ភស្តុតាងឆ្លើយតបអ្នកក្រុងម៉ាឌីណះ

«ជំពូកស្តីពីការហាមឃាត់ការលក់ដូរទាសករនិងសត្វពាហន៖ (ការដោះដូរសត្វនឹងសត្វដោយជំពាក់)» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊នុលហាសាន់បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឡើយក្នុងការលក់ដូរឬដោះដូរសត្វពាហន៖ណាមួយ (មិនថាទាសករអូដ្ឋសេះឬគោក្របី) ជាមួយនឹងសត្វដទៃទៀតដោយការពន្យារពេលទូទាត់ឬជំពាក់ (ណាស្យីអះ) នោះទេពីព្រោះសត្វមានលក្ខណ៖មិនប្រាកដប្រជានិងងាយប្រឈមនឹងជំងឺឬការស្លាប់។ ការដោះដូរសត្វពីរក្បាលទល់នឹងមួយក្បាលដោយផ្ទាល់ដៃគឺអនុញ្ញាតប៉ុន្តែការដោះដូរដោយជំពាក់គឺហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា)។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានអនុញ្ញាតឱ្យលក់សត្វមួយក្បាលទល់នឹងពីរក្បាលដោយជំពាក់។ លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊នុលហាសាន់បានទាត់ចោលការអនុញ្ញាតរបស់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះតាមរយ៖ហាឌីޘជាច្រើនដែលមិនអាចប្រកែកបាន៖ - រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានហាមឃាត់ដាច់ខាតនូវការលក់ដូរសត្វនឹងសត្វដោយជំពាក់ (បៃអុលហាយ៉ាវ៉ានប៊ីលហាយ៉ាវ៉ានណាស្យីអះ)។ - លោកយ៉ាប៊ីរអ៊ីប៊នុអាប់ឌុលឡោះ ﵄ បានរាយការណ៍ថារ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «គ្មានទាស់ខុសអ្វីឡើយក្នុងការដោះដូរសត្វពីរទល់នឹងមួយដោយផ្ទាល់ដៃប៉ុន្តែគ្មានសេចក្តីល្អឡើយក្នុងការជំពាក់»។ - លោកអាប់ឌុលឡោះអ៊ីប៊នុអ៊ូម៉ើរត្រូវបានគេសួរអំពីការដោះដូរអូដ្ឋមួយទល់នឹងពីរដោយជំពាក់ហើយលោកបានឆ្លើយថា៖ «ខ្ញុំមិនអនុញ្ញាតឡើយ»។ - លោកអាលីលោកអ៊ីប៊នុអាប់បាសនិងលោកអ៊ីប៊នុមshared ﵃ សុទ្ធតែបានហាមឃាត់ដាច់ខាតការលក់ដូរសត្វនឹងសត្វដោយជំពាក់។

«ជំពូកស្តីពីការលុបចោលកិច្ចសន្យាដោយការព្រមព្រៀងគ្នា (អ៊ីក្វាឡះ) និងការកែប្រែលក្ខខណ្ឌ» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ ចំពោះបុគ្គលម្នាក់ដែលទិញទាសករក្នុងតម្លៃ ១០០ ឌីណាដោយជំពាក់ហើយក្រោយមកអ្នកលក់មានការស្តាយក្រោយរួចសុំឱ្យអ្នកទិញព្រមលុបចោលកិច្ចសន្យា (អ៊ីក្វាឡះ) ដោយសុខចិត្តថែមប្រាក់ ១០ ឌីណាឱ្យអ្នកទិញឬអ្នកទិញស្តាយក្រោយហើយសុខចិត្តថែមប្រាក់ ១០ ឌីណាឱ្យអ្នកលក់ដើម្បីលុបចោល៖ ការលុបចោលកិច្ចសន្យា (អ៊ីក្វាឡះ) គឺមានសុពលភាពស្របច្បាប់លើតម្លៃដើម (១០០ ឌីណា) ចំណែកប្រាក់បន្ថែមទាំងសងខាងគឺទុកជាមោឃ៖ទាំងស្រុង។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានអះអាងថា៖ បើប្រាក់បន្ថែមចេញពីអ្នកលក់គឺស្របច្បាប់ប៉ុន្តែបើចេញពីអ្នកទិញគឺមិនអនុញ្ញាតឡើយ! លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊នុលហាសាន់បានច្រានចោលការបែងចែកនេះថា៖ អ៊ីក្វាឡះគឺជាការរំលាយកិច្ចសន្យាដើមឱ្យត្រឡប់ទៅសភាពដើមវិញដូច្នេះភាគីទាំងពីរត្រូវតែវិលទៅកាន់ចំណុចចាប់ផ្តើមដំបូងរៀងៗខ្លួនហើយប្រាក់បន្ថែមណាមួយគឺជារឿងខុសច្បាប់។ ការបែងចែករវាងអ្នកទិញនិងអ្នកលក់ដោយគ្មានភស្តុតាងគឺគ្មានមូលដ្ឋានគតិយុត្តិឡើយ។

«ជំពូកស្តីពីការលក់ទាសករដោយលក្ខខណ្ឌរួចផុតពីការទទួលខុសត្រូវ (បារ៉ាអាហ៍) និងរយ៖ពេលធានាបីថ្ងៃឬមួយឆ្នាំ» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ កាលណាជនម្នាក់លក់ទាសករដោយភ្ជាប់លក្ខខណ្ឌរួចផុតពីការទទួលខុសត្រូវលើរាល់វិការ៖ទាំងអស់ (ប៊ីលបារ៉ាអាហ៍) ហើយអ្នកទិញបានទទួលយកទាសករនោះរួចរាល់ប្រសិនបើមានជំងឺឬវិការ៖ណាមួយកើតឡើងក្រោយពេលបីថ្ងៃឬក្រោយមកទៀត (ដូចជាជំងឺឆ្កួតរោគឃ្លង់ឬរោគស្បែក) ខណ៖ពេលស្ថិតក្នុងការគ្រប់គ្រងរបស់អ្នកទិញនោះអ្នកទិញមិនអាចប្រគល់ទាសករនោះត្រឡប់ទៅឱ្យអ្នកលក់វិញឡើយពីព្រោះវិការ៖នោះបានកើតឡើងក្នុងអំឡុងពេលដែលទាសករស្ថិតក្រោមការធានានិងកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកទិញ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានប្រកាន់ទំនៀមទម្លាប់មួយហៅថា «អ៊ុះដាទុតޘាឡាޘ» (ការធានារយ៖ពេល ៣ ថ្ងៃដែលរាល់បញ្ហាជាបន្ទុកអ្នកលក់) និង «អ៊ុះដាទុស្សាណះ» (ការធានារយ៖ពេល ១ ឆ្នាំចំពោះជំងឺឆ្កួតនិងរោគឃ្លង់ដែលអនុញ្ញាតឱ្យប្រគល់ត្រឡប់ទៅអ្នកលក់វិញ)។ លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊នុលហាសាន់បានទាត់ចោលទស្សន៖របស់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះថា៖ គ្មានហាឌីޘណាមួយពីព្យាការី ﷺ ឬសហ្វាពះរបស់ទ្រង់ដែលចែងពីការធានា ៣ ថ្ងៃនិង ១ ឆ្នាំនេះឡើយ។ នេះគ្រាន់តែជាការយល់ឃើញតាមតំបន់ដែលគ្មានភស្តុតាងពីគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)។ ហេតុអ្វីបានជាអនុវត្តលើទាសករតែមិនអនុវត្តលើសត្វសេះឬគោក្របី? លើសពីនេះជំងឺឆ្កួតអាចកើតឡើងលើមនុស្សត្រឹមតែមួយម៉ោងប៉ុណ្ណោះចុះហេតុអ្វីបានជាជំងឺដែលកើតឡើង ៩ ខែក្រោយមកបែរជាទម្លាក់កំហុសលើអ្នកលក់ដោយគ្មានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ទៅវិញ? ម្យ៉ាងទៀតលោកអាប់ឌុលឡោះអ៊ីប៊នុអ៊ូម៉ើរ ﵄ ធ្លាប់បានលក់ទាសករម្នាក់ដោយលក្ខខណ្ឌរួចផុតពីការទទួលខុសត្រូវ (ប៊ីលបារ៉ាអាហ៍) ក្នុងតម្លៃ ៨០០ ឌៀរហាំទៅឱ្យលោកហ្សាយដ៍អ៊ីប៊នុ ޘាប៊ីតហើយកាលដែលហ្សាយដ៍ឃើញវិការ៖ ក៏បានប្តឹងទៅកាលីហ្វាស់អ៊ូޘម៉ាន ﵁។ លោកអ៊ូޘម៉ានបានតម្រូវឱ្យអ៊ីប៊នុអ៊ូម៉ើរស្បថថាខ្លួនពិតជាមិនបានដឹងពីវិការ៖នោះប៉ុន្តែលោកអ៊ីប៊នុអ៊ូម៉ើរបានជ្រើសរើសមិនព្រមស្បថហើយសុខចិត្តយកទាសករនោះត្រឡប់មកវិញដោយក្តីគោរពកោតខ្លាចអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)។

«ជំពូកស្តីពីអ្នកទិញដែលបានរួមដំណេកជាមួយទាសីរួចស្រាប់តែប្រទះឃើញវិការ៖លើនាង» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ អ្នកណាដែលទិញទាសីម្នាក់រួចបានរួមដំណេកជាមួយនាង (មិនថានាងនៅព្រហ្មចារីឬមេម៉ាយ) ហើយក្រោយមកបានប្រទះឃើញវិការ៖ចាស់ដែលមានពីមុនមក៖ គាត់មិនអាចប្រគល់នាងត្រឡប់ទៅឱ្យអ្នកលក់វិញបានឡើយពីព្រោះការរួមដំណេកបានផ្លាស់ប្តូរស្ថានភាពរបស់ស្ត្រី។ ផ្ទុយទៅវិញគាត់ត្រូវទារសំណងនៃតម្លៃដែលធ្លាក់ចុះដោយសារវិការ៖នោះ (នូក្វសន៉ុលអៃប) ពីអ្នកលក់ដោយគណនាប្រៀបធៀបរវាងតម្លៃនាងពេលគ្មានវិការ៖ និងតម្លៃនាងពេលមានវិការ៖។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានពោលថា៖ បើនាងនៅព្រហ្មចារីគាត់ត្រូវប្រគល់នាងវិញនិងសងសំណងនៃការបាត់បង់ព្រហ្មចារីយ៍។ ប៉ុន្តែបើនាងជាស្ត្រីមេម៉ាយគាត់អាចប្រគល់នាងវិញហើយយកប្រាក់ថ្លៃទិញទាំងអស់មកវិញដោយមិនបាច់សងសំណងអ្វីទាំងអស់ចំពោះការរួមដំណេកដ្បិតគាត់ជាអ្នករ៉ាប់រងការខូចខាត! លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊នុលហាសាន់បានជំទាស់យ៉ាងខ្លាំងថា៖ តើការរួមដំណេកអាចជាការឥតគិតថ្លៃដោយរបៀបណាដែលអ្នកទិញបានសប្បាយនឹងការរួមដំណេកជាមួយនាងអស់ជាច្រើនខែរួចស្រាប់តែលុបចោលកិច្ចសន្យាប្រគល់នាងឱ្យអ្នកលក់វិញហើយយកប្រាក់មកវិញទាំងអស់ដោយមិនបង់ថ្លៃទឹកដោះ (អ៊ូក្វើរ) ឬទោសពិន័យនោះ? ការរួមដំណេកមិនដែលឥតគិតថ្លៃឡើយក្នុងច្បាប់ឥស្លាម។ លោកអាលីអ៊ីប៊នុអាប៊ីថ្វាលិប ﵁ បានកាត់សេចក្តីជាច្រើនលើកថា៖ «អ្នកណាដែលទិញទាសីរួចរួមដំណេកជាមួយនាងហើយប្រទះឃើញវិការ៖៖ គាត់មិនអាចប្រគល់នាងត្រឡប់ទៅវិញឡើយប៉ុន្តែត្រូវទារប្រាក់សំណងនៃការថយចុះតម្លៃដោយសារវិការ៖នោះពីអ្នកលក់»។

«ជំពូកស្តីពីការទិញទាសករច្រើននាក់ក្នុងកិច្ចសន្យាតែមួយរួចស្រាប់តែប្រទះឃើញម្នាក់ជាទាសករត្រូវគេលួច» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ កាលណាជនម្នាក់ទិញទាសករមួយក្រុមក្នុងកិច្ចសន្យាតែមួយ (សហ្វក្វោះវ៉ាហ៊ីដះ) ដោយកំណត់តម្លៃរួមសរុបហើយក្រោយមកទាសករម្នាក់ត្រូវបានគេរកឃើញថាជាទាសករដែលចោរលួចមកឬមានវិការ៖៖ អ្នកទិញមិនអាចបដិសេធប្រគល់ត្រឡប់តែទាសករដែលមានបញ្ហានោះម្នាក់ឯងដោយគ្មានការយល់ព្រមពីអ្នកលក់ឡើយឬតម្លៃរួមត្រូវតែបែងចែកសមាមាត្រលើទាសករទាំងអស់ទៅតាមតម្លៃទីផ្សារពិតប្រាកដរបស់ពួកគេម្នាក់ៗ (អ្នកមានតម្លៃខ្ពស់តាមចំណែកខ្ពស់និងអ្នកមានតម្លៃទាបតាមចំណែកទាប)។

«ជំពូកស្តីពីការទិញទាសីដោយភ្ជាប់លក្ខខណ្ឌហាមមិនឱ្យលក់បន្ត» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ ការលក់ទិញណាដែលភ្ជាប់ជាមួយលក្ខខណ្ឌមិនត្រឹមត្រូវ (ស្ហារត៍ហ្វាស៊ីដ) ដូចជាអ្នកលក់ដាក់លក្ខខណ្ឌហាមអ្នកទិញមិនឱ្យលក់ទាសីបន្តហាមមិនឱ្យប្រគល់ជាអំណោយឬបង្ខំឱ្យដោះលែងនាងនៅពេលណាជាក់លាក់នោះគឺធ្វើឱ្យកិច្ចសន្យាលក់ទិញនោះខូចជាមោឃ៖ (ហ្វាស៊ីដ) ពីព្រោះលក្ខខណ្ឌបែបនេះរឹតត្បិតលើសិទ្ធិស្របច្បាប់ជាមូលដ្ឋាននៃកម្មសិទ្ធិ។

«ជំពូកស្តីពីការទិញលក់ផ្លែឈើឪឡឹកនិងត្រសក់ស្រូវដែលកំពុងចេញផ្លែ» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ អ្នកណាដែលលក់ផ្លែឈើឪឡឹកត្រសក់ស្រូវឬការ៉ុតដែលបានចាប់ផ្តើមទុំល្មមប្រមូលផល (បាដាសឡាហ៊ូហ៊ូ)៖ ការលក់ទិញគឺស្របច្បាប់និងអនុញ្ញាតដរាបណាវាអនុវត្តលើតែផ្លែផ្កាណាដែលបានចេញផ្លែជាក់ស្តែងនៅថ្ងៃនោះប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេដាក់លក្ខខណ្ឌថារាប់បញ្ចូលទាំងផលដែលនឹងចេញជាបន្តបន្ទាប់នៅថ្ងៃក្រោយៗទៀតនោះការលក់ទិញគឺខូចជាមោឃ៖ ពីព្រោះវាជាការលក់ដូរនូវអ្វីដែលមិនទាន់មានវត្តមាន (បៃអុលម៉ាក់ឌូម)។

«ជំពូកស្តីពីការលក់អារ៉ាយ៉ា (ការដោះដូរកាលម៉ាស្រស់លើដើមនឹងកាលម៉ាក្រៀម)» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ ការដោះដូរផ្លែកាលម៉ាស្រស់នៅលើដើម (រូថ្វាប) ជាមួយនឹងផ្លែកាលម៉ាក្រៀម (តាមើរ) ដោយការប៉ាន់ស្មាន (ខារស្វ) គឺធ្លាក់ចូលទៅក្នុងបម្រាមនៃមូហ្សាបាន៉ះនិងការប្រាក់ (រីបា)។ ការអនុគ្រោះពិសេសនៃការលក់ «អារ៉ាយ៉ា» ដែលរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានអនុញ្ញាតគឺសម្រាប់តែករណីពិសេសរបស់ជនក្រីក្រខ្វះខាតដែលត្រូវបានគេប្រគល់ផ្លែដើមកាលម៉ាមួយដើមក្នុងចម្ការជាអំណោយហើយគាត់ត្រូវការកាលម៉ាក្រៀមដើម្បីចិញ្ចឹមគ្រួសារដោយអនុញ្ញាតឱ្យគាត់លក់កាលម៉ាស្រស់លើដើមនោះតាមការប៉ាន់ស្មានឱ្យទៅម្ចាស់ចម្ការដើម្បីដូរយកកាលម៉ាក្រៀមប៉ុណ្ណោះ។

«ជំពូកស្តីពីគ្រោះធម្មជាតិបំផ្លាញកសិផល (អាល់ចាវ៉ាអៀហ) បន្ទាប់ពីអ្នកទិញបានទទួលការប្រគល់ចម្ការរួច» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ អ្នកណាដែលទិញចម្ការដែលមានផ្លែឈើទុំរួចបានទទួលការប្រគល់ចម្ការ (ក្វាបដ៍) ហើយអ្នកលក់បានប្រគល់សិទ្ធិគ្រប់គ្រងពេញលេញឱ្យគាត់៖ ប្រសិនបើមានគ្រោះធម្មជាតិ (អាល់ចាវ៉ាអៀហដូចជាខ្យល់ព្យុះឬកណ្ដូប) បំផ្លាញផលទាំងអស់ឬមួយចំណែក (ទោះតិចឬច្រើន) នោះការខាតបង់ទាំងអស់ត្រូវធ្លាក់លើ «អ្នកទិញ» តែម្នាក់ឯងពីព្រោះផលនោះបានវិនាសបន្ទាប់ពីការទទួលកិច្ចសន្យានិងខណ៖ពេលស្ថិតក្នុងការគ្រប់គ្រងរបស់គាត់។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានអះអាងថា៖ បើខូចខាតតិចជាងមួយភាគបីជាបន្ទុកអ្នកទិញប៉ុន្តែបើខូចខាតចាប់ពីមួយភាគបីឡើងទៅត្រូវកាត់បន្ថយថ្លៃពីអ្នកលក់! លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊នុលហាសាន់បានទាត់ចោលការបែងចែកមួយភាគបីនេះថា៖ កាលណាការប្រគល់ទទួលស្របច្បាប់ត្រូវបានធ្វើឡើងការទទួលខុសត្រូវត្រូវធ្លាក់លើអ្នកទិញ។ គំរូជាក់ស្តែងពីសហ្វាពះ៖ លោកសាអ័តអ៊ីប៊នុអាប៊ីវ៉ាក់ក្វាស ﵁ បានទិញទំពាំងបាយជូរនៅអាល់អាក្វ៊ីកពីលោកអាប់ឌុលរ៉ោះម៉ានអ៊ីប៊នុអោហ្វ ﵁។ ស្រាប់តែកណ្ដូបបានស៊ីបំផ្លាញផលអស់។ ពួកគេបានយកវិវាទនេះទៅឱ្យកាលីហ្វាស់អ៊ូޘម៉ានអ៊ីប៊នុអាប់ហ្វាន ﵁ កាត់សេចក្តីចំពោះមុខសហ្វាពះហើយលោកអ៊ូޘម៉ានបានកាត់ឱ្យសាអ័តសងប្រាក់ថ្លៃទិញពេញលេញជូនអាប់ឌុលរ៉ោះម៉ានដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ «នេះជាភោគទ្រព្យរបស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ទ្រង់បានប្រទានដល់បុគ្គលនេះនិងបានសាកល្បងអ្នកជាមួយនឹងវា»។ លោកសាអ័តក៏បានទូទាត់ប្រាក់គ្រប់ចំនួន។

«ជំពូកស្តីពីការលក់ផលផ្លែឈើក្នុងចម្ការនិងការលើកលែងចំណែកជាក់លាក់ណាមួយ» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ អ្នកណាដែលលក់ផលផ្លែឈើទុំក្នុងចម្ការហើយលើកលែងចំណែកជាក់លាក់ណាមួយ (ដូចជាកន្លះភាគមួយភាគបីមួយភាគបួនឬដើមកាលម៉ាជាក់លាក់ណាមួយ)៖ ការលក់ទិញគឺស្របច្បាប់និងអនុញ្ញាត។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់លើកលែងចំណែកដែលមិនច្បាស់លាស់ (ដូចជាពោលថា «លើកលែងដើមកាលម៉ា ៣ ដើមល្អៗ» ដោយមិនបញ្ជាក់ចំដើម) នោះការលក់ទិញគឺខូចជាមោឃ៖ ដោយសារតែភាពមិនច្បាស់លាស់ (ហ្គាររ៉)។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានកម្រិតការលើកលែងមិនឱ្យលើសពីមួយភាគបី។ លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊នុលហាសាន់បានវែកញែកថា៖ មិនថាចំណែកលើកលែងជាកន្លះភាគឬមួយភាគបីនោះទេឱ្យតែមានការកំណត់ច្បាស់លាស់គឺអ្នកលក់និងអ្នកទិញគ្រាន់តែក្លាយជាដៃគូសហកម្មសិទ្ធិតាមចំណែករៀងៗខ្លួនប៉ុណ្ណោះ។ គ្មានហេតុផលអ្វីត្រូវហាមឃាត់ម្ចាស់ចម្ការមិនឱ្យរក្សាទុកផលពាក់កណ្តាលនៃចម្ការរបស់ខ្លួននោះឡើយ។

«ជំពូកស្តីពីការទិញកាលម៉ាស្រស់ចំនួនបីស៊្វាពីដើមកាលម៉ាជាក់លាក់ណាមួយ» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ ប្រសិនបើបុគ្គលម្នាក់ទិញផ្លែកាលម៉ាស្រស់ក្នុងបរិមាណជាក់លាក់ (ដូចជាបីស៊្វា) ពីដើមកាលម៉ាជាក់លាក់ណាមួយ៖ គឺមានសុពលភាពប្រសិនបើមានការប្រគល់ភ្លាមៗ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមានការពន្យារពេលប្រគល់នោះវានឹងនាំឱ្យមានភាពមិនច្បាស់លាស់លើស្ថានភាពផ្លែឈើនៅពេលទុំឬក្រៀមស្វិត។

«ជំពូកស្តីពីការជួលទាសករជាក់លាក់ឬជួលសត្វជិះជាក់លាក់» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ ប្រសិនបើជនម្នាក់ជួលទាសករជាក់លាក់ណាម្នាក់ឬជួលសត្វពាហន៖ជាក់លាក់ណាមួយសម្រាប់ធ្វើដំណើរហើយទាសករនោះធ្លាក់ខ្លួនឈឺឬសត្វនោះបានងាប់មុនពេលប្រើប្រាស់នោះកិច្ចសន្យាត្រូវរំលាយចោល។ ប្រសិនបើងាប់នៅពាក់កណ្តាលផ្លូវថ្លៃឈ្នួលត្រូវគិតកាត់កងតាមសមាមាត្រនៃចម្ងាយផ្លូវដែលបានប្រើប្រាស់ជាក់ស្តែង។

«ជំពូកស្តីពីការប្តូរប្រាក់រូបិយវត្ថុ (អាល់ស័រហ្វ៖ មាសនិងប្រាក់ឌៀរហាំ)» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ គ្មានទាស់ខុសអ្វីឡើយក្នុងការទិញមាសដូរនឹងប្រាក់ឌៀរហាំដោយការប៉ាន់ស្មានរួម (ជូហ្សាផ្វាន់ដោយមិនបាច់ថ្លឹង) ដោយផ្ទាល់ដៃមិនថាជាដុំមាសប្រាក់គ្រឿងអលង្ការឬប្រាក់ឌៀរហាំនិងឌីណាឡើយឱ្យតែភាគីទាំងពីរទទួលយកប្រាក់រៀងៗខ្លួនមុនពេលបែកគ្នា។ គោលការណ៍គ្រឹះនៃការប្តូរប្រាក់៖ «មាសដូរនឹងប្រាក់គឺអនុញ្ញាតដោយផ្ទាល់ដៃប៉ុន្តែការជំពាក់គឺជារីបា (ការប្រាក់)»។ តម្លៃទាំងសងខាងត្រូវតែប្រគល់ទទួលជាក់ស្តែងនៅលើទីកន្លែងដោះដូរមុនពេលភាគីទាំងសងខាងបែកផ្លូវគ្នា។

«ជំពូកស្តីពីការទិញដាវគម្ពីរ (សៀវភៅធំរបស់មូស្លីម)គួរអានឬចិញ្ចៀនដែលមានដាំប្រាក់ដោយប្រើប្រាក់ឌៀរហាំ» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ អ្នកណាដែលទិញគម្ពីរគួរអានដាវឬចិញ្ចៀនដែលមានដាំប្រាក់ដោយប្រើប្រាក់ឌៀរហាំ៖ ចំនួនប្រាក់ឌៀរហាំដែលត្រូវទូទាត់ត្រូវតែមានទម្ងន់ «លើស» ពីទម្ងន់នៃប្រាក់ដែលដាំលើវត្ថុទាំងនោះ! មូលហេតុគតិយុត្តិ៖ ប្រាក់ដែលដាំលើដាវគឺត្រូវទូទាត់ស្មើនឹងប្រាក់ឌៀរហាំដែលមានទម្ងន់ស្មើគ្នា (ទម្ងន់ស្មើទម្ងន់) ហើយប្រាក់ឌៀរហាំដែលនៅសល់លើសពីនោះគឺជាថ្លៃផ្លែដាវស្រោមដាវឬក្រដាសគម្ពីរ។ ប្រសិនបើប្រាក់ឌៀរហាំដែលបង់មានទម្ងន់ស្មើឬតិចជាងប្រាក់ដែលដាំនោះកិច្ចសន្យាត្រូវខូចជាមោឃ៖ដោយសារតែរីបា (ការប្រាក់)។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានវាយតម្លៃតាមតម្លៃរួមមិនគិតពីទម្ងន់ស្មើគ្នាឡើយ។ លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊នុលហាសាន់បានការពារលក្ខខណ្ឌទម្ងន់ស្មើគ្នានេះថា៖ រ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានបញ្ជាយ៉ាងច្បាស់ថា៖ «ប្រាក់ដូរនឹងប្រាក់គឺទម្ងន់ស្មើនឹងទម្ងន់»។ អ៊ីប្រាហ៊ីមអាល់ណាខ៖អីបានបញ្ជាក់ថា៖ «គ្មានទាស់ខុសអ្វីឡើយក្នុងការទិញដាវដាំប្រាក់ដោយប្រើប្រាក់ឌៀរហាំប្រសិនបើប្រាក់ដែលដាំនោះមានទម្ងន់តិចជាងប្រាក់ឌៀរហាំដែលត្រូវទូទាត់»។

«ជំពូកស្តីពីការប្រទះឃើញប្រាក់ឌៀរហាំក្លែងក្លាយឬអន់គុណភាពបន្ទាប់ពីការប្តូររូបិយវត្ថុ» លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានរាយការណ៍ពីអ៊ីម៉ាម (មេដឹកនាំការថ្វាយបង្គំ) អាប៊ូហាណីហ្វះថា៖ ប្រសិនបើបុគ្គលម្នាក់បានប្តូរប្រាក់ឌីណាជាប្រាក់ឌៀរហាំបានទទួលប្រាក់រួចរាល់ហើយបានបែកផ្លូវគ្នាបន្ទាប់មកស្រាប់តែប្រទះឃើញប្រាក់ឌៀរហាំក្លែងក្លាយឬអន់គុណភាពមួយកាក់៖ ប្រសិនបើវាជាប្រាក់សុទ្ធដែលអន់គុណភាពគាត់គ្រាន់តែដូរយកប្រាក់ឌៀរហាំល្អមកវិញហើយការប្តូរប្រាក់នៅតែមានសុពលភាព។ ប្រសិនបើវាជាលោហ៖សំណឬទង់ដែងឥតតម្លៃគាត់ត្រូវប្រគល់វាត្រឡប់ទៅវិញហើយដកយកចំណែកប្រាក់ឌីណារបស់គាត់មកវិញតាមសមាមាត្រចំណែកការប្តូរប្រាក់ដែលនៅសល់គឺមានសុពលភាពពេញលេញ។ រីឯអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបានអះអាងថា៖ ប្រសិនបើប្រទះឃើញប្រាក់ខូចពីរកាក់នោះការប្តូរប្រាក់ទាំងអស់ត្រូវរំលាយចោលជាមោឃ៖ទាំងស្រុង! លោកមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊នុលហាសាន់បានទាត់ចោលការលើកឡើងរបស់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះថា៖ ហេតុអ្វីបានជារំលាយការប្តូរប្រាក់ល្អៗទាំងអស់ដែលបានប្រគល់ទទួលត្រឹមត្រូវនៅលើទីកន្លែងនោះចោល? វិការ៖គឺកើតមានលើតែកាក់ដែលខូចនោះប៉ុណ្ណោះដែលអាចប្តូរយកកាក់ល្អឬដកប្រាក់វិញតាមសមាមាត្រដោយមិនចាំបាច់រំលាយកិច្ចសន្យាដ៏ត្រឹមត្រូវទាំងមូលនោះឡើយ។

ជំពូក៖ បុរសដោះដូរមាសជាមួយមាសតាមទម្ងន់ជញ្ជីងដោយទូទាត់សំណងខុសគ្នា។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) [អ៊ីប៊នល់ហាសាន] បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ជនណាដែលដោះដូរមាសជាមួយមាសតាមទម្ងន់ជញ្ជីងហើយរវាងមាសទាំងពីរមានកម្រិតលើសគ្នាមួយមីសកាល់ (mithqal) ហើយគាត់បានប្រគល់តម្លៃរបស់វាទៅឱ្យភាគីម្ខាងទៀតជាប្រាក់ឌៀរហាំឬរូបិយវត្ថុឬរបស់ផ្សេងទៀតនោះគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយគឺមាសស្មើគ្នាទូទាត់នឹងមាសស្មើគ្នាហើយទម្ងន់មួយមីសកាល់ដែលលើសនោះគឺទូទាត់នឹងអ្វីដែលគាត់បានប្រគល់ឱ្យជំនួស។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ មិនគួរឱ្យគាត់ទទួលយកឡើយដ្បិតទង្វើនោះជារឿងមិនសមរម្យនិងជាមធ្យោបាយនាំទៅរកការស៊ីការប្រាក់ (រីបា)។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ តើទង្វើនោះអាចជាមធ្យោបាយនាំទៅរកការស៊ីការប្រាក់យ៉ាងដូចម្តេចកើត? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ ពីព្រោះប្រសិនបើអនុញ្ញាតឱ្យគាត់យកទម្ងន់មួយមីសកាល់នោះតាមតម្លៃរបស់វាហាក់ដូចជាគាត់ទិញវាដាច់ដោយឡែកតែឯងនោះគាត់ក៏អាចយកទម្ងន់មួយមីសកាល់តាមតម្លៃរបស់វាជាច្រើនដងផងដែរ។ យើងបានឆ្លើយតបទៅកាន់ពួកគេវិញថា៖ គ្មានអ្វីខុសគ្នារវាងការយកទម្ងន់មួយមីសកាល់តាមតម្លៃរបស់វាច្រើនដងឬយកវាតែមួយដងនោះឡើយការណ៍ទាំងអស់នេះគឺអនុញ្ញាតស្របច្បាប់។ ការពិតរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ គ្រាន់តែបានហាមឃាត់ការដោះដូរមាសជាមួយមាសដែលមានទម្ងន់លើសគ្នាតែប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលមានវត្ថុផ្សេងត្រូវបានប្រគល់ឱ្យសម្រាប់ទម្ងន់ដែលលើសនៅខាងភាគីម្ខាងនោះគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ។ ពួកគេគ្រាន់តែគេចចេញពីអំពើហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ខុសច្បាប់) ហើយមានបំណងចូលទៅក្នុងអំពើហាឡាល់ (ស្របច្បាប់) តែប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាពោលថា៖ "យើងសង្ស័យពួកគេចំពោះរឿងនេះ" យើងឆ្លើយតបថា៖ មិនត្រូវមោឃភាពកិច្ចសន្យានិងកិច្ចការនានាដោយសារតែការសង្ស័យនោះឡើយ។ ហើយតាមជីវិតខ្ញុំចុះវាសក្តិសមនឹងអ្នករាល់គ្នាណាស់ដែលមោឃភាពកិច្ចការទាំងឡាយដោយសារតែការសង្ស័យដ្បិតអ្នករាល់គ្នាធ្លាប់បានវិនិច្ឆ័យក្នុងរឿងកាសាម៉ះ (qasamah - ការស្បថរួមក្នុងករណីឃាតកម្មមិនដឹងមុខសញ្ញា) ដោយផ្អែកលើការសង្ស័យហើយការសម្លាប់មនុស្សជារឿងធ្ងន់ធ្ងរបំផុត! តើភាពប្រាកដប្រជាអាចត្រូវលុបចោលដោយសារការសង្ស័យយ៉ាងដូចម្តេចកើតខណ៖ដែលអល់ឡោះ ﷻ ទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ ﴿ពិតប្រាកដណាស់ការសង្ស័យមិនអាចជំនួសសេចក្តីពិតបានឡើយ﴾ [យូនូស: ៣៦]! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ ស៊ុហ្វយ៉ានអ៊ីប៊នសាអ៊ិទអាល់ស៊ាវរីបានរាយការណ៍ប្រាប់យើងដោយពោលថា៖ ឧសម៉ានអ៊ីប៊នល់អាស្វ៉ាត់បានដំណាលប្រាប់យើងពីមូជាហ៊ីទអំពីបុរសម្នាក់ដែលមានបំណុលជាប់ជំពាក់លើបុរសម្នាក់ទៀតចំនួនពីរឌីណារដែលកំណត់ពេលហើយគាត់បានប្រគល់ឌីណារតំបន់សាម (Sham) ចំនួនពីរ (ដែលធ្ងន់ជាង) ហើយបានទទួលយកប្រាក់ឌៀរហាំសម្រាប់តម្លៃខុសគ្នារវាងឌីណារទាំងពីរនោះ៖ លោកយល់ឃើញថាគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ។

ជំពូក៖ បុរសដោះដូរមាសដោយផ្តល់មាសបុរាណគុណភាពខ្ពស់ស្មើទម្ងន់។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះបានមានប្រសាសន៍អំពីបុរសម្នាក់ដែលដោះដូរមាសតាមទម្ងន់ជញ្ជីងជាមួយបុរសម្នាក់ទៀតដោយគាត់បានប្រគល់មាសបុរាណគុណភាពល្អឥតខ្ចោះ (អាល់ហ្សាហាប់អាល់អ៊ុតក៍អាល់ជីយ៉ាដ) ដោយដាក់លាយជាមួយកម្ទេចរ៉ែមាសមិនទាន់ច្នៃគុណភាពទាប (ទីបរ៍) ហើយទទួលយកពីដៃគូរបស់គាត់ជាមាសកាត់តំបន់កូហ្វះ (Kufic cut gold) ដែលជាមាសមនុស្សម្នាមិនសូវចូលចិត្តហើយពួកគេបានដោះដូរគ្នាដោយស្មើទម្ងន់គ្នាពិតប្រាកដដោយគ្មានកម្រិតលើសគ្នាក្នុងទម្ងន់ជញ្ជីងឡើយ៖ ការណ៍នោះគឺអនុញ្ញាតស្របច្បាប់និងគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយដ្បិតមាសអន់និងមាសល្អគឺស្មើគ្នាខាងផ្លូវច្បាប់ក្នុងការដោះដូរស្មើទម្ងន់។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ មិនអនុញ្ញាតឡើយ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានសួរថា៖ ហេតុអ្វីបានជាមិនអនុញ្ញាត? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ ពីព្រោះម្ចាស់មាសគុណភាពល្អបានទទួលយកផលកម្រៃនៃគុណភាពមាសដ៏ល្អរបស់គាត់នៅក្នុងកម្ទេចរ៉ែមាសដែលបានដាក់បន្ថែមជាមួយមាសរបស់គាត់ប្រសិនបើគ្មានគុណភាពលើសលប់នៃមាសរបស់គាត់លើមាសរបស់ដៃគូទេនោះដៃគូរបស់គាត់ក៏មិនព្រមដោះដូរជាមួយគាត់ដោយបន្ថែមរ៉ែមាសនោះជាមួយមាសកាត់តំបន់កូហ្វះរបស់គាត់ដែរ។ គេបានឆ្លើយតបទៅកាន់ពួកគេវិញថា៖ អ្នករាល់គ្នាពោលត្រូវហើយការពិតគឺដូចដែលអ្នកបានរៀបរាប់គឺគាត់ដោះដូរជាមួយគាត់ដោយសារតែគុណភាពលើសនៃមាសរបស់គាត់។ ប៉ុន្តែចូរប្រាប់យើងមកមើលអំពីអ្នកទាំងពីរ៖ តើពួកគេមិនបានទិញដូរគ្នាស្មើទម្ងន់ទល់នឹងទម្ងន់ទេឬ? ពួកគេឆ្លើយថា៖ ពិតមែនហើយ។ យើងបានតបថា៖ ដូច្នេះការណ៍ទាំងនេះមិនអាចធ្វើឱ្យកិច្ចសន្យាខូចខាតដូចដែលអ្នករាល់គ្នាអះអាងនោះឡើយ។ នេះគឺជាបុរសពីរនាក់ដែលមានបំណងគេចចេញពីអ្វីដែលរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ) ﷺ បានហាមឃាត់...

ជំពូក៖ បុរសទិញស្រូវសាលីពីបុរសម្នាក់ដោយបង់ឌីណារនៅពេលកំណត់រួចទិញផ្លែឆាបដោយបំណុលនោះ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះបានប្រាប់យើងអំពីអ្នកដែលទិញស្រូវសាលីពីបុរសម្នាក់ដោយបង់ប្រាក់ឌីណារនៅពេលកំណត់ហើយអ្នកទិញបានទទួលយកស្រូវសាលីមករក្សាទុកប៉ុន្តែមិនទាន់បានប្រគល់ប្រាក់ឌីណារនៅឡើយលុះក្រោយមកអ្នកលក់ស្រូវសាលីនោះបានទិញផ្លែឆាបពីអ្នកទិញនោះវិញដោយប្រើប្រាក់ឌីណារដែលជំពាក់គាត់នោះ៖ ការណ៍នេះគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ។ ហើយលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ប្រសិនបើអ្នកលក់យកប្រាក់ឌីណារដែលលក់ស្រូវសាលីនោះទៅទិញផ្លែឆាបពីអ្នកដទៃក្រៅពីអ្នកទិញរបស់គាត់មុនពេលដែលគាត់បានទទួលប្រាក់ឌីណារនោះមកក្ដាប់ក្នុងដៃហើយគាត់បានផ្ទេរសិទ្ធិទារបំណុល (ហាវ៉ាឡះ - hawalah) ទៅឱ្យអ្នកលក់ផ្លែឆាបនោះទៅទារពីកូនបំណុលដែលបានទិញស្រូវសាលីរបស់គាត់ដោយប្រាក់ឌីណារដែលជំពាក់គាត់៖ នោះគ្មានសេចក្តីល្អនៅក្នុងនោះឡើយពីព្រោះគាត់បានទិញផ្លែឆាបដោយបំណុលដែលជាប់ជំពាក់លើអ្នកដទៃហើយនេះគឺជាការលក់ដូរដែលប្រកបដោយហានិភ័យមិនច្បាស់លាស់ (ហ្គារ៉រ - gharar) ព្រោះគេមិនដឹងថាបំណុលនោះនឹងទារបានឬមិនបានឡើយហើយការប្រថុយប្រថានមិនច្បាស់លាស់មិនគួរកើតមានលើទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ជនមូស្លីមឡើយ។ ចំណែកអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ ប្រសិនបើគាត់ទិញផ្លែឆាបពីអ្នកទិញរបស់គាត់ដោយប្រាក់ឌីណារដែលកំណត់ពេលមុនពេលទទួលប្រាក់ឌីណារនោះគ្មានសេចក្តីល្អឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ទិញផ្លែឆាបពីអ្នកដទៃដោយប្រាក់ឌីណារនោះមុនពេលទទួលប្រាក់ហើយផ្ទេរអ្នកលក់ផ្លែឆាបទៅទារពីកូនបំណុលរបស់គាត់ដែលទិញដោយឌីណារនោះគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊នល់ហាសានបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ពួកគេបានស្អប់ខ្ពើមអ្វីដែលគ្មានទោសពៃរ៍ហើយបែរជាបើកទូលាយចំពោះអ្វីដែលគ្មានសេចក្តីល្អទៅវិញ! តើអ្នករាល់គ្នាមិនយល់ទេឬថានៅពេលដែលគាត់ទិញផ្លែឆាបពីអ្នកទិញផ្ទាល់របស់គាត់គឺជារបស់ជាក់ស្តែងដែលមិនមែនជាការលក់បំណុលដោះដូរបំណុលឡើយ? តើមានទោសពៃរ៍អ្វីក្នុងរឿងនោះ? ប្រសិនបើពួកគេនិយាយថា៖ "មកពីវាជាហ្គារ៉រ (ហានិភ័យមិនច្បាស់លាស់)" គេត្រូវតបទៅពួកគេវិញថា៖ តើហ្គារ៉រនៅឯណាខណ៖ដែលទ្រព្យនោះជាបំណុលជាប់លើគាត់ហើយគាត់ទទួលបានការទូទាត់ពេញលេញនៅពេលដែលការលក់កើតឡើង? ឬប្រសិនបើពួកគេនិយាយថា៖ "នេះជាការលក់បំណុលដោះដូរបំណុល" នោះវាមិនមែនជាការលក់បំណុលដោះដូរបំណុលឡើយ! ប្រសិនបើពួកគេនិយាយថា៖ "នេះប្រៀបដូចជាស្រូវសាលីដោះដូរផ្លែឆាប" ក៏ការលក់ស្រូវសាលីដោះដូរផ្លែឆាបគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីដែរ! ផ្ទុយទៅវិញពួកគេគួរតែស្អប់ខ្ពើមអ្វីដែលអាប៊ូហាណីហ្វះបានស្អប់ខ្ពើមគឺអ្វីដែលពួកគេយល់ថាគ្មានទោសពៃរ៍ក្នុងការដែលបុរសម្នាក់ទិញផ្លែឆាបពីបុរសម្នាក់ទៀតដោយបំណុលដែលគាត់មានលើអ្នកដទៃដែលគេមិនដឹងថានឹងទារបានឬមិនបានឡើយនេះហើយជាហ្គារ៉រដែលគួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមនិងមិនគប្បីប្រព្រឹត្តហើយមានប្រសាសន៍ជាច្រើនបានបញ្ជាក់អំពីរឿងនេះ៖ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ ស៊ុហ្វយ៉ានអ៊ីប៊នឧយ៉ៃណះបានប្រាប់យើងពីអាំរូអ៊ីប៊នឌីណារពីអាប៊ូអាល់សះសាកថាបុរសម្នាក់បានលក់ស្បៀងអាហារដោយកំណត់ពេលលុះដល់ពេលកំណត់គាត់បានមកទារសិទ្ធិរបស់គាត់ស្រាប់តែម្ចាស់ស្បៀង (កូនបំណុល) បាននិយាយទៅកាន់គាត់ថា៖ "ខ្ញុំគ្មានប្រាក់ទេប៉ុន្តែចូរអ្នកយកស្បៀងពីខ្ញុំទៅហើយនៅពេលដល់កាលកំណត់នោះឌីណាររបស់អ្នកក៏ដល់កំណត់ដែរដូច្នេះចូរអ្នកយកអ្វីដែលអ្នកចង់បានដោយប្រាក់នោះចុះ"។

ជំពូក៖ ការទូទាត់ស្បៀងមួយចំណែកនិងដកដើមទុនមួយចំណែកវិញក្នុងកិច្ចសន្យាស៖ឡាំ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះបានមានប្រសាសន៍អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានបង់ប្រាក់ជាមុន (ស៖ឡាំ - salam) សម្រាប់ទិញស្បៀងអាហារតាមតម្លៃជាក់លាក់រហូតដល់កាលកំណត់ជាក់លាក់មួយលុះដល់ពេលកំណត់អ្នកទិញបានរកឃើញនៅឯអ្នកលក់នូវស្បៀងតែមួយចំណែកនៃអ្វីដែលគាត់បានបង់ប្រាក់ទិញប៉ុណ្ណោះ៖ ប្រសិនបើគាត់មានបំណងទទួលយកអ្វីដែលរកឃើញតាមតម្លៃដែលបានព្រមព្រៀងហើយលុបចោលកិច្ចសន្យា (អ៊ីកាឡះ - iqalah) ចំពោះចំណែកដែលរកមិនឃើញហើយទទួលយកប្រាក់ដើមទុនដែលគាត់បានបង់ទៅនោះត្រឡប់មកវិញតាមសមាមាត្រនៃចំណែកដែលនៅសល់នោះការណ៍នេះគឺអនុញ្ញាតស្របច្បាប់និងគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ ដូចគ្នានេះដែរអាប៊ូហាណីហ្វះបានប្រាប់យើងដោយពោលថា៖ អាប៊ូឧសម៉ានបានដំណាលប្រាប់យើងពីសាអ៊ិទអ៊ីប៊នជូប៊ែរពីអ៊ីប៊នអាប باسک ﵄ អំពីកិច្ចសន្យាស៖ឡាំដែលដល់កាលកំណត់ហើយអ្នកទិញទទួលយកទំនិញមួយចំណែកនិងទទួលយកប្រាក់ដើមទុនមួយចំណែកត្រឡប់មកវិញសម្រាប់ចំណែកដែលនៅសល់លោកអ៊ីប៊នអាប باسک បានមានប្រសាសន៍ថា៖ "នេះជាទង្វើដ៏ប្រពៃល្អផូរផង់និងថ្លៃថ្នូរក្រៃលែង (អាល់ម៉ាអ៍រូហ្វអាល់ហាសានអាល់ចាមីល)"។ ប៉ុន្តែអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ ការណ៍នោះមិនត្រឹមត្រូវឡើយ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានសួរថា៖ ហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាស្អប់ខ្ពើមការណ៍នេះ? ពួកគេបានឆ្លើយថា៖ ពីព្រោះរឿងនេះស្រដៀងនឹងអ្វីដែលត្រូវបានហាមឃាត់អំពីការច្របាច់បញ្ចូលគ្នារវាងការលក់និងការឱ្យខ្ចី (បាយអ៍វ៉ាសាឡាហ្វ) ដែលជាមធ្យោបាយឈានទៅរកការលក់និងការឱ្យខ្ចី។ គេបានឆ្លើយតបទៅកាន់អ្នកស្រុកម៉ាឌីណះវិញថា៖ នេះមិនមែនជាមធ្យោបាយឈានទៅរកអ្វីខុសច្បាប់ឡើយ! អ្នករាល់គ្នាមិនបានធ្វើឱ្យការលក់ដូរនិងការសម្រុះសម្រួលរបស់អ្នកដទៃមោឃភាពទេក្រៅតែអំពីការសន្និដ្ឋានស្មានៗនោះខណ៖ដែលឧមើរអ៊ីប៊នល់ខាត់ត្វប ﵁ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ "ការសម្រុះសម្រួលគឺអនុញ្ញាតស្របច្បាប់រវាងមនុស្សម្នាលើកលែងតែការសម្រុះសម្រួលណាដែលធ្វើឱ្យអំពើហារ៉ាម (ហាមឃាត់សាសនា) (ខុសច្បាប់) ក្លាយជាហាឡាល់ (ស្របច្បាប់) ឬធ្វើឱ្យអំពើហាឡាល់ក្លាយជាហារ៉ាម"។ នេះគឺជាការសម្រុះសម្រួលដែលពួកគេបានព្រមព្រៀងគ្នាគឺគាត់ទទួលយកទំនិញស៖ឡាំមួយចំណែកនិងដកយកប្រាក់ដើមទុនរបស់គាត់មួយចំណែកត្រឡប់មកវិញហើយវាមិនមែនជាការសម្រុះសម្រួលដែលធ្វើឱ្យអំពើហារ៉ាមក្លាយជាហាឡាល់ឬធ្វើឱ្យហាឡាល់ក្លាយជាហារ៉ាមឡើយ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ ស៊ុហ្វយ៉ានអ៊ីប៊នឧយ៉ៃណះបានប្រាប់យើងពីសាឡាម៉ះអ៊ីប៊នមូសាដោយពោលថា៖ ខ្ញុំបានឮសាអ៊ិទអ៊ីប៊នជូប៊ែរនិយាយថាលោកអ៊ីប៊នអាប باسک ﵄ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ "នោះហើយជាទង្វើដ៏ប្រពៃថ្លៃថ្នូរគឺការដែលអ្នកទទួលយកប្រាក់ដើមទុនរបស់អ្នកមួយចំណែកត្រឡប់មកវិញ"។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ ស៊ុហ្វយ៉ានអាល់ស៊ាវរីបានប្រាប់យើងពីអាប់ឌុលអាអ៍ឡាពីសាអ៊ិទអ៊ីប៊នជូប៊ែរពីអ៊ីប៊នអាប باسک ថាលោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ "វាជាទង្វើដ៏ប្រពៃថ្លៃថ្នូរ"។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ ស៊ុហ្វយ៉ានអាល់ស៊ាវរីបានប្រាប់យើងដោយពោលថា៖ ហ្សាUpSync បានប្រាប់យើងពីណាភិអ៍ពីអ៊ីប៊នឧមើរថាលោកបានមានប្រសាសន៍ដូចគ្នានឹងប្រសាសន៍របស់អ៊ីប៊នអាប باسک ដែរ។

ជំពូក៖ កិច្ចសន្យាស៖ឡាំលើស្រូវសាលីតាមតំបន់និងភាពខុសគ្នារវាងស្រូវសាលីនិងស្រូវបាលី។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ ខាលីដអ៊ីប៊នអាប់ឌុលឡោះបានប្រាប់យើងពីយ៉ាហ្ស៊ីដអ៊ីប៊នអាប៊ីហ្ស៊ីយ៉ាដពីសាអ៊ិទអ៊ីប៊នជូប៊ែរពីអ៊ីប៊នអាប باسک ﵄ អំពីបុរសម្នាក់ដែលបានបង់ប្រាក់ជាមុនចំនួនម្ភៃឌៀរហាំសម្រាប់ទិញស្បៀងអាហារប៉ុន្តែគាត់បានរកឃើញស្បៀងនៅឯអ្នកលក់មានតម្លៃត្រឹមតែដប់ឌៀរហាំប៉ុណ្ណោះដូច្នេះគាត់ក៏បានយកស្បៀងតម្លៃដប់ឌៀរហាំនិងយកប្រាក់ដប់ឌៀរហាំត្រឡប់មកវិញលោកអ៊ីប៊នអាប باسک បានមានប្រសាសន៍ថា៖ "នោះជាទង្វើដ៏ប្រពៃថ្លៃថ្នូរ"។ ហើយអល់ឡោះ (ព្រះអល់ឡោះ)ជាអ្នកដឹងបំផុត។ ជំពូក៖ បុរសដែលបង់ប្រាក់ជាមុនសម្រាប់ទិញស្រូវសាលីនៃតំបន់នេះឬតំបន់នោះ។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប៊ូហាណីហ្វះបានមានប្រសាសន៍ថា៖ ជនណាដែលធ្វើកិច្ចសន្យាស៖ឡាំ (បង់ប្រាក់ជាមុន) សម្រាប់ទិញស្រូវសាលីតំបន់សាម (ស៊ីរី) នោះគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយក្នុងការទទួលយកស្រូវសាលីម៉ះមូឡះ (ស្រូវសាលីសដែលនាំចូលមកពីអេហ្ស៊ីប) នៅពេលដល់កាលកំណត់។ ហើយប្រសិនបើគាត់ធ្វើកិច្ចសន្យាស៖ឡាំទិញផ្លែឆាបពូជអាជវ៉ះ (Ajwah) នោះគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីក្នុងការទទួលយកផ្លែឆាបសៃហាណីឬផ្លែឆាបចាមអ៍ឡើយ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគាត់ធ្វើកិច្ចសន្យាស៖ឡាំទិញស្រូវសាលីគាត់មិនគប្បីទទួលយកស្រូវបាលីជំនួសឡើយពីព្រោះស្រូវបាលីជាប្រភេទផ្សេងខុសពីស្រូវសាលី។ ដូចគ្នានេះដែរគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយក្នុងការដោះដូរស្រូវសាលីមួយកាហ្វីស (qafiz) ជាមួយស្រូវបាលីពីរកាហ្វីសដោយប្រគល់ផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗ ដ្បិតវាទាំងពីរជាប្រភេទពីរផ្សេងគ្នាដាច់ស្រឡះ។ ប៉ុន្តែអ្នកស្រុកម៉ាឌីណះបាននិយាយថា៖ ជនណាដែលបង់ប្រាក់ជាមុនទិញស្រូវសាលីគ្មានទោសពៃរ៍ក្នុងការទទួលយកស្រូវបាលីតាមរង្វាស់ខ្នាតដូចគ្នានោះឡើយ។ ហើយពួកគេក៏បាននិយាយចំពោះស្រូវសាលីស្រូវសាលីម៉ះមូឡះនិងផ្លែឆាបសៃហាណីដូចដែលអាប៊ូហាណីហ្វះបានមានប្រសាសន៍ដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែពួកគេបាននិយាយថា៖ មិនត្រឹមត្រូវឡើយក្នុងការដោះដូរស្រូវសាលីមួយកាហ្វីសយកស្រូវបាលីពីរកាហ្វីសផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗនោះពីព្រោះតាមទស្សន៖របស់ពួកគេវាជារបស់ប្រភេទតែមួយ! មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ តើអ្វីទៅដែលរារាំងការដោះដូរពីររង្វាស់ទល់នឹងមួយរង្វាស់រវាងស្រូវសាលីនិងស្រូវបាលី? ពួកគេឆ្លើយថា៖ "ពីព្រោះតាមទស្សន៖យើងវាជារបស់ប្រភេទតែមួយ"។ គេបានឆ្លើយតបទៅកាន់ពួកគេវិញថា៖ ចូរពិចារណាលើការបរិច្ចាគហ្សាកាត់ (សប្បុរសធម៌កាតព្វកិច្ច)ហ្វីត្រ (Zakat អាល់-Fitr) និងទានដទៃទៀតមើលតើគេមិនបានកំណត់ចែងអំពីវាទេឬអីគឺកន្លះស្អាអ៍ (sa') សម្រាប់ស្រូវសាលីឬមួយស្អាអ៍ពេញសម្រាប់ផ្លែឆាបនិងស្រូវបាលី? ប្រសិនបើស្រូវសាលីនិងស្រូវបាលីជារបស់ប្រភេទតែមួយដូចជាផ្លែឆាបទាំងអស់ជារបស់ប្រភេទតែមួយទោះបីជាខុសពូជគ្នាក៏ដោយនោះគេប្រាកដជាមិនកំណត់ក្នុងការបរិច្ចាគទាននូវកន្លះស្អាអ៍សម្រាប់ស្រូវសាលីនិងមួយស្អាអ៍សម្រាប់ស្រូវបាលីដោយចាត់ទុកវាខុសគ្នាបែបនេះឡើយដូចដែលគេបានកំណត់លើផ្លែឆាបជារង្វាស់ស្មើគ្នាតែមួយនោះ! ការណ៍នេះបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ដល់អ្នករាល់គ្នាថាស្រូវបាលីគឺជាប្រភេទផ្សេងដាច់ដោយឡែកពីស្រូវសាលី។ ហើយនៅពេលដែលវាជាប្រភេទពីរផ្សេងគ្នានោះគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីក្នុងការទិញដូរប្រភេទមួយជាមួយប្រភេទមួយទៀតដោយផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗ ហើយភាគីម្ខាងមានបរិមាណច្រើនជាងភាគីម្ខាងទៀតឡើយស្របតាមរាល់អត្ថបទដែលបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់លាស់។ ក្នុងចំណោមនោះគឺហាដީសរបស់ឧបាដះអ៊ីប៊នល់ស្វាមីត ﵁ ដែលលោកបានរាយការណ៍ពីរ៉សូល (អ្នកនាំសារពីព្រះ)របស់អល់ឡោះ ﷺ ថាទ្រង់បានមានបន្ទូលថា៖ "គ្មានសេចក្តីល្អក្នុងស្រូវសាលីឡើយលើកលែងតែស្មើគ្នាទល់នឹងស្មើគ្នាផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗ ហើយគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយក្នុងការដោះដូរស្រូវបាលីពីរកំណត់យកស្រូវសាលីមួយកំណត់ដោយផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗ"។ ហើយនេះជាហាដីសដ៏ល្បីល្បាញពីរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ។ អ្នករាល់គ្នាមិនបានរាយការណ៍ពីរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ ឬពីសហាវ៉ាត់ណាម្នាក់របស់ទ្រង់ថាស្អប់ខ្ពើមការណ៍នោះឡើយលើកលែងតែរឿងមួយគត់ដែលម៉ាលីកអ៊ីប៊នអាណាស់បានប្រាប់យើងពីណាភិអ៍ពីស៊ូឡៃម៉ានអ៊ីប៊នយ៉ាសារថាអាប់ឌុររ៉ះម៉ានអ៊ីប៊នល់អាស្វ៉ាត់អ៊ីប៊នអាប់ឌីយ៉ាឃូសបានអស់ចំណីសត្វជិះរបស់គាត់គាត់ក៏បានប្រាប់អ្នកបម្រើរបស់គាត់ថា៖ "ចូរយកស្រូវសាលីពីគ្រួសារឯងទៅទិញស្រូវបាលីហើយកុំយកលើកលែងតែស្មើគ្នាតែប៉ុណ្ណោះ"។ តើរឿងរាយការណ៍ឯកត្តជននេះអាចយកទៅប្រៀបធៀបជាមួយបណ្តាហាដីសច្បាស់ក្រឡែតពីរ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ និងពីបណ្តាសហាវ៉ាត់របស់ទ្រង់យ៉ាងដូចម្តេចកើតហើយនិងអ្វីដែលបានចែងក្នុងស៊ុននះថាស្រូវបាលីត្រូវបានកំណត់ទ្វេដងលើសស្រូវសាលីក្នុងការបរិច្ចាគទានដោយគេបានកំណត់ថាហ្សាកាត់ហ្វីត្រគឺកន្លះស្អាអ៍ស្រូវសាលីឬមួយស្អាអ៍ស្រូវបាលី! ហើយអ៊ីប្រាហ៊ីមអ៊ីប៊នថោះហ៍ម៉ានបានរៀបរាប់ពីអយ្យូបអ៊ីប៊នអាប៊ីតាមីម៉ះពីមូស្លីមអ៊ីប៊នយ៉ាសារពីអាប៊ូអាល់អាសអាសអាល់សាន់អានីបាននិយាយថា៖ ខ្ញុំនិងឧបាដះអ៊ីប៊នល់ស្វាមីតបានស្នាក់នៅរួមគ្នាក្នុងវិហារមួយហើយខ្ញុំបានឮលោកមានប្រសាសន៍ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានហាមឃាត់—ឬលោកពោលថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ "កុំលក់ដូរមាសជាមួយមាសប្រាក់ជាមួយប្រាក់ផ្លែឆាបជាមួយផ្លែឆាបស្រូវសាលីជាមួយស្រូវសាលីស្រូវបាលីជាមួយស្រូវបាលីនិងអំបិលជាមួយអំបិលលើកលែងតែស្មើគ្នាទល់នឹងស្មើគ្នាផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗ។ ជនណាដែលបន្ថែមឬទាមទារបន្ថែមនោះគេពិតជាបានប្រព្រឹត្តការស៊ីការប្រាក់ (រីបា) ហើយ។ ប៉ុន្តែចូរអ្នករាល់គ្នាលក់ដូរមាសជាមួយប្រាក់ស្រូវសាលីជាមួយស្រូវបាលីនិងផ្លែឆាបជាមួយអំបិលដោយផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗតាមតែអ្នករាល់គ្នាពេញចិត្តចុះ!" មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ សាអ៊ិទអ៊ីប៊នអាប៊ីអារូបះបានប្រាប់យើងពីកាតាដះពីមូស្លីមអ៊ីប៊នយ៉ាសារពីអាប៊ូអាល់អាសអាសអាល់សាន់អានីបាននិយាយថា៖ ឧបាដះអ៊ីប៊នល់ស្វាមីត ﵁ បានថ្លែងឃុតពះទៅកាន់ពួកយើងដោយពោលថា៖ "ឱមនុស្សម្នាអើយ! ពិតប្រាកដណាស់អ្នករាល់គ្នាបានបង្កើតរឿងថ្មីៗដែលយើងមិនដឹងថាជាអ្វីឡើយ! ចូរដឹងចុះថាមាសដោះដូរមាសគឺតាមទម្ងន់ទល់នឹងទម្ងន់ទោះជាកម្ទេចរ៉ែមាសឬកាក់មាសក្ដី។ ចូរដឹងចុះថាប្រាក់ដោះដូរប្រាក់គឺតាមទម្ងន់ទល់នឹងទម្ងន់ទោះជាកម្ទេចរ៉ែប្រាក់ឬកាក់ប្រាក់ក្ដីហើយគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយក្នុងការលក់ដូរមាសជាមួយប្រាក់ដោយផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗទោះបីជាប្រាក់មានបរិមាណច្រើនជាងក៏ដោយប៉ុន្តែមិនត្រឹមត្រូវឡើយប្រសិនបើជំពាក់កំណត់ពេល។ ចូរដឹងចុះថាស្រូវសាលីដោះដូរស្រូវសាលីគឺរង្វាស់មូតដ៍ (mudd) ទល់នឹងមូតដ៍ផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗ ហើយស្រូវបាលីដោះដូរស្រូវបាលីគឺរង្វាស់មូតដ៍ទល់នឹងមូតដ៍ផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗ ហើយគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយក្នុងការលក់ស្រូវបាលីដោះដូរស្រូវសាលីដោយផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗទោះបីជាស្រូវបាលីមានបរិមាណច្រើនជាងក៏ដោយប៉ុន្តែមិនត្រឹមត្រូវឡើយប្រសិនបើជំពាក់កំណត់ពេល។ ចូរដឹងចុះថាផ្លែឆាបដោះដូរផ្លែឆាបគឺតាមរង្វាស់មូតដ៍ទល់នឹងមូតដ៍ផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗ" រហូតដល់លោករាប់បញ្ចូលអំបិលស្មើគ្នាទល់នឹងស្មើគ្នា "ជនណាដែលបន្ថែមឬទាមទារបន្ថែមនោះគេពិតជាបានប្រព្រឹត្តការស៊ីការប្រាក់ (រីបា) ហើយ"។ មូហាំម៉ាត់ (ﷺ) បានថ្លែងថា៖ អាប់ឌុលវ៉ាហាប់អ៊ីប៊នអាប់ឌុលម៉ាជីដអាល់សាកាហ្វីបានប្រាប់យើងពីអយ្យូបអ៊ីប៊នអាប៊ីតាមីម៉ះអាល់សាក់តីយ៉ានីពីមូហាំម៉ាត់ (ﷺ) អ៊ីប៊នស៊ីរីនពីមូស្លីមអ៊ីប៊នយ៉ាសារនិងបុរសម្នាក់ទៀតពីឧបាដះអ៊ីប៊នល់ស្វាមីត ﵁ ថា៖ រ៉សូលរបស់អល់ឡោះ ﷺ បានមានបន្ទូលថា៖ "កុំលក់ដូរមាសជាមួយមាសប្រាក់ជាមួយប្រាក់ស្រូវសាលីជាមួយស្រូវសាលីស្រូវបាលីជាមួយស្រូវបាលីផ្លែឆាបជាមួយផ្លែឆាបនិងអំបិលជាមួយអំបិលលើកលែងតែស្មើគ្នាទល់នឹងស្មើគ្នាវត្ថុជាក់ស្តែងទល់នឹងវត្ថុជាក់ស្តែង។ ប៉ុន្តែចូរអ្នករាល់គ្នាលក់ដូរមាសជាមួយប្រាក់ប្រាក់ជាមួយមាសស្រូវសាលីជាមួយស្រូវបាលីស្រូវបាលីជាមួយស្រូវសាលីផ្លែឆាបជាមួយអំបិលនិងអំបិលជាមួយផ្លែឆាបដោយផ្ទាល់ដៃភ្លាមៗតាមតែអ្នករាល់គ្នាពេញចិត្តចុះ"។