នេះសិទ្ធិរបស់នាងត្រូវជាប់ជំពាក់លើរូបកាយរបស់គាត់...

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការហាមឃាត់មិនឱ្យរៀបការជាមួយពួកពាហិរជនរ៉ាហ្វិឌីនិងអ្នកបោះបង់ការថ្វាយបង្គំ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០២៦]

...ដូច្នេះនាងមានសិទ្ធេទាមទារក្នុងគ្រប់កាល៖ទេស៖ទាំងអស់។ ហើយមិនសមរម្យចំពោះបុគ្គលណាម្នាក់ក្នុងការរៀបការស្ត្រីដែលស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួនឱ្យទៅបុគ្គលដែលជាពួកពាហិរជនរ៉ាហ្វិឌី (អ្នកប្រមាថសាហាវ៉ាត់) ឬអ្នកដែលបោះបង់ការថ្វាយបង្គំ (សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)) ឡើយ។ ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានរៀបការនាងឱ្យទៅគេដោយយល់ថាគេជា اهل السنة (អ្នកកាន់តាមស៊ុនណាស់) ដែលប្រតិបត្តិការថ្វាយបង្គំប៉ុន្តែក្រោយមកបានដឹងច្បាស់ថាគេជាជនរ៉ាហ្វិឌីដែលមិនថ្វាយបង្គំឬគេធ្លាប់បានតައព៉ាត់ប៉ុន្តែក្រោយមកបានត្រឡប់ទៅកាន់ជំនឿរ៉ាហ្វិឌីនិងការបោះបង់ការថ្វាយបង្គំវិញនោះពួកគេត្រូវរំលាយនរករបស់គេប្រសិនបើនរកនោះត្រូវបានគេចាត់ទុកថាមានសុពលភាពពីមុនមក។ បុគ្គលណាដែលបាននិយាយទៅកាន់ឪពុករបស់ភរិយាខ្លួនថា៖ "ប្រសិនបើកូនស្រីរបស់អ្នកលើកលែងបំណុលឱ្យខ្ញុំខ្ញុំនឹងលែងលះនាង" ហើយឪពុករបស់នាងបានឆ្លើយតបថា៖ "ខ្ញុំលើកលែងឱ្យអ្នកហើយ" ដោយគ្មានវត្តមានរបស់នាងនិងគ្មានការអនុញ្ញាតពីនាងនោះក្នុងបញ្ហានេះមានការខ្វែងគំនិតគ្នា៖ មជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់របស់លោកអាប៊ូហានីហ្វាស់លោកចាហ្វិអីនិងលោកអះម៉ាត់តាមការចែងយ៉ាងច្បាស់ពីពួកលោកគឺឪពុកគ្មានសិទ្ធិធ្វើការលោះខ្លួន (ឃុលអ៍) ដោយយកទ្រព្យសម្បត្តិណាមួយរបស់កូនស្រីឡើយមិនថានាងជាស្ត្រីដែលស្ថិតក្រោមអាណាព្យាបាល (ម៉ាហ៍ជូរ៉ាន់អាឡៃហា) ឬអត់នោះទេ។ ចំណែកមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់របស់លោកម៉ាលីក៖ អនុញ្ញាតឱ្យឪពុកធ្វើឃុលអ៍ជំនួសកូនស្រីតូចរបស់ខ្លួនបានហើយមានរាយការណ៍ពីលោកថាគាត់អាចធ្វើឃុលអ៍ជំនួសកូនស្រីព្រហ្មចារីយ៍ជាទូទៅឬជំនួសកូនស្រីរបស់គាត់ទាំងអស់។ ហើយទស្សន៖របស់លោកម៉ាលីកអាចទាញចេញពីគោលការណ៍របស់លោកអះម៉ាត់តាមទិដ្ឋភាពជាច្រើន៖ ទីមួយ៖ ឪពុកមានសិទ្ធិលែងលះនិងធ្វើឃុលអ៍ឱ្យភរិយារបស់កូនប្រុសតូចរបស់ខ្លួនក្នុងរិវ៉ាយ៉ាត់មួយ។ ហើយក្នុងរិវ៉ាយ៉ាត់មួយទៀតចៅក្រមក្នុងជម្លោះប្តីប្រពន្ធមានសិទ្ធិសម្រេចឃុលអ៍ស្ត្រីដោយយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់នាងដោយមិនចាំបាច់មានការអនុញ្ញាតពីនាងឡើយហើយការលែងលះធ្លាក់លើប្តីដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីប្តី។ ឪពុកក៏មានសិទ្ធិរៀបការកូនស្រីដោយមិនយកថ្លៃទឹកដោះសមរម្យតាមទីផ្សារហើយក្នុងរិវ៉ាយ៉ាត់មួយឪពុកជាអ្នកកាន់ចំណងនរកនិងមានសិទ្ធិលើកលែងពាក់កណ្តាលនៃថ្លៃទឹកដោះ។ ឪពុកក៏មានសិទ្ធិយកទ្រព្យកូនមកធ្វើជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួនដរាបណាមិនបង្កការខូចខាតដល់កូនទោះបីជាគាត់រៀបការនាងហើយចែងលក្ខខណ្ឌយកថ្លៃទឹកដោះខ្លះសម្រាប់ខ្លួនឯងក៏ដោយក៏អនុញ្ញាត។ ដូច្នេះនៅពេលដែលឪពុកមានសិទ្ធិចាត់ចែងលើទ្រព្យសម្បត្តិបែបនេះនោះនៅសល់តែការទាមទារឱ្យមានការបែកបាក់គ្នាប៉ុណ្ណោះដែលគាត់មានសិទ្ធិធ្វើបានតាមការឯកភាពរបស់បណ្តាមូស្លីមហើយឪពុកក៏មានសិទ្ធិដោះលែងទាសករមួយផ្នែករបស់កូនក្រោមអាណាព្យាបាលដើម្បីផលប្រយោជន៍ផងដែរ។ ដូច្នេះគេអាចនិយាយបានថា៖ ទស្សន៖ច្បាស់លាស់គឺប្រសិនបើស្ត្រីស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ឪពុកគាត់មានសិទ្ធិធ្វើឃុលអ៍ដោយប្រើទ្រព្យរបស់នាងពីព្រោះវាជាការដោះដូរនិងជាការលោះខ្លួននាងចេញពីស្វាមីដែលឪពុកមានសិទ្ធិធ្វើដូចការដោះដូរដទៃទៀតដែរដូចជាការលោះនាងចេញពីការចាប់ធ្វើឈ្លើយសឹកហើយគាត់ធ្វើតែដើម្បីផលប្រយោជន៍របស់នាងប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែគេក៏អាចនិយាយបានដែរថា៖ ជួនកាលផលប្រយោជន៍របស់នាងមិនមែនស្ថិតក្នុងការលែងលះឡើយប៉ុន្តែប្តីមានសិទ្ធិលែងលះនាងហើយនាងមិនអាចរារាំងបានដូច្នេះនៅពេលអ្នកដទៃផ្តល់សំណងឱ្យប្តីនាងមិនអាចរារាំងបានឡើយផ្ទុយពីការលុបចោលថ្លៃទឹកដោះនិងសិទ្ធិដែលនាងគប្បីទទួលបានពីនរកដែលវាអាចបង្កការខូចខាតដល់នាងហើយបំណងរបស់ឪពុកអាចជាប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនមិនមែនដើម្បីផលប្រយោជន៍របស់នាងឡើយហើយគាត់គ្មានសិទ្ធិលុបចោលសិទ្ធិរបស់នាងដើម្បីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនឡើយដោយការឯកភាពគ្នា។ ដូច្នេះតាមទស្សន៖របស់អ្នកដែលចាត់ទុកការលើកលែងនោះថាត្រឹមត្រូវនោះការលើកលែងនិងការលែងលះគឺមានសុពលភាព។ ហើយតាមទស្សន៖របស់អ្នកដែលមិនអនុញ្ញាតប្រសិនបើឪពុកធានាសងនោះការលែងលះកើតឡើងដោយគ្មានវិវាទឡើយហើយឪពុកត្រូវសងស្មើនឹងថ្លៃទឹកដោះជូនប្តីតាមទស្សន៖របស់លោកអាប៊ូហានីហ្វាស់លោកម៉ាលីកលោកអះម៉ាត់និងលោកចាហ្វិអីក្នុងទស្សន៖ចាស់ហើយក្នុងទស្សន៖ថ្មីគាត់ត្រូវសងថ្លៃទឹកដោះសមរម្យតាមកម្រិតទីផ្សារ (ម៉ាហារុលមិޘល់)។

ចំណែកឯករណីដែលឪពុកមិនបានធានាសងហើយស្វាមីបានចងលក្ខខណ្ឌការលែងលះជាមួយការលើកលែងបំណុលដោយនិយាយថា៖ "ប្រសិនបើនាងលើកលែងបំណុលឱ្យខ្ញុំនាងត្រូវលែងលះ"៖ នោះការចែងយ៉ាងច្បាស់ពីលោកអះម៉ាត់គឺថា៖ ការលែងលះកើតឡើងប្រសិនបើស្វាមីជឿជាក់ថាគាត់ត្រូវបានរួចផុតពីបំណុលពិតប្រាកដហើយគាត់ត្រូវទាមទារប្រាក់ស្មើនឹងថ្លៃទឹកដោះពីឪពុកនោះមកវិញដោយសារតែឪពុកបានបោកបញ្ឆោតគាត់ហើយនេះជារិវ៉ាយ៉ាត់មួយពីលោកអាប៊ូហានីហ្វាស់។ ចំណែករិវ៉ាយ៉ាត់មួយទៀត៖ ការលែងលះមិនកើតឡើងឡើយដែលជាទស្សន៖របស់លោកចាហ្វិអីនិងទស្សន៖មួយរបស់លោកអះម៉ាត់ពីព្រោះការពិតជាក់ស្តែងគាត់មិនត្រូវបានរួចផុតពីបំណុលឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើស្វាមីបានលែងលះនាងដោយមិនបានចងលក្ខខណ្ឌជាមួយការលើកលែងបំណុលទេនោះការលែងលះគឺកើតឡើងជាដាច់ខាតប៉ុន្តែនៅចំពោះមុខលោកអះម៉ាត់ឪពុកត្រូវទទួលខុសត្រូវសងថ្លៃទឹកដោះពីព្រោះគាត់បានបោកបញ្ឆោតស្វាមីចំណែកនៅចំពោះមុខលោកចាហ្វិអីឪពុកមិនបាច់សងអ្វីទាំងអស់ពីព្រោះគាត់មិនបានសន្យាទទួលខុសត្រូវអ្វីចំពោះស្វាមីឡើយហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជ្រាបច្បាស់បំផុត។ ហើយស្ត្រីណាដែលបាត់បង់ព្រហ្មចារីយ៍ដោយសារតែការប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ (ស៊ីណា)៖ តើការយល់ព្រមរបស់នាងក្នុងការរៀបការត្រូវបានចាត់ទុកជាបានការតាមរយ៖ភាពស្ងៀមស្ងាត់ដែរឬទេ? ក្នុងបញ្ហានេះមានទស្សន៖ពីរ៖ មជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់របស់លោកអាប៊ូហានីហ្វាស់និងលោកម៉ាលីកយល់ថាបានការចំណែកអ្នកប្រាជ្ញដទៃទៀតយល់ថាមិនបានការឡើយ (ត្រូវតែបញ្ចេញសំឡេង)។

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០២៩]

ផ្នែក៖ បុគ្គលណាដែលមានជំងឺឆ្លងធ្ងន់ធ្ងរ (ដូចជាជំងឺឃ្លង់) គឺអនុញ្ញាតឱ្យហាមឃាត់គាត់មិនឱ្យស្នាក់នៅលាយឡំក្នុងចំណោមមនុស្សដែលមានសុខភាពល្អឡើយហើយមិនត្រូវឱ្យគាត់នៅជិតខាងនឹងមនុស្សមានសុខភាពល្អឡើយពីព្រោះព្យាការី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំនាំសត្វអូដ្ឋដែលមានជំងឺទៅផឹកទឹកលាយឡំជាមួយសត្វអូដ្ឋដែលមានសុខភាពល្អឡើយ»។ ព្យាការីបានហាមឃាត់ម្ចាស់សត្វអូដ្ឋឈឺមិនឱ្យនាំវាទៅលាយឡំជាមួយសត្វអូដ្ឋជាឡើយទោះបីជាមានបន្ទូលរបស់លោកថា៖ «គ្មានជំងឺឆ្លងដែលកើតឡើងដោយឯកឯង (ដោយគ្មានការកំណត់របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)) និងគ្មានប្រផ្នូលអាក្រក់ឡើយ»។ ដូចគ្នានេះដែរមានការរាយការណ៍ថានៅពេលដែលបុរសកើតជំងឺឃ្លង់ម្នាក់បានមកដើម្បីផ្តល់សច្ចាប្រណិធាន (បៃអាះ) ចំពោះព្យាការីព្យាការី ﷺ បានផ្ញើសារទទួលយកសច្ចាប្រណិធានពីចម្ងាយហើយមិនអនុញ្ញាតឱ្យគាត់ចូលមកក្នុងទីក្រុងម៉ាឌីណាស់ឡើយ។

[ចំណងជើងផ្នែក៖ គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)នៃការលែងលះ (គីតាបុលថឡាក) - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០៣៤]

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការពិនិត្យមើលលក្ខខណ្ឌកិច្ចសន្យាក្រោយការលែងលះដើម្បីគេចវេះ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០៣៤]

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការលែងលះបីដងដែលធ្វើឱ្យភរិយាក្លាយជាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០៣៤]

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ចេតនាលែងលះក្នុងចិត្តដោយគ្មានការបញ្ចេញសំឡេង - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០៣៤]

គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)នៃការលែងលះ៖ បុគ្គលណាដែលចាប់ផ្តើមពិនិត្យមើលលក្ខខណ្ឌនៃកិច្ចសន្យានរកបន្ទាប់ពីការលែងលះដោយមិនដែលធ្លាប់បានពិនិត្យមើលលក្ខខណ្ឌនោះពីមុនមកឡើយដូចជាការនិយាយថា៖ "ខ្ញុំបានរៀបការដោយមានអាណាព្យាបាលនិងសាក្សីជាមនុស្សប្រព្រឹត្តបាបធំ (ហ្វាស៊ីក) ដូច្នេះការលែងលះរបស់ខ្ញុំមិនធ្លាក់ឡើយពីព្រោះនរករបស់ខ្ញុំគឺទុកជាមោឃ៖" នោះបុគ្គលបែបនេះស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលរំលោភព្រំដែនកំណត់របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជាម្ចាស់ពីព្រោះគាត់មានចេតនាចង់ធ្វើឱ្យអ្វីដែលអល់ឡោះហាមឃាត់ក្លាយជាហាឡាល់ទាំងមុនពេលលែងលះនិងក្រោយពេលលែងលះ។ ហើយការលែងលះបីដង (ថឡាក ޘាឡាޘ) មិនថាកើតឡើងមុនការរួមដំណេកឬក្រោយការរួមដំណេកឡើយគឺធ្វើឱ្យភរិយាក្លាយជាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (មិនអាចយកវិញបានឡើយ) នៅចំពោះមុខអ្នកប្រាជ្ញទាំងបួនហើយនេះជាទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើនលើសលប់។ ហើយនៅពេលដែលស្វាមីមានចេតនាក្នុងចិត្តចង់លែងលះភរិយារបស់ខ្លួនគឺការលែងលះមិនធ្លាក់ឡើយដោយគ្រាន់តែមានចេតនាក្នុងចិត្តដោយមានការឯកភាពជាឯកច្ឆន្ទពីអ្នកប្រាជ្ញទាំងអស់។ ដូច្នេះប្រសិនបើស្វាមីយល់ច្រឡំថាចេតនានោះគឺជាការលែងលះហើយគាត់បានសារភាពទទួលស្គាល់ថាគាត់បានលែងលះនាងដោយសំដៅលើចេតនាក្នុងចិត្តនោះនោះការលែងលះមិនកើតឡើងឡើយនៅក្នុងការពិតជាក់ស្តែងខាងក្នុងប៉ុន្តែគាត់ត្រូវទទួលខុសត្រូវតាមផ្លូវច្បាប់ខាងក្រៅ។ ហើយបុគ្គលណាដែលបាននិយាយថា៖ "ស្ត្រីម្នាក់នោះត្រូវលែងលះរាល់ពេលដែលខ្ញុំរៀបការជាមួយនាងតាមមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់របស់លោកម៉ាលីក" នោះបុគ្គលនេះបានចងភ្ជាប់ខ្លួនឯងទៅនឹង...

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ឪពុកបង្ខិតបង្ខំកូនស្រីឱ្យលើកលែងបំណុលថ្លៃទឹកដោះនិងសុំលែងលះ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០៣៦]

...មជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់ជាក់លាក់មួយដូច្នេះវាមិនជាប់ជាកាតព្វកិច្ចលើគាត់ឡើយផ្ទុយទៅវិញគាត់មានសិទ្ធិធ្វើតាមមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់ផ្សេងទៀតបាន។ ហើយស្ត្រីណាដែលត្រូវបានឪពុករបស់ខ្លួនបង្ខិតបង្ខំឱ្យលើកលែងបំណុលឱ្យស្វាមីនិងទាមទារការលែងលះហើយនាងបានលើកលែងបំណុលឱ្យគាត់ដោយសារការគាបសង្កត់ដោយគ្មានសិទ្ធិត្រឹមត្រូវនោះការលើកលែងបំណុលគឺមិនត្រឹមត្រូវឡើយហើយការលែងលះដែលភ្ជាប់នឹងការលើកលែងនោះក៏មិនធ្លាក់ដែរ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនាងស្ថិតក្រោមអាណាព្យាបាលរបស់ឪពុកហើយឪពុកយល់ឃើញថាទង្វើនេះជាផលប្រយោជន៍សម្រាប់នាងនោះគឺអនុញ្ញាតតាមទស្សន៖មួយរបស់អ្នកប្រាជ្ញក្នុងមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់ម៉ាលីកនិងទស្សន៖មួយក្នុងមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់អះម៉ាត់។ ហើយបុគ្គលណាដែលបាននិយាយថា៖ "នាងត្រូវលែងលះបីដង" ហើយគាត់មានចេតនាលើកលែង (អ៊ីស្ទីޘណា) ដោយគាត់ជឿជាក់ថាប្រសិនបើគាត់និយាយថា "ការលែងលះជាប់ជាកាតព្វកិច្ចលើខ្ញុំអ៊ីនស្ហាអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) (ប្រសិនបើអល់ឡោះមានបំណង)" នោះការលែងលះមិនធ្លាក់ឡើយហើយគោលបំណងរបស់គាត់គឺគ្រាន់តែដើម្បីគំរាមកំហែងនាងមិនមែនដើម្បីទម្លាក់ការលែងលះពិតប្រាកដនោះទេនោះការលែងលះមិនធ្លាក់ឡើយ។ ដូច្នេះប្រសិនបើគាត់បាននិយាយពាក្យថា "អ៊ីនស្ហាអល់ឡោះ" នៅក្នុងពេលនោះនោះការលែងលះមិនធ្លាក់ឡើយនៅចំពោះមុខលោកអាប៊ូហានីហ្វាស់និងលោកចាហ្វិអី។ ចំណែកមជ្ឈដ្ឋានមദ്ហាប់របស់លោកម៉ាលីកនិងលោកអះម៉ាត់យល់ថាការលែងលះដែលចងភ្ជាប់នឹងព្រះរាជបំណង (ម៉ាស្ហ៊ីអះ) គឺធ្លាក់ប៉ុន្តែដោយសារបុគ្គលនេះមានជំនឿថាវាមិនធ្លាក់នោះសម្តីរបស់គាត់ចំពោះរូបគាត់គឺមិនមែនជាការលែងលះឡើយដូច្នេះគាត់គ្មានចេតនាពោលពាក្យលែងលះនោះទេ។ ហើយនៅពេលដែលគាត់មានចេតនាពោលពាក្យដែលគាត់ជឿជាក់ថាមិនបង្កើតការលែងលះនោះវាប្រៀបដូចជាជនបរទេសដែលនិយាយពាក្យមួយម៉ាត់ដែលខ្លួនមិនយល់អត្ថន័យដូច្នោះដែរ។ ចំណែកការលែងលះរបស់អ្នកលេងសើចគឺធ្លាក់ពីព្រោះគាត់មានចេតនាពោលពាក្យលែងលះទោះបីជាគាត់មិនមានចេតនាឱ្យវាកើតឡើងពិតប្រាកដក៏ដោយរីឯបុគ្គលនេះវិញគឺមិនមានចេតនាទាំងពាក្យសម្តីនិងទាំងការកើតឡើងឡើយ...

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការលែងលះក្រោមការគាបសង្កត់បង្ខិតបង្ខំ (ថឡាកុលមុក្រោះ) - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០៣៩]

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ការភ្លាត់មាត់និយាយពាក្យលែងលះខុសពីចេតនា - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០៣៩]

...ហើយករណីនេះប្រហាក់ប្រហែលនឹងការដែលបុរសម្នាក់បានឃើញស្ត្រីម្នាក់ហើយនិយាយថា៖ "នាងត្រូវលែងលះ" ដោយស្មានថានាងជាស្ត្រីដទៃប៉ុន្តែការពិតនាងជាភរិយារបស់ខ្លួននោះការលែងលះរបស់គាត់មិនធ្លាក់ឡើយតាមទស្សន៖ត្រឹមត្រូវហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជ្រាបច្បាស់បំផុត។ ហើយការលែងលះរបស់អ្នកដែលរងការបង្ខិតបង្ខំ (ថឡាកុលមុក្រោះ) គឺមិនធ្លាក់ឡើយនៅចំពោះមុខអ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើនលើសលប់ដូចជាលោកម៉ាលីកលោកអះម៉ាត់លោកចាហ្វិអីនិងអ្នកដទៃទៀត។ ហើយប្រសិនបើនៅក្នុងពេលលែងលះនោះមានក្រុមមនុស្សដែលគេស្គាល់ថាជាសត្រូវនឹងគាត់ឬធ្លាប់វាយដំគាត់បានឡោមព័ទ្ធគាត់ហើយគាត់មិនអាចការពារខ្លួនបាននៅក្នុងពេលនោះហើយគាត់បានអះអាងថាពួកគេបានបង្ខិតបង្ខំគាត់ឱ្យលែងលះនោះពាក្យសម្តីរបស់គាត់ត្រូវទទួលយកជាបានការប៉ុន្តែមានការខ្វែងគំនិតគ្នាថាតើត្រូវឱ្យគាត់ស្បថដែរឬទេ។ ប្រសិនបើគាត់មានបំណងលែងលះតែមួយដងប៉ុន្តែអណ្តាតរបស់គាត់បានភ្លាត់មាត់និយាយថា៖ "បីដង" នោះការលែងលះធ្លាក់ត្រឹមតែមួយដងប៉ុណ្ណោះ។ លើសពីនេះទៅទៀតប្រសិនបើគាត់មានបំណងចង់និយាយថា៖ "នាងស្អាតស្អំ (តាហ៊ៀរ)" ប៉ុន្តែអណ្តាតរបស់គាត់ភ្លាត់មាត់និយាយថា "នាងត្រូវលែងលះ (តាលីក)" នោះនាងមិនត្រូវបានលែងលះឡើយនៅក្នុងរឿងរវាងគាត់និងអល់ឡោះជាម្ចាស់។ ហើយប្រសិនបើគាត់និយាយថា៖ "រាល់អ្វីៗទាំងអស់ដែលខ្ញុំជាម្ចាស់គឺហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)លើខ្ញុំ" នោះគាត់ត្រូវមានកាតព្វកិច្ចសងសំណងហ្ស៊ីហារ (កាហ្វាឡាស់ហ្ស៊ីហារ) ចំពោះអ្វីៗក្រៅពីភរិយា។ ចំណែកឯចំពោះភរិយាវិញ...

[ចំណងជើងផ្នែក៖ ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១០៤១]