សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី ក្វាតាដាស់ អាល់-អាស្លាមី បានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់គាត់បាននិយាយថា៖ «ថ្ងៃមួយ ខ្ញុំកំពុងអង្គុយជាមួយសហការីមួយចំនួនរបស់ព្យាការីនៅលើផ្លូវឆ្ពោះទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាកកាស់។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់កំពុងធ្វើដំណើរនៅខាងមុខពួកយើង។ សហការីទាំងអស់របស់ខ្ញុំស្ថិតក្នុងសភាពតមវិន័យ (ឥហរ៉ម) ខណៈដែលខ្ញុំមិនស្ថិតក្នុងសភាពតមវិន័យឡើយ។ ពួកគេបានឃើញសត្វលាព្រៃមួយក្បាល ខណៈដែលខ្ញុំកំពុងជាប់រវល់ជួសជុលស្បែកជើងរបស់ខ្ញុំ ដូច្នេះពួកគេមិនបានប្រាប់ខ្ញុំអំពីរឿងនោះទេ ប៉ុន្តែពួកគេប៉ងប្រាថ្នាឱ្យខ្ញុំបានឃើញវា។ ដោយចៃដន្យ ខ្ញុំបានងើបមុខឡើង ហើយបានឃើញវា។ ដូច្នេះ ខ្ញុំបានបែរទៅកាន់សេះ រៀបចំក្របកែប ហើយជិះលើវា ដោយភ្លេចយកលំពែងនិងរំពាត់ទៅជាមួយ។ ខ្ញុំបានសួរពួកគេថាតើពួកគេអាចហុចរំពាត់និងលំពែងឱ្យខ្ញុំបានទេ ប៉ុន្តែពួកគេបានឆ្លើយថា៖ «ទេ ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ ពួកយើងនឹងមិនជួយអ្នកក្នុងរឿងនោះតាមមធ្យោបាយណាមួយឡើយ»។ ខ្ញុំបានខឹង ហើយចុះពីលើសេះ រើសយករបស់ទាំងពីរនោះ រួចជិះសេះម្តងទៀត។ ខ្ញុំបានដេញតាមសត្វលាព្រៃនោះ ហើយបានសម្លាប់វា រួចយកវាមក (បន្ទាប់ពីវាបានងាប់)។ ពួកគេបានយកវា (ចម្អិនសាច់មួយចំនួនរបស់វា) ហើយចាប់ផ្តើមបរិភោគវា ប៉ុន្តែពួកគេមានការសង្ស័យថាតើវាត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេបរិភោគឬអត់ ព្រោះពួកគេស្ថិតក្នុងសភាពតមវិន័យ។ ដូច្នេះ ពួកយើងក៏បានបន្តដំណើរទៅមុខ ហើយខ្ញុំបានលាក់ជើងមុខមួយរបស់វាទុកជាមួយខ្ញុំ។ នៅពេលពួកយើងបានជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានសួរលោកអំពីរឿងនោះ លោកបានសួរថា៖ «តើពួកអ្នកមានសាច់មួយចំណែករបស់វានៅជាមួយពួកអ្នកដែរឬទេ?»។ ខ្ញុំបានឆ្លើយបញ្ជាក់ថាមាន ហើយបានប្រគល់ជើងមុខដែលមានសាច់នោះទៅលោក ដែលលោកបានសោយវាទាំងអស់ ខណៈដែលលោកស្ថិតក្នុងសភាពតមវិន័យ»»។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ថ្ងៃមួយ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមកលេងពួកយើងនៅក្នុងផ្ទះនេះរបស់ពួកយើង ហើយលោកបានសុំភេសជ្ជៈសម្រាប់សោយ។ ពួកយើងបានច្របាច់ទឹកដោះចៀមមួយក្បាលរបស់ពួកយើង ហើយលាយវាជាមួយទឹកពីអណ្តូងនេះរបស់ពួកយើង រួចយកទៅថ្វាយលោក។ អាប៊ូ បាក្រ អង្គុយនៅខាងឆ្វេងរបស់លោក ហើយ អ៊ូម៉ើរ អង្គុយនៅខាងមុខលោក រីឯបុរសជនជាតិបាឌូ (អ្នកស្រុកវាលខ្សាច់) ម្នាក់អង្គុយនៅខាងស្តាំរបស់លោក។ នៅពេលអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់សោយរួចរាល់ អ៊ូម៉ើរ បានជម្រាបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ថា៖ «នេះគឺ អាប៊ូ បាក្រ» (ដើម្បីឱ្យហុចទឹកដោះទៅ អាប៊ូ បាក្រ)។ ប៉ុន្តែអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានហុចទឹកដោះដែលនៅសល់ទៅឱ្យបុរសបាឌូនោះវិញ ហើយមានប្រសាសន៍ពីរដងថា៖ «អ្នកដែលនៅខាងស្តាំដៃ! ដូច្នេះ ចូរចាប់ផ្តើមពីអ្នកនៅខាងស្តាំដៃចុះ»។ អាណាស បានបន្ថែមថា៖ «នេះគឺជាគន្លងមាគ៌ាគំរូរបស់ព្យាការី» ហើយគាត់បានពោលពាក្យនេះឡើងវិញបីដង។

អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបានដេញចាប់ទន្សាយមួយក្បាលនៅតំបន់ម៉ារ-អាល់-ហ្សោះរ៉ន ហើយមនុស្សទាំងឡាយបានរត់ដេញតាមវា ប៉ុន្តែពួកគេបានហត់នឿយអស់កម្លាំង។ ខ្ញុំបានរត់ដេញទាន់ ហើយចាប់វាបាន រួចយកវាទៅឱ្យ អាប៊ូ ថល់ហះ ដែលគាត់បានកាប់សម្លាប់វា ហើយផ្ញើត្រគាក ឬភ្លៅទាំងពីររបស់វាទៅថ្វាយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ (អ្នករៀបរាប់បញ្ជាក់ថាគាត់បានផ្ញើភ្លៅទាំងពីរ)។ ព្យាការីបានទទួលយករបស់នោះ។ (អ្នករៀបរាប់រងបានសួរ អាណាស ថា៖ «តើព្យាការីបានសោយសាច់នោះដែរឬទេ?»។ អាណាស បានឆ្លើយថា៖ «លោកបានសោយវា»)។

អាល់-សាប់ អ៊ីប៊ីន ជ្សាស្ថាម៉ាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ សត្វលាព្រៃមួយក្បាលត្រូវបានគេយកមកជូនអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅកន្លែងមួយឈ្មោះ អាល់-អាបវ៉ា ឬ វ៉ាដដាន ប៉ុន្តែអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបដិសេធមិនទទួលយកវាឡើយ។ នៅពេលព្យាការីបានកត់សម្គាល់ឃើញសញ្ញានៃការសោកសៅនៅលើផ្ទៃមុខរបស់អ្នកផ្តល់ឱ្យ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកយើងមិនមែនបដិសេធអំណោយរបស់អ្នកនោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែពួកយើងកំពុងស្ថិតក្នុងសភាពតមវិន័យ (ឥហរ៉ម) ប៉ុណ្ណោះ»។

អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ មនុស្សទាំងឡាយតែងតែទន្ទឹងរង់ចាំថ្ងៃវេនរបស់ខ្ញុំ (អាយស្ហះ) ដើម្បីផ្ញើអំណោយជូនអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ក្នុងបំណងស្វែងរកការគាប់ព្រះហឫទ័យរបស់លោក។

សាអ៊ិដ អ៊ីប៊ីន ជូប៊ែរ បានរៀបរាប់ថា៖ អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បាននិយាយថា៖ អ៊ុម្មុ ហ៊ូហ្វៃដ ជាម្តាយមីងរបស់ អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានផ្ញើយ៉ាអួរស្ងួត ខ្លាញ់ប័រ និងសត្វទន្សងវាលខ្សាច់ (ឌ័ព្វ) មួយក្បាលទៅថ្វាយព្យាការីទុកជាអំណោយ។ ព្យាការីបានសោយយ៉ាអួរស្ងួតនិងប័រ ប៉ុន្តែលោកមិនសោយសត្វទន្សងនោះឡើយ ពីព្រោះលោកមិនចូលចិត្តវា។ អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បាននិយាយថា៖ «សត្វទន្សងនោះត្រូវបានគេបរិភោគនៅលើតុអាហាររបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយប្រសិនបើវាត្រូវបានហាមឃាត់មិនឱ្យបរិភោគទេ នោះវាមិនអាចត្រូវបានគេបរិភោគនៅលើតុអាហាររបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលណាដែលអាហារត្រូវបានគេយកមកជូនអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ លោកតែងតែសួរថាតើវាជាអំណោយ ឬជាទាន។ ប្រសិនបើគេជម្រាបលោកថាវាជាទាន លោកនឹងប្រាប់ពួកសហការីរបស់លោកឱ្យបរិភោគវា ប៉ុន្តែប្រសិនបើវាជាអំណោយ លោកនឹងប្រញាប់ប្រញាល់ចូលរួមទទួលទានវាជាមួយពួកគេ។

អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលិក បានរៀបរាប់ថា៖ សាច់មួយចំនួនត្រូវបានគេយកមកជូនព្យាការី ហើយគេបានជម្រាបថាសាច់នោះត្រូវបានគេផ្តល់ជាទានដល់ បារីរ៉ោះ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាជាទានសម្រាប់ បារីរ៉ោះ ប៉ុន្តែវាជាអំណោយសម្រាប់ពួកយើង»។

អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំមានបំណងទិញ បារីរ៉ោះ ប៉ុន្តែចៅហ្វាយរបស់នាងបានដាក់លក្ខខណ្ឌថាសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលរបស់នាងត្រូវតែបានមកពួកគេ។ នៅពេលព្យាការីត្រូវបានគេជម្រាបអំពីរឿងនោះ លោកបានមានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំថា៖ «ចូរទិញ និងដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាពចុះ ពីព្រោះសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាល គឺសម្រាប់តែអ្នកដែលបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពប៉ុណ្ណោះ»។ ថ្ងៃមួយ បារីរ៉ោះ ត្រូវបានគេផ្តល់សាច់មួយចំនួន ហើយព្យាការីបានសួរថា៖ «តើនេះជាអ្វី?»។ ខ្ញុំបានជម្រាបថា៖ «វាត្រូវបានគេផ្តល់ជាទានដល់ បារីរ៉ោះ»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាជាទានសម្រាប់នាង ប៉ុន្តែជាអំណោយសម្រាប់ពួកយើង»។ បារីរ៉ោះ ត្រូវបានគេផ្តល់ជម្រើស (ថាតើត្រូវនៅជាមួយស្វាមីរបស់នាងបន្ត ឬត្រូវបែកគ្នា)។ អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន (អ្នករៀបរាប់រងម្នាក់) មានការងឿងឆ្ងល់ថា៖ «តើស្វាមីរបស់នាងជាទាសករ ឬជាបុរសសេរី?»។ ស្ហ៊ូអ៍បាស់ (អ្នករៀបរាប់រងម្នាក់ទៀត) បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានសួរ អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន ថាតើស្វាមីរបស់នាងជាទាសករ ឬជាបុរសសេរី។ គាត់បានឆ្លើយថា គាត់មិនដឹងថាបុរសនោះជាទាសករ ឬជាបុរសសេរីនោះទេ»។

អ៊ុម្មុ អាត៊ីយ៉ាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ ថ្ងៃមួយ ព្យាការីបានទៅជួប អាយស្ហះ ហើយបានសួរនាងថាតើនាងមានអ្វី (សម្រាប់សោយ) ដែរឬទេ។ នាងបានឆ្លើយថានាងគ្មានអ្វីក្រៅពីសាច់ចៀមដែល អ៊ុម្មុ អាត៊ីយ៉ាស់ បានផ្ញើមកឱ្យ (បារីរ៉ោះ) ជាទាននោះឡើយ។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា សាច់នោះបានទៅដល់គោលដៅរបស់វាហើយ (ពោលគឺ វាមិនមែនជាទានទៀតទេ នៅពេលនាងយកមកជូនពួកយើង)។

អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ មនុស្សទាំងឡាយតែងតែផ្ញើអំណោយជូនព្យាការីនៅថ្ងៃវេនរបស់ខ្ញុំ។ អ៊ុម្មុ សាឡាម៉ាស់ បាននិយាយថា៖ «ពួកសហការីរបស់ខ្ញុំ (ភរិយាដទៃទៀតរបស់ព្យាការីក្រៅពី អាយស្ហះ) បានប្រមូលផ្តុំគ្នា ហើយពួកគេបានត្អូញត្អែរអំពីរឿងនោះ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំបានជម្រាបព្យាការីអំពីរឿងនោះក្នុងនាមជាតំណាងរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែលោកនៅតែរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់»។

អ៊ុវ៉ះ បានរៀបរាប់ពី អាយស្ហះ ថា៖ ភរិយាទាំងឡាយរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ត្រូវបានបែងចែកជាពីរក្រុម។ ក្រុមមួយរួមមាន អាយស្ហះ, ហាហ្វសោះ, សាហ្វីយ៉ាស់ និង សៅដាស់។ រីឯក្រុមមួយទៀតរួមមាន អ៊ុម្មុ សាឡាម៉ាស់ និងភរិយាដទៃទៀតរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ប្រជាមូស្លីមបានដឹងថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់ អាយស្ហះ ខ្លាំងណាស់ ដូច្នេះប្រសិនបើនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេមានអំណោយ ហើយចង់យកមកជូនអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ គេតែងតែពន្យារពេលរហូតទាល់តែអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់យាងទៅដល់ផ្ទះរបស់ អាយស្ហះ ទើបគេផ្ញើអំណោយនោះជូនអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅផ្ទះរបស់នាង។ ក្រុមរបស់ អ៊ុម្មុ សាឡាម៉ាស់ បានពិភាក្សាគ្នាយ៉ាងល្អិតល្អន់អំពីរឿងនោះ ហើយបានសម្រេចចិត្តឱ្យ អ៊ុម្មុ សាឡាម៉ាស់ ស្នើសុំអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ឱ្យប្រាប់មនុស្សទាំងឡាយឱ្យផ្ញើអំណោយមកជូនលោកនៅឯផ្ទះរបស់ភរិយាណាដែលលោកកំពុងស្នាក់នៅចុះ។ អ៊ុម្មុ សាឡាម៉ាស់ បានជម្រាបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់អំពីអ្វីដែលពួកគេបាននិយាយ ប៉ុន្តែលោកមិនបានឆ្លើយតបឡើយ។ បន្ទាប់មក ភរិយាទាំងនោះបានសួរ អ៊ុម្មុ សាឡាម៉ាស់ អំពីរឿងនោះ។ នាងបាននិយាយថា៖ «លោកមិនបានមានប្រសាសន៍អ្វីមកកាន់ខ្ញុំឡើយ»។ ពួកគេបានសុំឱ្យនាងនិយាយជាមួយលោកម្តងទៀត។ នាងបាននិយាយជាមួយលោកម្តងទៀតនៅពេលនាងបានជួបលោកនៅថ្ងៃវេនរបស់នាង ប៉ុន្តែលោកនៅតែមិនឆ្លើយតប។ នៅពេលពួកគេសួរនាង នាងបានឆ្លើយថាលោកមិនបានឆ្លើយតបអ្វីឡើយ។ ពួកគេបាននិយាយទៅកាន់នាងថា៖ «ចូរនិយាយជាមួយលោក រហូតដល់លោកផ្តល់ចម្លើយដល់នាង»។ នៅពេលដល់វេនរបស់នាង នាងក៏បាននិយាយជាមួយលោកម្តងទៀត។ ពេលនោះ លោកបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់នាងថា៖ «កុំធ្វើឱ្យខ្ញុំឈឺចាប់ទាក់ទងនឹង អាយស្ហះ អី ពីព្រោះវិវរណៈពីព្រះជាម្ចាស់ មិនដែលចុះមកលើខ្ញុំនៅលើគ្រែដំណេកណាមួយឡើយ ក្រៅតែពីគ្រែដំណេករបស់ អាយស្ហះ នោះ»។ ពេលនោះ អ៊ុម្មុ សាឡាម៉ាស់ បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំសូមប្រែចិត្តកែខ្លួនចំពោះព្រះជាម្ចាស់ចំពោះការធ្វើឱ្យលោកឈឺចាប់»។ បន្ទាប់មក ក្រុមរបស់ អ៊ុម្មុ សាឡាម៉ាស់ បានហៅ ហ្វាធីម៉ាស់ ជាបុត្រីរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានចាត់នាងឱ្យទៅជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីជម្រាបលោកថា៖ «ភរិយាទាំងឡាយរបស់លោកស្នើសុំឱ្យលោកប្រព្រឹត្តចំពោះពួកគេ និងកូនស្រីរបស់ អាប៊ូ បាក្រ ដោយសមភាពស្មើគ្នា»។ បន្ទាប់មក ហ្វាធីម៉ាស់ បាននាំសារនោះទៅជម្រាបលោក។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱកូនស្រីរបស់ខ្ញុំអើយ! តើកូនមិនស្រឡាញ់អ្នកណាដែលពុកស្រឡាញ់ទេឬ?»។ នាងបានឆ្លើយបញ្ជាក់ថាស្រឡាញ់ រួចបានត្រឡប់ទៅវិញ ហើយប្រាប់ពួកគេអំពីស្ថានការណ៍នោះ។ ពួកគេបានស្នើសុំឱ្យនាងទៅជួបលោកម្តងទៀត ប៉ុន្តែនាងបានបដិសេធ។ បន្ទាប់មក ពួកគេបានចាត់ ហ្សាអ៊ីណាប់ ប៊ីនទី ហ្សាស់ស្ហ ឱ្យទៅជួបលោក ហើយនាងបានប្រើពាក្យសម្តីធ្ងន់ៗ ដោយនិយាយថា៖ «ភរិយាទាំងឡាយរបស់លោកស្នើសុំឱ្យលោកប្រព្រឹត្តចំពោះពួកគេ និងកូនស្រីរបស់ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី ក្វូហាហ្វាស់ ដោយសមភាពស្មើគ្នា»។ ពេលនោះ នាងបានឡើងសំឡេង ហើយបានជេរប្រមាថ អាយស្ហះ ចំពោះមុខនាងយ៉ាងខ្លាំង រហូតដល់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានសម្លឹងមើលទៅ អាយស្ហះ ដើម្បីមើលថាតើនាងនឹងឆ្លើយតបវិញដែរឬទេ។ អាយស្ហះ ក៏បានចាប់ផ្តើមឆ្លើយតបទៅកាន់ ហ្សាអ៊ីណាប់ រហូតដល់នាងធ្វើឱ្យ ហ្សាអ៊ីណាប់ នៅស្ងៀម។ បន្ទាប់មក ព្យាការីបានសម្លឹងមើលទៅ អាយស្ហះ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «នាងពិតជាកូនស្រីរបស់ អាប៊ូ បាក្រ ពិតប្រាកដមែន»។

អាហ្សរ៉ោះ អ៊ីប៊ីន ថាស៊្រីត អាល់-អាន់សារី បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលខ្ញុំបានទៅជួប ថូម៉ាម៉ាស់ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ គាត់បានផ្តល់ទឹកអប់មួយចំនួនដល់ខ្ញុំ ហើយបាននិយាយថា អាណាស មិនដែលបដិសេធអំណោយជាទឹកអប់ឡើយ។ អាណាស បាននិយាយថា៖ «ព្យាការីមិនដែលបដិសេធអំណោយជាទឹកអប់ឡើយ»។

អាល់-មីស្វារ អ៊ីប៊ីន ម៉ាខ្រម៉ាស់ និង ម៉ារវ៉ាន បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលគណៈប្រតិភូនៃកុលសម្ព័ន្ធហាវ៉ាហ្ស៊ីនបានមកជួបព្យាការី លោកបានក្រោកឈរឡើងក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងឡាយ រួចបានសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់តាមអ្វីដែលទ្រង់ស័ក្តិសមនឹងទទួលបាន ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «បន្ទាប់ពីនេះទៅ បងប្អូនរបស់ពួកអ្នកបានមករកពួកអ្នកដោយការប្រែចិត្តកែខ្លួន ហើយខ្ញុំយល់ឃើញថាសមហេតុផលក្នុងការប្រគល់ឈ្លើយសឹកត្រឡប់ទៅឱ្យពួកគេវិញ។ ដូច្នេះ អ្នកណាខ្លះក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលចង់ធ្វើបែបនោះដោយស្ម័គ្រចិត្តដើម្បីជាការអនុគ្រោះ ចូរគេធ្វើចុះ ហើយអ្នកណាខ្លះក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលចង់រក្សាចំណែករបស់ខ្លួន រហូតដល់ពួកយើងប្រគល់សិទ្ធិរបស់គេពីផលសង្គ្រាមដំបូងបង្អស់ដែលព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រទានដល់ពួកយើង នោះគេក៏អាចធ្វើបានដែរ»។ មនុស្សទាំងឡាយបានឆ្លើយតបថា៖ «ពួកយើងយល់ព្រមធ្វើបែបនោះ (ប្រគល់ឈ្លើយសឹកត្រឡប់ទៅវិញ) ដោយស្ម័គ្រចិត្តដើម្បីជាការអនុគ្រោះដោយសារតែលោក»។

អាល់-មីស្វារ អ៊ីប៊ីន ម៉ាខ្រម៉ាស់ និង ម៉ារវ៉ាន បានរៀបរាប់ថា៖ នៅពេលគណៈប្រតិភូនៃកុលសម្ព័ន្ធហាវ៉ាហ្ស៊ីនបានមកជួបព្យាការី លោកបានក្រោកឈរឡើងក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងឡាយ រួចបានសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់តាមអ្វីដែលទ្រង់ស័ក្តិសមនឹងទទួលបាន ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «បន្ទាប់ពីនេះទៅ បងប្អូនរបស់ពួកអ្នកបានមករកពួកអ្នកដោយការប្រែចិត្តកែខ្លួន ហើយខ្ញុំយល់ឃើញថាសមហេតុផលក្នុងការប្រគល់ឈ្លើយសឹកត្រឡប់ទៅឱ្យពួកគេវិញ។ ដូច្នេះ អ្នកណាខ្លះក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលចង់ធ្វើបែបនោះដោយស្ម័គ្រចិត្តដើម្បីជាការអនុគ្រោះ ចូរគេធ្វើចុះ ហើយអ្នកណាខ្លះក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលចង់រក្សាចំណែករបស់ខ្លួន រហូតដល់ពួកយើងប្រគល់សិទ្ធិរបស់គេពីផលសង្គ្រាមដំបូងបង្អស់ដែលព្រះជាម្ចាស់នឹងប្រទានដល់ពួកយើង នោះគេក៏អាចធ្វើបានដែរ»។ មនុស្សទាំងឡាយបានឆ្លើយតបថា៖ «ពួកយើងយល់ព្រមធ្វើបែបនោះ (ប្រគល់ឈ្លើយសឹកត្រឡប់ទៅវិញ) ដោយស្ម័គ្រចិត្តដើម្បីជាការអនុគ្រោះដោយសារតែលោក»។

អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់ទទួលយកអំណោយ ហើយលោកតែងតែផ្តល់របស់អ្វីមួយតបស្នងត្រឡប់ទៅវិញ។

អាន់-នូអ៍ម៉ាន អ៊ីប៊ីន បាស្ហៀរ បានរៀបរាប់ថា៖ ឪពុករបស់គាត់បាននាំគាត់ទៅជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានជម្រាបថា៖ «ខ្ញុំបានផ្តល់ទាសករម្នាក់ដល់កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំម្នាក់នេះ»។ ព្យាការីបានសួរថា៖ «តើអ្នកបានផ្តល់របស់ដូចគ្នានេះដល់កូនប្រុសៗទាំងអស់របស់អ្នកដែរឬទេ?»។ គាត់បានឆ្លើយថាអត់ទេ។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បើដូច្នេះ ចូរយកអំណោយរបស់អ្នកត្រឡប់មកវិញចុះ»។

អាមៀរ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឮ អាន់-នូអ៍ម៉ាន អ៊ីប៊ីន បាស្ហៀរ ថ្លែងនៅលើវេទិកាទេសនាថា៖ «ឪពុករបស់ខ្ញុំបានផ្តល់អំណោយមួយដល់ខ្ញុំ ប៉ុន្តែ អាំរ៉ោះ ប៊ីនទី រ៉ាវ៉ាហាស (ម្តាយរបស់ខ្ញុំ) បាននិយាយថានាងនឹងមិនយល់ព្រមឡើយ លុះត្រាតែគាត់យកអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើជាសាក្សីក្នុងរឿងនោះ។ ដូច្នេះ ឪពុករបស់ខ្ញុំបានទៅជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានជម្រាបថា៖ «ខ្ញុំបានផ្តល់អំណោយមួយដល់កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំដែលកើតពី អាំរ៉ោះ ប៊ីនទី រ៉ាវ៉ាហាស ប៉ុន្តែនាងបានបង្គាប់ឱ្យខ្ញុំយកលោកធ្វើជាសាក្សីក្នុងរឿងនោះ ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់!»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានសួរថា៖ «តើអ្នកបានផ្តល់ (របស់ដូចគ្នានេះ) ដល់កូនប្រុសៗរបស់អ្នកគ្រប់គ្នាដែរឬទេ?»។ គាត់បានឆ្លើយថាអត់ទេ។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរកោតខ្លាចព្រះជាម្ចាស់ ហើយចូរមានយុត្តិធម៌ចំពោះកូនៗរបស់អ្នក»។ បន្ទាប់មក ឪពុករបស់ខ្ញុំក៏បានត្រឡប់មកវិញ ហើយយកអំណោយរបស់គាត់ត្រឡប់មកវិញ»។

អាល់-ហ្ស៊ុហរី បានរៀបរាប់ថា៖ អ៊ុបៃឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានប្រាប់ខ្ញុំថា អាយស្ហះ បាននិយាយថា៖ «នៅពេលព្យាការីធ្លាក់ខ្លួនឈឺ ហើយអាការៈជំងឺរបស់លោកកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ លោកបានសុំការអនុញ្ញាតពីភរិយាទាំងឡាយរបស់លោក ដើម្បីឱ្យលោកទទួលការព្យាបាលនៅក្នុងផ្ទះរបស់ខ្ញុំ ហើយពួកគេបានយល់ព្រមឱ្យលោក។ លោកបានចេញមកដោយផ្អែកលើបុរសពីរនាក់ ខណៈដែលជើងទាំងពីររបស់លោកអូសនៅលើដី។ លោកកំពុងដើរនៅចន្លោះ អាល់-អាប់បាស និងបុរសម្នាក់ទៀត»។ អ៊ុបៃឌុលឡោះ បាននិយាយថា៖ «នៅពេលខ្ញុំបានជម្រាប អ៊ីប៊ីន អាប់បាស អំពីអ្វីដែល អាយស្ហះ បាននិយាយ គាត់បានសួរខ្ញុំថាតើខ្ញុំដឹងថាបុរសទីពីរដែល អាយស្ហះ មិនបានបញ្ចេញឈ្មោះនោះជានរណាឬទេ។ ខ្ញុំបានឆ្លើយថាអត់ដឹងទេ។ គាត់បាននិយាយថា៖ «គឺ អាលី អ៊ីប៊ីន អាប៊ី ថលិប នោះឯង»»។

អ៊ីប៊ន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បុគ្គលណាដែលយកអំណោយរបស់ខ្លួនត្រឡប់មកវិញ (បន្ទាប់ពីបានផ្តល់ឱ្យរួចហើយ) គឺប្រៀបដូចជាសត្វឆ្កែដែលលេបកំអួតរបស់ខ្លួនឯងត្រឡប់ចូលទៅវិញដូច្នោះដែរ»។