ភស្តុតាងឆ្លើយតបអ្នកក្រុងម៉ាឌីណះ

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែលបុរសម្នាក់ពោលថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការជាមួយដរាបណាជននោះនៅរស់ (ដោយបញ្ជាក់ឈ្មោះបុរសម្នាក់) គឺត្រូវបានលែងលះដាច់ស្រេច» នោះការនោះគឺដូចអ្វីដែលគាត់បានពោល។ ប្រសិនបើគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីណាម្នាក់នាងត្រូវបានលែងលះដាច់ស្រេចដូចដែលគាត់បានស្បថ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ គាត់អាចរៀបការបានដរាបណាជននោះនៅរស់ហើយពាក្យនេះមិនមែនជាការកំណត់ពេលវេលានៅចំពោះយើងឡើយ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នេះជាការបោះបង់ចោលរបស់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះនូវទស្សន៖ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេពីព្រោះពួកគេធ្លាប់ពោលថាប្រសិនបើបុរសម្នាក់ពោលថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការជាមួយក្នុងកំឡុងពេលដប់ឆ្នាំគឺត្រូវបានលែងលះ» នោះគាត់មិនត្រូវរៀបការឡើយរហូតទាល់តែកន្លងផុតរយ៖ពេលដប់ឆ្នាំនេះហើយប្រសិនបើគាត់មិនបានកំណត់ពេលវេលាទេនោះគាត់អាចរៀបការបានពីព្រោះពេលវេលាកំណត់នៅចំពោះពួកគេគឺខុសពីការមិនកំណត់ពេលវេលា។ គេបានសួរពួកគេថា៖ ដូច្នេះនៅពេលដែលគាត់ពោលថា «គ្រប់ស្ត្រីដែលខ្ញុំរៀបការដរាបណាជននោះនៅរស់» តើនេះមិនមែនជាពេលវេលាកំណត់ទេឬខណ៖ដែលជននោះចៀសមិនផុតពីសេចក្តីស្លាប់នោះ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ បាទពិតមែនហើយប៉ុន្តែយើង...

... មិនចាត់ទុកថាវាជាពេលវេលាកំណត់ក្នុងនរកឡើយហើយយើងយល់ឃើញថាគាត់អាចរៀបការនឹងអ្នកណាដែលគាត់ស្រឡាញ់មុនពេលជននោះស្លាប់។ គេបានតបទៅកាន់ពួកគេវិញថា៖ អ្នករាល់គ្នាកំណត់អ្វីដែលអ្នកចង់ឱ្យទៅជាពេលវេលាកំណត់និងលុបចោលពេលវេលាកំណត់នៅពេលដែលអ្នកចង់ដោយគ្មានអាសើរនិងគ្មានស៊ុណ្ណាះទាល់តែសោះ! តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាពាក្យសម្តីរបស់បុរសនោះដែលថា «ដរាបណាជននោះនៅរស់» គឺជាពេលវេលាកំណត់យ៉ាងច្បាស់ក្រឡែតតើអ្នកយកអ្វីមកជំទាស់នឹងវា? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ យើងអនុញ្ញាតចំពោះរាល់ពេលវេលាកំណត់ណាដែលគេស្គាល់ច្បាស់ប៉ុណ្ណោះ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ចុះពាក្យសម្តីរបស់បុរសនោះដែលថា «ដរាបណាជននោះនៅរស់» តើមិនមែនជាពេលវេលាដែលគេដឹងច្បាស់ទេឬពីព្រោះយើងដឹងថាការស្លាប់នឹងកើតឡើងពិតប្រាកដ? ដូច្នេះអ្នកមិនគួរលុបបំបាត់ពេលវេលាកំណត់ណាមួយចេញឡើយ។ - ជំពូក៖ ភរិយាដែលផ្តល់អ្នកបម្រើដល់ស្វាមីរបស់ខ្លួនលើលក្ខខណ្ឌថាមិនត្រូវរៀបការនឹងស្ត្រីផ្សេង - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលភរិយារបស់គាត់បានប្រគល់អ្នកបម្រើម្នាក់ឱ្យគាត់លើលក្ខខណ្ឌថាគាត់មិនត្រូវរៀបការនឹងស្ត្រីផ្សេងត្រួតលើនាងថា៖ កិច្ចព្រមព្រៀងនេះគឺខូចមោឃ៖ (ហ្វាស៊ីដ) ហើយគាត់ត្រូវប្រគល់អ្នកបម្រើនោះត្រឡប់ទៅឱ្យនាងវិញ។ ប្រសិនបើអ្នកបម្រើនោះស្លាប់បាត់បង់ជីវិតនៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់គាត់គាត់ត្រូវសងតម្លៃរបស់នាងទោះបីជាគាត់មានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនឬក្រីក្រក៏ដោយ។ ហើយប្រសិនបើភរិយាទទួលមរណភាពមុនពេលគាត់រៀបការត្រួតលើនាងគាត់មិនទទួលបានផលប្រយោជន៍ពីការនោះឡើយហើយគាត់ត្រូវប្រគល់អ្នកបម្រើឬតម្លៃរបស់នាងប្រសិនបើនាងបានស្លាប់បាត់បង់នៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់គាត់ទៅឱ្យអ្នកទទួលមរតករបស់ភរិយាវិញហើយអ្នកទទួលមរតករបស់នាងនឹងទទួលបានមរតកពីទ្រព្យនោះនិងពីអ្វីដែលនាងបានបន្សល់ទុកជាមរតក។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ប្រសិនបើភរិយាបានប្រគល់អ្នកបម្រើឱ្យគាត់លើលក្ខខណ្ឌថាមិនត្រូវរៀបការត្រួតលើនាងយើងស្អប់ខ្ពើមពាក្យសម្តីនិងលក្ខខណ្ឌនេះហើយយើងមិនអនុញ្ញាតឡើយ។ ក៏ប៉ុន្តែប្រសិនបើកិច្ចការនោះបានកន្លងផុតទៅហើយគាត់មិនបានរៀបការត្រួតលើនាងរហូតទាល់តែនាងទទួលមរណភាពឬគាត់បានលែងលះនាងនោះអ្វីដែលនាងបានផ្តល់ឱ្យគាត់គឺអនុញ្ញាតស្របច្បាប់សម្រាប់គាត់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នកបម្រើនោះបានផុតពីកម្មសិទ្ធិតាមរយ៖ការរំដោះឱ្យមានសេរីភាពឬការលក់រួចគាត់បានរៀបការត្រួតលើនាងនោះនាងមានសិទ្ធិទាមទារយកតម្លៃអ្នកបម្រើរបស់នាងដែលនាងបានផ្តល់ឱ្យគាត់ទោះបីជាគាត់ជាអ្នកមានឬអ្នកក្រក៏ដោយ។ Muhammad ibn អាល់-Hasan បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ទស្សន៖របស់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះនេះគឺផ្ទុយស្រឡះពីគ្នាឯង។ ដំបូងឡើយពួកគេអះអាងថាពួកគេស្អប់ខ្ពើមលក្ខខណ្ឌនេះហើយមិនអនុញ្ញាតឡើយបន្ទាប់មកពួកគេបែរជាអះអាង...

... ថាប្រសិនបើកិច្ចការនោះបានកន្លងផុតទៅមុនពេលគាត់រៀបការត្រួតលើនាងរហូតដល់នាងទទួលមរណភាពឬគាត់បានលែងលះនាងនោះអ្វីដែលនាងបានផ្តល់ឱ្យគាត់គឺអនុញ្ញាតនិងត្រឹមត្រូវទៅវិញ! តើដើមដំបូងនៃរឿងមិនអនុញ្ញាតហើយបន្ទាប់មកបែរជាអនុញ្ញាតដោយរបៀបណា? ប្រសិនបើដើមដំបូងមិនអនុញ្ញាតចុងបញ្ចប់ក៏មិនត្រូវអនុញ្ញាតដែរហើយប្រសិនបើដើមដំបូងអនុញ្ញាតចុងបញ្ចប់ក៏មិនគប្បីត្រូវហាមឃាត់ឡើយពីព្រោះចុងបញ្ចប់គ្រាន់តែជាការបន្តតាមដើមដំបូងប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះទស្សន៖នេះគឺផ្ទុយស្រឡះពីគ្នាឯង។ ប៉ុន្តែការពិតគឺមិនដូច្នោះឡើយគឺរឿងនេះខូចមោឃ៖ទាំងស្រុងទាំងដើមទាំងចុងហើយគាត់មានកាតព្វកិច្ចត្រូវប្រគល់អ្វីដែលគាត់បានទទួលត្រឡប់ទៅវិញក្នុងគ្រប់កាល៖ទេស៖ទាំងអស់ឬសងតម្លៃរបស់នាងប្រសិនបើនាងបានស្លាប់បាត់បង់នៅក្នុងដៃរបស់គាត់។ - ជំពូក៖ បុគ្គលដែលរៀបការទាសីដោយមានលក្ខខណ្ឌថាត្រូវចំណាយផ្គត់ផ្គង់នាងជារៀងរាល់ខែនូវចំនួនជាក់លាក់មួយ - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលរៀបការនឹងទាសីដោយមានលក្ខខណ្ឌកំណត់លើគាត់ថាត្រូវចំណាយផ្គត់ផ្គង់នាងមួយរយឌីណារជារៀងរាល់ខែហើយនាងនិងស្វាមីរបស់នាងមិនមានការខ្វែងគំនិតគ្នាលើរឿងនោះឡើយមិនថាមុនពេលរួមដំណេកឬក្រោយពេលរួមដំណេកថា៖ នរកគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ហើយនាងទទួលបានការផ្គត់ផ្គង់សមរម្យដូចស្ត្រីដទៃដែលមានឋាន៖ដូចនាង (ណាwarningអាល់មីសល់) ស្របតាមភាពត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើនាងបានកាត់បន្ថយថ្លៃទឹកដោះសមរម្យរបស់នាងដោយសារតែលក្ខខណ្ឌបន្ថែមនៃការផ្គត់ផ្គង់នោះនោះការបន្ថែមនោះគឺជាសិទ្ធិរបស់នាង។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ប្រសិនបើនាងនិងស្វាមីរបស់នាងមានការខ្វែងគំនិតគ្នាលើរឿងនោះមុនពេលរួមដំណេកនោះនរកមិនត្រឹមត្រូវឡើយហើយគេត្រូវប្រាប់នាងក្នុងករណីដែលគាត់មិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយនាងថា៖ លក្ខខណ្ឌរបស់អ្នកមិនត្រឹមត្រូវឡើយប្រសិនបើអ្នកពេញចិត្តទទួលយកការផ្គត់ផ្គង់ដោយយុត្តិធម៌និងសមរម្យតាមទំនៀមទម្លាប់ត្រឹមត្រូវក្នុងចំណោមមូស្លីមនោះអ្នកទទួលបានការផ្គត់ផ្គង់នោះហើយប្រសិនបើអ្នកមិនពេញចិត្តទេនោះនរករបស់អ្នកត្រូវរំលាយចោល (ហ្វាសាខ) ហើយការបែកគ្នារបស់នាងត្រូវបានចាត់ទុកជាការលែងលះមួយតាល៉ាក។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើរឿងនោះកន្លងផុតរហូតដល់គាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងនោះលក្ខខណ្ឌរបស់នាងត្រូវទុកជាមោឃ៖ ហើយនាងត្រូវបានផ្តល់ការផ្គត់ផ្គង់សមរម្យដូចស្ត្រីដទៃហើយនាងគ្មានសិទ្ធិជ្រើសរើសសម្រាប់ខ្លួននាងក្នុងការនៅបន្តជាមួយគាត់ឬបែកគ្នានោះឡើយ។ Muhammad ﵀ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើនាងត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យបែកគ្នាពីគាត់ដោយរបៀបណាប្រសិនបើលក្ខខណ្ឌរបស់នាងមិនត្រូវបានបំពេញមុនពេលរួមដំណេកហើយបែរជាមិនអនុញ្ញាតឱ្យនាងធ្វើដូច្នោះក្រោយពេលរួមដំណេកទៅវិញខណ៖ដែលនាងមិនបានយល់ព្រមលុបចោលលក្ខខណ្ឌរបស់នាងមុនពេលរួមដំណេកនោះ? ប្រសិនបើពួកគេឆ្លើយថាពីព្រោះលក្ខខណ្ឌធ្វើឱ្យនរកខូចមុនពេលរួមដំណេកគេនឹងតបទៅពួកគេវិញថា៖ តើលក្ខខណ្ឌអាចធ្វើឱ្យនរកខូចមុនពេលរួមដំណេកហើយបែរជាមិនធ្វើឱ្យខូចក្រោយពេលរួមដំណេកដោយរបៀបណាខណ៖ដែលនាងមិនបានយល់ព្រមឱ្យគាត់រួមដំណេកលើកលែងតែផ្អែកលើលក្ខខណ្ឌរបស់នាងហើយនាងមិនបានជ្រើសរើសជម្រើសណាដែលលុបចោលលក្ខខណ្ឌរបស់នាងនោះ? ប្រសិនបើលក្ខខណ្ឌធ្វើឱ្យនរកខូចមុនពេលរួមដំណេកនោះវាក៏មុខជាធ្វើឱ្យខូចក្រោយពេលរួមដំណេកដូចគ្នាដែរលុះត្រាតែគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងដោយគ្មានការយល់ព្រមពីនាងក្នុងការលះបង់លក្ខខណ្ឌរបស់នាង។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើគាត់បោកបញ្ឆោតនាងដោយផ្តល់ឱ្យនាងមួយរយឌីណារជារៀងរាល់ខែរហូតដល់គាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងរួចបន្ទាប់ពីរួមដំណេកហើយគាត់បែរជាបដិសេធមិនផ្តល់ឱ្យនាងតើលក្ខខណ្ឌរបស់នាងអាចទុកជាមោឃ៖ដោយរបៀបណាខណ៖ដែលគាត់មិនបានផ្តល់ឱ្យនាងរហូតដល់គាត់បានរួមដំណេកនោះ? ហើយតើអ្នកអាចអះអាងថាលក្ខខណ្ឌធ្វើឱ្យនរកខូចដោយរបៀបណាខណ៖ដែលមានអាសើរជាច្រើនពីអ៊ូម៉ើរ ﵁ និងអ្នកដទៃទៀតថាលោកបានអនុញ្ញាតឱ្យនរកមានសុពលភាពនិងបានទុកលក្ខខណ្ឌជាមោឃ៖នោះ?

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលរៀបនរកនឹងស្ត្រីដោយដាក់លក្ខខណ្ឌថានាងមិនទទួលបានការផ្គត់ផ្គង់ជីវភាព (ណាwarning) ពីគាត់ឡើយថា៖ នរកនេះគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ហើយលក្ខខណ្ឌនោះត្រូវទុកជាមោឃ៖ ទោះបីជាគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងក្តីឬមិនទាន់បានរួមដំណេកក្តីហើយនាងទទួលបានការផ្គត់ផ្គង់សមរម្យដូចស្ត្រីដទៃតាមភាពត្រឹមត្រូវ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ នេះជានរកដែលមិនត្រឹមត្រូវឡើយប្រសិនបើគាត់មិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយនាងនោះនរករបស់នាងត្រូវរំលាយចោលលើកលែងតែស្វាមីយល់ព្រមផ្តល់ការផ្គត់ផ្គង់ហើយប្រសិនបើពួកគេបែកគ្នាការបែកគ្នានោះត្រូវបានចាត់ទុកជាការលែងលះមួយតាល៉ាក។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងរួចហើយនោះការផ្គត់ផ្គង់ជាប់ជាកាតព្វកិច្ចលើគាត់ហើយលក្ខខណ្ឌនោះត្រូវច្រានចោល។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Sufyan អាល់-Thawri បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Mansur ibn អាល់-Mu'tamir ពី Ibrahim អាល់-Nakha'i ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «រាល់លក្ខខណ្ឌនៅក្នុងនរកគឺត្រូវទុកជាមោឃ៖ លើកលែងតែការលែងលះ (តាល៉ាក)»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Ya'qub បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថាអាល់-Mughirah អាល់-Dabbi បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Ibrahim ពី Abu Dhubab ពីមូស្លីម ibn Yasar ពី Sa'id ibn អាល់-Musayyib អំពីបុរសដែលរៀបនរកនឹងស្ត្រីម្នាក់ដោយបានសន្យាដាក់លក្ខខណ្ឌថានឹងឱ្យនាងស្នាក់នៅក្នុងផ្ទះរបស់នាងលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គាត់មានសិទ្ធិនាំនាងចេញទៅផ្ទះរបស់គាត់បាន»។ ហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជាអ្នកដឹងបំផុត។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងអាណាព្យាបាលជិតដិតឬអ្នកកាន់អំណាច (ស៊ុលតង់) ដែលរៀបការស្ត្រីម្នាក់ឱ្យបុរសហើយក្រោយមកគេបានរកឃើញវិការ៖លើរូបនាងថា៖ នរកគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ហើយស្ត្រីមិនអាចត្រូវប្រគល់ត្រឡប់វិញដោយសារតែវិការ៖ឡើយប្រសិនបើស្វាមីបានប៉ះពាល់រួមដំណេកជាមួយនាងរួចហើយនោះ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ប្រសិនបើអាណាព្យាបាលឬអ្នកកាន់អំណាចបានរៀបការនាងហើយគេរកឃើញវិការ៖លើរូបនាងដែលជាហេតុអាចប្រគល់ត្រឡប់វិញបានខណ៖ដែលស្វាមីបានប៉ះពាល់នាងរួចហើយនោះគឺត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរចេញពីគ្នាប្រសិនបើស្វាមីមានបំណងបែបនោះហើយស្វាមីត្រូវផ្តល់ថ្លៃទឹកដោះត្រឹមចំនួនដែលគាត់ធ្វើឱ្យនាងស្របច្បាប់ប៉ុណ្ណោះគឺមួយភាគបួនឌីណារឬប្រហាក់ប្រហែលនោះលើកលែងតែអាណាព្យាបាលដែលរៀបការនាងជាឪពុកឬបងប្អូនប្រុសក្នុងចំណោមអ្នកដែលដឹងការណ៍កំបាំងខាងក្នុងរបស់ស្ត្រីដែលអាណាព្យាបាលដទៃមិនដឹងដែលប្រសិនបើពួកគេជាអ្នករៀបការនាងនោះស្ត្រីទទួលបានថ្លៃទឹកដោះពេញលេញដែលស្វាមីបានសន្យាហើយស្វាមីមានសិទ្ធិទាមទារប្រាក់សំណងនោះត្រឡប់មកវិញពីអាណាព្យាបាលដែលបានរៀបការនាង។ ហើយវិការ៖ទាំងឡាយដែលស្ត្រីអាចត្រូវប្រគល់ត្រឡប់វិញបានរួមមាន៖ ជំងឺឃ្លង់ (ជុហ្សាម), ជំងឺឃ្លង់ស្បែកស (បារ៉ាស), ដុះសាច់ស្ទះទ្វារមាស (អាហ្វាល់) និងជំងឺវិកលចរិត (ជុនូន)។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើស្ត្រីអាចត្រូវប្រគល់ត្រឡប់វិញដោយសារតែវិការ៖មួយចំនួនហើយមិនប្រគល់ត្រឡប់វិញដោយសារវិការ៖ផ្សេងទៀតដោយរបៀបណា? ប្រសិនបើនាងអាចត្រូវប្រគល់ត្រឡប់វិញដោយសារវិការ៖មួយនាងគួរតែត្រូវប្រគល់ត្រឡប់វិញដោយសារគ្រប់វិការ៖ទាំងអស់ដូចជាទាសីដូច្នោះដែរ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកពោលថានាងមិនត្រូវប្រគល់ត្រឡប់វិញដោយសារវិការ៖ទាំងអស់នោះទេតើហេតុអ្វីបានជានាងត្រូវប្រគល់ត្រឡប់វិញដោយសារជំងឺឃ្លង់ស្បែកសប៉ុន្តែមិនត្រូវប្រគល់ត្រឡប់វិញដោយសារភាពខ្វាក់ភ្នែកម្ខាងឬពិការដៃជើង? តើហេតុអ្វីបានជាករណីទាំងពីរនេះខុសគ្នាហើយតើមានអ្វីខុសគ្នារវាងវា? ហើយពាក្យរបស់អ្នកដែលថាប្រសិនបើឪពុកឬបងប្អូនប្រុសជាអ្នករៀបការនាងពួកគេត្រូវទទួលខុសត្រូវលើថ្លៃទឹកដោះហើយស្ត្រីទទួលបានថ្លៃទឹកដោះពេញលេញតើហេតុអ្វីបានជាអ្នកពោលបែបនេះ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ពីព្រោះពួកគេដឹងរឿងកំបាំងខាងក្នុងរបស់នាងដែលអ្នកដទៃមិនដឹងដូច្នេះពួកគេបានបោកបញ្ឆោត។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖... អំពីបុរសដែលរៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ហើយរកឃើញថានាងមានជំងឺឃ្លង់ឬជំងឺឃ្លង់ស្បែកសលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ នាងគឺជាភរិយារបស់គាត់ប្រសិនបើគាត់ចង់គាត់អាចលែងលះហើយប្រសិនបើគាត់ចង់គាត់អាចរក្សាទុកនាង។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim អាល់-Nakha'i អំពីបុរសដែលមានសុខភាពល្អបរិបូរណ៍បានរៀបការឬបុរសដែលមានរោគវិការ៖បានរៀបការដោយមិនបានផ្តល់ជម្រើសដល់ភរិយាឬក្រុមគ្រួសាររបស់នាងថានាងគឺជាភរិយារបស់គាត់ហើយគាត់មិនត្រូវបង្ខំឱ្យលែងលះនាងឡើយ។ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើគាត់រៀបការនឹងនាងខណ៖ដែលនាងមានសភាពបែបនោះនាងក៏ស្ថិតក្នុងឋាន៖ដូចគ្នានោះដែរ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Muhammad ibn Aban ibn Salih អាល់-Qurashi បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Hammad ថា៖ ខ្ញុំបានសួរ Ibrahim អំពីបុរសដែលរៀបនរកនឹងស្ត្រីម្នាក់រួចបានរកឃើញថានាងមានជំងឺឃ្លង់ស្បែកសឬជំងឺឃ្លង់ឬជំងឺវិកលចរិតលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គាត់ជាបុរសដែលរងគ្រោះដោយការសាកល្បង។ នាងគឺជាភរិយារបស់គាត់ដូចគ្នានឹងប្រសិនបើនាងរងគ្រោះដោយសារវិការ៖របស់គាត់នាងក៏មិនអាចដោះខ្លួនចេញពីគាត់បានដែរ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Qays ibn អាល់-Rabi' អាល់-Asadi បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអាល់-Mughirah ពី Ibrahim អាល់-Nakha'i ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ស្ត្រីអ្នកជា (សេរីជន) មិនត្រូវប្រគល់ត្រឡប់វិញដោយសារតែជំងឺឡើយ»។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលរៀបនរកនឹងស្ត្រីម្នាក់ដោយមិនបានកំណត់ថ្លៃទឹកដោះអ្វីមួយឱ្យនាងថា៖ ប្រសិនបើគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងឬគាត់បានទទួលមរណភាពមុនពេលរួមដំណេកដោយមិនបានលែងលះនាងនោះនាងទទួលបានថ្លៃទឹកដោះសមរម្យដូចស្ត្រីដទៃក្នុងត្រកូលរបស់នាង (ម៉ាហើរអាល់មីសល់) ដោយគ្មានការបន្ថយនិងគ្មានការលើសលស់ឡើយហើយនាងទទួលបានមរតកប្រសិនបើគាត់ស្លាប់ចោលនាងនិងត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចរយ៖ពេលរង់ចាំ (អ៊ីដដះ)។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ប្រសិនបើគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងនាងទទួលបានថ្លៃទឹកដោះសមរម្យដូចស្ត្រីដទៃប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ទទួលមរណភាពមុនពេលរួមដំណេកជាមួយនាងនោះនាងគ្មានថ្លៃទឹកដោះឡើយប៉ុន្តែនាងទទួលបានមរតកនិងត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចអ៊ីដដះ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើស្ត្រីអាចទទួលបានមរតកដោយរបៀបណាខណ៖ដែលនាងមិនទទួលបានថ្លៃទឹកដោះនោះ? ហើយតើកាតព្វកិច្ចអ៊ីដដះត្រូវធ្លាក់លើស្ត្រីម្នាក់ដោយរបៀបណាខណ៖ដែលនាងគ្មានថ្លៃទឹកដោះ? មិនដែលមានមរតកឬអ៊ីដដះណាមួយកើតឡើងឡើយលើកលែងតែនៅពីមុខវាមានថ្លៃទឹកដោះ។ ហើយដូចគ្នានេះដែរ Masruq ibn អាល់-Ajda' បានមានប្រសាសន៍ហើយសេចក្តីបានឮមកដល់យើងថាលោកបានវិនិច្ឆ័យស្របតាមអ្វីដែលខ្ញុំបានវិនិច្ឆ័យនេះលោកបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំមិនដែលឃើញ Abd អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) (ibn Mas'ud) ﵁ មានចិត្តរីករាយក្រៃលែងក្រោយពីការចូលកាន់សាសនាឥស្លាមរបស់លោកដូចសេចក្តីរីករាយនៅថ្ងៃនោះឡើយ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Khalid ibn Abd អល់ឡោះបានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Dawud ibn Abi Hind ពីអាល់-Sha'bi ពី Masruq ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនដែលមានមរតកណាមួយកើតឡើងទាល់តែសោះលុះត្រាតែមានថ្លៃទឹកដោះនៅពីមុនវា»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Khalid ibn Abd អល់ឡោះបានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Yunus ibn Ubayd ពីអាល់-Hasan...

... ថារ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងស្ត្រីដែលស្វាមីរបស់នាងទទួលមរណភាពដោយមិនបានកំណត់ថ្លៃទឹកដោះឱ្យនាងថា៖ នាងទទួលបានថ្លៃទឹកដោះដូចស្ត្រីដទៃក្នុងត្រកូលរបស់នាង។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Ibrahim ibn Muhammad អាល់-Madini បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Abd អល់ឡោះ ibn Abi Bakr ibn Hazm បានរាយការណ៍ប្រាប់ខ្ញុំពីអ៊ូម៉ារ ibn Abd អាល់-Aziz ថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានកាត់សេចក្តីសម្រេចចំពោះបៀរវ៉ាប៊ីនតូវ៉ាស្ស៊ីកថានាងទទួលបានថ្លៃទឹកដោះសមរម្យដូចស្ត្រីដទៃក្នុងត្រកូលរបស់នាងនាងទទួលបានមរតកនិងត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចអ៊ីដដះខណ៖ដែលស្វាមីរបស់នាងមិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយនាងហើយមិនបានកំណត់ថ្លៃទឹកដោះឱ្យនាងឡើយ។ - ជំពូក៖ បុគ្គលដែលត្រូវបានប្រគល់សិទ្ធិកំណត់កិច្ចសន្យានរករួចរៀបការដោយមិនបានកំណត់ថ្លៃទឹកដោះ - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុគ្គលដែលត្រូវបានគេប្រគល់សិទ្ធិ (តាហ្វវីឌ) ក្នុងកិច្ចការនរករួចគាត់បានរៀបការដោយមិនបានកំណត់ថ្លៃទឹកដោះឱ្យនាងខណ៖ដែលអ្នករៀបការនាងដឹងថាស្វាមីជាមនុស្សខ្វះខាតនិងក្រីក្ររួចគាត់បានរួមដំណេកជាមួយស្ត្រីដោយមិនបានកំណត់ថ្លៃទឹកដោះឱ្យនាងថា៖ នាងទទួលបានថ្លៃទឹកដោះសមរម្យដូចស្ត្រីដទៃក្នុងត្រកូលរបស់នាងដោយគ្មានការបន្ថយនិងគ្មានការលើសលស់ស្របតាមកម្រិតនៃសម្រស់និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់នាងក្នុងចំណោមអ្នកស្រុកនៃទីក្រុងរបស់នាង។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ គេត្រូវកំណត់ឱ្យនាងនូវកម្រិតសមរម្យទៅតាមអ្វីដែលគេមានបំណងរវាងគូស្វាមីភរិយាទាំងពីរដែលគេបានប្រគល់សិទ្ធិនោះឱ្យគាត់ក្រោយពីបានដឹងពីការខ្វះខាតនិងភាពក្រីក្ររបស់គាត់ក៏ប៉ុន្តែការនោះមិនត្រូវបន្ថយឱ្យទាបជាងកម្រិតដែលគេអាចរៀបការបាននោះឡើយដោយពួកគេសំដៅលើចំនួនមិនតិចជាងមួយភាគបួនឌីណារ។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើរឿងនេះអាចទៅជាដូចអ្វីដែលអ្នកបានពោលដោយរបៀបណាខណ៖ដែលគេមិនបានប្រគល់សិទ្ធិកំណត់ថ្លៃទឹកដោះឱ្យគាត់នោះ? ការពិតគាត់គ្រាន់តែរៀបការដោយមិនបានកំណត់ថ្លៃទឹកដោះរវាងពួកគេទាំងពីរប៉ុណ្ណោះដូច្នេះករណីនេះត្រូវផ្អែកលើថ្លៃទឹកដោះសមរម្យដូចស្ត្រីដទៃ (ម៉ាហើរអាល់មីសល់)។ ពួកគេបាននិយាយថា៖ អ្នកដែលរៀបការគាត់បានដឹងពីការខ្វះខាតរបស់គាត់ហើយ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ចុះតើនៅក្នុងនរករបស់គាត់មានការបញ្ជាក់ច្បាស់ពីការបញ្ចុះថ្លៃទឹកដោះឬយ៉ាងណា? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ទេប៉ុន្តែយើងយល់ឃើញថាគាត់រៀបការដោយមិនកំណត់ថ្លៃទឹកដោះខណ៖ដែលដឹងពីការខ្វះខាតរបស់គាត់គឺប្រាកដជាដោយសារតែគាត់ពេញចិត្តនឹងការបញ្ចុះថ្លៃទឹកដោះសមរម្យឱ្យស្វាមីហើយ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ នេះគ្រាន់តែជាការស្មានដែលអ្នកគិតស្មានប៉ុណ្ណោះហើយការស្មានមិនអាចជំនួសសេចក្តីពិតបានឡើយ។ គេមិនត្រូវបោះបង់ចោលសិទ្ធិស្របច្បាប់របស់ស្ត្រីនេះដោយផ្អែកលើការស្មាននោះឡើយខណ៖ដែលអាណាព្យាបាលមិនបានបញ្ជាក់ពីការបញ្ចុះថ្លៃទឹកដោះនោះ។ - ជំពូក៖ នរករបស់អ្នកជាទាសីមូស្លីមនិងស្ត្រីនៃ أهل الكتاب (អ្នកកាន់គម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)) - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ គេស្អប់ខ្ពើម (ម៉ាក្រូហ៍) ចំពោះមូស្លីមក្នុងការរៀបការនឹងទាសីដែលជា أهل الكتاب (អ្នកកាន់គម្ពីរ: គ្រិស្តសាសនិក/ជ្វីហ្វ) ប្រសិនបើគាត់គ្មានស្ត្រីអ្នកជានៅក្រោមចំណងនរកប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់បានរៀបការនឹងនាងនោះនរកគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ហើយនេះគឺម៉ាក្រូហ៍នៅចំពោះយើង។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ មិនអនុញ្ញាតឡើយសម្រាប់បុរសមូស្លីមជាអ្នកជាឬទាសករមូស្លីមក្នុងការរៀបការនឹងទាសីជា أهل الكتاب ពីព្រោះអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ទ្រង់បានអនុញ្ញាតក្នុងចំណោមទាសីឱ្យរៀបការតែជាមួយទាសីដែលមានជំនឿ (មូស្លីម) ប៉ុណ្ណោះ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ការរៀបការនឹងពួកនាងគឺម៉ាក្រូហ៍ប៉ុន្តែចំពោះការចាត់ទុកថាជាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ហាមឃាត់ដាច់ខាត) នោះមិនមែនជាហារ៉ាមនៅចំពោះយើងឡើយ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះបុរសគ្រិស្តសាសនិកម្នាក់ជាអ្នកជាឬជាទាសករដែលបានរៀបការនឹងទាសីជា أهل الكتاب តើនរកនោះមិនត្រឹមត្រូវទេឬ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទត្រឹមត្រូវ។ គេបានសួរពួកគេថា៖ ចុះប្រសិនបើគាត់បានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមបន្ទាប់ពីនោះតើនាងត្រូវដាច់ស្រេចពីស្វាមីរបស់នាងនៅពេលដែលគាត់ចូលកាន់សាសនាឥស្លាមឬក៏ពួកគេទាំងពីរនៅតែស្ថិតក្នុងចំណងនរកដដែល? ប្រសិនបើអ្នកអះអាងថានាងត្រូវដាច់ស្រេចតើនាងដាច់ស្រេចដោយសារអ្វីខណ៖ដែលកិច្ចសន្យានរកដើមគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ហើយតាមទស្សន៖របស់អ្នកនាងមិនត្រូវដាច់ស្រេចឡើយរហូតទាល់តែគេបង្ហាញសាសនាឥស្លាមដល់នាងសិននោះ? ហើយអ្នករាល់គ្នាបានពោលថាអល់ឡោះ ﷻ បានអនុញ្ញាតនរកស្ត្រីអ្នកជាដែលជា أهل الكتاب និងបានហាមឃាត់នរកទាសីជា أهل الكتاب។ ពួកគេបានលើកឡើងថា៖ ពីព្រោះអល់ឡោះ ﷻ មានបន្ទូលថា ﴿وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ﴾ «និងស្ត្រីអ្នកជា (បរិសុទ្ធ) ក្នុងចំណោមអ្នកដែលត្រូវបានប្រទានគម្ពីរពីមុនពួកអ្នក» ហើយទ្រង់បានអនុញ្ញាតតែស្ត្រីអ្នកជាប៉ុណ្ណោះ។ គេបានសួរពួកគេថា៖ តើទ្រង់បានបញ្ជាក់ពីការហាមឃាត់ទាសីនៅក្នុងគម្ពីររបស់ទ្រង់ដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ទេប៉ុន្តែទ្រង់បានអនុញ្ញាតស្ត្រីអ្នកជាដូច្នេះយើងដឹងថាស្ត្រីដទៃក្រៅពីនោះគឺហារ៉ាម។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ នេះមិនមែនជាទឡ្ហីករណ៍សម្រាប់អ្នកឡើយ។ នៅពេលដែលទ្រង់អនុញ្ញាតស្ត្រីអ្នកជាក្នុងចំណោមពួកនាងនេះមិនមែនជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ពីការហាមឃាត់ទាសីឡើយ។ ប៉ុន្តែគេស្អប់ខ្ពើមការរៀបការនឹងទាសីដោយសារតែកូនចៅពីព្រោះកូននឹងក្លាយជាកម្មសិទ្ធិរបស់ជនមិនជឿដូច្នេះរឿងនេះមិនសមគួរឡើយ។

... ហើយបែបនេះហើយដែលអ្នកប្រាជ្ញច្បាប់ (ហ្វូកាហា) មុនៗយើងបានមានប្រសាសន៍គឺពួកគេស្អប់ខ្ពើមការនោះប៉ុន្តែទាក់ទងនឹងការដែលពួកគេយល់ឃើញថាវាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)នោះពួកគេមិនបានចាត់ទុកវាជាហារ៉ាមឡើយ។ - ជំពូក៖ បុរសដែលចូលទៅក្នុងដែនដីសង្គ្រាម (ដារុលហារប៍) ហើយរៀបនរកនៅទីនោះ - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំស្អប់ខ្ពើមចំពោះបុរសម្នាក់នៅពេលដែលគាត់ចូលទៅក្នុងដែនដីសង្គ្រាមដោយមានការធានាសុវត្ថិភាព (អាម៉ាន) ក្នុងការរៀបនរកនឹងស្ត្រីម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកនាងដែលជា أهل الكتاب ដោយសារតែការស្អប់ខ្ពើមផលប៉ះពាល់ដល់កូនចៅនិងការដែលកូនចៅរបស់គាត់ត្រូវសេសសល់នៅក្នុងដែនដីសង្គ្រាម។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ប្រសិនបើគេអនុញ្ញាតឱ្យមូស្លីមនាំពួកនាងនិងកូនៗរបស់ពួកគេចេញទៅកាន់ដែនដីឥស្លាមនៅពេលដែលពួកគេរៀបការនឹងពួកនាងដោយមិនត្រូវបានឃុំឃាំងឃាត់ទុកនោះគ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយក្នុងការនោះ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេភ័យខ្លាចការឃុំឃាំងនោះវាមិនសមគួរឡើយសម្រាប់មូស្លីមក្នុងការបន្សល់ទុកកូនចៅរបស់ពួកគេនៅក្នុងទឹកដីគ្មានជំនឿ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ វាមិនសមគួរឡើយក្នុងការរៀបការនឹងពួកនាងទោះបីជាមូស្លីមសង្ឃឹមថានឹងអាចនាំពួកនាងចេញពីដែនដីសង្គ្រាមក៏ដោយពីព្រោះពួកគេមិនមានការធានាទុកចិត្តប្រាកដប្រជាលើការនោះឡើយ។ ក៏ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកគេបានរៀបការនោះនរក...

... គឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ហើយវាជាការស្អប់ខ្ពើម (ម៉ាក្រូហ៍) នៅចំពោះយើង។ ហើយដូចគ្នានេះដែរការរៀបការនឹងទាសីដែលជា أهل الكتاب មកពីដែនដីសង្គ្រាមនៅក្នុងដែនដីឥស្លាមយើងមិនឃើញថាមានទោសកំហុសអ្វីលើនរករបស់ពួកគេឡើយ។ - ជំពូក៖ នរករបស់ទាសករនិងការហាមឃាត់មិនឱ្យគាត់យកស្រីស្នំ - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ មិនអនុញ្ញាតឡើយសម្រាប់ទាសករក្នុងការយកស្រីស្នំ (តាសាររី) ពីព្រោះគាត់គ្មានកម្មសិទ្ធិលើទ្រព្យសម្បត្តិឡើយហើយគាត់មិនគប្បីរួមដំណេកនឹងស្ត្រីណាឡើយលើកលែងតែតាមរយ៖នរកស្របច្បាប់ (នីកាហ៍)។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ការរួមដំណេករបស់ទាសករជាមួយទាសីដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់គាត់គឺដូចគ្នានឹងបុរសជាដែរអ្វីដែលអនុញ្ញាតសម្រាប់បុរសជាគឺអនុញ្ញាតសម្រាប់គាត់ដូចគ្នា។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷻ ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា ﴿وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ إِلَّا عَلَىٰ أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ فَمَنِ ابْتَغَىٰ وَرَاءَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْعَادُونَ﴾ «ហើយពួកអ្នកដែលពួកគេជាអ្នកថែរក្សាកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ពួកគេលើកលែងតែចំពោះភរិយារបស់ពួកគេឬអ្វីដែលដៃស្តាំរបស់ពួកគេជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិនោះពួកគេមិនត្រូវស្តីបន្ទោសឡើយ។ ដូច្នេះបុគ្គលណាដែលស្វែងរកអ្វីក្រៅពីនោះពួកទាំងនោះហើយគឺជាអ្នករំលងព្រំដែន»។ ហើយទាសករគឺគ្មានកម្មសិទ្ធិដៃស្តាំឡើយពីព្រោះកម្មសិទ្ធិនៃដៃស្តាំរបស់គាត់គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់មិនមែនជារបស់ទាសករឡើយ។ ហើយដូចគ្នានេះដែរអល់ឡោះ ﷻ មានបន្ទូលថា ﴿ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْدًا مَّمْلُوكًا لَّا يَقْدِرُ عَلَىٰ شَيْءٍ﴾ «អល់ឡោះបានលើកជាឧទាហរណ៍នូវទាសករដែលជាកម្មសិទ្ធិគេដែលគ្មានលទ្ធភាពលើអ្វីទាំងអស់»។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើទាសកររំដោះទាសីម្នាក់តើការរំដោះរបស់គាត់មានសុពលភាពដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ទេមិនមានសុពលភាពឡើយ។ គេបានសួរពួកគេទៀតថា៖ ចុះប្រសិនបើគាត់លក់ឬប្រគល់ជាអំណោយដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់តើការលក់ឬអំណោយរបស់គាត់មានសុពលភាពដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ទេមិនមានសុពលភាពឡើយ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ នេះបញ្ជាក់ឱ្យអ្នកឃើញយ៉ាងច្បាស់ថាគាត់គ្មានកម្មសិទ្ធិលើទ្រព្យសម្បត្តិឡើយ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើគាត់មានទាសីម្នាក់ហើយគាត់មិនបានរួមដំណេកជាមួយនាងតើអនុញ្ញាតឱ្យចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់យកនាងទៅរួមដំណេកដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ គ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយក្នុងការដែលចៅហ្វាយនាយរួមដំណេកជាមួយនាង។ ពួកគេបាននិយាយថា៖ ចៅហ្វាយនាយមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យរួមដំណេកជាមួយនាងឡើយរហូតទាល់តែគាត់ដកហូតយកនាងមកវិញ។ គេបានសួរពួកគេថា៖ ចុះប្រសិនបើគាត់មិនបានដកហូតយកនាងមកវិញប៉ុន្តែគាត់បានទៅដល់នាងហើយរួមដំណេកជាមួយនាងដោយមិនបានដកហូតយកនាងជាផ្លូវការតើការនោះហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)លើគាត់ដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ទេមិនហារ៉ាមឡើយ។ គេបានសួរពួកគេទៀតថា៖ ចុះប្រសិនបើចៅហ្វាយនាយមិនបានរួមដំណេកជាមួយនាងតើទាសករមានសិទ្ធិរួមដំណេកជាមួយនាងដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទមានសិទ្ធិ។ គេបានសួរពួកគេថា៖ ចុះប្រសិនបើទាសករនិងចៅហ្វាយនាយជួបប្រជុំគ្នាតើម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេទាំងពីរមានសិទ្ធិរួមដំណេកជាមួយនាងដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ អ្នកណាដែលទៅដល់មុនគឺអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកនោះរួមដំណេកហើយហារ៉ាមចំពោះអ្នកម្ខាងទៀត! គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើទាសករថើបនាងនៅចំពោះមុខចៅហ្វាយនាយតើអនុញ្ញាតឱ្យចៅហ្វាយនាយថើបនាងបន្ទាប់ពីនោះនៅចំពោះមុខទាសករដែរឬទេ? នេះជារឿងដែលអ្នកចៀសមិនផុតពីការអនុញ្ញាតឡើយពីព្រោះការរួមដំណេកទាមទារការត្រួតពិនិត្យផ្ទៃពោះ (អ៊ីស្ទីប្រោះ) រីឯការថើបនិងការស្ទាបអង្អែលមិនទាមទារអ៊ីស្ទីប្រោះឡើយ។ ដូច្នេះតាមទស្សន៖របស់អ្នកគឺគ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយដែលម្នាក់ថើបនាងម្តងហើយម្នាក់ទៀតថើបនាងម្តងម្នាក់ឱបនាងម្តងហើយម្នាក់ទៀតឱបនាងម្តងម្នាក់ប៉ះពាល់កេរ្តិ៍ខ្មាសនាងម្តងហើយម្នាក់ទៀតប៉ះពាល់នាងម្តង! នេះជារឿងដ៏គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមដែលមិនគប្បីត្រូវពោលឡើងឡើយរួមជាមួយអាសើរជាច្រើនដែលល្បីល្បាញលើបញ្ហានេះ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim អាល់-Nakha'i ﵃ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនអនុញ្ញាតឡើយសម្រាប់ទាសករក្នុងការយកស្រីស្នំហើយមិនអនុញ្ញាតឱ្យគាត់ប៉ះពាល់កេរ្តិ៍ខ្មាសស្ត្រីណាឡើយលើកលែងតែតាមរយ៖នរកដែលចៅហ្វាយនាយរបស់គាត់រៀបការឱ្យគាត់ប៉ុណ្ណោះ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Isma'il ibn Umayyah អាល់-Makki ពី Sa'id ibn Abi Sa'id អាល់-Maqburi ពី Ibn អ៊ូម៉ារ ﵄ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ មិនអនុញ្ញាតឱ្យប៉ះពាល់កេរ្តិ៍ខ្មាសនៃ...

... ទាសីទាំងឡាយឡើយលើកលែងតែចំពោះអ្នកដែលទិញឬត្រូវបានគេប្រគល់ជាអំណោយឬធ្វើទានឬរំដោះឱ្យមានសេរីភាពនោះគឺអនុញ្ញាតស្របច្បាប់។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Muhammad ibn Aban ibn Salih អាល់-Qurashi បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គេស្អប់ខ្ពើមចំពោះទាសករក្នុងការយកស្រីស្នំ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hurrah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអាល់-Hasan អាល់-Basri ថាលោកធ្លាប់ស្អប់ខ្ពើមចំពោះបុរសដែលរៀបការទាសកររបស់ខ្លួនឱ្យទៅទាសីរបស់ខ្លួនដោយគ្មានភស្តុតាងសាក្សីច្បាស់លាស់។ - ជំពូក៖ ការហាមឃាត់ការរួមផ្គួបផ្សំរវាងម្តាយនិងកូនស្រីក្នុងនរកនិងការរួមដំណេក - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែលបុរសម្នាក់រៀបនរកនឹងស្ត្រីម្នាក់ដោយមិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយនាងបន្ទាប់មកគាត់បានរៀបការនឹងម្តាយរបស់នាងនោះនរករបស់ម្តាយគឺខូចមោឃ៖ (ហ្វាស៊ីដ) មិនស្របច្បាប់ឡើយរីឯនរករបស់កូនស្រីគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់បានរួមដំណេកជាមួយម្តាយនោះម្តាយនិងកូនស្រីត្រូវបានហាមឃាត់ (ហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)) ចំពោះគាត់ជារៀងរហូតហើយគ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេទាំងពីរហាឡាល់ចំពោះគាត់ឡើយ។ ហើយដូចគ្នានេះដែរប្រសិនបើគាត់បានប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណា (កាមគុណខុសច្បាប់) ជាមួយម្តាយនោះម្តាយនិងកូនស្រីត្រូវបានហាមឃាត់ចំពោះគាត់ជារៀងរហូតហើយគ្មាននរណាម្នាក់ហាឡាល់ចំពោះគាត់ឡើយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ប្រសិនបើគាត់ប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាជាមួយម្តាយនោះកូនស្រីមិនត្រូវបានហាមឃាត់ចំពោះគាត់ឡើយហើយភរិយារបស់គាត់នៅតែស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដើមដដែល។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់រៀបនរកនឹងម្តាយក្រោយពេលរៀបការនឹងកូនស្រីនោះនរកគឺខូចមោឃ៖ ហើយប្រសិនបើគាត់បានរួមដំណេកជាមួយម្តាយនោះពួកនាងទាំងពីរត្រូវបានហាមឃាត់ចំពោះគាត់ជារៀងរហូតហើយម្តាយនិងកូនស្រីមិនហាឡាល់ចំពោះគាត់ឡើយដោយការរួមដំណេកនេះបានធ្វើឱ្យនរកត្រឹមត្រូវរបស់កូនស្រីដែលធ្លាប់ត្រឹមត្រូវពីមុនការរួមដំណេកជាមួយម្តាយនោះត្រូវក្លាយជាហារ៉ាមទៅវិញ។ Muhammad ibn អាល់-Hasan បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានបោះបង់ចោលទស្សន៖ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេដែលថា «អំពើហារ៉ាមមិនអាចធ្វើឱ្យអំពើហាឡាល់ក្លាយជាហារ៉ាមឡើយ» នៅក្នុងការដែលពួកគេពោលថានៅពេលដែលគាត់រៀបការម្តាយរបស់នាងហើយរួមដំណេកជាមួយម្តាយនោះកូនស្រីត្រូវក្លាយជាហារ៉ាមចំពោះគាត់! តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើនរករបស់ម្តាយជាហាឡាល់នោះវាជាការអនុញ្ញាតឱ្យគាត់ផ្គួបផ្សំរវាងស្ត្រីម្នាក់និងកូនស្រីរបស់នាងហើយប្រសិនបើវាជាហារ៉ាមនោះនេះគឺជាអំពើហារ៉ាមដែលបានធ្វើឱ្យអំពើហាឡាល់ក្លាយជាហារ៉ាមហើយ! ពួកគេឆ្លើយថា៖ កូនស្រីត្រូវហាមឃាត់ដោយសារតែកិច្ចសន្យានរកមិនមែនដោយសារការរួមដំណេកឡើយ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ដូច្នេះអ្នកគួរតែហាមឃាត់កូនស្រីតាំងពីមុនពេលរួមដំណេកម្ល៉េះទោះបីជាការនោះមិនមែនជានរកស្របច្បាប់ក៏ដោយ! ពួកគេឆ្លើយថា៖ ពីព្រោះនរកនេះមានភាពស្រពេចស្រពិលសង្ស័យ (ស្ស៊ូប៊ុហ៍)។ គេបានសួរពួកគេថា៖ ចុះបើបុរសម្នាក់មានភរិយាម្នាក់ហើយគាត់បានទិញម្តាយរបស់នាងដែលជាទាសីរួចគាត់បានរួមដំណេកជាមួយម្តាយដោយដឹងច្បាស់ថានាងជាម្តាយរបស់ភរិយាខណ៖ដែលការរួមដំណេកជាមួយកូនស្រីពីមុនគឺតាមរយ៖នរកហាឡាល់ស្របច្បាប់តើការរួមដំណេកជាមួយម្តាយហាឡាល់ចំពោះគាត់ដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ទេមិនហាឡាល់ឡើយ។ គេបានសួរពួកគេទៀតថា៖ ចុះតើការរួមដំណេកជាមួយម្តាយបានធ្វើឱ្យកូនស្រីដែលជាភរិយារបស់គាត់ក្លាយជាហារ៉ាមចំពោះគាត់ដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទហារ៉ាម។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ តើការនេះអាចធ្វើឱ្យនរកត្រឹមត្រូវត្រូវហាមឃាត់ដោយរបៀបណាខណ៖ដែលវាជាការរួមដំណេកហារ៉ាមមិនស្របច្បាប់នោះ? តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះបុរសម្នាក់ដែលមានភរិយាម្នាក់ហើយគាត់បានទិញម្តាយរបស់នាងដោយយល់ថានាងជាទាសីហើយគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងដោយដឹងថានាងជាម្តាយរបស់ភរិយាបន្ទាប់មកមានភស្តុតាងបញ្ជាក់ថានាងជាស្ត្រីអ្នកជា (សេរីជន) ហើយគេដឹងច្បាស់ថានាងជាម្តាយភរិយារបស់គាត់ប៉ុន្តែគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងតាមទម្រង់នៃការទិញរួចទើបដឹងច្បាស់ថានាងជាស្ត្រីអ្នកជាតើការរួមដំណេករបស់គាត់ជាមួយម្តាយធ្វើឱ្យកូនស្រីដែលជាភរិយារបស់គាត់ត្រូវហាមឃាត់ដែរឬទេ? ប្រសិនបើពួកគេឆ្លើយថាមិនហាមឃាត់នោះពួកគេបានបោះបង់ចោលអ្វីដែលពួកគេបានពោលនៅដើមបញ្ហាហើយប្រសិនបើពួកគេឆ្លើយថាហាមឃាត់នោះពួកគេបានទទួលស្គាល់ថាការរួមដំណេកហារ៉ាមដែលម្ចាស់របស់វាដឹងច្បាស់ថាជាហារ៉ាមគឺអាចធ្វើឱ្យអំពើហាឡាល់ក្លាយជាហារ៉ាមបានដែលនេះជាការបោះបង់ចោលពាក្យរបស់ពួកគេដែលថា «អំពើហារ៉ាមមិនធ្វើឱ្យអំពើហាឡាល់ក្លាយជាហារ៉ាមឡើយ»! Muhammad ibn អាល់-Hasan អាល់-Shaybani បានរៀបរាប់ថា៖ Qays ibn អាល់-Rabi' អាល់-Asadi បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Abu Husayn ពី Khaythamah ibn Abd អាល់-Rahman អាល់-Ju'fi ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មានចារនៅក្នុងគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)តាវរ៉ាត (Torah) ថា៖ ត្រូវបណ្តាសាហើយបុគ្គលណាដែលសម្លឹងមើលកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់ស្ត្រីម្នាក់និងកូនស្រីរបស់នាង»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Qays ibn អាល់-Rabi' បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថាអាល់-A'raj ibn Salih បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Khalifah ibn Husayn ពី Abu Nasr ពី Abd អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ibn Abbas ﵄ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ មានបុរសម្នាក់មកពីស្រុកឃូរ៉ាសានបានមកជួប Abd អល់ឡោះ ibn Abbas ហើយបានជម្រាបថា៖ «ខ្ញុំមានភរិយាម្នាក់ដែលមានសម្រស់ស្រស់ស្អាតបំផុតហើយនាងបានប្រសូតកូនឱ្យខ្ញុំចំនួនប្រាំពីរនាក់ដែលសុទ្ធតែពេញវ័យកាន់អាវុធបានទាំងអស់។ ហើយកាលពីមុនខ្ញុំធ្លាប់មានទំនាក់ទំនងស្នេហាខុសឆ្គងជាមួយម្តាយរបស់នាងតើលោកយល់ឃើញយ៉ាងណា?» លោកបានសួរថា៖ «តើអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិប៉ុន្មាន?» គាត់ឆ្លើយថា៖ «បីរយពាន់ (៣០០ ០០០)»។ លោកបានសួរទៀតថា៖ «តើអ្នកសប្បាយចិត្តនឹងលះបង់ទ្រព្យសម្បត្តិប៉ុន្មានដើម្បីលោះយករូបនាង?» គាត់ឆ្លើយថា៖ «ដោយទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់របស់ខ្ញុំ!» លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នាងត្រូវបានហាមឃាត់ (ហារ៉ាម) ចំពោះអ្នកហើយ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Qays ibn អាល់-Rabi' បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអាល់-Qa'qa' ibn Yazid អាល់-Dabbi ថា៖ ខ្ញុំបានសួរអាល់-Hasan អាល់-Basri អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានឱបកុមារីម្នាក់ដោយតណ្ហាតើគាត់អាចរៀបការនឹងម្តាយរបស់នាងបានដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «ទេ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Ya'qub ibn Ibrahim បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថាអាល់-Mughirah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Ibrahim ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើកាមគុណខុសច្បាប់ជាមួយកូនស្រីរបស់ភរិយាគាត់ថា៖ «ម្តាយរបស់នាងត្រូវបានហាមឃាត់ចំពោះគាត់»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abu Hanifah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim ថា៖ នៅពេលដែលបុរសម្នាក់ថើបម្តាយក្មេក (ម្តាយរបស់ភរិយា) ឬស្ទាបអង្អែលនាងដោយតណ្ហានោះភរិយារបស់គាត់ត្រូវបានហាមឃាត់ចំពោះគាត់។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Isma'il ibn Ayyash អាល់-Himsi បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Sa'id ibn Yusuf បានរាយការណ៍ប្រាប់ខ្ញុំពី Yahya ibn Abi Kathir ថា៖ Urwah ibn អាល់-Zubayr, Sa'id ibn អាល់-Musayyib, Abu Salamah ibn Abd អាល់-Rahman និង Salim ibn Abd អល់ឡោះត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើហារ៉ាមជាមួយស្ត្រីម្នាក់តើអនុញ្ញាតឱ្យគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីដែលបានបំបៅដោះនាងដែរឬទេ? ពួកលោកទាំងអស់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នាងគឺហារ៉ាម (ហាមឃាត់)»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Isma'il ibn Ayyash អាល់-Himsi បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Ibn Jurayj បានរាយការណ៍ប្រាប់ខ្ញុំពី Ibn Tawus ពីបិតារបស់លោកអំពីបុរសដែលប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាជាមួយស្ត្រីម្នាក់លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គាត់មិនត្រូវរៀបការនឹងម្តាយរបស់នាងនិងកូនស្រីរបស់នាងឡើយ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Isma'il ibn Ayyash បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Sa'id ibn Abi Urwah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Qays ibn Sa'd ពី Mujahid អំពីបុរសដែលប្រព្រឹត្តកាមគុណខុសច្បាប់ជាមួយស្ត្រីម្នាក់លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «នៅពេលដែលគាត់សម្លឹងមើលកេរ្តិ៍ខ្មាសរបស់នាងនោះម្តាយរបស់នាងនិងកូនស្រីរបស់នាងមិនហាឡាល់ចំពោះគាត់ឡើយ»។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុត។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលបានរៀបការនឹងទាសីម្នាក់នៅក្នុងអំឡុងពេលអ៊ីដដះរបស់នាងហើយបានរួមដំណេកជាមួយនាងបន្ទាប់មកគាត់បានទិញនាងជាកម្មសិទ្ធិថា៖ គ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយក្នុងការដែលគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងតាមរយ៖កម្មសិទ្ធិនៅពេលដែលផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់នាងពីស្វាមីទីមួយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ នាងមិនហាឡាល់ (មិនអនុញ្ញាត) ចំពោះគាត់ជារៀងរហូតឡើយ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើនាងអាចត្រូវបានហាមឃាត់ចំពោះគាត់ជារៀងរហូតដោយរបៀបណាខណ៖ដែលគាត់បានទិញនាងហើយក្លាយជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិស្របច្បាប់លើរូបនាងនោះ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ពីព្រោះគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងក្នុងអំឡុងពេលអ៊ីដដះរបស់នាងពីបុរសផ្សេង។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ តើការរួមដំណេកនោះអាចធ្វើឱ្យនាងក្លាយជាហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)ចំពោះគាត់នៅពេលដែលគាត់ជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិលើនាងដោយរបៀបណាហើយតើផ្អែកលើមូលដ្ឋានអ្វីដែលធ្វើឱ្យការនោះក្លាយជាហារ៉ាមចំពោះគាត់ជារៀងរហូត? តើការរួមដំណេកជាមួយនាងក្នុងកំឡុងពេលអ៊ីដដះលើសពីអំពើហារ៉ាមដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ទេវាមិនលើសពីអំពើហារ៉ាមឡើយ។ គេបានសួរពួកគេថា៖ ចុះប្រសិនបើបុរសម្នាក់បានប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាជាមួយស្ត្រីម្នាក់រួចក្រោយមកគាត់បានទិញនាងតើការរួមដំណេកជាមួយនាងមិនហាឡាល់ចំពោះគាត់ទេឬ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទពិតជាហាឡាល់។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ចុះហេតុអ្វីបានជាការរួមដំណេកក្នុងកំឡុងពេលអ៊ីដដះធ្វើឱ្យនាងក្លាយជាហារ៉ាមចំពោះគាត់ជារៀងរហូតខណ៖ដែលអំពើហ្ស៊ីណាមិនបានធ្វើឱ្យនាងក្លាយជាហារ៉ាមជារៀងរហូតនោះ? ប្រសិនបើការរួមដំណេកក្នុងកំឡុងពេលអ៊ីដដះធ្វើឱ្យនាងហារ៉ាមជារៀងរហូតនោះអំពើហ្ស៊ីណារឹតតែសមគួរបំផុតក្នុងការធ្វើឱ្យនាងហារ៉ាមទៅទៀត! ហើយតើអ្នកអាចអះអាងថាការនោះធ្វើឱ្យនាងក្លាយជាហារ៉ាមដោយរបៀបណាខណ៖ដែលអ្នករាល់គ្នាធ្លាប់អះអាងថា «អំពើហារ៉ាមមិនអាចធ្វើឱ្យអំពើហាឡាល់ក្លាយជាហារ៉ាមឡើយ» នោះ?

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងទាសីដែលស្វាមីរបស់នាងទទួលមរណភាពឬបានលែងលះនាងដាច់ស្រេច (តាល៉ាកបាអ៊ីន) ហើយចៅហ្វាយនាយរបស់នាងបានរួមដំណេកជាមួយនាងនៅក្នុងអំឡុងពេលអ៊ីដដះរបស់នាងថា៖ គាត់បានប្រព្រឹត្តអំពើមិនគប្បី (ខុសឆ្គង) ហើយគាត់មិនត្រូវរួមដំណេកជាមួយនាងបន្ទាប់ពីនោះឡើយរហូតទាល់តែផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់នាងពីស្វាមី។ នៅពេលដែលផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់នាងពីស្វាមីហើយនោះគ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយក្នុងការដែលគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងតាមរយ៖កម្មសិទ្ធិ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ មិនអនុញ្ញាតឱ្យគាត់ធ្វើដូច្នោះឡើយ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នេះក៏ទាក់ទងនឹងទស្សន៖ដំបូងរបស់អ្នកដែរដែលអ្នកអះអាងថាបុរសម្នាក់ដែលរួមដំណេកនឹងទាសីរបស់ខ្លួនក្នុងកំឡុងពេលអ៊ីដដះរបស់នាងពីបុរសផ្សេងនាងនឹងមិនហាឡាល់ចំពោះគាត់ជារៀងរហូត។ តើហេតុអ្វីបានជាកើតមានបែបនេះ? តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះបុរសម្នាក់ដែលបានរៀបការទាសីរបស់ខ្លួនឱ្យទៅបុរសម្នាក់រួចចៅហ្វាយនាយបានរួមដំណេកជាមួយនាងខណ៖ដែលនាងនៅជាភរិយារបស់បុរសនោះតើគាត់មិនបានប្រព្រឹត្តនូវអ្វីដែលមិនអនុញ្ញាតចំពោះគាត់ទេឬ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទពិតមែនហើយ។ គេបានសួរពួកគេថា៖ ចុះប្រសិនបើស្វាមីបានលែងលះនាងឬស្លាប់ចោលនាងរហូតដល់ផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់នាងតើអនុញ្ញាតឱ្យចៅហ្វាយនាយរួមដំណេកជាមួយនាងតាមរយ៖កម្មសិទ្ធិដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទអនុញ្ញាត។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ នេះជាការបោះបង់ចោលទស្សន៖របស់អ្នកហើយ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើស្វាមីរបស់នាងបានលែងលះនាងមួយតាល៉ាកដែលអាចនាំត្រឡប់មកវិញបាន (រ៉ាជអាះ) តើនាងមិនមែនជាភរិយារបស់គាត់ទេឬ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទនាងនៅតែជាភរិយារបស់គាត់។ គេបានសួរពួកគេទៀតថា៖ ចុះប្រសិនបើចៅហ្វាយនាយបានរួមដំណេកជាមួយនាងក្នុងអំឡុងពេលអ៊ីដដះរួចផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះតើអនុញ្ញាតឱ្យគាត់រួមដំណេកជាមួយនាងតាមរយ៖កម្មសិទ្ធិដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ទេមិនអនុញ្ញាតឡើយ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ស្ត្រីទីមួយបែរជាអនុញ្ញាត...

... ខណ៖ដែលគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងនៅពេលនាងជាភរិយារបស់ស្វាមីហើយស្ត្រីទីពីរនេះបែរជាត្រូវហាមឃាត់ចំពោះពួកគេទៅវិញ! តើការរួមដំណេកត្រូវហាមឃាត់ចំពោះចៅហ្វាយនាយក្រៅពីមូលហេតុថានាងស្ថិតនៅក្នុងអំឡុងពេលអ៊ីដដះឬ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ គ្មានអ្វីហាមឃាត់ការរួមដំណេកក្រៅពីការនោះឡើយ។ គេបានសួរពួកគេថា៖ នៅពេលដែលនាងជាភរិយារបស់គេហើយមិនទាន់ត្រូវបានលែងលះតើមិនមែនជាការហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)ចំពោះចៅហ្វាយនាយក្នុងការរួមដំណេកជាមួយនាងទេឬ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទពិតជាហារ៉ាម។ គេបានសួរពួកគេថា៖ តើមានភាពខុសគ្នារវាងការហារ៉ាមទាំងពីរនេះដែរឬទេ? ប្រសិនបើមានភាពខុសគ្នានោះស្ត្រីដែលមិនទាន់ត្រូវបានលែងលះមុខជាមានភាពហារ៉ាមធំធេងជាង! ពួកគេឆ្លើយថា៖ បាទនាងមានភាពហារ៉ាមធំធេងជាង។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ចុះហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីដែលត្រូវបានរួមដំណេកក្នុងកំឡុងពេលអ៊ីដដះត្រូវហាមឃាត់ជារៀងរហូតហើយស្ត្រីម្នាក់ទៀតបែរជាមិនត្រូវហាមឃាត់ទៅវិញ? ប្រសិនបើស្ត្រីដែលត្រូវបានរួមដំណេកក្នុងកំឡុងពេលអ៊ីដដះត្រូវហាមឃាត់នោះស្ត្រីម្នាក់ទៀតរឹតតែត្រូវហាមឃាត់និងសមគួរជាងដែលចៅហ្វាយនាយមិនត្រូវរួមដំណេកជាមួយនាងប៉ុន្តែការពិតពួកនាងទាំងពីរគឺស្មើគ្នា (មិនហាមឃាត់ក្រោយផុតអ៊ីដដះឡើយ)។ - ជំពូក៖ បុរសដែលប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាជាមួយស្ត្រីរួចមានបំណងរៀបការនឹងនាង - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាជាមួយស្ត្រីម្នាក់រួចមានបំណងរៀបការនឹងនាងថា៖ គ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយក្នុងការនោះ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ មិនអនុញ្ញាតឱ្យគាត់រៀបការនឹងនាងឡើយរហូតទាល់តែនាងបានត្រួតពិនិត្យភាពស្អាតស្អំនៃផ្ទៃពោះ (អ៊ីស្ទីប្រោះ) ពីទឹកកាមខូចខាតនោះសិន។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ខ្ញុំយល់ឃើញថាអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានកំណត់កាតព្វកិច្ចអ៊ីដដះលើស្ត្រីដែលប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាខណ៖ដែលស៊ុណ្ណាះបានកំណត់ច្បាស់ថាគ្មានកាតព្វកិច្ចអ៊ីដដះលើស្ត្រីដែលប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាឡើយ។ ហើយទោះបីជានាងត្រូវមានកាតព្វកិច្ចអ៊ីដដះក្នុងទិដ្ឋភាពនេះក៏ដោយក៏គាត់ត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យរៀបការនឹងនាងដែរពីព្រោះប្រសិនបើអ៊ីដដះជាប់ជាកាតព្វកិច្ចនោះវាជាអ៊ីដដះពីស្វាមីដែលរៀបការនឹងនាងពីព្រោះគាត់ផ្ទាល់ជាអ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាជាមួយនាង។ ហើយពិតប្រាកដណាស់មានអាសើរជាច្រើនផ្ទុយពីអ្វីដែលអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោល៖ ហាឌីស (ប្រសាសន៍របស់ព្យាការី)ដ៏ល្បីល្បាញពីអាប៊ូបាក្រ ﵁ ថាលោកបានអនុវត្តទណ្ឌកម្មហាដលើស្ត្រីក្រមុំព្រហ្មចារីយ៍ម្នាក់និងយុវជនបរិសុទ្ធម្នាក់ចំពោះអំពើហ្ស៊ីណារបស់ពួកគេរួចលោកបានរៀបការនាងឱ្យទៅគាត់ហើយគ្មានសេចក្តីរាយការណ៍ណាមកដល់យើងថាលោកបានលើកឡើងពីអ៊ីស្ទីប្រោះឬអ៊ីដដះឡើយ។ ហើយពីអ៊ូម៉ើរអ៊ីប៊នូអាល់ខាត់ត ﵁ ក៏មានសេចក្តីរាយការណ៍ដូចគ្នានោះដែរ។ ហើយសេចក្តីបានឮមកដល់យើងពីអ៊ីប៊នូអាបបាស ﵄ ថាលោកត្រូវបានគេសួរអំពីបុរសដែលប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាជាមួយស្ត្រីម្នាក់តើអនុញ្ញាតឱ្យគាត់រៀបការនឹងនាងដែរឬទេ? លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ដើមដំបូងរបស់វាគឺជាអំពើកាមគុណខុសច្បាប់ (ស៊ីហ្វាហ៍) ហើយចុងបញ្ចប់របស់វាគឺជានរកស្របច្បាប់ (នីកាហ៍)» ហើយលោកមិនបានលើកឡើងពីអ៊ីស្ទីប្រោះឬអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ។ ប្រសិនបើនរកមិនអនុញ្ញាតរហូតទាល់តែនាងធ្វើអ៊ីស្ទីប្រោះនោះអ៊ីប៊នូអាបបាស, អាប៊ូបាក្រនិងអ៊ូម៉ើរ ﵃ មុខជាបានមានប្រសាសន៍ថាមិនអនុញ្ញាតរហូតទាល់តែនាងធ្វើអ៊ីស្ទីប្រោះជាមិនខាន។ សំណួរដែលសួរទៅកាន់អ៊ីប៊នូអាបបាសគឺជាសំណួរទូទៅថាបុរសម្នាក់បានប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាជាមួយស្ត្រីម្នាក់តើអនុញ្ញាតឱ្យគាត់រៀបការនឹងនាងដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថាដើមដំបូងជាស៊ីហ្វាហ៍ហើយចុងបញ្ចប់ជានីកាហ៍។ ប្រសិនបើដូចអ្វីដែលអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះពោលលោកមុខជាឆ្លើយថាមិនអនុញ្ញាតឱ្យរៀបការរហូតទាល់តែធ្វើអ៊ីស្ទីប្រោះជាមិនខានតើអ៊ីប៊នូអាបបាសអាចភ្លេចរឿងនេះក្នុងការឆ្លើយសំណួរហើយអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបែរជាមិនភ្លេចទៅវិញដោយរបៀបណា? Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Sufyan ibn Uyainah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Ubayd អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ibn Abi Yazid ថា៖ ខ្ញុំបានសួរអ៊ីប៊នូអាបបាស ﵄ អំពីបុរសដែលរួមដំណេកជាមួយស្ត្រីដោយហារ៉ាមតើគាត់អាចរៀបការនឹងនាងបានដែរឬទេ? លោកបានឆ្លើយថា៖ «នោះគឺជាពេលដែលគាត់បានជួបប្រទះនូវភាពហាឡាល់»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Sufyan អាល់-Thawri បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Mansur ibn អាល់-Mu'tamir ពី Ibrahim ពី Alqamah ថាលោកត្រូវបានគេសួរអំពីស្ត្រីដែលបុរសម្នាក់បានប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាជាមួយនាងរួចបានរៀបការនឹងនាងលោកបានសូត្រអាយ៉ាត់៖ ﴿وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُو عَنِ السَّيِّئَاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ﴾ «ហើយទ្រង់ជាអ្នកដែលទទួលយកការតައព្វាត់ (ការវិលត្រឡប់សារភាពកំហុស) ពីខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់និងអភ័យទោសចំពោះអំពើបាបទាំងឡាយហើយទ្រង់ដឹងនូវអ្វីដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្ត»។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែលបុរសម្នាក់បានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមខណ៖ពេលដែលគាត់មានភរិយាប្រាំនាក់ឬមានបងប្អូនស្រីបង្កើតពីរនាក់ប្រសិនបើគាត់បានរៀបការនឹងពួកនាងក្នុងកិច្ចសន្យាដាច់ដោយឡែកពីគ្នានោះនរករបស់ស្ត្រីបួននាក់ដំបូងក្នុងចំណោមប្រាំនាក់គឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់រីឯនរករបស់ស្ត្រីទីប្រាំគឺខូចមោឃ៖ (ហ្វាស៊ីដ) ពីព្រោះគាត់បានរៀបការនាងត្រួតលើស្ត្រីបួននាក់ដូច្នេះកិច្ចសន្យាដើមរបស់នាងគឺខូចខាត។ ហើយដូចគ្នានេះដែរប្រសិនបើគាត់បានរៀបការបងប្អូនស្រីបង្កើតពីរនាក់ក្នុងកិច្ចសន្យាផ្សេងគ្នានោះនរករបស់បងស្រីដំបូងគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ហើយនរករបស់ប្អូនស្រីក្រោយគឺខូចមោឃ៖។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់បានរៀបការនឹងពួកនាងទាំងអស់ក្នុងកិច្ចសន្យាតែមួយនោះចំណងនរកទាំងអស់គឺខូចមោឃ៖។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ ប្រសិនបើគាត់ចូលកាន់សាសនាឥស្លាមខណ៖ដែលមានភរិយាលើសពីបួននាក់ឬមានបងប្អូនស្រីបង្កើតពីរនាក់នោះគាត់អាចជ្រើសរើសភរិយាបួននាក់ណាដែលគាត់ចង់បាននិងជ្រើសរើសបងប្អូនស្រីម្នាក់ណាដែលគាត់ចង់បានដោយមិនខ្វល់ថាតើគាត់បានរៀបការមុនឬក្រោយឬក្នុងកិច្ចសន្យាតែមួយនោះឡើយ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នរករបស់ជនពហុទេវនិយម (មុស្ហរ៉ិក) គឺត្រូវបានទទួលស្គាល់ប្រសិនបើវាស្របច្បាប់ហើយការលែងលះរបស់ពួកគេក៏មានសុពលភាពដែរ។ តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាប្រសិនបើបុរសពហុទេវនិយមម្នាក់បានលែងលះភរិយារបស់គាត់បីដងរួចពួកគេទាំងពីរបានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមតើនាងហាឡាល់ចំពោះគាត់ដោយគ្មានស្វាមីថ្មីដែរឬទេ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ទេនាងមិនហាឡាល់ឡើយ។ គេបានតបទៅពួកគេវិញថា៖ ហេតុអ្វីបានជានាងមិនហាឡាល់បើអ្នកអះអាងថាសាសនាឥស្លាមលុបបំបាត់អ្វីៗកាលពីមុននោះ? ដូច្នេះការលែងលះរបស់ជនពហុទេវនិយមគឺមានប្រសិទ្ធភាពហើយនរកដែលខុសច្បាប់កាលពីមុនក៏មិនត្រូវទទួលស្គាល់ក្នុងសាសនាឥស្លាមដែរដូចជាការរៀបការនឹងបងប្អូនស្រីបង្កើតដោយការបំបៅដោះកាលនៅជាមុស្ហរ៉ិកគឺមិនត្រូវអនុញ្ញាតឡើយនៅពេលចូលកាន់សាសនាឥស្លាម។ Muhammad ibn អាល់-Hasan បានរាយការណ៍ថា៖ Abu Hanifah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Hammad បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Ibrahim អាល់-Nakha'i អំពីជនជ្វីហ្វគ្រិស្តសាសនិកនិងម៉ាហ្គូស (អ្នកបូជាភ្លើង) ដែលបានលែងលះភរិយារបស់ពួកគេរួចបានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ការលែងលះរបស់ពួកគេនៅតែមានសុពលភាពជាធរមានហើយសាសនាឥស្លាមមិនបានបន្ថែមអ្វីក្រៅពីភាពរឹងមាំនោះឡើយ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Sufyan អាល់-Thawri បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Firas បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអាល់-Sha'bi អំពីបុរសដែលបានលែងលះភរិយាកាលនៅជាពហុទេវនិយមរួចបានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «សាសនាឥស្លាមមិនបានបន្ថែមអ្វីក្រៅពីភាពរឹងមាំនិងដាច់ស្រេចនោះឡើយ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ អ្នកគួរឱ្យទុកចិត្តក្នុងចំណោមសហការីរបស់យើងបានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Abd អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ibn Lahi'ah ពី Khalid ibn Abi Imran ពីអាល់-Qasim និង Salim អំពីបុរសដែលចូលកាន់សាសនាឥស្លាមខណ៖ដែលមានភរិយាប្រាំបីនាក់លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖...

... នរករបស់ស្ត្រីបួននាក់ដំបូងគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ហើយនរករបស់ស្ត្រីបួននាក់ក្រោយគឺទុកជាមោឃ៖។ Muhammad ibn អាល់-Hasan បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នេះជាទស្សន៖របស់ Ibrahim និង Abu Hanifah ﵄។ - ជំពូក៖ បុរសដែលមានភរិយាបួននាក់រួចលែងលះម្នាក់ដាច់ស្រេច៖ គាត់មិនត្រូវរៀបការនឹងស្ត្រីទីប្រាំឡើយរហូតទាល់តែផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់ស្ត្រីដែលគាត់បានលែងលះ - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសមូស្លីមដែលមានភរិយាបួននាក់រួចបានលែងលះភរិយាម្នាក់ដាច់ស្រេច (តាល៉ាកបាអ៊ីន) ថា៖ គាត់មិនត្រូវរៀបការនឹងស្ត្រីទីប្រាំឡើយរហូតទាល់តែផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់ភរិយាទីបួនដែលគាត់បានលែងលះនោះ។ ហើយដូចគ្នានេះដែរបុរសដែលមានភរិយាម្នាក់ដែលគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងរួចបានលែងលះនាងដាច់ស្រេចគាត់មិនត្រូវរៀបការនឹងបងប្អូនស្រីបង្កើតរបស់នាងឡើយរហូតទាល់តែផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់នាង។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ គ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយចំពោះការទាំងអស់នោះ (គាត់អាចរៀបការបានភ្លាមៗ)។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាសើរជាច្រើនបានបញ្ជាក់ផ្ទុយស្រឡះពីអ្វីដែលអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោល។ តើបុរសម្នាក់អាចត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យរៀបការនឹងស្ត្រីទីប្រាំដោយរបៀបណាខណ៖ដែលស្ត្រីទាំងបួននាក់កំពុងមានផ្ទៃពោះពីគាត់ដែលធ្វើឱ្យទឹកកាមរបស់គាត់ស្ថិតនៅក្នុងស្បូនរបស់ស្ត្រីប្រាំនាក់ឬដប់នាក់តាមរយ៖នរកនោះ? តើអ្នកយល់ឃើញយ៉ាងណាចំពោះបុរសម្នាក់ដែលមានភរិយាបួននាក់ដែលគាត់បានរួមដំណេកជាមួយពួកនាងហើយគាត់បានលែងលះពួកនាងបីដងក្នុងកំឡុងពេលគាត់មានជំងឺរួចគាត់បានជាសះស្បើយតើគាត់អាចរៀបការនឹងស្ត្រីបួននាក់ផ្សេងទៀតខណ៖ដែលពួកនាងទាំងបួនកំពុងស្ថិតក្នុងអ៊ីដដះដែរឬទេ? ប្រសិនបើពួកគេឆ្លើយថាបាទអាចរៀបការបានគេនឹងសួរពួកគេបន្តថា៖ ប្រសិនបើគាត់បានរៀបការនឹងស្ត្រីបួននាក់ថ្មីនោះរួចគាត់ទទួលមរណភាពតើនរណាជាអ្នកទទួលមរតកពីគាត់ក្នុងចំណោមពួកនាង? ប្រសិនបើពួកគេឆ្លើយថាស្ត្រីបួននាក់ដំបូងជាអ្នកទទួលមរតកគេនឹងសួរពួកគេថា៖ ចុះហេតុអ្វីបានជាស្ត្រីបួននាក់ក្រោយមិនទទួលបានមរតកខណ៖ដែលពួកនាងជាភរិយារបស់គាត់ហើយការរួមដំណេកជាមួយពួកនាងគឺជាហាឡាល់ស្របច្បាប់នោះ? ប្រសិនបើពួកគេឆ្លើយថាពីព្រោះការនាំស្ត្រីបួននាក់ក្រោយចូលមកលើស្ត្រីបួននាក់ដំបូងគឺមិនអនុញ្ញាតឡើយគេនឹងតបទៅពួកគេវិញថា៖ នេះជាការបោះបង់ចោលទស្សន៖របស់អ្នកហើយពីព្រោះបុគ្គលណាដែលអនុញ្ញាតឱ្យនរកមានសុពលភាពគឺត្រូវតែចាត់ទុកពួកនាងជាដៃគូស្មើគ្នាក្នុងការទទួលមរតក! (រៀបរាប់អាសើរ): Muhammad ibn អាល់-Hasan បានរៀបរាប់ថា៖ Muhammad ibn Aban ibn Salih បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Hammad ពី Ibrahim ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែលបុរសម្នាក់មានភរិយាបួននាក់ហើយគាត់បានលែងលះម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកនាងគាត់មិនត្រូវរៀបការឡើយរហូតទាល់តែផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់ស្ត្រីដែលត្រូវបានលែងលះ។ ហើយប្រសិនបើគាត់មានភរិយាម្នាក់រួចបានលែងលះនាងគាត់មិនត្រូវរៀបការនឹងបងប្អូនស្រីបង្កើតម្តាយមីងខាងឪពុកឬម្តាយមីងខាងម្តាយរបស់នាងឡើយរហូតទាល់តែផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់នាង។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Sufyan ibn Uyainah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Abd អាល់-Karim អាល់-Jazari ថា៖ ខ្ញុំបានសួរ Sa'id ibn អាល់-Musayyib ﵁ អំពីបញ្ហានោះលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវរៀបការឡើយរហូតទាល់តែផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់នាង»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Zakariyya ibn Ishaq អាល់-Makki អាល់-Bazzar បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Abd អាល់-Karim អាល់-Jazari ថាលោកបានសួរ Sa'id ibn អាល់-Musayyib អំពីបុរសដែលមានភរិយាបួននាក់រួចបានលែងលះម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកនាងលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាមិនត្រឹមត្រូវឡើយសម្រាប់គាត់ក្នុងការរៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ទៀតមុនពេលផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់នាង»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Muhammad ibn Amr បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Isma'il ibn Ishaq ibn Abi Hazim បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Abu អាល់-Zinad ពី Sulayman ibn Yasar ថា Khalid ibn Uqbah មានភរិយាបួននាក់ហើយគាត់បានលែងលះម្នាក់បីដងរួចគាត់បានរៀបការនឹងស្ត្រីទីប្រាំមុនពេលផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះពេលនោះ Marwan ibn អាល់-Hakam បានបំបែកពួកគេទាំងពីរចេញពីគ្នាខណ៖ដែលសហការី (ស្វាហាប់) របស់រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ មានវត្តមានយ៉ាងច្រើនកុះករនៅថ្ងៃនោះ។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Isma'il ibn Ayyash បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Sa'id ibn Yusuf បានរាយការណ៍ប្រាប់ខ្ញុំពី Yahya ibn Abi Kathir ថាអាលីអ៊ីប៊នូអាប៊ីតSafeib ﵁ បានកាត់សេចក្តីសម្រេចចំពោះបុរសដែលមានភរិយាបួននាក់រួចបានលែងលះម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកនាងលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវរៀបការនឹងស្ត្រីណាឡើយរហូតទាល់តែផុតកំណត់រយ៖ពេលរបស់ស្ត្រីដែលគាត់បានលែងលះ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abbad ibn អាល់-Awwam បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងថា Sa'id ibn Abi Arubah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Qatadah ពីអាល់-Hasan អំពីបុរសដែលមានភរិយាបួននាក់រួចបានលែងលះម្នាក់បីដងលោកមិនយល់ថាមានបញ្ហាអ្វីឡើយក្នុងការដែលគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីទីប្រាំដរាបណាស្ត្រីដែលគាត់បានលែងលះមិនមានគភ៌។ ហើយដូចគ្នានេះដែរចំពោះបងប្អូនស្រីពីរនាក់។ Sa'id បាននិយាយថា Qatadah បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពីអ៊ីប៊ីនអាប់បាស ﵄ ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវរៀបការនឹងស្ត្រីទីប្រាំឡើយរហូតទាល់តែផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់ស្ត្រីដែលគាត់បានលែងលះទោះបីជានាងមានគភ៌ក្តីឬមិនមានគភ៌ក្តីហើយដូចគ្នានេះដែរចំពោះបងប្អូនស្រីពីរនាក់»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Abbad ibn អាល់-Awwam បានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Ata ibn Abi Rabah អំពីបុរសដែលមានភរិយាបួននាក់រួចបានលែងលះម្នាក់បីដងលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវរៀបការនឹងស្ត្រីទីប្រាំឡើយរហូតទាល់តែផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់ស្ត្រីដែលគាត់បានលែងលះ»។ Muhammad បានរៀបរាប់ថា៖ Khalid ibn Abd អល់ឡោះបានរាយការណ៍ប្រាប់យើងពី Abd អាល់-ម៉ាលីក ibn Abi Sulayman ពី Ata ibn Abi Rabah អំពីបុរសដែលមានភរិយាបួននាក់រួចបានលែងលះម្នាក់លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «មិនត្រូវរៀបការនឹងស្ត្រីផ្សេងឡើយរហូតទាល់តែផុតរយ៖ពេលអ៊ីដដះរបស់ស្ត្រីដែលគាត់បានលែងលះ»។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ វាមិនសមគួរឡើយសម្រាប់បុរសក្នុងការរៀបការទាសីរបស់ខ្លួនឱ្យទៅទាសកររបស់ខ្លួនដោយគ្មានសាក្សីដឹងឮប៉ុន្តែគ្មានទោសកំហុសអ្វីឡើយក្នុងការដែលគាត់រៀបការទាសីរបស់ខ្លួនឱ្យទៅទាសកររបស់ខ្លួនដោយគ្មានថ្លៃទឹកដោះ (ម៉ាហើរ) ពីព្រោះប្រសិនបើគាត់កំណត់ថ្លៃទឹកដោះនោះថ្លៃទឹកដោះនឹងក្លាយជាកម្មសិទ្ធិរបស់ចៅហ្វាយនាយហើយចៅហ្វាយនាយមិនអាចមានបំណុលថ្លៃទឹកដោះលើទាសកររបស់ខ្លួនឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់រៀបការទាសីរបស់ខ្លួនឱ្យទៅបុរសជាដទៃឬទាសកររបស់បុគ្គលផ្សេងនោះនរកមិនអាចកើតឡើងបានឡើយលុះត្រាតែមានថ្លៃទឹកដោះ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ វាមិនត្រឹមត្រូវឡើយសម្រាប់បុរសក្នុងការរៀបការទាសីរបស់ខ្លួនឱ្យទៅទាសកររបស់ខ្លួនលើកលែងតែមានថ្លៃទឹកដោះ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើរឿងនេះមិនសមគួរដោយរបៀបណាខណ៖ដែលប្រសិនបើថ្លៃទឹកដោះត្រូវបានកំណត់ក្នុងនរកនោះវានឹងក្លាយជាបំណុលរបស់ចៅហ្វាយនាយលើទាសកររបស់ខ្លួននោះ? ហើយតើវាអាចមិនត្រឹមត្រូវដោយរបៀបណាខណ៖ដែលប្រសិនបើគាត់កំណត់ថ្លៃទឹកដោះនោះថ្លៃទឹកដោះនឹងត្រូវទុកជាមោឃ៖ (ពីព្រោះទ្រព្យរបស់ទាសករជារបស់ចៅហ្វាយនាយ)? រាល់កិច្ចការណាដែលជាកាតព្វកិច្ចរបស់ចៅហ្វាយនាយលើទាសកររបស់ខ្លួនជាបំណុលឬស្រដៀងគ្នានេះគឺមិនផ្តល់ផលប៉ះពាល់អ្វីដល់ចៅហ្វាយនាយឡើយលើកលែងតែតាមរយ៖ការលើកឡើងរបស់វានៅពេលរៀបការប៉ុណ្ណោះពីព្រោះប្រសិនបើគាត់លើកឡើងវានៅពេលរៀបការនោះវាមិនជាប់ជាកាតព្វកិច្ចចំពោះគាត់ឡើយ។

Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ទាក់ទងនឹងបុរសដែលបានរំដោះទាសីរបស់ខ្លួនលើលក្ខខណ្ឌថានឹងរៀបការនឹងនាងហើយចាត់ទុកការរំដោះនាងជាថ្លៃទឹកដោះរបស់នាងហើយនាងបានពេញចិត្តយល់ព្រមលើការនោះថា៖ នាងបានក្លាយជាស្ត្រីអ្នកជា (មានសេរីភាព)។ ប្រសិនបើគាត់រៀបការនឹងនាងនោះគាត់ត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចបង់ថ្លៃទឹកដោះជាថ្មីដាច់ដោយឡែកហើយការរំដោះនាងមិនអាចធ្វើជាថ្លៃទឹកដោះរបស់នាងឡើយ។ ហើយប្រសិនបើនាងបដិសេធមិនព្រមរៀបការនឹងគាត់នោះនាងត្រូវជាប់កាតព្វកិច្ចសងសំណងតម្លៃខ្លួនប្រាណរបស់នាងទៅឱ្យគាត់វិញពីព្រោះនាងបានសន្យាដាក់លក្ខខណ្ឌជាមួយគាត់ក្នុងការរំដោះនាងនូវលក្ខខណ្ឌមួយដែលនាងមិនបានបំពេញនោះគឺនរក។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ បញ្ហានៅចំពោះយើងដែលគ្មានការខ្វែងគំនិតគ្នាតាំងពីបុរាណរហូតដល់បច្ចុប្បន្នគឺថាមិនត្រឹមត្រូវឡើយដែលការរំដោះទាសីធ្វើជាថ្លៃទឹកដោះរបស់នាងពីព្រោះការនេះមិនរួចផុតពីករណីមួយក្នុងចំណោមករណីទាំងពីរនេះឡើយ៖ គឺគាត់រៀបការនឹងនាងខណ៖ដែលនាងជាទាសីដែលវាមិនសមគួរឡើយក្នុងការរៀបការនឹងទាសីកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួនឬគាត់រៀបការនឹងនាងខណ៖ដែលនាងជាស្ត្រីអ្នកជាដែលការនោះមិនអាចកើតឡើងបានឡើយលុះត្រាតែមានថ្លៃទឹកដោះក្រោយពេលរំដោះនាង។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ទស្សន៖លើបញ្ហានេះគឺដូចអ្វីដែលអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលទាំងអស់ពីព្រោះការរំដោះនាងមិនអាចធ្វើជាថ្លៃទឹកដោះរបស់នាងឡើយហើយអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះពិតជាធ្វើបានយ៉ាងល្អប្រសើរក្នុងរឿងនេះ។ ហើយមានអ្នកដទៃក្រៅពីអាប៊ូហាណីហ្វះក្នុងចំណោមសហការីរបស់យើងបានពោលផ្ទុយពីនេះដោយពួកគេបានលើកឡើងនូវអាសើរជាច្រើនពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ ថាលោកបានរំដោះសាហ្វ៊ីយ៉ះ ﵂ ហើយបានចាត់ទុកការរំដោះនាងជាថ្លៃទឹកដោះរបស់នាង។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ការនោះនៅចំពោះយើងគឺសម្រាប់តែរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ផ្តាច់មុខប៉ុណ្ណោះហើយគ្មានបុគ្គលណាម្នាក់ក្នុងចំណោមសហគមន៍របស់លោកត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យរៀបការនឹងស្ត្រីដោយគ្មានថ្លៃទឹកដោះឡើយ។ ហើយដូចគ្នានេះដែរសេចក្តីបានឮមកដល់យើងក្នុងការពន្យល់អត្ថន័យនៃអាយ៉ាត់នេះ៖ ﴿وَامْرَأَةً مُّؤْمិនَةً إِن وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرَادَ النَّبِيُّ أَن يَسْتَنكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ﴾ «និងស្ត្រីមានជំនឿម្នាក់ប្រសិនបើនាងបានប្រគល់ខ្លួនរបស់នាងជូនដល់ព្យាការីប្រសិនបើព្យាការីមានបំណងរៀបការនឹងនាងគឺជាការអនុញ្ញាតផ្តាច់មុខសម្រាប់អ្នកដោយមិនមែនសម្រាប់បណ្តាអ្នកមានជំនឿដទៃឡើយ» ត្រូវបានរៀបរាប់ក្នុងការពន្យល់អាយ៉ាត់នេះថាវាជាការអនុញ្ញាតផ្តាច់មុខសម្រាប់ព្យាការី ﷺ ដោយគ្មានថ្លៃទឹកដោះរីឯបណ្តាមូស្លីមទាំងឡាយគឺមិនអនុញ្ញាតសម្រាប់ពួកគេឡើយលើកលែងតែដោយមានថ្លៃទឹកដោះ។ ដូចគ្នានេះដែរសាហ្វ៊ីយ៉ះ ﵂ ត្រូវបានព្យាការី ﷺ រំដោះរួចបានរៀបការនឹងនាងនិងចាត់ទុកការរំដោះនាងជាថ្លៃទឹកដោះ។ ដូច្នេះដូចដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតសម្រាប់ព្យាការី ﷺ ក្នុងការរៀបការដោយគ្មានថ្លៃទឹកដោះលោកក៏ត្រូវបានអនុញ្ញាតក្នុងការរៀបការលើវត្ថុមួយហើយចាត់ទុកវាជាថ្លៃទឹកដោះដែរខណ៖ដែលការនេះមិនអាចធ្វើជាថ្លៃទឹកដោះក្នុងចំណោមមូស្លីមឡើយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់មានសេចក្តីរាយការណ៍ពី Ibn អ៊ូម៉ារ ﵄ ស្រដៀងគ្នានឹងអ្វីដែល Abu Hanifah និងអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលហើយសេចក្តីក៏បានឮមកដល់យើងផងដែរ...

... ពី Ibn Sirin ថាលោកធ្លាប់មានប្រសាសន៍ថា៖ «ថ្លៃទឹកដោះដាច់ដោយឡែកក្រៅពីការរំដោះ» ពួកគេបានជ្រើសរើសស្រដៀងគ្នានឹងរឿងនេះ។ - ជំពូក៖ នរកក្នុងអំឡុងពេលអ៊ីដដះនិងការបញ្ជាក់ខ្សែស្រឡាយពូជពង្ស (ណាសាប) នៃកូន - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែលបុរសម្នាក់រៀបនរកនឹងស្ត្រីម្នាក់នៅក្នុងអំឡុងពេលអ៊ីដដះរបស់នាងពីបុរសផ្សេងក្នុងការលែងលះដាច់ស្រេច (តាល៉ាកបាអ៊ីន) ហើយបានរួមដំណេកជាមួយនាងនោះត្រូវបំបែកពួកគេទាំងពីរចេញពីគ្នា។ ប្រសិនបើនាងមានគភ៌ជាប់នៅក្នុងផ្ទៃ...... តើពួកគេអាចទទួលយកការមានគភ៌រហូតដល់បួនឆ្នាំដោយគ្មានអាសើរនិងគ្មានស៊ុណ្ណាះដោយរបៀបណា? ហើយខ្ញុំមិនដឹងថាអ្នករាល់គ្នាបានលើកឡើងរឿងនេះក្រៅពីការលើកឡើងអំពីភរិយារបស់ Muhammad ibn Ajlan ដែលអ្នកអះអាងថានាងធ្លាប់មានគភ៌បួនឆ្នាំនោះឡើយតើអ្នកដឹង...

... រឿងនោះដោយរបៀបណាខណ៖ដែលស្វាមីរបស់នាងនៅរស់និងរស់នៅជាមួយនាងជាប្រចាំនោះ? ពេលខ្លះការមករដូវរបស់ស្ត្រីអាចត្រូវបានផ្អាកដោយសារខ្យល់ឬជំងឺណាមួយនៅក្នុងខ្លួននាង។ ប្រសិនបើរឿងនេះដូចអ្វីដែលអ្នកបានពោលអ្នកជំនាន់មុនអ្នកមុខជាដឹងពីរឿងនេះច្បាស់ជាងអ្នកជាមិនខាន។ ហើយប្រសិនបើរឿងនេះពិតដូចអ្វីដែលអ្នកពោលមែននោះកូនដែលនាងប្រសូតមកគួរតែអាចចេះនិយាយនិងចេះដើរតាំងពីពេលកើតមកម្ល៉េះពីព្រោះកូនក្មេងមិនដែលឈានដល់អាយុបីឆ្នាំដោយមិនចេះនិយាយឬដើរនោះឡើយ! - ជំពូក៖ នរកនិងការលែងលះរបស់បុគ្គលទន់ខ្សោយខាងស្មារតីចាត់ចែងទ្រព្យ (សាហ៊្វីហ៍) និងបុគ្គលក្រោមអាណាព្យាបាល - Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះ ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅពេលដែលបុគ្គលហ្វាស៊ីកបុគ្គលសាហ៊្វីហ៍ (ទន់ខ្សោយខាងការចាត់ចែងទ្រព្យ) ឬបុគ្គលស្ថិតក្រោមអាណាព្យាបាល (មៅឡាអាឡៃហិ) ដែលមានសតិមិនសូវគ្រប់ (ម៉ាក់ទូហ៍) បានរៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់ដោយមានថ្លៃទឹកដោះសមរម្យដូចស្ត្រីដទៃ (ម៉ាហើរអាល់មីសល់) នោះនរកគឺត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ហើយមិនគប្បីត្រូវរំលាយចោលឡើយ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលចំពោះបុគ្គលសាហ៊្វីហ៍និងបុគ្គលក្រោមអាណាព្យាបាលដែលរៀបការដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីអាណាព្យាបាលថា៖ អាណាព្យាបាលត្រូវបំបែកគាត់ចេញពីស្ត្រីដែលគាត់បានរៀបការប្រសិនបើគាត់មិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយនាងនោះនាងគ្មានសិទ្ធិទទួលបានអ្វីឡើយហើយប្រសិនបើគាត់បានរួមដំណេកជាមួយនាងនាងទទួលបានកម្រិតទាបបំផុតនៃថ្លៃទឹកដោះគឺមួយឌីណារដោយសារតែការប៉ះពាល់នាង។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ តើនរករបស់បុគ្គលសាហ៊្វីហ៍និងបុគ្គលក្រោមអាណាព្យាបាលអាចខូចមោឃ៖ដោយរបៀបណានៅពេលដែលគាត់រៀបការនឹងស្ត្រីម្នាក់លើថ្លៃទឹកដោះសមរម្យដូចស្ត្រីដទៃហើយគាត់មិនបានប្រព្រឹត្តអ្វីក្រៅពីអ្វីដែលសក្តិសមនឹងកិត្តិយសរបស់គាត់នោះ? តើនរកអាចខូចខាតដោយរបៀបណាខណ៖ដែលមានអាសើរជាច្រើនបញ្ជាក់ថានរកមិនថាធ្វើឡើងដោយម៉ឺងម៉ាត់ឬលេងសើចគឺមានសុពលភាពស្មើគ្នាដូចដែលការលែងលះមិនថាធ្វើឡើងដោយម៉ឺងម៉ាត់ឬលេងសើចគឺមានសុពលភាពស្មើគ្នាដែរនោះ? តើហេតុអ្វីបានជាអ្នកអនុញ្ញាតឱ្យការលែងលះរបស់គាត់មានសុពលភាពនៅពេលដែលគាត់រៀបការហើយគាត់បានលែងលះនាងមុនពេលរួមដំណេកដែលជាហេតុធ្វើឱ្យគេទារយកថ្លៃទឹកដោះពាក់កណ្តាលពីគាត់ដោយគ្មានការប៉ះពាល់រួមដំណេកសោះដែលនេះជាការខ្ជះខ្ជាយទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងធំធេងរបស់គាត់... ហើយអាប៊ូហាណីហ្វះបានមានប្រសាសន៍ចំពោះបុគ្គលសាហ៊្វីហ៍និងបុគ្គលក្រោមអាណាព្យាបាលដែលបានរំដោះទាសករនៅពេលដែលគាត់ពេញវ័យ (បាលីក) ថាការរំដោះរបស់គាត់គឺមានសុពលភាពពីព្រោះការរំដោះទាសករមិនថាលេងសើចឬម៉ឺងម៉ាត់គឺស្មើគ្នាដូចដែលការលែងលះមិនថាលេងសើចឬម៉ឺងម៉ាត់គឺស្មើគ្នាដែរ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថាការលែងលះរបស់គាត់គឺមានសុពលភាពប៉ុន្តែការរំដោះទាសករមិនមានសុពលភាពឡើយ។ Muhammad បានមានប្រសាសន៍ថា៖ នៅក្នុងកិច្ចការទាំងបីនេះ (នរកការលែងលះនិងការរំដោះទាសករ) គឺស្មើគ្នាភាពម៉ឺងម៉ាត់របស់វាគឺម៉ឺងម៉ាត់ហើយការលេងសើចរបស់វាក៏ជាការម៉ឺងម៉ាត់ដែរហើយវាសុទ្ធតែមានសុពលភាពលើបុគ្គលសាហ៊្វីហ៍និងបុគ្គលក្រោមអាណាព្យាបាលដរាបណាគាត់មិនមែនជាមនុស្សវិបល្លាសសតិឬកុមារមិនទាន់ពេញវ័យ។ ប្រសិនបើគាត់ជាមនុស្សវិបល្លាសសតិឬកុមារមិនទាន់ពេញវ័យនោះមិនមានសុពលភាពលើគាត់ឡើយ...