សហ៊ីហ៍ អាល់-ពូខារី

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ប្រសិនបើបុគ្គលណាម្នាក់ភ្លេចភ្លាំង ហើយបានបរិភោគឬផឹក នោះចូរគេបំពេញការកាន់បួសរបស់គេឲ្យចប់សព្វគ្រប់ចុះ ពីព្រោះពិតប្រាកដណាស់ គឺព្រះជាម្ចាស់ទេដែលបានផ្ដល់អាហារនិងទឹកឲ្យគេទទួលទាន»។

លោក ហ៊ុមរ៉ាន បានរៀបរាប់ថា៖ ខ្ញុំបានឃើញលោក អ៊ូស្មាន ធ្វើពិធីសម្អាតកាយមុនពេលថ្វាយបង្គំព្រះ។ លោកបានលាងដៃទាំងសងខាងរបស់លោកចំនួន ៣ ដង ខ្ពុរមាត់ និងលាងសម្អាតច្រមុះដោយដកទឹកចូលរួចច្រានចេញមកក្រៅ ហើយលាងមុខចំនួន ៣ ដង។ បន្ទាប់មក លោកបានលាងដៃស្ដាំរហូតដល់កែងដៃចំនួន ៣ ដង និងលាងដៃឆ្វេងរហូតដល់កែងដៃចំនួន ៣ ដង រួចហើយលោកបានយកដៃទទឹកទឹកមកជូតលើក្បាលរបស់លោក ហើយលាងជើងស្ដាំចំនួន ៣ ដង និងលាងជើងឆ្វេងចំនួន ៣ ដង។ បន្ទាប់មកលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើពិធីសម្អាតកាយដូចពិធីសម្អាតកាយរបស់ខ្ញុំនេះដែរ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “អ្នកណាដែលបានធ្វើពិធីសម្អាតកាយដូចពិធីសម្អាតកាយរបស់ខ្ញុំនេះ រួចហើយគេបានថ្វាយបង្គំព្រះចំនួន ២ រ៉ាកអាត់ ដោយចិត្តមិនជាប់ជំពាក់នឹងរឿងរ៉ាវលោកិយណាមួយឡើយ បាបកម្មកន្លងមកទាំងអស់របស់គេនឹងត្រូវបានលើកលែងទោសឲ្យ”»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ហើយពោលថាគាត់បានឆេះខ្លោច (វិនាសអន្តរាយ) ហើយ។ ព្យាការីបានសួរគាត់ថា៖ «តើមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះអ្នក?»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំបានរួមមេត្រីជាមួយភរិយារបស់ខ្ញុំនៅក្នុងខែរ៉ាម៉ាឌន (ខណៈពេលកំពុងកាន់បួស)»។ បន្ទាប់មក មានគេបានយកកញ្ច្រែងធំមួយដែលពេញដោយផ្លែល្មើ មកជូនព្យាការី ហើយលោកបានសួរថា៖ «តើបុរសដែលឆេះខ្លោចនោះនៅឯណា?»។ គាត់ឆ្លើយថា៖ «គឺខ្ញុំបាទនៅទីនេះ»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ប្រាប់គាត់ថា៖ «ចូរអ្នកយកកញ្ច្រែងផ្លែល្មើនេះទៅធ្វើទានចុះ»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ ខណៈពេលដែលពួកយើងកំពុងអង្គុយជាមួយព្យាការី ស្រាប់តែមានបុរសម្នាក់បានមកដល់ហើយពោលថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំបានវិនាសហើយ»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានសួរថា៖ «តើមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះអ្នក?»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំបានរួមមេត្រីជាមួយភរិយារបស់ខ្ញុំ ខណៈពេលដែលខ្ញុំកំពុងកាន់បួស»។ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានសួរគាត់ថា៖ «តើអ្នកមានលទ្ធភាពដោះលែងទាសករម្នាក់ឲ្យមានសេរីភាពដែរឬទេ?»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ទេ ខ្ញុំគ្មានទេ»។ លោកសួរទៀតថា៖ «តើអ្នកអាចកាន់បួសរយៈពេល ២ ខែជាប់ៗគ្នាបានដែរឬទេ?»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ទេ ខ្ញុំមិនអាចទេ»។ ព្យាការីសួរទៀតថា៖ «តើអ្នកមានលទ្ធភាពផ្ដល់អាហារដល់ជនក្រីក្រចំនួន ៦០ នាក់ដែរឬទេ?»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ទេ ខ្ញុំគ្មានលទ្ធភាពទេ»។ ព្យាការីក៏បាននៅស្ងៀមមួយសន្ទុះ។ ខណៈពេលដែលពួកយើងកំពុងស្ថិតក្នុងសភាពបែបនោះ ស្រាប់តែមានគេយកកញ្ច្រែងធំមួយដែលពេញដោយផ្លែល្មើ មកជូនព្យាការី។ លោកក៏បានសួរថា៖ «តើបុរសដែលបានសួរនោះនៅឯណា?»។ គាត់ឆ្លើយថា៖ «គឺខ្ញុំបាទនៅទីនេះ»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរអ្នកយកកញ្ច្រែងផ្លែល្មើនេះទៅធ្វើទានចុះ»។ បុរសនោះបានពោលថា៖ «តើឲ្យខ្ញុំយកទៅចែកជូនអ្នកដែលក្រីក្រជាងខ្ញុំឬ ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់? ខ្ញុំសូមស្បថនឹងព្រះជាម្ចាស់ នៅចន្លោះតំបន់ថ្មខ្មៅទាំងសងខាងនៃទីក្រុង (ម៉ាឌីណះ) នេះ គ្មានគ្រួសារណាមួយដែលក្រីក្រជាងគ្រួសាររបស់ខ្ញុំឡើយ!»។ ព្យាការីក៏បានញញឹមរហូតទាល់តែមើលឃើញធ្មេញថ្គាមរបស់លោក ហើយបន្ទាប់មកលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «បើដូច្នោះ ចូរអ្នកយកវាទៅឲ្យក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកទទួលទានចុះ»។

លោក អាប៊ូ ហ៊ូរ៉ៃរ៉ះ បានរៀបរាប់ថា៖ បុរសម្នាក់បានមកជួបព្យាការី ហើយពោលថា៖ បុរសម្នាក់នេះ (សំដៅលើខ្លួនគាត់ផ្ទាល់) បានរួមមេត្រីជាមួយភរិយារបស់គាត់នៅក្នុងខែរ៉ាម៉ាឌន។ ព្យាការីបានសួរគាត់ថា៖ «តើអ្នកមានលទ្ធភាពដោះលែងទាសករម្នាក់ឲ្យមានសេរីភាពដែរឬទេ?»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ទេ ខ្ញុំគ្មានទេ»។ លោកសួរទៀតថា៖ «តើអ្នកអាចកាន់បួសរយៈពេល ២ ខែជាប់ៗគ្នាបានដែរឬទេ?»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ទេ ខ្ញុំមិនអាចទេ»។ លោកសួរទៀតថា៖ «តើអ្នកមានអ្វីសម្រាប់ផ្ដល់អាហារដល់ជនក្រីក្រចំនួន ៦០ នាក់ដែរឬទេ?»។ គាត់បានឆ្លើយថា៖ «ទេ ខ្ញុំគ្មានទេ»។ បន្ទាប់មក មានគេបានយកកញ្ច្រែងមួយដែលពេញដោយផ្លែល្មើមកជូនព្យាការី ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូរយកផ្លែល្មើនេះទៅផ្ដល់ជាអាហារដើម្បីលុបលាងទោសកំហុសរបស់អ្នកចុះ»។ គាត់បានពោលថា៖ «តើឲ្យខ្ញុំយកទៅចែកដល់អ្នកដែលត្រូវការខ្លាំងជាងពួកយើងឬ? នៅចន្លោះតំបន់ថ្មខ្មៅទាំងសងខាងនៃទីក្រុងនេះ គ្មានគ្រួសារណាដែលខ្វះខាតជាងពួកយើងឡើយ»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «បើដូច្នោះ ចូរអ្នកយកវាទៅឲ្យក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកទទួលទានចុះ»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានធ្វើការជោះឈាមក្នុងខណៈពេលដែលលោកស្ថិតក្នុងសភាពតមសម្រាប់ធម្មយាត្រា និងបានធ្វើការជោះឈាមក្នុងខណៈពេលដែលលោកកំពុងកាន់បួស។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានធ្វើការជោះឈាមក្នុងខណៈពេលដែលលោកកំពុងកាន់បួស។

លោក សាប៊ិត អាល់-ប៊ូណានី បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក ត្រូវបានគេសួរថាតើពួកលោកធ្លាប់ស្អប់ខ្ពើមការជោះឈាមចំពោះអ្នកកាន់បួសដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយតបថា៖ «ទេ លើកលែងតែក្នុងករណីដែលវាធ្វើឲ្យចុះកម្លាំងទន់ខ្សោយប៉ុណ្ណោះ»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប៊ី អ៊ូហ្វា បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបាននៅជាមួយអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងដំណើរមួយ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់បុរសម្នាក់ថា៖ «ចូរអ្នកចុះពីសត្វជំនិះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនខ្ញុំបន្តិចមើល៍»។ បុរសនោះបានទូលថា៖ «ព្រះអាទិត្យ (មិនទាន់លិចបាត់ទាំងស្រុងនៅឡើយទេ) ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់!»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ម្ដងទៀតថា៖ «ចូរអ្នកចុះពីសត្វជំនិះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនខ្ញុំ»។ បុរសនោះបានទូលម្ដងទៀតថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ព្រះអាទិត្យនៅឡើយ!»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់គាត់ (ជាលើកទី ៣) ថា៖ «ចូរអ្នកចុះពីសត្វជំនិះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនខ្ញុំ»។ បុរសនោះក៏បានចុះពីសត្វជំនិះ ហើយកូរម្សៅធញ្ញជាតិជាមួយទឹកជូនលោក។ ព្យាការីក៏បានទទួលទានភេសជ្ជៈនោះ រួចហើយលោកបានចង្អុលដៃរបស់លោក (សំដៅទៅទិសខាងកើត) ហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលពួកអ្នកមើលឃើញថារាត្រីបានឈានចូលមកពីទិសខាងនេះ នោះអ្នកកាន់បួសត្រូវតែចេញពីបួសហើយ»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក ហាំហ្សះ អ៊ីប៊ីន អាមរ៍ អាល់-អាស្លាមី បានទូលសួរថា៖ «ឱអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់! ខ្ញុំជាមនុស្សដែលតែងតែកាន់បួសជាប់ៗគ្នាជាប្រចាំ...»។

លោកស្រី អាយស្ហះ (ភរិយារបស់ព្យាការី) បានរៀបរាប់ថា៖ លោក ហាំហ្សះ អ៊ីប៊ីន អាមរ៍ អាល់-អាស្លាមី បានទូលសួរព្យាការីថា៖ «តើខ្ញុំអាចកាន់បួសក្នុងពេលធ្វើដំណើរបានដែរឬទេ?» ដោយគាត់ជាមនុស្សដែលឧស្សាហ៍កាន់បួសច្រើន។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ឆ្លើយតបថា៖ «ប្រសិនបើអ្នកមានបំណង ចូរអ្នកកាន់បួសចុះ ហើយប្រសិនបើអ្នកមិនមានបំណង ចូរអ្នកកុំកាន់បួស»។

លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចេញដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាក្កះក្នុងខែរ៉ាម៉ាឌន ហើយលោកបានកាន់បួសរហូតដល់តំបន់ អាល់-ខាឌីដ ទើបលោកបានចេញពីបួស ហើយមនុស្សទាំងឡាយ (ដែលនៅជាមួយលោក) ក៏បានចេញពីបួសដែរ។ (លោក អាប៊ូ អាប់ឌុលឡោះ បានបញ្ជាក់ថា៖ អាល់-ខាឌីដ គឺជាប្រភពទឹកមួយនៅចន្លោះ អ៊ូស្វ្វាន និង ក្វូដៃដ)។

លោក អាប៊ូ អ៊ីដ-ដារដា បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងបានចេញដំណើរជាមួយព្យាការីក្នុងដំណើរមួយរបស់លោកនៅថ្ងៃដ៏ក្ដៅខ្លាំង រហូតដល់បុរសម្នាក់ៗត្រូវយកដៃបាំងក្បាលរបស់ខ្លួនដោយសារតែកម្ដៅក្ដៅខ្លាំងពេក ហើយក្នុងចំណោមពួកយើងគ្មាននរណាម្នាក់កាន់បួសឡើយ លើកលែងតែព្យាការី និងលោក អ៊ីប៊ីន រ៉ាវ៉ាហាហ៍ ប៉ុណ្ណោះ។

លោក ជ៉ាប៊ីរ អ៊ីប៊ីន អាប់ឌុលឡោះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ស្ថិតក្នុងដំណើរមួយ ស្រាប់តែលោកបានឃើញមនុស្សម្នាជួបជុំគ្នា ហើយមានបុរសម្នាក់ត្រូវបានគេជួយបាំងម្លប់ឲ្យ។ លោកក៏បានសួរថា៖ «តើមានរឿងអ្វីហ្នឹង?»។ ពួកគេឆ្លើយថា៖ «គាត់កំពុងកាន់បួស»។ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការកាន់បួសក្នុងពេលធ្វើដំណើរ (ដែលនាំឲ្យលំបាកវេទនាដល់ថ្នាក់នេះ) មិនមែនជាអំពើសេចក្ដីល្អនោះឡើយ»។

លោក អាណាស អ៊ីប៊ីន ម៉ាលីក បានរៀបរាប់ថា៖ ពួកយើងធ្លាប់ធ្វើដំណើរជាមួយព្យាការី ហើយអ្នកដែលកាន់បួសមិនដែលបន្ទោសអ្នកដែលមិនកាន់បួសឡើយ ហើយអ្នកដែលមិនកាន់បួសក៏មិនដែលបន្ទោសអ្នកដែលកាន់បួសដែរ។

លោក តាវូស បានដំណាលពីលោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចេញដំណើរពីទីក្រុងម៉ាឌីណះទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាក្កះ ហើយលោកបានកាន់បួសរហូតដល់តំបន់ អ៊ូស្វ្វាន បន្ទាប់មកលោកបានសុំទឹកមួយកែវ ហើយលើកដៃឡើងដើម្បីឲ្យមនុស្សទាំងឡាយមើលឃើញ រួចហើយលោកក៏បានចេញពីបួស ហើយលោកមិនបានកាន់បួសទៀតឡើយរហូតដល់លោកទៅដល់ទីក្រុងម៉ាក្កះ ហើយរឿងនោះបានកើតឡើងក្នុងខែរ៉ាម៉ាឌន។ លោក អ៊ីប៊ីន អាប់បាស តែងតែមានប្រសាសន៍ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្លាប់កាន់បួសផង និងធ្លាប់មិនកាន់បួសផងក្នុងពេលធ្វើដំណើរ ដូច្នេះអ្នកណាដែលមានបំណងកាន់បួស ចូរគេកាន់បួសចុះ ហើយអ្នកណាដែលមានបំណងមិនកាន់បួស គេក៏អាចមិនបាច់កាន់បួសដែរ។

លោក ណាភីអ៍ បានរៀបរាប់ថា៖ លោក អ៊ីប៊ីន អ៊ូម៉ារ បានសូត្រព្រះបន្ទូលដែលចែងអំពី «ការផ្ដល់សំណងជាអាហារដល់ជនក្រីក្រ» ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ព្រះបន្ទូលនោះត្រូវបានជំនួសនិងលុបចោលបទបញ្ជាដើមហើយ។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ ជួនកាលខ្ញុំជំពាក់ការកាន់បួសក្នុងខែរ៉ាម៉ាឌន ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនអាចសងការកាន់បួសនោះបានឡើយ លើកលែងតែនៅក្នុងខែស្ហាក់បានប៉ុណ្ណោះ។ លោក យ៉ះយ៉ា បានបញ្ជាក់ថា៖ នោះគឺដោយសារតែលោកស្រីជាប់រវល់បម្រើព្យាការី។

លោក អាប៊ូ សាអីដ បានរៀបរាប់ថា៖ ព្យាការីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើមិនពិតទេឬ ដែលថានៅពេលស្ត្រីមានរដូវ នាងមិនត្រូវថ្វាយបង្គំព្រះ និងមិនត្រូវកាន់បួស? នោះហើយគឺជាការថយចុះនៅក្នុងកាតព្វកិច្ចសាសនារបស់នាង»។

លោកស្រី អាយស្ហះ បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកណាដែលបានទទួលមរណភាព ក្នុងខណៈដែលគេនៅជំពាក់ការកាន់បួស នោះអាណាព្យាបាល (ឬសាច់ញាតិជិតស្និទ្ធ) របស់គេត្រូវកាន់បួសសងជំនួសគេ»។