សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

ចាប៊ៀរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើនរណានឹងកម្ចាត់ កាអ៍ប អ៊ីប៊ីន អាល់-អាស្ហរ៉ាហ្វ ព្រោះគេបានបង្កការឈឺចាប់ដល់ព្រះជាម្ចាស់ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់?»។ មូហាំម៉ាត់ អ៊ីប៊ីន ម៉ាស្ឡាម៉ាស់ បានក្រោកឈរឡើង ហើយជម្រាបថា៖ «ទូលបង្គំនឹងទៅកម្ចាត់គេ»។ ដូច្នេះ មូហាំម៉ាត់ អ៊ីប៊ីន ម៉ាស្ឡាម៉ាស់ ក៏បានទៅជួប កាអ៍ប ហើយនិយាយថា៖ «ខ្ញុំចង់ខ្ចីស្បៀងអាហារចំនួនមួយ ឬពីរវ៉ាសាក់»។ កាអ៍ប បាននិយាយថា៖ «ចូរអ្នកយកស្ត្រីៗរបស់អ្នកមកបញ្ចាំនឹងខ្ញុំមក»។ មូហាំម៉ាត់ អ៊ីប៊ីន ម៉ាស្ឡាម៉ាស់ បានតបថា៖ «តើឱ្យពួកយើងយកស្ត្រីៗរបស់ពួកយើងទៅបញ្ចាំនឹងអ្នកយ៉ាងដូចម្តេចកើត បើអ្នកជាបុរសសង្ហាជាងគេក្នុងចំណោមជនជាតិអារ៉ាប់នោះ?»។ គេបាននិយាយថា៖ «បើដូច្នេះ ចូរយកកូនប្រុសៗរបស់អ្នកមកបញ្ចាំនឹងខ្ញុំមក»។ មូហាំម៉ាត់ បានតបថា៖ «តើឱ្យពួកយើងយកកូនប្រុសៗរបស់ពួកយើងទៅបញ្ចាំនឹងអ្នកយ៉ាងដូចម្តេចកើត ព្រោះមនុស្សទាំងឡាយនឹងប្រមាថពួកគេថាត្រូវបានគេយកទៅបញ្ចាំដោះដូរនឹងស្បៀងអាហារត្រឹមតែមួយ ឬពីរវ៉ាសាក់ប៉ុណ្ណោះ? នោះជារឿងគួរឱ្យអាម៉ាស់ណាស់សម្រាប់ពួកយើង។ ប៉ុន្តែពួកយើងនឹងយកអាវុធរបស់ពួកយើងមកបញ្ចាំនឹងអ្នកវិញ»។ ដូច្នេះ មូហាំម៉ាត់ អ៊ីប៊ីន ម៉ាស្ឡាម៉ាស់ ក៏បានសន្យាថានឹងត្រឡប់មកជួបគេនៅពេលក្រោយ។ បន្ទាប់មក គាត់ និងបក្ខពួកក៏បានត្រឡប់មកជួបគេតាមការសន្យា ហើយបានសម្លាប់គេ រួចបានទៅជួបព្យាការី និងរាយការណ៍រឿងរ៉ាវនោះប្រាប់លោក។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សត្វពាហនៈដែលត្រូវបានគេយកមកបញ្ចាំ អាចជិះបានដោយសារតែការចំណាយលើចំណីរបស់វា ហើយទឹកដោះរបស់សត្វពាហនៈដែលយកមកបញ្ចាំ អាចទទួលទានបានដោយសារតែការចំណាយលើចំណីរបស់វា»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សត្វពាហនៈដែលត្រូវបានគេយកមកបញ្ចាំ អាចប្រើប្រាស់សម្រាប់ជិះបានដរាបណាវាត្រូវបានគេផ្តល់ចំណីឱ្យវា ហើយទឹកដោះរបស់សត្វពាហនៈដែលយកមកបញ្ចាំ អាចទទួលទានបានទៅតាមទំហំនៃការចំណាយលើចំណីរបស់វា។ ហើយអ្នកណាដែលជិះវា ឬទទួលទានទឹកដោះរបស់វា គឺត្រូវទទួលរ៉ាប់រងលើការចំណាយផ្គត់ផ្គង់ចំណីដល់វា»។

អាអ៊ីសាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានទិញស្បៀងអាហារមួយចំនួនពីជនជាតិជ្វីហ្វម្នាក់ ហើយលោកបានយកអាវក្រោះដែករបស់លោកទៅបញ្ចាំនឹងគាត់។

អ៊ីប៊ន អាប៊ី មូឡៃកាស់ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានសរសេរសំបុត្រមួយច្បាប់ផ្ញើទៅកាន់ អ៊ីប៊ីន អាប់បាស ហើយគាត់បានសរសេរឆ្លើយតបមកខ្ញុំវិញថា ព្យាការីបានកាត់សេចក្តីកំណត់ឱ្យចុងចោទ (ជនជាប់ចោទ) ធ្វើការស្បថ។

អាប៊ូ វ៉ាអ៊ីល បានរៀបរាប់ថា៖ អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន ម៉ាស្អ៊ូដ បាននិយាយថា៖ «អ្នកណាដែលស្បថដោយភូតកុហកដើម្បីដណ្តើមយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកដទៃ នោះគេនឹងជួបព្រះជាម្ចាស់ក្នុងស្ថានភាពដែលទ្រង់ក្រោធខឹងនឹងរូបគេ»។ ព្រះជាម្ចាស់បានបញ្ចុះខគម្ពីរនេះមកដើម្បីបញ្ជាក់រឿងនោះថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកដែលយកកិច្ចសន្យារបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងពាក្យសច្ចារបស់ខ្លួនទៅដោះដូរនឹងតម្លៃបន្តិចបន្តួច... ពួកគេនឹងទទួលរងនូវទារុណកម្មដ៏ឈឺចាប់ជាទីបំផុត» (៣:៧៧)។ ពេលនោះ អាល់-អាស្អាស់ អ៊ីប៊ីន កាយស បានមកជួបពួកយើង ហើយសួរថា៖ «តើ អាប៊ូ អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន (អ៊ីប៊ន ម៉ាស្អ៊ូដ) បានរៀបរាប់អ្វីខ្លះដល់ពួកអ្នក?»។ ពួកយើងក៏បានរៀបរាប់ដំណើររឿងប្រាប់គាត់។ គាត់បាននិយាយថា៖ «គាត់បាននិយាយពិតប្រាកដមែន។ ខគម្ពីរនេះត្រូវបានបញ្ចុះមកទាក់ទងនឹងរូបខ្ញុំផ្ទាល់។ ខ្ញុំធ្លាប់មានវិវាទជាមួយបុរសម្នាក់អំពីអណ្តូងទឹកមួយ ហើយពួកយើងបាននាំរឿងក្តីនោះទៅជម្រាបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំថា៖ “ចូរអ្នកនាំសាក្សីពីរនាក់មក (ដើម្បីបញ្ជាក់ពីការទាមទាររបស់អ្នក) បើពុំនោះទេ ចុងចោទមានសិទ្ធិស្បថ (ដើម្បីបដិសេធការចោទប្រកាន់)”។ ខ្ញុំបានជម្រាបថា៖ “ចុងចោទប្រាកដជាមិនរួញរាក្នុងការស្បថភូតកុហកឡើយ”។ ពេលនោះ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “អ្នកណាដែលស្បថដោយភូតកុហកដើម្បីដណ្តើមយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកដទៃ នោះគេនឹងជួបព្រះជាម្ចាស់ក្នុងស្ថានភាពដែលទ្រង់ក្រោធខឹងនឹងរូបគេ”។ បន្ទាប់មក ព្រះជាម្ចាស់ក៏បានបញ្ចុះខគម្ពីរមកបញ្ជាក់រឿងនោះ»។

អាប៊ូ វ៉ាអ៊ីល បានរៀបរាប់ថា៖ អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន ម៉ាស្អ៊ូដ បាននិយាយថា៖ «អ្នកណាដែលស្បថដោយភូតកុហកដើម្បីដណ្តើមយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកដទៃ នោះគេនឹងជួបព្រះជាម្ចាស់ក្នុងស្ថានភាពដែលទ្រង់ក្រោធខឹងនឹងរូបគេ»។ ព្រះជាម្ចាស់បានបញ្ចុះខគម្ពីរនេះមកដើម្បីបញ្ជាក់រឿងនោះថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកដែលយកកិច្ចសន្យារបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងពាក្យសច្ចារបស់ខ្លួនទៅដោះដូរនឹងតម្លៃបន្តិចបន្តួច... ពួកគេនឹងទទួលរងនូវទារុណកម្មដ៏ឈឺចាប់ជាទីបំផុត» (៣:៧៧)។ ពេលនោះ អាល់-អាស្អាស់ អ៊ីប៊ីន កាយស បានមកជួបពួកយើង ហើយសួរថា៖ «តើ អាប៊ូ អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន (អ៊ីប៊ន ម៉ាស្អ៊ូដ) បានរៀបរាប់អ្វីខ្លះដល់ពួកអ្នក?»។ ពួកយើងក៏បានរៀបរាប់ដំណើររឿងប្រាប់គាត់។ គាត់បាននិយាយថា៖ «គាត់បាននិយាយពិតប្រាកដមែន។ ខគម្ពីរនេះត្រូវបានបញ្ចុះមកទាក់ទងនឹងរូបខ្ញុំផ្ទាល់។ ខ្ញុំធ្លាប់មានវិវាទជាមួយបុរសម្នាក់អំពីអណ្តូងទឹកមួយ ហើយពួកយើងបាននាំរឿងក្តីនោះទៅជម្រាបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំថា៖ “ចូរអ្នកនាំសាក្សីពីរនាក់មក (ដើម្បីបញ្ជាក់ពីការទាមទាររបស់អ្នក) បើពុំនោះទេ ចុងចោទមានសិទ្ធិស្បថ (ដើម្បីបដិសេធការចោទប្រកាន់)”។ ខ្ញុំបានជម្រាបថា៖ “ចុងចោទប្រាកដជាមិនរួញរាក្នុងការស្បថភូតកុហកឡើយ”។ ពេលនោះ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “អ្នកណាដែលស្បថដោយភូតកុហកដើម្បីដណ្តើមយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកដទៃ នោះគេនឹងជួបព្រះជាម្ចាស់ក្នុងស្ថានភាពដែលទ្រង់ក្រោធខឹងនឹងរូបគេ”។ បន្ទាប់មក ព្រះជាម្ចាស់ក៏បានបញ្ចុះខគម្ពីរមកបញ្ជាក់រឿងនោះ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបានដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះមូស្លីមម្នាក់ឱ្យមានសេរីភាព ព្រះជាម្ចាស់នឹងជួយសង្គ្រោះគ្រប់សរីរាង្គកាយទាំងអស់របស់គេឱ្យរួចផុតពីភ្លើងនរក ដូចដែលគេបានដោះលែងសរីរាង្គកាយរបស់ខ្ញុំកញ្ជះនោះឱ្យមានសេរីភាពដែរ»។ សាអ៊ិដ អ៊ីប៊ីន ម៉ារចាណាស់ បាននិយាយថា គាត់បានរៀបរាប់ប្រសាសន៍នេះប្រាប់ អាលី អ៊ីប៊ីន អាល់-ហ៊ូសេន ហើយគាត់ក៏បានដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះម្នាក់របស់គាត់ ដែល អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន ចាអ៍ហ្វារ ធ្លាប់បានឱ្យតម្លៃទិញរហូតដល់ទៅ ១០ ០០០ ឌៀរហាំ ឬ ១ ០០០ ឌីណា។

អាប៊ូ ហ្ស៊ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានសួរព្យាការីថា៖ «តើអំពើណាដែលល្អប្រសើរបំផុត?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ឆ្លើយថា៖ «គឺការមានជំនឿលើព្រះជាម្ចាស់ និងការតស៊ូពលីក្នុងមាគ៌ារបស់ទ្រង់»។ ខ្ញុំបានសួរបន្តថា៖ «តើការដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះបែបណាដែលល្អប្រសើរបំផុត?»។ លោកបានឆ្លើយថា៖ «គឺការដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះដែលមានតម្លៃថ្លៃបំផុត និងជាទីស្រឡាញ់បំផុតរបស់ម្ចាស់»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ «ចុះប្រសិនបើខ្ញុំគ្មានលទ្ធភាពធ្វើបែបនោះទេ?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរជួយដល់អ្នកទន់ខ្សោយ ឬធ្វើការងារល្អជួយដល់អ្នកដែលមិនអាចធ្វើការងារដោយខ្លួនឯងបាន»។ ខ្ញុំបានសួរទៀតថា៖ «ចុះប្រសិនបើខ្ញុំមិនអាចធ្វើបែបនោះបានទៀត?»។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកចៀសវាងកុំបង្កគ្រោះថ្នាក់ និងកុំធ្វើបាបអ្នកដទៃ ព្រោះទង្វើនោះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាទានបរិច្ចាគមួយសម្រាប់ខ្លួនអ្នកផ្ទាល់»។

អាស្មា ប៊ីនត៍ អាប៊ូ បាក្រ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានបង្គាប់ពួកយើងឱ្យដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះឱ្យមានសេរីភាពនៅពេលមានសូរ្យគ្រាស។

អាស្មា ប៊ីនត៍ អាប៊ូ បាក្រ បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងត្រូវបានគេបង្គាប់ឱ្យដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះឱ្យមានសេរីភាពនៅពេលមានចន្ទគ្រាស។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះដែលជាកម្មសិទ្ធិរួមរបស់ម្ចាស់ពីរនាក់ នោះគេត្រូវតែដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះនោះឱ្យមានសេរីភាពពេញលេញ (មិនមែនដោះលែងត្រឹមតែមួយចំណែកនោះទេ) ប្រសិនបើគេជាអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភ បន្ទាប់ពីតម្លៃរបស់ខ្ញុំកញ្ជះត្រូវបានវាយតម្លៃរួចរាល់»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលដោះលែងចំណែករបស់ខ្លួនពីខ្ញុំកញ្ជះរួម ហើយគេមានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពពេញលេញ នោះត្រូវឱ្យបុរសយុត្តិធម៌ម្នាក់វាយតម្លៃខ្ញុំកញ្ជះនោះ ហើយគេត្រូវប្រគល់ប្រាក់ថ្លៃចំណែកដល់ពួកដៃគូរបស់គេ រួចដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះនោះឱ្យមានសេរីភាព បើពុំនោះទេ (ប្រសិនបើគេគ្មានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់) នោះខ្ញុំកញ្ជះនោះត្រូវបានដោះលែងត្រឹមតែចំណែករបស់គេប៉ុណ្ណោះ»។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលដោះលែងចំណែករបស់ខ្លួនពីខ្ញុំកញ្ជះម្នាក់ នោះគេត្រូវតែដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះនោះឱ្យមានសេរីភាពពេញលេញ ដរាបណាគេមានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ធ្វើបែបនោះ។ ប្រសិនបើគេគ្មានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបង់ថ្លៃចំណែកដទៃទៀត (បន្ទាប់ពីតម្លៃរបស់ខ្ញុំកញ្ជះត្រូវបានវាយតម្លៃដោយយុត្តិធម៌) នោះខ្ញុំកញ្ជះនោះត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពតាមសមាមាត្រនៃចំណែករបស់គេប៉ុណ្ណោះ»។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលដោះលែងចំណែករបស់ខ្លួនពីខ្ញុំកញ្ជះម្នាក់ ហើយគេមានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់លោះចំណែកដែលនៅសល់តាមតម្លៃដែលបានវាយតម្លៃដោយយុត្តិធម៌ នោះគេត្រូវតែដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះនោះឱ្យមានសេរីភាព (ដោយប្រគល់ប្រាក់ថ្លៃចំណែកដែលនៅសល់ដល់ម្ចាស់ដទៃទៀត)»។ ណាភីអ៊ី បានបន្ថែមថា៖ «បើពុំនោះទេ ខ្ញុំកញ្ជះនោះមានសេរីភាពត្រឹមតែចំណែករបស់គេប៉ុណ្ណោះ»។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ គាត់តែងតែកាត់សេចក្តីទាក់ទងនឹងខ្ញុំកញ្ជះប្រុស ឬស្រី ដែលជាកម្មសិទ្ធិរួមរបស់ម្ចាស់ច្រើននាក់ ហើយម្នាក់ក្នុងចំណោមម្ចាស់ទាំងនោះបានដោះលែងចំណែករបស់ខ្លួន។ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ តែងតែមានប្រសាសន៍ក្នុងករណីបែបនេះថា៖ «អ្នកដែលបានដោះលែងត្រូវតែដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះនោះឱ្យមានសេរីភាពពេញលេញ ប្រសិនបើគេមានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីបង់ថ្លៃចំណែកដែលនៅសល់តាមការវាយតម្លៃដោយយុត្តិធម៌ ហើយម្ចាស់ដទៃទៀតត្រូវទទួលយកថ្លៃចំណែករបស់ពួកគេ រួចខ្ញុំកញ្ជះនោះត្រូវបានរួចផុតពីភាពជាខ្ញុំកញ្ជះ»។ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់សេចក្តីសម្រេចនេះពីព្យាការី។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលដោះលែងចំណែករបស់ខ្លួនពីខ្ញុំកញ្ជះរួម (ត្រូវដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះនោះឱ្យមានសេរីភាពពេញលេញ)...»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលដោះលែងចំណែករបស់ខ្លួនពីខ្ញុំកញ្ជះរួម នោះគេត្រូវតែដោះលែងខ្ញុំកញ្ជះនោះឱ្យមានសេរីភាពពេញលេញ ដោយបង់ថ្លៃចំណែកដែលនៅសល់ពីទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គេ ប្រសិនបើគេមានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់ បើពុំនោះទេ តម្លៃរបស់ខ្ញុំកញ្ជះត្រូវវាយតម្លៃឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ហើយត្រូវជួយសម្រួលឱ្យខ្ញុំកញ្ជះនោះធ្វើការងារដោយគ្មានភាពលំបាកវេទនា រហូតទាល់តែគេសងថ្លៃចំណែកដែលនៅសល់រួចរាល់»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះជាម្ចាស់បានលើកលែងទោសដល់សហគមន៍របស់ខ្ញុំនូវអ្វីដែលផុសឡើងក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ ដរាបណាពួកគេមិនបានយកវាមកអនុវត្តជាសកម្មភាព ឬមិនបានបញ្ចេញជាពាក្យសម្តីឡើយ»។

អ៊ូម៉ើរ អ៊ីប៊ីន អាល់-ខាត់តອບ បានរៀបរាប់ថា ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រាល់សកម្មភាពទាំងឡាយគឺអាស្រ័យលើបំណងចេតនា ហើយមនុស្សគ្រប់រូបនឹងទទួលបានទៅតាមអ្វីដែលខ្លួនបានតាំងចិត្ត។ ដូច្នេះ អ្នកណាដែលបានធ្វើចំណាកស្រុកដើម្បីព្រះជាម្ចាស់ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ នោះការធ្វើចំណាកស្រុករបស់គេគឺដើម្បីព្រះជាម្ចាស់ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយអ្នកណាដែលបានធ្វើចំណាកស្រុកដើម្បីផលប្រយោជន៍លោកីយ៍ ឬដើម្បីរៀបការជាមួយស្ត្រីណាម្នាក់ នោះការធ្វើចំណាកស្រុករបស់គេគឺស្របទៅតាមអ្វីដែលគេបានតាំងចិត្តធ្វើចំណាកស្រុកនោះឯង»។