សេចក្តីសង្ខេបហ្វាតវ៉ាប្រទេសអេហ្ស៊ីប

[ជំពូកស្តីពី៖ សេចក្តីសម្រេចលើកញ្ឆា/ថ្នាំញៀន - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៦៣]

[ជំពូកស្តីពី៖ ការឈរត្រង់និងអង្គុយយូរ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៦៣]

អ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើនយល់ឃើញថាថ្នាំញៀនកញ្ឆា (ហាស៊ីស) ទាំងបរិមាណតិចតួចនិងច្រើនគឺសុទ្ធតែជាការហាមឃាត់ (ហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)) ដាច់ខាត។ លើសពីនេះទស្សន៖ត្រឹមត្រូវគឺអ្នកប្រើប្រាស់វាត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មហាត់ (Hadd) ហើយវាជាណាជីស។ ចំណែកការអះអាងរបស់អ្នកដែលនិយាយថា «អ្នកណាដែលឈរត្រង់ក្រោយរូកួអ៍យូរឬអង្គុយចន្លោះស៊ូជូតទាំងពីរយូរធ្វើឱ្យខូចសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)» គឺជាទស្សន៖ទន់ខ្សោយនិងមិនពិតដែលផ្ទុយស្រឡះពីស៊ុណ្ណា។ អ្នកណាដែលនិយាយថាមិនអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតតាមក្រោយអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)សាលាម៉ាលីក (ឬសាលាដទៃទៀត) ឡើយនោះគេបាននិយាយពាក្យដ៏គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមបំផុតដែលសមនឹងទទួលទណ្ឌកម្មព្រមានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ដូចគ្នានេះដែរអ្នកដែលនិយាយថា «មិនអនុញ្ញាតឱ្យសឡាតតាមក្រោយអ្នកដែលមិនទាន់ស្គាល់ជំនឿ (អាកីដះ (ជំនឿសាសនា)) របស់គេឡើយ» គឺជាសម្តីដែលគ្មានជនមូស្លីមណាម្នាក់ធ្លាប់និយាយឡើយ។ អ្នកប្រាជ្ញស៊ុណ្ណាបានឯកភាពគ្នាថាសឡាតថ្ងៃសុក្រនិងសឡាតជាជួរគឺត្រូវសឡាតតាមក្រោយទាំងអ្នកល្អបរិសុទ្ធនិងអ្នកប្រព្រឹត្តបាប។

ការសូត្រគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអានលើពិធីបុណ្យសពគឺជាការស្អប់ខ្ពើម (ម៉ាក្រូហ៍) តាមទស្សន៖របស់បណ្តាអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ទាំងបួនហើយការយកកម្រៃឈ្នួលសម្រាប់ការសូត្រនេះរឹតតែជាការស្អប់ខ្ពើមធ្ងន់ធ្ងរពីព្រោះការជួលមនុស្សឱ្យសូត្រគួរអានមិនដែលមានអ្នកប្រាជ្ញណាម្នាក់អនុញ្ញាតឡើយ។ ដូច្នេះការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)តាមក្រោយអ្នកប៊ីឌអាហ៍ប្រសើរជាងការសឡាតតាមក្រោយអ្នកដែលសូត្រគួរអានស៊ីឈ្នួលនេះ។ ចំណែកការទទួលប្រាក់ឧបត្ថម្ភសម្រាប់ភាពជាអ៊ីម៉ាមនិងការអាហ្សាន៖ មានទស្សន៖ថាត្រូវបានអនុញ្ញាត, ទស្សន៖ថាមិនអនុញ្ញាត, និងទស្សន៖ថាអនុញ្ញាតក្នុងគ្រាចាំបាច់ដែលទស្សន៖ទាំងបីនេះសុទ្ធតែមានការរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាមអាហ៍ម៉ាត់។

[ជំពូកស្តីពី៖ អ្នកទើបតែដឹងខ្លួនពីការស្រវឹង - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៦៦]

អ្នកដែលបានផឹកស្រាឬប្រើប្រាស់កញ្ឆានៅពេលណាដែលគេដឹងខ្លួនឡើងវិញនិងយល់ដឹងនូវអ្វីដែលខ្លួននិយាយនោះគេមានកាតព្វកិច្ចត្រូវតែសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) បន្ទាប់ពីបានលាងសម្អាតមាត់និងកន្លែងដែលប្រឡាក់ណាជីស។ គេត្រូវតែបំពេញការសឡាតបើទោះបីជាព្យាការី ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ «អ្នកណាដែលផឹកស្រាការសឡាតរបស់គេនឹងមិនត្រូវបានទទួលរយ៖ពេលសែសិបថ្ងៃឡើយប៉ុន្តែប្រសិនបើគេតައព៉ាត់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ នឹងទទួលការតައព៉ាត់របស់គេ»។ ការបដិសេធការទទួលនៅទីនេះមានន័យថាគេមិនទទួលបានផលបុណ្យឡើយប៉ុន្តែវាបានជួយរំដោះគេឱ្យរួចផុតពីទណ្ឌកម្មធ្ងន់ធ្ងរនៃការបោះបង់ចោលសឡាតកាតព្វកិច្ច។ ព្យាការី ﷺ និងបណ្តាសហាវ៉ាត់មិនធ្លាប់សឡាតនៅលើកម្រាលសឡាតដាច់ដោយឡែក (សាជ្ជ៉ាដះ) នោះឡើយប៉ុន្តែលោកបានសឡាតនៅលើឃុមរ៉ោះ (កន្ទេលស្លឹកត្នោតតូចល្មមសម្រាប់ផ្ទៃមុខ) ដើម្បីការពារកម្តៅដីហើយលោកតែងតែសឡាតលើកន្ទេលនិងលើដីស្អាតផ្ទាល់។ មានការរាយការណ៍ថាអ្នកប្រាជ្ញម្នាក់បានមកដល់វិហារព្យាការី ﷺ ហើយបានក្រាលកម្រាលសឡាតផ្ទាល់ខ្លួនអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ម៉ាលីកបានបញ្ជាឱ្យឃាត់ខ្លួនគេហើយមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើអ្នកមិនដឹងទេឬថាការធ្វើបែបនេះនៅក្នុងវិហាររបស់យើងគឺជាអំពើប៊ីឌអាហ៍?!»។

[ជំពូកស្តីពី៖ ការបញ្ចេញសំឡេងអក្សរកាឡៃ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៦៩]

[ជំពូកស្តីពី៖ គ្រូគួរអានទទួលកម្រៃ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៦៩]

អ្នកណាដែលបញ្ចេញសំឡេងអក្សររ៉ (Ra) ជំនួសដោយអក្សរហ្កយិន (Ghayn) ទាំងស្រុងឬអក្សរកាហ្វ (Kaf) ជំនួសដោយហាំហ្សះ (Hamzah) គឺមិនអាចធ្វើជាអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ដឹកនាំការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)បានឡើយលើកលែងតែដឹកនាំអ្នកដែលមានពិការភាពនៃការនិយាយដូចខ្លួនឯង។ ប៉ុន្តែអ្នកដែលគ្រាន់តែបញ្ចេញសំឡេងអក្សររ៉កាឡៃបន្តិចបន្តួចដោយសារឧបសគ្គធម្មជាតិនោះភាពជាអ៊ីម៉ាមរបស់គេគឺត្រឹមត្រូវសម្រាប់មនុស្សទូទៅកាលណាគេគ្មានសមត្ថភាពកែតម្រូវ។ ហើយត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យបង្រៀនគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអាននៅក្នុងវិហារម៉ាស្ជិទលើសពីនេះទៅទៀតគឺគួរសរសើរដរាបណាវាមិនបង្កការរំខានដល់វិហារនិងអ្នកសឡាត។ ហើយប្រសិនបើគ្រូបង្រៀនគួរអានត្រូវបានគេជូនកាដូឬប្រាក់ឧបត្ថម្ភគឺអនុញ្ញាតឱ្យគេទទួលយកបានតាមទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើន។ ចំណែកអ្នកដែលបង្ហាញឱ្យឃើញច្បាស់នូវអំពើអបាយមុខនិងអំពើប៊ីឌអាហ៍៖ មានការខ្វែងគំនិតគ្នាលើការសឡាតតាមក្រោយគេហើយអ្វីដែលត្រឹមត្រូវគឺមិនត្រូវតែងតាំងបុគ្គលទាំងនេះឱ្យធ្វើជាអ៊ីម៉ាមដឹកនាំសឡាតឡើយកាលណាមានលទ្ធភាពជ្រើសរើសអ្នកស្អាតស្អំ។

[ផ្នែក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខបន្ទាប់]

[ជំពូកស្តីពី៖ ការគេងក្នុងវិហារ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៧៤]

[ជំពូកស្តីពី៖ សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)តាមក្រោយកូនក្រៅខាន់ស្លា - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៧៤]

[ជំពូកស្តីពី៖ សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ហ្វាហ្សើរតាមក្រោយហ្សូហើរ - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៧៤]

ផ្នែកស្តីពី៖ ការគេងនៅក្នុងវិហារម៉ាស្ជិទត្រូវបានអនុញ្ញាតម្តងម្កាលសម្រាប់អ្នកខ្វះខាតដែលគ្មានទីជម្រក។ ប៉ុន្តែការយកវិហារធ្វើជាកន្លែងស្នាក់នៅគេងយប់និងគេងថ្ងៃជាប្រចាំគឺត្រូវបានហាមឃាត់។ ការជជែកគ្នាលេងឥតប្រយោជន៍ក្នុងវិហារគឺជាការស្អប់ខ្ពើម។ ចំណែកការដើរពាក់ស្បែកជើងក្នុងវិហារគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតដូចដែលបណ្តាសហាវ៉ាត់ធ្លាប់ដើរពាក់ស្បែកជើងក្នុងវិហាររបស់ព្យាការី ﷺ ប៉ុន្តែគេត្រូវពិនិត្យបាតស្បែកជើងហើយបើសិនជាមានប្រឡាក់កខ្វក់ត្រូវកកិតនឹងដីស្អាតពីព្រោះដីគឺជាការសម្អាត។ ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)តាមក្រោយកូនដែលកើតក្រៅខាន់ស្លា (កូនហ្ស៊ីណា) គឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ដោយការឯកភាពប៉ុន្តែមានការខ្វែងគំនិតគ្នាលើការស្អប់ខ្ពើមដោយអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)ម៉ាលីកនិងអ៊ីម៉ាមអាប៊ូហានីហ្វះចាត់ទុកថាជាការស្អប់ខ្ពើមហើយអ្នកកើតក្នុងចំណងនរកត្រឹមត្រូវគឺប្រសើរជាង។ ការសឡាតហ្វាហ្សើរតាមក្រោយអ្នកសឡាតហ្សូហើរគឺត្រូវបានអនុញ្ញាតតាមការរាយការណ៍មួយពីអ៊ីម៉ាមអាហ៍ម៉ាត់។ ការធ្វើចលនាមុនអ៊ីម៉ាមក្នុងការរូកួអ៍ឬស៊ូជូតគឺជាការហាមឃាត់ (ហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)) ដោយការឯកភាពគ្នារបស់បណ្តាអ៊ីម៉ាម។ ប្រសិនបើគេធ្វើចលនាមុនដោយភ្លេចខ្លួនសឡាតរបស់គេមិនខូចឡើយប៉ុន្តែចលនាមុននោះមិនត្រូវបានរាប់ឡើយ។ ប៉ុន្តែបើគេចេតនាធ្វើចលនាមុនអ៊ីម៉ាមនោះមានទស្សន៖ពីរថាតើសឡាតរបស់គេត្រូវទុកជាមោឃ៖ឬយ៉ាងណា។

[ជំពូកស្តីពី៖ អ្វីដែលកាត់ផ្តាច់សឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ) - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៧៨]

[ជំពូកស្តីពី៖ ការសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ក្នុងព្រះវិហារគ្រិស្ត - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៧៨]

[ជំពូកស្តីពី៖ ពេលវេលាខើចខ្លីក្នុងបន្ទប់ទឹក - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៧៨]

ទស្សន៖ត្រឹមត្រូវផ្អែកលើស៊ុណ្ណាសាហ៊ីហ៍គឺថាការដើរកាត់របស់ស្ត្រីពេញវ័យសត្វឆ្កែខ្មៅឬសត្វលានៅចំពោះមុខអ្នកសឡាត (ការថ្វាយបង្គំព្រះ)ដោយគ្មានវត្ថុបាំង (ស៊ូត្រោះ) គឺកាត់ផ្តាច់ការសឡាត។ ការសឡាតនៅក្នុងព្រះវិហារគ្រិស្តសាសនាត្រូវបានអនុញ្ញាតតាមទស្សន៖មួយ, មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតតាមទស្សន៖មួយទៀត, និងត្រូវបានអនុញ្ញាតប្រសិនបើគ្មានរូបបដិមាឬរូបភាពឆ្លាក់តាមទស្សន៖ត្រឹមត្រូវបំផុតដែលត្រូវបានរាយការណ៍ពីអ៊ូម៉ើរអ៊ីប៊ិនអាល់ខាត់តនិងអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ)អាហ៍ម៉ាត់។ ប្រសិនបើពេលវេលាសឡាតខើចខ្លីខណ៖ដែលគេនៅក្នុងបន្ទប់ទឹកសាធារណ៖៖ តើគេត្រូវសឡាតក្នុងបន្ទប់ទឹកឬបណ្តោយឱ្យផុតពេលវេលាដើម្បីចេញមកសឡាតខាងក្រៅ? មានទស្សន៖ពីរក្នុងសាលាអាហ៍ម៉ាត់និងសាលាដទៃទៀត។ អ្នកណាដែលខកខានសឡាតហ្សូហើរឬអាសើរឬសឡាតផ្សេងទៀតដោយសារការភ្លេចភ្លាំងគេត្រូវតែសឡាតសងភ្លាមៗនៅពេលនឹកឃើញ។ ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលចេតនាបោះបង់ចោលសឡាតរហូតផុតពេលវេលានោះគេបានប្រព្រឹត្តបាបកម្មដ៏ធំធេងបំផុតមួយហើយគេត្រូវតែសឡាតសងតាមទស្សន៖របស់អ្នកប្រាជ្ញភាគច្រើនទោះបីជាអ្នកប្រាជ្ញខ្លះយល់ថាការចេតនាបោះបង់មិនអាចសងបានដោយគ្រាន់តែសឡាតយឺតនោះទេគឺទាមទារការតައព៉ាត់កែខ្លួនយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។

[ជំពូកស្តីពី៖ ការខ្វះទាំងទឹកនិងដី - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៨១]

[ជំពូកស្តីពី៖ ការសាឡាមតាមក្រោយអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) - សូមមើលសេចក្តីលម្អិតនៅលេខ ១៨១]