សេចក្តីសង្ខេបហ្វាតវ៉ាប្រទេសអេហ្ស៊ីប

[ជំពូកស្តីពី៖ អ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ផ្លូវការដឹកនាំសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ពីរដង - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៤៣]

[ជំពូកស្តីពី៖ ការលើកលែងចំពោះអ្នកគេងនិងអ្នកភ្លេច - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៤៣]

ការដែលអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ផ្លូវការដឹកនាំការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)កាតព្វកិច្ចដដែលពីរដងនៅក្នុងវិហារតែមួយគឺជាអំពើប៊ីឌអាហ៍។ អ្នកគេងលក់និងអ្នកភ្លេចភ្លាំងត្រូវបានលើកលែងទោសប្រសិនបើជាទម្លាប់គេជាអ្នកយកចិត្តទុកដាក់ថែរក្សាសឡាតពេលភ្ញាក់ដឹងខ្លួន។ ប៉ុន្តែចំពោះអ្នកដែលមិនយកចិត្តទុកដាក់នោះត្រូវតែទទួលទណ្ឌកម្មចំពោះការបោះបង់ចោលសឡាត។ ហើយត្រូវបានអនុញ្ញាតដោយការឯកភាព (អ៊ិចម៉ា) របស់សាឡាហ្វនិងទស្សន៖ត្រឹមត្រូវបំផុតរបស់អ្នកជំនាន់ក្រោយសម្រាប់ជនមូស្លីមក្នុងការសឡាតតាមក្រោយគ្នាទៅវិញទៅមកទោះបីជាពួកគេមានការខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងបញ្ហាសាខានៃច្បាប់ឥស្លាម (ហ្វូរូអ៍) ក៏ដោយ។ ការសឡាតរបស់អ៊ីម៉ាមគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ដោយការឯកភាពពីព្រោះលោកបានសឡាតដោយផ្អែកលើការស្រាវជ្រាវ (អ៊ិចទីហាត) ដូច្នេះលោកទទួលបានផលបុណ្យនិងបានបំពេញកាតព្វកិច្ចគ្រប់គ្រាន់។ អ្នកណាដែលនិយាយថាការសឡាតតាមក្រោយអ៊ីម៉ាមដែលមានមជ្ឈដ្ឋានខុសគ្នាមិនអាចរួចផុតកាតព្វកិច្ចឡើយនោះគេបានប្រឆាំងនឹងការឯកភាព (អ៊ិចម៉ា) ហើយត្រូវតែទាមទារឱ្យតައព៉ាត់កែខ្លួនឡើងវិញ។ បណ្តាសហាវ៉ាត់និងតាពិអ៊ីនតែងតែសឡាតតាមក្រោយគ្នាទៅវិញទៅមកជាប្រចាំបើទោះបីជាពួកលោកមានការខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងបញ្ហាហ្វូរូអ៍ក៏ដោយ។

[ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខបន្ទាប់]

[ជំពូកស្តីពី៖ អ្នកផឹកស្រា - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៤៧]

[ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខបន្ទាប់]

ផ្នែកស្តីពី៖ អ្នកណាដែលផឹកស្រាមួយថ្ងៃហើយមិនបានផឹកវារយ៖ពេលមួយខែដោយមានចេតនាក្នុងចិត្តថាកាលណាគេមានឱកាសគេនឹងផឹកវាទៀតនោះគេគឺជាអ្នកប្រកាន់ខ្ជាប់ក្នុងបាបកម្ម (មូស៊ីរ) មិនមែនជាអ្នកតައព៉ាត់កែខ្លួនឡើយហើយរាល់បាបកម្មទាំងអស់ក៏ដូចគ្នាដែរ។ មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យតែងតាំងអ្នកប្រកាន់ខ្ជាប់ក្នុងបាបកម្មឬអ្នកញៀនស្រាឱ្យធ្វើជាអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ដឹកនាំការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេត្រូវបានតែងតាំងគេអាចសឡាតតាមក្រោយគេបានក្នុងគ្រាចាំបាច់ដូចជាសឡាតថ្ងៃសុក្រឬសឡាតជាជួរដែលគ្មានអ្នកណាផ្សេងក្រៅពីគេដឹកនាំប៉ុន្តែការសឡាតតាមក្រោយអ្នកប្រព្រឹត្តល្អបរិសុទ្ធគឺប្រសើរជាង។ ផ្នែកស្តីពី៖ ការសឡាតជាជួរ (សឡាតចាម៉ាអាហ៍)៖ អ្នកប្រាជ្ញបានឯកភាពគ្នាថាវាគឺជាកិច្ចការគោរពសក្ការ៖ដ៏សំខាន់បំផុតជាការគោរពប្រតិបត្តិដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមនិងជាសញ្ញាសម្គាល់ដ៏ធំធេងបំផុតនៃសាសនាឥស្លាមដែលមានផលបុណ្យលើសការសឡាតម្នាក់ឯងចំនួនម្ភៃប្រាំឬម្ភៃប្រាំពីរកម្រិត។ អ្នកណាដែលគិតស្មានថាការសឡាតម្នាក់ឯងប្រសើរជាងដោយសារការនៅដាច់តែឯងដើម្បីសមាធិនោះគេគឺជាមនុស្សខុសឆ្គងនិងវង្វេងហើយអ្នកដែលវង្វេងខ្លាំងជាងនេះគឺអ្នកដែលមិនព្រមសឡាតជាជួរលើកលែងតែតាមក្រោយអ៊ីម៉ាមដែលគ្មានបាបនិងនាំគ្នាកសាងចេតិយលើផ្នូរ។ អ្នកណាដែលគិតស្មានថាការបួងសួងឌុអា (ការអង្វរសុំព្រះ)នៅក្បែរផ្នូរប្រសើរជាងនៅក្នុងវិហារម៉ាស្ជិទនោះគេបានប្រព្រឹត្តអំពើកាហ្វៀរហើយ។ ការសឡាតជាជួរត្រូវបានចាត់ទុកជាស៊ុណ្ណាបញ្ជាក់យ៉ាងរឹងមាំ (ស៊ុណ្ណាមុអកកាដះ) តាមទស្សន៖ខ្លះជាកាតព្វកិច្ចរួម (ហ្វើរឌូគីហ្វាយ៉ះ) តាមទស្សន៖ខ្លះនិងជាកាតព្វកិច្ចបុគ្គលម្នាក់ៗ (ហ្វើរឌុអាយិន) តាមការបញ្ជាក់ច្បាស់របស់អ៊ីម៉ាមអាហ៍ម៉ាត់និងអ្នកប្រាជ្ញហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)។

ម្យ៉ាងទៀតនៅក្នុងហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)មិនបានចែងថាផលបុណ្យនៃសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)របស់អ្នកជំងឺស្មើនឹងអ្នកមានសុខភាពល្អឡើយហើយក៏មិនមែនសឡាតរបស់អ្នកដែលមានឧបសគ្គម្នាក់ឯងស្មើនឹងផលបុណ្យនៃសឡាតជាជួរដែរប៉ុន្តែអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ទ្រង់កត់ត្រាផលបុណ្យជូនគេនូវអ្វីដែលជាទម្លាប់គេធ្លាប់ធ្វើកាលនៅមានសុខភាពល្អនិងមិនធ្វើដំណើរ។ ការទាន់ការសឡាតជាជួរការទាន់ពេលវេលាសឡាតការទាន់សឡាតថ្ងៃសុក្រអ្នកដំណើរទាន់ការសឡាតរបស់អ្នកស្នាក់នៅនិងស្ត្រីមករដូវទាន់ដើមឬចុងពេលវេលាសឡាត៖ ទាំងអស់នេះគឺចាត់ទុកថាទាន់ដោយការទាន់យ៉ាងហោចណាស់មួយរ៉កាត់់ពេញលេញតាមទស្សន៖ត្រឹមត្រូវបំផុតរបស់អ្នកប្រាជ្ញ។

តាមមជ្ឈដ្ឋានរបស់អ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)អាហ៍ម៉ាត់និងអ៊ីម៉ាមចាហ្វិអីការទាន់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ថ្ងៃសុក្រគឺសម្រេចបានដោយការទាន់មួយរ៉កាត់់ចំណែកការសឡាតផ្សេងទៀតមានការរាយការណ៍ពីរ។ ដូច្នេះប្រសិនបើអ្វីដែលគេទាន់មានតិចជាងមួយរ៉កាត់់ហើយមានជួរសឡាតមួយទៀតបន្ទាប់ពីនោះនោះការសឡាតជាមួយជួរទីពីរតាំងពីដើមមកគឺប្រសើរជាង។ ការសឡាតរបស់បុគ្គលម្នាក់ជាមួយអ៊ីម៉ាមផ្លូវការរបស់វិហារម៉ាស្ជិទ—ទោះបីជាគេទាន់ត្រឹមតែមួយរ៉កាត់់ក៏ដោយ—គឺប្រសើរជាងការសឡាតនៅក្នុងផ្ទះរបស់ខ្លួនទោះបីជាសឡាតជាជួរនៅផ្ទះក៏ដោយ។ ចំណែកអ្នកដែលសឡាតនៅក្នុងផ្ទះរបស់ខ្លួនជាជួរ៖ តើទង្វើនេះរួចផុតកាតព្វកិច្ចនៃការចូលរួមសឡាតជាជួរនៅវិហារម៉ាស្ជិទដែរឬទេ? ចំណុចនេះមានការខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញហើយជនមូស្លីមមិនគួរលះបង់ការចូលរួមក្នុងវិហារម៉ាស្ជិទឡើយលើកលែងតែមានឧបសគ្គត្រឹមត្រូវ។

[ជំពូកស្តីពី៖ ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)តាមក្រោយអ្នកសឡាតសងរ៉កាត់់ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៥៣]

[ជំពូកស្តីពី៖ ការបោះបង់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ស៊ុណ្ណារ៉ាទីពះជាប្រចាំ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៥៣]

[ជំពូកស្តីពី៖ កាតព្វកិច្ចសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)សងភ្លាមៗ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៥៣]

ប្រសិនបើបុរសម្នាក់ក្រោកឈរសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)សងរ៉កាត់់ដែលខកខានបន្ទាប់មកមានបុរសម្នាក់ទៀតមកសឡាតតាមក្រោយគាត់ដោយចាត់ទុកគាត់ជាអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)៖ ត្រូវបានអនុញ្ញាតតាមទស្សន៖ត្រឹមត្រូវជាងក្នុងចំណោមទស្សន៖ទាំងពីររបស់អ្នកប្រាជ្ញប្រសិនបើអ្នកទាំងពីរមានចេតនា (នៀត) ដូចគ្នា។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើម៉ាអ៍មូមមានចេតនាតែម្នាក់ឯងដោយអ្នកដឹកនាំមិនដឹងនោះមានទស្សន៖ពីរដែលទស្សន៖ល្បីពីអ៊ីម៉ាមអាហ៍ម៉ាត់គឺមិនត្រឹមត្រូវឡើយ។ បុគ្គលណាដែលបោះបង់ចោលការសឡាតស៊ុណ្ណាជាប្រចាំ (ស៊ូណាន់ (ប្រពៃណីរបស់ព្យាការី)នរ៉ាទីពះ) មិនត្រូវអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើជាចៅក្រមកាត់ក្តីមិនទទួលយកការធ្វើជាសាក្សីនិងមិនអនុញ្ញាតឱ្យចេញហ្វាតវ៉ាឡើយដោយសារការរឹងរូសបោះបង់ការល្អដូច្នេះចុះទម្រាំអ្នកដែលបោះបង់ការសឡាតជាជួរដែលជាសញ្ញាសម្គាល់ដ៏ធំធេងបំផុតនៃសាសនាឥស្លាមវិញនោះ?! ហើយវាជាកាតព្វកិច្ចត្រូវតែសឡាតសងភ្លាមៗ មិនថាខកខានដោយចេតនាឬដោយសារភ្លេចភ្លាំងឡើយតាមទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើនដូចជាអ៊ីម៉ាមម៉ាលីកអ៊ីម៉ាមអាហ៍ម៉ាត់និងអ៊ីម៉ាមអាប៊ូហានីហ្វះហើយជាទស្សន៖រឹងមាំរបស់អ៊ីម៉ាមចាហ្វិអីប្រសិនបើខកខានដោយចេតនា។ ហើយមានការរាយការណ៍អំពីការសូត្រអាយ៉ាត់អាល់គួរស្យ៊ីនៅក្រោយរាល់ការសឡាតកាតព្វកិច្ចដែលទទួលបានផលបុណ្យដ៏ធំធេង។ ប្រសិនបើវាពិតជាត្រឹមត្រូវវាបញ្ជាក់ថាការសូត្រវាដោយបុគ្គលម្នាក់ៗគឺជាការគួរសរសើរ (មុសតាហាប់) ប៉ុន្តែមិនមែនជាភស្តុតាងឱ្យអ៊ីម៉ាមនិងម៉ាអ៍មូមនាំគ្នាសូត្រវាឮៗរួមគ្នានោះឡើយពីព្រោះការធ្វើបែបនោះគឺជាអំពើប៊ីឌអាហ៍ដោយឥតសង្ស័យ។

[ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខបន្ទាប់]

[ជំពូកស្តីពី៖ អ្នកមកយឺតមិនទាន់សូត្រហ្វាទីហះ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៥៨]

[ជំពូកស្តីពី៖ ការយឺតយ៉ាវក្រោយអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ដោយមានឧបសគ្គ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៥៨]

[ជំពូកស្តីពី៖ សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)របស់អ្នកស្រវឹង - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៥៨]

ផ្នែកស្តីពី៖ អ្នកដែលមកយឺត (ម៉ាសប៊ូក) ប្រសិនបើពេលវេលាឈរមិនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីសូត្រអាល់-ហ្វាទីហះឱ្យចប់ទេគេត្រូវធ្វើរូកួអ៍ជាមួយអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ភ្លាមហើយមិនបាច់សូត្រហ្វាទីហះឱ្យចប់ឡើយដោយការឯកភាពគ្នារបស់បណ្តាអ៊ីម៉ាម។ ចំពោះអ្នកដែលយឺតយ៉ាវក្រោយអ៊ីម៉ាមដោយសារឧបសគ្គស្របច្បាប់—ដូចជាការគេងងោកឬភ្លេចភ្លាំងជាដើម—មជ្ឈដ្ឋានរបស់អ៊ីម៉ាមចាហ្វិអីនិងអ៊ីម៉ាមអាហ៍ម៉ាត់ក្នុងរាយការណ៍មួយគឺថាប្រសិនបើគេបំពេញអ្វីដែលខ្លួនយឺតយ៉ាវរួចតាមទាន់អ៊ីម៉ាមទោះបីជាយឺតជាងមួយពីរឬបីរូកុនក្នុងរ៉កាត់់ដដែលក៏ដោយនោះការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)របស់គេគឺត្រឹមត្រូវ។ ការសឡាតរបស់អ្នកស្រវឹងដែលមិនដឹងថាខ្លួនឯងកំពុងនិយាយអ្វីគឺមិនត្រឹមត្រូវជាដាច់ខាតដោយការឯកភាពគ្នាហើយលើសពីនេះទៅទៀតគឺមិនត្រូវអនុញ្ញាតឱ្យគេចូលក្នុងវិហារម៉ាស្ជិទឡើយ។ ប្រសិនបើបុគ្គលណាម្នាក់និយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនសឡាតតាមក្រោយអ្នកណាឡើយលើកលែងតែអ្នកដែលកាន់មជ្ឈដ្ឋាន (ម៉ាឌហាប់) ដូចខ្ញុំ» នោះវាជាសម្តីហាមឃាត់ (ហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)) ហើយអ្នកនិយាយសម្តីនេះសមនឹងទទួលទណ្ឌកម្មព្រមានពីព្រោះគ្មានអ៊ីម៉ាមណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ៊ីម៉ាមឥស្លាមនិយាយថាការសឡាតរបស់ជនមូស្លីមមិនត្រឹមត្រូវលើកលែងតែតាមក្រោយអ្នកកាន់មជ្ឈដ្ឋានដូចគ្នានោះទេ។ មនុស្សទូទៅមិនមានកាតព្វកិច្ចត្រូវប្រកាន់ខ្ជាប់អ៊ីម៉ាមណាម្នាក់ផ្តាច់មុខនោះឡើយ។

[ជំពូកស្តីពី៖ ការភូតកុហកក្លែងហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី) - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៦០]

ចំពោះពាក្យរបស់អ្នកដែលនិយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនប្រកាន់ខ្លួនជាប់នឹងអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ៊ីម៉ាមទាំងបួននេះឡើយ»៖ ប្រសិនបើគេមានបំណងថាខ្លួនមិនប្រកាន់បក្សពួកនិយមជ្រុលលើអ៊ីម៉ាមណាម្នាក់ជាក់លាក់ដោយបដិសេធអ៊ីម៉ាមដទៃទៀតនោះគេបានធ្វើត្រូវហើយហើយនេះជាទស្សន៖ត្រឹមត្រូវ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេមានបំណងថាគេបដិសេធអ៊ីម៉ាមទាំងបួនទាំងអស់ហើយដើរផ្ទុយនឹងការឯកភាពគ្នារបស់ពួកលោកនោះគេគឺជាអ្នកខុសឆ្គងយ៉ាងពិតប្រាកដពីព្រោះសេចក្តីពិតជាទូទៅមិនចេញក្រៅពីសាលាទាំងបួននេះឡើយ។ ការនិយាយភូតកុហកក្លែងបន្លំហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)របស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ គឺជាបាបកម្មដ៏ធំធេងបំផុតមួយហើយអ្នកប្រាជ្ញបានខ្វែងគំនិតគ្នាថាតើវាជាអំពើបាបធំ (ហ្វីស្ក) ឬជាការក្បត់សាសនា (កុហ្វើរ)។ វិហារម៉ាស្ជិទដែលត្រូវបានសាងសង់នៅលើផ្នូរមិនត្រូវធ្វើការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)នៅក្នុងនោះឡើយមិនថាសឡាតកាតព្វកិច្ចឬសឡាតស្ម័គ្រចិត្ត។ ប្រសិនបើវិហារមានមុនផ្នូរនោះត្រូវកែប្រែដោយការកែកម្រិតផ្នូរឱ្យស្មើដីឬគាស់ផ្នូរចេញបើទើបតែកប់ថ្មីៗ។ ហើយប្រសិនបើផ្នូរមានមុនវិហារនោះត្រូវរុះរើវិហារចេញឬលុបបំបាត់រូបរាងសំណង់ផ្នូរនោះចោល។