សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ហើយទូលសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ម្តាយរបស់ខ្ញុំបានទទួលមរណភាព ហើយគាត់នៅជំពាក់ការកាន់បួសចំនួន ១ ខែ តើខ្ញុំអាចកាន់បួសសងជំនួសគាត់បានដែរឬទេ?»។ លោកបានឆ្លើយតបថា៖ «បាទ បាន បំណុលចំពោះព្រះជាម្ចាស់គឺកាន់តែសមហេតុផលបំផុតដែលត្រូវសង»។ ហើយនៅក្នុងការរៀបរាប់ផ្សេងទៀត ស្ត្រីម្នាក់បានទូលសួរព្យាការីថា៖ «ប្អូនស្រីរបស់ខ្ញុំបានទទួលមរណភាព...»។ ហើយនៅក្នុងខ្សែរៀបរាប់មួយទៀត ស្ត្រីម្នាក់បានទូលព្យាការីថា៖ «ម្តាយរបស់ខ្ញុំបានទទួលមរណភាព ហើយគាត់បានបន់ស្រន់ថានឹងកាន់បួស ប៉ុន្តែមិនទាន់បានកាន់បួសនៅឡើយ»។ និងនៅក្នុងខ្សែរៀបរាប់មួយទៀត ស្ត្រីម្នាក់បានទូលថា៖ «ម្តាយរបស់ខ្ញុំបានទទួលមរណភាព ហើយគាត់ជំពាក់ការកាន់បួសចំនួន ១៥ ថ្ងៃ»។

លោក អ៊ូម៉ារ អ៊ីប៊ីន អាល់-ខាត់ត្វប បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលរាត្រីឈានចូលមកពីទិសខាងនេះ ហើយថ្ងៃរសាត់បាត់ទៅពីទិសខាងនេះ ហើយព្រះអាទិត្យបានលិចបាត់ នោះអ្នកកាន់បួសត្រូវតែចេញពីបួសហើយ»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី អ៊ូហ្វា បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបាននៅជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងដំណើរមួយ ហើយលោកកំពុងកាន់បួស។ លុះពេលព្រះអាទិត្យលិច លោកបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់មនុស្សម្នាក់ថា៖ «ឱអ្នកនេះ ចូរអ្នកក្រោកឡើង ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនពួកយើង»។ គាត់បានទូលថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! បើលោកមេត្តារង់ចាំដល់ពេលល្ងាចបន្តិចសិន!»។ លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកចុះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនពួកយើង»។ គាត់ទូលទៀតថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! បើលោកមេត្តារង់ចាំដល់ល្ងាចបន្តិច!»។ លោកមានប្រសាសន៍ម្ដងទៀតថា៖ «ចូរអ្នកចុះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនពួកយើង»។ គាត់ទូលថា៖ «នៅសល់ពន្លឺថ្ងៃនៅឡើយ!»។ លោកមានប្រសាសន៍ជាថ្មីថា៖ «ចូរអ្នកចុះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនពួកយើង»។ គាត់ក៏បានចុះពីសត្វជំនិះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជូនពួកគេ។ ព្យាការីក៏បានទទួលទាន រួចហើយលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលពួកអ្នកមើលឃើញថារាត្រីបានឈានចូលមកពីទិសខាងនេះ នោះអ្នកកាន់បួសត្រូវតែចេញពីបួសហើយ»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អាប៊ី អ៊ូហ្វា បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបានធ្វើដំណើរជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយលោកកំពុងកាន់បួស។ នៅពេលដែលព្រះអាទិត្យលិច លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកចុះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនពួកយើង»។ គាត់ទូលថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! បើលោកមេត្តារង់ចាំដល់ពេលល្ងាចបន្តិចសិន!»។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ម្ដងទៀតថា៖ «ចូរអ្នកចុះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនពួកយើង»។ គាត់ទូលថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! នៅសល់ពន្លឺថ្ងៃនៅឡើយ!»។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ជាថ្មីថា៖ «ចូរអ្នកចុះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនពួកយើង»។ គាត់ក៏បានចុះទៅធ្វើតាមបញ្ជានោះ។ បន្ទាប់មក ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលពួកអ្នកមើលឃើញថារាត្រីបានឈានចូលមកពីទិសខាងនេះ នោះអ្នកកាន់បួសត្រូវតែចេញពីបួសហើយ» ដោយលោកបានចង្អុលម្រាមដៃរបស់លោកសំដៅទៅទិសខាងកើត។

លោក សាល់ អ៊ីប៊ីន សាអ៍ដ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មនុស្សទាំងឡាយនឹងបន្តស្ថិតនៅលើមាគ៌ាល្អប្រសើរ ដរាបណាពួកគេប្រញាប់ប្រញាល់ចេញពីបួស (នៅពេលដល់ម៉ោងកំណត់)»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប៊ី អ៊ូហ្វា បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបាននៅជាមួយព្យាការីក្នុងដំណើរមួយ ហើយលោកបានកាន់បួសរហូតដល់ពេលល្ងាច។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់បុរសម្នាក់ថា៖ «ចូរអ្នកចុះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនខ្ញុំ»។ គាត់ទូលថា៖ «បើលោកមេត្តារង់ចាំដល់ពេលល្ងាចបន្តិចសិន!»។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកចុះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនខ្ញុំ។ នៅពេលដែលអ្នកមើលឃើញថារាត្រីបានឈានចូលមកពីទិសខាងនេះ នោះអ្នកកាន់បួសត្រូវតែចេញពីបួសហើយ»។

លោកស្រី អាស្មា ប៊ីនទី អាប៊ូ បាក្រ បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបានចេញពីបួសក្នុងសម័យកាលរបស់ព្យាការីនៅថ្ងៃដែលមានពពកច្រើនស្រទុំ បន្ទាប់មកស្រាប់តែព្រះអាទិត្យបានរះឡើងវិញ។ មានគេបានសួរលោក ហ៊ិស្ហាម ថា៖ «តើពួកគេត្រូវបានបង្គាប់ឲ្យកាន់បួសសងជំនួសថ្ងៃនោះដែរឬទេ?»។ លោកបានឆ្លើយថា៖ «វាជៀសមិនផុតពីការសងឡើយ»។ ប៉ុន្តែលោក ម៉ាក់ម៉ារ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំបានឮលោក ហ៊ិស្ហាម និយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនដឹងច្បាស់ទេថាពួកគេបានកាន់បួសសង ឬក៏អត់នោះទេ»។

លោកស្រី រ៉ាប់ប៊ីអ៍ ប៊ីនទី មូអ៊ាវវិហ្ស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានចាត់អ្នកនាំសារម្នាក់ឲ្យទៅកាន់ភូមិទាំងឡាយរបស់ពួក អាន់ស្វារ នៅព្រឹកថ្ងៃ អាស្ហ៊ូរ៉ា ដោយប្រកាសថា៖ «អ្នកណាដែលបានទទួលទានអាហារនៅពេលព្រឹក ចូរគេបំពេញការតមអាហារនៅពេលសេសសល់នៃថ្ងៃនោះចុះ ហើយអ្នកណាដែលមិនទាន់ទទួលទានអាហារទេ ចូរគេកាន់បួសចុះ»។ លោកស្រីបានរៀបរាប់បន្តទៀតថា៖ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ពួកយើងតែងតែកាន់បួសនៅថ្ងៃនោះជាប្រចាំ និងបានបង្រៀនកូនប្រុសតូចៗរបស់ពួកយើងឲ្យកាន់បួសផងដែរ។ ពួកយើងបានធ្វើតុក្កតាលេងពីសំឡីរោមសត្វសម្រាប់ក្មេងៗ ហើយប្រសិនបើក្មេងណាម្នាក់យំទារអាហារ ពួកយើងក៏យកតុក្កតានោះឲ្យគេលេង រហូតទាល់តែដល់ពេលចេញពីបួស។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំកាន់បួសជាប់ៗគ្នាដោយគ្មានការចេញពីបួសឡើយ»។ មនុស្សទាំងឡាយបានទូលសួរថា៖ «ប៉ុន្តែលោកបានកាន់បួសជាប់ៗគ្នាដោយមិនចេញពីបួសសោះ!»។ ព្យាការីបានឆ្លើយតបថា៖ «ខ្ញុំមិនដូចពួកអ្នកណាម្នាក់ឡើយ ព្រោះពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំត្រូវបានគេផ្ដល់អាហារនិងភេសជ្ជៈឲ្យ (ដោយព្រះជាម្ចាស់) នៅពេលយប់»។

លោក អាប់ឌុលឡោះ អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់ការកាន់បួសជាប់ៗគ្នាដោយមិនចេញពីបួស។ មនុស្សទាំងឡាយបានទូលសួរលោកថា៖ «ប៉ុន្តែលោកបានអនុវត្តវា!»។ លោកបានឆ្លើយតបថា៖ «ខ្ញុំមិនដូចពួកអ្នកឡើយ ព្រោះពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំត្រូវបានគេផ្ដល់អាហារនិងភេសជ្ជៈឲ្យ»។

លោក អាប៊ូ សាអីដ បានរៀបរាប់ថា៖ គាត់បានឮព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំកាន់បួសជាប់ៗគ្នាដោយមិនចេញពីបួសឡើយ ហើយប្រសិនបើនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកចង់បន្តការកាន់បួស នោះចូរគេបន្តត្រឹមតែពេលទៀបភ្លឺប៉ុណ្ណោះ»។ ពួកគេបានទូលសួរលោកថា៖ «ប៉ុន្តែលោកបានកាន់បួសជាប់ៗគ្នា ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់!»។ លោកបានឆ្លើយតបថា៖ «ខ្ញុំមិនដូចពួកអ្នកឡើយ ព្រោះពិតប្រាកដណាស់ នៅពេលយប់ខ្ញុំមានព្រះដែលផ្ដល់អាហារឲ្យខ្ញុំទទួលទាន និងផ្ដល់ភេសជ្ជៈឲ្យខ្ញុំផឹក»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់ការកាន់បួសជាប់ៗគ្នាដោយមិនចេញពីបួស ដោយសារតែក្ដីមេត្តាករុណាចំពោះពួកគេ។ ពួកគេបានទូលសួរលោកថា៖ «ប៉ុន្តែលោកបានកាន់បួសជាប់ៗគ្នា!»។ លោកមានប្រសាសន៍ឆ្លើយតបថា៖ «ខ្ញុំមិនដូចពួកអ្នកឡើយ ព្រោះពិតប្រាកដណាស់ ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានផ្ដល់អាហារនិងភេសជ្ជៈដល់ខ្ញុំ»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់ការកាន់បួសជាប់ៗគ្នាដោយមិនចេញពីបួស។ ស្រាប់តែមានបុរសមូស្លីមម្នាក់បានទូលសួរលោកថា៖ «ប៉ុន្តែលោកបានកាន់បួសជាប់ៗគ្នា ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់!»។ ព្យាការីបានឆ្លើយតបថា៖ «តើមាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកដូចខ្ញុំ? ពិតប្រាកដណាស់ នៅពេលយប់ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានផ្ដល់អាហារនិងភេសជ្ជៈដល់ខ្ញុំ»។ លុះពេលដែលមនុស្សទាំងឡាយមិនព្រមបញ្ឈប់ការកាន់បួសជាប់ៗគ្នា ព្យាការីក៏បានកាន់បួសជាប់ៗគ្នាជាមួយពួកគេ ១ ថ្ងៃ ហើយបន្ទាប់មក ១ ថ្ងៃទៀត រហូតទាល់តែពួកគេបានមើលឃើញព្រះចន្ទខែដាច់។ ព្យាការីក៏បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់ពួកគេថា៖ «ប្រសិនបើព្រះចន្ទពន្យារពេលរះ ខ្ញុំនឹងបង្កើនការកាន់បួសបន្ថែមទៀតសម្រាប់ពួកអ្នក» ដើម្បីជាការព្រមានដល់ពួកគេ នៅពេលដែលពួកគេមិនព្រមបញ្ឈប់។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ពីព្យាការីថា លោកបានមានប្រសាសន៍ចំនួន ២ ដងថា៖ «ចូរពួកអ្នកប្រុងប្រយ័ត្ន កុំកាន់បួសជាប់ៗគ្នាដោយមិនចេញពីបួសឡើយ»។ មានគេទូលសួរលោកថា៖ «ប៉ុន្តែលោកបានកាន់បួសជាប់ៗគ្នា!»។ ព្យាការីបានឆ្លើយតបថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ នៅពេលយប់ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានផ្ដល់អាហារនិងភេសជ្ជៈដល់ខ្ញុំ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកធ្វើការងារបុណ្យតាមលទ្ធភាពដែលពួកអ្នកអាចទ្រាំទ្របានចុះ»។

លោក អាប៊ូ សាអីដ អាល់-ខុទរី បានរៀបរាប់ថា៖ គាត់បានឮអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់មានប្រសាសន៍ថា៖ «កុំកាន់បួសជាប់ៗគ្នាដោយមិនចេញពីបួសឡើយ ហើយប្រសិនបើនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកចង់បន្តការកាន់បួស នោះចូរគេបន្តត្រឹមតែពេលទៀបភ្លឺប៉ុណ្ណោះ»។ ពួកគេបានទូលសួរលោកថា៖ «ប៉ុន្តែលោកបានកាន់បួសជាប់ៗគ្នា ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់!»។ លោកបានឆ្លើយតបថា៖ «ខ្ញុំមិនដូចពួកអ្នកឡើយ ព្រោះពិតប្រាកដណាស់ នៅពេលយប់ខ្ញុំមានព្រះដែលផ្ដល់អាហារឲ្យខ្ញុំទទួលទាន និងផ្ដល់ភេសជ្ជៈឲ្យខ្ញុំផឹក»។

លោក អាប៊ូ ជូហៃហ្វះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានចងសម្ព័ន្ធភាពជាបងប្អូនធម៌រវាងលោក សាល់ម៉ាន និងលោក អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា។ ថ្ងៃមួយ លោក សាល់ម៉ាន បានទៅសួរសុខទុក្ខលោក អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា ហើយបានឃើញលោកស្រី អ៊ុម្មុ អ៊ីដ-ដារដា ស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់ចាស់ៗមិនសមរម្យ។ គាត់ក៏បានសួរនាងថា៖ «តើមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះនាង?»។ នាងបានឆ្លើយថា៖ «បងប្រុសរបស់អ្នកគឺ អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា គ្មានចំណាប់អារម្មណ៍នឹងរឿងរ៉ាវលោកិយនេះឡើយ»។ បន្ទាប់មក លោក អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា ក៏បានមកដល់ ហើយបានរៀបចំអាហារសម្រាប់លោក សាល់ម៉ាន។ លោក អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា បានអញ្ជើញថា៖ «ចូរអ្នកទទួលទានចុះ»។ លោក សាល់ម៉ាន សួរថា៖ «ចុះអ្នក?»។ លោក អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា ឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំកំពុងកាន់បួស»។ លោក សាល់ម៉ាន បាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំនឹងមិនទទួលទានឡើយ រហូតទាល់តែអ្នកទទួលទានជាមួយខ្ញុំ»។ ដូច្នេះ លោក អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា ក៏បានទទួលទានជាមួយគាត់។ លុះដល់ពេលយប់ លោក អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា បានក្រោកឈរឡើងដើម្បីថ្វាយបង្គំព្រះ ប៉ុន្តែលោក សាល់ម៉ាន បានប្រាប់ថា៖ «ចូរអ្នកគេងសិនចុះ» ហើយលោក អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា ក៏បានគេង។ មួយសន្ទុះក្រោយមក លោក អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា បានក្រោកឡើងម្ដងទៀត ប៉ុន្តែលោក សាល់ម៉ាន បានប្រាប់ថា៖ «ចូរគេងសិន»។ លុះដល់ចុងបញ្ចប់នៃរាត្រី (ពេលជិតភ្លឺ) លោក សាល់ម៉ាន ក៏បានប្រាប់ថា៖ «ឥឡូវនេះ ចូរក្រោកឡើង» ហើយពួកគេទាំងពីរក៏បានថ្វាយបង្គំព្រះជាមួយគ្នា។ លោក សាល់ម៉ាន បាននិយាយទៅកាន់លោក អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះអម្ចាស់របស់អ្នកមានសិទ្ធិចំពោះអ្នក ខ្លួនប្រាណរបស់អ្នកមានសិទ្ធិចំពោះអ្នក និងក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកមានសិទ្ធិចំពោះអ្នក ដូច្នេះចូរអ្នកផ្ដល់សិទ្ធិដល់ម្ចាស់សិទ្ធិនីមួយៗឲ្យបានត្រឹមត្រូវចុះ»។ បន្ទាប់មក លោក អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា បានទៅជួបព្យាការី ហើយបានរៀបរាប់រឿងរ៉ាវនោះប្រាប់លោក។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សាល់ម៉ាន បាននិយាយត្រឹមត្រូវហើយ»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់កាន់បួសរហូតដល់ពួកយើងគិតថាលោកនឹងមិនចេញពីបួសឡើយ ហើយលោកធ្លាប់មិនកាន់បួសរហូតដល់ពួកយើងគិតថាលោកនឹងមិនកាន់បួសឡើយ។ ខ្ញុំមិនដែលឃើញអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់កាន់បួសពេញមួយខែពេញលេញឡើយ លើកលែងតែខែរ៉ាម៉ាឌនប៉ុណ្ណោះ ហើយខ្ញុំមិនដែលឃើញលោកកាន់បួសក្នុងខែណាបានច្រើនជាងខែស្ហាក់បាននោះឡើយ។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមិនដែលកាន់បួសក្នុងខែណាបានច្រើនជាងខែស្ហាក់បានឡើយ ពីព្រោះលោកធ្លាប់កាន់បួសស្ទើរតែពេញមួយខែស្ហាក់បានទាំងមូល។ ហើយលោកតែងតែមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរពួកអ្នកប្រព្រឹត្តការងារបុណ្យតាមលទ្ធភាពដែលពួកអ្នកអាចធ្វើបានចុះ ព្រោះពិតប្រាកដណាស់ ព្រះជាម្ចាស់មិនចេះនឿយណាយ (ក្នុងការប្រទានផលបុណ្យ) ឡើយ រហូតទាល់តែពួកអ្នកខ្លួនឯងនឿយណាយធុញទ្រាន់»។ ហើយការថ្វាយបង្គំព្រះដែលជាទីស្រឡាញ់បំផុតចំពោះព្យាការី គឺការថ្វាយបង្គំព្រះដែលត្រូវបានអនុវត្តជាប់ជាប្រចាំ ទោះបីជាមានចំនួនតិចតួចក៏ដោយ។ ហើយកាលណាព្យាការីបានអនុវត្តការថ្វាយបង្គំព្រះណាមួយ លោកតែងតែប្រកាន់ខ្ជាប់អនុវត្តវាជាប់ជាប្រចាំ។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីមិនដែលកាន់បួសពេញមួយខែពេញលេញសោះឡើយ ក្រៅពីខែរ៉ាម៉ាឌន។ ហើយលោកធ្លាប់កាន់បួសរហូតដល់មានគេនិយាយថា៖ «ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ លោកនឹងមិនចេញពីបួសឡើយ» ហើយលោកធ្លាប់មិនកាន់បួសរហូតដល់មានគេនិយាយថា៖ «ស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ លោកនឹងមិនកាន់បួសឡើយ»។

លោក អាណាស បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់មិនកាន់បួសក្នុងខែណាមួយ រហូតដល់ពួកយើងគិតថាលោកនឹងមិនកាន់បួសក្នុងខែនោះឡើយ ហើយលោកធ្លាប់កាន់បួសរហូតដល់ពួកយើងគិតថាលោកនឹងមិនចេញពីបួសបន្តិចសោះក្នុងខែនោះ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកចង់ឃើញលោកថ្វាយបង្គំព្រះនៅពេលយប់ អ្នកក៏អាចឃើញលោកថ្វាយបង្គំព្រះ ហើយប្រសិនបើអ្នកចង់ឃើញលោកគេងលក់ អ្នកក៏អាចឃើញលោកគេងលក់ផងដែរ។