សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើទាសករម្នាក់បម្រើចៅហ្វាយរបស់ខ្លួនដោយស្មោះត្រង់ ហើយគោរពសក្ការៈចំពោះព្រះអម្ចាស់របស់ខ្លួនយ៉ាងពេញលេញឥតខ្ចោះ នោះគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យទ្វេដង»។

អាប៊ូ មូសា បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទាសករដែលគោរពសក្ការៈចំពោះព្រះអម្ចាស់របស់ខ្លួនយ៉ាងពេញលេញឥតខ្ចោះ ព្រមទាំងមានកាតព្វកិច្ច ស្មោះត្រង់ និងស្តាប់បង្គាប់ចំពោះចៅហ្វាយរបស់ខ្លួន នោះគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យទ្វេដង»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកអ្នកមិនត្រូវនិយាយថា 'ចូរផ្តល់អាហារដល់ម្ចាស់របស់អ្នក (រ៉ាប់បាកា)' 'ចូរជួយម្ចាស់របស់អ្នកក្នុងការសម្អាតកាយ' ឬ 'ចូរយកទឹកឱ្យម្ចាស់របស់អ្នក' នោះឡើយ ប៉ុន្តែត្រូវនិយាយថា 'ចៅហ្វាយរបស់ខ្ញុំ' ឬ 'អាណាព្យាបាលរបស់ខ្ញុំ' វិញ។ ហើយបុគ្គលណាម្នាក់ក៏មិនត្រូវនិយាយថា 'ទាសកររបស់ខ្ញុំ' ឬ 'ទាសីរបស់ខ្ញុំ' ដែរ ប៉ុន្តែត្រូវនិយាយថា 'យុវជនរបស់ខ្ញុំ' 'យុវតីរបស់ខ្ញុំ' ឬ 'ក្មេងប្រុសរបស់ខ្ញុំ' វិញ»។

អ៊ីប៊ន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើបុគ្គលណាម្នាក់ដោះលែងចំណែករបស់ខ្លួនលើទាសកររួម ហើយគេមានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទូទាត់តម្លៃដែលនៅសល់នៃទាសករនោះ (តាមការវាយតម្លៃដោយយុត្តិធម៌) នោះគេត្រូវដោះលែងទាសករនោះឱ្យមានសេរីភាពពេញលេញ ដោយបង់ប្រាក់ថ្លៃដែលនៅសេសសល់។ បើពុំនោះទេ ទាសករនោះត្រូវបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពត្រឹមតែមួយចំណែកប៉ុណ្ណោះ»។

អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកអ្នកម្នាក់ៗសុទ្ធតែជាអ្នកគង្វាល (អ្នកមើលការខុសត្រូវ) ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវលើអ្វីដែលនៅក្រោមបន្ទុករបស់ខ្លួន។ អ្នកដឹកនាំដែលគ្រប់គ្រងលើប្រជាជន គឺជាអ្នកគង្វាល ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះពួកគេ។ បុរសជាអ្នកគង្វាលលើក្រុមគ្រួសាររបស់គេ ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះពួកគេ។ ស្ត្រីជាអ្នកគង្វាលលើផ្ទះសម្បែង និងកូនៗរបស់ស្វាមីនាង ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះពួកគេ។ ទាសករជាអ្នកគង្វាលលើទ្រព្យសម្បត្តិចៅហ្វាយរបស់គេ ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះវា។ ដូច្នេះ ពួកអ្នកទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែជាអ្នកគង្វាល ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះអ្វីដែលនៅក្រោមបន្ទុករបស់ខ្លួន»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ និង ហ្សាអ៊ិដ អ៊ីប៊ីន ខាលិដ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើទាសីម្នាក់ប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ (ការរួមភេទខុសច្បាប់) ចូរវាយប្រហារនាងដោយរំពាត់ចុះ។ ប្រសិនបើនាងប្រព្រឹត្តម្តងទៀត ចូរវាយប្រហារនាងដោយរំពាត់ម្តងទៀតចុះ។ ប្រសិនបើនាងនៅតែប្រព្រឹត្តដដែលទៀត ចូរវាយប្រហារនាងដោយរំពាត់ម្តងទៀតចុះ»។ អ្នករៀបរាប់បានបន្ថែមថា នៅលើកទីបី ឬទីបួន ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរលក់នាងចេញទៅ ទោះបីជាក្នុងតម្លៃត្រឹមតែខ្សែចងសក់មួយខ្សែប៉ុណ្ណោះក៏ដោយ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ និង ហ្សាអ៊ិដ អ៊ីប៊ីន ខាលិដ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើទាសីម្នាក់ប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ ចូរវាយប្រហារនាងដោយរំពាត់ចុះ។ ប្រសិនបើនាងប្រព្រឹត្តម្តងទៀត ចូរវាយប្រហារនាងដោយរំពាត់ម្តងទៀតចុះ។ ប្រសិនបើនាងនៅតែប្រព្រឹត្តដដែលទៀត ចូរវាយប្រហារនាងដោយរំពាត់ម្តងទៀតចុះ»។ អ្នករៀបរាប់បានបន្ថែមថា នៅលើកទីបី ឬទីបួន ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរលក់នាងចេញទៅ ទោះបីជាក្នុងតម្លៃត្រឹមតែខ្សែចងសក់មួយខ្សែប៉ុណ្ណោះក៏ដោយ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលអ្នកបម្រើរបស់ពួកអ្នកយកអាហារមកជូនពួកអ្នក ប្រសិនបើអ្នកមិនឱ្យគេអង្គុយបរិភោគអាហារជាមួយទេ យ៉ាងហោចណាស់ក៏ត្រូវផ្តល់ឱ្យគេនូវអាហារមួយម៉ាត់ឬពីរម៉ាត់ ឬអាហារមួយចានឬពីរបង្អែមដែរ ពីព្រោះគេជាអ្នករៀបចំធ្វើអាហារនោះ»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ គាត់បានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ពួកអ្នកម្នាក់ៗសុទ្ធតែជាអ្នកគង្វាល (អ្នកមើលការខុសត្រូវ) ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវលើអ្វីដែលនៅក្រោមបន្ទុករបស់ខ្លួន។ អ្នកដឹកនាំគឺជាអ្នកគង្វាល ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះប្រជារាស្ត្ររបស់ខ្លួន។ បុរសគឺជាអ្នកគង្វាលនៅក្នុងគ្រួសាររបស់គេ ហើយទទួលខុសត្រូវលើអ្នកនៅក្រោមបន្ទុករបស់គេ។ ស្ត្រីគឺជាអ្នកគង្វាលលើផ្ទះសម្បែងរបស់ស្វាមីនាង ហើយទទួលខុសត្រូវលើអ្វីដែលនៅក្រោមបន្ទុករបស់នាង។ ហើយអ្នកបម្រើគឺជាអ្នកគង្វាលលើទ្រព្យសម្បត្តិចៅហ្វាយរបស់គេ ហើយទទួលខុសត្រូវលើអ្វីដែលនៅក្រោមបន្ទុករបស់គេ»។ ខ្ញុំពិតជាបានឮពាក្យខាងលើនេះពីព្យាការី ហើយខ្ញុំគិតថា ព្យាការីក៏បានមានប្រសាសន៍ផងដែរថា៖ «បុរសជាអ្នកគង្វាលលើទ្រព្យសម្បត្តិឪពុករបស់គេ ហើយទទួលខុសត្រូវលើអ្វីដែលនៅក្រោមបន្ទុករបស់គេ។ ដូច្នេះ ពួកអ្នកម្នាក់ៗសុទ្ធតែជាអ្នកគង្វាល ហើយត្រូវទទួលខុសត្រូវលើអ្វីដែលនៅក្រោមបន្ទុករបស់ខ្លួន»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើបុគ្គលណាម្នាក់វាយតប់គ្នា (ឬវាយអ្នកណាម្នាក់) នោះគេត្រូវជៀសវាងការវាយចំផ្ទៃមុខ»។

អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា បារីរ៉ោះ បានមកសុំជំនួយពីនាងក្នុងការទូទាត់កិច្ចសន្យារំដោះខ្លួនឱ្យមានសេរីភាព ដែលនាងត្រូវបង់ប្រាក់ចំនួន ៥ អ៊ូគីយ៉ាស់ (មាស) ដោយបង់រំលស់ប្រចាំឆ្នាំរយៈពេល ៥ ឆ្នាំ។ អាយស្ហះ បាននិយាយទៅកាន់នាងថា៖ «តើនាងយល់យ៉ាងណាដែរ ប្រសិនបើខ្ញុំបង់ប្រាក់សរុបទាំងអស់តែម្តង តើចៅហ្វាយរបស់នាងនឹងលក់នាងមកឱ្យខ្ញុំ ដើម្បីឱ្យខ្ញុំដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាព ហើយសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាល (វ៉ាឡា) របស់នាងបានមកខ្ញុំឬទេ?»។ បារីរ៉ោះ បានទៅជួបចៅហ្វាយរបស់នាង ហើយបានប្រាប់ពួកគេអំពីការផ្តល់ជូននោះ។ ពួកគេបាននិយាយថា ពួកគេនឹងមិនយល់ព្រមឡើយ លុះត្រាតែសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលរបស់នាងបានមកពួកគេ។ អាយស្ហះ បានរៀបរាប់បន្តថា៖ «ខ្ញុំបានទៅជួបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានជម្រាបលោកអំពីរឿងនោះ»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់នាងថា៖ «ចូរនាងទិញ បារីរ៉ោះ រួចដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាពចុះ ពីព្រោះសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាល គឺសម្រាប់តែអ្នកដែលបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពប៉ុណ្ណោះ»។ បន្ទាប់មក អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានក្រោកឈរឡើង ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះមនុស្សមួយចំនួនដែលបានកំណត់លក្ខខណ្ឌដែលគ្មានចែងនៅក្នុងច្បាប់របស់ព្រះជាម្ចាស់នោះ? ប្រសិនបើជនណាម្នាក់កំណត់លក្ខខណ្ឌដែលគ្មាននៅក្នុងច្បាប់របស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះអ្វីដែលគេកំណត់គឺទុកជាមោឃៈ។ បទបញ្ញត្តិ (ច្បាប់) របស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺជាសេចក្តីពិត ហើយរឹងមាំបំផុត»។

អ៊ុវ៉ះ បានរៀបរាប់ថា អាយស្ហះ បានប្រាប់គាត់ថា បារីរ៉ោះ បានមកសុំជំនួយពីនាងក្នុងការទូទាត់កិច្ចសន្យារំដោះខ្លួនឱ្យមានសេរីភាព (សម្រាប់ចំនួនទឹកប្រាក់ជាក់លាក់មួយ) ហើយនៅពេលនោះនាងមិនទាន់បានបង់ប្រាក់អ្វីទាំងអស់នៅឡើយ។ អាយស្ហះ បាននិយាយទៅកាន់នាងថា៖ «ចូរនាងត្រឡប់ទៅជួបចៅហ្វាយរបស់នាងវិញចុះ ហើយប្រសិនបើពួកគេយល់ព្រមឱ្យខ្ញុំបង់ថ្លៃនៃកិច្ចសន្យារំដោះខ្លួនរបស់នាង ហើយទទួលបានសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលរបស់នាង ខ្ញុំនឹងធ្វើបែបនោះ»។ បារីរ៉ោះ បានជម្រាបចៅហ្វាយរបស់នាងអំពីរឿងនោះ ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធ ហើយនិយាយថា៖ «ប្រសិនបើនាង (អាយស្ហះ) ចង់ស្វែងរកផលបុណ្យពីព្រះជាម្ចាស់ នាងអាចធ្វើបាន ប៉ុន្តែសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលរបស់នាងត្រូវតែបានមកពួកយើង»។ អាយស្ហះ បានលើកយករឿងនោះទៅជម្រាបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលលោកបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់នាងថា៖ «ចូរទិញ និងដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាពចុះ ពីព្រោះសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាល គឺសម្រាប់តែអ្នកដែលបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពប៉ុណ្ណោះ»។ បន្ទាប់មក អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានក្រោកឈរឡើង ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះមនុស្សដែលបានកំណត់លក្ខខណ្ឌដែលគ្មានចែងនៅក្នុងច្បាប់របស់ព្រះជាម្ចាស់? ជនណាដែលដាក់លក្ខខណ្ឌដែលគ្មាននៅក្នុងច្បាប់របស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះលក្ខខណ្ឌទាំងនោះនឹងត្រូវទុកជាមោឃៈ ទោះបីជាគេដាក់លក្ខខណ្ឌទាំងនោះមួយរយដងក៏ដោយ។ បទបញ្ញត្តិរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺជាសេចក្តីពិត ហើយរឹងមាំបំផុត»។

អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ើរ បានរៀបរាប់ថា៖ អាយស្ហះ មានបំណងទិញទាសីម្នាក់ដើម្បីដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាព។ ចៅហ្វាយនាយរបស់ទាសីនោះបានដាក់លក្ខខណ្ឌថាសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលរបស់នាងត្រូវតែបានមកពួកគេ។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ (ទៅកាន់ អាយស្ហះ) ថា៖ «អ្វីដែលពួកគេដាក់លក្ខខណ្ឌមិនត្រូវរារាំងនាងឡើយ ពីព្រោះសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាល គឺសម្រាប់តែអ្នកដែលបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពប៉ុណ្ណោះ»។

អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ បារីរ៉ោះ បានមកជួបនាង ហើយនិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានធ្វើកិច្ចសន្យារំដោះខ្លួនជាមួយចៅហ្វាយរបស់ខ្ញុំក្នុងតម្លៃ ៩ អ៊ូគីយ៉ាស់ (មាស) ដោយបង់រំលស់ប្រចាំឆ្នាំ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំមកសុំជំនួយពីលោកស្រី»។ អាយស្ហះ បាននិយាយថា៖ «ប្រសិនបើចៅហ្វាយរបស់នាងយល់ព្រម ខ្ញុំនឹងបង់ប្រាក់សរុបទាំងអស់ឱ្យពួកគេតែម្តង ហើយដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាព ដោយមានលក្ខខណ្ឌថាសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលរបស់នាងនឹងបានមកខ្ញុំ»។ បារីរ៉ោះ បានទៅជួបចៅហ្វាយរបស់នាង ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធការផ្តល់ជូននោះ។ នាងបានត្រឡប់មកវិញ ហើយនិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានបង្ហាញការផ្តល់ជូននោះដល់ពួកគេហើយ ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធ លុះត្រាតែសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលបានមកពួកគេ»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានឮរឿងនោះ ហើយបានសួរខ្ញុំអំពីរឿងនោះ រួចខ្ញុំក៏បានជម្រាបលោកសព្វគ្រប់។ ពេលនោះ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរទិញ និងដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាពចុះ ហើយកំណត់លក្ខខណ្ឌថាសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលត្រូវតែបានមកនាង ពីព្រោះសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាល គឺសម្រាប់តែអ្នកដែលបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពប៉ុណ្ណោះ»។ អាយស្ហះ បានរៀបរាប់បន្ថែមថា៖ «បន្ទាប់មក អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានក្រោកឈរឡើងក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងឡាយ រួចបានសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «បន្ទាប់ពីនេះទៅ តើមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះមនុស្សមួយចំនួនដែលបានដាក់លក្ខខណ្ឌដែលគ្មានចែងនៅក្នុងច្បាប់របស់ព្រះជាម្ចាស់? ដូច្នេះ លក្ខខណ្ឌណាក៏ដោយដែលគ្មាននៅក្នុងច្បាប់របស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺទុកជាមោឃៈ ទោះបីជាមានមួយរយលក្ខខណ្ឌក៏ដោយ។ ព្រះរាជក្រឹត្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺជាសេចក្តីពិត ហើយលក្ខខណ្ឌរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺរឹងមាំនិងស្ថិតស្ថេរជាងគេបំផុត។ ហេតុអ្វីបានជាបុរសមួយចំនួនក្នុងចំណោមពួកអ្នកនិយាយថា៖ ឱអ្នកនេះអើយ! ចូរដោះលែងទាសករចុះ ប៉ុន្តែសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលត្រូវតែបានមកខ្ញុំ? ពិតប្រាកដណាស់ សិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាល គឺសម្រាប់តែអ្នកដែលបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពប៉ុណ្ណោះ»»។

អាមរ៉ោះ ប៊ីនទី អាប់ឌុររ៉ោះម៉ាន បានរៀបរាប់ថា៖ បារីរ៉ោះ បានទៅជួប អាយស្ហះ ជាមាតានៃអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយ ដើម្បីសុំជំនួយពីនាងក្នុងការរំដោះខ្លួនឱ្យមានសេរីភាព។ អាយស្ហះ បាននិយាយទៅកាន់នាងថា៖ «ប្រសិនបើចៅហ្វាយរបស់នាងយល់ព្រម ខ្ញុំនឹងបង់តម្លៃរបស់នាងទាំងអស់តែម្តង ហើយដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាព»។ បារីរ៉ោះ បានយកការផ្តល់ជូននោះទៅជម្រាបចៅហ្វាយរបស់នាង ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធមិនព្រមលក់នាងឡើយ លុះត្រាតែសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលបានមកពួកគេ។ អាយស្ហះ បានជម្រាបអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់អំពីរឿងនោះ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរទិញ និងដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាពចុះ ពីព្រោះសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាល គឺសម្រាប់តែអ្នកដែលបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពប៉ុណ្ណោះ»។

អាប់ឌុល វ៉ាហីដ អ៊ីប៊ីន អៃម៉ាន់ បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានទៅជួប អាយស្ហះ ហើយបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំធ្លាប់ជាទាសកររបស់ អ៊ុតបាស់ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី ឡាហាប់។ អ៊ុតបាស់ បានទទួលមរណភាព ហើយកូនប្រុសៗរបស់គាត់បានក្លាយជាចៅហ្វាយរបស់ខ្ញុំ ដែលពួកគេបានលក់ខ្ញុំទៅឱ្យ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី អាមរ៍ ហើយគាត់បានដោះលែងខ្ញុំឱ្យមានសេរីភាព។ កូនប្រុសៗរបស់ អ៊ុតបាស់ បានដាក់លក្ខខណ្ឌថាសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលរបស់ខ្ញុំត្រូវតែបានមកពួកគេ»។ អាយស្ហះ បាននិយាយថា៖ «បារីរ៉ោះ បានមកជួបខ្ញុំ ហើយនាងត្រូវបានចៅហ្វាយរបស់នាងផ្តល់កិច្ចសន្យារំដោះខ្លួន ហើយនាងបានសុំឱ្យខ្ញុំទិញ និងដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាព។ ខ្ញុំបានយល់ព្រមចំពោះរឿងនោះ ប៉ុន្តែ បារីរ៉ោះ បានប្រាប់ខ្ញុំថា ចៅហ្វាយរបស់នាងនឹងមិនព្រមលក់នាងឡើយ លុះត្រាតែសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលរបស់នាងបានមកពួកគេ»។ អាយស្ហះ បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនត្រូវការរឿងបែបនោះទេ»។ នៅពេលព្យាការីបានឮរឿងនោះ ឬលោកត្រូវបានគេជម្រាបអំពីរឿងនោះ លោកបានសួរ អាយស្ហះ អំពីរឿងនោះ។ អាយស្ហះ បានរៀបរាប់អំពីអ្វីដែល បារីរ៉ោះ បានប្រាប់នាង។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរទិញ និងដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាពចុះ ហើយទុកឱ្យពួកគេកំណត់លក្ខខណ្ឌតាមតែចិត្តពួកគេចង់បានចុះ»។ ដូច្នេះ អាយស្ហះ ក៏បានទិញ និងដោះលែងនាងឱ្យមានសេរីភាព ហើយចៅហ្វាយរបស់នាងបានដាក់លក្ខខណ្ឌថាសិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាលរបស់នាងត្រូវតែបានមកពួកគេ។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សិទ្ធិមរតកអាណាព្យាបាល គឺសម្រាប់តែអ្នកដែលបានដោះលែងឱ្យមានសេរីភាពប៉ុណ្ណោះ ទោះបីជាពួកគេបានដាក់លក្ខខណ្ឌមួយរយក៏ដោយ»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឱស្ត្រីមូស្លីមទាំងឡាយ! គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកនាងត្រូវមើលងាយកាដូ (អំណោយ) ដែលអ្នកជិតខាងជាស្ត្រីរបស់ខ្លួនបានផ្ញើមកឱ្យនោះឡើយ ទោះបីជាវាគ្រាន់តែជាក្រចកជើងចៀម (ចំណែកជើងគ្មានសាច់) ក៏ដោយ»។

អ៊ុវ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អាយស្ហះ បាននិយាយមកកាន់ខ្ញុំថា៖ «ឱក្មួយប្រុសរបស់ខ្ញុំអើយ! ពួកយើងធ្លាប់បានឃើញព្រះចន្ទខែដាច់ ហើយបន្ទាប់មកព្រះចន្ទខែដាច់ ហើយបន្ទាប់មកព្រះចន្ទខែដាច់ទៀត ដោយវិធីនេះពួកយើងបានឃើញព្រះចន្ទខែដាច់ចំនួនបីដងក្នុងរយៈពេលពីរខែ ដោយគ្មានភ្លើង (សម្រាប់ចម្អិនអាហារ) ត្រូវបានបង្កាត់ឡើងនៅក្នុងផ្ទះរបស់អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ»។ ខ្ញុំបានសួរថា៖ «ឱអ្នកមីងរបស់ខ្ញុំ! ចុះតើអ្វីខ្លះដែលចិញ្ចឹមជីវិតអ្នកមីងកាលនោះ?»។ អាយស្ហះ បានឆ្លើយថា៖ «គឺរបស់ខ្មៅពីរយ៉ាង៖ ផ្លែឆាប និងទឹក។ ហើយពួកយើងមានអ្នកជិតខាងមកពីក្រុមអាន់ស៊័រ ដែលមានសត្វពាហនៈផ្តល់ទឹកដោះ ហើយពួកគេធ្លាប់បានផ្ញើទឹកដោះមួយចំនួនជូនអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយលោកបានចែករំលែកឱ្យពួកយើងផឹក»។

អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំនឹងទទួលការអញ្ជើញ ទោះបីជាខ្ញុំត្រូវបានគេអញ្ជើញឱ្យទៅទទួលទានអាហារជើងចៀមក៏ដោយ ហើយខ្ញុំនឹងទទួលយកអំណោយ ទោះបីជាវាជាដៃចៀម ឬជើងចៀមក៏ដោយ»។

សាហ៍ល បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានចាត់គេឱ្យទៅជួបស្ត្រីម្នាក់មកពីក្រុមជនអន្តោប្រវេសន៍ (មូហាជីរីន) ដែលនាងមានទាសករម្នាក់ជាជាងឈើ។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់នាងថា៖ «ចូរបង្គាប់ទាសកររបស់នាងឱ្យរៀបចំឈើសម្រាប់ធ្វើវេទិកាទេសនា (មីនបារ)»។ ដូច្នេះ នាងក៏បានបង្គាប់ទាសកររបស់នាង ហើយគេបានទៅកាប់ឈើពីដើមម៉ៃសាក់ រួចរៀបចំធ្វើវេទិកាទេសនាសម្រាប់ព្យាការី។ នៅពេលគេបានធ្វើវេទិកាទេសនានោះរួចរាល់ ស្ត្រីនោះបានជម្រាបព្យាការីថាវាត្រូវបានធ្វើរួចហើយ។ ព្យាការីបានស្នើឱ្យនាងបញ្ជូនវេទិកាទេសនានោះមកកាន់លោក ដូច្នេះពួកគេក៏បានយកវាមក។ ព្យាការីបានលើកវា ហើយយកទៅដាក់នៅកន្លែងដែលពួកអ្នកកំពុងឃើញនៅពេលនេះ។