សេចក្តីសង្ខេបហ្វាតវ៉ាប្រទេសអេហ្ស៊ីប

...តាមទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើនខណ៖ដែលអ្នកប្រាជ្ញខ្លះយល់ថាមិនអាចសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)សងបានឡើយ។ ទោះបីជាមានកាតព្វកិច្ចត្រូវតែសឡាតសងក៏ដោយក៏ការទទួលខុសត្រូវរបស់គេមិនទាន់រួចផុតទាំងស្រុងឡើយហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ក៏មិនទទួលយកក្នុងន័យទទួលបានផលបុណ្យពេញលេញដែរផ្ទុយទៅវិញវាគ្រាន់តែជួយសម្រាលទណ្ឌកម្មប៉ុណ្ណោះប៉ុន្តែបាបកម្មនៃការបណ្តោយឱ្យផុតពេលវេលានៅតែមានជាប់ខ្លួនដែលទាមទារការតައព៉ាត់កែខ្លួនយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។ អ្នកដែលខ្វះទាំងទឹកនិងធូលីដីសម្រាប់សម្អាត៖ មានទស្សន៖ថាគ្មានកាតព្វកិច្ចលើគេឡើយនិងមានទស្សន៖ថាគេត្រូវពន្យារពេល។ ប្រសិនបើគេសឡាតតាមស្ថានភាពជាក់ស្តែងតើគេត្រូវសឡាតឡើងវិញឬទេ? ទស្សន៖ច្បាស់លាស់បំផុតគឺមិនបាច់សឡាតឡើងវិញឡើយ។ ប្រសិនបើអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)បានសាឡាមខណ៖ដែលម៉ាអ៍មូមនៅសល់ការបួងសួងឌុអា (ការអង្វរសុំព្រះ)ខ្លះ៖ អ្វីដែលប្រសើរបំផុតគឺត្រូវសាឡាមតាមក្រោយអ៊ីម៉ាមភ្លាម។ បុគ្គលណាដែលគ្មានមុខរបរអ្វីក្រៅពីការដើរនិទានរឿងប្រឌិតទេវកថា (ដូចជាប្រវត្តិអាន់តារនិងអាល់បាត់តល់)៖ មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យតែងតាំងគេធ្វើជាអ៊ីម៉ាមដឹកនាំសឡាតឡើយ...

[ជំពូកស្តីពី៖ ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)នៅខាងមុខអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ដោយសារចង្អៀត - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៨៣]

...ធ្វើជាអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ដឹកនាំជនមូស្លីមសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ឡើយពីព្រោះគេតែងតែនិយាយរឿងប្រឌិតភូតកុហកនិងស៊ីឈ្នួលយកកម្រៃលើរឿងនោះដែលទង្វើទាំងពីរនេះសុទ្ធតែជាការហាមឃាត់ (ហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា))។ ហើយការសឡាតនៅខាងមុខអ៊ីម៉ាមដោយសារមានឧបសគ្គចាំបាច់—ដូចជាការចង្អៀតណែនខ្លាំងក្នុងសឡាតថ្ងៃសុក្រឬសឡាតសព—គឺត្រូវបានអនុញ្ញាតតាមទស្សន៖ប្រកបដោយយុត្តិធម៌បំផុតរបស់អ្នកប្រាជ្ញ។ ដូចគ្នានេះដែរម៉ាអ៍មូមដែលរកកន្លែងឈរក្នុងជួរមិនបានហើយគ្មានអ្នកឈរក្បែរខ្លួនគេត្រូវឈរសឡាតម្នាក់ឯងនៅក្រោយជួរហើយមិនត្រូវបោះបង់ចោលការសឡាតជាជួរឡើយហើយក៏មិនត្រូវទាញនរណាម្នាក់ពីជួរមុខមកក្រោយដែរដូចស្ត្រីម្នាក់ឯងដែលសឡាតតែម្នាក់ឯងក្នុងជួរដាច់ដោយឡែកដោយការឯកភាពគ្នា។ ចំណែកការគិតវង្វេង (វ៉ាសវ៉ាស) ប្រសិនបើតូចតាចគឺមិនធ្វើឱ្យខូចសឡាតឡើយដោយការឯកភាពគ្នាប៉ុន្តែវាធ្វើឱ្យថយចុះផលបុណ្យ។ ហើយប្រសិនបើវ៉ាសវ៉ាសគ្របដណ្តប់ខ្លាំងអ្នកខ្លះនិយាយថាវាធ្វើឱ្យខូចសឡាត។ អ៊ូម៉ើរ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ពិតប្រាកដណាស់ខ្ញុំតែងតែរៀបចំកងទ័ពរបស់ខ្ញុំខណ៖ដែលខ្ញុំកំពុងសឡាត» ប៉ុន្តែការគិតគូរលើកាតព្វកិច្ចសាសនាមិនដូចការគិតរឿងឥតប្រយោជន៍ឡើយ។

[ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខបន្ទាប់]

...ពីព្រោះអ៊ូម៉ើរគឺជាមេបញ្ជាការកងទ័ពហើយលោកត្រូវបានបញ្ជាទាំងការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)និងការជីហាតប្រសិនបើមានការខ្វះខាតបន្តិចបន្តួចក្នុងសឡាតដោយសារការគិតគូរជីហាតវាមិនប៉ះពាល់ដល់ជំនឿរបស់លោកឡើយដូចដែលសឡាតក្នុងសភាពភ័យខ្លាចត្រូវបានបន្ធូរបន្ថយដែរ។ ផ្នែកស្តីពី៖ ការសឡាតដែលមានមូលហេតុជាក់លាក់ដូចជាការសឡាតគោរពវិហារ (តាហ៊ីយ៉ាតុលម៉ាស្ជិទ) អាចធ្វើឡើងក្នុងអំឡុងពេលហាមឃាត់បានតាមទស្សន៖ច្បាស់លាស់បំផុតពីព្រោះហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)បង្គាប់ឱ្យធ្វើវាមានលក្ខណ៖ទូទៅដែលត្រូវបានថែរក្សាការពារយ៉ាងរឹងមាំ។ ម្យ៉ាងទៀតទោះបីជាការចាប់ផ្តើមសឡាតពេលអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ថ្លែងឃុតពះជាទូទៅត្រូវបានហាមឃាត់ក៏ដោយក៏ព្យាការី ﷺ បានបញ្ជាក់ច្បាស់ថា៖ «នៅពេលដែលនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកចូលក្នុងវិហារខណ៖ដែលអ៊ីម៉ាមកំពុងថ្លែងឃុតពះចូរគេកុំទាន់អង្គុយចុះរហូតទាល់តែបានសឡាតពីររ៉កាត់់សិន»។ នេះជាស៊ុណ្ណាដែលត្រូវបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់។

ម្យ៉ាងទៀតនៅក្នុងហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ហាមឃាត់បានបញ្ជាក់ថា «ចូរកុំស្វែងរកពេលវេលាថ្ងៃរះឬថ្ងៃលិច» ចំណែកសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ដែលមានមូលហេតុគឺមិនមែនជាការស្វែងរកពេលហាមឃាត់ឡើយ។ ការចាប់ដៃគ្នានៅក្រោយពេលសឡាតកាតព្វកិច្ចជាទម្លាប់សាសនាគឺជាអំពើប៊ីឌអាហ៍ដោយការឯកភាពរបស់អ្នកប្រាជ្ញប៉ុន្តែការចាប់ដៃគ្នានៅពេលជួបគ្នាមានភស្តុតាងល្អៗជាច្រើន។ ប្រសិនបើគេធ្វើវាឡើងម្តងម្កាលដោយសារទើបតែបានជួបគ្នាក្រោយសឡាតដោយមិនធ្លាប់ជួបមុននោះជាការល្អប៉ុន្តែការយកវាធ្វើជាទម្លាប់សាសនាជាប្រចាំក្រោយសឡាតគឺជាអំពើប៊ីឌអាហ៍។ ចំណែកការឱបគ្នា (មូអាណាកកោះ)៖ ការឱបគ្នាជាប្រចាំរាល់ពេលជួបគ្នាត្រូវបានហាមឃាត់ប៉ុន្តែការឱបគ្នានៅពេលដែលនរណាម្នាក់ទើបតែត្រឡប់មកពីធ្វើដំណើរឆ្ងាយគឺជាស៊ុណ្ណាដូចដែលព្យាការី ﷺ បានឱបចាអ៍ហ្វើរនៅពេលលោកត្រឡប់មកពីស្រុកហាប់ស្សះហើយលោកបានថើបនៅចន្លោះភ្នែកទាំងពីររបស់គាត់។

[ជំពូកស្តីពី៖ សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)តាមក្រោយអ្នកប៊ីឌអាហ៍ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៨៨]

បុគ្គលណាដែលគ្មានជម្រើសក្រៅពីសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)តាមក្រោយអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ប៊ីឌអាហ៍ដែលខ្លួនមិនអាចដកតំណែងបានគេត្រូវសឡាតតាមក្រោយគេហើយមិនបាច់សឡាតឡើងវិញឡើយ។ ចំណែកការកាត់កាហ្វៀរលើពួកអ្នកប្រកាន់ទំនោរវង្វេង (អាហ៍លុលអាហ៍វ៉ា)៖ មានការខ្វែងគំនិតគ្នាយ៉ាងល្បីល្បាញដោយមានការរាយការណ៍ពីរពីអ៊ីម៉ាមអាហ៍ម៉ាត់។ តថភាពដ៏សំខាន់នៃទ្រឹស្ដីសាសនាគឺ៖ ទស្សន៖ ឬពាក្យសម្តីខ្លួនឯងផ្ទាល់អាចជាការក្បត់សាសនា (កុហ្វើរ) ប៉ុន្តែបុគ្គលជាក់លាក់ដែលនិយាយវាមិនអាចកាត់កាហ្វៀរឡើយរហូតទាល់តែភស្តុតាងសាសនាដាច់ខាតត្រូវបានពន្យល់បញ្ជាក់ដល់គេជាមុនសិន។ បុគ្គលនោះអាចត្រូវបានលើកលែងដោយសារភាពល្ងង់ខ្លៅភស្តុតាងមិនទាន់ទៅដល់គេឬការយល់ច្រឡំដោយសារមន្ទិលសង្ស័យ។ អ្នកណាដែលស្វែងរកសេចក្តីពិតដោយស្មោះត្រង់ហើយបានភ្លាត់ខុសអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ នឹងលើកលែងទោសឱ្យគេ។ ការបែងចែកបញ្ហាសាសនាទៅជា «ឫសគល់» ដែលការបដិសេធនាំឱ្យកាហ្វៀរនិង «មែកធាង» ដែលការបដិសេធមិននាំឱ្យកាហ្វៀរគឺជាការបែងចែកដែលគ្មានមូលដ្ឋានទាល់តែសោះពីបណ្តាសហាវ៉ាត់តាពិអ៊ីនឬបណ្តាអ៊ីម៉ាមឥស្លាមប៉ុន្តែវាត្រូវបានដកស្រង់ចេញពីពួកមួអ៍តាស្ហ៊ីឡះ។

[ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខបន្ទាប់]

[ជំពូកស្តីពី៖ ស៊ូជូតមួយដងក្រោយសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៩១]

ផ្នែកស្តីពី៖ ការធ្វើស៊ូជូតតែមួយដងដាច់ដោយឡែកក្រោយពេលសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) និងការថើបដីគឺជាការស្អប់ខ្ពើម (ម៉ាក្រូហ៍) ដូចដែលអាប៊ូអាប់ឌុលឡោះអ៊ីប៊ិនហាមីដនិងអ្នកដទៃបានបញ្ជាក់។ អ្នកណាដែលនិយាយថា៖ «អ្នកណាដែលភ្លេចភ្លាំងហើយបានសាឡាមត្រឹមពីររ៉កាត់់ក្នុងសឡាតបួនរ៉កាត់់នោះគេសមនឹងរងកំហឹងរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ហើយទោសទាបបំផុតដែលត្រូវធ្លាក់មកលើគេគឺភ្លើងពីលើមេឃមកដុតកម្ទេចគេ» នោះត្រូវតែទាមទារឱ្យគេតައព៉ាត់កែខ្លួនឡើងវិញជាបន្ទាន់! អ្នកណាដែលរៀបរាប់ថាសម្តីនេះជាចម្លើយរបស់សៃបានអាល់រ៉ាអ៊ីដែលឆ្លើយតបនឹងអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)អាហ៍ម៉ាត់និងអ៊ីម៉ាមចាហ្វិអីនោះគឺជាការភូតកុហកក្លែងបន្លំទាំងស្រុងដោយការឯកភាពគ្នារបស់បណ្តាអ្នកប្រាជ្ញពីព្រោះសៃបានបានស្លាប់យូរមុនសម័យពួកលោកនិងមិនដែលបានជួបពួកលោកឡើយ។

ចំពោះការថើបដីនិងការឱនក្បាលក្រាបចុះនៅចំពោះមុខគ្រូ (សេក) ឬស្តេច៖ គឺមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតជាដាច់ខាត។ សូម្បីតែការឱនលំទោនដូចជារូកួអ៍ចំពោះមុខមនុស្សលោកក៏មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតដែរ។ អ្នកណាដែលធ្វើវាឡើងជាកិច្ចការគោរពសក្ការ៖យកបុណ្យត្រូវតែពន្យល់បញ្ជាក់ឱ្យគេយល់ច្បាស់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើបុគ្គលម្នាក់រងការបង្ខិតបង្ខំយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ—ដូចជាខ្លាចគេវាយដំប្លន់ទ្រព្យសម្បត្តិឬកាត់ផ្តាច់អាហារទ្រទ្រង់ជីវិត—នោះត្រូវបានអនុញ្ញាតតាមទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើនដោយសារស្ថានភាពបង្ខិតបង្ខំដោយលក្ខខណ្ឌថាដួងចិត្តរបស់គេត្រូវតែស្អប់ខ្ពើមវាហើយគេត្រូវខិតខំជៀសវាងតាមលទ្ធភាពដែលអាចធ្វើទៅបាន។

[ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខបន្ទាប់]

ផ្នែកស្តីពី៖ ចំពោះអ្នកដែលធ្វើដំណើរឆ្ងាយក្នុងបំណងតែមួយគត់ដើម្បីទៅទស្សនាផ្នូររបស់បណ្តាព្យាការីឬបុគ្គលល្អបរិសុទ្ធ៖ តើអនុញ្ញាតឱ្យគេកាត់បន្ថយសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) (កុសរ៉ូ) ដែរឬទេ? ចំណុចនេះមានទស្សន៖ល្បីពីររបស់អ្នកប្រាជ្ញ៖ ទីមួយ៖ ទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញជំនាន់មុនដែលមិនអនុញ្ញាតឱ្យកាត់សឡាតក្នុងការធ្វើដំណើរដែលមានបាប (ដូចជាអ៊ីប៊ិនបាត់តោះ, អ៊ីប៊ិនអាកៀលនិងអ្នកប្រាជ្ញជាច្រើនរួមទាំងមជ្ឈដ្ឋានរបស់អ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ម៉ាលីកអ៊ីម៉ាមចាហ្វិអីនិងអ៊ីម៉ាមអាហ៍ម៉ាត់) គឺមិនអនុញ្ញាតឱ្យកាត់សឡាតក្នុងដំណើរនេះឡើយពីព្រោះការធ្វើដំណើរក្នុងបំណងនេះគឺជាការហាមឃាត់។ ទីពីរ៖ អនុញ្ញាតឱ្យកាត់សឡាតដែលលើកឡើងដោយអ្នកដែលអនុញ្ញាតឱ្យកាត់សឡាតក្នុងដំណើរហាមឃាត់ (ដូចជាអាប៊ូហានីហ្វះ) និងអ្នកប្រាជ្ញជំនាន់ក្រោយមួយចំនួន (ដូចជាអាល់ហ្កាហ្សាលីនិងអ៊ិបនូគូដាម៉ះ)។ ក្រុមទីមួយបានសំអាងលើហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)សាហ៊ីហ៍ក្នុងពុខារីនិងមូស្លីម៖ «មិនត្រូវចងកែបសេះធ្វើដំណើរឡើយលើកលែងតែទៅកាន់វិហារបីប៉ុណ្ណោះ៖ វិហារម៉ាស្ជិទអាល់ហារ៉មវិហារអាល់អាក់សនិងវិហាររបស់ខ្ញុំនេះ»។ ការធ្វើដំណើរដើម្បីតែទស្សនាផ្នូរជាកិច្ចការសាសនាមិនដែលមានសហាវ៉ាត់ឬតាពិអ៊ីនណាម្នាក់ធ្វើឡើយ។ ព្យាការី ﷺ បានព្រមានថា៖ «ចូរកុំយកផ្នូររបស់ខ្ញុំធ្វើជាកន្លែងបុណ្យទានឡើយហើយចូរសុំពរ (សឡាវ៉ាត់) មកលើខ្ញុំនៅគ្រប់ទីកន្លែងដែលអ្នករាល់គ្នានៅ» និង «សូមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ដាក់បណ្តាសាលើពួកយូដានិងគ្រិស្តដែលបានយកផ្នូររបស់ព្យាការីរបស់ពួកគេធ្វើជាវិហារសក្ការ៖»។

[ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខបន្ទាប់]

ផ្នែកស្តីពី៖ ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)រាល់សឡាតទាំងអស់នៅក្នុងពេលវេលាកំណត់របស់វាគឺប្រសើរជាងការបូកបញ្ចូលសឡាត (ចាមអ៍) នៅពេលដែលគ្មានភាពចាំបាច់។ ការបូកបញ្ចូលសឡាតគឺជាការអនុគ្រោះបន្ធូរបន្ថយ (រុកសោះ) មួយគ្រាៗ ចំណែកឯការកាត់សឡាត (កុសរ៉ូ) គឺជាស៊ុណ្ណាដ៏រឹងមាំ។ ការភ័យខ្លាចអនុញ្ញាតឱ្យកាត់បន្ថយរូកុនរូបវន្ត (ដូចជាសឡាតអាល់ខៅហ្វ) ចំណែកការធ្វើដំណើរអនុញ្ញាតឱ្យកាត់បន្ថយចំនួនរ៉កាត់់ពីបួនមកពីរ។ ការកាត់សឡាតមិនទាមទារការតាំងចេតនា (នៀត) ជាមុនឡើយតាមទស្សន៖ត្រឹមត្រូវបំផុត។ អ្នកប្រាជ្ញបានខ្វែងគំនិតគ្នាលើការសឡាតពេញបួនរ៉កាត់់ក្នុងពេលធ្វើដំណើរ៖ តើវាជាការហាមឃាត់ដូចសាលាអាប៊ូហានីហ្វះជាការស្អប់ខ្ពើមដូចការរាយការណ៍ពីម៉ាលីកនិងអាហ៍ម៉ាត់ឬជាការលះបង់អ្វីដែលប្រសើរ? ទស្សន៖ត្រឹមត្រូវបំផុតគឺការកាត់បន្ថយមកពីររ៉កាត់់គឺជាស៊ុណ្ណាហើយការសឡាតពេញបួនគឺជាការស្អប់ខ្ពើម (ម៉ាក្រូហ៍)។

អ្នកណាដែលមានបំណងស្នាក់នៅកន្លែងណាមួយរយ៖ពេលបួនថ្ងៃឬតិចជាងនេះគេត្រូវកាត់បន្ថយសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)។ ហើយចម្ងាយផ្លូវសម្រាប់កាត់សឡាតតាមទស្សន៖របស់អ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)អាហ៍ម៉ាត់អ៊ីម៉ាមចាហ្វិអីនិងអ៊ីម៉ាមម៉ាលីកគឺដំណើរពីរថ្ងៃ (ស្មើនឹង ១៦ ហ្វាសាក់ឬប្រហែល ៨០ គីឡូម៉ែត្រ) ខណ៖ដែលអ៊ីម៉ាមអាប៊ូហានីហ្វះកំណត់ថាបីថ្ងៃ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយក្រុមអ្នកប្រាជ្ញជំនាន់មុននិងជំនាន់ក្រោយបានយល់ឃើញថាការកាត់សឡាតត្រូវបានអនុញ្ញាតក្នុងរាល់ការធ្វើដំណើរដែលទំនៀមទម្លាប់ចាត់ទុកជាការធ្វើដំណើរទោះបីជាតិចជាងពីរថ្ងៃក៏ដោយដែលទស្សន៖នេះមានទម្ងន់រឹងមាំខ្លាំងណាស់ដោយមានភស្តុតាងដែលព្យាការី ﷺ បានកាត់សឡាតនៅអារ៉ាហ្វាតមុស្ហដាលីហ្វះនិងមីណាជូនដល់អ្នកស្រុកម៉ាក្កះផងដែរ។

[ជំពូកស្តីពី៖ ការបួសក្នុងផ្លូវរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ២០១]

[ជំពូកស្តីពី៖ សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ដែលរក្សាពេលធ្វើដំណើរ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ២០១]

[ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខបន្ទាប់]