ភស្តុតាងឆ្លើយតបអ្នកក្រុងម៉ាឌីណះ

...ចូរពិចារណាមើល៍៖ ប្រសិនបើអ្នកមានសិទ្ធិទិញមុន (សាហ្វីអ៊ី) មិនមែនជាអ្នកមានទ្រព្យហើយរកមិនបានអ្នកមានទ្រព្យណាម្នាក់ស្ម័គ្រចិត្តមកធានាសងថ្លៃទំនិញជំនួសគាត់តើសិទ្ធិទិញមុនរបស់គាត់ត្រូវរលាយបាត់បង់ឬមួយក៏យ៉ាងណា? តាមការលើកឡើងរបស់អ្នករាល់គ្នាគឺសិទ្ធិទិញមុនរបស់គាត់ត្រូវតែរលាយបាត់បង់ដ្បិតតើមានអ្នកមានទ្រព្យណានឹងស្ម័គ្រចិត្តទៅធានាបំណុលជំនួសជនក្រីក្រទ័លក្រនោះក្រៅតែអំពីមនុស្សតិចតួចបំផុតនោះ? ហេតុនេះប្រសិនបើគាត់រកអ្នកធានាមិនបានសិទ្ធិទិញមុនរបស់គាត់នឹងត្រូវមោឃភាពតាមសម្តីរបស់អ្នករាល់គ្នា។ ប៉ុន្តែការពិតគឺកាតព្វកិច្ចបង់ថ្លៃត្រូវបានពន្យារពេលរហូតដល់កាលកំណត់នោះប្រសិនបើអ្នកទិញមិនទាន់បានទទួលកាន់កាប់ហើយគាត់ពេញចិត្តនឹងផ្ទេរបំណុលទៅលើអ្នកទិញមុនរហូតដល់កាលកំណត់រួចប្រគល់ទ្រព្យដែលបានលក់ឱ្យទៅគាត់នោះគឺជាការសម្រេចរបស់គាត់ផ្ទាល់។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាបានពោលនោះគឺគ្មានតម្លៃគតិយុត្តិឡើយ! ជំពូក៖ សិទ្ធិទិញមុនរបស់ជនអវត្តមាន (ស៊ុហ្វអះហ៍អាល់ហ្គាអ៊ីប)។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីសិទ្ធិទិញមុនរបស់ជនអវត្តមានថា៖ គាត់នៅតែរក្សាសិទ្ធិទិញមុនរបស់គាត់ជានិច្ចរហូតទាល់តែគាត់បានដឹងដំណឹងអំពីការលក់នោះ។ លុះពេលគាត់បានដឹងហើយប្រសិនបើគាត់មិនប្រញាប់ធ្វើដំណើរមកទាមទារឬមិនបានចាត់តាំងតំណាងស្របច្បាប់ឱ្យមកទាមទារទេនោះសិទ្ធិទិញមុនរបស់គាត់ត្រូវមោឃភាពហើយពេលវេលាដែលអនុញ្ញាតឱ្យគាត់គឺស្មើនឹងរយ៖ពេលធ្វើដំណើរធម្មតារាប់ចាប់ពីពេលដែលគាត់បានទទួលដំណឹងអំពីសិទ្ធិទិញមុននោះ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ សិទ្ធិទិញមុនរបស់ជនអវត្តមានមិនត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់ឡើយទោះបីជាការអវត្តមានរបស់គាត់អូសបន្លាយពេលយូរប៉ុណ្ណាក៏ដោយហើយគ្មានកាលកំណត់ជាក់លាក់ណាមួយដែលត្រូវកាត់ផ្ដាច់សិទ្ធិទិញមុននោះឡើយ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចូរពិចារណាមើល៍បុរសម្នាក់បានដឹងដំណឹងអំពីការទិញរបស់គេខណ៖ដែលគាត់ជាជនក្រីក្រគ្មានលទ្ធភាពសូម្បីតែបន្តិចបន្តួចហើយគាត់ជាអ្នកមានសិទ្ធិទិញមុនដែលកំពុងអវត្តមាននៅឆ្ងាយ។ អ្នកទិញបានសរសេរសារលិខិតទៅកាន់គាត់ដោយស្នើសុំឱ្យគាត់មកផ្ទាល់ឬចាត់តំណាងមកទិញមុនប៉ុន្តែគាត់មិនបានធ្វើអ្វីសោះរហូតដល់ពេលវេលាកន្លងផុតទៅយ៉ាងយូរហើយធ្វើឱ្យអ្នកទិញមិនអាចលក់ដូរអចលនទ្រព្យនោះកើតពីព្រោះមនុស្សម្នាមិនហ៊ានទិញទ្រព្យដែលអាចនឹងត្រូវគេដកហូតយកដោយសិទ្ធិទិញមុននោះឡើយ! លុះពេលវេលាកន្លងផុតទៅយ៉ាងយូររហូតដល់មានមនុស្សព្រមទិញហើយទ្រព្យនោះក្លាយជាកម្មសិទ្ធិរឹងមាំរបស់គេហើយស្រាប់តែជនអវត្តមាននោះត្រឡប់មកទាមទារសិទ្ធិទិញមុន! តើគេគប្បីផ្ដល់សិទ្ធិទិញមុនដល់គាត់កើតទេ? កិច្ចការរបស់បណ្ដាមូស្លីមមិនគប្បីត្រូវចាត់ចែងតាមរបៀបនេះឡើយ! លោកចៅក្រមស៊ុរ៉ៃហ៍ធ្លាប់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សិទ្ធិទិញមុនគឺជារបស់ជនណាដែលប្រញាប់ប្រញាល់ទាមទារយកវាភ្លាមៗ (អាល់ស៊ុហ្វអះធុលីម៉ាន់វ៉ាសាបាហា)!»

ជំពូក៖ បុរសម្នាក់ទទួលមរណភាពហើយទាយាទរបស់គាត់ស្នងមរតកដីធ្លីក្នុងរឿងសិទ្ធិទិញមុន (រវាងបងប្អូននិងឪពុកមា)។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានបន្សល់ទុកដីធ្លីជាមរតកដល់កូនប្រុសៗមួយក្រុមរបស់គាត់ជាកម្មសិទ្ធិរួមគ្នាហើយក្រោយមកកូនប្រុសម្នាក់ក្នុងចំណោមនោះបង្កើតបានកូនៗជាច្រើនរួចកូនប្រុសទីមួយនោះក៏ទទួលមរណភាពបន្ទាប់មកកូនម្នាក់នៃកូនប្រុសដែលបានស្លាប់នោះបានលក់ចំណែកមិនទាន់បែងចែករបស់ខ្លួនក្នុងដីនោះ៖ ដៃគូសហកម្មសិទ្ធិករទាំងអស់ក្នុងដីនោះមានសិទ្ធិស្មើគ្នាក្នុងការទិញមុន (ស៊ុហ្វអះហ៍) គ្មាននរណាម្នាក់មានសិទ្ធិលើសអ្នកដទៃឡើយពីព្រោះដីនោះមិនទាន់ត្រូវបានបែងចែកព្រំប្រទល់នៅឡើយ។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ បងប្អូនបង្កើតរបស់អ្នកលក់មានសិទ្ធិទិញមុនខ្ពស់ជាងឪពុកមាបង្កើតរបស់ពួកគេ (ដែលជាដៃគូសហកម្មសិទ្ធិករដើមរបស់ឪពុកគេ)! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើបងប្អូនបង្កើតមានសិទ្ធិទិញមុនខ្ពស់ជាងឪពុកមាយ៉ាងដូចម្តេចកើត? ពួកគេតបថា «ពីព្រោះពួកគេជាដៃគូជិតស្និទ្ធជាង»។ គេសួរពួកគេវិញថា៖ តើពួកគេជាដៃគូជិតស្និទ្ធជាងយ៉ាងដូចម្តេចកើតខណ៖ដែលគ្មានចំណែកណាមួយនៃដីធ្លីនោះមិនថាផ្នែកតូចឬធំឡើយលើកលែងតែពួកគេទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែជាសហកម្មសិទ្ធិកររួមគ្នាទាំងអស់នោះ? បុគ្គលម្នាក់ត្រូវបានចាត់ទុកថាជា «ដៃគូជិតស្និទ្ធជាង» ដែលមានសិទ្ធិទិញមុនខ្ពស់ជាងគេលុះត្រាតែរវាងពួកគេទាំងពីររូបមានចំណែកជាក់លាក់មួយនៃផ្ទះដែលអ្នកដទៃគ្មានចំណែករួមនៅក្នុងនោះ—ទើបបុគ្គលនោះជាដៃគូជិតស្និទ្ធជាងនិងមានសិទ្ធិទិញមុនជាងអ្នកដទៃ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអចលនទ្រព្យទាំងមូលនៅរួមគ្នាក្នុងចំណោមពួកគេទាំងអស់គ្នាដោយគ្មានចំណែកណាមួយដែលពួកគេមិនមែនជាសហកម្មសិទ្ធិករនោះទេនោះពួកគេទាំងអស់គ្នាមានសិទ្ធិទិញមុនស្មើៗគ្នា! លើសពីនេះប្រសិនបើគេផ្ដល់អាទិភាពតាមទំហំចំណែកនោះឪពុកមាគប្បីមានសិទ្ធិជាងពីព្រោះចំណែករបស់ពួកគេមានទំហំធំជាងប៉ុន្តែការពិតគឺពួកគេទាំងអស់គ្នាមានសិទ្ធិស្មើគ្នា។ ពួកគេលើកហេតុផលថា «យើងយល់ឃើញថាកូនៗនៃអ្នកស្លាប់ទីពីរនេះទទួលមរតកពីគ្នាទៅវិញទៅមកដោយមិនពាក់ព័ន្ធនឹងឪពុកមារបស់ពួកគេឡើយដូច្នេះហើយទើបយើងកំណត់សិទ្ធិទិញមុនឱ្យពួកគេផ្ដាច់មុខពីឪពុកមាហើយវាច្បាស់ណាស់ថាពួកគេជាដៃគូជិតស្និទ្ធជាង»។ គេតបទៅពួកគេវិញថា៖ សិទ្ធិទិញមុនមិនដែលត្រូវបានកំណត់ផ្អែកលើវិធានមរតកឡើយ! ចូរពិចារណាមើល៍បុរសម្នាក់បានទទួលមរណភាពដោយបន្សល់ទុកកូនប្រុសបីនាក់—ពីរនាក់កើតពីម្តាយតែមួយនិងម្នាក់ទៀតកើតពីម្តាយផ្សេងហើយអ្នកស្លាប់បានបន្សល់ទុកផ្ទះមួយខ្នង៖ តើផ្ទះនោះមិនត្រូវបានបែងចែកជាបីចំណែកស្មើៗគ្នាទេឬ? ពួកគេតបថា «បាទ»។ គេសួរពួកគេបន្តថា៖ ប្រសិនបើកូនម្នាក់ក្នុងចំណោមកូនម្តាយតែមួយបានលក់ចំណែកមួយភាគបីរបស់ខ្លួនតើបងប្អូនម្តាយតែមួយរបស់គាត់មានសិទ្ធិទិញមុនខ្ពស់ជាងបងប្អូនឪពុកតែមួយទេ? នេះជារឿងដែលគ្មានអ្នកចេះដឹងណាម្នាក់ហ៊ានពោលឡើយ! ពីព្រោះទោះបីជាបងប្អូនម្តាយតែមួយម្នាក់ស្លាប់នោះបងប្អូនម្តាយតែមួយម្នាក់ទៀតទទួលមរតកពីគាត់ផ្ដាច់មុខពីបងប្អូនឪពុកតែមួយក៏ដោយក៏ភាពខុសគ្នានៃមរតកនេះមិនអាចរារាំងបងប្អូនដែលមិនទទួលមរតកពីការធ្វើជាសហកម្មសិទ្ធិករពេញលេញក្នុងទ្រព្យបានឡើយ! ចូរពិចារណាមើល៍បន្ថែមទៀត៖ ប្រសិនបើអ្នកស្លាប់បន្សល់ទុកភរិយាម្នាក់ដែលត្រូវជាម្តាយរបស់កូនម្នាក់តើកូនប្រុសរបស់នាងមានសិទ្ធិទិញមុនលើចំណែករបស់នាងខ្ពស់ជាងបងប្អូនឪពុកតែមួយរបស់គេទេប្រសិនបើនាងលក់ចំណែករបស់នាង? រឿងនេះគ្មានតម្លៃអ្វីទាល់តែសោះ! សិទ្ធិទិញមុនមិនមែនផ្អែកលើចំណែកមរតកឡើយប៉ុន្តែនៅពេលដែលពួកគេជាសហកម្មសិទ្ធិករ...

...នៅក្នុងផ្ទះទាំងមូលរួមគ្នាដោយគ្មានចំណែកណាមួយលើកលែងតែពួកគេជាសហកម្មសិទ្ធិកររួមគ្នានោះទេនោះភាពជាដៃគូរបស់ពួកគេក្នុងសិទ្ធិទិញមុនគឺស្មើភាពគ្នាទាំងស្រុងហើយគ្មាននរណាម្នាក់មានសិទ្ធិលើសអ្នកដទៃឡើយ។ ជំពូក៖ សិទ្ធិទិញមុនត្រូវបានបែងចែកតាមចំនួនក្បាលមនុស្សមិនមែនតាមសមាមាត្រនៃទំហំចំណែកកម្មសិទ្ធិឡើយ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ សិទ្ធិទិញមុន (ស៊ុហ្វអះហ៍) ត្រូវបែងចែកស្មើៗគ្នាតាមចំនួនក្បាលមនុស្ស (ពលរដ្ឋម្នាក់ៗ) មិនមែនផ្អែកលើសមាមាត្រនៃទំហំភាគហ៊ុនកម្មសិទ្ធិដើមឡើយគឺម្ចាស់ចំណែកតូចនិងម្ចាស់ចំណែកធំមានសិទ្ធិស្មើគ្នាទាំងស្រុងក្នុងសិទ្ធិទិញមុននេះ។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ សិទ្ធិទិញមុនរវាងដៃគូសហកម្មសិទ្ធិករត្រូវបែងចែកតាមសមាមាត្រនៃទំហំចំណែករបស់ពួកគេក្នុងទ្រព្យ៖ មនុស្សម្នាក់ៗទទួលបានតាមទំហំចំណែករបស់ខ្លួន—បើចំណែកតូចទទួលបានចំណែកទិញមុនតូចហើយបើចំណែកធំទទួលបានចំណែកទិញមុនធំហើយនោះគឺនៅពេលដែលពួកគេដណ្តើមគ្នាយកសិទ្ធិនេះ។ ចូរប្រាប់ខ្ញុំមើល៍៖ ប្រសិនបើដៃគូទាំងអស់បដិសេធមិនយកសិទ្ធិទិញមុនលើកលែងតែម្ចាស់ចំណែកតូចបំផុតតែម្នាក់គត់តើទ្រព្យដែលត្រូវទិញមុនទាំងអស់មិនត្រូវធ្លាក់មកលើគាត់ដោយសារតែចំណែកតូចរបស់គាត់ទេឬ? ប្រសិនបើពួកគេឆ្លើយថា «បាទ» គេត្រូវសួរពួកគេបន្តថា៖ ចុះបើដៃគូទាំងអស់គ្នាបដិសេធនោះគាត់មានសិទ្ធិយកទាំងអស់ឬបោះបង់ទាំងអស់មែនទេ? ពួកគេឆ្លើយថា «បាទ»។ គេសួរពួកគេថា៖ តើមិនមែន...

...ដៃគូនីមួយៗសុទ្ធតែមានសិទ្ធិទាមទារយកសិទ្ធិទិញមុនទាំងអស់ដោយសារតែចំណែករបស់ខ្លួនមែនទេ? ប្រសិនបើពួកគេឆ្លើយថា «បាទ» គេត្រូវសួរពួកគេបន្តថា៖ ហេតុដូច្នេះហើយនៅពេលដែលពួកគេទាំងអស់គ្នាទាមទារសិទ្ធិទិញមុនពួកគេត្រូវទទួលបានស្មើៗគ្នាពីព្រោះម្ចាស់ចំណែកតូចមានសិទ្ធិតាមរយ៖ចំណែកតូចរបស់គាត់ស្មើនឹងសិទ្ធិដែលម្ចាស់ចំណែកធំទទួលបានតាមរយ៖ចំណែកធំរបស់គេដែរ! ជំពូក៖ បុរសម្នាក់ទិញដីហើយបានអភិវឌ្ឍដាំដុះឬសាងសង់លើដីនោះ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានទិញដីហើយបានអភិវឌ្ឍដីនោះដោយដាំដើមឈើឬសាងសង់សំណង់រួចស្រាប់តែមានបុគ្គលម្នាក់មកដល់ដោយបង្ហាញសិទ្ធិស្របច្បាប់ហើយមានបំណងទិញយកដោយសិទ្ធិទិញមុន (ស៊ុហ្វអះហ៍)៖ គាត់មានសិទ្ធិពេញលេញក្នុងការទិញយកដោយសិទ្ធិទិញមុនហើយគេត្រូវប្រាប់អ្នកអភិវឌ្ឍនោះថា៖ «ចូរដកដើមឈើដែលអ្នកបានដាំចេញហើយយកទៅទីណាដែលអ្នកចង់ទៅចុះ» ហើយចំពោះសំណង់ក៏ត្រូវប្រាប់គាត់ដូចគ្នាថា៖ «ចូររុះរើសំណង់របស់អ្នកចេញ» ហើយអ្នកទិញមុនត្រូវទិញយកដីនោះតាមតម្លៃដើមលើកលែងតែអ្នកទិញនិងអ្នកទិញមុនយល់ព្រមត្រូវរ៉ូវគ្នាឱ្យអ្នកទិញមុនទូទាត់សំណងតាមតម្លៃប៉ាន់ស្មាននៃដើមឈើឬសំណង់នោះ។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ ជនណាដែលទិញដីហើយបានអភិវឌ្ឍដោយការដាំដើមឈើឬជីកអណ្តូងទឹករួចស្រាប់តែមានបុរសម្នាក់មកដល់ដោយបង្ហាញសិទ្ធិហើយចង់ទិញយកដោយសិទ្ធិទិញមុន៖ គាត់គ្មានសិទ្ធិទិញមុនឡើយលើកលែងតែគាត់សងថ្លៃប៉ាន់ស្មាននៃការអភិវឌ្ឍនោះទាំងអស់ដល់អ្នកទិញ។ ប្រសិនបើគាត់សងថ្លៃនោះគាត់ទើបមានសិទ្ធិទិញមុនហើយបើមិនសងទេគាត់គ្មានសិទ្ធិអ្វីទាល់តែសោះ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើរឿងនេះអាចទៅជារបៀបនោះយ៉ាងដូចម្តេចកើត? បុរសម្នាក់ទិញដីក្នុងតម្លៃ ១.០០០ ឌៀរហាំហើយដោយខ្លាចអ្នកមានសិទ្ធិទិញមុនដែលកំពុងអវត្តមានមកទាមទារយកគាត់ក៏ប្រញាប់ដាំដើមឈើអស់តម្លៃ ១០.០០០ ឌៀរហាំលុះអ្នកមានសិទ្ធិទិញមុនត្រឡប់មកដល់ដើម្បីទាមទារសិទ្ធិរបស់ខ្លួនដោយគាត់មានប្រាក់ត្រឹមតែ ១.០០០ ឌៀរហាំគាត់ស្រាប់តែប្រទះឃើញដើមឈើដែលគេដាំមានតម្លៃហួសពីលទ្ធភាពរបស់គាត់៖ តើសិទ្ធិទិញមុនរបស់គាត់ត្រូវរលាយបាត់បង់ឬខណ៖ដែលសិទ្ធិស្របច្បាប់របស់គាត់បានកើតឡើងមុនពេលដាំដើមឈើទាំងនោះទៅទៀត? ពួកគេលើកហេតុផលថា «តើគួរឱ្យអ្នកទិញទៅគាស់ដកដើមឈើដែលគាត់បានដាំនិងបានចំណាយប្រាក់អស់ ១០.០០០ ឌៀរហាំដើម្បីបំផ្លាញចោលឬ?» គេតបទៅពួកគេវិញថា៖ អ្នកមានសិទ្ធិទិញមុនគ្មានកំហុសអ្វីក្នុងរឿងនេះឡើយ! អ្នកទិញជាអ្នកធ្វើរឿងនេះដោយខ្លួនឯងដោយដឹងថាដីនោះជាប់សិទ្ធិទិញមុនតាំងពីថ្ងៃទិញដំបូងម៉្លេះដូច្នេះអ្នកទិញមិនគប្បីប្រញាប់ប្រញាល់អភិវឌ្ឍដោយគ្មានការយល់ព្រមពីអ្នកមានសិទ្ធិទិញមុនឡើយ។ ពួកគេតបថា «អ្នកទិញមិនបានដឹងថាបុគ្គលនេះមានចំណែកដែលផ្ដល់សិទ្ធិទិញមុនឡើយ»។ គេសួរពួកគេថា៖ ចុះបើគាត់បានដឹងហើយនៅតែធ្វើទាំងដឹងតើអ្នករាល់គ្នានឹងថាយ៉ាងណា? ការដឹងនិងការមិនដឹងក្នុងផលវិបាកច្បាប់នេះគឺដូចគ្នាបេះបិទ! ហើយវាមិនមែនជាកំហុសរបស់អ្នកទិញមុនឡើយប្រសិនបើអ្នកទិញមិនមែនជាអ្នកចេះដឹងច្បាប់។ សិទ្ធិទិញមុនបានចាក់គ្រឹះសម្រាប់អ្នកទិញមុនដោយសារកិច្ចសន្យាទិញលក់ដើមដូច្នេះអ្នកទិញគ្មានសិទ្ធិទៅលុបបំបាត់សិទ្ធិនេះដោយការបង្កើតរបស់ថ្មីៗដែលអ្នកទិញមុនគ្មានលទ្ធភាពទូទាត់នោះឡើយ! ចូរពិចារណាមើល៍៖ ប្រសិនបើអ្នកទិញមុននិយាយថា «ខ្ញុំនឹងទិញយកដើមឈើដែលដាំតាមតម្លៃប៉ាន់ស្មាន» ប៉ុន្តែអ្នកទិញតបថា «ទេខ្ញុំនឹងដកវាចេញយកទៅដាំនៅកន្លែងផ្សេង» ដែលមិនធ្វើឱ្យខូចខាតដីសោះ—ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកទិញដកចេញបានចុះហេតុអ្វីបានជាសិទ្ធិរបស់អ្នកទិញមុនត្រូវរលាយបាត់ដោយសារតែគាត់គ្មានលទ្ធភាពសងខណ៖ដែលអ្នកទិញខ្លួនឯងមានសិទ្ធិដកយកចេញបាននោះ? មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ជនណាដែលទទួលបានសិទ្ធិទិញមុនលើដីធ្លីដោយស្របច្បាប់អ្នកទិញគ្មានសិទ្ធិទៅលុបបំបាត់សិទ្ធិរបស់គាត់ដោយការបង្កើតរបស់ថ្មីៗដែលអ្នកទិញមុនមិនអាចទូទាត់បាននោះឡើយ។

ជំពូក៖ បុរសម្នាក់ទិញចំណែកមួយក្នុងដីធ្លីរួម។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ជនណាដែលទិញចំណែកមិនទាន់បែងចែកក្នុងដីធ្លីរួមដោយដាក់លក្ខខណ្ឌថាគាត់ (អ្នកទិញ) រក្សាសិទ្ធិជ្រើសរើស (ឃីយ៉ារល់សើរត៍) ហើយដៃគូសហកម្មសិទ្ធិកររបស់អ្នកលក់មានបំណងទិញយកដោយសិទ្ធិទិញមុន (ស៊ុហ្វអះហ៍) មុនពេលអ្នកទិញធ្វើការសម្រេចចិត្តជ្រើសរើស៖ ពួកគេមានសិទ្ធិពេញលេញក្នុងការទិញយកដោយសិទ្ធិទិញមុនពីព្រោះការលក់ត្រូវបានបញ្ចប់ជាស្ថាពរពីសំណាក់អ្នកលក់ហើយ! ដៃគូសហកម្មសិទ្ធិករត្រូវបានរារាំងពីសិទ្ធិទិញមុនលុះត្រាតែអ្នកលក់ជាអ្នករក្សាសិទ្ធិជ្រើសរើស (ពីព្រោះកម្មសិទ្ធិមិនទាន់ចាកចេញពីគាត់) ប៉ុន្តែនៅពេលដែលអ្នកទិញតែម្នាក់គត់ជាអ្នករក្សាសិទ្ធិជ្រើសរើសខណ៖ដែលអ្នកលក់គ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសទេនោះសិទ្ធិទិញមុនត្រូវបានចាក់គ្រឹះសម្រាប់ដៃគូភ្លាមៗតែម្តង។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ ប្រសិនបើអ្នកទិញរក្សាសិទ្ធិជ្រើសរើសហើយអ្នកលក់គ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសទេដៃគូសហកម្មសិទ្ធិករគ្មានសិទ្ធិទិញមុនឡើយរហូតទាល់តែអ្នកទិញទទួលយកជាផ្លូវការហើយការលក់ត្រូវបានបញ្ជាក់ច្បាស់លាស់សម្រាប់គាត់លុះត្រាតែការលក់ជាប់កាតព្វកិច្ចលើគាត់ទើបពួកគេមានសិទ្ធិទិញមុន។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែលកិច្ចសន្យាលក់ត្រូវបានបញ្ចប់ដោយគ្មានអ្វីនៅសល់ក្រៅតែពីសិទ្ធិជ្រើសរើសរបស់អ្នកទិញនោះកិច្ចសន្យាបានចងភ្ជាប់ផលប្រយោជន៍ជូនអ្នកទិញមុនរួចស្រេចទៅហើយហើយអ្នកទិញមានសិទ្ធិជ្រើសរើសយកឬមិនយកប៉ុន្តែសិទ្ធិរបស់ដៃគូបានកើតឡើងពេញលេញហើយ។ ចូរពិចារណាមើល៍៖ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់ទិញដីឬផ្ទះដោយមិនទាន់បានមើលឃើញតើគាត់មិនមានសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅពេលបានឃើញ (ឃីយ៉ារល់រុអ៊យ៉ះហ៍) ដើម្បីយកឬមិនយកទេឬ? ប្រសិនបើអ្នកទិញមុនពោលថា «ខ្ញុំទិញយកដោយសិទ្ធិទិញមុន» តើគាត់ត្រូវរារាំងតាមសម្តីរបស់អ្នករាល់គ្នារហូតទាល់តែអ្នកទិញបានពិនិត្យមើលហើយពេញចិត្តឬបដិសេធដូច្នោះឬ? ការណ៍នេះគឺគ្មានតម្លៃគតិយុត្តិឡើយ! កាលណាអ្នកលក់គ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅសល់ទេការលក់គឺបានសម្រេចរួចហើយបើដៃគូចង់ទិញមុនពួកគេអាចយកបានហើយបើចង់បោះបង់ក៏ពួកគេអាចបោះបង់បានដែរ។ ហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជាអ្នកដឹងបំផុត។

ជំពូក៖ បុរសម្នាក់ទិញទាសករសត្វពាហន៖ជំនិះឬសម្លៀកបំពាក់៖ គ្មានសិទ្ធិទិញមុន (ស៊ុហ្វអះហ៍) លើចលនទ្រព្យទាំងនោះឡើយ។

ជំពូក៖ បុរសពីរនាក់ដែលមានអណ្តូងទឹករួមគ្នាហើយម្នាក់បានលក់ចំណែករបស់ខ្លួន៖ តើមានសិទ្ធិទិញមុនដែរឬទេ? មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីអណ្តូងទឹកដែលជាកម្មសិទ្ធិរួមគ្នារវាងបុរសពីរនាក់មិនថាពួកគេមានដីទំនេរជុំវិញអណ្តូងនោះឬគ្មានដីទំនេរជាមួយវាក៏ដោយហើយម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេបានលក់ចំណែករបស់ខ្លួនក្នុងទ្រព្យនោះទាំងអស់៖ ដៃគូសហកម្មសិទ្ធិកររបស់គាត់មានសិទ្ធិពេញលេញក្នុងការទិញយកដោយសិទ្ធិទិញមុន (ស៊ុហ្វអះហ៍)។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយអំពីអណ្តូងទឹកដែលគ្មានដីទំនេរជុំវិញថា៖ គ្មានសិទ្ធិទិញមុនលើវាឡើយ។ ពួកគេបាននិយាយថា៖ «សិទ្ធិទិញមុនមានតែលើដីធ្លីដែលអាចបែងចែកព្រំប្រទល់និងបោះបង្គោលកំណត់ព្រំបានប៉ុណ្ណោះរីឯទ្រព្យសម្បត្តិណាដែលមិនអាចបែងចែកជាចំណែកបានទេគឺគ្មានសិទ្ធិទិញមុនលើវាឡើយ»។

មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចូរប្រាប់យើងមើល៍អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានទទួលមរណភាពដោយបន្សល់ទុកដីតូចមួយកន្លែងនិងកូនៗជាច្រើននាក់ដែលប្រសិនបើបែងចែកដីនោះក្នុងចំណោមពួកគេដោយសារតែទំហំដីតូចពេកនិងចំនួនមនុស្សច្រើនពេកនោះគ្មាននរណាម្នាក់ទទួលបានចំណែកដែលប្រើប្រាស់កើតឡើយ៖ ប្រសិនបើកូនម្នាក់លក់ចំណែករបស់ខ្លួនតើកូនៗដទៃទៀតគ្មានសិទ្ធិទិញមុនទេឬ? ចូរពិចារណាមើល៍បន្ទប់ទឹកសាធារណ៖ (ហាំម៉ាម) ដែលជាកម្មសិទ្ធិរួមគ្នារវាងបុរសពីរនាក់ហើយម្នាក់បានលក់ចំណែករបស់ខ្លួន៖ ទីនេះមិនអាចបែងចែកជាចំណែកដាច់ពីគ្នាបានឡើយ—តើដៃគូរបស់គាត់គ្មានសិទ្ធិទិញមុនទេឬ? ចូរពិចារណាមើល៍បុរសពីរនាក់ដែលមានជញ្ជាំងរបងរួមគ្នាព្រមទាំងគ្រឹះរបស់វាដោយគ្មានទ្រព្យអ្វីផ្សេងទៀតជាមួយឡើយ៖ ប្រសិនបើម្នាក់លក់ចំណែករបស់ខ្លួនតើម្នាក់ទៀតគ្មានសិទ្ធិទិញមុនទេឬ? របស់ទាំងនេះមិនអាចបែងចែកដាច់ពីគ្នានិងមិនអាចបោះបង្គោលព្រំប្រទល់បានឡើយ! ប្រសិនបើមានរបស់ណាមួយដែលសមគួរបំផុតក្នុងការអនុវត្តសិទ្ធិទិញមុនជាងរបស់ដទៃទៀតនោះគឺទ្រព្យដែលមិនអាចបែងចែកបាននេះឯង! ពីព្រោះចំពោះទ្រព្យដែលអាចបែងចែកបានការបែងចែកជួយលុបបំបាត់ការខូចខាតពីគាត់ប៉ុន្តែចំពោះទ្រព្យដែលមិនអាចបែងចែកបានម្ចាស់សហកម្មសិទ្ធិករមិនអាចទាញផលប្រយោជន៍ពីចំណែកដ៏តូចរបស់ខ្លួនបានឡើយបើគ្មានការរួមគ្នាហេតុនេះគាត់រឹតតែមានសិទ្ធិទិញមុនដើម្បីឱ្យចំណែករបស់គាត់កើនឡើងដល់កម្រិតដែលអាចប្រើប្រាស់បាន! ដូច្នេះទាំងទ្រព្យដែលអាចបែងចែកបាននិងទ្រព្យដែលមិនអាចបែងចែកបានសុទ្ធតែមានសិទ្ធិទិញមុនដូចគ្នាទាំងអស់! ជំពូក៖ បុរសម្នាក់ទិញចំណែកមួយនៃផ្ទះដែលមានសិទ្ធិទិញមុនសម្រាប់អ្នកជិតខាងដែលមានវត្តមាន។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីបុគ្គលដែលបានទិញចំណែកមួយនៃផ្ទះដែលមានសិទ្ធិទិញមុនសម្រាប់មនុស្សដែលកំពុងមានវត្តមាននៅទីនោះហើយពួកគេបានដឹងដំណឹងអំពីការលក់៖ ប្រសិនបើពួកគេមិនប្រញាប់ទាមទារសិទ្ធិទិញមុននៅពេលដែលពួកគេបានដឹងភ្លាមៗទេនោះសិទ្ធិទិញមុនរបស់ពួកគេត្រូវមោឃភាពហើយអ្នកទិញគ្មានកាតព្វកិច្ចត្រូវអូសទាញពួកគេទៅជួបអាជ្ញាធរឡើយ! ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ អ្នកទិញខ្លួនឯងជាអ្នកដែលគប្បីនាំដៃគូទាំងនោះទៅជួបអាជ្ញាធរដើម្បីឱ្យពួកគេទាមទារសិទ្ធិឬឱ្យអាជ្ញាធរប្រគល់ទ្រព្យដាច់ស្រេចទៅឱ្យអ្នកទិញ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ទុកពួកគេចោលដោយមិនបានប្តឹងទៅអាជ្ញាធរខណ៖ដែលពួកគេបានដឹងពីការទិញរបស់គាត់ហើយពួកគេនៅស្ងៀមរហូតដល់ពេលវេលាកន្លងផុតទៅយ៉ាងយូរទើបពួកគេមកទាមទារសិទ្ធិទិញមុន—យើងយល់ឃើញថាពួកគេគ្មានសិទ្ធិនោះឡើយ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើរយ៖ពេលយូរនោះមានកម្រិតប៉ុនណា? តើអ្នករាល់គ្នាកំណត់មួយឆ្នាំពីរឆ្នាំដប់ឆ្នាំច្រើនជាងនេះឬតិចជាងនេះ? លើសពីនេះការដែលអ្នករាល់គ្នាអះអាងថាអ្នកទិញត្រូវតែជាអ្នកនាំរឿងទៅជួបអាជ្ញាធរគឺជារឿងគ្មានមូលដ្ឋានឡើយ៖ សិទ្ធិទិញមុនជាសិទ្ធិរបស់ពួកគេដូច្នេះពួកគេជាអ្នកមានកាតព្វកិច្ចត្រូវប្តឹងទៅអាជ្ញាធរដើម្បីទាមទារសិទ្ធិរបស់ខ្លួន! ប្រសិនបើពួកគេមិនធ្វើភ្លាមៗទេសិទ្ធិរបស់ពួកគេត្រូវមោឃភាព។ ហើយដូចគ្នានេះដែរ...

...លោកចៅក្រមស៊ុរ៉ៃហ៍បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សិទ្ធិទិញមុនគឺជារបស់ជនណាដែលប្រញាប់ប្រញាល់ទាមទារយកវាភ្លាមៗ»។ ជំពូក៖ បុរសម្នាក់ផ្ដល់ចំណែកមិនទាន់បែងចែកក្នុងដីធ្លីរួមជាអំណោយ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីបុគ្គលដែលបានផ្ដល់ចំណែកមិនទាន់បែងចែកក្នុងផ្ទះឬដីធ្លីរួមជាអំណោយហើយអ្នកទទួលអំណោយបានផ្ដល់ការតបស្នងជូនគាត់វិញជាសាច់ប្រាក់ឬទំនិញ (ហ៊ីព្វាតុលសាវ៉ាប)៖ អំណោយនេះគឺមោឃ៖ (បាទីល) ពីព្រោះវាជាអំណោយលើទ្រព្យដែលមិនទាន់បានបែងចែកនិងមិនទាន់បានកាន់កាប់ផ្ដាច់មុខ (កាប់ឌ្វ៍) ហើយអំណោយមិនមានសុពលភាពឡើយលុះត្រាតែបានបែងចែកជាចំណែកដាច់ពីគ្នានិងបានកាន់កាប់ពេញលេញ! ដោយសារអំណោយនេះខូចខាត (ហ្វាស៊ីដ) ដូច្នេះគ្មានសិទ្ធិទិញមុនលើវាឡើយ។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ ដៃគូសហកម្មសិទ្ធិករអាចទិញយកដោយសិទ្ធិទិញមុនហើយពួកគេត្រូវសងថ្លៃប៉ាន់ស្មាននៃការតបស្នងនោះជូនអ្នកទទួលអំណោយជាកាក់ឌីណារឬឌៀរហាំ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើរឿងនេះអាចកើតឡើងយ៉ាងដូចម្តេចខណ៖ដែលអំណោយមិនមានសុពលភាពឡើយលុះត្រាតែបានបែងចែកដាច់ពីគ្នានិងបានកាន់កាប់ពេញលេញនោះ? អំណោយគឺជាការផ្ដល់ដោយស្ម័គ្រចិត្ត (នីហ៍ឡះហ៍)។ លោកម្ចាស់អាប៊ូបាក្រអាល់ស៊ីដឌីក ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់លោកស្រីអាអ៊ីស្ហះ ﵂ នៅពេលដែលមរណភាពខិតជិតមកដល់លោកថា៖ «ឱកូនស្រីតូចរបស់ឪពុកអើយពិតប្រាកដណាស់ឪពុកធ្លាប់បានផ្ដល់ផលដំណាំចំនួន ២០ វ៉ាសាក់ពីទ្រព្យសម្បត្តិនៅអាល់ហ្កាបះហ៍ជូនកូនប៉ុន្តែកូនមិនទាន់បានច្រូតកាត់និងមិនទាន់បានកាន់កាប់វាឡើយដូច្នេះថ្ងៃនេះវាជាទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ទាយាទទាំងអស់!»។ លោកមិនបានចាត់ទុកអំណោយនោះថាពេញលេញឡើយរហូតទាល់តែបានកាន់កាប់ជាផ្លូវការ! លើសពីនេះយើងបានទទួលដំណឹងពីព្យាការី ﷺ ថាលោកបានហាមឃាត់ការលក់ទានសប្បុរសធម៌រហូតទាល់តែបានកាន់កាប់វាសិន។ ប៉ុន្តែអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបែរជាអនុញ្ញាតឱ្យយកដោយសិទ្ធិទិញមុនខណ៖ដែលទ្រព្យនោះមិនទាន់បានបែងចែកព្រំនិងមិនទាន់បានកាន់កាប់ទៅវិញ! ការអនុវត្តសិទ្ធិទិញមុនមានឋាន៖ស្មើនឹងការទិញលក់ពីព្រោះអ្នកទិញមុនដើរតួជាអ្នកទិញដូច្នេះជនណាដែលអនុញ្ញាតឱ្យយកដោយសិទ្ធិទិញមុនគឺត្រូវតែអនុញ្ញាតឱ្យលក់ទានសប្បុរសធម៌អំណោយនិងការផ្ដល់មុនពេលកាន់កាប់—ដែលនេះជារឿងមិនអនុញ្ញាតស្របច្បាប់ឡើយ! ហើយយើងបានទទួលដំណឹងពីអាប់ឌុលឡោះអ៊ីប៊្នុអាប្បាស ﵄ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ទានសប្បុរសធម៌មិនមានសុពលភាពឡើយលុះត្រាតែបានកាន់កាប់ពេញលេញ»។ ហើយយើងក៏បានទទួលដំណឹងបែបនេះពីអាមៀរអាល់ស៊ុអ៍ប៊ីនិងពីមូអាហ្វអ៊ីប៊្នុឆាបល់និងស៊ុរ៉ៃហ៍ ﵃ ថាអ្នកទាំងពីរបានពោលថា៖ «ទានសប្បុរសធម៌មិនមានសុពលភាពឡើយលុះត្រាតែបានកាន់កាប់ពេញលេញ»។ កាលណាអំណោយនេះមិនស្របច្បាប់នោះគ្មានសិទ្ធិទិញមុនលើវាឡើយ។ នេះគឺជាទីបញ្ចប់នៃគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)ស៊ុហ្វអះហ៍ (Kitab អាល់-Shuf'ah)។

ក្នុងនាមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) មហាសប្បុរសមហាអាណិតស្រឡាញ់។ ផ្នែកផ្ដើមនៃគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)នរក (Kitab an-Nikah - វិធាននីតិឥស្លាមស្ដីពីនរកនិងគ្រួសារ)។

ក្នុងនាមអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) មហាសប្បុរសមហាអាណិតស្រឡាញ់។ គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)នរក (Kitab an-Nikah)។ ជំពូក៖ ស្ត្រីរៀបការឱ្យទាសីឬទាសកររបស់នាងឬចងកិច្ចសន្យានរកដោយខ្លួនឯង។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយចំពោះស្ត្រីក្នុងការរៀបការឱ្យទាសីឬទាសកររបស់នាងហើយក៏គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីដែរក្នុងការបង្គាប់ឱ្យទាសកររបស់នាងរៀបការឬរៀបការឱ្យទាសីរបស់នាងហើយបុរសក៏ដូចគ្នាដែរគឺអាចបង្គាប់ឱ្យទាសកររបស់ខ្លួនរៀបការឬរៀបការឱ្យទាសីរបស់ខ្លួនបាន។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ ស្ត្រីមិនអាចរៀបការឱ្យទាសីឬទាសករដោយផ្ទាល់ដៃឡើយប្រសិនបើនាងមានបំណងរៀបការឱ្យអ្នកបម្រើរបស់នាងនាងត្រូវតែចាត់តាំងបុរសម្នាក់ឱ្យធ្វើជាតំណាងរៀបការជំនួសហើយការរៀបការរបស់តំណាងនោះទើបមានសុពលភាព។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយចំពោះការដែលស្ត្រីឬទាសករចងកិច្ចសន្យានរក។ កាលណានាងមានសិទ្ធិចាត់តាំងតំណាងឱ្យរៀបការជំនួសបាននាងរមែងមានសិទ្ធិចាត់ចែងកិច្ចសន្យានោះដោយផ្ទាល់ដៃបានដូចគ្នា! ប្រសិនបើនាងគ្មានសិទ្ធិរៀបការឱ្យពួកគេទេនាងក៏មិនអាចមានសិទ្ធិចាត់តាំងតំណាងបានដែរពីព្រោះតំណាងទទួលបានសិទ្ធិអំណាចចេញពីការចាត់តាំងរបស់នាងប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេលើកហេតុផលថា «ពីព្រោះមានសេចក្តីរាយការណ៍ថាស្ត្រីគ្មានសិទ្ធិលើចំណងនរកឡើយគឺសិទ្ធិនោះជារបស់អាណាព្យាបាល (វ៉ាលី) ប្រុសៗផ្ដាច់មុខ»។ គេតបទៅពួកគេវិញថា៖ ការចាត់តាំងតំណាងគឺជាមធ្យោបាយដែលធ្វើឱ្យចំណងនរកបានសម្រេច—បើគ្មានការចាត់តាំងរបស់នាងទេគ្មានចំណងនរកណាអាចកើតឡើងបានឡើយ! អាណាព្យាបាលជាអ្នករៀបចំនរកពិតមែនប៉ុន្តែនរករបស់ពួកគេមិនអាចមានសុពលភាពឡើយបើគ្មានការយល់ព្រមពីស្ត្រីដូច្នេះស្ត្រីមានចំណែកសំខាន់ក្នុងកិច្ចសន្យាដែលត្រូវតែសុំការអនុញ្ញាតពីនាងជាដាច់ខាត! ហើយយើងបានទទួលហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ ថាឪពុករបស់នាងខាន់សាប៊ីនធីឃីដាមបានបង្ខំរៀបការឱ្យនាងដោយនាងមិនពេញចិត្ត។ នាងបានមកជួបព្យាការី ﷺ ហើយជម្រាបថា៖ «ឪពុករបស់ខ្ញុំបានរៀបការឱ្យខ្ញុំខណ៖ដែលខ្ញុំមានបំណងចង់រៀបការជាមួយឪពុកមារបស់កូនៗខ្ញុំ»។ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានបំបែកនរករវាងពួកគេទាំងពីរហើយបានបង្គាប់ឱ្យនាងរៀបការជាមួយឪពុកមារបស់កូនៗនាងវិញ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នេះបញ្ជាក់ថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានប្រគល់ចំណងនរកទៅក្នុងដៃរបស់នាងផ្ទាល់! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ ស៊ុហ្វយ៉ានអាល់ស៊ាវរីបានរាយការណ៍ពីអាប៊ូអាល់ហ៊ូវ៉ៃរីសពីណាហ៊្វិអ៍អ៊ីប៊្នុជូប៊ៃរអ៊ីប៊្នុមុត្វអ៊ិមបាននិយាយថា៖ នាងខាន់សាប៊ីនធីឃីដាម ﵄ បានក្លាយជាស្ត្រីមេម៉ាយ (សៃយីប) ហើយឪពុករបស់នាងបានរៀបការឱ្យនាង។ នាងបានមកជួបព្យាការី ﷺ ហើយជម្រាបថា៖ «ឪពុករបស់ខ្ញុំបានរៀបការឱ្យខ្ញុំដោយមិនបានសួរយោបល់ខ្ញុំសោះខណ៖ដែលខ្ញុំជាម្ចាស់លើការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្ញុំ»។ លោក ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មាននរករវាងអ្នកទាំងពីរឡើយចូរនាងទៅរៀបការជាមួយជនណាដែលនាងពេញចិត្តចុះ»។ រួចនាងក៏បានរៀបការជាមួយអាប៊ូលុបាបះហ៍។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ អ៊ីស្រាអែលអ៊ីប៊្នុយូនុសបានរាយការណ៍ពីអាប់ឌុលអាហ្ស៊ីសអ៊ីប៊្នុរ៉ូហ្វៀក៍ពីអាប៊ូសាឡាម៉ះអ៊ីប៊្នុអាប់ឌីរ៉ោះហ្មtrace បាននិយាយថា៖ ស្ត្រីម្នាក់មានបំណងរៀបការជាមួយឪពុកមារបស់កូនប្រុសៗនាងប៉ុន្តែឪពុកនាងបានរៀបការឱ្យនាងទៅអ្នកផ្សេង។ ដំណឹងនេះបានឮដល់រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ លោកក៏បានកោះហៅឪពុកនាងមកសួរថា៖ «តើអ្នកបានរៀបការឱ្យនាងទាំងដែលនាងមិនពេញចិត្តមែនទេ?» គាត់ឆ្លើយថា៖ «បាទ»។ លោក ﷺ មានប្រសាសន៍ថា៖ «អ្នកគ្មានសិទ្ធិរៀបការឱ្យនាងឡើយ! ចូរនាងទៅរៀបការជាមួយជនណាដែលនាងពេញចិត្តចុះ»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ លោកស្រីអាអ៊ីស្ហះ ﵂ ធ្លាប់បានរៀបការឱ្យនាងហាហ្វស្វោះប៊ីនធីអាប់ឌីរ៉ោះហ្មtrace អ៊ីប៊្នុអាប៊ីបាក្រទៅឱ្យអាល់មុនហ្សៀរអ៊ីប៊្នុអាល់ហ្សូប៊ៃរក្នុងពេលដែលអាប់ឌុរ៉ោះហ្មtrace កំពុងអវត្តមាននៅស្រុកសាម។ លុះពេលគាត់ត្រឡប់មកវិញគាត់បានតវ៉ាថា៖ «តើមនុស្សដូចជាខ្ញុំត្រូវគេធ្វើបែបនេះដាក់និងដណ្តើមសិទ្ធិលើកូនស្រីរបស់ខ្លួនដូច្នោះឬ?» លោកស្រីអាអ៊ីស្ហះបានប្រាប់ទៅអាល់មុនហ្សៀរថា៖ «ចូរអ្នកប្រគល់ការសម្រេចចិត្តលើនាងទៅក្នុងដៃរបស់អាប់ឌុរ៉ោះហ្មtrace ចុះ»។ អាល់មុនហ្សៀរបានឆ្លើយថា៖ «រឿងនេះស្ថិតក្នុងដៃរបស់អាប់ឌុរ៉ោះហ្មtrace ហើយ»។ អាប់ឌុរ៉ោះហ្មtrace ក៏បានពោលថា៖ «ខ្ញុំមិនមែនស្អប់ខ្ពើមគាត់ទេប៉ុន្តែមនុស្សដូចជាខ្ញុំមិនគប្បីត្រូវគេដណ្តើមសិទ្ធិលើកូនស្រីឡើយហើយខ្ញុំក៏មិនបដិសេធនូវកិច្ចការដែលលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះបានសម្រេចនោះដែរ»។ ដូច្នេះនាងក៏បានបន្តរស់នៅជាភរិយារបស់គាត់ដោយសុខសាន្តហើយការណ៍នោះមិនត្រូវបានចាត់ទុកជាការលែងលះឡើយ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នេះជាភស្តុតាងដែលលោកស្រីអាអ៊ីស្ហះ ﵂ បានរៀបការឱ្យកូនស្រីរបស់អាប់ឌុរ៉ោះហ្មtrace ទៅឱ្យអាល់មុនហ្សៀរអ៊ីប៊្នុអាល់ហ្សូប៊ៃរដោយលោកស្រីយល់ឃើញថាជាការអនុញ្ញាតស្របច្បាប់និងត្រឹមត្រូវបំផុត! ប៉ុន្តែអ្នករាល់គ្នាបែរជាអះអាងថាស្ត្រីគ្មានសិទ្ធិអ្វីលើនរកទៅវិញ! មានអាសើរជាច្រើនពីរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ និងសហការីជាច្រើនរូបដូចជាលោកអាលីជាដើមដែលបញ្ជាក់ពីសិទ្ធិរបស់ស្ត្រីក្នុងការរៀបការដោយខ្លួនឯងនិងរៀបការឱ្យអ្នកដទៃ៖ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអាប់ឌុរ៉ោះហ្មtrace អ៊ីប៊្នុអាប់ឌីលឡោះអ៊ីប៊្នុឧត្បះអ៊ីប៊្នុម៉ាស្សអ៊ូដពីអាល់កាស៊ីមពីឪពុករបស់គាត់ ﵃ បាននិយាយថា៖ អាល់មុសាយយីបអ៊ីប៊្នុណាចាបះបានចូលទៅជួបនាងហ្វូរ៉ៃអាហ៍ប៊ីនធីហ៊ីព្វាន (ដែលជាបងប្អូនជីដូនមួយនិងជាមីងរបស់គាត់) ហើយពោលថា៖ «ឱហ្វូរ៉ៃអាហ៍តើនាងបានដឹងទេថាកូនស្រីម្នាក់បានកើតមកសម្រាប់ខ្ញុំ?» នាងតបថា៖ «សូមអល់ឡោះប្រទានពរដល់លោក»។ គាត់និយាយថា៖ «ខ្ញុំបានរៀបការនាងឱ្យកូនប្រុសរបស់នាងហើយ!» នាងតបថា៖ «ខ្ញុំយល់ព្រមទទួល»។ មួយសន្ទុះក្រោយមកគាត់និយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនមែននិយាយមែនទែនទេគឺខ្ញុំគ្រាន់តែនិយាយលេងសើចប៉ុណ្ណោះ»។ នាងតបថា៖ «លោកបានស្នើនរកមកខ្ញុំហើយខ្ញុំបានយល់ព្រមទទួលរួចហើយ»។ គាត់និយាយថា៖ «រវាងខ្ញុំនិងនាងគឺមានអាប់ឌុលឡោះអ៊ីប៊្នុម៉ាស្សអ៊ូដជាកាត់សេចក្តី»។ ពួកគេក៏បានទៅជួបលោកអាប់ឌុលឡោះអ៊ីប៊្នុម៉ាស្សអ៊ូដលុះពេលពួកគេរៀបរាប់ដំណើររឿងលោកបានសួរថា៖ «ឱមុសាយយីបតើអ្នកពិតជាបានពោលពាក្យនរកមែនទេ?» គាត់ឆ្លើយថា៖ «បាទ»។ លោកអាប់ឌុលឡោះបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នរកទោះនិយាយមែនទែនឬនិយាយលេងសើចគឺមានតម្លៃស្មើគ្នាដូចជាការលែងលះដែលនិយាយមែនទែនឬនិយាយលេងសើចមានតម្លៃស្មើគ្នាដូច្នោះដែរ!» ហើយលោកបានសម្រេចឱ្យពាក្យយល់ព្រមរបស់នាងហ្វូរ៉ៃអាហ៍មានសុពលភាពពេញលេញ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ យ៉ាកូបអ៊ីប៊្នុអ៊ីប្រាហ៊ីមបានរាយការណ៍ពីស៊ូឡៃម៉ានអាល់សៃបានីពីម្តាយរបស់គាត់ពីបាហ៍រីយ៉ះហ៍ប៊ីនធីហាណ៊ីថានាងបានរៀបការខ្លួនឯងជាមួយអាល់កាក្វាអ៊ីប៊្នុស៊ួរ។ ឪពុករបស់នាងបានប្តឹងទៅលោកអាលីអ៊ីប៊្នុអាប៊ីថ្វាលីប ﵁ ហើយលោកអាលីបានសម្រេចឱ្យនរកនោះមានសុពលភាពពេញលេញបន្ទាប់ពីពួកគេបានរួមដំណេកជាមួយគ្នា។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ យ៉ាកូបអ៊ីប៊្នុអ៊ីប្រាហ៊ីមបានរាយការណ៍ពីស៊ូឡៃម៉ានអាល់សៃបានីពីអាប៊ូកៃស៍ពីហ៊ូហ្សៃលអ៊ីប៊្នុស៊ុរ៉ោះហ៍ប៊ីលថាស្ត្រីម្នាក់នៅក្នុងភូមិបានរៀបការឱ្យកូនស្រីរបស់នាងរួចអាណាព្យាបាលប្រុសៗបានមកប្តឹងស្វាមីរបស់នាងចំពោះមុខលោកអាលីអ៊ីប៊្នុអាប៊ីថ្វាលីប ﵁ ហើយលោកអាលីបានសម្រេចឱ្យនរកនោះមានសុពលភាពពេញលេញ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ ស៊ុហ្វយ៉ានអាល់ស៊ាវរីបានរាយការណ៍ពីម៉ាន់ស៊ួរអ៊ីប៊្នុអាល់មួកតាមៀរថា៖ ខ្ញុំបានសួរអ៊ីប្រាហ៊ីមអាល់ណាខាយីអំពីបុរសម្នាក់ដែលរៀបការជាមួយស្ត្រីម្នាក់ដោយមានសាក្សីតែម្នាក់។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរចេញពីគ្នាហើយបើពួកគេរួមដំណេកពួកគេត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មហើយកម្រិតអប្បបរមាត្រូវមានសាក្សីពីរនាក់និងអ្នកចូលស្តីដណ្តឹង»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអាមៀរអាល់ស៊ុអ៍ប៊ីថាលោកត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសម្នាក់ដែលកូនស្រីរបស់គាត់បានរៀបការក្នុងពេលគាត់អវត្តមានលុះពេលគាត់ត្រឡប់មកវិញគាត់បានបដិសេធ។ អាល់ស៊ុអ៍ប៊ីបានសួរថា៖ «តើស្វាមីបានរួមដំណេកជាមួយនាងហើយឬនៅ?» គេឆ្លើយថា៖ «បាទ»។ អាល់ស៊ុអ៍ប៊ីបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ដូច្នេះចូរឱ្យឪពុកនោះនៅស្ងៀមចុះ!»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីហាំម៉ាដពីអ៊ីប្រាហ៊ីមថា៖ ប្រសិនបើអាណាព្យាបាលអវត្តមានហើយស្ត្រីបានចាត់តាំងបុរសម្នាក់ពីកុលសម្ព័ន្ធរបស់នាងឱ្យរៀបការឱ្យនាងរួចអាណាព្យាបាលត្រឡប់មកវិញហើយបដិសេធចង់លុបចោលនោះចៅក្រមត្រូវសាកសួរអំពីបុរសជាស្វាមីប្រសិនបើ...

...គាត់ជាគូសមរម្យ (គុហ្វក៍) នោះអាណាព្យាបាលត្រូវតែទទួលស្គាល់នរកនោះហើយប្រសិនបើអាណាព្យាបាលរឹងរូសបដិសេធនោះគាត់ជាអ្នកចេតនាធ្វើបាបហើយមេដឹកនាំឬចៅក្រមត្រូវតែសម្រេចឱ្យនរកនោះមានសុពលភាព! ហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជាអ្នកដឹងបំផុត។ ជំពូក៖ នរកដែលរៀបចំដោយជីតាឬបងប្រុស៖ តើជនណាមានអាទិភាពជាងគេលើនរកក្មេងស្រីកំព្រាវ័យក្មេង? មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ជីតាខាងឪពុកមានអាទិភាពលើនរករបស់ក្មេងស្រីកំព្រាជាងបងប្រុស។ អាប៊ូហាណីហ្វះក៏បានមានប្រសាសន៍ដែរថា៖ អ្នកទទួលបណ្ដាំចាត់ចែងទ្រព្យ (វ៉ាស៊ី) គ្មានសិទ្ធិអំណាចអ្វីសោះលើរឿងនរកទោះបីជាឪពុកដែលបានស្លាប់បានផ្ដាំផ្ញើរឿងនរកដល់ពួកគេក៏ដោយ! សិទ្ធិអំណាចលើនរកជារបស់អាណាព្យាបាលខាងខ្សែលោហិត (វ៉ាលី) តែមួយគត់៖ បុគ្គលដែលមានអាទិភាពខ្ពស់បំផុតក្នុងការរៀបការឱ្យក្មេងស្រីមិនទាន់គ្រប់អាយុគឺឪពុកបន្ទាប់មកជីតាខាងឪពុកបន្ទាប់មកបងប្រុស។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ បងប្រុសមានអាទិភាពក្នុងការរៀបការឱ្យនាងជាងជីតា! លើសពីនេះអ្នកទទួលបណ្ដាំ (វ៉ាស៊ី) មានអាទិភាពជាងបងប្រុសទៅទៀតប្រសិនបើឪពុកនាងបានធ្វើបណ្ដាំផ្ដាំផ្ញើរឿងនេះដល់គាត់! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានបណ្ដាំមរតកផ្ទេរសិទ្ធិអាណាព្យាបាលក្នុងរឿងនរកឡើយសិទ្ធិអំណាចលើនរកជារបស់អាណាព្យាបាលខាងខ្សែលោហិត (វ៉ាលីអាស្វាបះហ៍) តែប៉ុណ្ណោះមិនមែនជារបស់អ្នកទទួលបណ្ដាំឡើយ។ ចូរប្រាប់ខ្ញុំមើល៍៖ អ្នករាល់គ្នាតម្កល់អ្នកទទួលបណ្ដាំឱ្យឈរក្នុងតំណែងរបស់ឪពុកក្នុងរឿងនេះមែនទេ? ពួកគេឆ្លើយថា «បាទកាលណាឪពុកបានផ្ដាំផ្ញើដល់គាត់គាត់រមែងឈរក្នុងតំណែងរបស់ឪពុក»។ គេសួរពួកគេបន្តថា៖ ចុះប្រសិនបើអ្នកទទួលបណ្ដាំនោះស្លាប់ទៅហើយបានផ្ដាំផ្ញើបន្តទៅបុរសម្នាក់ទៀតនូវអ្វីដែលឪពុកបានផ្ដាំផ្ញើដល់ខ្លួនក្នុងរឿងនរកតើអ្នកទទួលបណ្ដាំបន្តនោះឈរក្នុងតំណែងដូចអ្នកទីមួយដែរឬទេហើយមានអាទិភាពលើនរកក្មេងស្រីកំព្រាជាងបងប្រុសនិងជីតារបស់នាងដែរឬទេ? ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាឆ្លើយថា «ទេយើងមិននិយាយបែបនេះឡើយរឿងនេះមានចំពោះតែអ្នកទទួលបណ្ដាំផ្ទាល់របស់ឪពុកប៉ុណ្ណោះ» នោះមានន័យថាអ្នករាល់គ្នាបានបោះបង់គោលការណ៍របស់ខ្លួនឯងហើយ! ពីព្រោះជនណាដែលអះអាងថាអ្នកទទួលបណ្ដាំរបស់ឪពុកមានអាទិភាពជាងជីតានិងបងប្រុសដោយសារគាត់ឈរក្នុងតំណែងឪពុកជននោះក៏ត្រូវតែអះអាងថាអ្នកទទួលបណ្ដាំបន្តឈរក្នុងតំណែងអ្នកទទួលបណ្ដាំទីមួយដូចគ្នា! ចូរពិចារណាមើល៍ទៀត៖ ចុះបើឪពុកស្លាប់ដោយមិនបានធ្វើបណ្ដាំដល់នរណាម្នាក់តើបងប្រុសមិនមានអាទិភាពជាងជីតាក្នុងទស្សន៖របស់អ្នករាល់គ្នាទេឬ? ពួកគេតបថា «បាទ»។ គេសួរពួកគេថា៖ ចុះបើបងប្រុសនោះស្លាប់ហើយបានធ្វើបណ្ដាំផ្ដាំឱ្យបុរសម្នាក់រៀបការឱ្យនាងតើជនណាមានអាទិភាពជាងក្នុងការរៀបការឱ្យនាង៖ តើជីតារបស់នាងឬអ្នកទទួលបណ្ដាំរបស់បងប្រុស? ពួកគេឆ្លើយថា «ជីតារបស់នាងមានអាទិភាពជាងអ្នកទទួលបណ្ដាំរបស់បងប្រុស!»។ គេតបទៅពួកគេវិញថា៖ នេះក៏ជាការបោះបង់គោលការណ៍របស់អ្នករាល់គ្នាដូចគ្នាដ្បិតបើបងប្រុសមានអាទិភាពជាងជីតាក្នុងទស្សន៖របស់អ្នករាល់គ្នានោះអ្នកទទួលបណ្ដាំរបស់បងប្រុសក៏គប្បីមានអាទិភាពជាងជីតាដូចគ្នាពីព្រោះគ្មានភាពខុសគ្នារវាងពួកគេឡើយ! លើសពីនេះអ្នករាល់គ្នាអះអាងថាបងប្រុសមានអាទិភាពលើនរកក្មេងស្រីកំព្រាជាងជីតាខាងឪពុក៖ តើអ្នករាល់គ្នាអាចនិយាយបែបនេះយ៉ាងដូចម្តេចកើតខណ៖ដែលបងប្រុសមិនដែលទទួលមរតកក្នុងករណីណាមួយលើកលែងតែជីតាទទួលមរតកជាមួយគាត់ហើយបងប្រុសមិនដែលត្រូវបានលើកឱ្យលើសជីតាក្នុងចំណែកមរតកណាមួយឡើយ? ផ្ទុយទៅវិញជារឿយៗជីតាទទួលមរតកហើយកាត់សិទ្ធិបងប្រុសទាំងស្រុង! អ្នកប្រាជ្ញច្បាប់ជាច្រើនរូបថែមទាំងបដិសេធមិនឱ្យបងប្រុសទទួលមរតកជាមួយជីតាសូម្បីតែបន្តិចបន្តួចហើយគ្មានអ្នកប្រាជ្ញណាម្នាក់ធ្លាប់ពោលថាបងប្រុសទទួលមរតកដោយកាត់សិទ្ធិជីតានោះឡើយ។ គ្រប់កាល៖ទេស៖ណាដែលបងប្រុសឈរជាខ្សែញាតិ (អាស្វាបះហ៍) នោះជីតារមែងមានអាទិភាពខ្ពស់ជាងបងប្រុសក្នុងខ្សែញាតិនោះជានិច្ច! ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុត។

ជំពូក៖ អាណាព្យាបាលលើស្ត្រីពេញវ័យក្នុងនរក៖ ការហាមឃាត់ការបង្ខិតបង្ខំ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គ្មានអាណាព្យាបាលណាម្នាក់មានសិទ្ធិបង្ខិតបង្ខំស្ត្រីដែលស្ថិតក្រោមអាណាព្យាបាលរបស់ខ្លួនឱ្យរៀបការឡើយនៅពេលដែលនាងឈានដល់វ័យពេញវ័យ (ការពេញរូបរាងកាយ) មិនថានាងជាស្រីព្រហ្មចារី (ប៊ីក្រ) ឬជាស្ត្រីមេម៉ាយ (សៃយីប) ឡើយ—មិនថាឪពុកឬជនណាផ្សេងទៀតឡើយ! ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ គ្មានអាណាព្យាបាលណាម្នាក់មានសិទ្ធិបង្ខិតបង្ខំស្ត្រីឱ្យរៀបការឡើយលើកលែងតែឪពុកលើកូនស្រីព្រហ្មចារីពេញវ័យរបស់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះ៖ បញ្ជារបស់គាត់លើនាងគឺមានសុពលភាពជាប់កាតព្វកិច្ចនរករបស់គាត់លើនាងគឺរឹងមាំជាស្ថាពរហើយសិទ្ធិមរតករវាងស្វាមីភរិយាទាំងពីរក៏កើតមានឡើងជាកាតព្វកិច្ច! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊្នុអាល់ហាស្សាន់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើនរកដែលឪពុកបង្ខិតបង្ខំលើកូនស្រីព្រហ្មចារីពេញវ័យអាចមានសុពលភាពយ៉ាងដូចម្តេចកើតខណ៖ដែលនាងឈានដល់វ័យពេញវ័យហើយនោះបើទោះបីជាគាត់ទិញឬលក់ទ្រព្យសម្បត្តិជំនួសនាងក៏មិនអាចមានសុពលភាពដែរបើគ្មានការយល់ព្រមពីនាងនោះ? ពួកគេលើកហេតុផលថា «ពីព្រោះស្រីព្រហ្មចារីអាចនិយាយស្តីបានយ៉ាងងាយក្នុងការទិញនិងលក់ដែលការយល់ព្រមរបស់នាងត្រូវតែតាមរយ៖ពាក្យសម្តី»។ គេតបទៅពួកគេវិញថា៖ ក៏ប៉ុន្តែក្នុងរឿងនរករបស់ស្រីព្រហ្មចារីមានសេចក្តីបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា «ការយល់ព្រមរបស់នាងគឺភាពស្ងៀមស្ងាត់របស់នាង»! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អ្នកប្រាជ្ញរបស់អ្នករាល់គ្នាគឺលោកម៉ាលីកអ៊ីប៊្នុអាណាស់ខ្លួនឯងបានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលឡោះអ៊ីប៊្នុអាល់ហ្វាឌល់ពីណាហ៊្វិអ៍អ៊ីប៊្នុជូប៊ៃរអ៊ីប៊្នុមុត្វអ៊ិមពីអ៊ីប៊្នុអាប្បាស ﵄ ពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្ត្រីមេម៉ាយមានសិទ្ធិលើខ្លួននាងខ្ពស់ជាងអាណាព្យាបាលរបស់នាងហើយស្រីព្រហ្មចារីត្រូវតែសុំការអនុញ្ញាតពីនាងចំពោះខ្លួននាងហើយការអនុញ្ញាតរបស់នាងគឺភាពស្ងៀមស្ងាត់របស់នាង»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើស្រីព្រហ្មចារីមិនត្រូវបានសុំការអនុញ្ញាតទេនោះគេនឹងមិនពោលថា «ហើយការអនុញ្ញាតរបស់នាងគឺភាពស្ងៀមស្ងាត់របស់នាង» នោះឡើយ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ បុរសម្នាក់ឈ្មោះអាប៊ូមូអាវីយ៉ះបានរាយការណ៍ពីយ៉ះយ៉ាអ៊ីប៊្នុអាប៊ីកាថៀរអាល់យ៉ាម៉ាមីពីអាល់មូហាជៀរអ៊ីប៊្នុអ៊ីក្រីម៉ះថាបុរសម្នាក់បានរៀបការឱ្យកូនស្រីព្រហ្មចារីរបស់ខ្លួនដោយនាងមិនយល់ព្រមដូច្នេះរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានសម្រេចលុបចោលនរករបស់គាត់! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ព្រមទាំងមានហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ជាច្រើនដែលគេដឹងយ៉ាងទូលំទូលាយពីរូបវន្តបុគ្គលដទៃទៀត។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊្នុអាបានអ៊ីប៊្នុស្វាលិហ៍បានរាយការណ៍ពីអាល់ហាស្សាន់អ៊ីប៊្នុអាល់ហ៊ុរពីអាល់ហាកាំអ៊ីប៊្នុឧតៃព្វះពីអាលីអ៊ីប៊្នុអាប៊ីថ្វាលីប ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្ត្រីមិនត្រូវរៀបការឡើយលើកលែងតែមានអាណាព្យាបាលហើយអាណាព្យាបាលមិនត្រូវរៀបការឱ្យនាងឡើយលើកលែងតែមានការអនុញ្ញាតពីនាង—មិនថាឪពុកមិនថាបងប្រុសឬជនណាផ្សេងទៀតឡើយ!»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ កៃស៍អ៊ីប៊្នុអាល់រ៉ប៊ីអាល់អាសាឌីបានរាយការណ៍ពីអាប់ឌុលការីមអាល់ចាហ្សារីពីសាអ៊ិដអ៊ីប៊្នុអាល់មូសាយយីបបាននិយាយថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្រីព្រហ្មចារីត្រូវតែសុំការយល់ព្រមពីនាងលើខ្លួនឯងមិនថានាងមានឪពុកឬគ្មានឪពុកឡើយ!»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះបានរាយការណ៍ពីហាំម៉ាដពីអ៊ីប្រាហ៊ីមបាននិយាយថា៖ «ស្រីព្រហ្មចារីមិនត្រូវរៀបការឡើយរហូតទាល់តែសុំការយល់ព្រមពីនាងហើយការពេញចិត្តរបស់នាងគឺភាពស្ងៀមស្ងាត់របស់នាង»។ អ៊ីប្រាហ៊ីមបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នាងដឹងច្បាស់អំពីខ្លួននាងជាងគេប្រហែលជានាងមានកំហូចខាតណាមួយដែលធ្វើឱ្យនាងមិនអាចរួមមេត្រីជាមួយបុរសបាន»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ អ៊ីស្មាអែលអ៊ីប៊្នុអាយយ៉ាសអាល់ហ៊ីមស៊ីបានរាយការណ៍ពីអាល់អោវហ្សាអ៊ីពីអាត្វាអ៊ីប៊្នុអាប៊ីរ៉warming ពីចាបៀរថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានបំបែកស្ត្រីព្រហ្មចារីម្នាក់ចេញពីស្វាមីរបស់នាងនៅពេលដែលឪពុករបស់នាងបានបង្ខំរៀបការឱ្យនាងទាំងដែលនាងមិនពេញចិត្ត!

ជំពូក៖ នរកកុមារាវ័យក្មេងនិងកុមារីវ័យក្មេងនិងសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅពេលពេញវ័យ (ឃីយ៉ារល់ប៊ូលូហ្ក)។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើឪពុកឬជីតាខាងឪពុក (ក្នុងករណីឪពុកបានស្លាប់) បានរៀបការឱ្យកុមារាវ័យក្មេងឬកុមារីវ័យក្មេងនោះនរកគឺមានសុពលភាពជាស្ថាពរហើយពួកគេទាំងពីរគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសរំលាយនរកនៅពេលពេញវ័យឡើយហើយប្រសិនបើភាគីណាម្នាក់ស្លាប់ពួកគេទទួលមរតកពីគ្នាទៅវិញទៅមក។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអាណាព្យាបាលដទៃក្រៅពីឪពុកនិងជីតាបានរៀបការឱ្យពួកគេនោះនរកគឺមានសុពលភាពតាមលក្ខខណ្ឌ៖ បើពួកគេស្លាប់ពួកគេទទួលមរតកពីគ្នាប៉ុន្តែនៅពេលពួកគេឈានដល់វ័យពេញវ័យពួកគេទាំងពីររក្សាសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅពេលពេញវ័យ (ឃីយ៉ារល់ប៊ូលូហ្ក) បើពួកគេពេញចិត្តពួកគេទទួលស្គាល់ហើយបើពួកគេមិនពេញចិត្តពួកគេអាចបដិសេធរំលាយចោលបាន។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ គ្មាននរណាម្នាក់គួររៀបការឱ្យកុមារាតូចៗឡើយលើកលែងតែឪពុកប៉ុណ្ណោះហើយអាជ្ញាធរត្រូវហាមឃាត់មិនឱ្យអ្នកដទៃធ្វើបែបនេះនិងត្រូវលុបចោលរាល់នរកដែលធ្វើឡើងដោយគ្មានឪពុក។ ប្រសិនបើអ្នកដទៃរៀបការឱ្យនោះកុមារមានសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅពេលពេញវ័យហើយប្រសិនបើពួកគេបែកគ្នានោះការបែកគ្នារបស់ពួកគេត្រូវរាប់ជាការលែងលះ (ត្វឡាក) មួយលើក! ពួកគេអះអាងថាគ្មាននរណាម្នាក់ឈរក្នុងតំណែងឪពុកឡើយមិនថាបងប្រុសជីតាឬអ្នកដទៃដ្បិតការផ្គត់ផ្គង់ចិញ្ចឹមកូនតូចជាបន្ទុករបស់ឪពុកតែម្នាក់គត់រហូតដល់ធំដឹងក្តី (ឬរហូតដល់រៀបការចំពោះកូនស្រី) ហើយកូនក៏មានកាតព្វកិច្ចចិញ្ចឹមឪពុកវិញដែរនៅពេលឪពុកខ្វះខាត។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ពិតជាគួរឱ្យចម្លែកណាស់ចំពោះទស្សន៖របស់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះ! ពួកគេអះអាងថានរកកុមារមិនមានសុពលភាពឡើយបើគ្មានឪពុកហើយអាជ្ញាធរត្រូវតែលុបចោលប៉ុន្តែពួកគេបែរជាពោលថាបើកុមារពេញវ័យហើយមិនយល់ព្រមនោះការបែកគ្នាត្រូវចាត់ទុកជាការលែងលះទៅវិញ! តើអាចចាត់ទុកជាការលែងលះយ៉ាងដូចម្តេចកើតបើទោះបីជាពួកគេស្លាប់មុននោះក៏ពួកគេមិនទទួលមរតកពីគ្នាផងនោះ? ការលែងលះមនុស្សស្រីដែលមិនមែនជាភរិយាត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់គឺជារឿងមិនអាចទៅរួចឡើយ! លើសពីនេះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ បានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)របស់ទ្រង់អំពីនរករបស់កុមារីកំព្រា៖ {ហើយពួកគេសុំសេចក្តីសម្រេចពីអ្នកអំពីស្ត្រីចូរសម្តែងចុះថា៖ អល់ឡោះផ្ដល់សេចក្តីសម្រេចដល់អ្នករាល់គ្នាអំពីពួកនាងនិងអ្វីដែលត្រូវបានសូត្រជូនអ្នករាល់គ្នានៅក្នុងគម្ពីរអំពីកុមារីកំព្រាដែលអ្នករាល់គ្នាមិនបានផ្ដល់អ្វីដែលត្រូវបានកំណត់សម្រាប់ពួកនាងប៉ុន្តែអ្នករាល់គ្នាចង់រៀបការជាមួយពួកនាង} [ស៊ូរ៉ាត់អាន់នីសា៖ ១២៧]។ តើអល់ឡោះបន្ទោសពួកគេចំពោះការគេចវេះមិនរៀបការជាមួយអ្នកដែលច្បាប់ហាមមិនឱ្យរៀបការកើតទេ? នេះសបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថានរកកុមារីកំព្រាត្រូវបានច្បាប់អនុញ្ញាត! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ អាប់ឌុលឡោះអ៊ីប៊្នុអាល់មូបារ៉ាក់បានរាយការណ៍ពីម៉ាអ៍ម៉ារអ៊ីប៊្នុរ៉ាស៊ីដពីអ៊ីប៊្នុថ្វាវូសពីឪពុករបស់គាត់បាននិយាយថា៖ «នៅពេលដែលក្មេងកំព្រាត្រូវបានរៀបការឱ្យគេមានសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅពេលឈានដល់វ័យពេញវ័យ»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ អ៊ីស្មាអែលអ៊ីប៊្នុអាយយ៉ាសបានរាយការណ៍ពីអ៊ីប៊្នុជូរ៉ៃចពីអាត្វាបាននិយាយថា៖ «នៅពេលកុមារាកំព្រាត្រូវបានរៀបការឱ្យក្នុងវ័យកុមារគេមានសិទ្ធិជ្រើសរើសនៅពេលធំដឹងក្តីហើយកុមារីកំព្រាក៏ដូចគ្នាដែរ»។

ជំពូក៖ កាតព្វកិច្ចផ្គត់ផ្គង់ចិញ្ចឹមជីវិត (ណាហ៊្វ៉ាក្វោះហ៍) រវាងសាច់ញាតិហាមឃាត់នរក។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានអះអាងថាគ្មាននរណាម្នាក់ត្រូវបង្ខំឱ្យបង់ថ្លៃផ្គត់ផ្គង់ចិញ្ចឹមជីវិតឡើយលើកលែងតែឪពុកចំពោះកូនតូចៗរបស់ខ្លួន (ក្នុងការបំបៅដោះនិងអាហារ) និងកូនចំពោះឪពុកម្តាយប៉ុណ្ណោះរីឯសាច់ញាតិជិតស្និទ្ធដទៃទៀតដែលហាមឃាត់នរក (ហ៊ួរម៉ាត់) គឺមិនត្រូវបង្ខំឱ្យបង់ថ្លៃផ្គត់ផ្គង់ចិញ្ចឹមជីវិតឡើយ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ បុរសម្នាក់ត្រូវតែបង្ខំដោយច្បាប់ឱ្យផ្គត់ផ្គង់ចិញ្ចឹមជីវិតដល់រាល់សាច់ញាតិជិតស្និទ្ធហាមឃាត់នរក (ហ្ស៊ុលរ៉ាហ៊ីមម៉ះរ៉ម) ទាំងអស់ដែលជាកុមារក្រីក្រគ្មានទ្រព្យសម្បត្តិឬជាបុរសពិការដែលគ្មានសមត្ថភាពធ្វើការងារឬជាស្ត្រីតូចឬធំដែលគ្មានទ្រព្យសម្បត្តិ៖ មនុស្សទាំងអស់នេះសាច់ញាតិហាមឃាត់នរករបស់ពួកគេត្រូវតែផ្គត់ផ្គង់ចិញ្ចឹមពួកគេតាមសមាមាត្រនៃចំណែកមរតករបស់ពួកគេ! ប្រសិនបើមានឪពុកនោះឪពុកជាអ្នកមានកាតព្វកិច្ចទីមួយក្នុងការផ្គត់ផ្គង់។ ប៉ុន្តែអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ គ្មាននរណាម្នាក់ត្រូវទទួលការផ្គត់ផ្គង់ឡើយក្រៅតែពីឪពុកចំពោះកូនឬកូនចំពោះឪពុកម្តាយហើយគ្មានជីតាជីដូនឬចៅៗណាត្រូវបានបង្ខំឱ្យផ្គត់ផ្គង់ឡើយមិនថាក្មេងឬចាស់ស្រីឬបុរសពិការឡើយ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊្នុអាល់ហាស្សាន់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)បានចែងផ្ទុយស្រឡះពីអ្វីដែលអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោល! អល់ឡោះ ﷻ មានបន្ទូលថា៖ {ហើយបណ្ដាមាតាត្រូវបំបៅដោះកូនៗរបស់ខ្លួនពេញពីរឆ្នាំគត់សម្រាប់អ្នកដែលមានបំណងចង់បំពេញការបំបៅដោះឱ្យចប់សព្វគ្រប់។ ហើយកាតព្វកិច្ចផ្គត់ផ្គង់អាហារនិងសម្លៀកបំពាក់ដល់ពួកនាងដោយសមរម្យគឺជាបន្ទុករបស់ឪពុក។ គ្មានបុគ្គលណាម្នាក់ត្រូវទទួលបន្ទុកលើសពីសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនឡើយ។ មាតាមិនត្រូវរងការឈឺចាប់ដោយសារកូនរបស់ខ្លួនហើយឪពុកក៏មិនត្រូវរងការឈឺចាប់ដោយសារកូនរបស់ខ្លួនដែរ។ ហើយកាតព្វកិច្ចដូចគ្នានេះដែរក៏ត្រូវធ្លាក់លើទាយាទ (អ្នកស្នងមរតក)} [ស៊ូរ៉ាត់អាល់បាក្វារ៉ោះ៖ ២៣៣]។ ដូច្នេះអល់ឡោះបានកំណត់កាតព្វកិច្ចលើទាយាទដូចអ្វីដែលទ្រង់បានកំណត់លើឪពុកដូច្នោះដែរ! លើសពីនេះយើងបានទទួលដំណឹងពីលោកអ៊ុមើរអ៊ីប៊្នុអាល់ខាត់ថ្វອບ ﵁ ថាស្ត្រីម្នាក់បានប្តឹងឪពុកមារបស់កូនប្រុសតូចរបស់នាងទៅលោកហើយលោកអ៊ុមើរ ﵁ បានបង្គាប់ជាកាតព្វកិច្ចឱ្យឪពុកមានោះផ្គត់ផ្គង់កុមារព្រមទាំងមានអាសើរជាច្រើនដែលគេដឹងយ៉ាងទូលំទូលាយ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ថា៖ អាប់ឌុលឡោះអ៊ីប៊្នុអាល់មូបារ៉ាក់បានរាយការណ៍ពីម៉ាអ៍ម៉ារអ៊ីប៊្នុរ៉ាស៊ីដពីអាល់ហ្សុហ៍រីថាលោកអ៊ុមើរអ៊ីប៊្នុអាល់ខាត់ថ្វອບ ﵁ បានបង្គាប់ឱ្យមនុស្សបីនាក់ដែលជាអ្នកមានសិទ្ធិទទួលមរតកពីកុមារនោះចេញប្រាក់ថ្លៃបំបៅដោះកុមាររួមគ្នា!

ជំពូក៖ អាណាព្យាបាលនរក៖ បងប្អូនប្រុសរួមឪពុកម្តាយមានអាទិភាពជាងបងប្អូនប្រុសរួមតែឪពុក។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ បងប្អូនប្រុសរួមតែឪពុក (កូនឪពុកតែមួយម្តាយផ្សេង) គ្មានសិទ្ធិអាណាព្យាបាលក្នុងនរកទាល់តែសោះនៅពេលដែលមានវត្តមានបងប្អូនប្រុសបង្កើតរួមឪពុកម្តាយលើកលែងតែបងប្អូនប្រុសបង្កើតរួមឪពុកម្តាយអវត្តមានដាច់ស្រេចដែលមិនអាចទាក់ទងបាន—ទើបបងប្អូនប្រុសរួមឪពុកមានសិទ្ធិធ្វើជាអាណាព្យាបាលរៀបការដោយស្របច្បាប់។ ប៉ុន្តែអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ បងប្អូនប្រុសទាំងអស់មានសិទ្ធិស្មើគ្នាទាំងស្រុងក្នុងអាណាព្យាបាលនរក៖ ទាំងបងប្អូនរួមឪពុកម្តាយនិងបងប្អូនរួមតែឪពុកសុទ្ធតែមានឋាន៖ស្មើគ្នាតាមច្បាប់។ ប្រសិនបើបងប្អូនរួមតែឪពុករៀបការឱ្យនាងហើយបងប្អូនរួមឪពុកម្តាយមិនពេញចិត្តក៏នរកនោះនៅតែមានសុពលភាពស្របច្បាប់ដែរ! លើកលែងតែឪពុកបានធ្វើបណ្ដាំផ្ដាំផ្ញើនាងដល់បងប្អូនរួមឪពុកម្តាយនិងចាត់តាំងគាត់ជាអ្នកគ្រប់គ្រងលើនាង។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើបងប្អូនរួមតែឪពុកអាចមានសិទ្ធិអាណាព្យាបាលស្មើគ្នាក្នុងនរកជាមួយបងប្អូនបង្កើតរួមឪពុកម្តាយយ៉ាងដូចម្តេចកើតខណ៖ដែលបងប្អូនបង្កើតរួមឪពុកម្តាយគឺជាខ្សែញាតិ (អាស្វាបះហ៍) ជិតស្និទ្ធបំផុតដែលកាត់សិទ្ធិបងប្អូនរួមតែឪពុកនោះ? ចូរពិចារណាមើល៍៖ ប្រសិនបើស្ត្រីនោះស្លាប់ហើយស្ត្រីដែលធ្លាប់បានរំដោះនាងក៏ស្លាប់—តើបងប្អូនប្រុសបង្កើតរួមឪពុកម្តាយរបស់នាងមិនមានសិទ្ធិលើមរតករបស់នាងខ្ពស់ជាងបងប្អូនរួមតែឪពុកទេឬ? ពិតប្រាកដណាស់! ដូចដែលលោកអ៊ុមើរអ៊ីប៊្នុអាល់ខាត់ថ្វອບ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលខ្សែញាតិ (អាស្វាបះហ៍) ប្រកួតប្រជែងគ្នាជនណាដែលជិតស្និទ្ធជាងតាមរយ៖ម្តាយជននោះរមែងមានអាទិភាពខ្ពស់បំផុត!»។ ចុះហេតុអ្វីបានជាបងប្អូនរួមតែឪពុកមានសិទ្ធិអាណាព្យាបាលជាមួយបងប្អូនរួមឪពុកម្តាយកើត? ប្រសិនបើអនុញ្ញាតឱ្យបងប្អូនរួមតែឪពុកមានសិទ្ធិជាមួយបងប្អូនបង្កើតរួមឪពុកម្តាយនោះឪពុកមាក៏គប្បីមានសិទ្ធិជាមួយបងប្អូនដែរ—ប៉ុន្តែអ្នករាល់គ្នាបានឯកភាពថាឪពុកមាគ្មានសិទ្ធិជាមួយបងប្អូនឡើយ! ដូច្នេះហើយបងប្អូនរួមតែឪពុកក៏គ្មានសិទ្ធិអាណាព្យាបាលជាមួយបងប្អូនបង្កើតរួមឪពុកម្តាយដូចគ្នា។

...បងប្អូនរួមតែឪពុកគ្មានសិទ្ធិអាណាព្យាបាលជាមួយបងប្អូនបង្កើតរួមឪពុកម្តាយឡើយ។ ជំពូក៖ ឪពុករៀបការឱ្យកូនប្រុសរបស់ខ្លួនក្នុងវ័យកុមារនិងការទទួលខុសត្រូវលើថ្លៃបណ្ណាការ (ម៉ាហើរ)។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានរៀបការឱ្យកូនប្រុសវ័យក្មេងរបស់ខ្លួនមិនថាកូនប្រុសនោះមានទ្រព្យសម្បត្តិឬគ្មានទ្រព្យសម្បត្តិក៏ដោយ៖ នរកគឺមានសុពលភាពស្របច្បាប់ហើយថ្លៃបណ្ណាការ (ម៉ាហើរ) គឺជាបំណុលជាប់លើកូនប្រុសចំណែកឪពុកគ្មានកាតព្វកិច្ចចេញថ្លៃបណ្ណាការអ្វីឡើយលើកលែងតែឪពុកបានធានាចេញជំនួសដែលគាត់ត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចតាមការធានារបស់គាត់។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ ប្រសិនបើឪពុករៀបការឱ្យកូនក្នុងពេលដែលកូនគ្មានទ្រព្យសម្បត្តិនោះថ្លៃបណ្ណាការគឺជាកាតព្វកិច្ចផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឪពុកជារៀងរហូតមិនថាក្រោយមកកូនប្រុសនោះក្លាយជាអ្នកមានឬមិនមានឡើយ។ ហើយប្រសិនបើកូនប្រុសមានទ្រព្យសម្បត្តិនៅថ្ងៃដែលឪពុករៀបការឱ្យនោះថ្លៃបណ្ណាការត្រូវទូទាត់ចេញពីទ្រព្យរបស់កូនលើកលែងតែឪពុកបានបញ្ជាក់ថាគាត់ទទួលរ៉ាប់រងថ្លៃបណ្ណាការដោយខ្លួនឯង។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើថ្លៃបណ្ណាការអាចធ្លាក់ជាបន្ទុករបស់ឪពុកយ៉ាងដូចម្តេចកើតខណ៖ដែលគាត់មិនដែលបានធានាអ្វីសោះដល់ពួកគេនោះ? គ្មានភាពខុសគ្នារវាងកុមារជាអ្នកមានឬអ្នកក្រក្នុងទិដ្ឋភាពនេះឡើយ។ ចូរពិចារណាមើល៍បុរសម្នាក់បានចាត់តាំងតំណាងឱ្យរៀបការប្រពន្ធឱ្យខ្លួនហើយតំណាងបានចងកិច្ចសន្យានរក៖ មិនថាម្ចាស់ដើមជាអ្នកមានឬអ្នកក្រតើថ្លៃបណ្ណាការធ្លាក់លើតំណាងដែលមិនដែលធានាអ្វីសោះនោះទេឬ? ទេ! ដូចគ្នានេះដែរឪពុកគ្រាន់តែជាអ្នកបញ្ចេញសំឡេងតំណាង (មូអាប់បៀរ) ក្នុងនរកជំនួសកូនប្រុសរបស់គាត់ប៉ុណ្ណោះគាត់មិនជាប់កាតព្វកិច្ចបង់ថ្លៃបណ្ណាការអ្វីឡើយលើកលែងតែគាត់ស្ម័គ្រចិត្តធានា។

ជំពូក៖ ឪពុករៀបការឱ្យកូនប្រុសពេញវ័យដោយគ្មានការអនុញ្ញាតនិងការបដិសេធ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីបុគ្គលដែលបានរៀបការឱ្យកូនប្រុសពេញវ័យរបស់ខ្លួនក្នុងពេលដែលកូនអវត្តមានលុះដំណឹងឮដល់កូនប្រុសកូនប្រុសមិនពេញចិត្តហើយបានបដិសេធនរកនោះ៖ នរកត្រូវរំលាយចោលទាំងឪពុកនិងកូនប្រុសមិនជំពាក់អ្វីទាំងអស់ហើយការបែកគ្នារបស់ពួកគេមិនមែនជាការលែងលះ (ត្វឡាក) ឡើយ។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានយល់ស្របតាមទស្សន៖របស់អាប៊ូហាណីហ្វះដែរដោយគ្រាន់តែពួកគេនិយាយថា៖ «ការបែកគ្នារបស់ពួកគេត្រូវរាប់ជាការលែងលះ (តាត់លីក្វោះហ៍) មួយលើក!»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើការបែកគ្នានេះអាចចាត់ទុកជាការលែងលះយ៉ាងដូចម្តេចកើតខណ៖ដែលនរកត្រឹមត្រូវមិនដែលបានកើតឡើងផងនោះ? ប្រសិនបើភាគីណាម្នាក់ស្លាប់ពួកគេក៏មិនទទួលមរតកពីគ្នាដែរ! ពួកគេលើកហេតុផលថា «ពីព្រោះប្រសិនបើកូនប្រុសយល់ព្រមនោះវានឹងមានសុពលភាពដូច្នេះហើយទើបយើងកំណត់ឱ្យការបែកគ្នានេះជាការលែងលះ»។ គេសួរពួកគេវិញថា៖ ចុះបើឪពុកមារៀបការឱ្យក្មួយប្រុសពេញវ័យដោយគ្មានបញ្ជាហើយក្មួយយល់ព្រម—ពួកគេតបថា «នរកនេះមិនអាចមានសុពលភាពជាដាច់ខាតហើយជីតាបងប្រុសនិងអាណាព្យាបាលទាំងអស់ក៏ដូចគ្នាដែរលើកលែងតែឪពុក»។ គេសួរពួកគេបន្តថា៖ ប្រសិនបើឪពុកស្អប់ស្ត្រីម្នាក់ដែលកូនប្រុសពេញវ័យរបស់ខ្លួនចង់រៀបការហើយឪពុកបានរៀបការនាងឱ្យកូនប្រុសដោយដាក់ថ្លៃបណ្ណាការយ៉ាងខ្ពស់រួចកូនប្រុសបដិសេធបីដង—តើនាងនឹងត្រូវលែងលះបីដងហើយក្លាយជាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ហាមឃាត់) លើកូនប្រុសរហូតទាល់តែនាងរៀបការប្តីផ្សេងសិនដូច្នោះឬ? តើមានទស្សន៖ណាដែលគួរឱ្យចម្លែកជាងនេះទៅទៀតដែលឪពុកអាចធ្វើឱ្យស្ត្រីណាម្នាក់ក្លាយជាហារ៉ាមលើកូនប្រុសរបស់ខ្លួនដោយគ្រាន់តែរៀបការនាងឱ្យកូនប្រុសបីដងទាំងដែលកូនមិនពេញចិត្តនោះ?!

...លើថ្លៃបណ្ណាការដែលគេស្អប់ហើយធ្វើឱ្យនាងក្លាយជាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)លើគេនោះ? គេមិនគប្បីពោលបែបនេះឡើយដែលធ្វើឱ្យការបែកបាក់ភាពហារ៉ាមនិងការលែងលះធ្លាក់ទៅក្នុងដៃរបស់អ្នកដទៃក្រៅពីស្វាមីមិនថាជាឪពុកឬអ្នកដទៃឡើយ! ជំពូក៖ ឪពុកអវត្តមាននិងបងប្រុសដែលទទួលការចាត់តាំងរៀបការឱ្យកូនស្រីវ័យក្មេងដូចគ្នា។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានធ្វើដំណើរចេញទៅក្រៅស្រុកដោយបន្សល់ទុកកូនស្រីវ័យក្មេងម្នាក់ដែលដល់វ័យអាចរួមដំណេកបានតែមិនទាន់ពេញវ័យពេញលេញហើយបានបង្គាប់ឱ្យបងប្អូនរបស់ខ្លួនរៀបការនាងឱ្យជនណាដែលគាត់ពេញចិត្តរួចឪពុកដែលកំពុងអវត្តមានបានរៀបការនាងឱ្យបុរសម្នាក់ហើយបងប្រុសក៏បានរៀបការនាងឱ្យបុរសម្នាក់ទៀត៖ កិច្ចសន្យានរករបស់បុរសណាដែលបានធ្វើមុនគេគឺជាកិច្ចសន្យាដែលមានសុពលភាពពេញលេញ។ ប្រសិនបើបុរសទីពីរបានរួមដំណេកជាមួយនាងគេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរចេញពីគ្នានាងទទួលបានថ្លៃបណ្ណាការដោយសារការរួមដំណេកនាងត្រូវរង់ចាំផុតអំឡុងពេលអ៊ុឌ្ដះហ៍ហើយបន្ទាប់មកត្រូវប្រគល់នាងត្រឡប់ទៅស្វាមីទីមួយវិញ! ប៉ុន្តែអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ នាងធ្លាក់ជាភរិយារបស់បុរសណាដែលបានរួមដំណេកជាមួយនាងមុនគេដោយមិនចាំបាច់មើលថានរណាចងកិច្ចសន្យានរកមុនឡើយ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើស្ត្រីម្នាក់អាចក្លាយជាភរិយារបស់បុរសទីពីរគ្រាន់តែដោយសារបុរសទីពីរនោះបានរួមដំណេកជាមួយភរិយារបស់បុរសទីមួយយ៉ាងដូចម្តេចកើត?! ចូរពិចារណាមើល៍បើគ្មានបុរសណាម្នាក់បានរួមដំណេកជាមួយនាងរហូតដល់នាងស្លាប់តើបុរសណាជាអ្នកទទួលមរតកពីនាងហើយការលែងលះរបស់អ្នកណាមានសុពលភាពលើនាង? ពួកគេឆ្លើយថា «គឺបុរសទីមួយ!»។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ចុះហេតុអ្វីបានជានាងត្រូវផ្ទេរពីបុរសទីមួយទៅបុរសទីពីរគ្រាន់តែដោយសារបុរសទីពីរបានរួមដំណេកខុសច្បាប់ជាមួយនាងទៅវិញ? គ្មានការលើកហេតុផលណាដែលអាក្រក់ជាងនេះឡើយ!

ជំពូក៖ នរកក្រោមការបង្ខិតបង្ខំ (អាល់មូក្រះហ៍) និងសុពលភាពនៃកិច្ចសន្យាពិតនិងលេងសើច។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍អំពីបុគ្គលដែលរៀបការជាមួយស្រីព្រហ្មចារីឬស្ត្រីមេម៉ាយក្រោមការបង្ខិតបង្ខំពីសំណាក់អ្នកមានអំណាចឬអ្នកដទៃ៖ នរកគឺមានសុពលភាពប្រសិនបើនាងបានបញ្ជាក់ទទួលស្គាល់ដោយពាក្យសម្តីក្រោមការបង្ខំមិនថានាងពេញចិត្តក្រោយពេលរួមដំណេកឬមិនពេញចិត្តឡើយហើយការលែងលះនិងការរំដោះទាសករក៏ដូចគ្នាដែរ! នរកការលែងលះនិងការរំដោះទាសករខុសប្លែកពីកិច្ចសន្យាដទៃទៀត (ដូចជាការទិញលក់និងពាណិជ្ជកម្ម) ពីព្រោះមានអាសើរជាច្រើនបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថាការលេងសើចនិងការនិយាយពិតប្រាកដក្នុងរឿងទាំងនេះគឺមានតម្លៃស្មើគ្នាចំណែកការទិញលក់ក្រោមការបង្ខិតបង្ខំគឺមោឃ៖ទាំងស្រុង។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ ប្រសិនបើរៀបការក្រោមការបង្ខិតបង្ខំគេត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរចេញពីគ្នាហើយមិនឱ្យពួកគេបន្តនរកឡើយទោះបីជានាងនិងអាណាព្យាបាលពេញចិត្តក្រោយពេលរួមដំណេកក៏ដោយពីព្រោះមូលដ្ឋានដើមរបស់វាគឺហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)មិនអនុញ្ញាតឡើយហើយនាងទទួលបានថ្លៃបណ្ណាការសមរម្យតាមកម្រិតស្ត្រីដូចនាង។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានមានប្រសាសន៍ថា៖ យើងបានទទួលដំណឹងពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រឿងបីយ៉ាង៖ ការលេងសើចក្នុងរឿងទាំងនោះគឺជាការប្រាកដហើយការនិយាយប្រាកដក៏ជាការប្រាកដដែរ៖ គឺការលែងលះការរំដោះទាសករនិងនរក»។ ប្រសិនបើបុរសម្នាក់ត្រូវបានបង្ខំឱ្យលែងលះឬរំដោះទាសករនោះវាមានសុពលភាពផ្លូវច្បាប់ភ្លាមដូច្នេះនរកក៏ដូចគ្នាដែរ! ប្រសិនបើជនណាអះអាងថាការបង្ខំធ្វើឱ្យនរកមោឃ៖ ជននោះត្រូវតែអះអាងថាការបង្ខំធ្វើឱ្យការលែងលះនិងការរំដោះទាសករមោឃ៖ដូចគ្នា—ដែលនេះផ្ទុយស្រឡះពីស៊ុណ្ណះដែលបានចាក់គ្រឹះយ៉ាងរឹងមាំ!